„Open dagen5 op elke basis bij jubileum Luchtmacht GF Is Golden Fiction eigenlijk een Virginia? Golden Fiction IJMUIDEN miljoenen, aan vis Een vergeten schaker i Gilse-Rijen op 7 juni I open voor het publiek Eerste plaats BOEKENPKANK ,lk?" en „Jij' Grote natuurgidsen Zoogdieren der wereld Cubanen in de VS. moeten zich rustig houden Tentoonstellingen Opstelwedstrijd Wiardi Beekman Gemeenschaps- bouwbedrijven bepleit Vuurwerk en ballonnen Krantenstaking in New York ten einde VRAGEN AAN NO 4 VRAAGT MEVROUW SCH. UIT K. DE ZACHTSTE VAN ALLE DAGBLAD DE STEM VAN MAANDAG 1 APRIL 1963 (Advertentie) (Van onze verslaggever) Dit jaar bestaat de militaire luchtvaart vijftig jaar. Het in 1913 als liefhebberij van enkele voor uitstrevende en vooruitziende of ficieren gemaakte begin met wan kele toestelletjes is na die vijftig jaar uitgegroeid tot een machtig modern wapen met straaljagers, dat thans Koninklijke Luchtmacht heet. En de Luchtmacht hoopt dat velen van deze unieke gelegenheid gebruik zul len maken. Naast de kans die geboden wordt o m een omvangrijk bedrijf als een vliegbasis van nabij eens goed te kunnen bekijken zullen ook demonstraties gegeven worden. Met ots voornaamste punt uiteraard, -we hebben met de Luchtmacht te maken,- vliegdemonstra- ties. het boeiende stuntwerk, parachute landingen enz. Voorts worden spectaculaire demon straties gegeven o.m. door' de modern geoutilleerde brandweer en met bewa kingshonden. Op een persconferentie heeft de commandant van de vliegbasis Gilze-Rijen, de luitenant-kolonel C, Sip- kes. een en ander verteld over de jubi leumviering in het algemeen en de' fes tiviteiten op de eigen basis in het bij zonder. Met betrekking tot de vijftigjarige Luchtmacht zei overste Sipkes, dat de luchtmacht zich een eerste plaats in de gelederen van de strijdkrachten heeft we ten te verwerven. Zowel de Kon Ma rine als de Kon. Landmacht zouden zon der luchtmacht niet meer kunnen be staan", zei hij. Daarbij heeft de laatste oorlog bewezen dat de luchtmacht een belangrijke plaats inneemt als. het gaat om vernietiging van strategische doelen, het steunen van leger en vloot door tac tische luchtstrijdkrachen en het doen van verkenningen en verzamelen van ge gevens diep in vijandelijk gebied. Het vijftigjarig bestaan moet door het gehele volk worden meegevierd omdat ook in vredestijd de steun van ons volk voor de strijdmachten zo bijzonder be langrijk is, zei overste Sipkes. Nooit zou Nederland zijn wat het nu is, een vrij volk in de wereld, een belangrijk volk in de zakenwereld, wanneer onze vaderen niet voor dit land hadden willen vechten". En onze kinderen zullen van ons hetzelfde moeten zeggen, vertelde de basis-commandant. En om die reden en zal op elke basis een open dag wor den gegeven, waarop ieder die maar wil met eigen ogen zal kunnen zien hoe in drukwekkend en goed georganiseerd de Kon. Luchtmacht is. Die ,,open dagen" worden alle gehou den in de eerste week van juni. De ba sis Gilze-Rijen zaï op vrijdag zeven ju ni worden opengesteld. Aan de hand van prachtige kleuren dia's, vervaardigd door de eigen fotogra fische dienst van de basis waarmee een klein onderdeel meteen een bijna angsti ge perfectie demonstreerde,- vertelde overste Sipkes over de basis. Over de vele diensten en bedrijven, over de tech nische middelen de ter beschikking staan over de opleiding der tactische lucht strijdkrachten, allemaal zaken die op de open dag te zien zullen zijn. Overste Sipkes vertelde verder enthousiast over o.m. de vliegdienst met radar, verkeers leiding. over homers, over alles wat er te vertellen is en wat °°k verteld mag worden van zijn basis „waarop we hier erg trots zijn". En dat men er trots op is was na de projectie der dia's de aan wezigen wel duidelijk. Ook degenen die er niet direct bij betrokken zijn krijgen ongetwijfeld een gevoel van trots als ze een kijkje genomen hebben bij de Kon. Luchtmacht. „Uw en ons aller lucht macht", zoals de overste het uitdrukte. Van 's-morgens tot de duisternis inge vallen is word de basis op 7 juni open gesteld. De vliegdemonstraties zullen aanvangen om kwart over twee en on geveer twee uur duren. Dit stuntwerk Destijds hebben wij in de rubriek „Jeugdboeken" uivoerig aandacht be steed aan de verschijning van de boe ken „Ik?" en „Jij", resp. bestemd voor meisjes en jongens van circa 14 a 15-ja- rige leeftijd. Het meisjesboek „Ik?" was van de hand van Ria Botter en Jan Nieuwen- huis en de tegenhanger „Jij", voor de jongens, van Jan Nieuwenhuis en Ed Sporken. Thans zijn beide boeken aan hun derde druk toe. Dat behoeft nie mand, die beide boeken kent. te verba zen. In het genre „opvoedende boeken' is weinig dat het lijdend voorwerp, in casu de jeugd, voldoende aanspreekt om populair te kunnen worden. Deze boeken hebben echter alles om opgroei ende jongens en meisjes blijvend te boei en. In de eerste plaats omdat ze een frisse geest ademen, die nergens zelfs maar de neiging vertoont gewild pro gressief te worden, of on-echt „tof". Ze zijn eigenlijk heel gewoon: ze zijn ge schreven in een taal die de jeugd niet alleen goed verstaat, maar welke die jeugd zelf spreekt. Al zijn „Ik?" en ..Jij" danmiet overtrok ken modern, ze zijn aan de andere kant volstrekt vrij van aangedikte vroomheid. Ze gaan wel positief van de katholieke leer uit, maar blijveh daarbij fris en wars van „fezelarij". De talrijke foto's benadrukken de spi ritualiteit van deze boeken, die we zon der voorbehoud puike wegwijzers willen noemen op het levenspad van naar volwassenheid groeiende jongens en meisjes. Prehistorische Dieren van Kai Peter sen is het eerste in een reeks Moussaultfs grote Natuurgidsen en het zal zijn weg naar de kopers wel vinden. Het laat zich heel prettig lezen en is ook didactisch goed opgezet. In een goed dozijn hoofd stukken leren we heel wat over geologie, paleontologie (men zou dit fossielkunde kunnen noemen) erfelijkheid, evolutie en andere grote natuurprincipes en tege lijkertijd volgen we de geschiedenis van de geologische aardgeschiedenis. De goed tekst wordt gesteund door vele uit stekende tekeningen, waarvan veruit de meeste gekleurd, van de interessante, dikwijls groteske dieren die door naarstig onderzoek en zorgvuldig reconstrueren door generaties geleerden bekend zijn geworden. Voor alle belangstellende le ken, in 't bijzonder ook voor de oudere jeugd, zeer aanbevolen. ..Zoogdieren der wereld" van Hans Hvass is het tweede boek uit de reeks grote Natuurgidsen van Mossault en een even aangename verrassing als het eer ste over prehistorische dieren. Persoon- JUk vind ik de gekleurde tekeningen van Wilhelm Eigener nog mooier. Zeer vlotte cn toch volkomen rake dierportretten ^aak in vorm. houding en kleur. De hoede tekst is encyclopedisch opgezet; 6 volgorde waarin de bijna 800 dieren oenandeld zijn berust op de wetenschap- Pe»Jke systematiek van de zoogdieren. is dus meer een naslagboek dan een eesooek ,,De onderorde apen omvat ook tcw.?ens"' ze^ Hvass als hij zijn bespre- is h +Vfn de Pr*maten begint. Blijkbaar vanuit L1 nog Z0' dat niet alle biologen kriiepL wetenschap oog beginnen te m0ns *.VOor de unieke plaats van de noes «mi!1 de zoogdieren, uniek ge- voorwaaL malleen onder bepaalde ven! Als het dierenrijk in te lij- De nnd0!r aHeen maar had gestaan mens S? 'der) apen omvat ook de «liens' diprliHr ,ve ons beperken tot er geen vum^pect" dan was- dacht ik Laten we hét Van de lucht Seweest- besohnnuW een schoonheidsfoutje aan al riPtrJ? een. boek dat overigens ben voor L t?' die belangstelling heb- rtieren van h?°? e Pracht der zoog dieren, van harte kan worden aanbevo- H. De Amerikaanse regering heeft de be wegingsvrijheid van een aantal leiders van Cubaanse vluchtelingenorganisaties beperkt. Het is hun verboden Ameri kaans grondgebied te verlaten en zij mogen zich niet ophouden buiten het district Dade in Florida, een gebied van 2.500 vierkante mijl, inclusief de haven stad Miami. Het besluit houdt direct verband met maatregelen die moeten verhinderen dat tegenstanders van Castro vanaf Ameri kaans gebied acties tegen Russische schepen en andere doelen in Cuba ondernemen. In een gezamenlijke verklaring zeg gen de Amerikaanse ministers van Bui tenlandse Zaken en Justitie dat Amerika sympathie heeft voor de wens van Cubanen hun land bevrijd te zien van het communistisch gezag. Men kan echter geen schending van wetten der Verenigde Staten toestaan en evenmin kan men handelingen tolereren welke kunnen leiden tot represailles met wapens die hoofdzakelijk tegen de strijd krachten der Verenigde Staten zouden zijn gericht. De Cubaanse ballingen zijn over deze maatregelen zeer verstoord. OVERSTE C. SIPKES geschiedt in samenwerking met de vlieg basis Eindhoven. Op het platform worden alle nu in ge bruik zijnde vliegtuigtypes opgesteld. Het wordt dus een parade van wat de Lucht macht in de lucht heeft zitten. Voor de basis-bezoekers bijzonder aan trekkelijk om bijv. zo'n straaljager eens van nabij te kunnen zien In de lucht is het meestal niet meer dan een flits wat men er van te zien krijgt. Voorts gaat de eigen fotografische dienst een tentoonstelling inrichten. De verdere viering van het 'vijftigjarig bestaan bestaat o.m. uit gezamenlijke maaltijden voor officieren op 2 juli, on derofficieren per onderdeel op 1 juli en voor de korporaals, en manschappen per onderdeel op 3 juli. Het burgerpersoneel zit aan aan de maaltijden der categorie- en, waarmee zij gelijkgesteld zijn. De jaarlijkse sportdag op 1 juli, die steeds gehouden wordt ter viering van de lucht macht-verjaardag, zal dit jaar nog groot ser worden opgezet. Overste Sipkes deel de nog mee dat de organisatie van de feestelijkheden op de vliegbasis in han den zijn van de kapitein Diks. Ook in de landelijke opstelwedstrijd krijgt Gilze-Rijen een aandeel. De wed strijd voor de h.b.s.-ers, gymnasiasten en lyceisten uit Tilburg, Dongen, Breda en O'hout belooft spannend te worden want per school zullen drie leerlingen (te jureren door de school zelf) naar de basis worden genodigd om dan met een Friendship 'n vlucht te gaan maken bo ven de Deltawerken. Ook dit staat op de zelfde dag te gebeuren. Leerlingen van enkele lagere scholen kunnen door programmaverkoop aange wezen worden voor een rondvlucht. Alles bijeen belooft het een grandioos vliegfestijn te worden. De Luchtmacht hoopt dat velen van deze unieke gelegen heid gebruik zullen maken. Dit zal on getwijfeld zeker het geval zijn. Wat de vliegbasis Gilze-Rijen betreft is het nog niet dikwijls voorgekomen dat „publiek" binnen de poorten kwam. Na de oorlog zijn slechts eenmaal vliegdemonstraties gegeven. (Van onze Haagse redactie) Het overheidsbeleid inzake de bouw markt 's tot dusver hoofdzakelijk ge richt geweest op regulering van deze markt door beïnvloeding van de vraag zijde via een vergunningenstelsel. De overheid zal zich echter thans meer actief moeten bezighouden met de aan bodzijde, met de capaciteit en met de produktiekosten. Hiertoe is o.m. vereist bevordering van continuïteit in de bouwactiviteit en bevordering van de groei naar het industrieel grootbedrijf, waarvoor het oprichten van enkele gemeenschaps bouwbedrijven een waardevolle bijdrage kan leveren. Dit staat te lezen in een publikatie, „Het gemeenschapsbouwbedrijf" van de dr. Wiardi Beekman-stichting, het we tenschappelijk bureau van de P. v d, A, Gezegd wordt dat bij deze „gemeen schapsbouwbedrijven" gedacht moet worden aan oprichting van dergelijke bedrijven door niet in de eerste plaats winst beogende instanties. De leiding ervan moet dezelfde vrijheid van han delen hebben als particuliere onder nemingen, maar zij dient te handelen volgens een vaste taakomschrijving. Deze moet o.m. inhouden het op grote schaal vervaardigen van woningen en andere gebouwen, waarbij de lage kosten ten goede moeten komen aan de con- sument. Er werd zondag een akkoord bereikt in de Newyorkse krantenstaking. Zo dra dit een feit was, gingen 21 vuur pijlen de lucht in boven de rivier de Hudson. De stad zuchtte van opluchting en dat mocht wel, want de schade wordt op plm. 250.000.000 dollar geschat. De staking duurde 114 dagen. De „Mirror" liet een vijftal als praal wagens aangeklede vrachtauto's door het centrum van de stad rijden met de mededeling „We zijn er weer, New- York leeft weer". Een actrice brak tegen de eerste vrachtauto een fles champagne. Een andere Newyorkse amusementsster zal de drukpersen van de „Mirror" in werking stellen. De Daily Mail, een ander dagblad, laat vandaag 1.000 ballonnen los van de nok van het krantengebouw. Iedere ballon bevat een coupon voor een gratis abonnement gedurende een maand. De staking werd opgeheven zodra de clichémakers akkoord waren met de nieuwe voorstellen. AntwoordJa en neen! Uw vraag haakt in op ons vorig antwoord, dat Golden Fiction uit37 tabakken bestaat, waarvan 32 Virginia- soorten uit Amerika. Wel, mevrouw Sch., ze komen inderdaad uit deze Amerikaanse staat en naaste om geving, maar ze zijn niet van het type dat men voor de "echte" Engelse sigaret ge bruikt. Onze tabakken zijn niet zo geel, maar meer uitgerijpt, warmer van kleur en veel zachter van smaak. Houdt u maar eens een open doosje Golden Fiction naast andere doosjes, mevrouw Sch. Ziet u de iets donkerder kieur? Nu weet u waarom u, zoals u schrijft, Golden Fiction werkelijk de "zachtste van alle" vindt. Bij Golden Fiction zit de zachtheid waar ze behoort: in de tabak. 10 STUKS f 0.50 20 STUKS f 1.- GESCHENKDOOS 50 STUKS f2.75 ATTENTIE! Er znn a/ zoveel interessante vragen binnengekoment dat we U nogmaals moeten verzoeken voorlopig géén vragen meer in te sturen Als de loggers en de kotters me ren aan de kade, is het feest voor de meeuwen van IJmuiden. Want zo zwierig, zo vakkundig mogen de mannen in hun pilobroeken de manden met vis uit de ruimen ta kelen en naar de wal trekken, er valt altijd wel een lekker hapje buiten de aangegeven plaats. Het is een wereldje op zichzelf, die IJmuider kaden. Een wonder wereldje van grote getallen. Want hier takelen stoere mannen per jaar meer dan hon derd miljoen kg verse vis uit de ruimen van de trawlers. Meer dan 100 miljoen kg, die in het afgelopen jaar werden ver handeld voor zegge en schrijve 62.990.683 Van ons allemaal zijn er wel een paar guldentjes bij, want gelukkig eten wij, Nederlanders toch nog altijd tien kg vis per hoofd. Dat is niet veel. De No ren consumeren het vijf- of zesvoudige. Maar wij hebben toch onze haring, die immers de dokter buiten de deur houdt. En eten de Parijzenaars niet onze tong en de Londenaren onze voortreffelijke schol En zijn niet juist de IJmuider schelvissen en kabeljauwen bij de ma dammekes van over de zuidgrens bij zonder gewild? IJmuiden mag dan al de grootste aanvoerhaven van verse vis zijn van ons land, het buitenland spreekt ook een woordje mee. De haring, de zuiderzeevisserij, de aanvoer van mos selen en oesters. Het is niet overdreven te stellen, dat de zee ons land jaarlijks 300 miljoen kg voedsel levert in de vorm van vis. De zee van Scheveningen en Katwijk, van IJmuiden en Cadzand. Drie honderd miljoen kilo, dat is zoveel als de helft van het Nederlandse volk weegt, van baby tot grijsaard. IJmuiden ademt met kieuwen. Het is 'n jonge plaats, die snel verouderd is. Men vindt er nog de oude kroegjes, waarin de zeelui vroeger kwamen; men ziet er nog de ontmoetingspunten van zeelui. Maar wat men er ook ontdekt, dat is de onontkoombare greep van de aanstor mende industrie. Gigantische projecten zijn het, de Hoogovens en andere enor me ondernemingen. IJmuiden is een veranderde plaats. Een plaats met problemen, omdat zo'n ont wikkeling in dit tempo aanpassing vraagt van iedereen. Maar toch is IJmuiden in de eerste plaats het vissersdorp geble ven. Omdat er iedere dag de kotters en loggers meren, omdat er de visserijschool is en het laboratorium voor visserij-on derzoek, de fabrieken voor visconserven en diepvries, de rokerijen en bakkerijen. Want vis vereist veel zorg. Geloof niet, dat de vis nu in deze moderne tijd minder duur betaald zou worden dan vroeger. Waar de wal steeds aanlokke lijker wordt door de vijfdaagse werk week en het kijkglaasje, dat televisie heet, stijgen de opofferingen, die de zee man zich moet getroosten. En als de partijen vis allemaal netjes uitgespreid zijn, komen die wonderlijke afslagers met hun prevelementjes, die geen mens verstaat. Zij ambtenaren met veel gevoel voor humor zorgen ervoor, dat visser en handelaar tot elkaar ko men. Waarna de vis van een nieuw naambordje voorzien wordt. Nauwelijks is dat gebeurd, of de knechten staan klaar om de partijen te sorteren, over te pakken en veelal te fileren. In re cordtempo is de weg afgelegd van de zee naar de handelaar, een weg, die nog geen honderd meter lang is, want aan de achterzijde van de immens grote hal wachten de gekoelde vrachtwagens, die Nederlands zeebanket naar alle delen van het land en naar vele steden, over de grenzen voeren. Foto boven: De schepen liggen aan de kade en de vis komt het land op. Hieronder: De afslager maakt zijn prevelementjes en zorgt dat visser en handelaar tot elkaar komen. Rechts: Nauwelijks is de vis van naambordje veranderd of de knechten staan klaar de partijen te sorteren (Advertentie) Natuurlijk, Botwlnnik is een groot schaker; dot hoort gij mij niet ontken nen. Bot win ik. scherp verlies ik, zei hij altijd gekscherend en toen zijn we hem zo gaan noemen. En Petrosian, tegen wie hij nu in Moskou uitkomt, mag er ook zijn, hoewel hij soms blunders mankt tengevolge van plotselin ge schaakblindheid. Dat /overkwam hem in 1953 te Leningrad bijvoorbeeld. Hij riep ineens „pas", maar dat is een uitdruk king die bij het kaartspel hoort en niet bij schaken. II Op zulke momenten is hij f het dan ineens kwijt. Een andere keer gooide hij de koning de zaal in, me nend dat hij aan het vo- gelpikken was. Dit neemt M- niet weg, dat hij er mag zijn. Wat velen echter niet weten is, dat Popo- /vitsch groter is dan Bot- winnik en Petrosian bij elkaar. Popovitsch is wat in vergetelheid geraakt, omdat hij in zijn jonge iaren niet tegen verlies kon. Men nam hem dit kwalijk. En toen hij niet meer tegen verlies hóef de te kunnen omdat hij nooit meer verloor, bleef dat 'oude zeer er nog altijd wat bijzitten; men nodigde hem niet meer uit voor toer nooien en hij zit nu als een wat ver drietige leraar in een klein stadje in Polen, waar ik hem dezer dagen be zocht. „Niemand", zei hij, „wil tegen me spelen, want ik win altijd. Ik doe mijn best genoeg om te verliezen, maar k kan het eenvoudig niet. En nu wil len ze niet meerde pastoor niet en ae notaris niet en geen enkele van mijn collega's. Daarom heb ik voor mezelf een soort schaakpatience uitgevonden, maar dat is nog veel vervelender, om dat ik dan altijd verlies. Hoewel ik anderzijds moet toegeven, dat ik ook altijd win". De man heeft grote krin gen onder de ogen; ik denk dat het van verdriet is. maar vermoedelijk is hij ook een kléin beetje aan de drank. Schaken op niveau, begreep ik uit zijn verhaal wel, is toch niet zo een voudig als we denken. Dat is niet zo als wij doen: twee handen achter de rug, jij mag beginnen, effe spelen, schaakmat, potje uit. O nee. „Het zit hem voornamelijk"zei Popovitsch. „in dp opening. Neem je bijvoorbeeld de Chinese opening, dan kun je wel re kenen op een jaartje spelenwant daar komt je tegenstander nooit meer uit. En toch is ze dóódsimpel; gewoon E2- E3. De Arabische opening ligt iets een voudiger, maar zes. zeven maanden heb je toch nodig. Ik heb eens mee gemaakt, dat William Shepherd die toepaste. William, zeg ik, dat is ge meen. Hij zat kauwgummend te grijn zen, maar ik kon met het vliegtuig te rug naar Kieio om te kijken, wat ik moest zetten. Ik heb die partij dan ook na vijf maanden verloren" (hier kreeg Popovitsch een rode kleur en verbeet zijn woede). Ik begreep, dat hij liever over zijn overwinningen sprak. „Smis- lof', zei hij, „heb ik verslagen op een manier die je eigenlijk geen verslaan meer kon noemen. Het was een ver nietiging. Hij sprong dan ook in de VÏolga". „Dood?", informeerde ik. „Bij na", antwoordde de meester. „Hij werd door de golven meegesleept en toen hij tot bewustzijn kwam, lag hij tussen de vis. Men had hem in een groot net op gehaald. Hij ging naar huis, maar zijn vrouw gilde van schrik, want ze dacht dat hij een Mars-man was; hij zat vol schubben". Zuchtend schonk Popo vitsch zich (en mij) een heldere bel wodka in en dronk. Met de rug van de hand zijn mond afvegend, zei hij: „En Tal dan? Dat was in Londen. Zijn opening was goed, maar dat is natuur lijk heel iets anders dan een slot. Hij was al verloren toen we nog maar drie maanden aan de gang waren. Maar toch: doorspelen, tot het bittere eind. Dwars, weet je wel, en dan maar denken: ik red het wel. Op IS okto ber voelde hij het einde naderen en op de 19e pakte ik zijn koning af. Hij haalde onmiddellijk een revolver uit zijn zak. Gelukkig werd hij direct ge pakt door een paar mannen van Scot land Yard die ik achter het gordijn had laten zetten omdat ik het had voelen aankomen. En tot nog toe heb ik nooit geweten, wat hij van plan was; zich zelf of mij. Hij praat er ook niet over. Ja, we zijn nu. weer goede vrienden, maar op zo'n moment doet het toch even raar". Op mijn verzoek begon Popovitsch iets over de techniek van het spel te vertellen. Een goed scha ker, begreep ik wel, moet in staat zijn, met één pion te winnen. Die pion wordt dan als het ware opgevoed en krijgt de bezieling mee van de meester. Hij dringt door de linies, werpt vijanden omver en bereikt uiteindelijk zijn doel. Met één pionnetje heeft Popovitsch, zo vertelde hij, eens sjmultaan-schaak gewonnen van zeven scholen. Ander zijds werd hij door het spel verteerd. „In Monte Carlo was ik zo verstrooid, dat ik op straat aan een paard stond te wrikken; kijk, dat kun je natuur lijk niet hebben. En in Saoedi-Arabië vroeg Saoed me voor een partij. Ge woontegetrouw stak ik de stukken die ik won in mijn zak. Op laatst stak ik ook de koning in mijn zak: ja natuur lijk niet koning Saoed zélf, maar de schaakkoning. Nou, hij wou me laten onthoofden. „Vuile dief", zei hij, „geef terug, die dingen zijn van goud". Och, hij was niet écht kwaad, geloof ik, maar hij kan niet tegen verlies, hè". Zoals de waard is. vertrouwt hij zijn gasten, dacht ik. Niettemin, ondanks zijn retour, een groot schaker, die Popovitsch. Dat neemt niet weg. dat Botwinnik en Petrosian er ook mogen zijn. Ik volg hen met belangstelling. Zelden ben ik met zoveel geestdrift naar Moskou gereisd. YORICK

Krantenbank Zeeland

de Stem | 1963 | | pagina 11