Henry Magness leert boerenleven in Nederland kennen Nieuwe mijnenveger dra in Nederland verwacht Honderd kilometers voor 'n pakketje van vier grilden viiftiü 0 SCHOOLVERZUIM in het land van Merijntje en elders Wat Noyon te zien gaf KAARTSPEL Via „4-H Club" De oude toestand De nood is groot! KT °V met 'Un '"dement DAGBLAD DE STEM VAN ZATERDAG 5 SEPTEMBER 1953 Amerikaanse gast te Zevenbergschenhoek Internationale uitwisseling van plattelands] 011 geren Dat noemt men Opbou w van het Socialisme" 1 <- Varkens als windhonden over het hek rijdenzonder ketels Locomotieven Volop margarine Niets van gezien Goedennacht Ook een onderwijzer kan zich vergissen LOGEERPARTIJ, ENKELE MISREKE NINGEN EN EEN MELO-DRAMA Geen vacantie [pikken Bruint Duivenkroniek Successen van Jan Antonissen mee hoTt 7 ?V2 (drie dui«es "oe bestaat het, en toch «aat L/ tohn henry MAGNESS is een struisse, blonde Amerikaan. Hij komt J op ons toe met een ernstig gezicht. Hij draagt dat komieke kleine npfie met een grote klep. dat bij iedere Amerikaanse boerenzoon schijnt te horen en zijn benen steken in een paar formidabele baggerlaarzen. yo was hij in tie stal van de „Peppelhoeve" aan het werk en zo wil hij een praatje met ons maken. Maar zijn gastvrouw, mevr. de wed. B v. (1 Meer te Zevenbergschenhoek, komt daar met van m. We worden naar de voorkamer van de fraaie boerderij gebracht, waar sfeer voor een gezellig praatje bij een kopje koffie heel wat beter is. bouwkundig gebied heeft de jonge Amerikaan wel eens verrast opgeke ken. Zo had hij grote waardering voor het organisatieleven onder de boeren, da', in on. land beter en perfecter draait dan hij hel kende. PRINSJESDAG TT oen Henry wist, dat nlj in het ka- 1 der van de I.F.Y.E zou worden uitgezonden, heeft hij naar West-Europa te gevraagd om mogen gaan. Hij is in het kleine Nederland terecht gekomen en daar heeft hij zeker geen spijt van. Evenmin betreurt hij het. dat juist de familie van de ..Peppel hoeve" zijn gastvrouw is geworden, want hij heeft zijn tijd hier nuttig kunnen besleden Hij is naar een ploegwedstrijd in Dmteloord geweest, hij heeft de trekpaardententoonstel- lin„ in Den Bosch bezocht en voor zijn vertrek naar huis zal hij nog een in- terkringsportdag van de RKJB mee maken. Dit alles dankt hij voor een groot deel aan de familie bij wie hij te gast is De laatste dag van zijn bezoek aan ons land zal gewijd zijn aan Prinsjes dag. En zo zal John Henry Magness met veel mooie indrukken over ons Lage Landje naar Maryland terugke ren. (Advertentie) t HENRY MAGNESS Echt ..thuis" De socialisten hebben een kaart spel verspreid, waarvan de heren, vrouwen en boeren vervangen zijn door leden van het Kabinet Ade nauer en J. Regerinos-partijen. Dr Adenauer is klauerboer Conrad I met als attributen een laars voor de Europese Verdedigingsge- meenschap en een gebroken kruik voor het Saargebied. Het onder schrift luidt: „Wat is het heerlijk te regeren, ik zou het altijd wel willen doen". Adenauers partij, de Christen-De mocratische Unie, wordt voorgesteld door klavervrouw, die de groot-in dustrie in haar armen houdt en een zwaard, waarboven een punthelm, en de "initialen van de Europese Ver dedigingsgemeenschap. ENe jonge Amerikaan hij is 30 jaar wordt in het huis van zijn gastvrouw Henry genoemd. Op 12 Au gustus is hij in Zevenbergschenhoek bij de familie van der Meer aangeko men en hij vertelt, dat hij er zich uit stekend thuisvoelt. Het bezoek van Henry aan Nederland begon in Peur- sum (Z.H.), waar hij tot 10 Augustus werkte op de boerderij van de familie Houweling. Het waren vriendelijke mensen, vertelt John, maar bij de van der Meers voelt hij zich nog meer in de familiekring opgenomen. Hoe komt hij zo op een Nederlandse boerderij terecht? Henry lacht eens als we hem dit vragen, want dat is een heel verhaal. Hij is zowel lid als leider geweest van een van de beken de Amerikaanse „4-H Clubs" en daar heeft hij zijn reis naar de Lage Lan den aan te danken. Via de „4-H Club" is hij in contact gekomen met de I.F.Y.E., de International Farm Youth Exchange. Deze organisatie, zoals haar naam al zegt, zorgt voor internationale uitwisseling van plat telandsjongeren. zo is Henry er ook een, want in Bel Air in Maryland werkt hij bij zijn ouders op de boer derij. Zij hebben in hoofdzaak een zuivelbedrijf, waaraan uiteraard de veeteelt nauw verwant is. Vcor deze takken van het bedrijf vooral, maar ook voor andere vraagstukken op landbouwgebied heeft Henry grote be langstelling. Hij ziet in zijn vak mede een soort wetenschap en daardoor is de reis, die hij naar hier heeft mo gen maken lang niet onbesteed. MEER HANDWERK DR. KONRAD ADENAUER ENE BONDSDAG, zoals die op grond van de verkiezingsresultaten van 1949 was samengesteld, zag er als volgt uit: C.D.U. (Christen-Dem. Unie) 139 zetels: S.P.D. (sociaal democraten) '131 zetels; FJ3.P. (liberalen) 52 zetels: K.P.D. (communisten) 15 zetels: Bayern Partei (alleen in Beieren) 17 zetels; Deutsche Partei (conservatie ven) 17 zetels; Centrum (katholieken) 10 zetels. De overige zetels waren verdeeld over enkele kleinere partijen en onaf hankelijke afgevaardigden. pjET is opmerkelijk, hoe vlug John Henry Magness zich in de toe standen in ons land heeft kunnen in leven. veel dingen zijn hier anders dan op het bedrijf van zijn ouders. Op de Marylandse boerderij is de mechanisatie verder doorgevoerd en dus kwam Henry hier voor heel wat meer handwerk te staan. Hij is tot de conclusie gekomen, dat de productie m Nederland per ha groter is dan in Amerika maar hii meende, dat de productie per man en per uur in zijn land hoger ligt. De ge zondheid van het vee in de stallen is hem tegengevallen. Dat is in Amerika beter dan hier, zegt hij. Vooral in de kleinere plattelandsgemeenten vond Henry, dat t.b.c. onder het vee b.v. nogal veel voorkomt, meer dan rond de grote steden. Ook op ander dan zuiver land- li/TIJNWERKERS uit Sak- sen en Thuringen. We spraken met hen. „Werkkle ding? Krijgen we nog altijd niet. Verbetering van de vei ligheidsinstallaties. Geen sprake van!" Personeel van de H.O. (de staatswinkels uit de Sovjet-zone): „Wij scha men ons voor onze lege win kels. In de krant staat, dat er volop margarine te krijgen is. Wij hebben er in onze win kels niets van gezien. Eén gulden vijftig voor 'n maatje Russische zonnebloemolie. Wie kan dat betalen? Er is niet eens ijs of zelfs surro gaat-limonade te krijgen. Dat schrijven de communistische kranten wel, maar wij heb ben het niet gezien. Trou wens, als het zo was, waarom zijn er dan zoveel communis tische partijfunctionarissen naar West-Berlijn gekomen Das echt gerealiseerd heb ik mij dit, toen ik in de afgelopen weken door deze stenen woestenij, die Berlijn heet, gelopen ben en uren en uren doorbracht bij deze rijen van duizenden geduldigen, die soms hon derden kilometers gereisd waren om een pakket te komen halen, waarvan de waarde f 4.50 is. De waarde in geld althans. Wat de waarde is van een kilo reuzel in een blik kunnen ai die genen in ons volk beter beoordelen, voor wie de voedselpakketten uit de lucht in April 1945 als het reddende manna kwamen, en zü, voor wie het nooit door de Nederlandse gevange nen ontvangen Rode Kruispakket aan Franse en Noorse mede-gevangenen als een zending uit het paradijs was een paradijs heel ver weg achter de hoge hekken van electrisch geladen prikkeldraad. „Is het dan heus de moeite waard?" heb ik gevraagd aan een oorlogs-inva- lide met grauw ingevallen gezicht, een van de vele duizenden uit de Sov jet-zone „Is het heus de moeite waard 40 mark reisgeld uit te geven en 'n halve dag en 'n hele nacht in de trein te zitten voor zo'n levens middelenpakket?" „Natuurlijk! Ik haal voor vier men sen. Het was toch ook de moeite waard in 1945 een paar dagen voor een mud aardappelen te lopen! Als je geen vet hebt, dan heeft vet een waarde, die je niet in marken en cen ten kunt uitdrukken. En zoals het in 1945 was, is het thans toch weer bij ons Zoals toen, is het thans weer. Thans weer na acht jaar snorkerig met millioenen drukletters geproclameer de „opbouw van het socialisme". Na dag in dag uit geproclameerde superioriteit van de „communistische productie-methoden". Zo superieur, dat de honger millioenen mensen naar een stad drijft, waarin nog altijd honderdduizenden werklozen leven van een ondersteuning, die zeker niet groot is, maar die in vele gevallen meer koopkracht heeft dan de in Oost-Duitsland verdiende lonen! DE GRAUWE HORDE jye communistische machthebbers en de Russen in de Sovjet-zone we ten wel waarom zij gepoogd hebben door allerlei chicanes de bevolking van Oost-Duitsland ervan te weer houden naar West-Berlijn te reizen. ST u drommels goed, dat duizend tofui effectiever dan ook onze „wes- J manifesten en artikelen over of hebben ze hun vrouwen gestuurd om ook een pakket te halen?" Een spoorwegman uit Maagdenburg: „Bij ons staan zestig locomotieven in de pót. Op papier rijden ze al sinds jaren. Ze zijn ook hele maal klaar alleen er zijn geen ketels in." Boeren uit Mecklenburg en Branden burg, uit streken met goede, vette grond: „U gelooft niet, dat wij honger lijden? Komt u dan maar eens in ons dorp kijken. De velden zijn vol on kruid.... er was geen zaad, en de varkens van vorig jaar zijn zo mager, dat ze als wind honden over het hek sprin gen...." En een ander: „Wij hebben per persoon 150 gram ran zige margarine voor de hele maand Juni gekregen...!" de wreedheid van het systeem achter het ijzeren gordijn, het aanschouwelijk onderwijs van de aanwezigheid van duizenden en duizenden grauw-ge- zichten en armoedig geklede, ver kreukelde mensen is. Jonge mensen, oude mensen, arbeiders, die tot de zogenaamd beter-betaalde categorieën behoren, alsook de vele oude mensen die nauwelijks een ondersteuning krijgen. Daar stonden ze en daar staan ze ook thans weer. Geduldig in de hete zon. Bij tientallen flauwvallend van honger en hitte. Zonder morren wach tend tot ze aan de beurt zijn. Aan de beurt voor het pakket met reuzel meel, suiker, eipoeder. Wachtend op melk voor de kinderen. „Is het de moeite waard om voor veertig mark reisgeld?...." vroegen we. Geven we het maar toe het wasieen domme, een hulpeloze vraag! Een vraag waarbij we vergaten hoe- vele kilometers ook wij eens liepen voor een zakje griesmeel. Was het de moeite waard op 17 Juni j.l. met bal ken en stenen tegen tanks op te tor nen? Ja in West-Berlijn kan men het nog elke dag weer zien de be volking van Oost-Duitsland is in op stand. Zij demonstreert nog iedere dag. Zij komt naar West-Berlijn en brengt hoewel zij iets komt halen iets veel groters mee: het geloof aan de rechtvaardigheid van dit ver zet. het geloof ook aan de rechtvaar digheid als zodanig! NAAST ONZE DEUR r~\f we ons dat eigenlijk wel vol- doende realiseren in Nederland? Op die luttele honderden kilometers afstand van het ijzeren gordijn? Vlak bij ons zijn millioenen mensen in op stand, verzetten zich tegen een systeem, dat een grotere broer is van het nazi-systeem. En de mensen, die zich verzetten zijn Duitsers! Zü verzetten zich met blote handen, maar zij verzetten zich. Zij schreeu wen een wereld, die al begint te hup pelen wanneer meneer Malenkov glimlacht, in het gezicht, dat zo zij dan al verzuimden in het verleden op te staan tegen de tyran in het hart van Europa, zij het nu in ieder geval goed maken door ook thans niet langer te bukken! Zij staken, ze vechten, ze werken langzaam, ze komen, ondanks de lange lijsten met hun namen in de commu nistische kranten. Ondanks de druk van de volkspolitie, ondanks de drei gementen van het communistische systeem. Ondanks het alom-tegen- woordige gevaar van een verkwijnen in de kerkers van de Staatsveilig heidsdienst, de Rode Gestapo. HOOP OP HET WESTEN Inspectie van dc komende Nederlan ders (rechts achter) en de gaande Amerikanen (links) op de dag van de overdracht van Hr. Ms. nieuwe mü- nenveger „Beemster" (voorgrond) op de pier van „Algiers Naval Station" te New-Orleans. Acht uur in de rij voor een pakket. ..Wat is Berlijn mooi".... zei een timmermans-jongmaatje uit Saksen tegen me. Hij was nog nooit in zijn leven in Berlijn. Hij is amper acht tien jaar. Hij stond de hele dag in de rij en zag de hele dag een hoge grijze muur, het overblijfsel van een ruine. „Wat is Berlijn mooi"O ja, de vrijheid is mooi, zelfs al zijn er tien tallen dingen, waarover je je iedere dag ergert. Die veel-gesmade democratie die toch altijd nog honderdduizend keer beter is dan de beste dictatuur. Of we ons dat echter wel voldoende realiseren bij onze gerechtvaardigde boosheid over stijgende melkprijzen, dreigende huurverhoging, het als smartelijk ondervonden -gebrek aan erkenning door hogere autoriteiten DE VLOEDGOLF V ij komen bij honderdduizenden uit alle hoeken van dit toch grote stuk Duitsland, uit die vele plaatsen waar in de oorlog de Neder landse arbeiders bij honderdtallen werkten, uit Jena, uit Dresden, uit Leipzig, uit Zwickau, uit Rostock, uit de honderden dorpen en gehuchten, pa! En zou een land, dat zoveel hulp ondervond, toen zijn mensen en land door het water werden verzwolgen, mogen achterblijven nu de opvolgers van Hitier millioenen mensen pogen te verzwelgen en te doen ondêrgaan? 'Uoen in Februari de vloedgolven ons land overstroomden, stond de hele wereld klaar om te helpen. Bij die helpende handen waren ook vele Duitse handen. Ook uit Berlijn die stad, waarin iedere dag weer ook als een vloedgolf de duizenden vluchtelingen aanspoelden. En zij die niet vluchtten, die het nog iets lan ger uithielden, demonstreerden op 17 en 18 Juni openlijk, dat zij er genoeg van hadden, en staan nu in lange rijen in West-Berlijn om wat voedsel. Er zijn echter ook nog vele tiental len duizenden, die niet naar West- Berlijn kunnen komen, omdat zij ach ter dikke gevangenismuren zitten of achter electrisch geladen prikkel draad. Jaren en jarenlang. In West- Berlijn blijken iedere dag twee din gen heel duidelijk: hoe groot de nood is en hoe groot toch ook de wil van de westelijke wereld tegen ty- rannie op te treden. Er is wéér overstroming in Euro- NDER commando van de luite- A. W. Crince le Roy uit Den Helder bevinden twee andere officieren en 37 manschappen van de Kon. Ned. Marine zich op het ogenblik aan boord van een gloednieuw schip. - Hr. Ms. Mijnenveger „Beemster" waarmee zij in de loop van de herfst in Nederland hopen te arri veren. Het marinevaartuig, dat vroeger het kenteken Ams 105 voerde, is onlangs als eerste van 'n serie in 't kader van het program ma voor Wederzijdse Militaire Bij stand (M.D.A.P.) door de Ameri kaanse regering aan Nederland overgedragen. De „Beemster", die is bewapend met 20 milimeter luchtafweergeschut en de nodige mij nenveegappara tuur, is te Tampa in de staat Texas onder super visie van de Amerikaanse Marine ge bouwd. In het „Algiers Naval Station" te New-Orleans in de staat Louisiana is zij, kort na aankomst aldaar, namens de Amerikaanse Marine door de Lui tenant ter Zee I Theodore F. Aldous, commandant van dit marinestation, overgedragen aan de Kapitein-luite nant ter Zee H. D. B. Beudeker, de plaatsvervangende Nederlandse Mari ne-attaché in de Verenigde Staten. Hr. Ms. Mijnenveger „Beemster" heeft na de overdracht met het oog op het zogenaamde „opwerken" koers gezet naar Norfolk in de staat Vir ginia en vervolgens voor oefeningen naar Charleston in South Carolina. Zij zal blijven deelnemen aan manoeu vres, totdat zich de gelegenheid voor doet, in konvooi de Atlantische Oceaan over te steken. Men verwacht, dat zij nog in de loop van de herfst de ha ven van Den Helder zal binnenlopen. (Advertentie) Slaapt u slechts door rheumatiek, spit, ischias, hoofd- en zenuwpijnen, neemt dan Togal. Verdrijft in al die gevallen snel en afdoende die pijnen en u slaapt heerlijk. Togal baat Zuivert door de nieren en is on schadelijk voor hart en maag. Bij apotheek en drogist t 0.95, f 2.40, f 8.88. 957-00 TVTA een nogal vermoeiende reeks aardappelmoeheidszaken -f-* kwam Donderdag voor de kantonrechter te Bergen op Zoom de leerplicht aan de orde. Vaders en moeders, die hun spruiten zonder geldige reden thuis hadden gehouden, traden voor het hekje. Sommigen kalm en bedeesd, een beetje beschaamd zelfs; anderen agressief en verongelijkt. Weer anderen met de rustige overtuiging dat mijnheer de hoofdonderwijzer zich had vergist, wat in bepaalde gevallen ook waar bleek te zijn! E'en Bergenaar had zijn dochtertje na de Pinksterdagen uit school gehouden. Ze was naar Rotterdam op vacantie gegaan en in de klas bleef haar plaatsje leeg. De Hoofdzuster had er werk van gemaakt. Vader in kwestie bleek het anders toch ernstig op te vatten. Er was een misverstand in het spel geweest. Zijn dochter had gezegd, dat zij Pinkster- vacantie had maar toen ze 's Zater dags thuis kwam. bleek die vacantie niet dooi- te gaan. Met familie in Rotterdam was echter een logeer-af- spraak gemaakt en de Bergenaar vond. dat hij zijn familie noch zijn dochtertje teleur kon stellen. De kantonrechter begreep het wel zo'n beetje. Maar hij was van oordeel, dat vader een krachtiger besluit had moeten nemen. De vacantie ging niet door. dus ook het logeer-partijtje had men moeten afzeggen. Er wordt maar al te gemakkelijk de hand gelicht met de leerplichtwet, constateerde hij. Van de andere verdachten kwamen er nogal enkelen uit het land, van Merijntje Gijzen. SteenbergenDe Heen. Een moeder, die haar zoon 19 dagen thuis had gehouden, hield krachtig vol, dat zij hiermee geen overtreding had begaan. Zijn leertijd was om. Kantonrechter en Ambtenaar sloe gen aan het rekenen. En inderdaad bleek de jonkman in kwestie de acht jaar te hebben volgemaakt. Zodat hij, die het geval heeft aangebracht, be schaamd het hoofd moet buigen. Ze ker als hij zich bezig houdt met het doceren der rekenvakken.... MARIETJE Idem bij het volgende geval. Marietje was volgens de dagvaarding te vroeg van school gegaan. Maar de moeder van Marietje bestreed dat. En de kantonrechter telde op zijn vin gers: één. twee, drie. vier.... De acht werd niet bereikt Maar of Marietje dan een keer was blijven zitten? En inderdaad: daar bleek de oplossing te schuilen. Achter in de zaal zat het lijdend voorwerp. De waag, hoe dat zitten blijven geschied was, kon zij dus zelf het best beantwoorden. Weshalve ma ma zich omdraaide en luidkeels vroeg In welke klas „Marietje was blijven hangen?" „In de eerste", antwoordde Ma rietje, zonder ook maar een ogenblik te twijfelen. „Dan zijn wc er", zei de kanton rechter en moeder kon ongestraft naar huis. Dat was dus allemaal loos alarm. Maar er moesten ook standjes worden uitgedeeld. Aan de juffrouw bijvoor beeld. die er een potje van maakte en haar kinderen om de haverklap thuishield. „Verkeerde goedheid van de ouders", zei de kantonrechter. „Later, als de kinderen dom in het ieven staan, hebt U er spijt van." TRANEN Cn het eindigde met een meio-drama. Eerste bedrijf Halsteren tweede bedrijf kantongerechtszaal. De juffrouw had haar zoon thuis gehouden, omdat ze dacht, dat het lang genoeg was geweest, van het ge meentehuis had ze een briefje gekre gen. dat hij kon gaan werken, maar drie weken later waren ze zoonlief komen halen. Hij moest weer naar school Het verhaal werd ingezet, met een glimlach, maar ineens zo maar kwamen de tranen. Een vloed van tranen. „Kom. kom?' zei de kantonrechter „daar hoef je tooh niet om te huilen." En hij gaf toe. dat er iets niet klopte. En of zoontje nu werkelijk nog leerplichtig was? Dat bleek het geval te zijn en de tranenvloed hield aan. ,.Ls dat nou geen schande?" zei verdachte. „Nee" zei de kantonrechter. En hij sprak een schuldigverklaring uit. zon der oplegging van straf. Desondanks werd de juffrouw kwaad. „Bij anderen", zei ze „wordt er niks van gezegd. Als je maar iets van het varken en sigaren brengt dan is het wel goed." „Ja", zei de kantonrechter, een beetje geprikkeld, ,,'t Is nou wei in orde. Gaat U maar, anders krijg ik er spijt van. dat ik U alleen maar schuldig heb verklaard." De juffrouw ging. ■^/ILFRIED STAES te Izcgem, pre- licfhchw«bana Belgische Duiven- liefhebbersboncl, heeft een oproep ge richt tot de honderdduizenden leden van zijn Organisatie om late ionee duiven te schenken voor de liefheb bers in de Nederlandse watersnood-- bieden. Iedere Belgische schenker zal in kennis gesteld worden van het adres van een getroffen Nederlandse sportmakker. Op deze manier zullen weer ontelbare Benelux-contacten worden gelegd, die het saamhorig heidsgevoel onzer beide volken ver sterken (en verstevigen). Uit nood wordt menigmaal iets goeds geboren en wat de duif betreft die zit om Dat wijlen onze beroemde Willem Rooyaards ook al duivenliefhebber was, maar dan gebraden resp. ge klutst, met een scheutje melk, suiker en brandewijn, waarvoor hü een Delfts gerant met het hoofse gebaar, hem eigen, twee knaakjes betaalde, heb ik deze week voor 't eerst bü collega t' Sas gelezen. Zo ziet ge dat niet alleen Jan boezeroen maar ook het gróót dezer wereld en de crème de la crème duivenmelker is en zich met de wakkere vogel occupeert. Dit geeft een persoon als uw dienaar den Dikken Bruine in zwakke ogenblikken weer frisse moed, vermits ge van rijd het idee krijgt voor een cultureel luchtledig te schrijven. Gelukkig blükt dit vacuum slechts in mijn verbeel ding te bestaan. NOYON jyAAR de Franse stakingen gedaan zijn, konden de duiven deze week mi N0y0n komen. In de BREDASE BOND vlogen er 1060 en de uitslag by de piepers was als volgt: 1 Jos van AllSTeneu'„J' ?°?vcrs, 3 Joh Aerts, 4 van IW.? u Bastiaansen, 6 Jac. het) A. van Peer, 8 C Sierat 9 F "van Overbeek, 10 A. de Wit 11 1 i? i Nuiten (idem van hetzelfde), 14 p fa°n Boxtef 1? 16 W"lem van isoxtci, 17 H. van Gastfl is t-t Schotanus, 19 A. Versehueren' 20 L de Lange, 21 J. Schouten, 22 F Vlet minx, 23 Jac. Horward, 24 B Ver daasdonk, 25 J. Merks, 26 P. Vermeu len, 27 L. Francken, 28 Jule van Box tel, 29 M. van der Linden. 30 J. Vis sers enz. enz. De serie van honderd werd gewonnen door M. van der Lin den met 29 en 40, die van vijftig door A. Tijs met 65 en 74. Bij de oude duiven vlogen er 25. Alhier was de uitslag als volgt: 1 en 4 A. van Sluijs, 2 C. Kwisthout, 3 H. Lammerse, 5 Jac. Horward. 6 G. Kouters, 7 J. Schouten, 8 Teurlinx. 9 Lilian Tals- ma, 10 Louis Smeekens en van Sluis won de serie met 1 en 4. ANTONISSEN WINT 45 SERIES EN nu schakel ik maar direct over op ULVENHOUT, waar Jan An tonissen volhardt in de boosheid en heel 't zaakje kort en klein slaat: 1 3 5 7 23 (6 duiven mee), deze staan voor heel de stad Brussel in Ulven- hout. Kleine Kring, Grote Kring en Midden-Brabant (Zundert). Met zijn eerstgetekende voorop maakt onze vriend een beste kans op de bromfiets. In acht vluchten wint deze wakkere stucadoor, die niet zit te slapen, liefst 45 series. 2 Marijn Martens, 4 Kest Martens, 6 en 10 bakker van Dorst, 8 Gebr. Graumans, 9 Jan Martens. Naar aanleiding van dit bombardement heb ik mij naar de Grimhuizenstraat in Ulvenhout begeven om eens even poolshoogte te nemen. Men had mij alreeds geseind dat Jan in hoofdzaak vliegt met de soort van Gebr. Schuur- mans, razend snelle duiven, waar geen repareren aan gemaakt is. Duiven die het ook op een ander doen, vermits het oprecht eerlijke duiven zijn. Die soort heeft Jan Antonissen gekruist met beroemdheden van de gebroe ders Driekske en Toontje Verheijen, eveneens te Ulvenhout. Driekske lag ril "!et een 'warm) kruikje onder teSen de rimmetiek (hij is en dan vangt een mens ymd'- maar daar de 'duiven bij krii» Zt T kon ik ze toch 'e zien „ni'!fJ1 de eers'e plaats de be rt70 tuivm' die Zonda8 i-1' v°°r „Li eei\plT,?. vl0°g in haar le ven. En ongelooflijke prestatie, die misschien door geen enkele duif van 48 in Nederland wordt geëvenaard En wat voor prijzen! Had zij niet. het lelijk aanwensel om iedere keer drie vier, vijf minuten (toe maar jongens)' buiten te blijven zitten, dan had ze minstens tien keer eerst gevlogen in Ie C C. Breda en omstreken. Hij heeft er een doffer bij zitten die ge ook niet uit moet vlakken en de jongen vliegen de pannen van 't dak. Jan Antonissen heeft er een duivin van (gekruist met een blauwe Delbar van Schuurmans) die aan de basis ligt van heel zijn kot. Vooral een donker- geschulpt witoog duivinneke van 't eerste broed, dat Jan op eieren heeft gezet, zal Zondag a.s. op Orleans lil- lijk naar de auto doen, let op mijn woorden. Jan Antonissen is een jongen van tegen de vijftig en weduwnaar .ver der heeft hij nog wel iets weg van een zelfportret van Vincent van Gogh, maar dan zonder moestaske en ten slotte zijn de kwasten waar Jan mee werkt wat breder. Maar dat is dan ook het enige. Want kunstenaars zijn het allebei, de een op doek en de an- i der linea recta en het plafond en met de duiven. Afijn, dit was nouj maar even een philosophische be schouwing van me. hoofdzaak is dat U me volgen kunt en dat U voelt hoe hoog ik Jan op de ladder heb staan. Hou je goed Jan, met een klein fortuintje zijt ge met de auto weg: als 't niet regent kom ik Zondagmid dag in hoogst eigen persoon duiven letten. In TERHEIJDEN was de uitslag als volgt: 1 Fr. van Gils. 2 J. Diepstra ten. 3 en 6 Gebr. van Beekhoven, 4 Hanegraaf. 5 en 10 B. Damen, 7 Ant. van Leest. 8 M. Diepstraten. 9 Jo Stroop enz. Snel verloop en geen ver liezen, pracht-oefening voor Orleans. De Gevleugle Vrienden te CHAAM j zaten eveneens met hun konvooien op Noyon: 1 A. Laurijssen, 2 en 9 Chr. Koks, 3 en 10 P. van Loon, 4 P. J, Koks. 5 P. Baks. 6 en 7 de onklopbare kampioen Jan Olieslagers, 8 Jos van Eil. Serie II gaat naar J. Oomen met 12 en 15, reclames tot Woensdag. En dan heb ik hier BERGEN OP ZOOM. in concours 303 pauwstaartjes: 1 Jos Dingemans, 2 J. Segers, 3 M. j Mulders en co., 4 H. Bogers, 5 Koj Nuyten, 6 A. C. de Nijs, 7 Th. van deri Aarssen. 8 A. Schouteren, 9 H. Bo gers, 10 A. Visser, 11 Fr. van Over- veld, 12 A. Lambrechts, 13 A. Schoute ren. 14 Fr. van Overveld, 15 H. Le- volger. 16 Fr. Geers. 17 M. Free. 18 Dook de Nijs. 19 A. Hugens, 20 Fr. van Overveld enz. enz. Met de inzendin gen door mijn correspondenten begint het een beetje te slabakken, denkt er aan heren, het seizoen is nog niet voorbij en als ik geen bericht krijg, kan ik het er niet in zetten, voelt U wel. ZONDAG: ORLEANS! p REPRIJZEN op Orleans: Wissei- zuil voor eerste prijs, ter beschik king gesteld door de heer Van Cop- penoll. Slagroomtaart met aardbeien voor twee rapste, gebakken en ge schonken door bakker J. Segers Eer lijk gezegd heb ik er nu al trek' in. Afdeling oude duiven: 1 Ph. Ma- chielsen, 2 Fr. Elzakkers, 3 P. Bee naards, 4 J. Sebregts, 5 J. van Rijs wijk; 6 J. Sebregts. 7 Fr. van den Kieboom, 8 A. Landa, 9 P. Bernaards, 10 C. Clement, enz. Ook in de machtige maatschappij De Vredesduif vielen ze als mussen: 1 en 5 R. van Haperen, 2 en 8 C. Mouwen, 3 en 4 A. Koopmans, 6 V. Kommers. 7 T. Kwakernaak, 8 C. Nefs 10 en serie II Piet Denissen Op de jaarlijkse T.C.C. (Noyon) gingen er te Kaatsheuvel niet min der dan 750 de mand in. waaronder 486 jonge. De uitslag was als volgt: 1 en 6 Wim Hamers, 2 W. Oomens, 3 Fr. Damen 4 M. van der Velden. 5 en 10 Janus van der Hoven; 7 J Damen, 8 P. Zijlmans. 9 en 23 M. van' Boxtel, 12 Fr. van den Assem, 14, 17 en 71 Jan van Heeswi.ik. 15 W. Aus- sums. 16 J. Vesters, 18 H. van Nieuw stadt, 19 L. van Ree. 20 M. Voogd. 22 A. Kuisten, 24 A. Pijnenburg. 25 J. Kiooing, enz. enz. Idem oude duiven: 1 Jac, Kierckx. 2 J. van Riel, 3 J. Muizelaar, 4 Fr. van Woensel. 5 Th. van Riel. 6 A. Snoeren, 7 J. Voogd. 8 M. Benis. 9 Fr. Damen en 10 Chr. van Heeswijk, enz. Aanstaande Zondag gaan we dus naar Orleans, groot nationaal auto concours, gegeven door Tilburg Voor uit. Over de uitslag hoop ik U heet van de naald een reportage te kun nen brengen. Allemaal goeie. DIKKEN BRUINE.

Krantenbank Zeeland

de Stem | 1953 | | pagina 9