4De bouw van één stadion is een gevangenis minder' Vitesse-trainer erbert Neumann voelt zich een Europeaan Marokko wil met organisatie WK-voetbal 1998 monopolie doorbreken SPORT B 31 ESTEM DINSDAG 30 JUNI 1992 Hermann Neumann: „Ik ge loof dat ik in Arnhem prima op mijn plaats ben." FOTO DE GELDERLANDER 4Als ik 'n bal zie, word ik weer kind' Door Rob van der Velden Irnhem - Kalm en bescheiden. Kortom, tebehalve het prototype van de prot- erige Duitser, zoals menig Nederlander onze oosterbuur graag typeert. Herbert Neumann, de nieuwe trainer van Vites- e, mag dan een rasechte Duitser zijn, zelf voelt hij zich meer een Europeaan. De 38-jarige oefenmeester lijkt er alles aan jelegen te zijn zich naadloos bij de werk- rijze en organisatie van Vitesse aan 'te wil- en passen. .Zoals ik Vitesse heb leren kennen, past mijn filosofie over voetbal exact samen met de ideeën van de clubleiding hier. Ik geloof dat ik in Arnhem prima op mijn plaats ben", meent Neumann nu al te weten. Feit is dat zijn visie op voetbal in elk geval strookt met die van zijn secondant Jan Jongbloed. Getweeën gaan zij komend seizoen de kar Irekken. Als het even kan op een ietwat agressievere wijze dan de vertrokken Bert Jacobs gewoon was. Attractief, offensief voetbal is precies wat nieuwkomer Herbert Neumann voorstaat: „Het mooiste is natuur lijk dat een elftal aanvallend voetbal speelt met een hoge amusementswaarde en ook nog eens alles wint." „Dan spreek je natuurlijk wel van de ideale situatie. Ik heb van de mensen bij Vitesse begrepen dat in Arnhem de resultaten er wel waren, maar dat het voetbal door het pu bliek nauwelijks gewaardeerd werd. Aan mij de taak om enerzijds de sportieve suc cessen te continueren, maar anderzijds Vi tesse ook avontuurlijker en doeltreffender te laten spelen." „Of dat lukt, moet de praktijk uitwijzen. Ik waak ervoor hoge verwachtingen te schep pen. Noch bij de spelers noch bij het pu bliek. Dat kan ook niet, omdat ik Vitesse onvoldoende ken: Ik heb vanmiddag met twee spelers kennis gemaakt, maar verder ken ik Vitesse alleen van videobeelden die de club mij ter beschikking heeft gesteld." Jongbloed Uit die beelden zegt Herbert Neumann een duidelijk Nederlandse speelstijl te hebben herkend. Aan de andere kant was hem ook opgevallen dat Vitesse desondanks vrij be houdend speelde. Juist die constatering viel in prima aarde bij tweede trainer Jan Jong bloed. Jongbloed: „Het frappeerde mij echt dat Herbert Neumann aan de hand van wat vi deobeelden al tot de constatering kwam dat Vitesse wat voorzichtig speelt. Vier aanval lende acties in één speelhelft, dan mag je met recht spreken van een behoudende speeltrant. Tijdens het afgelopen seizoen is er wat dat betreft al wel iets verbeterd, maar wil je echt naar een aanvallender speelwijze dan moet je daar al in de voorbe reiding aan werken. Anders blijft het bij lapwerk." Kortom, Vitesse trekt komend seizoen onder leiding van het nieuwe koppel Jongbloed/ Neumann ten aanval. Voor Neumann, spel verdeler van origine, bestaat er geen betere aanpak: „Ik heb altijd al een zwak gehad voor het Nederlandse voetbal. Wanneer ik Ajax zie voetballen dan gaat mijn voetbal- hart sneller kloppen." „Natuurlijk is Vitesse geen Ajax, maar bij alle Nederlandse clubs herken ik wel de zelfde positieve uitstraling. Nederlandse voetballers denken altijd aanvallend, zelfs de verdedigers." „Dat spreekt mij enorm aan. Ik heb begin jaren tachtig een paar seizoenen in Italië ge voetbald. Bij Udinese en Bologna. Daar sprak de trainer van maandag tot zaterdag alleen maar over het voorkomen van doel punten. Op de dag zelf sprak hij ook nog eens anderhalf uur over de defensieve tac tiek en dan was er nog een minuutje om over de eigen aanval te praten. Dat is dus niet mijn manier." „Ik vind dat een elftal altijd van zijn eigen kracht uit moet gaan. Juist Nederlandse clubs zijn daar sterk in. Neem de wedstrijd van Ajax bij Genoa. Daar ging Ajax hele maal uit van de eigen mogelijkheden. Op vreemd terrein nog wel. Dat doet mij enorm veel deugd." Europeaan „Maar de spelers van Vitesse hoeven echt niet bang te zijn dat ik ze een soort kadaver discipline op zal leggen. In die zin ben ik ze ker geen typische Duitse trainer. Ik voel me veel meer Europeaan. Wat weer niet wil zeggen dat ik niet blij ben met mijn Duitse paspoort. Dat draag ik graag bij mij." „Ik ben ook graag ik Duitsland. Ik weet het goede van dat land te waarderen, maar ken ook de mindere kanten. En ik ben me er heel goed van bewust dat er ook in andere lan den prima te leven valt. Ik heb overal, in Italië, Griekenland en Zwitserland, dingen opgepikt die ik als mens, maar ook als trai ner kan gebruiken." „Ik denk so wie so dat elke trainer zijn eigen handschrift heeft. Het is wat anders dan discipline, maar wat ik bijvoorbeeld wel eis van mijn spelers is totale toewijding tijdens de training. Dan verlang ik van de spelers dat ze honderd procent bij de les zijn. Met hun hoofd en met hun hart." „De hoogste concentratie is vereist. Maar dat is wat anders dan domme discipline, al leen maar keurig uitvoeren wat de trainer zegt. De kracht van een voetballer, en zeker een Nederlandse, ligt in de improvisatie, de fantasie. Zaken die van de spelers zelf af moeten komen. Dat kan een trainer niet af dwingen met discipline." „Aan discipline alleen heb je niets. Het moet altijd gekoppeld zijn aan kwaliteit en spel vreugde. Wat dat betreft, denk ik met Vi tesse een prima keuze gemaakt te hebben. Ik ga er tenminste vanuit hier met mondige spelers van doen te hebben, die profvoetbal als een vak benaderen. Die zelf het beste weten waarom ze het een moeten doen en het ander moeten laten." „Zeg maar innerlijke discipline, geen opge legde. En daarnaast is spelvreugde natuur lijk van het grootste belang. Een speler moet met plezier naar de training gaan. Gretig zijn. Zelf heb ik dat ook nog altijd.' Als ik een bal zie, word ik weer kind." Vandaar dat Herbert Neumann niet, zoals Bert Jacobs gewoon was, met de handen in de zij de trainingen zal leiden. „Zeker niet. Ik mag nog graag meevoetballen, dingen zelf voordoen. Door een oude knieblessure kan ik niet meer lang lopen, maar een beetje meevoetballen, dat lukt nog best." Wat Herbert Neuman nog niet lukt, is Ne derlands spreken. Daar hoopt de Duitser echter snel verandering in te brengen. „Ik heb wel degelijk de intentie mij de Neder landse taal zo snel mogelijk machtig te ma ken. Of ik dat op eigen houtje ga doen, of op een school dat weet ik nog niet. Maar de taal zie ik niet echt als een barrière. Bijna ieder een in Nederland kan Duits verstaan." „Misschien dat sommige spelers wat moeite hebben om wat terug te zeggen. Maar dat kan ook zijn voordelen hebben", grapt Neu mann. Aalbers Volgens Vitesse-voorzitter Carel Aalbers voldoet de 38-jarige Duitser aan drie be-1 langrijke voorwaarden die het bestuur en de spelersraad vooraf hadden gesteld. „We zochten een oud-topspeler, die aanvallend voetbal voorstaat en die met met Jan Jong bloed net zo'n twee-eenheid zou kunnen vormen als Bert Jacobs de afgelopen jaren heeft gedaan. Herbert Neumann voldoet in mijn ogen aan die profielschets." Vitesse-voorstopper Theo Bos toonde zich meteen enthousiast over de nieuwe trainer. „De eerste indruk is ronduit goed. Het lijkt me een hele evenwichtige en redelijke vent. Persoonlijk had ik best nog een jaar of twee met Bert Jacobs door willen gaan, maar ik denk dat het voor Vitesse en de spelers geen slechte zaak is dat er na vijf jaar eens een nieuwe trainer voor de groep staat. Een frisse wind op zijn tijd is altijd goed." Op 2 juli beslist de FIFA in Zürich welk land in 1998 de organisatie van de wereldkampioen schappen voetbal toege wezen krijgt. Frankrijk, Zwitserland en Ma rokko hebben zich kan didaat gesteld. De kan didatuur van Zwitser land bestaat alleen nog op papier. De twintig FIFA-afge- vaardigden hebben nu dan ook slechts de keus tussen Frankrijk en Ma rokko. De Marokkanen sparen kosten noch moeite om de organisa tie van het WK'9 8 bin nen te halen. In de voet sporen van een FIFA- delegatie nodigde het ministerie van sport een grote groep buiten landse sportjournalisten uit voor een oriënterend bezoek. Door Maurice van Overbeek Casablanca - Marokko is er al les aan gelegen om voor het eerst in de geschiedenis het WK-voetbal naar het Afri kaanse continent te halen. Het prestige van het koninkrijk van Hassan II wordt er flink door opgepoetst. Voor het oog van de wereld kan Marokko laten zien waartoe bet technisch in staat is en dat bet meer te bieden heeft dan alleen gastvrijheid. De organi satie van het WK is een ideale gelegenheid om het land spor tief, cultureel en toeristisch in be schijnwerpers te plaatsen. Niet voor niets hebben de ko ning en de kroonprins hoogst persoonlijk de kandidatuur on dersteund. In de voetsporen 'an zijne majesteit volgden het Parlement, de Marokkaanse v'oetbalbond, de clubs én - on danks de schrijnende tegenstel lingen van fabelachtige rijk dom en onvoorstelbare ar moede - de man in de straat, zo w9 de minister van jeugd en sPort Abdellatif Semlali doen geloven. „Het is belangrijk v°or de mensen zelf, de ont wikkeling van ons land en de toekomst van de Marokkaanse jeugd." Monopolie Sinds het eerste WK in 1930 in Uruguay is de organisatie van het mondiale toernooi voorbe houden geweest aan Europa en Amerika. Marokko, waar voet bal een passie is, probeert voor de tweede keer dit monopolie te doorbreken. Ook voor de or ganisatie van het WK van 1994 was Marokko in de race, doch moest lijdzaam toezien hoe de Verenigde Staten de gunsten van de FIFA verwierf. Voor 1998 doet Marokko opnieuw een serieuze poging en werpt zich op als een 'ernstig en ge loofwaardig vertegenwoordiger van Afrika, Azië en de Derde Wereld'. De president van de konink lijke Marokkaanse voetbalfede ratie, kolonel Dris Bamouss, in 1970 speler van het nationale team op het WK in Mexico, be seft terdege dat wanneer Ma rokko 2 juli weer uit de boot valt, het tientallen jaren kan duren voordat het koninkrijk opnieuw kans maakt het WK toebedeeld te krijgen. Immers, voor 2002 is Japan de belang rijkste kandidaat. Daarna zal Zuid-Amerika het toernooi op eisen. En wanneer vervolgens Afrika weer in beeld komt, zal de republiek Zuid-Afrika, door de FIFA weer in de armen ge sloten, de competitie met Ma rokko moeiteloos winnen, waarna vervolgens de vierjaar lijkse rondgang langs de vier continenten zich kan herhalen. Marokko schat zijn kansen op 2 juli hoog in. Zeker nu het doek voor de Zwitsers is gevallen. Die voelen er immers niets voor om fors te investeren in de uit breiding van stadions. Slechts twee stadions voldoen aan de eisen. De capaciteit van de ove rigen willen de Zwitsers op peil brengen met noodtribunes, maar na de stadionramp bij Bastia heeft de FIFA het ge bruik van noodtribunes verbo den. De nek-aan-nek race met Frankrijk menen de Marokka nen te kunnen winnen. De Afrikaanse en Aziatische FIFA-gedelegeerden, alsmede Trinidad zouden hun stem al aan Marokko hebben toege zegd. En dus moeten de Noord afrikanen nog minimaal twee Europese landen voor zich win nen. Bij de stemming voor de toe wijzing van het WK in 1994 had Marokko al zeven stemmen voor zich gewonnen en dat ge geven heeft samen met 'ver trouwelijke informatie' minis ter Semlali gesterkt in een goede afloop op 2 juli. Een de legatie van de FIFA (een Ar gentijn, Canadees en Maleisiër) is in april in Marokko op be zoek geweest, in de watten ge legd en uitvoerig geïnformeerd over de financiële- en techni sche mogelijkheden voor een professionele aanpak. Het drie tal toonde zich volgens de mi nister na een rondgang langs de belangrijkste stadions tevre den. „We hebben grote potenties, ook sportief", verzekert Semla li. „De wereldvoetbalbond moet nu eindelijk eens een his torische beslissing nemen", meent hij en in één adem wijst hij op 'de grote invloed ervan op de ontwikkeling van het voetbal in,Afrika, Azië en de Derde Wereld'. „De FIFA moet zich realiseren dat de toekomst van het voetbal in Afrika ligt en niet in Europa." Koningssport „Het voetbal in Marokko", zegt kolonel Bamoess met zichtbare trots „is sinds de onafhanke lijkheid van Frankrijk 2 maart 1956 als een komeet omhoog geschoten. Het is hier de Ko ningssport, die sociale barriè res heeft gesloopt." De Marokkaanse voetbalbond telt 25.000 geregistreerde spe lers. De competitie is verdeeld in een eerste divisie met zestien Tijdens het WK in 1986 haalde Ma rokko verrassend de tweede ronde, on dermeer dankzij winst op Portugal. Op de foto scoort de Marokkaan Khairi (17) met het hoofd de openingsgoal te gen de Portugezen. Links is Antonio Sousa namens Por tugal kansloos, rechts is de Marok kaan Abdelkarim (9) half zichtbaar. - FOTO AP clubs en een tweede divisie A met 33 clubs in twee groepen en een tweede divisie B met 56 clubs opgesplitst in vier groe pen. Door naar schatting 100.000 militairen, scholieren en studenten op de universitei ten worden onderlinge compe tities afgewerkt. En voor de meeste arme Marokkanen is voetbal een obsessie en hét grote volksvermaak dat de leegte en ellende van alledag een beetje naar de achtergrond verdringt. Het Marokkaans voetbal heeft in de loop der jaren diverse ge talenteerde spelers (Krimau, Aziz Bouderbala, Zaki en Ti- moumi) voortgebracht - een Marokkaanse legende is de 'zwarte parel' Larbi Ben M'Ba- rek - die onderdak vonden bij Europese clubs als Atletico Madrid, Olympique Marseille en Racing Paris. Meerdere Ma rokkaanse spelers voetballen thans in Frankrijk, Duitsland en België. Het nationale elftal van Ma rokko heeft zich ontworsteld aan de grauwe onbetekenende massa. Voor het eerst drong Marokko door tot de WK-eind- ronden in 1970 in Mexico en als eerste Afrikaanse land bereikte het de tweede ronde in 1986 (eveneens in Mexico). Vijf maal waren de Marokkanen met het nationale team vertegenwoor digd op de Olympische Spelen. Meerdere keren behaalde Ma rokko het Afrikaans kampioen schap. In 1976 won Marokko de Afrika-cup en in 1983 de Spelen van de Middellandse Zee. Een tweede plaats werd behaald op de Pan-Arabische spelen in 1985. Stadions In tegenstelling tot Frankrijk, dat beschikt over zes geschikte stadions (Monaco, Marseille, Lens, Parijs, Lyon en Straats burg), zal Marokko gigantisch moeten investeren voor de we reldkampioenschappen. Alleen het Mohammed V-stadion van Casablanca en het prins Mou- lay Abdellah-stadion in de hoofdstad Rabat (gebouwd door Chinezen) voldoen aan de eisen en hebben met 80.000 en 60.000 plaatsen voldoende ca paciteit. De plannen liggen klaar voor de bouw van nieuwe stadions in Casablanca (30.000 toe schouwers), Fes (45.000), Mek- nes (40.000) en Settat (50.000) en voor uitbreiding van de sta dions in Oujda (van 35.000 naar 45.000 plaatsen), Tanger (van 12.000 naar 48.000), Mar- rakech (17.000 naar 45.000), Agadir (8500 naar 30.000), El Jadida (10.000 naar 40.000), Mohammedia (15.000 naar 30.000) en Kenitra (10.000 naar 30.000). De angst om na het WK met te veel en buitenpro portionele accommodaties te blijven zitten, wuift minister Semlali weg. Hij wijst op het statistisch gemiddelde van 12.000 toeschouwers per wed strijd en 60/70.000 bij belang rijke wedstrijden. Naast deze bouwactiviteiten heeft de Marokkaanse regering projecten opgezet voor verbete ring en uitbreiding van de tele communicatie, de aanleg van wegen en de bouw van hotels. „Honderddertig miljoen gul den", schat minister Semlali de prijs die Marokko bereid is te betalen. Het geld komt van de Arabische broeder Saoudi Ara- bië. „Sponsors heeft Marokko nog niet", erkent Semlali, „maar de werkgelegenheid en de publici teit die ermee gemoeid is, moet de bedrijven overtuigen te in vesteren. De ondersteuning van de Koning is daarvoor de beste aanbeveling." De minister wil niets horen van 'weggegooid geld, dat beter be steed kan worden aan bestrij ding van de armoede'. „Het geld is goed besteed. Het WK levert economisch voordeel voor iedereen. Het biedt heel veel mensen werk en blijvende voorzieningen ten behoeve van de ontwikkeling van de sport, belangrijk voor de toekomst van de jeugd. Wanneer Ma rokko het WK niet toebedeeld krijgt, zal de regering toch de geplande investering doen zon der dat de burger een extra be lasting dient op te brengen. De bouw van één stadion is een ge vangenis minder", aldus minis ter Semlali. De veiligheid tijdens het WK is in de absolute monarchie Ma rokko geen probleem. De poli tie en het leger hebben de touwtjes strak in handen en boezemen door hun optreden ontzag in. „Wij hebben geen voetbalvandalisme", glimlacht kolonel Bamouss. „Niet door overal politie neer te zetten, maar door een preventief op treden. Hoe het kan, hebben we bewezen bij de organisatie van de Afrika-cup. Eveneens een groot toernooi met volle sta dions en grote groepen spelers, officials en supporters die over grote afstanden moesten wor den verplaatst. Nee, iedereen zal zich hier veilig voelen. We zullen iedereen gastvrij ont vangen", klinkt het vriendelijk. Of die gastvrijheid ook grenze loos is als buurland Mauretanië met het gehate Polisario zich plaatst, valt te betwijfelen. Ma rokko zal dan zijn ware gezicht tonen.

Krantenbank Zeeland

de Stem | 1992 | | pagina 31