Mr. van Walsums bewind zegen over Rotterdam niet tevreden nalatenschap Waarom u van ROXY geen prijsverlaging mag verwachten ricien ars HAVENSTAD GAAT BURGEMEESTER UITLUIDEN Eindelijk weer gewoon burg er DEKKING TEGEN SCHADE DOOR ATOOMENERGIE CAMBODJA IN DE RODE EEEUWSCHE SCHAPPIJ BEURS" griep in Rusland AANKONDIGING ikenaars laar slimmere vrouw was slimme man le slim af - HERENKLEDING OTTERDAM „Twee burgemeesters j j ideale oplossing" i Sp aanse De politiek in Voorbeschikking Veel bereikt Man verbrand na vijfvoudige moord De door ons gebruikte tabakken bepalen de prijs van uw Roxy sigaret. Er wordt steeds dezelfde top-kwaliteit over zeese tabaksoorten geselecteerd en verwerkt. Als ver trouwd, veelgerookt merk is Roxy dit aan zijn naam ver plicht. Het is ook in uw belang dat in deze opvatting geen wijziging komt. Prijsverlaging zou beslist tot kwaliteits vermindering leiden. Wij garanderen, dat onze kwaliteit onveranderlijk blijft. Nederlandse assurantie in internationale pool Ook tegen direct stralingsgevaar Conventie Curie-problemen Onvolwassen Landelijk student Belgisch, overleg Machteloos AXEL Aanmeldingsadressen: Raadhuisstr. 48, Roosen daal. Tel. 5073. St. Catha- rinaplein 8, Bergen op Zoom, Tel. 6445. Pater Beckerstr. 33, Ouden bosch. Tel. 2030. Emma- straat 108, St. Willebrord Tel. 795. St. Pieterstr. 1, Middelburg. Tel. 4029. Hoek Hobeinstr. - Paul Krugerstr., Vlissingen. Tel. 2593. Burg. Adelaar- str. 7, Meliskerke. Mag- dalenastr. 8, Goes. Tel. 5032. Boulevard 1, Bres- kens. Tel. 485. Oude Stad 38, Oostburg. Tel. 2340. Peursenstr. 34, Aarden- burg. Tel. 226. Erasmus- weg 1, Cadzand. Tel. 496. strotechnisch tekenaar ol :keur met praktische er- E Zierikzee. rkstroommonteur V.E.V., idplaats Goes en Netten- idplaats Terneuzen. lijk diploma Meterijker en. nd en Tholen. ader vast te stellen. eiding en diploma V.E.V. erkkring met goede voor militaire dienst- :e richten tot de af- Iburg. NU 298.— 5.— NU 225.— NU 239.— 468.- NU 239.— NU 349.— NU 317.50 van 1010 uur 228-ROTTERDAM DAGBLAD DE STEM VAN WOENSDAG 27 JANUARI 1965 Nog geen opvolger ROTTERDAM Rotterdam dreigt voorlopig een burgemeesterloos 2 i tijdperk in te gaan. Nog steeds is j geen opvolger benoemd voor mr. van Walsum, die de havenstad binnenkort gaat verlaten. Een op- J lossing voor dit probleem, zo zei t Rotterdams burgervader in een in- 2 terview, zou zijn, indien de stad twee burgemeesters zou hebben, van wie de „tweede man" voor op- (Van onze correspondent) volging in aanmerking zou komen. Een van de twee zou DE burge- 2 ROTTERDAM Burgemeester mr. Gerard Ewout van Walsum meester moeten zijn en er zou geen 2 werd tijdens een wandelingetje op het Stadhuisplein, waar hij zich in 2 scheiding mogen bestaan in die de lunchpauze pleegt op te houden aangesproken door een voorbü- j vorm^ datgene ganger, die zich introduceerde met: „Ik ben maar een gewoon mannetje dergelijke scheiding is bij het burgemeester" en toen vervolgde, „maar nu ik u tref moet ik u toch ^urgemeestersambt onmogelijk. 2 eens zeggen hoe jammer wij het vinden, dat u weggaat. We zouden Een loco-burgemeester acht mr. veel liever zien, dat u nog een tijdje bleef. Als het kan een jaar of j Vj™ee™%nan'", omdat die "als wet- j twintig". Hoewel de man per se geen opdracht had uit naam van een \ouder op een totaal ander vlak of andere groep te spreken vertolkte hij wellicht zonder er bij na te staat dan de burgemeester. 2 denken - de mening van alle Rotterdammers. Burgemeester Van Wal- j Mr. ^WaUum ^demet J sum, die onder meer m de gemeenteraad van Rottardam grote ïaam j iro^en te zijn geweest. Het is een heeft als slagvaardig debatter, wist zo gauw geen raad met deze op- ongeschreven wet, dat een aftre- merking. Hij redde zich er tenslotte uit met het antwoord: „Nou me- J dende burgemeester zich zonder j me K s U !-„„»» I meer uit alles wat aan zijn neer- neer, dat is mij toch werkelijk een beetje te lang geiegd ambt verbonden was, te- jj in een Goddelijke verwijzing naar deze lr.ugtrelctl0f.^l hnU'^hPPit'^ V°l' plaats. In zijn eerste rede in de Rot- J komen de vrije hand heeft terdamse raad merkte hij op: „Deze ambtsaanvaarding komt voor mij in het licht van de geloofsgehoorzaamheid Mr. VAN WALSUM groot magistraat (Van onze Parijse correspondent Lucas Kleyn) En eigenlijk deed mr. Van Walsum de werkelijkheid daarmee een beetje ge weld aan. Insiders weten namelijk, dat de burgemeester zelfs geen dag langer wil aanblijven. Eén maart, zeven dagen na zijn 65e verjaardag, wenst hij ambte loos burger te zijn. Na bijna dertien jaar Rotterdam gediend te hebben als geen ander (zelfs de geweldige figuur van zijn voorganger prof. Oud ten spijt) wil hij zich nu eens aan andere dingen wijden. Na in Zetten en Rotterdam christelijk gymnasiaal onderwijs gevolgd te heb ben en in Utrecht rechten gestudeerd te hebben kreeg de jonge mr. Gerard van Walsum in 1925 een baan bij de Rot terdamse Kamer van Koophandel en Fabrieken. Toen werd al de grond slag gelegd voor het burgemeester schap van de economisch belangrijke stad Rotterdam. De belangstelling van mr Van Wal sum ging in de eerste plaats de politie ke kant uit. En de politiek bracht hem tot de (partij)-journalistiek. Hij werd uitgenodigd toe te treden tot de redac tie van een der Unie-weekbladen. Van '33 tot '40 maakte hij zelfs deel uit van de hoofdredactie van „De Nederlan der". In de partij klom hij op tot secre taris van de C.H.U. in welke functie hij de opvolger van dr. Tilanus was. In Rotterdam had hij het inmiddels tot se cretaris van de Kamer van Koophandel gebracht. PARIJS De heer Gaston in Parijs dacht slim te zijn, heel slim. Zijn nog slimmere vrouw is hem echter te glad af geweest. Gaston verdacht zijn vrouw van ontrouw. Van ontrouw, .maar met wie? De keus was niet gemakkelijk, want er was meer dan een kaper op de kust. Eindelijk meende Gaston iets gevonden te hebben. Zijn verdenking viel op een zekere Jean, handelsreizi ger van beroep. Hij belde de zaak van Jean op, gaf zich uit voor een vriend en vroeg, naar welke adressen hij kon schrijven als Jean op reis was. Die adressen kreeg hij: hotels in Lens en Douai, in noord-Frankrijk. Gaston nam een vertrouwde vriendin in de arm en die schreef, met vrouwenhand, liefdes brieven aan Jean, die Gaston dicteerde. De antwoorden lieten niet lang op zich wachten. „Trouw tot in de dood" en meer van dat fraais, stond er allemaal in aan het adres van Gisèle, de vrouw van Gaston. Met al die brieven liep Gaston naar de rechter en vroeg echt scheiding aan. Maar Gisèle was hem een bootlengte voor en diende tegen Gaston een klacht in wegens bedrog en schending van het briefgeheim. De rech ter had met Gaston zielsmedelijden, maar kon er toch niet onderuit hem tot 100 frank boete te veroordelen. MOSKOU Blijkens een mededeling van het Russische ministerie van volks gezondheid heerst in Leningrad en Mos kou Spaanse griep. Als gevolg van deze epidemie is Leningrad geïsoleerd, ter wijl in de Russische hoofdstad quaran tainemaatregelen zijn getroffen, in het bijzonder in ziekenhuizen en op scho len. Na de oorlog keerde mr. Van Walsum niet terug in het Rotterdamse zaken- milieu. Hij werd benoemd tot hoofdre dacteur van de Nieuwe Nederlander. En toen ging hij zich eerst goed roeren op het politieke toneel. Hij was mede-op richter van de Nederlandse Volksbewe ging, maakte deel uit van de Nationale Adviescommissie en werd betrokken bij de oprichting van de Partij van de Arbeid. Het toetreden tot de Partij van de Ar beid is in de christelijke vriendenkring van burgemeester Van Walsum met op getrokken wenkbrauwen ontvangen. Mr. Van Walsum zelf deed de hele zaak af met een kort commentaar „De partij dwingt niemand tot het verlooche nen van zijn principes. Er zijn alleen historische bindingen losgelaten, die niet meer van invloed zijn op ons poli tieke leven". In de Partij van de Arbeid werd de basis voor het Rotterdamse burgemees terschap, verbreed. Hij kwam in de Tweede Kamer, later in de Eerste Ka mer en deed die praktische politieke er varing op, die men nu eenmaal nodig heeft in een wereldstad als Rotterdam. Ondertussen was hij in Rotterdam nog wethouder van onderwijs en volksont wikkeling. In 1948 volgde zijn benoeming tot bur gemeester van Delft. Het is een gewaag de veronderstelling, maar zeer velen in Rotterdam zijn nog steeds van mening, dat burgemeester Van Walsum bij zijn benoeming in Delft al voorbestemd was burgemeester Oud in de Maasstad op te volgen. Toen hij in juni 1952 Rotterdam als standplaats aangewezen kreeg was nie mand verbaasd, iedereen ingenomen. Misschien geloofde burgemeester Van Walsum zelf niet in deze menselijke voorbeschikking, maar hij geloofde wel te staan". In dezelfde rede tekende hij zijn plan nen met de woorden: „Ik heb geen an der plan dan een goed burgemeester te zijn". Maar hij wist wat hij zei. Hij ken de de moeilijkheden van de stad, die net de wederopbouw van de havens vol tooid had, maar nog geen hart had, ternauwernood een leefgemeenschap was. Hij wist, dat er een vliegveld, zie kenhuizen, scholen, universiteitsgebou wen, vermaakcentra, stations en wegen moesten komen. Hij wist ook, dat de plannen voor de Botlek, door zijn voorganger gelegd, verwezenlijkt moesten worden en aan gevuld met nog grootsere plannen voor Europoort en Maasvlakte. En hij besef te terdege, dat de groei va-n Rotterdam zou betekenen, dat er hele nieuwe wij ken moesten komen. Hij had één geluk. Heel Nederland sympathiseerde met dat zo zwaar getroffen Rotterdam, dat zo dapper wederopbouwde. De regering was royaal en de stad zelf, waar ver schrikkelijk hard gewerkt werd, was rijk. Toen echter duidelijk werd, dat Rot terdam een zo geweldige vlucht nam, dat het zich in het begin van de jaren zestig onder de eerste havens ter we reld kon schikken keerden de kansen. Alom in den lande gingen stemmen op, dat het nu tijd werd, dat andere steden eens de volle aandacht van de regering kregen. En inderdaad de Maas stad kreeg niet meer die medewerking, die zij nodig had om vérstrekkende besluiten en grootsere plannen dan ooit zo gemakkelijk te verwezenlijken als zij dat in de jaren vijftig gewend was geweest. Maar in deze tegenwind toonde mr. Van Walsum, dat hij inderdaad een groot bestuurder is. Hij sprong op de bres en is er sedertdien niet meer af geweest. Hij heeft de belangen van de stad verdedigd waar daar maar ge legenheid voor was en voor wie er maar naar luisteren wilde. Bij deze verdedi ging, die hij zeer waarschijnlijk na zijn pensionering, maar dan vanuit een an dere hoek onverminderd zal voortzetten, heeft bij hem voorop gestaan, dat de belangen van Rotterdam van veel gro ter betekenis voor heel Nederland zijn dan de belangen van Heerenveen of ït- tersum. Van het programma, dat hem in 1952 voor ogen stond, is veel niet bereikt. Natuurlijk onder zijn bewind is Rotter dam de grootste haven ter wereld ge worden met de beste accommodatie. Zijn Botlak en Europoort zijn helemaal uitverkocht" de stad heeft weer een centrum gekregen, er is door de instel ling van wijkraden een betere samenle ving ontstaan, er zyn veel scholen en een heel modern ziekenhuis gekomen, is er een vliegveld tot grote bloei ge bracht, er zijn nieuwe stations ge bouwd en de nieuwe, inmiddels vol tooide stadswijken hebben een eigen ge zicht gekregen. Maar voor wie dit telt, zeker niet voor burgemeester Van Walsum. Hij ziet neer op een erfenis, die hij aan zijn opvolger geeft, waarmee hij bepaald niet gelukkig is. De verkeerssituatie in Rotterdam is verre van ideaal, ondanks de aanzet van een metro en de voltooiing van een Van brienenoordbrug. De toevoerwegen van Rotterdam laten nog te wensen over. Zij komen er wel, maar veel en veel te laat. Het Maasvlakte-project (havenuit breidingen in zee) heeft Rotterdam sterk rendabiliteit. Bovendien schiet het ook niet op met het steeds grotere gevaar, moeten beknotten met veel verlies van dat internationale ondernemers elders vestigingsplaatsen gaan zoeken. Een hoogovenproject en een olieraffinaderij zijn Rotterdam voorbijgegaan. Nog heeft de Maasstad geen universiteit. En voor het eerst ook zit Rotterdam finan cieel krap. Dat Rotterdam zijn burgemeester met zoveel spijt ziet vertrekken moet dan ook van deze kant benaderd worden. Iedereen heeft hem zo van harte gegund, dat hij die onmenselijke berg hooi, die hij op zijn vork heeft genomen en er al doende nog bij heeft gekregen, goed zou stuwen (om een haventerm te gebrui ken). Trouwens toen men mr. Van Wal sum aan het werk zag twijfelde niemand eraan, dat hij het zou klaren. Maar in de ademloze bewondering voor de magistraat, die ver boven het water van de Nieuwe Maas de stoutste stukjes uit haalde. is men helemaal vergeten hoe kort dertien jaren duren. TAIPEI In de plaats Taitsjoen, op Formosa, heeft een man zelfmoord ge pleegd na vijf mensen te hebben ver moord en 20 uur lang door de politie te zijn belegerd. De man, vermoordde vier mannen en een vrouw met een karabijn. Hierna zocht hij zijn toevlucht in een boerderij waar hij een 89 jaar oude blinde vrouw als gijzelaarster vasthield. Hij beschoot de politiemannen die de boerderij trachtten te naderen. Een politieman vond de dood, een an der werd gewond. Nadat de politie 15 traangasbommen in de boerderij had geworpen, stak de man het huis in brand. Hij kwam om in de vlammen. Roxy makers of cigarettes from top-class U.S.A. tobaccos de enige Amerikaanse sigaret waar u „ja graag" tegen zegt. (Van een onzer verslaggevers) DEN HAAG Verzekeringsmaat schappijen hebben op internationale grondslag besloten de risico's bij de toepassing van de kernenergie met hun polissen te dekken. Ruim 150 Nederlandse en in Nederland werk zame buitenlandse verzekerings maatschappijen hebben in dit v< band een zogenaamde „atoom-pool" gevormd en zich aangesloten bij de SAIGON Een paar dagen geleden kwam Cambodja, dank zij de zoveel ste krasse verkla ring van zijn staats hoofd, de pittige prins Norodom Si hanouk, weer eens in de wereldbelangstelling. Wij zijn gewend geraakt aan de veelvuldige, mondelinge en schriftelijke verkla ringen van de kleingebouwde. zelf verzekerde ex-koning. Telkens als hij iets op de lever heeft, als hij van het land niet of niet gauw genoeg ver krijgt wat hij verlangt, springt hij deze laatste bewering deed Norodom absoluut geen plezier aan Frankrijk! Cambodja verkreeg een bijna to tale onafhankelijkheid in november 1953, d.w.z. een paar maanden voor de grote Franse nederlaag van Dien Bien Phu. Twee jaar later gaf ko ning Norodom Sihanouk de troon terug aan zijn vader, die vóór hem 'koning was van Cambodja. Noro dom deed afstand van de troon, niet uit verlangen naar een rustig leven, maar om zich actiever op de poli tieke schermen te kunnen bewegen. Hij stichtte een „socialistische volks communiteit", de „Sangkum". De Sangkum is geen partij, zij is eerder wegdraagt van de boeddhistische bonzen, is bij voorbaat tot misluk king gedoemd. Toen Cambodja onafhankelijk werd beschikte het slechts over een primitieve economie, die in de land bouwstreken nog in het stadium van de onderlinge ruilhandel en het eigen gebruik verkeerde. Er werd en wordt nog vooral rijst verbouwd, terwijl een vijftal Franse onderne mingen grote hevea-plantages exploi teerden. Praktisch kon er ook niet gesproken worden van een bestaan de industrie, en het land beschikte slechts over een paar elektrische centrales. De handel was, zoals in De staat, gesteund door de Sang kum, besloot de stichting van pu blieke ondernemingen op zich te ne-, men, telkens als dit waarlijk nuttig' scheen voor het algemeen welzijn van het land. Het grootste gedeelte van de economie is echter privé- terrein gebleven, een privé-terrein dat in werkelijkheid vaak geschon den wordt. Velen zien in het „socialisme van Cambodja" een symbiose van de twee grote systemen kapitalisme en marxisme welke weliswaar niet overal tot in de uiterste conse quenties doorgevoerd, de hedendaag se wereld domineren. voor de microfoon of klimt hij in zijn pen, om de wereld kond te doen van zijn misnoegen en om te laten weten dat hij de zaak wel op zijn manier zal opknappen. Zijn laatste verklaring heeft hij vastgelegd in een brief aan het weekblad „The Nation", waarin zij verscheen op 18 januari jl. „Cambodja heeft verzaakt aan zijn passieve neutraliteit om deel te nemen aan een „anti-imperialisti sche actie", zo schrijft hij. „Verschil lende jaren lang droomde Cambodja van een „Zwitserse neutraliteit", maar verschillende westerse landen vooral de V.S. en zijn favoriete tanden in Azië, hebben ons het recht ontzegd deze droom te verwezenlij- en. Zij hebben zelfs geprobeerd ♦Hï* ^afhankelijkheid te beknot- hJÏ - N°rodom Sihanouk zegt verder hnlnor!n alIeen begrepen en ge- andpro worc*f hoor China en door de andere socialistische landen. Met een nationale-uniebeweging, die openstaat voor iedereen, ongeacht zijn opinie. De beweging heeft tot doel de politiek te steunen, niet van de rechtmatige koning, maar van het staatshoofd Norodom Sihanouk, die zich ontpopte als een verlichte des poot en die van Cambodja een re publiek maakte. Het politieke leven van Cambodja wordt sterk beïnvloed door de boeddhistische godsdienst en zijn bonzen, die in Cambodja over schijnen te lopen van nederigheid, verdraagzaamheid en hulpverlening. Misschien dat deze deugden te wijten zijn aan het ingeboren, vriendelijke temperament van de bewoners van het oude Cambodja. Zij hebben in elk geval weinig te maken met de boeddhistische godsdienst. Denken we maar eens aan de explosies van haat en geweld van het boeddhisme in Zuid-Vietnam. Een politiek, die in Cambodja niet de goedkeuring vele Aziatische en Afrikaanse lan den, bijna geheel in handen van Chi nezen, die samenwerkten met een paar Franse import- en exportonder nemingen. Voor zijn buitenlandse uitwisselingen hing Cambodja af van Zuid-Vietnam. En dit des te meer omdat het slechts beschikte over de rivierhaven Pnom-Penh, onbereik baar voor diepgaande schepen Op °e dag van zijn politieke onafhan- i i!j stond het onderontwik- uf Cambodja dus voor enorme problemen, waarvan een der groot ste dat van de economische vooruit gang was. De wegen naar deze vooruitgang waren niet talrijk. Gro te nationale privé-kapitalen konden hiervoor niet geïnteresseerd worden, omdat die kapitalen er niet waren, terwijl het buitenland niet veel voel de voor een kapitaalzending naar Cambodja, dat als land niet over een stevige garantiezekerheid beschikte. Welke is de toekomst van Cam bodja en van zijn semi-socialisme? Dat is een vraag waarop moeilijk kan worden geantwoord. De han dige, soms gewiekste en vaak intel ligente politiek van prins Norodom, ex-koning en nu staatshoofd, heeft tot nu toe heel wat voordelen ge bracht. De toekomst van Cambodja hangt misschien af van de toekomst van Zuid-Vietnam Als Zuid-Vietnam communistisch zou worden is de kans groot dat Cambodja ook snel door het marxisme overspoeld wordt. Ofschoon Norodom Sihanouk nu en dan scheldt op Amerika en hij in zijn persconferenties en aan de radio zijn anti-Amerikanisme niet onder stoelen of banken steekt, is het ze ker dat Peking en Moskou zich niet tevreden stellen met een wit ijzer- of een progressistenhouding. Dege- gen die met hen optrekken moeten steeds op hun streep blijven lopen particuliere pools, die thans over de gehele wereld gevormd zijn. Op deze manier worden de risico's gedekt van alle in Europa werkende reactors tot het bedrag van de vast gestelde aansprakelijkheid. Deze „pools" hebben verzekeringen lopen op reactors in Nederland, Italië, Zwitserland, Bel gië, Zweden, Noorwegen, Engeland en zelfs Amerika. De verzekering van de internationale „atoom-pools" strekt zich uit over di recte en indirecte schade bij het gebruik van de vreedzame kernenergie. Ook de schade toegebracht aan derden, waar voor de reactor-exploitant verantwoor delijk is. Bovendien dekken de pools het directe stralingsgevaar en het besmettingsgevaar. Wanneer zich bij voorbeeld in de reactor een ongeval voordoet kan zelfs de wijde omgeving besmet worden met radioactieve deeltjes. Een deel van de bevolking zou daardoor zelfs geëvacueerd moeten worden. Scha de dus, die wel eens in de miljoenen zou kunnen lopen. Zonder een internationale samenwerking op dit gebied zou het risu co voor de maatschappijen daarom te groot worden. In 1980 zullen de E.E.G.-landen be schikken over een geïnstalleerd vermo gen kernenergie van 40.000 megawatt. Dan wordt dertig procent van het stroomverbruik binnen de E.E.G. langs nucleaire weg opgewekt. Amerika beschikt op het ogenblik al over een capaciteit van 100 megawatt en einde 1968 is dit opgevoerd tot 5500 megawatt. In Engeland is dit vermogen over vier jaar praktisch even groot. De waarde van de kernenergie-centra les loopt nu al in de vele honderden mil joenen. Medio 1960 hebben de O E.S.O.- landen in Parijs een conventie onderte kend, waarin de aansprakelijkheid ge regeld werd van hen, die kernenergie installaties gebruiken. Daarbij werd de aansprakelijkheid van de exploitant vastgesteld op een bedrag van 15 mil joen dollar per ongeval. De Parijse con ventie is later aangevuld door het ver drag van Brussel. Zij moet door min stens vijf landen geratificeerd worden, hetgeen tot nu toe niet gebeurd is. Nederland zal echter, in navolging van andere landen, binnenkort een eigen wetgeving hebben tot risico-dekking bü dit soort ongevallen. Vorig jaar is hier voor reeds het ontwerp „regelen inzake wettelijke aansprakelijkheid op het ge bied van de kernenergie" ingediend. Hierin wordt de aansprakelijkheid van de reactor-expolitatie vastgelegd tot een bedrag van 50 miljoen gulden. KNIPSEL KRANT „Een Amerikaans blad plaatst een artikel over de verhouding India-Por tugal. De Bazuin vertaalt het artikel in het Nederlands en neemt het op. Een lezer vertaalt het in het Frans en stuurt het aan de Portugese gezant bij de Heilige Stoel. De Heilige Stoel vermaant de generaal der dominicanen. De generaal vermaant de Nederlandse provinciaal der dominicanen. De pro vinciaal heeft een onderhoud met pater Kreykamp. Niet altijd liepen de vermaningen over zoveel schijven, maar ze kwamen wel eens harder aan." (G-3) Ook in de contraversionele kwestie tussen ARKA en KABO zal het spreek woord wel opgaan, dat waar twee kijven, twee schuld hebben. Naar buiten maakt dit gekrakeel over het al of niet samengaan van deze twee katholieke ambtenarenorganisaties een niet al te beste indruk. Het toppunt werd dezer dagen bereikt, toen een van de beide besturen suggereerde om het episcopaat in de heisa te betrekken. Dat zou dan een commissie van onderzoek moeten instellen, welke op haar beurt een diepgaand onderzoek diende uit te voeren naar de oorzaak van de telkens weer terugkerende conflicten tussen de beide katholieke ambtenarenorganisaties. Gelukkig kwam uit de vergadering zelf verzet tegen de gedachte om het episcopaat in de herrie te betrekken. Het is op zichzelf al beschamend genoeg, dat twee katholieke organisaties bij monde van bestuursleden hun vuile was naar buiten dragen. Om daar ook nog het episcopaat bij te betrekken, doet denken aan een vorm van onvolwassenheid, welke zo onderhand toch wel achterhaald moet worden geacht. (De Gelderlander) Een buurjongen die voor dokter leert in de eigen stad is een nette, ijverige jongen, maar eenzelfde jongeman in de hoofdstad studerend, is in Ruurlo een „student", een heer, een toekomstig te-groeten-persoon. Deze laatste geniet in de stad vaak meer vrijheid wordt door het thuisfront gezien als een interessant persoon die verre verkenningen onderneemt. Zo was in 1946 een student uit Zeeuwsch-Vlaanderen te vergelijken met een hier studerende sultanszoon uit Irak in 1955 die nog met eerbied bejegend werd om zijn lofwaardig pogen in den vreemde kennis te ver garen voor de verheffing van zijn achterland. Het woord van de landelijke student heeft thuis gezag omdat hij van nabij de modernitas kent en al weet heeft van wat in het dorp nog moet komen. („Tijdingen") De doktersstaking van vorig jaar, de staking van de Antwerpse haven meesters van enige weken geleden en de nu afgelopen olie-staking maakten pijnlijk duidelqk dat er aan een georganiseerd overleg in België nog veel ontbreekt. Bij al deze stakingen was er geen sprake van mensen, die moeten vechten om een bestaansminimum te handhaven. De olie-arbeiders behoren tot de geprivilegieerde groep Belgische arbeiders, die een inkomen van gemiddeld tien- tot twaalfduizend gulden per jaar verdienen. Het gaat hier veel eerder om mensen, die in een vitale tak van het economische leven werkzaam zijn en deze sterke positie gebruiken om hun privileges te handhaven. (Haagse Post) „Tegen overlijden is niets," zegt dokter A. N. J. Reinders Folmer, hoofd geriatrie van de Amsterdamse GG GD, „als het maar op een menswaardige manier gebeurt. Er zijn te veel crepeergevallen waartegen ik machteloos sta. Vanmorgen kreeg ik er vijf nieuwe bij. Misschien komt er een bed vrij. Wie moet dat nu hebben? Dat zwakbegaafde vrouwtje van in de tachtig met suikerziekte die zo enorm vervuild is dat je er je weg naar toe spuiten moet om naar de hoop rommel te komen die zij haar bed noemt. Zij wil geen hulp, geen pottekijkers en geen opname. De buren gaan er niet meer naar kijken, omdat je er binnen een mum onder d« vlooien zit. Alleen een paar jonge mensen komen om haar insuline in te spuiten. Een hond deelt haar bed en haar eenzaamheid. Zij kan hem niet uitlaten. De uitwerpselen liggen overal. (Vrij Nederland)

Krantenbank Zeeland

de Stem | 1965 | | pagina 5