Waterleidingvictorie in w.-Brabant begon op Zuid-Beveland Fascinerende stad, maar wel een beet) e onrustig Alle gemeenten zijn nu aangesloten jPagfetad 3c Stem Toen kwam (in 1916) dr. Weijerman uit Goes asss s s: «aas?! BREDANAAR VLOOG NAAR SINGAPORE YZelfs Picasso Watersport krijgt kansen in ,.d roogstad" Eindhoven Nieuw plan brengt vertraging Nieuw filter geeft volle rookgenot! Probeer vandaag nog deze King Size DERDE BLAD DINSDAG 27 NOVEMBER 1956 Van Oudenbosch naar Breda Met schoenen en kousen uit de voeten Nieuwe Minor Geert races Peren naar Zweden en Frankrijk Als miljoenenplan wordt goedgekeurd Haven-inrichting kostbaar karwei Minister Algera over de Bergse haven U próéft dat u rookt! 3 En nu vaarwel, voorgoed vaarwel, Ach zwaar valt mij de scheiding, Het ga je goed, het ga je best, Maar jou niet, waterleiding! Deze dichterlijke woorden moeten eens gesproken zijn door de waterpomp op de varkensmarkt van Oudenbosch. En dat de pomp geen vriendelijke zinnen liet horen aan het adres van de waterleiding was redelijk, want doordat er enkele «voortvarende mannen waren opgestaan, die met het plan rondliepen om over al in het westen van Brabant waterleiding te brengen, was de pomp gedoemd om te verdwijnen na zoveel jaren haar trouwe en belangeloze diensten aan de bevolking te hebben bewezen. De slechte wensen van de pomp gingen (gelukkig) niet in vervulling, want het is de waterleiding goed gegaan. Er verstreken weliswaar bijna veertig jaren voordat de plannen, die op het einde van de eerste we reldoorlog in het licht van de publiciteit werden gegeven, werden ge realiseerd: doordat enkele weken geleden een fonteintje op het plein voor het raadhuis van Baarle-Nassau water gaf, tvas de laatste gemeen te van het concessiegebied van de waterleidingmaatschappij „Noord- tVest-Brabantvan water voorzien, maar zeker niet het laatste perceel want op het kantoor van de maatschappij te Oudenbosch liggen nieuwe plannen gereed voor de onrendabele en super-onrendabele gebieden en als het 1965 zal zijn zullen ongeveer 75000 percelen op het net van de waterleiding zijn aangesloten en is inmiddels een investering van veer tig miljoen gulden historie, lijden van ir. Toen op de 18e oktober 1909 op initiatief van de burgemeester van Klundert een dertigtal burgemeesters en vertegenwoordigers van de ge zondheidsorganisaties op het stadhuis van Breda bijeenkwamen, wankelde de romantiek der dorpspompen. Want uit die vergadering trad een commis sie naar voren, die beloofde de pro blemen te zullen bestuderen, vastzit tende aan de drinkwatervoorziening van een groot aantal gemeenten in de provincie. Niet minder dan negen entwintig gemeenten werden in het onderzoek door de commissie be trokken. maar toen het eindrapport op tafel werd gelegd bleek de een dracht niet bijster groot te zijn en konden dc plannen niet doorgezet worden. Op dat ogenblik lachte de pomp van de varkensmarkt in zijn vuistje en maakte hij zichzelf wijs nog vele jaren te zullen genieten van de praatjes, die de huismoeders bij hem pleegden te maken, maar plot seling verscheen er een nieuwe pro pagandist voor de waterleiding in Westbrabant. Het was dokter Jenny Weijerman uit Goes, die zich in het bijzonder voor de gezondheid van het volk interesseerde en die als bacte rioloog bij de gezondheidsdienst werkzaam was. Op Zuid-Beveland had hij met veel succes gewerkt en omdat dit ook in Westbrabant bekend was geworden schonk men de dokter, die tevens ju rist was, een groot vertrouwen. In 1916 legde hij zijn eerste contacten in de nieuwe streek, maar het duurde tot 1918 alvorens op de 21e juni bij notaris H. Scholten te Oudcnboscli een akte passeerde. Op die 21e juni traden acht gemeenten toe als aan deelhoudsters. Het waren Dinteloord, Fijnaart, Hooge en Lage Zwaluwe, Ouden bosch, Standdaarbuiten, Terheijden, Willemstad en Zevenbergen. Op de 1® volgden in 1921 tien an- aeie gemeenten namelijk Dongen, cm"'G£av^nmc;ei'» Loon op Zand, Made rE.S I Tle?' Nleuw Vossemeer, Sint Ph°r i cn Nieuw-Gastcl, Steenbergen, Waspik?'3"8 CaPCUe' tr?dendetnr,'°FHrllTVan helzolfcle jaar herff o i Etten-Leur, Geertruiden- Prmcenhagaeam °nk e" °P de 2c mci dltT'ui n ""T de *««ensten van 1918 „A WeiJerman, dat hij in dp mQ i K .?an de oprichting van Rehr p, r( a|>l>'J' •.door de Raad van voorzitter «erd gekozen tevens w v m?and ,atcr werd hij tevens tot directeur benoemd. Maar dat bleek een minder geluk- rii rnnsee£ of zlJn' want ofschoon de Goese dokter overladen was met kwaliteiten bleek het in de praktijk toch onhoudbaar, dat d0 functies van voorzitter en directeur Shan- den waren van één persoon. Op de 19e september 1921 w<ie dok ter Jenny Weijerman de beide be- Jan Roelant werd in 1932 de heer ir. W. van Thiel tot directeur benoemd en hij stond nog voor een levenstaak. Hij borduurde voort op het stramien van zijn voor gangers. Toen de tweede wereldoor log uitbrak lagen er 670 kilometers leiding en ontvingen meer dan 30.000 Westbrabanders water. Om dat te kunnen bereiken werden bijna acht miljoen gulden geinvesteerd. In de oorlogsjaren lag het werk zo goed als geheel stil. I)e maat schappij stond voor grote rampen want acht van de dertien waterto rens gingen de lucht in en hoeveel leidingen er hersteld moesten wor den was ongelofelijk. Maar het werk werd hervat. En de ene gemeente na de andere kreeg aansluiting. Waren het de eerste ge noemde 23 gemeenten, die van het water genoten en volgden tussen 1931 en 1934 Klundert, Gilze - Reijen, Hoe ven, Teteringen en zes gemeenten in het Land van Heusden en Altena, kon den in 1941 Wouw en Eethen nog worden geholpen, na de bevrijding begon de stormachtige ontwikkeling, kregen opnieuw vijf gemeenten in het Land van Altena aansluiting, evenals tussen de jaren 1947 - 1952 Rucphen, Zundert cn Rijsbergen. Een laatste étappe moest nog worden volbracht. Het was de étappe tussen 1953 en 1956 naar Chaam, Alphen - Riel, Baarle-Nassau en Baarle-Hertog. De balans van 47 gemeenten was daar mee gemaakt, in elke gemeente van het concessiegebied van tie maat schappij stroomde het water. Kris-kras door liet land liggen er nu 1350 kilometer leiding en 56.800 percelen hebben water. De arbeid van de maatschappij is echter nog lang niet voltooid. Daarvan getuigde directeur ir. W. van Thiel. ,,Alle gemeenten zijn aangesloten" zo zei hij, „maar niet alle percelen. In 1950 werd door de maatschappij begonnen met het aansluiten van de onrendabele percelen. Dit waren de percelen, waarvan het onrendabele de 1.000 niet te boven zou gr.an. De maatschappij telde er 12.000 en daarvan zijn er nu 8500 aangesloten zodat er nog 3500 aan de beurt ko men. Er is echter nog meer, want er zijn ook nog 1870 percelen die super-onrendabel zijn. Dit is onge veer 3 pet. van het totaal. Van die 1870 percelen zijn er 270 waarvan de kosten van aansluiting per perceel meer dan 8.000 bedragen. De kosten voor de voorziening van de circa 1600 percelen bedragen rond de vijf miljoen gulden, dit is gemiddeld 3200 per perceel. Wanneer de on rendabele gebieden zijn voorzien blijft nog over de expansie door de industrialisatie en de normale groei van de gemeenten. De toename van het waterverbruik tengevolge van de ze expansie zal nog belangrijke voor zieningen aan de pompstations van de maatschappij vorderen, terwijl tevens op diverse plaatsen verbeteringen in de transportleidingen gebracht dienen te worden. Werd in de tienjarige pe riode 1946 - 1955 ruim 16 miljoen gulden geinvesteerd en werden 23000 percelen aangesloten, in de periode 1956 - 1965 mag nog een belangrijke, zij het geringe expansie worden ver wacht. Voor die toekomstige tienja rige periode wordt de groei van het aantal aansluitingen op 18 a 20.000 geraamd, terwijl het te investeren bedrag in die periode op 13 miljoen wordt geraamd. In 1965 zullen dan ongeveer 75000 percelen door de maatschappij wor den voorzien, waarvoor een kapitaal van rond 40 miljoen gulden zal zijn geinvesteerd. Oorspronkelijk werd bij de opzet der plannen op de voorzie ning van 25.000 percelen gerekend. Thans moet bij het projecteren der werken met de mogelijke aansluiting van rond de 100.000 percelen reke ning worden gehouden", aldus de heer van Thiel. Nog één bijzonder onderwerp raakte de directeur aan. Binnen korte tijd zal een nieuw hoofdkantoor met werk plaatsen en magazijnen moeten wor den gebouwd. De gedachten van de maatschappij gaan uit naar de vesti ging van het hoofdkantoor in Breda, dat de meest centrale gemeente is van het concessiegebied. Maar Ouden bosch geeft de maatschappij natuur lijk niet graag prijs en het gemeen tebestuur hoopt dan ook dat het be drijf in de gemeente gevestigd zal blijven. Ee beslissing in dit laatste punt is nog niet genomen en het is dus af wachten. Wnterbescli <i v i n g Dat is in een nutshell dc historie van de waterleidingmaatschappij. Het is een geschiedenis met ups en downs maar met vooral toch veel ups, want het doel, dat eenmaal door dokter Jenny Weijerman werd gesteld, werd niet alleen bereikt, maar zelfs over troffen. Want was de eerste opzet het brengen van goed drinkwater naar alle huizen, inmiddels hebben de toe standen zich gewijzigd en kan er ge sproken worden van een waterbescha ving. Behoort het drinkwater tot een noodzakelijk iets in elk huis; het wa ter is ook voor de douches en baden de geisers en de toiletten, aange legenheden, die het net van de maat schappij steeds hebben bcinvlocd, die om uitbreidingen vroegen en vra gen. Vandaar dat de taak van een dergelijk bedrijf geen einde neemt. En vandaar ook dat het gelukkig is, dat de slechte wensen van de porno van de Varkensmarkt niet in vervul ling zijn gegaan. De tijd van pompen is voorgoed voorbij, voor alle gemeenten van het concessiegebied. Het romantische ding leeft alleen nog voort in de her innering als het zegt: Ik gaf U water, jaren lang Ge moest geen cent betalen. En zong voor U een piep-concert Als ge mijn nat kwaamt halen. Inbrekers hebben kans gezien een schoenwinkel aan de Haagse Boek horststraat door een raam in de ach tergevel binnen te dringen. Met der tig paar dames- en herenschoenen en 200 paar dameskousen maakten zij zich uit te voeten. Dat is nu wel niet direct iets heel bizonders en toch: 'n gezellig Brugstraatje, om de winkels op je gemak te bekijken of 'n tocht op niet te schatten hoogte via Rome-Basrah-Karachi-Ran- gOon-Bangkok, naar Singapore, maakt wel enig verschil. Vooral, wanneer die tocht plaats heeft op de voor de Hongaren zo rampzalige zondag, vooral als de K.L.M. genoodzaakt is van de ge wone route af te wijken, omdat, onder je, Europa in vuur en vlam dreigt te schieten en je dus nog blij moogt zijn, veilig te kunnen neer strijken op duizenden kilometers afstand van je geliefde geboortestad. Het vliegtuig vol, de verzorging goed, het lawaai enorm, van slapen geen sprake. In de stikdonkere nacht een vele meters lange vuur en vonken spattende streep van de uitlaat. Vliegen over bergen, woestijnen en rimboe bad onze Bredanaar vaak tot St.-Jozef cn Christoffel. ,,Zij waren goede piloten", schrijft hij. Na tuurlijk werd zo'n vermoeiende reis maar niet als een week-end-pretje opgenomen. Er zit een belangrijke op dracht aan vast en die zal worden uitgevoerd met inzet van z'n hele persoon. Wanneer je in Karachi uitstapt, stap je meteen in de heteluchtoven met de vlammende zon loodrecht boven je hoofd. Maar Singapore biedt heerlijke zomeravonden, zoals we die wel eens in Holland mochten beleven. De stad heeft de aandacht van de hele wereld op zich getrokken door de „relle tjes" die een 2000-tal Chinese studenten er in de afge lopen maand verwekten. Men ziet er alleen nog de sporen van in de China town, een stadsgedeelte waar generaties lang al uit sluitend Chinezen wonen, oud, rommelig met de nodige luchtjes, de uithangende was, vis- en vleesverkoop op stiaat, etc. Enkele verkeerslichten zijn vernield en er lagen nog veel kapotte flessen. Een tweehonderdtal lei- l^dpuij. vjn. i °*ers werd volgend de security-act twee jaren gedetineerd der zijn leiding begon het grote prak- zonder v°rm van proces. Toch is er van de spanning tische werk, dat het bedrijf diende n.°8 we^ ie^s te merken, alhoewel het gewone leven Y.lt„!e voe,ren- ^r moesjen pompsta- z n gang gaat. Je ziet er de Engelsen door de Chinezen met weinig égards behandeld, een snauw hier en daar en bij overheidsdiensten b.v. een: „Ja, ja, wacht jij maar eventjes". De weinige Hollanders echter worden Di'o 1 .koi;t en zakelijk, met voorrang behandeld. i-,atZ4gn' "r*0*-s" (relletjes) kwamen meer voor maar de e waren ernstiger dan de voorafgaande. Zijn wij allemaal al uit geklaagd over de benzine die èn duurder èn schaarser wordt en over het rijverbod op zondag? Dat is dan heel vlug geschikt, want de gevolgen van deze nood- besiuitcn reizen uiteraard verder dan „O, dan rijd ik maar een kilometertje minder." Ze gaan zo ver, dat ze komen op een terrein, waar de voertaal bestaat uit statistische cijfers en waar moeilijk wordt gepraat door mannen, die alles weten van financiële crises, zakkende olieaandelen, de econo mische belangen van het verkeer en meer van die dingen, die ergens wel vastzitten aan duidelijke feiten als duurdere benzine en benzine-tekorten. Wij, de normale rechttoe-rechtaan automobilisten, wij zuilen maar denken, dat het wel niet anders zal kunnen. We kunnen ook reageren als de Engelsman, van pompsta tions worden gebouwd (Scppe en Oos- terhoutl en op het einde van 1924 was het eindelijk zo ver, dat men het leveren van water aan dc inwo ners van het verzorgingsgebied kon worden begonnen. Dit was voor de pomp van de Var kensmarkt het begin van het einde... up de laatste dag van 1925 immers Petrokken reeds 8150 percelen water ,aa de maatschappij. Bestendige groei En het bedrijf groeide. Naast de pompstations verrezen er in enkele imen niet minder dan elf watertorens en toen op de laatste dagen van 1930 er i«nionS wefd opgemaakt, waren 150® percelen aangesloten, maar waren de moeilijkheden nog lang niet mn»S°nntn' want de gemeenten moesten bouwverordeningen wijzigen en dat ging met overal even vlot Beloften ixmiH Eederatie is, zoals bekend, voor het vol- sfnenno, /omstandigheid beloofd door de Engelsen. "Si /mds enige jaren „los" van de Fe- nt dit rlnnJ W beloofd, maar men vraagt zich af gen on Cvnrnc °mdat Engeland, na z'n ervarin gen op Cypius, waarschijnlijk de beloften van een inheemse regering niet zal riskeren. Singapore^ als vlootbnsis TE belangrijk. Een tweede Cyprus is mis schien te ver doorgedacht maar het zou er wel op kunnen gaan ijken. Dit alles komt wel niet uil? „offi ciële bion, het geeft, veeleer een persoonlijke kijk weer, maar onze Bredanaar is een goed opmerker. Niets is hier eender als in Holland, schrijft hij. Even voor zonsondergang (en die heelt precies om zes uur. zes en een liali uur later dan de Hollandse tijd, plaats) is hij even in de „Botanie Gardens" geweest Orchi deeen koop je er als in Holland een bos tulpen 'nalmcn van allerlei soort, apen springen uit de bomen on de gazons. Prachtige tropische bloemen. Enkele lijken on onze Europese, maar zijn groter, veel groter. Kr moet ook een „jungle" zijn. Als je hier loopt en Chinese pinda s aan de apen ziet geven, daarbij een Europees kindje in betrekkend, dan denk je: wat kunnen de men sen deze goede wereld toch bederven. r- er waren vooruitstrevende be- stuien, die de inwoners dc plicht vangd maaen fe SluItcn op het net van de maatschappij en daarom wa len in het begin van 1928 95 pet rw1e P®rce'e" in Standdaarbuiten' Dinteloord cn Fijnaart aangesloten, maar niet overal was het zo een- voudig. Er waren ook gemeenten die geen aandeelhoudster van de „Noord-West- Brabant waren, maar die toch wa ter wilden en daartoe behoorden Te- termgen en Gilze. In 1930 lagen er rium 400 kilometers leiding, waren er dik 18.000 aansluitingen en beliep het geïnvesteerde kapitaal reeds bij- groeide Kn»t N^heM ÏÏSi^6SSS aJe „n. aan de tweeduizend Chinese studenten van n^>ht i^eS veroorzaakten. Ze zitten nu, in plaats ees nf m u hun boeken. °p Ie ananas- en rubberplanta ges of in de mijnen en, volgens de Police Chief, bestaat volon en m,ee,i ^00r de Colony. Ananas is er g5edko°P te krijgen, maar je mist er de verse la, andijvie en spinazie, natuurlijk ook meer dan Chinese begrafenis.... voldoende. Er zijn zeer veel en zeer grote bioscopen airconditioned, maar, als Europeaan betaal je er ƒ3,75 entree. Dan heb je nog de Singapore Swimming Club, die 5000 leden telt. Gokken Je kunt er «ten, drankjes gebruiken, zwemmen in zee of in de „pool". Er wordt gedanst, er worden films vertoond. In verschillende clubs staan Amerikaanse gokapparaten. „Je moet", zo schrijft hij, „de Engelsen zien: mannen met krulsnorren als onze voorvaderen, vrouwen met de sigaret slordig in de mond, aan die apparaten zien trekken uren lang. Ze verspelen er hele kapitalen. Mij werd een echtpaar aangewezen dat in de Swimming Club elke avond en ook overdag te gokken stond. Het was hun een ware hartstocht ge worden. Dat soort automatische roulette schijnt een aardige winst op te leveren. Een viertal van deze appa raten in de Swimming Club had vorig jaar 75.000, opgebracht. Ook over de godsdienst-belevenis in Singa pore zond onze Bredanaar enkele notities. Hij had er een „avondmis" in de kathedraal meegemaakt. De H. Mis werd gevolgd door een kort lof. „Het is ontroe rend". zo zegt hij, „als het Tantum Ergo gezongen wordt door Chinezen, Indiërs, Maleiers en Europeanen. Dan voel je pas de eenheid van onze godsdienst. Na het Lof werd het Angelus gebeden en luidde de klok over de wereldstad die gonsde van leven. Onwillekeurig denk je dan aan die honderdduizenden Moslims die •doorwerken en hun winkeltjes open houden als op elke dag in de week. „Efteling" Door een schatrijke Chinees, die met zijn geld blijk baar geen raad wist is er („a la Efteling te Kaatsheu vel een sprookjestuin verrezen in één woord won derbaarlijk, zeer fantastisch, maar, naar onze opvatting smakeloos. Allerlei Chinese sprookjes en geschiedenis sen worden er uitgebeeld, voor kinderen om van te dromen. Doch zo wonderlijk-attractief, dat ieder die in Singapore komt het MOET zien. Nog even iets op politiek terrein. De ernstige relletjes zijn, zoals gezegd, uitgegaan van studenten die lid waren van een communistische bond. Toen de scholen weer aanvingen moesten de ouders van de leerlingen meekomen om de jongens en meisjes te laten registre ren. Een aantal heeft dat geweigerd. De stok om de Engelse hond te slaan was dus gemakkelijk gevonden, maar die stok heeft ontelbaren de vlucht doen nemen naar de rimboe, die er niet veiliger op is geworden. Het is daarom zaak hier over een snelle betrouwbare auto te beschikken om de zgn. „black area" door te komen. Je doet ook verstandig vooraf te informeren naar de geloofsovertuiging van de „driver", die naast je komt te zitten, want er zijn chauffeurs, die veel liever tegen een boom dan over een „heilige" kip rijden. Wanneer je, als Europeaan voor het eerst in je leven een Chinese begrafenisstoet ziet voorbijtrekken, sta je even verbaasd. Ondanks „het wit", waarin deze laatste eer voor het merendeel gestoken is, ziet men er toch eigenaardige tekenen van uiterlijke rouw: mannen en vrouwen met een zak over het hoofd ge trokken volgen onmiddellijk achter de lijkwagen. wie we in een Brits dagblad het volgende ingezon den stuk zagen: „Als automobilist doe ik een beroep op al mü« soortge noten om niet al leen het verzoek van de regering om minder benzine^ te gebruiken op tevv volgen, maar om voorts het geld, dat we uitsparen door niet zo veel benzine te kopen j.. dachl natuurhjk dat \V niet bïjtiids zou als normaal op te stoppen» zenden als hulp voor de Hongaarse vluchtelingen." Kijk.... Die taal begrijpen wij wel. Wacht, nu we toch in Engeland zijn, kan ook het opgewonden en geestdriftig verhaal van de road-test van de nieuwe Morris Minor „1000" er wel bij. Deze kleine auto door de Britten begroet als een regelrechte tegenhan ger van de Volkswagen verscheen dezer dagen voor het eerst in het openbaar op een show in Londen. De Morrisheren hebben de auto een driftig 950 cc-motortje van bijna 10 paardekrachten gegeven. Ze dok terden een model uit, dat de allure heeft van een bescheiden sportwagen- tje en in die hoedanigheid kan het een maximum van 120 kilometer per uur halen. Er zat ook een schakel-systeem in, dat veel gemakkelijker bediend kan worden. Verder reageert de Morris Miror lekker vinnig op een extra trapje op het gaspedaal, hetgeen bij passeren nogal eens goed wil vol doen. De (Engelse) merken Norton en AJS zullen in 1957 geen fabrieksteams meer aan wedstrijden laten deelne men. Deze machine zal het hart van vele motor-vrienden sneller doen klop- Reden: De maatschappijen willen pen. Het is de 350 cc Dragonfly van Douglas, die pas geleden op een zich concentreren op de vervaardi- motor- en rijwielshow werd geïntroduceerd. ging van standaardmachines. Het afgelopen weekend zijn er weer enkele belangrijke beslissingen bekend gemaakt ten aanzien van de afzet van het restant van de Neder landse perenoogst. Door de Zweedse regeringsautoriteiten werd namelijk bekend gemaakt dat met ingang van 24 november peren uit Nederland in dit land mogen worden ingevoerd en tegelijk maakte Frankrijk bekend dat met ingang van 26 november 1200 ton peren uit Nederland mogen worden ingevoerd. Dit betekent dat er weer belang rijke afzetkansen zijn want zowel Zweden als Frankrijk zijn steeds goede afnemers va»*onze-peren. Naar Frankrijk mogen enkel de rassen Legipont, Conference en Com tesse de Paris worden uitgevoerd, terwijl ook .is voorgeschreven dat de importeur over een geldige invoer vergunning moet beschikken, zodat er niet op goed geluk naar dit land kan worden geëxporteerd. Vanuit Zeeland zijn maandagmorgen vroeg al zendingen peren verladen met be stemming Frankrijk. Ten aanzien van Zweden was eerst door dit land vastgesteld dat de in voer van peren niet zou worden toe gestaan voor 6 december. Over dit besluit was toen in Nederlandse tuin- bouwkringen grote teleurstelling om dat dit wel erg laat was. Nu valt het dus nog twee weken mee. Er moet echter wel rekening worden gehouden met een concurrentie van peren uit andere landen. Tien intellectuele communis ten waaronder niemand minder dan de kunstschilder Pablo Pi casso, vormende tien trouwe lezers van de Franse „Prawda" hebben het centraal comité van de communistische partij een lange nota gezonden, waarin ze hun verwondering uitspreken over het ontbreken van objec tieve berichten in L'Humanité betreffende het gebeuren in Hongarije. Tevens vroegen ze een buitengewoon congres aan uan cie communistische partij, waarop de gebeurtenissen van de laatste weken eerlijk konden worden besproken. Maar Pablo, die evenmin als Jean-Paul Sartre tot de school der nawen kan worden gere kend kreeg een afwijzend ant woord. Thorez vindt zo'n bui tengewoon congres momenteel niet nodig. Als de plannen van het Comité ,Watersportbelangen Eindhoven' door gang vinden, wordt de „droge" Licht stad over enkele jaren toch een van de belangrijkste Watersportcentra in Zuid-Nederland. Want behalve het feit dat industrialiserend Eindhoven een groot aantal watersportliefhebbers uit het gehele land momenteel tekort doet wat betreft de tegemoetkoming bij het scheppen van accommodatie voor hun sport, valt ook te verwach ten, dat de animo voor het wedstrijd roeien in belangrijke mate zal toe nemen, als over enkele jaren de stu denten van de tweede Technische Hogeschool hun krachten op dit ter rein met rivalen uit Leiden, Utrecht, Groningen, Delft en Amsterdam wil len gaan meten. Er moet dus op het gebied van de watersport in Eindhoven iets gedaan worden. Er is iets gedaan, véél zelfs. Er is een comité gevormd - al ja ren geled.en - dat zeer zorgvuldig heeft nagegaan, welke watersportbe hoeften er in de Lichtstad bestaan en gaan bestaan, welke mogelijkhe den er nu zijn om daarin te voor zien - en dat zijn er veel en veel te weinig - en met welke middelen men kan trachten uit deze impasse te geraken. Het is de verdienste van de heren W. Rodenhuis en A. Straatman, dat zij dit alles uitvoerig hebben beschre ven in een lijvig en goed gedocumen teerd rapport, dat tijdens een open bare vergadering gisteravond werd opengelegd. Daaruit bleek op dc eer ste plaats, dat de animo voor kano varen in de Lichtstad snel groeit. Over enkele jaren zal de Philips- stad volgens de statistieken 300 wed- strijdvaarders in dit genre tellen, 200 in de Dommel en de Tongel- reep en 100 in het Beatrixkanaal. Men verwacht voorts, dat de roei- sport over vier jaar door 400 beoefe naars actief zal worden bedreven, terwijl in die tijd het aantal motor jachten zal zijn uitgebreid van vijf tig tot tachtig. Dure plannen De plannen, die ter tafel kwamen en die een gunstig onthaal hebben gevonden bij het College van Bur gemeester en Wethouders van de ge meente Eindhoven, houden rekening met deze snelle uitgroei. Het comité namelijk stelt voor een watersport haven te graven, aansluitend op het Beatrixkanaal. Daarvoor moet 110 duizend kubieke meter grond worden uitgegraven, 'n Kostbaar karwei dus. De haven zelf wordt geaccommodeerd met loodsen, een verhuurinrichting, opstallen voor winterberging van de T.a.z. van de haven van Bergen op Zoom merkt minister Algera in zijn memorie van antwoord op, dat het hier een gemeentelijke haven be treft, in de kosten van verbetering waarvan door het Rijk en de pro vincie Noordbrabant subsidie wordt verleend. Nadat in het begin van dit jaar tussen partijen in beginsel overeen stemming was bereikt over deze plan nen, heeft de gemeente enige maan den geleden doen weten, dat zij daar op wenst terug te komen en thans een geheel nieuw en omvangrijker plan voorstaat. Nieuwe onderzoekin gen zowel in het Laboratorium voor Grondmechanica als in het Water loopkundig Laboratorium waren daar voor nodig. Een en ander heeft uiter aard tot een ernstige vertraging in de uitvoering geleid. In het jaar 1955 bedroeg de scheep vaartbeweging in deze haven in to taal 397.000 ton; in 1956 238.000 ton. De ontwikkeling van de scheepvaart beweging is moeilijk te voorspellen en is mede afhankelijk van het ge bruik dat zal worden gemaakt van de mogelijkheden welke de verbeter de haven zal bieden. De zeevaart op deze haven is Uiterst gering. De tonnages van de kustvaarders welke deze haven heb ben aangedaan, bedroegen in 1955 299 B.R.T., en in 1956 (tot en met sept) 1697 B.R.T. Het valt niet te verwachten, dat deze zeevaart een nadelige invloed van de afsluiting van de Oosterschelde zal ondervin den, aangezien de te verwachten kustvaarders, evenals zulks het ge val is met de binnenschepen welke deze haven aandoen, gebruik kunnen blijven maken van het kanaal door Zuid-Beveland. diverse vaartuigen en meer dergelij ke. Aan de Dommel dient voorts een moderne kanoloods te verrijzen. De kosten van het project bedra gen meer dan één miljoen gulden. Eindhoven is echter voor de plan nen warm gelopen. En een stad, die meer dan 120 duizend gulden voor een Picasso neertelt, is ook in staat plannen te realiseren, die duizenden jongeren gelegenheid verschaffen hun liefhebberij zonder enige handicap te bedrijven. (Advertentie) Nu kunt u een filter-sigaret roken en toch genieten, echt gemeten als van een gewone sigaret. Steek op zo'n nieuwe Long Run met het acetaat filter. Dank zij dit filter proeft u de rijpe geurige tabakken, volledigWat een intens genoegen deze filter-sigaret LONG RUN King Size Filter 85 ct

Krantenbank Zeeland

de Stem | 1956 | | pagina 9