1st HELT HITAIR MING Binnenhuis '68" is gigantisch ideeëncentrum Soldateneed in de Bundeswehr aan DDR aangepast GEBRUIKSDUUR VAN MEUBELS BELANGRIJKER DAN UITERLIJK voor TACHTIG STANDHOUDERS UIT NEGENTIEN LANDEN n STAP TERUG UITDOGMATIEK' Probleem voor veel jonggehuwden: \MER sIKELIER 4G >ants )OTSTE BELZAAK DUZIEëN ENS Voorlichting Strijdig Fantoom Van Hassel IJ DAGBLAD DE STEM VAN DONDERDAG 8 FEBRUARI 1968 15 [zijn I ardencentrum) I anvraag aan onze iienen (kostbaarder j U I Kt. Dat kost u niets f.s dik geld op kan BREEDTAPIJT IEUBELEN DA TEL. 36180 anderen, daardoor acht- of plaatsings- rvice. mooier en in de uit- i geleverd met ga- Jederlands Instituut iting (N.I.C.), zie lor kwaliteit en af- <oop van alle Perma nde prijzen. ABRIEK VOOR NDEREN tel. 01140-2788 y' DAAD atiT'i (Van een onzer verslaggevers) ROTTERDAM Als de Ahoy-hallen morgen om elf uur haar deuren openen, is het immense gebouw tot de laatste vierkante meter bezet. De totale ruimte van 12.000 m2 is dan volledig ingenomen door een tachtig standhou ders, die meubilair en woninginrichting tonen, afkom stig uit 19 landen w.o. Scandinavië, Duitsland, België, Engeland, Schotland, Frankrijk, Italië, Japan, Oosten rijk, Zwitserland en enkele landen achter het „ijzeren gordijn". Deze geweldige expositie draagt de naam „Binnenhuis '68" en is georganiseerd door Beurscentrum Rotterdam, waarvan de heer W. van Krimpen directeur is. „Binnenhuis" is de enige gespecialiseerde consumentenbeurs op het gebied van de woninginrichting in Neder land. Een strenge selectie is toegepast op de standhouders. Zij moe ten behoren tot de bonafide handel en hun produkten moeten passen in het programma van de beurs, die uitsluitend artikelen op het gebied van de woninginrichting wil promoveren. De betekenis van de expositie ont leent „Binnenhuis" aan het feit dat ze de eerstvolgende beurs is na de vakbeurzen voor meubelen en wo ninginrichting in Utrecht en Keulen. Voor het eerst worden hier de mo dellen, typen en dessins publiekelijk getoond. Nieuwe vormen en stijlen worden gelanceerd en ook dit jaar bevat de beurs verschillende snufjes die zelfs nog niet tot de vakbeurzen zijn doorgedrongen. „Het wordt géén meubeltoonzaal", verzekert de heer Van Krimpen ons, „je moet het meer zien als een in terieur dat mensen op ideeën brengt. Het initiatief is in ieder geval goed ontvangen'. Vorig jaar, toen de beurs voor het eerst georganiseerd werd, telde men zo'n 87.000 bezoe kers. Dit jaar denkt men minstens da 100.000 te halen. De beurs is niet louter commerci eel van opzet. De organisators heb ben er naar gestreefd om ook de no dige voorlichting en instructie te ver schaffen, door op het gebied van wooncultuur een aantal personen, in stanties en firma's uit te nodigen met stands van educatieve opzet. Zo is er onder meer het „huis voor spelende mensen", waarin de jonge Fries-Rotterdamse architect Reid (33) de kans heeft gekregen zijn zienswijze te etaleren hoe de stad van de (nabije) toekomst er uit zou moeten zien. Dit experiment belooft een extra- attractie te worden omdat daadwer kelijk met het publiek wordt „ge speeld". Elke dag mogen willekeuri ge mensen Reids schepping bevolken en mogen zij zich op hun eigen ma nier uitleven. Alle benodigde mate riaal om mte te spelen" is aanwe zig. Mensen die er zin in hebben om aan dit experiment mee te doen, kunnen zich opgeven bij het secre tariaat van „Binnenhuis '68", Berg- singel 104, tel. ,010-247634, Rotter- dam-11. Dat moét dan wel vóór de aanvang van de beurs gebeuren. Voorts is een firma uitgenodigd met een in „units" te vervoeren en snel te monteren bungalow, om tege moet te komen aan de nomadenna- tuur van de moderne mens. Een idea- ,1e oplossing voor hen die de stad in de weekends willen ontvluchten naar een tweede woning, voor hen die een tijdelijke woning of kantoor mogen plaatsen; voor hen cie door hun werk ambulant zijn en toch met hun ge zin verenigd willen blijven; voor hen die een snelle oplossing voor hun huisvestingsproblemen zoeken. Men kan een keuze maken uit twaalf ver schillende typen, in prijs variërend van f 6.000,- tot f 20.000,-. Dat is dan alleen de standaarduitvoering. Het Centrum voor Kubische Con structies te Heerlen, dat regelmatig aanhang tracht te vinden voor zijn opvattingen, komt met speciaal „ku- bisch" meubilair, dat wellicht voor moderne kleine behuizingen een op lossing biedt. Met dit meubilair be oogt het centrum o.m. de bevorde ring van vormervaring en vormin- zicht, de rationalisatie van de ont werpmethodiek, de bevordering van economische industriële vervaardi ging van gebruiksvoorwerpen en de inschakeling van de creativiteit van de gebruiker. Maar niet alleen modern en ultra modern meubilair is op de beurs aanwezig. Voor de liefhebbers is er ook het nodige antiek en klassiek en voor die mensen die al jarenlang vanwege te krappe behuizing, wor stelen met badkamcrproblemen, is er een uitgebreide show van „mini- badkamers". Een ander facet dat op de beurs wordt belicht is het kantoormeubi lair, maar dan speciaal voor het in richten van werk- en studeerkamers, praktijk- en spreekkamers aan huis. Verder is er een groot assortiment van woonkamers, eetkamers, slaap kamers, keukens, vloerbedekking, wandbekleding en stoffering, verlich ting, open haarden, sauna's en bad kamers, kinder- en tienerkamers, aanbouw- en montagemeubelen. Opvallend is het aantal meubelen dat uit kunststoffen is vervaardigd. Uit Schotland is er een eethoek van antraciet polyester, uit West-Duits- land een glasfiber eethoek en een unieke, haast eivormige schommel stoel. Eveneens is er een uitgebreide col lectie kunststofmeubelen van Neder lands fabrikaat (o.m. van Artifort). Deze kunststoffen hebben verschil lende praktische voordelen. De ge bruiksmogelijkheid is groter dan die van hout, men kan er alle kan ten mee uit en een leunstoel als het ware modelleren naar het menselijk lichaam, waardoo- een groter zit- comfort wordt bereikt. De meubels kunnen in tientallen kleuren worden afgeleverd; in de klassieke houtkleu- j ren (men maakt al polyester-fineer i met palissander nerf, bijvoorbeeld voor keukens) maar ook in rood, I oranje, antraciet en vrijwel alle pasteltinten, gedrkt of gemarmerd, t geaderd of generfd. Stoelen van der- f gelijke stoffen zijn beslist lichter en daarom gemakkelijker hanteerbaar. Zij zijn eenvoudig in het onderhoud i en gemakkelijk te vernieuwen of aan te vullen. Een uitgebreid over- zicht geeft „Binnenhuis '68" van de- ze toepassingen. Van vrijdag 9 tot en met zondag 18 februari is de beurs dagelijks ge opend van 11 tot 17 en van 19 tot 22.30 uur. 's Zondags van 12 tot 18 - uur. (Van onze correspondent in Bonn) BONN De aanspraak, die de bondsregering als enige werkelijk gekozen regering maakt op de (internationale) vertegenwoordi ging van geheel Duitsland (dus ook het door het communistische re- gime in Oost-Berlijn bestuurde gebied), is een van de voortdurende wryvingsvlakken tussen Bonn en Pankow (Oost-Berlyn). De macht hebbers in het andere deel van Duitsland plegen in dit verband te spreken van de alleenvertegenwoordigingsaanmatiging van de rege ring in Bonn en ze verlangen, als prijs voor wat zij normale betrek kingen noemen, onder andere dat de bondsregering haar aanspraak op de alleenvertegenwoordiging van het gehele Duitse volk opgeeft. Welnu: op één gebied is deze aan spraak al in alle stilte ten grave gedragen, n.l. in de Bundeswehr. Blijkens de nieuw uitgegeven centra le dienstvoorschriften behoeft 'n sol daat van de Bundeswehr zich niet meer verplicht te voelen het recht en de vrijheid in beide delen van Duitsland zoals de formule tot dusverre luidde te verdedigen. In plaats daarvan moet hij zich er bij het afleggen van zijn militaire eed alleen nog maar toe verplichten „de door onze staat, de Bondsrepubliek Duitsland opgelegde plichten" trouw te zullen vervullen. Ook de soldaten van de Oostduitse „nationale Volksarmee" leggen een eed af op „onze staat" d.w.z. de DDR. foto boven Deze jongedame de- foto onder Een stoel met bijpas- monstreert hoe gemakkelijk deze send tafeltje in hedendaagse moderne stoel zit. vormgeving. (Van een medewerker) Als jonge mensen trouwplannen hebben en het een beetje handig, aanpakken kunnen ze tegen de tijd dat een paar kamers of een klein flatje moet worden ingericht een aardige spaarpot hebben. Nu is het niet zo erg moeilijk om voor de eerste keer een paar kamers of een flatje in te richten, maar ook meubels en stoffering hebben de eigen schap om te slijten. Vaak eerder dan men verwacht moet het bank stel opnieuw worden overtrokken en de vloerbedekking worden ver vangen. Twee van de vele moderne stoe ien die op „Binnenhuis'68" te zien zijn. Dit is dikwijls het geval als de jongelui zich hoofdzakelijk hebben laten leiden door het uiterlijk van hun inrichting en weinig of geen aandacht hebben geschonken aan de gebruiksduur van meubels en stoffering. Blijft de spaarpot na het trouwen leeg, dan komt voor vele jonge' mensen een ogenblik waarop vernieuwing van de huisinrichting niet mogelijk is. Het gevolg is dan dat het eerst zo mooie interieurtje in verval ra,akt. Toch kunnen deze problemen ge makkelijk worden ontlopen als in het begin wat minder aandacht aan het uiterlijk en meer aandacht aan de gebruiksduur van meubels en stoffering wordt geschonken. Het is zelfs mogelijk zich zo in te richten dat sparen voor het op peil houden van de huisinrichting eigenlijk he lemaal niet nodig is. Even een paar voorbeelden. Royaal gestoffeerde bankstellen die er erg duur uitzien en bijzonder ingewik keld zijn gestoffeerd maar die be trekkelijk goedkoop zijn, kosten han den vol geld als ze opnieuw moeten worden overtrokken. Soms zijn deze kosten zo groot, dat men beter een nieuw bankstel kan kopen. Een bankstel waarvan de stoffering be staat uit losse kussens is wat dit be treft bijzonder goedkoop. Een huis vrouw die een beetje handig is kan gemakkelijk zelf nieuwe hoezen ma ken. Kunen de kussens aan beide kan ten worden gebruikt, dan heeft men een bankstel dat door de zeer lange gebruiksduur weinig of geen zorgen geeft. Dit geldt ook voor bankstellen waarvan de rug en zitting op zeer eenvoudige wijze zijn gestoffeerd. Bankstellen met gebogen lijnen en vlakken en kunstig gestoffeerde armleggers kosten veel geld als ze moeten worden bekleed. Bankstellen met een ouderwetse stoffering waar voor singels, veren en erin (vulmate riaal) zijn gebruikt moeten al van bijzonder goede kwaliteit zijn, wil men niet na vijf of zes jaar voor gro te kosten komen te staan. Ben moderne stoffering met elas tische singels is wat dit betreft veel goedkoper. Dit alles heeft niet zo veel met de aanschaffingsprijs te maken want een bankstel van ruim tweeduizend gulden kan op de duur goedkoper blijken te zijn dan een soortgenoot die de helft van dit be drag heeft gekost. Ook voor hoge stoelen gelidt dat de prijs weinig met de gebruiksduur heeft te maken. Een goedkope beu- kehouten zaalstoel is bijna onver woestbaar, maar dit geldt niet voor een fragiel modelletje dat het tien voudige kost. Een ongestoffeerde spijltjes-stoel is erg goedkoop en bij zonder geschikt voor een gezin met kleine kinderen, stalen stoelen zijn iets duurder, maar hebben ook een zeer lange gebruiksduur. Hoge stoe len met erg dunne poten, stijlen en regels zijn mooi om te zien, maar weinig geschikt voor intensief ge bruik. Gaat het om het inrichten van een paar kamers of van een klein flatje, dan kan men veel plezier hebben van een vierzitsbank waar van de zittingdiepte kan worden vergroot. Zo'n bank kan als nood- slaapplaats worden gebruikt. Het is zelfs mogelijk om een smal bank bed) e met enkele sierkussens als zit bank té gebruiken. Later kan zo'n bankbedje goede diensten bewijzen op de logeerkamer of op de kamer van zoon of dochter. Vast tapijt staat verder meestal boven aan het verlanglijstje en nie mand zal ontkennen dat deze vloer bedekking een gezellige warme sfeer geeft. De prijs van tapijt varieert van f 20,- tot f 80,- per vierkante metér en dit wil zeggen, dat een kwaliteit van bijvoorbeeld f 25,. met de no dige zorg moet worden behandeld. In een jong gezin zal zo'n tapijt het meestal wel vijf of zes jaar uithou den, maar dan moet een bedrag van zeven- a achthonderd gulden op ta fel komen en het vervelende is, dat het bankstel dan meestal ook aan een nieuwe bekleding toe is Een andere oplossing is om met een harde vloerbedekking zoals li noleum of vinyl te beginnen. Een goedgelegde linoleumvloer gaat zelfs bij intensief gebruik zeker twintig tot vijfentwintig jaar mee. Legt men bij het zitje een klein machinaal of handgeknoopt kleedje dan kan men twintig jaar zorgeloos leven Ook een goedkoop langharig kleed je voldoet in zo'n geval uitstekend. Is men eerder aan een goed vasu ta pijt toe dan kan het linoleum in een van de andere kamers worden gebruikt. Gaat het' om tijdelijk wo nen we denken nu aan twee of drie jaar dan komen materialen zoals twisted-matting en super-bala tum in aanmerking. Linoleum of vi nyl kan ook, maar deze materialen zijn dan ook niet versleten en kun nen dan op de slaapkamers worden gebruikt. Hetzelfde geldt voor een goedkoop vast tapijt. Gaat het om het tijdelijk wonen op kamers dan zijn er dus twee mo gelijkheden. Men neemt goedkope materialen die na enkele jaren ge bruik zonder bezwaar kunnen wor den weggegooid of men kiest vloer- t bedekking met een langere gebruiks duur, en gaat er vanuit dat deze ook in de nieuwe woning kan worden benut. - In het algemeen kan men stellen dat een huisinrichting waarhij niet zeer nadrukkelijk op de gebruiks duur is gewerkt in tien jaar moet worden afgeschreven. Dit geldt dus voor de meeste interieurs waarbij gestreefd is naar een min of meer luxueuze sfeer. Om een kamerinrich ting van vijfduizend gulden op peil te houden moet dus tien gulden in de week worden weggelegd. i Heeft men meubels en materialen gekozen met een zeer lange gebruiks duur dan kan met vijf gulden per week worden volstaan. Er moet echter ook nog worden af geschreven op de televisie, de koel kast, de wasmachine en misschien de auto Gaat het om praktische gebruiks- meubels met een lange levensduur dan wordt wel eens de vraag gesteld of deze niet spoedig ouderwets wor den. Bezien we de ontwikkeling van de laatste 40 jaar dan kunnen we zonder meer stellen, dat strak be- lijnde eenvoudige meubels eigenlijk nooit ouderwets worden. Zodra een meubel allerlei buitenissige details heeft, is dit gevaar wèl aanwezig. Houtsoorten worden nooit ouderwets ook al zal een bepaalde houtsoort tijdelijk wat meer op de voorgrond treden. Heel belangrijk is voor jonge men sen, dat ze wat hun manier van wo nen betreft proberen zichzelf te zijn en dat ze zich niet laten leiden door wat de wederzijdse ouders en de rest van de familie zo belangrijk vinden. Ouderen hechten dikwijls zoveel waarde aan uiterlijk vertoon erf aan wat in hun milieu gebruike lijk is. Jonge' mensen kunnen alleen gelukkig wonen als ze zorgeloos wo nen en dit kan als ze hun huis in richten met het oog op de toekomst en hun mogelijkheden. De nieuwe voorschriften ten aan zien van de eedsaflegging bij de Bundeswehr zijn sinds het begin de cember van het vorige jaar in ge bruik. De oude formule stamde oor spronkelijk uit het jaar 1956, één jaar nadat West-Duitsland zijn soevereini teit herwon, werd opgenomen in de N.A.V.O en zich verplichtte eigen strijdkrachten op te stellen. In 1961 werd in een commentaar op de eeds formule vastegelegd, dat met het be grip „Duitse volk" werd bedoeld: „het gehele Duitse volk", aangezien de Bondsrepubliek optreedt als woordvoerder en beheerder van de belangen ook van die Duitsers, wie het niet is vergund om in één ge meenschappelijk staatswezen samen met ons te leven". Vele jaren hebben de rekruten de ze eedsformule zonder blikken of blo zen uitgesproken, maar in toenemen de mate stelden zij tijdens hun mi litaire opleiding aan de instructeurs de vraag, of het eigenlijk nog wel zin had om gezien de Ulbricht- schandmuur in Berlijn en de 1.300 km lange prikkeldraadgrens door Duitsland tussen Lübeck en Hof te spreken van „het gehele Duitse volk". Bijzonder slimme rekruten wezen de instructeurs erop, dat de ze; eedsformule feitelijk in strijd was met de verplichtingen, die de staat tegenover de soldaat heeft, n.l. dat hij van hem niets mag verlangen wat ongerechtvaardigd of onbillijk is. Ongerechtvaardigd en onbillijk is het echter van de Westduitse rekruut te verlangen, dat hij zweert voor het recht en de vrijheid in beide de len van Duitsland te zullen vechten. Graaf Baudissin, tot voor kort ad junct-stafchef van de N.A.V.O., en spiritus-rektor van de z.g. „innere spiritus-rector van de z.g. „innere Führung", de nieuwe geest in de 1952 toen er van heropstelling van Duitse troepen nog geen sprake was geschreven dat eer eventue le toekomstige soldateneed van de rekruten niets anders zou kunnen verlangen dan dat zij „deze, onze Bondsrepubliek", trouw zouden die nen. Graaf Baudissin heeft derhalve nooit gedacht aan een soldateneed, die voor het recht en de vrijheid in beide delen van Duitsland ver plichtend zou zijn. „Geen eed voor een fantoom, of voor een abstract idee, maar voor de werkelijkheid, met al haar onvol komenheden en belastingen", aldus graaf Baudissin in 1952 in een brief aan de hoogleraar in de theologie aan de universiteit van Erlangen, prof. D. H. Strathmann, in antwoord op'de vraag wat de soldateneed ei genlijk betekende. De nieuwe eedsformule werd op het ministerie van defensie nog uit gewerkt onder de verantwoordelijk heid van oud-minister van defensie, dr. Kai Uwe von Hassel. Dat is nogal paradoxaal. Dr. von Hassel is in de coalitieregering mi nister voor vluchtelingenzaken. Met deze portefeuille onder de arm wil hij van een heroriëntering ten op zichte van het andere deel van Duits land niets meer weten: minister von Hassel schijnt de bewindsman te zijn, die zich het hardnekkigst verzet te gen een dergelijke heroriëntering van de z.g. „Duitslandpolitiek". Met „Duitslandpolitiek" wordt niets an ders bedoeld dan de „hereniging-po litiek". En in Bonn, in alle partijen, is men er nu wel zo langzamerhand van overtuigd, dat deze hereniging niet meer haalbaar is achter de rug van Ulbricht c.s. om en dat men met de heren in Oost-Berlijn tot de een of andere vorm van samenwerking en overeenstemming zal moeten ko- WENK HOBBYGIDSEN (Uitgeve rij Kosmos, Amsterdam). „Konij nen" heet het boekje dat als num mer 320 in de serie op de markt is gekomen. Het is geschreven door R. Stenhuis, die voornamelijk goede wenken geeft voor het houden van de pelsdieren. Het boekje beleeft zijn tiende druk. „Hoenders" in de serie komt voor de vijfde maal op de markt. C. van Gink vertelt hierin in vogelvlucht over de huisvesting, broedsels en soorten hoenders. Voor beginners aanbevelenswaardige uitgaven. JOH AN VAN DEN BERG: LE VEN ZONDER GRENZEN (Desclée de Brouwer, Brugge-Utrecht). Serie overwegingen over het proces van de menswording, gezien in christelijk perspectief. Poging om de christe lijke boodschap in eigentijdse be grippen en woorden te vatten, zodat ze door niet-theologisch geschoolde lezers begrepen kan worden. Iedere overweging gaat vergezeld van een tekening in kleuren, die visueel pro beert weer te geven wat in de óver weging geschreven staat. Het geheel is zeer onconventioneel. Wie de moed heeft de auteur op zijn hier en daar wat vreemde wegen te vol gen, zal daarvan tenslotte geen spijt hebben. Zo althans is het ons ver gaan. MARIA PENKALA: FESTIVAL DER SCHIMMEN (Uitg. U.M. "West- Friesland" Hoorn). Een fantasmago rie" heet dit boek in de ondertitel. De uitgever noemt het zelfs een "niet alledaagse, boeiende en ge durfde fantasmorgie'. Van Dale noemt fantasmorgie: "het door opti sche midelen te voorschijn brengen van menselijke en andere figuren in een donker vertrek," ofwel: "een ge-, heel van voorstellingen dat herin nert aan geestesverschijningen". Het boek 'Festival der schimmen" laat echter geen spoken of andere griezels opdraven. De schimmen die de schrijfster in dit boek oproept zijn hooguit de geesten van het kwaad. Onder leiding van ene mrs. Harrison opereert in haar verhaal een grote, wereldomspannende ben de, ongeveer de bekende "Grote Broer", maar dan niet als. staatsap paraat maar als een zeer machtige en geheimzinnige zakelijke onderne ming, een concern van de misdaad. Intrige op intrige breien een enorm gevarieerd maar lang verhaal aan elkaar, waaruit dan nogal gefor ceerd moet blijken dat vooral het kwaad, de "duivel" op de loer ligt en zijn werk doet. De schrijfster heeft als journaliste in het buiten land veel gereisd, veel beleefd en veel mensen ontmoet. Wie echter, zoals zij, puttend uit eigen ervarin gen eeii zoniet wereld dan toch zoveel - mogelijk omvattende "visionaire" plot probeert neer te schrijven, moet toch iets meer visie bezitten om het verhaal reëel boven de sfeer van net leesverhaal uit te tillen. Desondanks is het een heer lijk leesverhaal. CARRY VAN BRUGGEN: VIER JAARGETIJDEN (Salamander, uitg. Em Querido, Amsterdam). Men kan zich voorsteilen, dat in deze tijd nu zeker in de boekwinkels voor "elck wat wils" te viniden Is, ook een en thousiast publiek te vinden is voor boeken, die ongeveer aan het begin van deze eeuw zijn geschreven. Vol gens de uitgever van „Vier jaarge tijden" hebben twee eerdere her drukken van Carry van Bruggen ("Eva" en "De Verlatene", romans uit resp. 1909 en 1927) een „verheu gend groot" aantal lezers gevonden. „Vier jaargetijden" (eerste druk 1924) bevat jeugdherinneringen van de schrijfster. Interessant, mede om dat het een brokje joods familiele ven van zo'n 50 a 60 jaar geleden in een Noordhollandse plaats schildert. Maar die sterk uitgesponnen stijl, een stijl van die dagen, wordt o.i. in het boek te weinig gecompenseerd door blijken van een krachtig talent om jongere generaties van vandaag werkelijk te kunnen boeien. Maar misschien is het voor menige jon gere toch wel interessante lectuur. ANNA SEGHERS: DE KRACHT VAN DE ZWAKKEN (Meulenhoff). De Kracht van de Zwakken is een verhalenbundel in de Meulenboff- pockets van de Duitse schrijfster An na Seghers, in ons land nog tame lijk onbekend. Het feit dat zij com muniste is en sinds 1947 in Oost- Duitsiand woont zal daaraan niet vreemd zijn. Zij werd in 1900 in Mainz geboren, week in 1933 voor de nazi's uit naar Frankrijk en Me xico maar keerde later naar Oost- Duitsland terug. Voor haar werk ontving zij diverse communistische prijzen. De verhalen, die in deze bundel zijn verzameld, laten Anna Seghers zien ais een sociaal-politiek bewogen schrijfster, die zich het lot van de zwakken aantrekt. Bij voorkeur schrijft ze over gewone mensen. De trouw speelt in haar werk een gro te rol. Haar politieke bewogenheid gaat echter niet zo ver, dat ze kri tiek laat horen op de communisti sche machthebbers in Oost-Duitsland. Men behoeft geen communistenvre ter te zijn omdat toch jammer te vinden.

Krantenbank Zeeland

de Stem | 1968 | | pagina 9