LEKKER ETEN TIJDENS CRUISE MET DE BERGEN-UNE Noorwegen, voor hen die verlangen naar rust en een mooie natuur XJIT mm*. JACK JERSEY TREEDT 15 KEER PER JAAR OP door Peter Gons SERVET-TEAM FRANS NIENHUIS de fjorden lekker eten PRODUCER AMERIKA Artiest zijn is mijn vak niet „Ja dames en heren, hier is tie dan: de artiest waar we de hele avond eigenlijk op hebben zitten wachten: Jack Jersey!" De presentator zwijgt, de trom men van het begeleidingsorkest beginnen sensatielustig te roffe len en vanaf een hoge galerij in de zaal begint zich een groepje mensen naar beneden te stuwen. Onder hen is Jack zelf. Even la ter is hij op het podium aange komen en begint met veel gevoel voor soft rock and roll en weinig gevoel voor beweging zijn show. Nummers als I'm calling. In the still of the night, Pappa was a poor man en Rub it in rocken en rollen de pan uit. Kortom, Jack Jersey geeft hem op een Elvis Presley-achtige manier van ka toen. Toch vindt Jack niet dat hij Elvis imiteert. „Mijn optreden en mijn muziek lijken helemaal niet op die van Elvis. Het is wel dezelfde golflengte als Elvis, maar iemand als Roy Orbison zat daar ook op. Het is gewoon muziek uit de sfeer van I960, zij het in een ander produktiejasje. Het klinkt nu een beetje voller. De Elvisachtige sound ligt op het ogenblik goed in de markt. De mensen hebben er behoefte aan, want alles komt terug. Kijk maar naar Mud met Rocket en Lonely this Christmai kijk maar naar Ricky Gordon met Such a night „Als ik zou willen zou ik Elvis beter kunnen benaderen dan ik tot nu toe heb gedaan. Maar als mijn muziek en mijn optreden er nu op lijken, doe ik dat niet be wust. Ik vind Elvis nog steeds de grootste man in de business, maar ik wil niet, zoals sommige mensen zeggen, hem in het klein nadoen. Dat maken de organisa toren van een optreden ervan. Die kweken een bepaalde sfeer waarin het publiek zo enthou siast wordt dat het het liefst de kleren van m'n lijf zou rukken. Maar dat is dan niet mijn schuld. Ik vind het leuk, ofschoon ik er niet van onder de indruk ben. In de kleedkamer of tijdens een ge sprek heb je gewoon met Jack de Nijs te doen, en niet met Jack Jersey. Als ik in m'n apepakje op de bühne sta, dan moet ik Jack Jersey zijn, want de mensen verwachten geen Jack de Nijs. Andere artiesten zijn doorlo pend artiest en die hebben het moeilijker dan ik, want zij heb ben hun allures overal te verko pen. Ook in de artiestenbar, ook in de kleedkamer. Ik niet, Jack Jersey is een rol. Je kunt het als een lucratieve hobby zien. Ar tiest zijn is mijn vak niet. Ik ben iif1 en blijf op de eerste plaats pro ducer. Ik treed ook maar zo'n Toch is het fijn om bekend te het zijn nadelen. al heeft vijftien keer per jaar op, hoofd zakelijk uit promotieoverwe gingen. Ik heb geen tijd om het vaker te doen". „Ik beschouw Jack Jersey niet als mijzelf, maar als een van m'n artiesten. De mensen zullen een keer schoon genoeg van hem krijgen. Daarom is artiest zijn ook zo be trekkelijk. Als producer geniet meer van het inteme succes. >ch i zijn, a Als ik bijvoorbeeld ergens kom, in een winkel ofzo en de mensen kijken naar me, dan voel ik me lullig. Terwijl ik als artiest dan een fijn gevoel zou moeten heb ben. Ik kan me voorstellen dat André Moss het wel leuk vindt, maar die heeft er ook alles voor over om artiest te zijn. Ik niet, André gaat rustig even naar Delfzijl om handtekeningen uit te delen en dan 's ayonds nog een schnabbel ergens anders. Ik ben blij als ik thuis ben". De artiest Jack Jersey is dus eigenlijk gewoon Jack de Nijs, die als producer een simpele jongen is, niet te moeilijk, want daar houden de mensen niet van". Jack is de grote man van JR- Productions in Roosendaal, een maatschappij die behalve Jack Jersey ook artiesten als Nick Mackenzie, Luc Bral, Frank en Mirella en André Moss op stal heeft staan. Voor al die mensen componeert en levert hij ideeën voor teksten. Al die mensen zijn voor hits van hem afhankelijk. Hoe ervaart hij dat? „Als een verschrikkelijke druk. Ik houd wel van een pani sche sfeer, waarin vreselijk hard gewerkt moet worden^ zoals die keer toen ik een LP van André Moss in een week tijd moest componeren en produceren. Binnen negen weken tijd waren er 85.000 van verkocht, maar er staan titels op die geweldige liedjes hadden kunnen zijn als ik er meer tijd voor gehad had. Maar ik heb het ook vaak mee gemaakt dat ik niet meer wist wat ik moest maken. Dan over valt je een soort angst, want kun je het nog wel? Het is een bron zou je kunnen zeggen, die liedjes komen zomaar, maar het is i feen in eens ophoudt. Zoals nu ook. Twee jaar terug produceerde ik Jan Boezeroen en schreef voor hem. Ik weet niet of ik dat genre nu nog zou kunnen maken. Soms zet ik een plaat van de Zangeres Zonder Naam op om affiniteit met dat soort muziek te krijgen. Die affiniteit had ik twee jaar geleden nog en die wil ik nu te rug hebben. Het Nederlandse lied ben ik de laatste tijd enorm aan het verwaarlozen, want onze artiesten doen het in het buitenland zo goed". „Af en toe is het echt ellendig. Als ik een liedje aan het compo neren ben voor Nick Mackenzie en ik sla bepaalde tonen aan, dan denk ik tegelijkertijd aan Frank en Mirella. Zo van verdo rie, daar moet ik ook nog iets voor maken". Ik denk dan ook aan André Moss en Jack Jersey. Dat speelt elke keer een rol. Maar rk heb het ook zo druk. Het liefst zou ik componist en tekst schrijver zijn. Rustig in de tuin zitten, liedje maken, aan zee. Het produceren aan iemand an ders over laten. Maar dan komen de liedjes op de plaat in een vorm die ik niet in m'n hoofd had. Ik heb het nu allemaal in eigen hand. Schrijf 't liedje, de basispartijen, neem het met de eigen jongens op, zit zelf achter de piano, tachtig procent van de plaat is mijn gedachtengang. Toch heb ik nu Sjaak Verburgt in vaste dienst als producer ge nomen. Want ik zat dan met Arne Jansen in de studio, dan met Luc Bral, dan met Tony Martin, die vertolken zulke ver schillende genres dat die paar uur die dag en dag scheiden te weinig zijn om om te schakelen. Luc Bral bijvoorbeeld begreep ik op een gegeven moment niet meer. Hij wordt nu geprodu ceerd door Sjaak. die begrijpt hem wel". Zes maanden geleden is Jack op uitnodiging van Capitol Re cords naar de Verenigde Staten geweest om daar een world wide LP op te nemen. „Toen ik die uitnodiging kreeg, was ik er heus niet zo kapot van, want dat is nou het ellendige: ik hoorde het als Jackjde Nijs. Ik had ei genlijk liever gehad en dat is geen teken van ondankbaar heid, dat Nick Mackenzie naar Amerika gegaan was, want Nick heeft meer mogelijkheden om zich als artiest te gedragen. Maar het aanbod was er. Heel vreemd allemaal. Het was m'n grootste reis. Je stapt in het vliegtuig en je vliegt in feite de hele dag door, want het blijft licht. Nu moet je weten dat ik geen weggaander ben. Als ik op vakantie ga, kost het me twee dagen voor ik me aangepast heb aan het huis. Ik moet alle gelui den van het huis kennen voor ik kan slapen. En als je dan een maal daar in Amerika bent. dan voel je je verbaten, echt waar. Het is een heel andere wereld, een heel andere mentaliteit. Ik ben met Henk gegaan, mijn compagnon, en met Sjaak Ver burgt. Er was geen denken aan dat ik zonder hen naar Amerika gereisd zou zijn, want ik voelde me zo al eenzaam Ik zag me daar al alleen staan Ik had m'n horloge op de Nederlandse tijd gelaten omdat ik in contact wilde blijven met m'n eigen om geving. Daarom belde ik ook zo Soms laait het enthousiasme zo hoog op dat het publiek Jack Jersey een handje met z'n show komt helpen. Jack vindt het wel leuk. (Foto Peter Buuts). vaak naar huis en naar het kan toor. Ik moest dat contact heb ben met m'n eigen omgeving". „Het was de bedoeling dat ik achttien dagen in Amerika zou blijven, maar door privé- omstandigheden rr^oest ik vier dagen eerder terug. Daardoor heb ik mensen als Buck Owens, Chris Christopherson en Lynn Anderson niet kunnen ontmoe ten, terwijl dat wel gepland was. Heel anders dan in Europa is daar de artiestenwereld name lijk een clan. De Europese ar tiesten zijn in wezen allemaal concurrenten van elkaar, zo voel ik me ook. Ik voel me hier als een concurrent van een andere ar tiest. Dat is in Amerika niet. Al die artiesten vormen een clan. Als Buck Owens een liedje op neemt, zet Faron Young of ie mand anders dat liedje op een lp, maar brengt het niet op single uit. Gewoon uit vriendschap. Als buitenstaander kom je er haast niet tussen. Daarom zou het zo fijn geweest zijn als ik met die artiesten gesprekken had kunnen voeren zodat ze me ac cepteerden". Maar tijd om een lp (samen met de Jordanaires, de vroegere begeleidingsgroep van Elvis Presley) op te nemen had Jack Jersey wel. „De sfeer in de stu dio was daar wel relaxt, maar die mensen geven een artiest maar drie keer de kans om het goed te doen. Pappa was a poor man stond er binnen een kwar tier op. Het is daar repeteren, een keer doornemen met het or kest, dat in tegenstelling tot de Europese methode meteen meespeelt en opnemen. Er was een liedje per uur gepland, zodat in twaalf uur de hele lp erop stond. In Nederland doe ik over een single normaal twaalf uur tjes en bij een iets moeilijkere artiest soms achttien uur, kun je nagaan. De banden van de lp hebben we in Nederland nog nabewerkt. Want van sommige nummers, van Rub it in bijvoor beeld, was het geluid te Ameri kaans: leeg en hard. We hebben er wat gitaren en mandolines bijgezet zodat het wat minder rauw klonk- Door die nabewer king is het beter geworden". Wat het componeren van nummers betreft geloof ik niet dat miin Amerikaanse reis van invloed is geweest. Ik ben af hankelijk van invloeden, dat is waar, maar niet van muzikale invloeden. Ik ben meer afhanke lijk van mijn persoonlijke stemming. Als ik thuis zit met een glaasje in de hand, dan kan het soms gebeuren dat ik een vondkje krijg en dan schrijf ik een liedje. Maar ik kan het niet forceren. Je moet een dromer zijn om een liedje te kunnen schrijven. Het is een kwestie van inspiratie. Al is de inspiratie net zo betrekkelijk'als het succes dat je erdoor kunt krijgen. Succes is een ladder. Je gaat erop en je gaat er weer af. Daar moet je niet bang voor zijn, maar daar moet je rekening mee hou den. Vandaag vinden de mensen je geweldig, maar voor hetzelfde geld is het over een maand afge lopen. Maar als het met Jack Jersey voorbij is, denk ik toch wel dat ik dat jammer vind. Al kan ik als producer altijd nog verder werken". MAURICE VELDKAMP Jack de Nijs mist Radio Veronica heel erg. „Hil versum 3 is een uitstekend station, maar vroeger had je met Noordzee en Ver onica erbij tenminste con currentie. En dat is goed. Als je nagaat: er komen ongeveer 150 platen per week uit Die moeten nu allemaal door een station verwerkt worden, met het gevolg dat er zo'n 140 de mist in gaan. Dat betekent dat er pakweg 140 maal 4000,- (de gemiddelde produktiekosten van een single) worden wegge gooid. Vroeger was ieder station geïnteresseerd in een bepaald pakket. Nu moet je er als gevestigde artiest harder voor knok ken, maar wat erger is: jong talent krijgt nu niet zoveel kansen meer". Kijkt u nog maar eens goed naar de Sjef van Oekels disco- hoek, voordat het te laat is. Dit unieke programma dat af schuw wekte en veel lof oogstte gaat verdwijnen. Vier februari kondigen Dolf Brou wers en Jaap Bar alias Sjef van Oekel en ir. Evert van der Pik op de hun eigen wijze voor de laatste maal de verschillende popgroepen aan. De VPRO stopt met het programma om dat de kijkdichtheid- en waar deringscijfers terugliepen en omdat de mensen achter het programma het zgn Serveu team Ellen Jens, Wim T. Schippers, Wim van der Lin den en Gied Jaspers wat uitge blust waren en het welletjes vonden met de lol. Of Evert van der Pik en Sjef van Oekel op het scherm zullen terugke ren in een andere VPRO-show is nog onbekend. De pro grammaleiding heeft het Servet-team voorgesteld het eens een jaar rustig aan te doen. Niettegenstaande dat vond Arie Kleywegt (Chef tv) een briefje op zijn bureau met de volgende tekst: Hebben plannen voor nieuwe show die zo'n vijf kwartier zal gaan du ren. Het wordt leuk. Servet team. Over het wat en hoe tast zelfs de VPRO-leiding in het duister Voor Dolf Brouwers en Jaap Bar is het niet zo leuk dat hun show gaat verdwijnen. Met het stoppen van Sjef van Oekels discohoek komt er tevens een einde aan hun carrière als „volksvermakers". Vooral voor Dolf Brouwers is het nogal een vervelende zaak. vertrouwde Jaap Bar me toe „De Van Oekels discohoek en de rijdende discotheek", zei hij, „zijn Dolfs enige inkom sten. Dolf heeft altijd pech ge had. Hij wilde vanaf zijn jeugd al artiest worden. Keihard heeft hij voor erkenning ge vochten Toen het niet kwam en hij toch vrouw en kinderen moest onderhouden heeft hij allerlei baantjes aangenomen Hij was o.a. kapper, reisleider, spreekstalmeester en operet tezanger. Nu hij eindelijk op 62-jarige leeftijd wat erken ning begint te krijgen komt dit er weer tussen. Dolf werkt zich op het ogenblik werkelijk ka pot. Het komt wel eens voor dat hij na de opnamen van de discohoek snel even een broodje eet om dan weer in zijn auto te springen omdat hij er gens in het land de rijdende discotheek moet presenteren. Dolf mag wel oppassen. Zo'n leven houdt zelfs een jonge knul niet vol laat staan een man van zijn leeftijd. Maar je hij moet er van leven en dan kijk je niet zo nauw. Vorig jaar heeft hij al eens een maagbloe ding gehad en hij zit niet voor niets iedere maand bij de hart specialist. Voor mij is het allemaal niet zo'n ramp, vervolgt Jaap Bat zijn verhaal. Ik verdien mijn boterham niet met ir Evert van der Pik Vijf ]aar geleden ben ik voor 100 procent af ge keurd Versleten rugwervels en hartklachten. Mijn vrouu en ik leven sindsdien van een invaliditeitsuitkering Dat rol letje in de discohoek moet ]t zien als een hobby, als een leuk tijdverdrijf Gelukkig hoefde ik het niet voor het geld te doen. Toch betreur ik het dat we moeten stoppen. Ik had plezier in mijn rol. Ik hou van muziek en die groepen vond ik prachtig. Het leven van een man die niet mag werken is nogal eens eentonig daarom was dit een zeer welkome af- ivisseling. Onlangs heeft platennaat- schappij Dureco een lang speelplaat uitgebracht met de meest aangecraagde nummers uit het eens zo populaire ver- zoekplatenprogramma Men vraagt en wij draaien van Frans Nienhuis. De plaat is dacht ik voor de fans van „Ome Frans" en dat moeten er velen zijn een waardevol bezit Het is alleen jammer dat Du reco alleen de meest aange vraagde nummers op de plaat heeft gezet. Ik had het leuker gevonden als men de hoogte punten uit Men vraagt en wij draaien had vereeuwigd. Frans Nienhuis startte in 1935 met zijn verzoekplatenpro- gramma bij de VARA; Toen deze omroep er na tientallen laren waarin Men vraagt... en ome Frans een begrip werden, stopte, bood radio Veronica aan om via deze zender door te gaan. Frans Nienhuis greep de kans met beide handen. Dat was in 1961. Het bleek dat Ome Frans weinig van zijn populariteit had verloren. Na een eerste op roep om verzoekjes kwamen maar liefst 33.000 reacties. Waarmee de verzoekenbus meteen vol was. En bleef, want toen radio Veronica op 31 au gustus 1974 haar uitzendingen moest staken was de verzoe kenbus nog vol. Het heeft Frans Nienhuis veel pijn ge daan dat met Veronica ook zijn programma moest ierdwijnen. Na 40 jaar. Het zit er niet in dat Men vraagt en wij draaien ooit nog terugkomt. Onderhande lingen met de Tros hierover zijn enkele weken geleden de finitief mislukt. En de Tros is dacht ik de enige omroep die in aanmerking komt voor een dergelijk programma, Juist daarom vind ik het wel leuk dat die plaat is verschenen. Waarschijnlijk heeft dat toch iets te maken met enig jeugd sentiment. NORA STEINFEL DEN HAAG - Steeds meer Nederlanders brengen hun vakantie door in Noorwegen. Vorig jaar bezochten 125.000 landgenoten dit fjordenland. Dat was ruim tien procent meer dan het jaar daar voor. Ook voor dit jaar rekent men in Noorwegen op een stijging, zo vertelde ons vorige week de heer A.N. Kristiansen, direc teur van het Noors Nationaal Verkeersbureau. Deze Noorwegen-promotor voorzag in het Haagse perscentrum Nieuwspoort de vaderlandse pers van het laatste toeristi sche nieuws uit zijn land. Met hem waren er de verte genwoordigers van de Bergen Line, een Noorse rederij die de komende zomermaanden met twee luxe schepen (Venus en Jupiter) tweemaal per week heen en weer vaart tussen Am sterdam en Bergen in Noorwe gen. De Nederlanders leverden verleden jaar op deze lijn de meeste passagiers, namelijk 15.000 van de in totaal 22.000 passagiers. De overigen waren Belgen, Fransen, Engelsen, Duitsers en (2500) Noren. Vakantiegangers naar Noorwegen zijn - zo bleek uit het verhaal van marketing manager J. Petter son van de B.L. - veelal duidelijk gemoti veerd. Ze verlangen naar rust, zuivere lucht en een mooie na tuur. De Bergen Line blijkt vooral in trek te zijn, omdat deze veerdienst de vakantie gangers via een mini-cruise van 25 uur rechtstreeks afle vert in het prachtige fjoraen- district van Noorwegen. Deze veerdienst is de enige recht streekse verbinding met dit district. Met name in het hoogseizoen blijkt de capaciteit van de Be rgen Line-schepen nog niet voldoende te zijn. De rederij laat daarom van 26 mei tot 31 augustus wekelijks twee rij-op - rij-af schepen tussen Am sterdam en Bergen varen, die samen een capaciteit van 1180 passagiers en 400 auto's heb ben. Ze vertrekken op zondag en woensdag uit Amsterdam en op disdag en zaterdag uit Bergen. Op de heenreis wordt Stavanger aangedaan. De Bergen Line biedt in het zomerprogramma 16 kant en-klaar reizen die variëren van hotel- en motelreizen tot autoreizen met verblijf in zo merhuisjes. De kant-en-klaar reizen zijn gericht op de mooi ste streken van Noorwegen, de fjorden. De kustlijn van Noor wegen is 3500 km. lang, maar iptr De Venus" van de Bergen-Line. met de oevers van de mooie fjorden meegerekend is de lengste zelfs 20.000 km. ofwel de helft van de omtrek van de aarde. De fjorden zijn grillige inhammen in de bergen, soms vele kilometers diep en wel 180 km. lang. Nieuw voor dit jaar is ook dat alle passagiers summiere richtlijnen ontvangen over het gebruik van het befaamde kold bord, het koude buffet aan boord van de Bergen Line- schepen. Gebleken is dat veel Nederlanders zich de heerlijk heden wel goed laten smaken maar geen volgorde weten te vinden in de rijstebrijberg van culinair genot. Volgend jaar komt er zelfs een speciale fol der over uit. Met een typisch Noors ge recht maakten we vorige week tijdens de bijeenkomst in Nieuwspoort kennis. De heer A. van der Stoel, hoofd afde ling passage van D. Burger en Zoon (generaal agent voor Ne derland van de B.L.) serveerde toen een Fenelar, achterbout van een schaap, waarvan bn de Nor _cvavit bij, waarna alles geblust wordt schijven op flatbrod worden gelegd. Volgens de Noren drink je daar akvavit bij, met koel bier. In een woord za lig, zeker als je weet datje niet meer achter het stuur hoeft, want qjiders is het uitkijken geblazen. De Bergen Line meent dus dat de Nederlandse vakantie gangers er recht op hebben te weten hoe je nu precies Noors eet. Er bestaan in Nederland zoveel misverstanden over Scandinavisch eten, dat het volgens deze rederij tijd werd daaraan wat te doen. Culinaire begrippen als smörrebröd, smorgasbord, kold bord e.d. worden door elkaar gehaspeld, zodat er tenslotte een ratjetoe van meningen ontstaat, waarmee de heerlijkheden op de Noorse eettafels geen volle dige eer wordt aangedaan. En wat erger is: die heerlijkheden worden vaak in een verkeerde volgorde en een onjuiste dose ring gegeten, waardoor de smaakklieren wel eens geweld wordt aangedaan. Noors eten moetje leren om er extra van te kunnen genie ten", zeggen de Noren. De Be rgen Line is de eerste verzor ger van vakantiereizen in Ne derland, die aandacht gaat be steden aan vakantievieren en lekker eten. Geen wonder overigens, want de liefde van de vakantieganger voor een vreemd lana gaat heel vaak door de maag.." Richtlijnen in kort bestek voor Lekker Noors eten: Zoek eerst een gezellig plekje aaneen gedekt tafeltje. Ga naar de langtberpige ta fel, die kold bord heet en maak een keuze uit de drie hoofdbe standdelen: VIS (koud en warm), VLEES EN GEVO- GELTJE (koud en warm) en TOETJES (kaas, fruit, zoete schuimige puddinkjes e.d.) en volg deze volgorde. Voor elke gang wordt een schoon bord gebruikt. Begin nen dus met vis, gameren met slaatjes, sausjes, verschillende soorten brood e.d. Het vuile bord blijft op tafel staan. U neemt voor de volgende gang weer een schoon bord enz. Vuistregel voor het Noors kold bord is, dat nooit een vuil visbordje voor vleesgerechten wordt gebruikt en dat u zo vaak langs de tafel mag gaan om bij te tanken als u wilt. Wie niet van vis houdt, begint me teen aan de vleesgerechten, maar... u mag gerust twee keer voor bijv. vlees terugkomen. Fantoft Stavldrke bij Bergen. Met zijn eigenaardige bouw lijkt het op een Oosterse pagode.

Krantenbank Zeeland

Scheldebode | 1975 | | pagina 5