Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch- Vlaanderen. No. 2419. Zaterdag 21 Juli 1888. 28e Jaargang. THANKFUL BLOSSOM. feuilleton. Binnenland. iBONNEMENT: Voor Per drie maanden binnen Ter Neuzen 1,Franco per post: Nederland 1,10. Voor Belgie 1,40. Voor Amerika 1,82*. Men abonneert zich bij alle Boekhandelaars, Postdirecteuren en Bneven- bushouders. iDVERTENTlflN: Van 1 tot 4 regels f 0,40. Voor elken regel meer 0,10. Grootere letters worden naar plaatsruimte berekend. Men kan zich abonneeren tot het plaatsen van 500 regels en meer per jaar, tot veel verminderden prijs. Uit blad ver*chljnt cn Vrljdagavond bij deu ultgever P. J. VAN l> E A M U E te Ter Meusen. Overzicht. Op de Oostzee dobbert de jonge Duitsche Keizer en wordt met geestdrift op Peterhof verwacht. De Russische Nord is gebeel en al in de wolken met liet bezoek van Wilhelm II. De triple alliantie wordt te niet gedaan en de twee machtigste Keizers der gansehe aarde, de vredelievendste poteutanten die onze Lieve Heer onder de zou lieeft zeteleu, zullen nu voortaan zeggeu hoe 't moet en zal; dat zegt de Nord. Mocbten die beide lui t nu vooreerst zoo goed maar maken, dat ze bet grootste deel soldaten naar buis stuurden, daarmee kwamen we verder dan met de praatjes van de Nord. Die groote geldverspilling en nog meer dan dat diende paal en perk gesteld door de volksvertegenwoordigers of door de despotieke bestuurders. En toch lijkt het er niet veel naarde oproerige bewegingen in al de landen spelen den voorstanders van legeraf- sehaffiug zeer slechte parten. Na dezen zal Wilhelm een bezoek brengen aan Keizer Franz Joseph en dan zullen de beereu met elkaar gaan jagen. Het slot Godolo, in Hongarije, wordt reeds vergroot, daar de tegenwoordige ruimte voor twee Keizers te klein is. De minister van financial mag de goden danken, dat er geen drie Keizers komen jagen. Floquet heeft getoond, dat zijn degen niet minder scherp was dan zijne tong, binnen een etmaal heeft hij den grootsten levenmaker van Frankrijk tweemaal verslagen. Hij is en door de overwinning in de Kamer en door de middeleeuwsche vechtparty de held van den dag. De verwondingen hebben hem niet belet orn het feest van de onthulhng van Gambetta's monument bij te wonen en de eerste rede uit te spreken. Aan toejuichiugen kwam geen einde en ofschoon de president Carnot ontvangen werd met den kreet„Leve de RepubliekFloquet bleef de groote man. Als door een wonder is Floquets degenspits tusschen de groote halsslagader en halsader doorgegaan, zonder een dier beide bloedvaten te kwetseu. Daarentegen werd een der takken van de zwervende zenuw doorgesneden, die de bewegingen van het middenrif regelt, en hierdoor werd de ademhaling aauvankelijk zeer bemoeielijkt. Clemenceau en Perrin, getuigen van Floquet, hebben den verslagen kampioen bezoeht, die boveudien gewond is aan het been, waarmee hij voor dezen eens verboden terrein hinkende binnen kwam. Naar 't oordeel van Clemenceau, die zelf geneesheer is, zal de rebellieman binnen korten tijd eehter weder hersteld zijn, hoewel volgeus des- kundigen de wond alles behalve goed staat en men voor longontsteking vreest. President Carnot heeft het gastmaal bijgewooud, dat op den nationalen feestdag, 't Bastilleteest, op kosten van den staat is aangeboden aan ougeveer 3000 maires uit alle oorden, aan de leden van de Kamer en den Senaat, tal van hooggeplaatste ambtenareu en vele journalisten. De president (Naar Bret Harte.) 17) Toen hij weg was liet zij zich in een stoel vallen en barstte weder hartstochtelijk in tranen uit. Haar trots was in de laatste vierentwintig uren geweldig vernederd; haar gevoel van. onafhankelijkheid had voor het eerst eene nederlaag geleden. Toen zij hare ontroering over het doodsbericht van den zoo- genaamden baron had overwonnen, gevoelde zij waarschijnlijk alleen nog maar een zelfzuchtigeu spijt over het verlies, in het goede geloof, dat hij, zoo hij nog in leven was, op de eene of andere wijze aan de wereld (welke in dit bijzondere geval voor haar uit het hoofdkwartier en majoor Van Zaudt bestond) zou hebben bewezen, dat hij haar werkelijk het hof had gemaakt en haar wellicht no« altijd in alle eer en deugd lief had, en haar dan nog in de gelegenheid zou hebben gesteld, zijn aanzoek° af te wijzen. Maar nu was hij dood, en zij ging in 'toog der wereld door voor het be- drogen,°ijdele speelpopje, waarmede zich een groot heer eene aardigheid had veroorloofd. Ook twijfelde zij in hare verbittering geen oogenblik, of haar vaders hebzucht en eerzucht hadden hem bewogen het bedrog in de hand te werken. liet was ver lield eene toespraak, waarin hij de nationale eenheid herdacht, Gambetta verheerlijkte, de aanstaande tentoonstelling roemde en zinspeelde op de heillooze woelingeu door Boulanger veroorzaakt. In den avond van den feestdag was het te Parijs tainelijk onrustig, tengevolge van botsingen tusschen Bou- langisten en anti's. Van tijd tot tijd hoorde men het„Vive Boulanger maar de politie had weimg moeite de manifestanten uiteen te jagen. t Gaat er vreemd toe in Frankrijk en boveu Frankrijk ook, want er viel dezer dagen nog sneeuw. Een andere levenmaker, maar dan iemand van de schoone sexe, de Servische bannelinge, liet in den laatsten tijd eveuzeer veel van zich hooren op Duitsch grondgebied. Zij is na de ontvoering haars zoons naar Weenen vertrokken, wijl men haar te Wiesbaden over had. Koning Milan is zijn zoon tegemoet gereisd tot even voorbij Buda-I est, waar eene hartelijke ontmoeting plaats had. Te Buda-Pest, waar het maal gebruikt werd, kwam een telegram van Nathalie aan haar zoon, dat echter den Koning gegeven werd, waarin zij haar leedwezen van de verwijdering van haar kind te kennen gaf. Aan het station te Belgrado werden de Koning en de Prins opgewacht door de geeste- lijkheid, den generalen staf, de ministers en een zeer groote menigte. Van de buitenlandsche ver- tegenwoordigers waren slechts die van Duitsehland en Oostenrijk-Hongarije verschenen. De vlaggen wapperden en 's avonds was de gansehe stad ge- illumineerd. Een fakkeloptocht besloot de blijde komst. Mama zal wel spoedig het Russisch grondgebied betreden, daar is voor haar heul en troost en vrij zeker ook wel een knap generaal. Uit de Balkanstaten valt overigens niet veel mede te deelen, alleen vermelden wij dat iemand, die zijn geld wil kwijt zijn, daarvoor eene geschikte gelegenheid wordt aangeboden door den Grooten Heer, resideerende aan de Dardanellen. Hij wil anderhalf millioen pond leenen om Krupp te betalen voor de levering van geweren en kanonnen, tegen eene rente van enfin dat kan ook minder schelen. De Czaar schijnt eene goede bui te hebben, daar hij zijn zaakwaarnemer te Byzantium tegeuwoordig heel niet laat mauen om de achter- stallige schatting. Of die 't noodig zal hebben zijn schatkist te voorzien, dat zeker. De roebels komen te St. Petersburg nooit van onpas, al is 't ook voor de rebellen in en buiten de Balkan staten voor zekeren Nicolas, in de zwarte bergen huizendevoor de bekende schoone zwervende vorstin en voor het staande leger, dat nog steeds wordt versterkt. Het recruten—contingent is voor dit jaar in plaats van op 235000 op 250000 man bepaald. Het laatste nieuws gaan we in deze woorden samenvattenGelijk te denken viel, Nathalie vindt bescherming in Rusland, zij is de belee- schrikkelijk Haar minnaar, haar vriend, haar vader, alien waren valsch jegens haar geweest, en de eenige welwillendheid ondervond zij van een man, dien zij moedwillig had beleedigdArme kleine Blossom! Zij was een vroeg gerijpte, en naar ik vrees, zeer ondankbare bloesem en nu zat zij te sidderen bij de eerste windvlaag van het ongeluk. Zij had den schoot van haar kort katoeuen rokje over hare schouders gelrokken, hare kleine voeten in de schoenen met gespen en kousen met klinken pathetisch voor zich uitgestrekt en schom- melde nu in pijnlijk onbehagen heen en weer. Doch gezonde jeugd kenmerkt zich door een veer- krachtig reactie-vermogen, en een paar uurtjes later was Thankful beneden in den koestal, sloeg hare armen om den hals van haar geliefkoosde vaars, aan welke zij een deel van haar harteleed toever- trouwde en die haar op gevoelvol likkende wijze eene soort van sympathie betuigd. Daarop beknorde zij Cesar, zonder eenige reden, en keerde een oogen blik later in buis terug met het voorkomen van een diepgekrenkte engel, die in een of ander hemelsch denkbeeld van wereldverbetering was teleurgesteld, maar toch niet geheel ongezind tot vergiffenis, - een schouwspel, dat den majoor Van Zandt in de duistere diepte der gewetenswroering deed verzinken en hem ten slotte bewoog, uit te gaan en bij zijne manschappeu in t bivouac aan den straatweg eene pijp Virginia-tabak te rooken. 'loen Thankful dit Blossom is bloesem. digde en verongelijkte vorstin, en de Fransche pers, die gaarne in Russische wateren zeilt, zegt precies hetzeifde. De schoone vertrekt spoedig uit Weenen, waar men geen notitie van haar neemt en heeft kamers besteld te Parijs, omdat hare tegenwoordigheid in Rusland thans minder ge- wenscht wordt geacht. De procureur der Russische heilige synode was haar raadsman te Wiesbaden. In de kamerzitting van Dinsdag, waarvan wij in ons vorig nummer eenige telegrafische berichten hadden, heeft de heer Doraela Nieuwenhuis een reeks van hatelijkheden gedebiteerd aan zijne medeleden, die tevens aandeelhouders in de Nederl. bank zijn. Zoo veronderstelde hij eerst, dat de heer Gleichman was afgetreden als commissaris van de Bank, omdat hij deze beide betrekkingen onvereenigbaar achtte en vroeg hij of de heer Gleichman nog aandeelhouder was. Toen deze ontkennend antwoordde, zeide de heer Nieuwenhuis, dat misschien de aandeelen van den heer G. wellicht op eens anders naam waren over- geschreven. Toen hij een oogenblik later bemerkte, dat de leden onder elkander praatten zonder naar hem te luisteren, verzocht hij hun die gesprekken in de koffiekamer te houden, waar zelfs „vergunning" is. Ten slotte wenschte spreker dat alle leden, in handen des Voorzitters, voor de stemming de plech- tige verklaring afleggen, dat zij geen aandeelhouders zijn in de Bank. Hij begon met voor zich die verklaring te doen. De heer Gleichman nam daarop het woord en zeide, dat het de eerste maal en ook de laatste maal is, dat hij aanleiding vindt in 't door den heer Domela Nieuwenhuis gesprokene, om in debat te treden. Deze constateerde dat spr. zijn ontslag had ge- nomen als commissaris der Bank wat volkomen waar is maar hij voegde daaraan een onderstel- ling bij, omtreut de motieven voor dat besluit, waarmee noch de Kamer, noch de heer Doraela Nieuwenhuis heeft te maken. Spr. verklaart, dat het niet de overtuiging die de heer D. N. hem toedicht, omtrent het niet gelijktijdig kunnen be- hartigen van de landsbelangen en die der Bank geweest is, die spr. heeft bewogen zijn ontslag te nemen. Nadat spr. verklaard had, dat hij geen aandeel houder was, meende de heer Nieuwenhuis te mogen onaerstellen dat hij zijn aandeelen wel tijdelijk aan anderen kon hebben overgedragen. Tegen zulke en latere insinuatien van gelijk allooi op te komen acht hij beneden zich. Hij verlaagt zich niet om ze op te rapen, veel minder ze te beautwoorden. (Bravo's der kamerleden) De heer Schaepman wenschte ook zijuerzijds den zag ging zij vroeg naar bed en schreide zich in slaap. En het scbeen wel, dat de natuur haar voorbeeld had gevolgd, want met zondsondergang viel een sterke dooi in en tegen middernacht kabbelden en ruischten de van ijs bevrijde rivieren en beekjes zeer melodisch, en boom en struik en heg waren vochtig en druipend. Met moeite drong het morgenrond eindelijk door den nevel, die de geheele streek bedekte. Daarop had eene dier tooverachtige, aan het klimaat dier landstreek eenige veranderingen plaats, welke juist in dien voor de geschiedenis zoo gedenkwaardigen winter en lente bijzonder opmerkelijk waren. Op dien 3 Mei, tegen tien uren, had eene gloeiende Junizon den mistigen sluier verscheurd en wierp hare felle stralen over de wilde, ruwe bergruggen van Jersey. De bevroren grond beantwoordde dezen warmen kus slechts flauw; alleen eenige wilgen, die een gelen zoom langs den oever der rivier vorm- den, namen wellicht een donkeren tint aan. Doch de landlieden waren overtuigd dat de lente eindelijk was aangebroken, en zelfs de deftige, afgemeten majoor Van Zandt kwam toesnellen om miss Thank ful te berichten, dat een zijner mansehappen op de weide een viooltje had gezien. In een oogenblik had Thankful haar manteltje omgedaan en haar houten klompjes aangetrokken om den eersteling van den draleude zomer te bezichtigen. Het sprak van zelf dat majoor Van Zandt haar vergezelde en zoo snelden zij, zonder aan huune vroegere oneenig- heer D. Nieuwenhuis een woord toe te voegen om hem te zeggen hoe de vrijheid van 't woord in de Nederl. Volksvertegenwoordiging wordt verstaan. Men heeft te zorgen dat die vrijheid niet hierin ontaarde, dat ons Bij blad worde een Bijblad van Recht voor Allen. Maar de spreker heeft ook ontdekt, dat hier zijn onwaarheden worden ach- terhaald. De heer Gleichman gaf hem reeds een les, die voor de ,kenschetsing van zijn karakter voor zijn medeleden niet noodig was, maar die tevens den heer Nieuwenhuis heeft kunnen leeren 't karakter zijner medeleden te eerbiedigen. De onderstelling omtrent de overdracht van aandeelen van den heer D. N. doet twijfel outstaan aan de geloofwaardigheid van de verklaring van dien spr., dat hij geen aandeelhouder der Bank is. Overigens is 't beter met den heer N. niet in discussie te treden, omdat hij een taal spreekt, dien velen hier nog niet ver staan hij spreekt toch van roof, waar anderen van winst spreken hij heeft vreemde begrippen omtrent eigendom en alles wat daarmee in verband staat. De heer Nieuwenhuis schijnt ook een bijzondere opvatting te hebben van den normalen arbeidsdag der leden van de Kamer, daar hij nog bijna geen enkele sectie-vergadering heeft bijgewoond. De heer D. N. meende een motie te moeten voorstellen, omdat't zoo gemakkelijk is een rijksbank in te stellen. Welnu, laat hij zijn werk dan vol- tooien en daartoe een voorstel indienen. Eindelijk nog ditde heer D. N. dreigde met 't ougeduld des volks. Spr. wenscht hem op te merken, dat die spreker en zijn volgelingen reeds menigmaal door de steeds met 't ongedula des volks bedreigde autoriteiten zijn in bescherming genomen, niet tegen het ongeduld, maar tegen de veroutwaardiging des volks. (Luide bravo's). In de Donderdag gehouden zitting der Tweede Kamer is het algemeen debat over de bankwet voortgezet. De heer Van Baar drong bij de regeering aan om precies aan te geven tot hoever wijzigingen in het ontwerp konden worden aan- gebracht. De motie-Domela Nieuwenhuis achtte hij onaannemelijk. De heer Rutgers was niet tegen verlenging van het contract maar zag geen reden tot vrees. Indien de bank weigerde de gewijzigde voorwaarden aan te nemen, dan zou men of met een ander con- tracteeren of een staatsbank oprichten. Sterk kantte hij zich tegen het geven van landbouwkrediet door de bank, als nadeelig voor landbouwers. De heer Van Houten bestreed den heer Domela Nieuwenhuis en wees erop dat deze geheel voor- bijzag de diensten door de bank bewezen en de voordeelen door haar aan de nationale productie bezorgd. Hij ontkende dat men in 1863 roof bedoelde, en deed uitkomen dat eene staatsbank zeer nadeelig zou kunnen zijn voor het crediet heden te denken, als een paar kinderen de vochtige, steenachtige helling op, welke naar de moerassige weide voerde, zoo machtig was de invloed der heerlijke lentelucht. Doch de viooltjes waren diep verborgen. Zonder zich om het natte gras en haar nieuw kleed te bekommeren, zocht Thankful met hare vingers in het spichtige gras, terwijl de majoor Van Zandt tegen een rotsblok leunde en haar met bewonderende blikken aanzag. vOp die manier zult. gij nooit bloemen vinden," zei Thankful eindelijk, terwijl zij hem met een on- geduldigen blik aanzag. ,Ga op uwe knieen liggen, als een eerlijk man. Er zijn nog eenige dingen in deze wereld, die waard zijn, dat men zich er voor bukt De majoor knielde terstond naast haar, doch op dit oogenblik vond juffer Thankful hare bloemen en sprong weer op hare voeten. #Blijf waar gij zijt!" zeide zij schelmsch, boog zich over hem en stak hem een bloem in het knoopsgat van zijn rok. „Hiermee wil ik mijne onbeleefdheid weer goed ma ken. Zoo! en sta nu op." Maar de majoor stond niet op. Hij greep de beide kleine handjes, die als vogeltjes om zijne borst had den gefladderd, zag in een lachend gelaat boven hem en zeide: ,/Mijn beste miss Thankful, vergun mij, u aan uwe eigen woorden te herinneren, dat er nog enkele dingen bestaan, die waard zijn, dat men er voor bukt. Beschouw mijne liefde als een bloempje, dat u misschien niet zoo lieftallig voor- TER MZENSCHE C01IRA1ET.

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1888 | | pagina 1