Algemeen Nieuws- en Advertentieblad - voor Zeeuwsch-Vlaanderen. No. 1959. Zaterdag 23 Februari 1884. 24e Jaargang. Binnenland. ABONNEMENT: Per drie maanden binnen Ter Neuzen f 1,Franco per post: Yoor Nederland f 1,10. Yoor Belgie f 1,40. Yoor Amerika f 1,32£. Men abonneert zich bij alle Boekhandelaars, Postdirecteuren en Brieven- buskouders. ADYERTENTllN: Van 1 tot 4 regels 0,40. Yoor elke regel meer 0,10. Grootere letters worden naar plaatsruimte berekend. Men kan zich abonneeren tot het plaatsen van 500 regels en meer per jaar, tot veel verminderden prijs. Dit blad verschijnt Dlnsdag- en Vrljdagavond blj den ultgever J. H. G. D 11 O IV T te Ter Neuzen. JPolitieli Overzicht. Van af den beginne der Egyptische kwestie gaven de gebeurtenissen daar ter lande, nu eens ernstig dan weder kluchtig, aan de toeschouwers algemeen den indruk van een treur- en blijspel, waarvan de handeling of het zwaartepunt nu eens te Konstantinopel, dan weder te Londen of te Kai'ro kon aangewezen worden. Menig bedrijf la generaal Bourn, maar ook enkele van meer bedenkelijken aard zijn daar ten tooneele gevoerd en tot groot vermaak en diepe ergernis van het Europeesche publiek afgespeeld. Maar aan de tooneelen en tusschenbedrijven schijnt nog geen einde te komen. Althans menig geschiedkundig feit der laatste dagen kan weder als zoodanig worden aangemerkt. Zooals bekend, hebben de Egyptische soldaten in de jongste veldslagen het bewijs ge- leverd, dat zij voor het beoogde doel totaal on- bruikbaar zijn en zij liever zich laten slachten dan tegen de volgelingen van den profeet vechten. Toch had de Engelsche bevelhebber in Egvpte, Sir Eveleyn Wood, de dappere van Tel-El-Kebir, voorgesteld om met de Engelsche soldaten ook Egyptische aan den voorgeuomen veldtocht in Soedan te doen deelnemen. De Engelsche regee- ring heeft dit voorstel echter wijselijk verworpen, onder het voorwendsel, dat de Egyptische krijgs- lieden alleen voor den dienst in Egypte waren aangeworventoch vernain men straks weder, dat deze laatsten een legerplaats aan den tweeden Nijlval bij Assasoean zouden gaan betrekken onder het bevel van Engelsche officieren. Tilk om de reeds verworven lauweren nog te vermeerderen, moeten deze echter daarmede niet gediend zijn. Zelfs liep het gerucht, dat Wood met al zijn officieren hun ontslag hadden genomen en het Egyptische leger als een onnoodigen last afgeschaft kon worden. In Engeland wordt in het Lagerhuis de bespre- king voortgezet over het voorstel om aan de regeering het wantrouwen der volksvertegenwoordir.g uit te drukken in zake haar optreden in de Egyptische kwestie. Hoewel iedereen overtuigd is, dat de daar gevolgde staatkunde niet geschikt is om het aanzien en vertrouwen van Epgeland te verhoogen, zal men toch de ministers aan 't bestuur laten. Algemeen legt men de regeering ten laste, dat zij door een omweg wil en zal komen tot de inlijving van Egypte bij Engeland, hoewel zij zich voordoet dat volstrekt niet te wenschen. Wat is waarheid en wat is verdichting in dit eindeloos comedie- spel De onderwerping van de Turkmenen en de inlijving van Merw door den Czaar van Busland is ook in het Lagerhuis ter sprake gekoraen. De regeering weigerde echter eenig antwoord te geven, omdat de zaak te gewichtig is. Later hoort men er dus meer van. In Frankrijk heerscht in weerwil van de pas FEUILLETON. 16) Het kasleel Rothstein. De houtvester begreep snel, dat in den duis- teren nacht een wagen zich op den oneffenen weg moeielijk kon bewegen en haastte zich om hem te achtervolgen. Hij was met zijn jagers nauwelijks tien minuten van den weg af, toen twee ruiters hem den weg versperden en hem gelasten terug te keeren. Maar Radloff was niet de man, om hieraan te voldoen. Hij verklaarde, dat hem als houtvester van den graaf hier geen mensch had te bevelen en dat hij tot elken prijs door zou gaan. //Dan rijden wij hem omver!" riep Hugo en sprong met zijn bediende op den houtvester en zijn jagers toe. Maar snel, als de gedachte, rukte Radloff zijn geweer van den schouder en vuurde het af. Het schot drong het paard van Helldorf in den kop een sprong, en het edele dier stortte dood op den grond, zijn ruiter onder zich neer strekkend. De kamerdienaar wilde zijn heer te hulp komen, werd echter, daar tegenweer hem niets zou helpeu, doch zijn gebieder nog meer kon schaden, ontwapend er ge'oonden. Een zelfde lot viel ook Helldorf ten deel; men haalde hem van onder het doode paard, nam hem zijn wapens af, en de jagers brachten hem, zooals het scheen, zwaar gekneusd, naar het jachthuis gesloten groote geldleening geldgebrek. Aan de Kamer zal weldra een voorstel worden gedaan tot het heffen van een rentehelasting, verbonden aan een belasting op het inkomen in het algemeen. De regeering zal echter elk voorstel van dien aard ten krachtigste bestrijden, omdat daardoor nog meer de algemeene welvaart gedmkt zou worden. In Oostenrijk heeft de Kamer van afgevaardigden met kleine meerderheid de maatregelen goedge- keurd, door de regeering genomen tegenover de beweging onder de arbeidende klassen in Weenen, doch tevens is nogmaals door de ministers verklaard bij de uitvoering zoo gematigd mogelijk te werk te zullen gaan. Intusschen worden de yverdachte" werklieden dagelijks bij troepen uitgeleid en kunnen die elders zien werk te krijgen. In Italie heeft men een aanslag beproefd op het leven van den Koning. Toen hij terugkeerde van de jacht werd op de scliildwacht geschoten die den spoorweg bewaakte bij Corneto. Men had plan den koninklijken trein aan te rallen op 't oogenblik dat hij daar voorbij zou rijden. De schildwacht heeft echter dit plan verhinderd. Een flesch met buskruit en een aangestoken lont werd naar hem toegeslingerd. Uit Rusland komen zeer vcrschillende berich- ten. In Petersburg wil men weten, dat de Keizer zich eindelijk de ellende van het volk zal gaan aantrekken. Uit Moskou en andere plaatsen verneemt men echter tijdingen, die op- nieuw getuigen van de voortdurende en volhar- dende werkzaamheid der omwentelingspartij. Het aantal bannelingen, dat uit Rusland naar Siberie gezonden wordt, neemt steeds in omvang toe en in de laatste jaren zijn er vooral velen naar het eiland Saghalin (Oost-Siberie) gedeporteerd. Alle veroordeelden worden eerst naar Moskou ge'oracht, om van daar den tocht naar het oord hunner ballingschap te aanvaarden en in 1883 bedroeg dit getal ongeveer 14000, terwijl enkele hunner vrijwillig door hun gezin werden gevolgd. De bannelingen op Saghalin kunnen na verloop van zekeren tijd vergunning krijgen om een huwelijk aan te gaan. Als een der ongelukkigen daartoe het verlangen te kennen geeft, kiest de opzichter een vrouw voor hem uit en deze keus, wat uiterlijk en leeftijd betreft, regelt zich naar het gedrag van den banneling. Deze krijgt dan drie dagen tijd om met zijn aaustaande kennis te maken. Bevalt zij hem, dan wordt het hu welijk voltrokken. Bevalt zij hem niet, dan ontvangt hij vijf en twintig knoetslagen en de opzichter kiest een andere voor hem uit, totdat hij ten laatste een wederhelft naar zijn zin ge- vonden heeft. terug. De houtvester snelde intusschen het rijtuig der gravin na. De nacht waarin de bovengenoemde voorvallen plaats hadden, liep ten einde en de morgen brak langzaam aan. In eenige vertrekken van het slot Rothstein was reeds leven en beweging. In de duistere kamer, waarin alleen zijn vertrouwelingen mochten komen, liep Lorischek, hevig opgewonden, op en neer. Alleen dokter Schott was bij hem. »Dus dezen nacht," riep de graaf, „is de aanslag uitgevoerd geworden. Ha! Maar een uur langer, en het was gelukt. Dank zij den houtvester, dat hij dit schandelijke plan van Helldorf heeft verij- deld. Maar hoe heeft het zich toegedragen Hoe heeft Elisabeth zich kunnen laten overreden //Zonder twijfel op Hugo's verzoek", antwoordde de arts. „Maar nu is het noodig, te handelen. Helldorf zal weldra hier worden gebracht, voordat nog de dag is aangebroken. Hem moeten wij voor alles in veiligheid brengen, zonder de nieuwsgie- rige oogen van het slotpersoneel op hem te doen vallen. Het is het beste, dat ik hem in het middelste gewelf onder het slot laat brengen, waar- heen nog een bizoudere uitgang van buiten loopt." Doe dat, dokter," sprak Lorischek. „En nu zullen wij wel in staut zijn, alle gevolgen van den aanslag in de oogen te zien. Wat is er met zijn bediende gebeurd?" „Dien heeft de houtvester op mijn bevel los- gelaten, daar wij het toch alleen met den meester De Tweede Kamer heeft in hare zitting van jl. Woensdag gekozen tot Candida ten voor het voorzitterschap de heeren Mr. E. J. J. B. Cremers met 41 van de 76 stemmen, F. H. H. Borret met 51 en Mr. J. P. R. Tak van Poortvliet met 39 stemmen. De candidatenlijst is Z. M. den Koning aan- geboden. Een Kon. besluit van 9 Februari 11. (Stbl. no. 29) vernietigt een beschikking van Ged. Staten van Zeeland, waarbij aan J. Kaan in hooger beroep (van een besluit van den Raad van Zie- rikzee) vergunning is geweigerd tot verkoop van sterken drank in het klein. De gemeenteraad grondde zijn weigering op de omstandigheid, dat de bestemming der locali- teit zou zijn veranderd. Blijkens de overwegingen van het Kon. besluit is gezegde localiteit sedert Maart 1882 wel ongebruikt en onbewoond ge- weest, doch steeds voor „herberg" bestemd, ook blijkens den verkoop op 14 April 1882, toen het lokaal als zoodanig aan J. Kaan overging. Sedert bleef het leeg staan, tot dat de eigenaar er een geschikten huurder voor vond. Van be stemming veranderd is het lokaal dus niet. De Minister van Kolonien, de heer Sprenger van Eijk, is gisterenavond te 7 uur te 's Graven- hage aangekomen en zal zich voorloopig vestigen in het Hotel des Indes. De voorstellen tot wijziging van school- en drank- wet worden in de eerstvolgende week in de afdee- lingen der Tweede Kamer onderzocht. Zooals men weet, wordt over eenige dagen te Brussel een verbroederingsfeest gevierd tusschen de Belgische en de Nederlandsche vrijmetselaren, van welke laatsten er ongeveer 110 worden verwacht. Het Belgische Groot-Oosten, onder welks bescher- ming de plechtigheid wordt ingericht, ontving eenige dagen geleden van Z. K. H. Prins Alexander der Nederlauden een zilveren beker ten geschenke, een meesterstuk der Nederlandsche kunst-nijverheid. Bij dat voorwerp was een eigenhandig schrijven van den gever gevoegd, waarbij hij „zijn Bel- gischen broeders bad, dat geschenk aan te nemen en daaruit een dronk op het welzijn van den Ko ning der Belgen te plengen." De gemeenteraad van Enkhuizen heeft be- sloten, het rijk het onderhoud der haven voor f 25,000 aan te bieden. De stormen van Decem ber en Januari hebben in die haven belangrijke hoeveelheden slib aangevoerd en de gemeente schijnt het boven hare krachten te rekenen, haar op de vereischte diepte te houden. In Utrecht deed zich het geval voor, dat twee heeren, die bij een kaartspel op een societeit en niet met zijn bedienden te doen hebben." *Zeker, zekerMaar zullen zijn bedienden niet komen en hem opeischen?" tfDat mogen zijIn de kamer, die ik hem zal aanwijzen, vindt niemand hem. Ook zal hem immers geen leed geschieden; hij krijgt immers terstond zijn vrijheid, zoodra hij vaste waarborgen aanbiedt, dat hij voor altijd van de hand van gravin Elisabeth afziet." //Gij hebt gelijk. Maar zal hij dat ook doen? Zal hij niet eerder goed en bloed wagen, dan mijn zuster te laten varen?" Dat, mag hijDeze keer kan Alam—Assum zijn doel niet weer missen, hij zal zijn werk, als het noodig mocht zijn, snel en heimelijk doen. Maar schudt die zorgen van u af, edele heerzoogunstig als nu heeft onze zaak nog nooit gestaan." //Ik zal trachten," antwoordde de graaf. „Maar dokter, ik beklaag mijne zuster. Hoe schikt zij zich in haar lot?" //Sedert zij weer op het slot is, heb ik haar niet gesproken. Zij laat niemand bij zich toe. Onze boden, die ik na de boodschap van den houtvester terstond te paard liet stijgen, vonden haar in het dichte woud. De wagen was op een slechten weg, die de vluchtelingen in haast moesten atleggen, omgevallen en de wielen waren gebroken. Gravin Elisabeth en haar kamenier bracht men naar het slot terug; de bedienden van Helldorf liet men aan hun lot over." uitrekenden wat zij gewonnen of verloren hadden, het oneens met elkander werden. Dit nu zou op zichzelf zeer onbelangrijk zijn, ware het niet dat de een meende f 15,000 te hebben gewonnen, terwijl de andere zeide slechts /4800 te hebben verloren. Er werd een //raad van eer" benoemd om deze kwestie op te lossen en te beslissen welke partij gelijk had. In dien //raad van eer" hebben twee leden van de Utrechtsche rechtbank zitting geno men, wat de Amst. aanleiding geeft te vragen Is het in het belang van den goeden naam der justitie, strookt het met haar waardigheid dat rech- ters speelschuld-kwesties behandelen? Naar een gewoon burgermans opvatting en met deze zijn wij helaas 't meest vertrouwd valt het bizonder moeielijk om in een speelschuld- kwestie een „Eerezaak te ontdekken. Zij levert ons intusschen een nieuw doch treu- rig bewijs dat er in ffzekere kringen" van onze groote steden dikwijls zeer grof gespeeld wordt. Men schrijft aan het Utrechtsch Dagbl. uit Amsterdam Bij de vele, soms treffende voorbeelden van trouw en gehechtheid van een hond moge het volgende feit eene meldenswaardige plaats innemen. Bij een mijner vrienden alhier had men voor het eenige kind, een meisje van omstreeks twee jaren, een hondje gekregen. Beiden waren spoedig goede vrienden, speelden en dartelden met elkander en het meisje zou nimmer iets in den mond hebben gestoken, zonder er haren vriend een deel van te hebben gegeven. Zoodra zijn vriendin in de wieg ter ruste werd gelegd vleide hij zich, als een trouwe wachter op het wiegekleed neer, en nauwelijks ontwaakte het kind, of hij sprong uit de wieg, stak zijn kop onder het wieggekleed en lekte en liefkoosde zijne vriendin op allerlei wijzen. Maar het kind werd ernstig ziek en nadat de ouders uitgeput waren van het nachtwaken, kwam eene vriendin hen voor een nacht vervan- gen. Dat was echter buiten den hond gerekend, want deze verliet geen oogenblik de wieg en stond, zoodra de waakster de patiente wilde helpen, ge- weldig tegen haar op, zoodat men ten laatste ge- noodzaakt was het trouwe dier uit de woning te verwijderen, waaruit ook kort daarna zijne ontslapene vriendin grafwaarts werd gedragen. Sedert kwam hij weer in de woning, maar hij vond er zijne vriendin niet terugrusteloos liep hij, al snuffe- lende en ruikende het gansche huis door en dan liet hij na lange en vruchtelooze pogingen, een klagend gejank hooren. Het speelgoed en sommige klee- dingstukken van zijne vriendin lekte hij kwispel- staartende. Dezer dagen beviel de echtgenoote andermaal van een kind, en de oude wieg was natuurlijk voor den nieuwen wereldburger als slaap- plaats aangewezen. De hond bemerkte echter al //Anne zuster! Ik wenschte bij na, dat ik dezen weg kon verlaten; ik weet niet:, waarheen hij leiden kan." z/Nu is het te laat, edele heer," antwoordde de arts. //Ook zie ik inderdaad niet in, welk doel door zulk een gedrag bereikt zou worden; gij zoudt dan terstond uwe zuster met Helldorf moeten doen huwen, de bezitlingen, die gij in handen hebt, afgeven en aan uw goedaardigen zwager overlaten, hoeveel hij u voor kost en kleeding wil geven." ,/Ja, ik geloof u," sprak de graaf, „dat het te laat is. Maar breng mij niet door zulk gepraat in verzoeking. Ik heb hooptrotsche hoop, dat weet gij, dokter; rijkdom, rang en macht zou ik willen bezitten en ik heb zoo veel trotsch, dat ik een geheel volk van edellieden daarmee zou kunnen voorzien. Maar dokter," voer hij voort, den arm van den arts vattend, ,ik zou liever als een bedelaar in het stof kruipen en den slaaf van een stalknecht om een aalmoes vragen, dan dat ik moest beleven, dat Elisabeth de vrouw van Hugo werd." //Dan hebt gij slechts een enkelen weg voor u, edele heer. z/Ik zal dien nemen," antwoordde de graaf, //hoe hij ook zij en waarheen hij mij brenge." (Wordt vervolgd.) TER IEIIZEMSCHE 01 RUT

Krantenbank Zeeland

Ter Neuzensche Courant. Algemeen Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen / Neuzensche Courant ... (idem) / (Algemeen) nieuws en advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen | 1884 | | pagina 1