Poolen en een pilsje drinken Het bittere begin is een en al ellende Als een vis tussen kroos en kwallen 11 Speciaal boekje voor jubileum Jacques Vriens vrijdag 24 augustus 2001 Café Rock Desert Plaats: Damplein, Middelburg Entreegeld: geen Minimumleeftijd: 16 jaar Soort muziek: rock, pret-punk, industrial, cross-over Prijs tapje: 2,75 Open tot: 2.00 uur A lsje wilt weten watvoorpu- XA.bliek er in een café komt, moet je naar de persoon achter de bar kijken. Zo de barkeeper is, zo zijn de gasten. Voor Rock Desert gaat dit ook zeker op: ei genaar Rob staat als een overge- flitste hippie in zijn zaak. Lang haar in een dun staartje, brille tje, zwarte kleding. „Ze komen hier voor de muziek", legt hij uit. „Hier wordt toch heel ande re muziek gedraaid dan in ande re zaken. Wij draaien natuurlijk rock, maar ook pret-punk, in dustrial en cross-over. Als je niet van deze muziek houdt, kom je hier niet." Rock Desert noemt zichzelf ook wel Rock- en Pool Café, omdat je er kunt poolen, tafelvoetbal len en darten. „Het is een doe- café", vindt Rob. „Er komen hier hard-rockers, alternatieve jongeren en jonge hippies, maar ook mensen die gewoon even willen poolen." De leeftijd van de bezoekers va rieert tussen de zestien en de veertig jaar. Hoe later op de avond, des te ouder het publiek. De inrichting van het café is eenvoudig en overzichtelijk. Een bar met stamgasten, een omgekeerde kano erboven en een ruimte ernaast waarin de doe-dingen staan. Hier geen muziek-computer waarin de muziek voor een hele avond ge programmeerd kan worden; Rob kiest en draait de cd'tjes nog hoogst persoonlijk. Een en kele keer is er een speciale avond, zoals een dance-avond, hippie-avond of bluesroute. De sfeer is relaxed, hoe druk het ook is. Het terras van Rock De sert is meestal goed gevuldin de zomer aangevuld met de onver mijdelijke toeristen. Voor Niels van Bokkem (21) is Rock Desert al vijf jaar zijn stamcafé. „Ik kwam hier om te tafelvoetbal len toen ik vijftien was, Dit is gewoon een café waar je een pilsje kan drinken en waar je je zelf kunt zijn." In het verleden stond Rock De sert ook wel bekend als blow café. Met de nieuwe eigenaar is het al jaren niet meer toegestaan om binnen te blowen, maar re putaties zijn hardnekkig. Rock Desert heeft veel stamgasten, een aantal zit er zelfs elke dag. Zo ver wil Niels niet gaan, maar eens per week komt hi] er wel. „Ik kom eerlijk gezegd niet voor de muziek, meer voor de men sen. Iedereen kent elkaar hier, je kunt altijd even een praatje ma ken. Ik begin mijn stapavond meestal hier, daarna ga ik ver der." De meest praktische reden voor zijn komst noemt hij als laatste: „Het is dicht bij m'n huis Petra de Bil illustraties uit Het bittere begin T Tijfentwintig jaar geleden V stuurde Jacques Vriens een stapel losse papieren naar uit geverij Van Holkema Waren- dorf. Het was het manuscript van wat zijn eerste kinderboek zou worden Die rotschool met die fijne klas. Om dat te vieren verscheen bij zijn uitgever een klein boekje dat Jacques Vriens, vijfentwintig jaar schrijver heet met als ondertitel Van rotschool tot korenwolf. Je vindt er aller lei wetenswaardigs in over de populaire schrijver. Een inter view, een kopie van een school rapport met veel vijven en zelfs een vier (voor Frans, nou ja dat kan), een uitgewerkt lijstje met tien schrijftips, een puzzel, en nog veel meer waaronder een kortingsbon van vijf gulden. Het aardigste van al is nog dat het boekje niks kost. Vraag er naar in de boekhandel. Maar op=op. Dat weet je. Langebaanzwemster Marinka Bil:Lekker op gang komen en dan meters maken.foto Lex de Meester Sportieve prestaties en gezel ligheid. Twee zaken die volgens Marinka Bil (14) uitste kend samengaan. De lange- baanzwemster uit Arnemuiden komt langs de waterkant dan ook volledig aan haar trekken. Het langebaanseizoen binnen en buiten Zeeland is in volle gang. „Elk weekend wordt er wel ergens gezwommen", ver telt ze enthousiast, „en overal waar je komt is het een grote happening van zwemmers en supporters, 't Is eigenlijk een grote zwemfamilie." Het talent van zwemvereniging de Stormvogel is bezig aan een opmerkelijk zwemseizoen. In mei pakte ze in het buitenbad van Middelburg de Zeeuwse ti tels op de 400, de 800 en de 1500 meter vrije slag. Lange afstan den lijken haar specialiteit te gaan worden. „Dat soort af standen ligt me gewoon beter, dan bijvoorbeeld het sprint- werk op de 100 meter. Lekker op gang komen en dan meters ma ken." Tussen rietkragen en dob berende eenden, tussen kroos en kwallen, het maakt haar niet uit, als er maar gezwommen kan worden. Voor de Zeelandcup zijn inmid dels twee wedstrijden gezwom men. In Sluis tikte ze als eerste aan op de 1500 meter vrije slag en ook in Breskens ging ze als eerste over de finish. Morgen wacht de Braakmanrace in Zeeuws-Vlaanderen en volgend weekend staan er zelfs twee ra ces gepland: de langebaanwed- strijd in Goes en op zondag in Vlissingen de slotwedstrijd van het Zeeuwse langebaanseizoen. Voor Marinka een thuiswed strijd. „Het parcours kan ik dro men, ik train er vijf keer per week. Toch hoeft dat geen voor deel te zijn, elke wedstrijd staat op zich. Belangrijk is de start. Je ligt met 30 medezwemsters ach ter een draad te wachten op het startschot. Dat is dringen, du wen en trekken hoor. Ik probeer zo snel mogelijk uit het 'gevecht' te komen, zodat je je eigen lijn kunt gaan zwemmen. In de nationale lijst staat Ma rinka inmiddels ook hoog geno teerd. „Doordat ik op vakantie was heb ik een aantal wedstrij den moeten laten schieten. Maar de resultaten van de ko mende wedstrijden kunnen het klassement nog behoorlijk op z'n kop zetten. Op 9 september wordt de laatste wedstrijd in Roermond gezwommen. Daar na wordt het eindklassement opgemaakt. Ik zou al heel blij zijn als ik op een derde plek zou eindigen. Dan is mijn seizoen al meer dan geslaagd." Gezien de prestaties van de af gelopen weken - waaronder een eerste plaats in het Brabantse Eersel - en de uitstekende vorm van dit moment, is de kans daar op heel erg groot. Hans Segboer Je kunt kinderen niet hard ge noeg aanpakken. Ze moeten leren grote mensen te gehoorza men.' Voordat je begint te pruttelen en te sputteren: die eerste twee zin nen komen niet uit de pen van iemand bij de krant. Nee na tuurlijk niet. Dat kinderen zo vreselijk zijn dat het zelfs on verdraagbaar is ze aan te raken, is de mening van een zekere graaf Olaf en dat vriendje van hem, die afschuwelijke Haak- mans met zijn smerige adem en lange dunne armen waar twee haken aan zitten in plaats van handen. Je kunt de twee leren kennen in Het bittere begin van de Ameri kaanse schrijver Lemony Snic- ket. Niet dat je dat nou per se zou moeten willen lezen, want het is een erg vervelend boek. Als je de schrijver ervan mag ge loven dan. Zijn brief aan jou op de achterkant is duidelijk ge noeg: 'Beste lezer, Ik moet he laas waarschuwen dat dit een erg onplezierig boek is. Het ver telt een droevig verhaal over drie kinderen die door ramp spoed achtervolgd worden. In dit boek alleen al krijgen ze te maken met een smerige schurk, kleren die kriebelen, een nood lottige brand en koude pap voor het ontbijt. Het is mijn droeve plicht hun lotgevallen op te schrijven. Maar jij kunt dit boek natuurlijk meteen wegleggen en iets gezelligs gaan lezen - als je zoiets leuk vindt, tenminste.' Happy end Zo, je kunt niet zeggen dat je niet gewaarschuwd bent. En omdat Lemony Snicket heus wel weet wat alle kinderen al tijd doen als je ze vertelt wat ze vooral niet moeten doen, waar schuwt hij je in de eerste twee zinnen van Hoofdstuk Een nog een keer: 'Als jij van verhalen met een happy end houdt, kun je beter een ander boek lezen. Niet alleen loopt dit boek niet goed af, het begint niet eens goed en er gebeurt ook weinig goeds in het midden.' Wie niet van gisteren is weet dat se hond en dat akelige vriendje van hem zijn de hoofdpersonen in het eerste kinderboek van Le mony Snicket die eigenlijk Da niel Handler heet, maar Violet, Claus en Roosje Baudelaire. Het zijn intelligente kinderen, aller aardigst ook, vindingrijk en leuk om te zien. Wat jammer toch dat ze 'buitengewoon veel pech hadden en (dat) bijna alles wat hun overkwam een aan schakeling (was) van kommer en kwel en wanhoop.' Brilletje Wil je nog meer weten? Violet is met haar veertien jaar de oudste en ze vindt het leuk met haar rechterhand steentjes over het water te keilen. Claus van twaalf is de enige jongen en ziet er met zijn brilletje niet alleen heel intelligent uit, maar is ook werkelijk heel intelligent. Roos je is nog een baby, een met wel al iemand die zoveel moeite doet om niet gelezen te worden juist heel graag gelezen wil worden. En reken maar dat je jezelf een boel tekort doet als je al dat ge doe serieus neemt. Daarom: hol vandaag nog naar de boekwin kel en haal dat buitengewoon geestige boek met de avonturen van de kinderen Baudelaire. Want niet die enge, hebberige graaf Olaf met die boze glinste ring in zijn ogen als van een val- vier grote messcherpe tanden. Het bittere begin, het eerste boek in een serie van dertien de len, ligt vanaf vandaag in de winkel. In oktober al verschijnt het tweede over de Baudelairt- jes en daarna telkens elk half jaar een volgend boek. Ameri kaanse kinderen liggen een paar delen op je voor en ze worden telkens nog enthousiaster dan ze al waren. Sommigen moeten bij Violet, Claus en Roosje aan Harry Pot ter denken. Nog niet zo'n gekke vergelijking, maar tegelijker tijd toch een die er helemaal naast zit, want Het bittere begin gaat over iets heel anders dan toverij. Een aardig extraatje is nog het verleidelijke formaat van het boek met zijn harde kaft en daartussen het verhaal in een aangenaam deftige letter op mooi papier en met sobere pot loodtekeningetjes erbij. O ja, nog één ding. De ellende van Violet, Claus en Roosje be gint op een grijze en bewolkte ochtend aan het Ziltstrand, waar ze 'met hun ouders in een kast van een huis (woonden) midden in een smerige, drukke stad en zo nu en dan met een gammel trammetje naar het strand (mochten) waar ze een dagje vakantie konden houden, als ze maar op tijd terug waren voor het avondeten.' Jan Smeekens Lemony Snicket: Het bittere be gin. Boek 1 in de serie Ellendige avonturen. Ploegsma, 160 blz., ƒ31,50. KOS!«CK De sfeer in Rock Desert is relaxed, hoe druk het ook is. foto Dirk-Jan Gjeltema

Krantenbank Zeeland

Provinciale Zeeuwse Courant | 2001 | | pagina 11