Anneke weer terug Zwart o Wit DE SCHADUW VAN DE TIJD Dr. Adenauer sinds vandaag 87 Doe het start 12 zelf'-rubriek januari Ruwe puroj Minter en Hinter en de dolende Zozer Luister naa „Springplank" ook op tv-scherm Christopher Landon em-feuilleton Uw mening over stadhuis op stelten Kijk naar ^—ocjezecjd n Relay geeft teken van leven Lemnitzers eerste bevel: oefening Vrouw in Amsterdam zeven dagen dood in stoel Bejaarde omgekomen door gas te Amsterdam Engeland bouwt vijf a zes atoomduikboten DAGBLAD DE STEM VAN ZATERDAG 5 JANUARI 1963 Anneke Grönloh is na een bijzonder succesvolle tournee naar Malakka en Japan in Ne derland teruggekeerd. Ze had gehoopt het nu even rustig aan te kunnen doen, maar enkele uren na haar thuis komst riep de „Bühne" haar iveer voor een optreden in Utrecht. Vooral haar Maleise repertoire viel in het Verre Oosten bijzonder in de smaak. De bovenste foto laat u Anneke met haar moeder zien, onmiddellijk na aan komst op Schiphol. Ze heeft een prachtige parasol uit het andere werelddeel meegeno men. Op de linkerfoto kunt u zien hoe Anneke haar neus dicht knijpt, omdat zij tijdens de landing last van doofheid kreeg. F)e KRO heeft in de gids, die deze week is verschenen een pagina uit getrokken voor een enquêteformulier, waarop de kijkers een mening kunnen geven over het programma „Stadhuis op stelten". Deze serie van Hans Keuls verschijnt morgen, zondagavond, voor het laatst op de beeldbuis. De pers heeft voor een belangrijk deel niet mis te verstane kritiek geleverd op deze tv-feuilleton. Het is voor de eerste maal dat de KRO op deze wijze de publieke opinie onder zijn eigen leden probeert te peilen. Zaterdagmiddag ziet u om 15.00 uur de VPRO met de film „Voetbalélite", om 15.45 uur gevolgd door „Atelierbezoek" en om 16.05 uur door een herhaling van „De vlucht van Arlequin en Colombine". Om 17.00 uur is er voor de jeugd een film over het werk van de Unicef. Ka bouter Kandelaar leest om 17.45 uur voor. Daarna is er voor de sportliefheb bers om 18.30 uur een volleybalreporta ge uit Groningen. Zaterdagavond om 19.30 uur biedt de VPRO de eerste aflevering van een serie gewijd aan de koopvaardij. Na het jour naal is er om 20.20 uur een cabaret on der de titel „Mens durf te leven. Om 21.05 uur kunt u kijken naar de Judy Garland-show. Simon van Collem ver zorgt om 21.55 uur weer „De oude draai- doos" en tot besluit is er om 22.30 uur de eenakter „Fleur a la bouche". Zondagmiddag is er om 16.00 uur een reportage van de finalepartijen in het biljarttoernooi om het kampioenschap ereklasse bandstoten. Zondagavond is er om 19.30 uur het weekoverzicht van het NTS-journaal, om 20.00 uur gevolgd door „Sport in beeld". De KRO vertoont daarna om 20.30 uur een tekenfilm over de „Flin- stones". Om 20.55 uur volgt het vierde deel van de serie „Stadhuis op stelten". Het Kunstmaandorkest en de solist Ar nold van Mill geven om 21.25 uur een Mozart-concert. Daarna is er om 22.05 uur een reportage over de zielzorg in de buitenwijken van Parijs. Om 22.30 uur komt er tot besluit een tweede jour naal-uitzending. Zaterdagavond speelt over Hilversum 1 Paul Godwin en zijn walsorkest. Om 20.35 uur volgt het spel „Tel uit je winst". Om 21.30 uur kunt u luisteren naar Nederlandse artiesten op de plaat en om 22.10 uur naar het luisterspel „Een lichtzinnig heerschap". Om 22.40 uur is er het cabaretprogramma „Zo maar een zaterdag in.... januari en tot slot om 23.10 uur ,,Op de platenmarkt". Op Hilversum 2 brengt de KRO om T"\e Springplank is een van de oudste radioprogramma's van de KRO, waarin tal van artiesten de sprong heb ben kunnen maken naar de radiomi crofoon. Deze „Springplank" is nu ver (Advertentie) la HUID en HANDEN I •Illllllllllllllli breed naar het domein van de tv. Zij, die de stap naar de tv-studio'. durven te wagen krijgen zaterdagmiddag om half vier de gelegenheid om voor de camera's te verschijnen. Gesteund door het orkest van Jo Budie zullen zater dagmiddag 12 januari zes amateurs de spits afbijten. De regie van deze pre mière is in handen van Ton Kool en J. Einmahl rpijdens een persconferentie heeft de 1 KRO enige bijzonderheden verstrekt over de nieuwe tv-rubriek „Huis, thuis, wonen", die volgende week zaterdag 12 januari om half vijf op het beeld scherm zal verschijnen. Het is een pro gramma, dat meer speciaal is bedoeld voor de categorie van „doe-het-zelvers" waarbij ook bepaald de klemtoon zal worden gelegd op wat maar liever aan vakmensen kan worden overgelaten. Regisseur Guus Kristel vertelde ons, dat in de komende zes uizendingen, telkens om de vier weken, een zolder ruimte zal worden omgebouwd tot een gerieflijke kamer. Daarbij zal men niet alleen aandacht besteden aan bezighe den als timmeren, witten en schilderen, maar worden ook adviezen verstrekt over bv. het leggen van vloerbedekking en het maken van kasten. Hiervoor is en groot aantal deskundigen aangetrok ken. Voorts komt in deze rubriek ook het onderhoud van tuin- en kamerplanten ter sprake. De kijkers krijgen ook voorlichting in het- verpotten en ver stekken van planten, zomede in het bloemschikken. De organisatoren hebben besloten de te behandelen stof een dusdanige prak tische vorm te geven, dat van direct nut sprake zal zijn. De bouw van een zolderkamertje zal in het bouwcentrum geschieden en in fases op films worden vastgelegd, omdat men dit wegens ge brek aan studiofaciliteiten niet in Bus sum kan doen. Het kamertje wordt gebouwd door een vader voor zijn acht tienjarige dochter. Dit zijn geen acteurs maar doodgewone handige knutselaars. Het bouwkundig en huishoudelijk on- derhoudsgedeelte staat onder leiding van architect H. Eckardt van 't Bouw centrum. De heer J. H. Riemens ver zorgt de bloemen en het planten ge deelte. Stramheid en Pijnen vallen van V af met Krnschen. Want Kruschen's xes minerals zouten jagen de onzuiverheid uit Uw bloed en daarmee ook de oorzaak van uw lijden en pijn. Het klinkt haast onge- lotelijk, maar duizenden Rheumatiek- lijders in binnen- en buitenland kunnen U enthousiast bevestigen, hoe wél ze zich bevinden met de kleine dosis Kruschen iedere dag. 20.00 uur de „Populaire klassieken". Om 21.00 uur volgt het programma „Tiere lantijnen" en om 22.00 uur is er zigeu- nermuziek. Tot besluit van de avond (om 23.00 uur) bespreekt Henk in het Veld nieuwe grammofoonplaten. Zondagochtend is er om 8.30 uur over Hilversum 1 de rubriek „Weer of geen weer". Om 10.00 uur speelt het Neder lands strijkkwartet. Om 10.45 uur leidt Bob Spaak de uitzending van „Studio 5". Willem Duis heeft om 12.00 uur zijn platenmatinee. Het Nationaal Jeugdor kest concerteert om 14.10 uur en om 15.10 uur speelt het Gaudeamuskwartet. Het avondprogramma bevat om 20.05 uur „Kleurrijke klanken" en om 21.05 uur het hoorspel „Eenzijdig gesprek". Willy Schobben en zijn orkest spelen om 21.40 uur en om 22.00 uur volgt „Das Italienische Liederbuch". De KRO zendt om 8.30 uur uit de pa rochiekerk te Clinge in Zeeuwsch-Vlaan deren de hoogmis uit. Om 12.15 uur volgt de Springplank. Verkopers van loten voor SUS 10 dienen om 12.40 uur aan hun toestel te zitten. In de middag is er om 15.25 uur de causerie „Muzikale aspecten". Het avondprogramma wordt om 20.00 uur geopend met het luisterspel „De nacht, waarin de tijd stilstond". Het programma „Wissewassen" begint om 21.30 uur en wordt om 21.40 uur gevolgd door „We zingen de wereld rond". Henk Terlingen presenteert tot slot om 23.20 uur zijn muzikale „Retourtjes". Het televisieprogramma van de NCRV had gisteravond twee goede onderdelen. Daar was aan het begin van de uitzen ding de derde aflevering van de serie „Toekomstmuziek", welke gewijd was aan zaken-doen. Enkele zakenlieden ver telden hier vele behartenswaardige dingen aan de jongelui die van plan zijn „in zaken te gaan". Deze documentaire viel op door een goede verzorging. Het tweede goede programma-onderdeel was de rubriek „Attentie", waarin Eppo Doe- ve en Alexander Pola een wel buitenge woon aardige fabel tekenden en voor droegen. Deze fabel werd gevolgd door een interview met de kunstenaar Doeve, dat op zich zeer interessant was, maar waarbij de beelden niet al te best werden gekozen. Het alsmaar voortdurende close- up van de tekenaar werkte wat ver moeiend. Voor het overige kon men o.m. kijken naar de Donna Reed-show? die niet on aardig was en naar het muziekprogramma „Riedels en Fiedels" (wat een erbarme lijke titel toch) met het orkest van Harry de Groot en met o.m. Willy Alberti, de Selvera's, Christine Spierenburg en en kele minder bekende vocalisten. Het beste kwam gisteravond voor de dag de gitarist Eddy Christiani met 2TJn eigen compositie „Hilversum-expresse" Ook bij dit program zou een levendiger regie op zijn plaats zijn. B. De Amerikaanse communicatiesatelliet Relay heeft donderdag voor het eerst gewerkt. Hij zond televisieheelden, die van grondstations in Maine en New Ver se y waren uitgestraald, terug. Sinds de satelliet op 13 december ge lanceerd werd, is hij, tot donderdag, stom gebleven tengevolge van een niet nader verklaard gebrek aan energie. Klaarblijkelijk hebben zijn zonnecellen nu geleidelijk aan energie opgewekt. De testbeelden kwamen terug tijdens de tweede rondvlucht van Relay om de aarde. Zelfs van de narigheid kun je nog wat lerenVan de sneeuw-, ijzel- en ijsellende heeft de Amsterdamse politie deze belangrijke les geleerd: dat automobilisten uitermate eigen wijze mensen zijn. Dat stond ergens in een krant. Verontwaardigde politie mannen klaagden er over dat zij op de wegen de automobilisten waar schuwden niet verder te rijden en dat zulks niets hielp. Ze reden toch maar door. En dan sneeuwden ze even later prompt in, precies zoals de politie voorspeld had. Bovendien begonnen ze dan hevig te mopperen wanneer diezelfde politie hen niet uit de sneeuwbarrières kon wegtrekken. Het toppunt van automobilisten eigenwijsheid was de ervaring van een politieman, die het om die reden ver tikte nog langer in de kou te staan om waarschuwingen uit te delen die toch maar in de wind geslagen wer den. Hij ging terug naar zijn bureau. En daar begon het toen klachten te regenen van automobilisten, die het een schandaal vonden dat de politie niet eens de moeite nam om de auto mobilisten te waarschuwen dat men niet verder kon rijden. De politie is een waardevolle er varing rijker. Maar ze is toch niet helemaal juist weergegeven. Automo bilisten zijn niet eigenwijzer dan an dere groepen mensen. Automobilisten zijn mensen, mensen die in auto's zit ten. Dat maakt hen beslist niet eigen wijs. Als ze uitstappen en verder gaan lopen, zijn ze voetganger. Als zodanig vallen ze buiten de veroordeling. Maar een eigenwijze automobilist is ook als voetganger eigenwijs en hij blijft dat in zijn status van sigarenroker, be lastingbetaler, VVD-lid en in wélk ander hokje ook waarin onze zucht tot rubriceren alle mensen gedwongen heeft. Er is maar één hokje waarin we allemaal passen: we zijn allemaal mensen. En een van 's mensen meest in het oog springende eigenschappen is zijn eigenwijsheid. Je kunt, geloof tk. behalve in een auto zelfs best wel eigenwijs zijn in een politiepak. PRAET-MAECKER 26) We schudden elkaar de hand, ik be- dankte hem en stapte in de auto. Hij bleef in de open deur staan; het licht was achter hem, hij hield zijn hoofd een beetje opzij en er speelde een flau we glimlach om zijn mond. Ik liet het portierraampje aan één kant neer en zei: „Zult u een oogje op Stebbings hou den?" „Natuurlijk. En als ik u was zou ik zorgen dat ik voor mezelf een lijf wacht had. Na de ervaring van van nacht." „Dat zal ik. U zou me met een ding kunnen helpen. Zou u - langs een om weg natuurlijk - een boodschap kunnen zenden naar de kapsalon van monsieur Jacques? Alleen maar om te zeggen dat miss Kennedy haar afspraak voor dinsdag niet kan nakomen omdat ze met spoed naar Londen is teruggeroe pen en voorlopig niet meer naar Rye zal terugkeren? Misschien helpt het." Hij knikte en hief toen zijn hand op in een gebaar dat uitdrukte dat ik een idioot was om zoveel tijd en geld aan een verloren zaak te verspillen, dat hij blij was me te zien vertrekken en dat hij me toch succes wenste. Toen gaf ik gas en de lange, zwijgende rit naar Long Row begon. Het eerste wat ik de volgende mor gen deed was Stebbings opbellen en hem zeggen, dat onze plannen veranderd wa ren. Hij leek apathisch en wanhopig en fleurde pas een beetje op toen het tot w1 doordrong dat we op reis gingen. „Wanneer hoor ik weer wat van u, mr. Kent?" -OP z'n laatst over tien dagen". Ik dacht: „Als mijn plan mislukt zul je het tegen die tijd al wel van een an dere kant gehoord hebben". „JCn ik ben er bijna zeker van dat 't eerste nieuws zal zijn dat Margaret uw deur komt binnenstappen." Het was dwaas, eigenlijk nutteloos, maar wat kon ik an ders zeggen? „O, mr. Kent, ik bid er zo vurig om. Ik kan niet meer slapen, ik kan niet." „Probeer niet te tobben. Neem er geen notitie van? als u weer een kiekje krijgt. U moet één ding voor me doen als u kunt, hoewel.." Ik legde het hem uit en liet het hem beloven. Ik stelde nog één vraag en bel de toen af. Het was goed dat hij die laatste brief niet te zien kreeg, als hij laatste brief niet te zien kreeg, als hij wist wat daarin stond zou hij hele maal instorten. Toch maakten al dat gelieg en al dat hoop geven dat ik mezelf een lamme ling vond. De terugreis naar Londen verliep zwij gend. Onder het rijden concentreerde slechts de helft van mijn brein zich op de weg, met de andere helft ging ik alle factoren nog eens nauwkeurig na en vroeg me af of Josh gelijk zou hebben. Momenteel was de factor tijd wel de voornaamste. Ik keek voortdu rend op het klokje op het dashboard en ergerde me over elke minuut die verliep. Opeens zei Joan: „Pieker niet zo, lieverd, misschien zal de politie toch nog wachten met ingrijpen." „Vast niet. En dat is het niet alleen. Die anderen wachten niet. Ze zullen precies over een week doen wat ze ge zegd hebben." „We mogen dat niet riskeren - als dat kan gebeuren mogen we geen tijd ken..." voegde ik er zachtjes aan toe. „All right. Als je hem maar laat be loven wat ik gevraagd heb." 't Werd weer stil tussen ons tot we de heuvel bereikten die afdaalt naar Bromley. „Ik heb vanmorgen twee din gen uit Stebbings gekregen, Joan. Het antwoord op een vraag - en een belofte". ,,En hoe luiden ze?" „Ik vroeg hem of er, als hij voor Margaret gitaar speelde, een bepaald wijsje was waar ze erg dol op was." „En was dat er?" „Sur le pont d'Avignon". Ik begon het te neuriën. „Niet doen!" riep ze. „Weet je wat ik hem nog meer heb gevraagd? Of er soms een stuk speel goed was waarop ze bijzonder gesteld was en dat ze zich zou herinneren. Ze schijnt altijd een oude teddybeer mee naar bed te hebben genomen. Hij zal hem morgenochtend direct met de eer ste bus meegeven, zodat we die aan het Victoria station kunnen ophalen. We zullen er misschien veel aan hebben." De flat leek koud en ongezellig toen we thuiskwamen. Nadat we hadden uit gepakt zei ik tegen Joan dat ze maar meteen weer wat moest inpakken, om dat ik vast besloten was de volgende dag te vertrekken, francs of geen francs. Er was nu akelig veel haast bij de zaak, en ik herinner me dat ik doel loos door de flat ronddaasde, nu dit verliezen -" Met een zijdelingse blik zag ik dat ze haar zakdoekje met ner veuze vingers tot een prop verfrommel de. ,,Je moet direct naar Frankrijk gaan en alles in handen leggen van de Franse politie - die moet haar vinden." „Ik weet het. Maar liefje, wat zou er gebeuren als ik dat deed en als ze me zouden geloven, wat één kans op de duizend is? De Franse politie zou zich onmiddellijk in verbinding stellen met de politie hier en te horen krijgen dat er geen uitstel meer mocht worden gegeven. En zelfs als ze zouden door gaan met het onderzoek, dan zou dat, al zou het veel grondiger zijn, honderd maal meer in het oog lopen. En de schurken die het kind vasthouden zouden dat te weten komen. En dan..." „Ik begrijp het." „Een paar mensen die afzonderlijk en onopvallend te werk gaan hebben het grote voordeel dat ze hen kunnen mis leiden. Zij zullen misschien slagen.... Wij moeten slagen..." In mijn opwin ding sloeg ik zo hard met mijn vuist op het stuurrad dat ik de claxon raak te en een onschuldige burger, die rus tig naar Sevenoak fietste, zich een on geluk schrok. „En we moeten Josh met ons meenemen om dat mogelijk te ma- dan dat opnemend en weer neerzettend, telkens naar het klokje op de schoor steenmantel kijkend en bedenkend dat er steeds meer seconden van onze kost bare tijd verliepen. Joan kwam me te hulp. „Als je zo doorgaat, lieverd, maak je je alleen maar overstuur. Je kunt vana vond niets anders doen dan plannen maken." Ze aarzelde even. „Waarom ga je niet naar Josh en haalt hem hier? Ik zal voor wat eten zorgen en dan kunnen we praten." Ik staarde haar verbluft aan. Hij was niet meer bij ons geweest na die ramp zalige avond, nu twee jaar geleden, die avond van het politiebureau. „Weet je zeker dat het je niet kan schelen?" „Ik moet toch weer beginnen met aan hem te wennen," zei ze wat stug. Toen ik hem in de kroeg gevonden had en hij was nuchter! - stuurde ik hem naar zijn kamers om wat van zijn meest respectabele kleren in te pakken, want ik veronderstelde dat als Joan hem voor een maaltijd zou verdragen, er ook kans zou zijn dat ze hem die nacht bij ons zou laten logeren, en ik wou hem niet uit het oog verliezen voor we op reis gingen. De voortekenen waren gunstig, want toen we de zitkamer binnenkwamen stond de whiskyfles op tafel. (Wordt vervolgd) WELDOENER Een onbekende heeft zes zilveren vorken en vier zilveren messen ge stolen uit het Stanhope Hotel aan de sjieke Fifth Avenue in New York, om er een liefdadige instelling mee te begiftigen. Het zilveren eetgerei, waarin de naam van het hotel stond gegraveerd, werd onlangs door een vrouwelijk lid van de liefdadige or ganisatie aan de directeur van het hotel teruggegeven. De vrouw vertel de, dat de vorken en messen slechts een onderdeel vormden van een pak ket goederen, dat aan de instelling werd geschonken door een onbekende „weldoener". Dat gestolen goed niet gedijt, gaat in dit geval echter niet op. Hoteldirecteur John Isard bood de zo eerlijke instelling enige maal tijden aan. LIEDJES De tuin van James Watkins, een ingenieur op middelbare leeftijd in het Engelse Leamingtonkijkt neer op de kleedkamer van de plaatselijke rugbyclub. James heeft niets tegen rugbyspelers en vindt het helemaal niet vervelend als de spelers een beetje zingen na afloop van een wedstrijd. Hij en zijn vrouw zijn er zelfs aan gewend geraakt, dat de spelers soms in hun ondergoed rondlopen. Maar toen de spelers schuineliedjes in een badkuip begonnen te zingen, besloot de heer Watkins naar het gerechtshof van belastingzaken te gaan met het verzoek de belasting op zijn huis te verminderen, daar zijn woning als gevolg van de schuineliedjes minder waard was gewordenHet gerechtshof heeft zijn verzoek af- gewezen AMBTENAAR Een ambtenaar van het ministerie komt elke morgen in z^jn stamcafé en doet telkens hetzelfde. Hij gooit kruis of munt en drinkt dan, naargelang de worp een glas wijn of een pint bier. „Maar", vroeg de kastelein hem op een keer, „wat zou u nou doen als het geldstuk eens op zijn kant bleef staan?" Met verbijsterende eerlijkheid antwoordde de ambtenaar: „Dan zou ik gaan werken!" RINGBAARDJE Om helemaal in stijl te zijn had mijn vriend Piet een donzig ringbaardje laten groeien. Heel fier ging hij nu op bezoek bij zijn oom Jos en vroeg: „Hoe vindt u me met een baard?" „Veel beter", zei oom met een stalen gezicht, „ge ziet nu bij lange niet zoveel van uw ge zicht.. 'Z&ï—c W Wii ruziën niet, moeder, wij „twisten" Bondskanselier dr. Konrad Adenauer is vandaag 87 jaar geworden. Het is naar alle waarschijnlijkheid de laat ste verjaardag, die „Der Alte" in pa leis Schaumburg zal vieren en daar om wordt de verjaardagsreceptie zo mogelijk nog groter en grootser dan in voorgaande jaren al het geval is geweest. Als eerste gasten zullen het kabinet en het corps diplomatique hun opwachting maken en het zal avond zijn als de laatsten vertrek ken. De leeftijd heeft voor de bonds kanselier weinig betekenis. „Wat is het belang van mijn leeftijd zolang ik gezond en volkomen capabel ben?" heeft hij eens in de Bondsdag ge zegd. Maar de spanningen zijn vorig jaar na de „Spiegel-zaak" te groot geworden en de tegenstand werd zo sterk dat de bondskanselier gedwon gen werd zijn voorlopige toezegging aan te vullen: dit jaar gaat hij heen, gezond of niet. De regering en de CDU wagen het niet meer zich van de domme te hou den, alleen Adenauer zelf wil nog altijd wel opmerken dat hij nog geen opvolger aangewezen heeft. Maar al komt hij niet terug als regeringsleider, de kans dat „Der Alte" staatshoofd wordt is nog steeds aanwezig. Bondspresident Lübke zal zich volgend jaar niet herkiesbaar stellen en talloze aanhangers van Adenauer spelen nu met de gedachte dat hun kampioen, die dan 88 jaar zal zijn, tot president te kiezen. Meer dan een ere-benoeming zal dat niet kunnen zijn. Als Adenauer aftreedt is zijn politieke rol uitge speeld. Lang kan hij niet meer le ven. Maar hijzelf is ervan overtuigd dat hij de enige is die, als het moet De nieuwe Amerikaanse opperbevel hebber van de geallieerde strijdkrachten in Europa, generaal Lyman Lemnitzer, heeft vrijdag in Parijs bekendgemaakt, dat van 14 tot 17 januari luchtmachtoefe ningen zullen worden gehouden. Doel van deze oefeningen is de paraatheid van de Noordatlantische verdediging in Europa op de proef te stellen. De Amsterdamse politie heeft gisteren de 75-jarige alleenwonende mevrouw M. E. Verhaaff dood in haar woning in de Cornells Springerstraat in Zuid, zittende in een stoel aangetroffen. De vrouw is vermoedelijk al op tweede kerstdag over leden. Buren hadden de politie gewaar schuwd omdat zij de vrouw al enige da gen niet hadden gezien. als bondspresident, de Duitsers op de weg van de democratie kan hou den, In het openbaar zal men Adenauer nooit een bril zien dragen, maar hij heeft hem nodig om te kunnen lezen. Adenauers Rijnlandse geestigheid kan nog altijd scherp zijn. Hij ziet er oud uit maar tien jaar terug was dat ook al zo. In zijn woning in de Laurierstraat in Amsterdam is het stoffelijk overschot aangetroffen van de 77-jarige heer J. F. Schlatterer. Hij bleek door gasverstik- king om hét leven te zijn gekomen. Een boven het slachtoffer wonende student had een sterke gaslucht waargenomen. Hij ging op onderzoek uit en trof hierbij zijn buurman levenloos aan. Geconsta teerd werd dat op de gasslang een koffie pot was gezet, waardoor de slang van de leiding was getrokken. De Britse admiraliteit is van plan te gen 1972 vijf of zes atoomonderzeeërs in de vaart te hebben. De schepen zullen worden gebruikt om de Polaris-raketten te vervoeren, die Amerika aan Enge land beloofd heeft ter vervanging van het Skyboltplan. Iedere onderzeeqpr zal 16 Polaris-raketten vervoeren. Er worden nog twee andere mogelijk heden overwogen: de eerste is een strijd macht van 10 atoomonderzeeërs die ieder 8 raketten vervoeren, de tweede een groep onderzeeërs, die zowel Polarissen kunnen lanceren als de taak van normale onderzeeërs kunnen waarnemen. De eerste onderzeeër zal in 1969 te wa ter worden gelaten en twee jaar later verwacht men dat de gehele strijdmacht operationeel zal zijn. 14-5. Minter en Hinter hadden het sla pende dorpje achter zich gelaten. Nu liepen ze door de hete woestijn in de richting van de pyramide, maar de zon brandde zo verschrikkelijk hard, dat het voelde of ze iets heel zwaars op hun hoofd droegen. „Ik kan niet meer," hijgde Minter, ,-mijn haren zijn gloeiend heet, ik brand mijn vingers eraan." „Dat is gevaarlijk," meende Hinter, „we moeten schuilen." Nu bevond zich naast de pyramide een bosje van palmbomen en vreemde struiken, dat er aanlokkelijk uitzag als schaduwplek en terwijl de jongetjes daarheen liepen, merkten ze ook aan hun voeten dat het hoog tijd werd uit de zon te raken, want het zand begon door hun schoenen heen te gloeien van de hitte. ,.Auw auw!" riepen ze springend, maar nauwelijks waren ze in de scha duw van het bosje, of ze bleven met open mond staan. Een luid gesnurk was hoorbaar en daar lag tegen een boom geleund een Egyptenaar, in diepe rust verzonken. Zijn gelaat toonde een lieve glimlach; hij had een mooie droom en zijn tenen bewogen als een rij soldaten op en neer. „Minter!" stamelde Hinter opeens, „dat is.... dat is Hofni, die helper van de professor!"

Krantenbank Zeeland

de Stem | 1963 | | pagina 9