INCIDENTEN AAN DE RIVIER OESSOERI [et KVP-masker der schijnbare rust Arabische staten leveren wapens aan El Fatah AMROLENING pte moei »g hebbei „Grens van eeuwige vriendschap" wordt een grimmig gebied tussen China en de Sowjet-Unie e^e I y /'EER ACHTER 3 voorbeelden: f 62,07 p.m. (18 mnd.) f 118,37 p.m. (24 mnd.) f 189,39 p.m. (24 mnd.) ff Savio merkring Cl ddelburg heel iwpropagandi >gramma KOST NIKS! ,an Niemeyer. Als u i toe rookt zwaarder en pak maar naar ■rijgt uw geld terug! fa Opstand Oorzaak Bedreiging Aanspraak Groep 18 Ondergang Elk bedrag tussen f 700,- en f 10.000,-, In die 18 mnd betaalt u: 18xf 62,07=f 1117,26. Dat is f117,26 aan financieringskosten, incl. rente, vergoe ding administratiekosten en overlijdensrisico. Dus maan delijks ca. f6,50. In die 24 mnd betaalt u: 24xf 118,37= f2840,88. Dat is f 340,88 aan financieringskosten, incl. rente, vergoe ding administratiekosten en overlijdensrisico. Dus maan delijks ca. f 14,20. In die 24 mnd betaalt u: 24 x f 189,39 f4545,36. Dat is f545,36 aan financieringskosten, incl. rente, vergoe ding administratiekostenen overlijdensrisico. Dus maan delijks ca. f22,70. Komt u eens langs bij de Amsterdam-Rotterdam Bank in uw buurt. (Bellen of schrijven mag ook!) Wij vertellen u graag alles over de bedragen die u kunt lenen (elk bedrag tussen f700,- en f 10.000,-), over het aantal terugbetalingstermijnen, over de kwijtschelding bij overlijden. Een uitgebreide folder met alle inlich tingen en tarieven ligt voor u klaar. «TV Vier maanden voorwaardelijk voor Hugo Claus tor gehandicapten In w. je wordt in het versla* „Als deze verandering liebben deze groep I plaats te geven in de I pij, dan is dit toe te jgW loeten wij deze vernieu* I tracht doorzetten". l'an een onzer verslaggeeffc DES De Kamerkring tal J Middelburg houdt op jg «aart om half 10 een vergat 'e Prifts van Oranje te Gwl let thema van de vemgaderinl „De CHU moet een Is «we unie zijn en daaraan 1 lp de bijeenkomst zal een jdaprogramma worden geft| ld, dat is gebaseerd op eet™ j gewest totaal nieuwe aanpïj Igramma is samengesteld dooi] jpagandacommissie van Zeal |e-leden. goorts zal de Kamerkring q| Js de jaarvergadering houd: iPrins van Oranje te Goes. m (Van onze correspondent) WENEN Het is amper tien jaar geleden, dat de gemeenschap- lelijke Kussisch-Chinese grens werd uitgeroepen tot „grens van le eeuwige vriendschap". Aan diezelfde grens zijn nu doden en wonden gevallen, honderdduizenden Chinezen zwaaien in Peking iet het rode boekje en roepen verdoemende kreten naar de ibouwen van de Russische ambassade. In Moskou marcheren lizenden Russen met strakke gezichten naar de gebouwen der ihinese diplomatieke vertegenwoordiging. Peking heeft de afge lopen week gezegd, dat vijf miljoen soldaten in staat van verhoogde iraatheid gereed staan. Enkele dagen voor deze alarmerende lededeling heeft radio Peking de Sovjets gedreigd, dat de Chinese ■ijdkrachten zich op een Veldslag voorbereiden: „Om het even iet welke kracht en met wie onze tegenstanders ook komen, wij illen hen vernietigen, vastberaden, grondig, voor eens en voor Eed." Die vernietiging ligt voorlopig nog alleen in de sfeer van de propaganda, laar feit is, dat de recente botsingen tussen Chinezen en Kussen aan de essoeri als zoveelste bewijs kan dienen voor het feit, dat het met de ieuwige vriendschapsgrens" niet te best meer is gesteld en dat de vricnd- I «hap plaats gemaakt heeft voor openlijke vijandschap. [iet was niet de eerste keer, dat de vriendschapskreten door geweer- jar werden overstemd. Reeds en- |le jaren geleden verweten de issen de Chinezen, dat zij zich in j loop van vijf jaar hadden sehul- gemaakt aan „minstens 5000 fensprovocaties". Peking beschul- fcde er op zijn beurt de Sovjet- faie van, „op brutale wijze en grootscheeps" subversieve activitei- ten aan de grens te ontketenen. „En 11® nadere precisering somde Pe ll hing die activiteiten op: het zaaien Ivan tweedracht onder de Chinese I bevolKingsgroepen, het ophitsen van pderheden tegen het bewind in king en het over de grens lokken vfc Chinese staatsburgers." Geschat Trdt, dat in de loop van de iaatste üen jaar inderdaad een honderd- ^zend Chinezen naar de Sovjet- Me zijn gevlucht. De Sovjet-Unie |»!f stelt dat aantal vluchtelingen Tts op 300.000. (eit is, dat ai jaren een „kleine aan de Russisch-Chinese tens woedt, die niet altijd gewa- pd wordt gevoerd. Het is een inlijk geheim, dat Rood-China [rlopend kleine eenheden over de naar de Sovjet-Unie laat dien, wier opdracht het is, spio- nge te bedrijven, maar vooral: on- Sst te zaaien onder de bevolking en haar op te zetten tegen Moskou. De Russen beantwoorden die acti viteiten met soortgelijke infiltra ties in Singkiang. Enkele jaren geleden heeft Mos kou generaal Pawel Belik naar dit gebied gestuurd met de opdracht, er een strijdvaardig „Transbaikal- leger" te formeren. Hoezeer die Rus. sische infiltratie gewerkt heeft, werd al duidelijk in 1963 toen de Chinese generaal Tsjoe met 8000 soldaten tegen Peking in opstand kwam. Het legertje van Tsjoe werd door de Russen van levensmiddelen voorzien en na botsingen met het Chinese leger kon het zich meer dere malen ongehinderd op Rus sisch grondgebied terugtrekken. Deze gebeurtenissen werden aan leiding tot een grote „zuiverings actie" in dit gebied door Peking. Allen, die er van Russische sympa thieën werden verdacht, moesten verdwijnen en een leger van 900.000 Chinese jongeren begon in Sing kiang met de aanleg van een grens, verdedigingslinie, hetgeen Moskou tot de uitspraak bracht, dat er een „tweede Chinese muur" in aanbouw was. Tegelijkertijd echter begonnen ook de Russen met de bouw van versterkingen en werden de mili taire eenheden langs de grens aan gevuld met weerbare bewoners van de streek. In 1964 werd ook op het politieke vlak duidelijk, dat er van een „vredesgrens" geen sprake meer was. De diepe oorzaak van de wrijvin gen aan de Kussisch-Chinese grens is niet zo moeilijk op te sporen. Zo wel de Sovjet-Unie als China zijn bezeten van de gedachte hun vorm van communisme over de wereld te verbreiden, goedschiks of kwaad, schiks. En omdat beide partijen het goedschiks niet kunnen, is kwaad schiks het enige alternatief. Maar er is nog een oorzaak: de rijke uraniumvoorraden in de bo dem van het westen der Singkiang- provincie. In 1950 hebben de Chi nezen aan de Russen vergunning gegeven om er behalve naar olie ook naar uranium te zoeken en het te winnen. Negen jaar later ech ter verlangde het Kremlin de vol ledige controle over Singkiang, welk verlangen stuk liep op het harde „neen" van Mao Tsr-Toeng. De Russisch-Chinese grens in haar huidige vorm is in grote lijnen pas de laatste honderd jaar ontstaan. Onder het regime der tsaren ver wierf Rusland met politieke list en militair geweld delen van de vroe gere Chinese gebieden in Kirgizië en Kazakstan. In 1895 bezette Rus land de strook van Pamir. Tussen 1850 en 1860 verloren de Chinezen de Amoer-provincie en de kustpro. vincie met haar hoofdstad, die de Wladiwastok kreeg. Met behulp van de tsaristische legers maakte Mon golië zich in 1911 los van China, maar het werd later tot 1921 weer door Chinese troepen bezet. Daarna werd Mongolië definitief „vrij" maar in feite een Russische satel lietstaat. Een massa-demonstratie in Pe- ting tegen het „tsaristische Rusland en zijn revisionistische leiders". grensrivieren: de maatregelen wa ren duidelijk tegen de Russen ge richt. Voor het bevaren van de grensrivieren was in den vervolge niet slechts een bijzondere vergun ning nodig, maar bovendien moes ten de kapiteins er een Chinese loods aan boord nemen, die de be voegdheid had, het hele schip te doorzoeken. In het afgelopen jaar werden de wederzijdse grensschendingen tal rijker en ernstiger: in de eerste maanden van 1968 kwam 't herhaal delijk tot schietpartijen. Radio Mos. kou maakte er voor het eerst mel ding van in juni. De opperbevelheb ber van de Russische strijdkrachten in het Verre Oosten, generaal Losik verklaarde zelfs: „De Chinese pro vocaties roepen het gevaar op van een wereldoorlog, zoals er nog nooit een geweest is". °P de voorgrond Mao (links) en Lin Piao. Op al deze gebieden (met een ge. zamenlijke oppervlakte van 1,5 miljoen vierkante kilometer) maakt Communistisch China nu opnieuw aanspraak. Handig argumenteert Peking, dat deze gebieden met ge weid genomen zijn ten tijde van het „Tsaristisch imperialisme", daaraan toevoegend, dat de tegenwoordige Sovjet-leiding in het geheel niet minder imperialistisch is, gezien haar vasthouden aan het destijds geroofde gebied. De „grens van de eeuwige vriend schap" werd in de loop der achter ons liggende jaren steeds meer een „dode zone" met een breedte van ongeveer twintig kilometer. Steeds sterker werd de propaganda-oorlog zowel met vlugschiften gevoerd als met radio-uitzendingen aan de Rus sische kant van de grens staan ze ventig radiostations, die dagelijks hun propaganda op China loslaten. Het Chinese antwoord wordt door zestig radiostations aan de andere kant van de grens gegeven. Men werd vindingrijk in het be denken van wederzijdse plagerijen Peking vaardigde controlevoor schriften uit met betrekking tot buitenlandse schepen op de Chinese Intussen heeft de Sovjet-Unie de afgelopen jaren in haar pogingen, de militaire positie t.o.v. China zo gunstig mogelijk te maken, vooral aandacht besteed aan Mongolië. In het voorjaar van 1966 sloten Mongolië en de Sovjet-Unie een verdrag tot wederzijdse bijstand, waardoor een rechtsgrond gegeven werd aan de aanwezigheid van Rus sische militairen in Mongolië. In september 1967 werden Russische troepen waargenomen aan de grens tussen Mongolië en Communistisch China. Gezegd wordt, dat er mo menteel vijf infanterie-divisies, een pantserdivisie en tienduizend man technische troepen gelegerd zijn. Het leger van Mongolië wordt in middels in ijltempo uitgerust met de modernste strijdmiddelen. China heeft als antwoord daarop het laat ste jaar^zijn troepen in het betrok ken grensgebied geducht uitgebreid en versterkt. In Buiten-Mongolië staan sedert de afgelopen zomer Russische eenheden met mobiele raketbases. Van daaruit bedreigen Russische raketten alie belangrijke Chinese industrie- en atoomcentra. Peking schijnt momenteel echter ook raketten in stelling te brengen, maar het doet dat onder het oog van Russische verkenners: Commu nistisch China heeft het afgelopen jaar ongeveer 150 maal geprote steerd tegen het schenden van Chi nees luchtruim door Russische vlieg tuigen. De „grens van de eeuwige vriendschap" van tien jaar ge leden is in deze dagen een grim mig gebied geworden, waar aan Russische zijde 55 gevechtsklare divisies liggen en aan Chinese zijde ongeveer 50. En verwacht moet worden, dat het incident aan de Oessoeri, waar nu de Russen in Moskou en de Chi nezen in Peking tegen demon streren, niet het laatste zal zijn... °nze parlementaire redactie) BPJ'H V\G Het masker van de zich®aa(mee de K.V.P. partijraad S>n Arnhem getooid had, was schijn. Zelfs dr. A Vondeling bfll l tan d® Partij van de Ar- er zich in vergist toen llerdag in Utrecht zei, dat het ,®e"s de bekende dooie boel •k V.P. De nieuwe soeia- We voorzitter heeft zich in zijn -Ke uitspraken trouwens wel pncer vergist. het leek daar in Arnhem bij tl' -t: allemaal erg kalm en erg tonctini n°g steeds de be- elkain. ge, er van jongens onder EL.n 1n ?,eIove- Het gebrek 'melt»» wei"keiijke kritische instel- ei> frart?n0Ver de daden van bestuur jrï 13 nog ahijd niet overwon- ar wie goed luistert, wie bserveert en af en toe de moei- over au ,0m goed door te denken tinfa'fa ,°Pmerkingen en uitia- haait ufr.oi! toek: de onrust, de eelt in vele afdelingen, in al lerlei kringen, bij heel wat afgevaar digden persoonlijk. Zeker, men was ook nu nog erg vriendelijk, overdre ven aardig en bijzonder joviaal met elkaar, dat nog wel. Maar ook dat was soms meer schijn dan werkelijk heid. Blijkbaar voelden ook bestuur en fractie dit aan. Want een groot aantal kamerleden moest tegen de gewoonte in Arnhem komen opdra ven om het fractiebeleid deze keer op een aantal belangrijke punten te verdedigen: defensie, sociale aange- legenhedcr onderwijs, buitenlandse politiek en dergelijke. Het is altijd een bekend verschijn sel bij de K.V.P. geweest dat, zoals een der afgevaardigden zei, de par tijraad meer een instrument van de partijleiding dan een parlement van de partijleden geweest is. Daarin schijnt nu gelukkig verandering in te komen. De schijnbare rust in Arnhem kon ook niet verbergen, dat heel wat KVP'ers ongerust zijn over de resul taten in de groep 18. Dze groep van A.R., C.H.U. en K.V.P.-vertegenwoor- digers zijn op zoek naar een christe lijke samenwerking. De ongerustheid van een groot aantal KVP-ers geldt vooral de programmatische inzich ten en de kansen op een werkelijk vooruitstrevend program op evangeli sche basis. Want zeker is dat zeer veel KVP-ers erop staan dat het samenwerkingsprogram vooruitstre vend moet zijn. En ook dat 't verwe zenlijkt moet worden met andere progressieve partijen. Dit dit conse quent vooruitstrevend program wil len onderschrijven. Met andere woorden: de afgevaar digden die dit naar voren haalden bedoelden daarmee te zeggen dat de K.V.P. een progressieve partij moet zijn of moet worden. Want: „De K.VP. moet de exponent zijn van staatkundige en maatschappelij ke vernieuwingen. Daarvoor is 'n her nieuwd vertrouwen in eigen kracht nodig. De K.V.P. is nu te defensief en zij demonstreert nog teveel een defaitistische berusting in elektorale resultaten", aldus dr. S. Couwen- berg, van het Democratisch Centrum Nederland binnen de K.V.P. Het lijkt er wel eens op dat de partijraad de ze exponent van de deconfessionalise ring niet altijd au serieux neemt Maar hij heeft zonder meer gelijk met zijn opmerking in Arnhem, dat de Katholieke kerk 'n heel stuk voor ligt op de ontwikkeling in de KVP. Zelfs partijvoorzitter mr. A van der Stee moest hem hierin gelijk ge ven: „Wij mogen de aansluiting op de ontwikkelingen m de kathoü-ke kerk met missen. Anders betekent dit de ondergang van een belangrijk stuk katholieke politiek", meinde de partijvoorzitter d partijraad toch te moeten waarschuwen. Dit betekent voor de partijraad te vens dat n werkelijk kritische bezin ning en een werkelijk kritische hou ding binnen de K.V.P. niet langer meer gemist kan worden. (Door David Hirst) BEIROET De Palestijnse guerilla-stryders hebben een for meel beroep gedaan op de Arabi sche staten om de resolutie van Engeland in de Veiligheidsraad over het Midden-Oosten, te ver werpen. Dit betekent weer een stap voor waarts in hun toenemende pogingen om de diplomatie van Egypte en an dere Arabische Staten te bepalen. In een memorandum, voorgelegd aan de conferentie van de ministers van buitenlandse zaken van de Ara bische liga, die onlangs in Cairo ge houden werd, heeft de Palestijnse bevrijdings-organisatie gezegd dat als de resolutie door hen aanvaard zou worden „de betrokken Arabische staten de staat Israël in het land Palestina accepteren en dit in een inbreuk van de Arabische staten op het recht dat het Palestijnse volk op heel Palestina heeft". Het is nooit een geheim geweest dat de guerrilla-strijders de Arabi sche diplomatie wantrouwen die laatst door El Fatah beschreven werd als „defaitistisch". Ze wantrou wen ook de Franse en Russische po gingen om deze diplomatie te bevor deren, en Nasser werd eerder dit jaar uiteindelijk gedwongen zijn toe vlucht te nemen tot een weinig over tuigend middel om Palestijnse en Arabische oppositie tegen zijn voort durend zoeken naar een vreedzame regeling, tevreden te stellen. Hij vroeg om vrijheid om zijn ei gen weg te kunnen gaan, en stelde hetzelfde voor de Palestijnen daar tegenover ze mogen over hun ei gen toekomst beschikken, zei hij, en beloofde hen daarbij onverwaarde- lijke hulp. Yasar Arasat, de leider van El Fatah, die kortgeleden tot voor zitter van de Palestijnse bevrijdings organisatie is gekozen, beantwoord de dit met de belofte dat hij geen en kele Arabische staat iets in de weg zou leggen bij pogningen om tot een vreedzame regeling te komen. Het is echter duidelijk dat als Nas ser enige echte vooruitgang boekt, hij, of liever koning Hoessein, zijn partner bij dit zoeken naar vrede, in botsing zal komen met de guerrilla strijders en het ziet er nu naar uit, hoewel Nasser beweert dat deze bot sing niet zal plaatsvinden, hij dit toch niet lang meer zal kunnen voohou- den. Het roepen om de verwerping van een vreedzame regeling is slechts een manier waarop de Palestijnen, nu nog onder de duim van de Arabi sche regimes, profijt trekken van hun nieuwe kracht en prestige tij dens Arabische beraadslagingen. De Palestijnse bevrijdingsorgani satie eiste onder andere dat Koeweit, Saoedi-Arabië en Lybië aan hup fi nanciële verplichtingen aan de orga nisatie moeten voldoen. Ze waren tot heden toe in gebreke gebleven dat de Arabische legers de guerrilla-strij ders volledig met militair materiaal moeten uitrusten, dat de Arabische staten hun „zachtmoedige" houding tegenover de V.S., Engeland en West-Duitsland en al die anderen die Israël steunen, moeten laten varen en dat alle beperkingen die de Pa lestijnen is opgelegd in de Arabische landen, opgeheven moeten worden. (Copyright The Guardian - De Stem) (ADVERTENTIE) Geld vooru flOOO,- f2500,- f4000; Als u daar de voorkeur aan geeft kunt u deze folder ook opvragen bij Postbus 342, Amsterdam. EEN SERVICE VAN DE AMSTERDAM-ROTTERDAM BANK Is het U nooit opgevallen dat po litieke bijeenkomsten bij voorkeur hetzij in de avonduren, hetzij in het weekeinde plegen te worden belegd? We zijn er de afgelopen weekeinden weer eens met de neus opgedrukt! PvdA-congres, Nieuw Links-vergade ring, KVP-partijraad, alles in het vrije weekeinde van de aan-politiek- doeners. Politiek is dus een vorm van vrije tijdsbesteding? Politiek bedrijven it dus een hobby? Behalve dan natuurlijk voor een beperkt aantal beroepspolitici. Maar die hebben, zou je kunnen zeggen (of het mag is een tweede) van hun hob by hun beroep gemaakt. Of omge keerd. Eigenlijk een trieste zaak, als je ja even realiseert wat er op politiek ni veau allemaal voor ons (voor ons welzijn, bestwil, algemeen belang, etc. etc.) wordt bekokstoofd. Dat gebeurt dus uiteindelijk in bijna de hele hiëarchie van onze parlementaire de mocratie door mensen, die in hun vrije uurtjes toevallig niet gaan vis sen, biljarten, aan hun auto prutsen, postzegels inplakken of voetballen, maar die toevallig „aan politiek doen". Ik zou het helemaal niet gek vin den als partij-politieke vergaderingen in de baas zijn tijd konden worden bezocht. Wat zou het er dan druk worden 1 Maar laat ik even een blik werpen op het politieke bedrijf zelf. Wat te zeggen van deze uitspraak: „De heer Schmelzer kan mij gestolen worden". Dat heeft zijn collega in de Tweede Kamer, de fractieleider van de PvdA, drs. Den Uyl, in een tv-discussie ge zegd. Als een dief in de nacht (van Schmelzer). De KVP-fractieleider drs. Schmel zer zelf, kan er echter ook wat van. Die zei in het jongste weekeinde op een gegeven moment: „De huidige PvdA heeft helemaal geen druk- kracht". Dat lijkt mij overigens voor een partijpoliticus minder erg dan hele maal geen zuigkracht. Ik zou trouwens best eens willen weten in welke van de twee partijen de meeste mensen in de hoek, of wég gedrukt worden. Genoeg, méér dan genoeg vandaag over politiek. Hebt U het gisteren ge lezen: „Een op de acht gezinnen neemt meer dan één vakantie per jaar". Ja- ja, denkt die of gene ongetwijfeld, het gaat best in ons rijke, welvarende landje. Mag U van mij denken, hoor! Maar U bent dan wel een optimist. Zij die het leven meer van de donkere zijde bekijken, zullen zeker de voorkeur geven aan onze formulering: „Zeven van de gezinnen heeft slechts één va kantie per jaar". Mini-spelen in Zuid-Afrika: geen black and white maar Brit and white. Nog even! Als U toevallig KVP- voorzitter mr. Van der Stee hoort roe pen: houdt de dief'., dan weet U dat Schmelzer weg is. Gestolen! Den Uyl: Joop doet leven! MERIJN BRUSSEL (ANP) Het hof van beroep te Gent heeft maandag een gevangenisstraf van vier maanden, waartoe de auteur Hugo Claus vorig jaar juni wegens „schending der openbare zeden" was veroordeeld, ge wijzigd in een voorwaardelijke ge vangenisstraf van vier maanden. Wel bevestigde het hof te Gent de boete van 10.000 frank (f 720) die een rechter in Brugge hem had op gelegd. Hugo Claus is wegens zedenschen. 'ervolgd, imdat hij in december 1967 in het Casino van Knokke bij de opvoering van zijn bewerking van net middeleeuwse spel „Marieken van nieumeghen" drie blote mannen had laten optreden als heilige drie vuldigheid. Het hof van beroep te Gent heeft maandag in deze zaak ook de Frans man Jacques Lebel tot 7 maanden voorwaardelijke gevangenisstraf ver. oordeel d en de Japanse Yoko Ono en de Amerikaan Anthony Cox tot elk maanden voorwaardelijk. Lebel kreeg voorts ook een boete van 10.000 frank opgelegd.

Krantenbank Zeeland

de Stem | 1969 | | pagina 7