van mosselzaad Twee boetvaardigen Nationale Wa. een Wonderlijke Wereld trekpaardententoonstelling GOESE TRIBUNAAL De tweede boetvaardige was de gepensioneerde spoorweg ambtenaar H. P. T., weleer te Goes soepkoker bij de Todt en medewerker van de „Zeeuwse stroom", een combinatie die min der gek lijkt dan ze is; beide pro ducten waren waterig en onge nietbaar. Op 10 en 11 Juni te 's Hertogenbosch JIENDRINA de "W.-R. voorheen te Zierikzee, thans wonende te Valkenswaard, stond op het matje omdat ze eind 1940 zich had aangesloten bij de NSB en daarna ook als kringleidster van de vrouwenclub optrad. Een taaie kluif was dit geval ïtiet voor het tribunaal. Verdachte gaf de feiten toe, oreerde iets over sociale idealen ca zei onder invloed van haar man, een prominent NSB-er, de verkeerde stap te hebben gezet. Weet u, dat dit uw man be last, vroeg de voorz. De dame wist het en trok die Clandestiene geldhandel ts funest Oelglë is een mooi, een duur, maar toch ook 'n land van overvloed. Is er geen zeep in eigen land, dan geen nood, bil de buren valt nog wel Iets te krijgen. Zijn alle kopjes en schoteltjes stuk, het ls voor de grensbewoner maar 'n wip om de schade te herstellen. Als hij er tenminste een paar gulden voor over heeft om zwarte francs te kopen, 't Ja, is nog niet zo kwaad wonen met rijke buren naast de deur. Wederland is een mooi land, een arm land en zelfs een land met een bescheiden goe derenvoorraad. Vandaar, dat men er als buitenlander alleen maar binnen treedt met een bemoedigende glimlach en het voornemen het de clandizie te gunnen.Leven en laten leven nietwaar en van de weerom stuit betonen sommige (Belgi sche/ buren zo'n dienstvaardig heid, dat zij drie viermaal op visite komen met lege ben zinetanks om met volle weer te vertrekken. 1 zwart verhandelde gulden levert 8 B, fr. op, d.i. onge veer de helft van zijn officiële waarde. Dat betekent een zoet winstje voor de Belgen. 1 zwart verhandelde gulden levert bovendien 5 liter Ned. benzine op, terwijl men er in België nog geen twee liter voor krijgt. De winst wordt daardoor nog groter. Voor de Belg. En voor de Nederlander Reken zelf maar uit en laten wij ons voornemen niet langer guldens clandestien uit te voeren. Het is geen aardigheid tegen uitver koop prijzen te moeten leveren verklaring niet in. „Vindt u, dat u straf hebt ver diend", informeerde de voorz. Verdachte knikte: „Ik voel me niets beter dan de andere NSB- vrouwen." Dat was mooi, maar gekker was, dat men verdachte nooit had gearresteerd, omdat ze met een zieke moeder en vier jeugdige kinderen zat. En nu ging het toch niet aan, haar na twee-en- een-half jaar nog eens in te re kenen. Men zat kennelijk met 't geval verlegen. De echtgenoot kwam bevesti gen dat hij zijn vrouw de bewe ging ingeloodst had; verdachte bekende nogmaals schuld en spijt te hebbenenwat kan men meer begeren? Mr. Sepers wees op het feit, dat de echtgenoot als een fanatiek NSB-er te Zierikzee, waar hij op het arbeidsbureau de scepter zwaaide, bekend stond. Hij was - en dat zegt ook wat - thuis de baas. Zijn zwarte schaduw is over het beeld van deze vrouw gevallen en spreker hoopte, dat het tribunaal dit zou inzien en zijn cliënte, die geen partij-vrouw v/as, geen vrijheidsstraf zou op leggen. Dit zal ook wel niet gebeuren. Waterig en ongenietbaar Een zeer zonderlinge reden gaf deze heer op voor zijn toetreden to( de beweging. In 1940 was zijn huis door de Duitsers uitgebom- bardeerd en tegelijkertijd werk te de NS hem de laan uit en het wachtgeld in. Een en ander had hem zo 'uit zijn evenwicht ge bracht, dat hij stut en steun bij Mussert zocht. Zeker niet pro-Duits ge weest, hè, vroeg de voorzitter ironisch. Helemaal niet, riep T. pa thetisch uit. Je sjouwde anders vijf jaar hard voor hen. Dat was maar twee jaar, zei T. welwillend. Man, viel een tribunaallid uit, sta niet zo te liegen, je treft het niet, dat we je hier allemaal hebben gekend. T. ging voort op roerende toon zijn onnozelheid te beschrijven mitsgaders zijn berouw. Ik heb alleen geen spijt, maar zelfs wroeging. Het tribunaal liet zich niet ver tederen. U heeft veel van de Duitsers geleerd, meende de voorz. Trap pen, als je de baas bent en de nederige uithangen wanneer je er onder zit Verdachte werd op onmalse wijze herinnerd aan zijn vunze proza in de Zeeuwse Stroom. „Smerige gemene stukjes" zei de voorz. Wederom kwamen de twee zon dige jaren op de proppen. U bleef toch vijf jaar lid! Alleen uit angst heren, ge loof me toch. Voor wie was je angstig? Voor de afd. Toezicht op de leden; ik werd zo geobserveerd. Toch schreef u nog in 1943 een sollicitaiebrief, waarin u zich op uw NSB-schap beriep. Aan die pil wist zelfs deze boet vaardige niet zo vlug een puntje te zuigen, waarom een volgende lamentatie werd ingezet en T. zich beriep op zijn vaderlandse gezindheid. Daarom bracht je zeker twee van je buurjongens aan, die een gramofoonplaat met het Wil helmus hadden afgedraaid. Dat is in een tijd van opwin ding gebeurd, mijne heren, geloof me toch! U is zeker vijf jaar opge wonden geweest. Zoveel scepticisme was T. te machtig en hij begon de hemel aan te roepen om zijn onschuld te betuigen. Nu vond het tribunaal 't mooi genoeg en gaf de verdediger, mr. Kuypers, uit Bergen op Zoom, 't woord. Deze wees op het dua lisme in zijn cliënt. Te Goes was T. een lastig NSB-er en wanneer hij te Bergen op Zoom, bij zijn schoonzoon was, die zwaar ille gaal deed, had men aan T. geen kind en verried niemand. Spr. wees er op, dat T. inder tijd uit de internering is ontsla gen wegens zijn kwalen. Inmid dels is hij bijna 65 jaar en daar zijn gezondheid nog immer wan kel is, vroeg hij hem geen ver dere vrijheidsstraf meer op te leggen. Ike aan het aanrecht /Generaal Dwight Eisen hewer, die zijn naam onsterfelijk heeft gemaakt in de spannen de maanden van '44 en '45, blijkt helemaal niet zo'n bijzondere man te zijn. Want net als alle ar.dere gehuwde man - nen wast hij de borden voor zijn vrouw, zij het dan met deze restrictie, dat hij dit alleen 's Zon dagsavonds doet. Niemand zou er ooit lets van geweten heb ben, wanneer mevrouw Eisenhower zich een bij zondere vrouw had ge toond. Maar dat deed ze niet. Ze praatte net als alle andere vrouwen. In de oorlogsjaren zei ze tegen de afgevaardigde J ai man: „Mijn man hoeft niet al te ver waand te worden, want na zijn terugkeer moet hij toch weer, net als vroeger, de borden was sen." En nu, enkele dagen terug, kon Jarman het geheim niet langer be waren. „Zeg eens," zei hij tegen. Ike, tijdens 'n zitting van het Huis van Afgevaardigden, „wast u tegenwoordig al weer af voor uw vrouw?" Elsenhower grinnikte. „Alleen 's Zondags avonds", zei hij. Bruut T)e 28-jarige Floreine Haas utt Miami eis te van haar echtgenoot een schadevergoeding van 250.006 gulden, om dat hij haar driemaal achtereen een klap had gegeven: één keer Zweden, één keer j Zwitserland en éfc keer in Zuid-Frankrijk De waarheid T^en inlandse vroun die in Johannesburg terecht moest staar, hield een pathetisch e overtuigend klinkend pleidooi voor haar on schuld. De rechter lie; haar uitspreken en ze! dat hij haaT geloven 20j wanneer zij haar woor den met een plechtig» eed bekrachtigde, d» vrouw dacht even na. nam toen een stui kamfer, stak het aantc herhaalde de kern var, haar getuigenis. Toen doofde zij de vlam ntt haar handen. De pit tigste en heiligste eed van mijn stam, zei u, Zij werd vrijgesproken, 00000000000000<XXXX>CX>0000000000<X>0000000<XXX>D QP 10 en 11 Juni a.s. zal te Hertogenbosch de 15e gTO- te nationale trekpaardenten toonstelling worden gehouden. Tijdens deze tentoonstellings- dagen zullen keuringen plaats vinden van ruim 400 uitge zochte eliteprodueten uit de Nederlandse trekpaardfokkerij. De termijn verlengd. QP AANDRANG van de be trokken kwekers is de open stellingstermijn van de Wadden zee voor het vissen van mossel zaad door Zeeuwse mosselkwe kers verlengd van 4 tot 6 weken. De sluiting is bepaald op 12 Juli. Vier weken was te kort voor de Zeeuwen om hun per celen van het voor hen onmis bare zaad te voorzien, want het zaad dat ook in de Zeeuwse zee gaten nog wel wordt gevist, is niet voldoende om het bedrijf gaande te houden. Ook brengt de visserij daarvan wegens mijnen gevaren met zich Het is te hopen, dat de ongun stige rapporten, die de stand van het mosselzaad op de Wad denzee dit jaar zeer slecht noe men niet voor 100 pet. juist zijn, al zal de ongekend strenge win ter ook hier wel zijn schadelijke invloed hebben doen gelden. Mosselen vormen, daar zij een belangrijk uitvoerartikel zijn vooral naar België en Frankrijk een zeer belangrijke devie- zenbron. De maat van de te vissen mosselen en van het mos selzaad is gebracht op 5 c.m., een zeer belangrijke concessie die andere jaren niet werd gedaan, doch die er toe kan medewer ken om, wanneer er weinig klein zaad aanwezig is, toch de perce len in Zeeland te doen bevolken. Daar op last van B. en W. van Hansweert de vismeelfabriek, wegens hinder voor de omwo nenden is gesloten, worden dit jaar geen zeesterren opgekocht. Zeesterren veroorzaken grote schade op de mosselpercelen en jaarlijks werden in Mei en Juni honderdduizenden kilo's opgevist en naar Hansweert vervoerd. Ook nu worden ze wel opgevist, doch moeten over boord worden gegooid, met de kans dat ze toch weer op de mosselpercelen te recht komen. Ook wordt een belangrijk bedrag aan inkomsten gederfd door verkopers en ver werkers, alsmede het personeel der fabriek. Vismeel als veevoe der was voorts een gewild artikel Naast een bedrag van f 10.000. aan geldprijzen worden nog vele ereprijzen beschikbaar ge steld, waaronder de grote zil veren medaille, aangeboden door H. M. de Koningin en me dailles aangeboden door Prin ses Juliana en Prins Bernhard. Het buitenland toont bijzon dere interesse voor deze lande lijke paardenshow. Met niet minder dan 16 landen werd contact opgenomen- en door vele daarvan werden reeds off! ciele afvaardigingen aangewe zen, n.l. België, Frankrijk, Spanje, Denemarken, Zweden, Tjecho-Slowakije, Polen, Italië Zuid Slavië, Engeland, Hongalje Argentinië, Verenigde Staten, Canada, Rusland, Zuid-Afrika Bovendien zullen de hier lande gevestigde buitenlandse landbouw- en handelsattache' de tentoonstelling met een be zoek vereren. Op de eerste dag der tentoon stelling vinden de keuringer plaats van 23 rubrieken, heng sten, merrfën en fokpaarden. Op de tweede dag worden d« hengsten met afstammelingen en loten van merrlën, geclassi ficeerd en wordt de Nederland se kampioenhengst en kampioen merie uitgeroepen. Het hoogtepunt van deze dagen vormen de demonstraties der kampioenen der fokgroepen en van alle prijswinnaars der ten toonstelling, terwijl met de ereronden van verschillende vier-, acht en zestientallen staaltjes van hoge dressuur- kunst zullen worden vertoond- KRTA KUCK OF VFBUHPIKKFI IJKF „Ik denk niets cn wil ook niet denken. Het kan me allemaal niets schelen," zei lady -Sybil, terwijl ze wet een loom gebaar een kanten zakdoekje naar haar keurige wenk brauwen bracht, dat heel even ge parfumeerd was met Old Cottage, de enige parfum die mrs, Catter- mole in haar gedistingeerde omge ving duldde Op dezelfde geïrriteerde toon ging ze verder. „Wat er ook gebeuren moge, ter wijl dit onmogelijk creatuur in mijn woning verblijft, gaat mij niets aan, dat is je vaders afdeling. Hij heeft ons er toe gedwongen en indien ik een zenuwtoeval krijg en de dokter me een langdurige rustkuur voorschrijft ergens in een dure badplaats..." „O, moessle, dat zou werkelijk een laagheid zijn, om er zo laf hartig tussenuit te trekken en ons met dat schepsel alleen op te knap pen," zei Amber. „Je bent tegen over ons wel degelijk verplicht om het spel tot het einde toe door te zetten. Ik stel voor, dat je zo spoe dig mogelijk probeert om dat kind op de een of andere wijze aan de man te helpen zelfs al zou je er Iemand voor moeten chloreforme- ren. Daarna sluit je hem op in de slaapkamer van de butler, waar je hem zo lang op water en brood zet, tot hij al zijn veerkracht heeft verloren en zich tenslotte gewon nen geeft en haar neemt zoals ze is. Want, naar wat vader heeft verteld, zullen we dat jong niet eerder kwijt raken, voordat die on mogelijkheid heeft plaats gevon den". „Dan zullen we haar nooit kwijt taken," zei Beryl Cattermole be slist, terwijl ge heel tragisch haar ogen ten hemel sloeg. „Ik vraag je, wie van de jongelui, die wij kennen, en die gewoon zijn onze salon te bezoeken, zou het niet als een overgeeflijke belediging be schouwen, indien we hem langer dan tien minuten alleen lieten met Arabella Ames „Ben je wijsNiet zo somber, alsjeblief," kwam Amber er kor daat weer tussen. „Dat zal ze viug genoeg in de smiezen hebben." „Amber, je vocabulaire riekt weer ontzettend naar voetbalmatches," klaagde lady Sybil. „Als ze na drie weken in de ga ten heeft dat iedere jongeman, met een verpletterend dédain op haar neerziet, zal ze de set spoedig genoeg gewonnen geven..." „De wat, Amber vroeg lady Sybil. „O, ma, ze heeft het voetbalveld voor de tennisbaan verwisseld om D een genoegen te doen," flapte Pearl er uit. „En dan zien we baar met haar staart tussen haar benen..." „A-m-b-e-r 1" smeekte lady Sybil. „naar haar onuitstaanbare va der terugkeren. Maar tussen twee haakjes, weet Eric eigenlijk wel iets van die ellendige overeen komst af „Ik heb hem verteld, dat we een onmogelijk kind in huis zouden moeten opnemen, dat zich de bru taliteit had veroorloofd om zich in onze kringen te dringen, als een soort afbetaling van een ere schuld, die je vader had weten aan te gaan, maar...." „Ik ben er zeker van, dat hij zich geen voorstelling kan maken, wat het werkelijk voor ons bete kent," stelde Beryl wederom dra matisch vast. „Vind V niet dat wij hem maar ineens alles moeten schrijven en hem tevens moeten waarschuwen buiten schot te blij ven U weet hoe vreselijk moei lijk Eric altijd is voor onze vrou welijke kennissen. U heeft laatst zelf nog ondervonden, hoe ellen dig kieskeurig Eric de laatste tijd is geworden en hoe hij het durft te bestaan om met de volgende trein weer naar zijn regiment te rug te keren, indien de bewuste jongedame niet in alle opzichten aan zijn preciese eisen voldoet. Zo gedistingeerd of aardig kunnen ze niet zijn, of onze „arbiter elegah- tium" heeft er iets op aan te mer ken. Als een ander jongmens een meisje al verbazend leuk vind, is Eric nog van oordeel, dat ze toch niet geheel voldoet aan zijn ex quise smaak. Ik heb nog nooit iemand gezien, die zo difficile was. Het ls werkelijk absurd. Ik weet toevallig, dat hij spoedig over komt, om vader te polsen over een verhoging van zijn toelage. Stel je voor hoe woedend hij zou zijn, in dien wij hem ook maar één avond het gezelschap van het „ontzet tende kind" opdrongen. „O, ja we zullen hem alles schrij ven, we zullen hem volkomen in lichten," zuchtte mrs. Cattermole, .Peggy je moet hem vanavond een kort briefje schrijven en zeggen.... och, je weet wat je zeggen moet. Ik voel me werkelijk te moe, om je ook maar in korte trekken te dicteren wat er geschreven moet worden. Schrijf hem Je indruk over het drama, dat we over enkele mi nuten zien aanvangen, Zal je het niet vergeten „Nee, tante Sybil," klonk het erg zwak en nederig uit een verre uit hoek op de achtergrond. Peggy Delamere, aan wie mrs. Cattermole al de onaangename briefjes en de minder prettige kar weitjes opdroeg, die geen der an dere Cattermole's op zich wilde nemen, was altijd op de achter grond. Het was haar „vaste plaatsje", zou ze je misschien verteld hebbes Indien Je het haar gevraagd hsd. Ze kon dat rustig vertellen met dit bescheiden zachte stem, die een heel klein tikje weg had van kan-mij-het-ook-schelen. Peiyjy bekleedde in bet gezin de' Cattermole's de allerminst benij denswaardige plaats van „het ar me familielid. Zij was het enige kind van een nicht van mrs. Cat termole. Haar moeder had iemand van de marine getrouwd, die van zijn salaris moest zien rond te ke rnen. Haar ouders waren gestorven toen zij juist negentien zou wor den en mrs. Cattermole tamelijk verlegen zat met een vertrouwde gouvernante voor Pearl, tijdens de vacantiemaanden van „mademois- selle". Peggy was dus gekomen. Het bescheiden nichtje was zo stil zwijgend geschikt gevonden ,c« men haar had laten blijven, toen de vacantiemaanden reeds om wa ven. Zij hield nu toezicht op Pearl, had verder de taak om vervel mot gasten bezig te houden en „op hei huishouden te letten", Kortom waren maar weinig dingen, in Peggy Delamere niet een hand je moest helpen, maar alti.fd aas do zwaarste of de onaangenaamste l:ant. ("Wordt vervolgd)

Krantenbank Zeeland

de Stem | 1947 | | pagina 6