Het mysterie van de slaperige sergeant Woningtoestanden in Duitsland Grote sigaretten smokkel Moederschip voor de xnijnenveegdienst Verder dan noodherstel is men niet gekomen Zeeuwsch Vlaanderen en zijn spoorkaartjes TWEEDE BLAD PROVINCIALE ZEEUWSE COURANT DONDERDAG 19 FEBRUARI 1948 Plannen voor deNormandische invasie waren zoek Slordigheid had duizenden het leven kunnen kosten (Van een bijzondere medewerker). Twee-en-twintig dagen lang, in Maart 1944, zijn de pian nen voor de geallieerde invasie in Normandlë „zoek" geweest. Twee-en-twintig dagen lang heeft men zich in de geallieerde hoofdkwartieren afgevraagd of het de Duitse spionnage dan toch gelukt was de originele plannen voor de grootste invasie in de wereldgeschiedenis in handen te krtfgen. En van af het ogenblik dat de „top-secret-plans" weer terecht waren tot hel grote ogenblik van de 6de Juni hebben generaal Eisenhower en zijn naaste medewerkers vele slapeloze nachten gehad door de brandende vraag: weten de Duitsers de plaatsen van landing? Ja? Nee? Laat in Februari 1944 kwam plots het bericht zo gaat het opzienbarende verhaal van Ju nius B. Wood in de Scripps-Ho- ward pers dezer dagen dat een volledig stel afschriften van de invasieplannen verdwe nen was en dat ondanks een grondig uitkammen van alle bureaux en afdelingen ip het Norfolk House in Londen, dat toen als hoofdkwartier diende, de kostbare papieren niet te rug waren gevonden. De weini gen die beseften, waar het om ging, waren radeloos. Het le ven van millioenen soldaten en de bevrijding van de door de Nazi's onderdrukte landen kon er van afhangen. UITSTEL? Al? de plannen tenminste bij de Duitsers terecht waren ge komen. En toen de opperbevel hebbers nog aan 't overleggen waren, of ze de invasie zouden uitstellen en alle plannen zou den wijzigen, kwam het bericht dat de enveloppe met de kost bare papieren was terugge vonden: In Chicago, U.S Ze zaten in een gekreukelde enveloppe, geadresseerd „G-4, Administration, 12 West Divi sion St." De postbode wist wel degelijk waar in Chicago 12 West Division St. was, maar hij kon zich niet herinneren dat er in dat grote apart.m ent- house een kantoor of afdeling „G-4 Administration" was ge vestigd. Op zjjn vragen bii de concierge van het gebouw kreeg hij evenmin een bevredi gend antwoord en daarom schreef hij „onbekend" op de enveloppe en stuurde het terug naar het postkantoor, waar vandaan het ging naar het mi litaire hoofdkwartier in Chica go, het Pentagon Building, waar de heren een kleur van scli rik kregen toen ze bij het onderzoeken van de inhoud complete invasieplannen en een vrij nauwkeurige datum voor die inval vonden. ONDERZOEK De militaire machine werkte direct op volle toeren. De post bode werd door de FBI (de Amerikaanse Secret Service 1 ondervraagd en zei, dat hij zich herinnerde daar wel eens post besteld te hebben van drie mi litairen. De ene bleek in de Pa cific te zgn en de tweede in Amerika, beide jongelui kon den dus geen verdachte zijn omdat dié beslist in Londen dicht bij het hoofdkwartier, moest zitten. De derde solcbn* b'"ef onbekend, tot een FBT- deteotive toevallig door een ge sprek met een der bewoners van het apartment-house aan de weet kwam, dat een van de andere bewoners nog een broer in het leger had. De „andere bewoner" bleek een meisje te zijn, dat Tymm heette en een broer had, die dus ook Tymm heette. Het bleek Richard Emii Tymm te zijn, een sergeant- stenograaf op het hoofdlrwar- tier in Londen. DE GROTE VRAAG Maar de grote vraag voor de geheime dienst bleef deze: werd dit adres door de Duitse spionnage als een brief adres gebruikt? Dat gebeurde dik wijls. Papieren werden dan als gewone brief op de post ge daan, op het briefadres opge pikt en doorgezonden naar Zwitserland of Zweden, waar vandaan ze weer doorgingen naar Berlijn of Tokio. De Duitsers en Jannen hadden do zflnen van zulke adressen, maar moesten ze steeds ver nieuwen omdat de Amerikaan se contra-snionnage ook niet benaald stil zat. Dit was de eerste keer dat 12 West Di vision St. als „vijandelijk brief- adres" werd verdacht. Het stond al spoedig vast., dat het meisje Tymm geen enkele re latie' met' de vijand onderhield en een wekenlang röntgenon derzoek van de militaire post in Chicago bracht evenmin iets aan het licht. DE SERGEANT. Het onderzoek ging in Lon den verder, waar Sergeant Tymm stevig aan de tand werd gevoeld. Hij erkende grif, dat het handschrift op de envelop- Ï>e het zijne was, maar zei he- emaal niet te weten ooit die enveloppe in handen gehad te hebben. Hoe de brief uit de kamer was gekomen, in een postzak zonder de censor ge passeerd te hebben was hem ook niet duidelijk. De officier, die met de leiding van de post in die afdeling was belast, kon ook niet verklaren waarom de brief niet gecontroleerd was. Colonel Robert Q. Brown, ver antwoordelijk officier voor het gebouw, wist ook nergens van VERSTROOID! GENERAAL. Het onderzoek ging steed* hoger, tot iemand de verondei- stelling opperde dat een ver strooide generaal het kostbare document wel eens in het ver keerde bakje kon hebben ge legd. Want ook bij de geallieer de militairen leed men som* wel eens een beetje aan „over administratie" met interdepar tementale nota's en memoran da en briefbakjes „in" en „uit",..... En in die hoge „ster ren" regionen werd men een beetje ongerust. Het onderzoek werd om duistere redenen niet voortgezet, de schuldige ser geant kreeg plots het praedi- caat „overwerkt", ontving de vriendelijke uitnodiging een paar weken in een hospitaal te gaan uitrusten, werd daar lek ker vertroeteld en heeft daar waarschijnlijk geprobeerd uit te vinden, waaraan hij die enorme vriendelijkheid te dan ken had DOORZETTEN Bleef toch de vraag of de vijandeiyke spionnage-dienst de plannen had gezien ja of nee. Generaal Eisenhower be sloot de invasie op de gekozen plaats en datum door te zetten. Zó kort voor de tijd nog alles gaan veranderen zou maanden lang uitstel betekenen. En toen op de 6de Juni de gellieerde vloot voor de Fran se kust lag en de soldaten in enorme getallen op het strand werden gezet, slaakte het hele hoofdkwartier „back in good ole Engeland" een zucht van verlichting. De eerste berich ten van dit tweede front wezen erop, dat de Duitsers totaal verrast waren en dat zjj dus van het gehele „mysterie van de slaperige sergeant" niets hadden geweten. Het mysterie is nóg mysterie, maar alles is vergeven en vooral: vergeten Er werden een paar- lintjes en kruisen uitgedeeld aan die of ficieren die het onderzoek in di zaak hadden geleid en maat half tevreden waren, dat zij halverwege hadden moeten stoppen. Zij zgn nu óók tevre den Olifanten werden groot-grondbezitter. „Zelfs dikhuiden begrijpen, dat dit voor een goed doel is", zeide de heer Strassburger Dinsdagmiddag op de histori sche Dam te Amsterdam, waar twee olifanten van zijn circus ieder een certificaat voor 100 m2 Damplantsoen bij het huisje van de nationale monumentencommissie „koch ten". Honderden moeders met kinderen en natuurlijk de al tijd nieuwsgierige Amsterdam mers waren bijeengestroomd om deze plechtigheid bij te wo nen. De Britse gouverneur van Noord-Rijn-Westphalen heeft het communistische blad „Frei- heit" in Düsseldorf voor drie maanden verboden. De „Frei- heit" is het vijfde communisti sche blad, dat in de Britse zóne verboden wordt. EEN DAPPER NEDERLANDER GEHULDIGD. De heer M. H. C. Janse, di recteur van de kanselarij der Nederlandse ambassade te Pa rijs ontving Zaterdag j.l. het Croix de Guerre, voor zijn ar beid ten behoeve van de Franse en de Nederlandse verzetsbe weging tijdens de oorlog. Hij stelde vele Nederlanders in staat zich bij de geallieerde strijdkrachten in Engeland en Afrika te voegen. In de volkswijk Bronx in de stad New York heeft de stichter van „de derde partij" in de Ver. Staten, de voorma lige minister Henry Wallace, een rede gehouden, waarin hij te kennen heeft gegeven, dat „het kwaad van de Trurnan- leer elke dag duidelijker" werd. Mooie aanwinst voor Ned. marine Veegdienst naar Den Helder (Van onze speciale verslag gever a.b. van Hr. Ms „Vulkaan"). Nu bijna een jaa*r geleden of om het precies te zeg gen op 15 April 1947 woonde ik op voor ons Ne derlanders historische grond, nl. te Chatham, waar Mi- chiel de Ruyter eens de toen reeds gevreesde Britse Navy een gevoelige nederlaag in Door Nederlandse r echerche ontdekt. Zoals reeds verleden week werd gemeld, is in Duitslano een „wijdvertakt, goed georganiseerd, internationaal complot' van sigarettensmokkelaars ontdekt, dat zijn weerga in de zwarte sigarettenhandel nog niet heeft gehad. Onder een dek mantel met een bijzonder officiële tint werden millioenen Amerikaanse sigaretten naar Rotterdam en Antwerpen ver scheept om van daaruit per vrachtauto door Duitsland naai de z.g. afnemers in Tsjechoslowakije, Hongarije en Oostenrijk te worden getransporteerd. Onderweg werden ze dan in Duits land uitgeladen en verdwenen in de zwarte handel. Diverse politie-organen uit verschillende landen van Euro pa brengen op het ogenblik maatregelen ten uitvoer, waar mede zy het gehele complot hopen, op te rollen. Het is daar bij voornamelijk om de kop stukken te doen. De smokkelaars bestelden bij Amerikaanse sigarettenfa brieken grote partijen van Praag, Boedapest of Wenen uit. Op de normale wijze wer den deze ladingen naar R'dam en Antwerpen verscheept, waar ze verzegeld en wel als transi to-goed in douaneloodsen wer den opgeslagen tot de heren uit de Balkan opdracht gaven aan .een Nederlandse of Belgi sche expediteur de vracht op een truck te laden en bijv. naai Praag te vervoeren. Zeder is. dat vele er van de Tsjechische grens niet bereikten en ergens in Duitsland werden uitgela den. Voor de medewerking ont ving de chauffeur dan 500 dol lar. Uiteraard is het enige strat bare feit, dat hiermede ge pleegd wordt het frauduleus in voeren van sigaretten in het bezette Duitsland. De Neder 'andse expediteurs bijv., die dit transito-goed uit Rotterdam naar Duitsland vervoerden hebben voor de Nederlandse wet gêen strafbaar feit ge pleegd, indien zc hun lading in Duitsland achter laten. Ten opzichte van de Ameri kaanse bezettingsautoriteiten, die nu eenmaal de frauduleuze invoer hebben verboden, maken zij zich wel aan een strafbaar feit schuldig. Dat deze afrekening heel wat voeten in de aarde heeft, is zonder meer voor een ieder duidelijk, die iets van de tal loze deviezenbepalingen in all' De heer J. P.-P. de Bléeour'. te Middelburg heeft ter herin nering aan de inundatie van Walcheren bjj zijn woning aan de Selssingel bovensta-? n<F peilschaal doen aanbrengen die begrijpelijkerwijs regelma tig de aandacht trekt. landen van Europa afweet Veelal werden de goede dien sten en de sigaretten betaald met z.g. vaste waarden ais goud, juwelen, wolfram of wel zwarte ponden of dollars, alle afkomstig uit de Amerikaanse en Engeise zónes van het be zette Duitsland. Al deze „waar den" werden zo nodig over de Duitse grenzen naar het bui tenland gesmokkeld in de zwa re trucks, waarin het tussen andere retourzendingen vooi de douane moeilijk zoeken is. Intussen is eveneens komen vast te staan, dat zonder enige overdrijving gesproken kan worden van honderden millioe nen sigaretten, die op deze frauduleuze wijze op de zwarte Duitse markt terecht zijn ge komen. De Nederl. rijksre cherche acht dit overtuigend bewezen door het feit, dat Za '"erdag jl. alleen reeds 17 milli oen 'Amerikaanse sigaretten tijdens het veiwoer in beslas zgn genomen: 8'A millioen door de douane-recherche in Nijme gen en 8V3 millioen door de En gelse bezettingsautoriteiten bii Kaldenkirchen in Duitsland Bij Nijmegen betrof het twee zwaar beladen Belgische Behuizing staat er hope oos voor Düsseldort, Febr. Het deerlijk gehavende Nederlana oesch:kt over veertig kub. meter woonruimte per bewo ner, de stad Dlisseiuort ovei dne. Meer boef tk er eigenlijk niet van te zeggen. De woningtoestanden zijn er ten hemel schreiend slecht. Zo erg is het tang niet overal, vooral met op het platteland, maar nehagelijk wonen doet geen enkele Duitser, ik kan u niet net gemiddelde cijfer geven voor bet hele land, omdat dat niet bekend is, maar als het erg ver boven het peil van Dilsr.eldorf zou liggen zouden er veel meer inwoners van leze stad weggetrokken zijn. Zij olijven hokken tussen de troosteloze ruïnes, omdat zij geen andere oplossing weten. Brigadier Barvaclough mo ge het voedselvraagstuk het belangrijkste noemen en iedere Duitser is terstond be reid dat te tevestigen naar mijn opvatting staat de behuizing er veel hopelozer voor. Nederland streeft ei naar elk zijner bewoners ge middeld zeventig kub. meter te geven wil Duitsland dat jok, dan moet de hoeveelheid woningen misschien vertwin tig-, doch beslist vertienvou digd worden! Zij weten uit eigen ervaring hoe moeilijk het is het kapitaal daarvoor te verwerven, de materialen te maken of te importeren, het vervoer te verzorgen, de arbeiders te vinden. Al die vrachtwagens, die via ons lanti naar Duitsland reden en di<- gevolgd werden door een luxe wagen, waarin de leiders van de expeditie, een Pool en' een Tsjech, een oogje op het trans port hielden. Wegens overtre ding van de douane-voorschrif ten heeft men deze. chauffeu:- alsmede de beide mannen in de luxe wagen in verzekerde be waring gesteld. Intussen beweegt de leidei 'n vroegere Let, zich nog vrije lijk in Brussel en h\j blijft ont kennen, dat hij de touwtjes van de organisatie in hauden had. Het bestuur van de jubilerende Middelburgse gymnastiek vereniging „Achilles" in de bloemetjes. Zittend v.l.n.r.: de heren A. F. v. d. Pluym, vice-voorz.; P. Kooman, comm.; K. de Vries, voorz.; J A. Bal, secre taris, tevens 25 jaar directeur en J. Geers, penningm. Staande v.l.n.r.: de heer A. Hooman, comm.; mej. J Rykse, 2e penningm.; mevT.N. GeereRoth, comm.; de heer C. Hulstaert. 2e secr. Nog geen stap verder. Enkele weken geleden uit ten wij in een artikeltje „Zeeuwsch-Vlaanderen en zijn spoorkaartjes" onze verba zing over het feit. dat toen de Nederlandse Spoorwegen de Nederlandse baanvakken van de Spoorwegmaatschap pij „Mechelen Terneuzen' overnamen, de verkoop van spoorkaartjes naar België in het station Sas van Gent werd gestaakt. Wij meenden hier met een maatregel van de N. S. zon der meer te doen te hebben, maar achteraf blijkt, dat de ze in feite niet debet is aan deze in Zeeuwsch- Vlaanderen allesbehalve vriendelijk ont vangen verandering. De N. S. waren namelijk op grond van de bestaande deviezenbepalingen zonder meer verplicht aan deze ver koop een -einde te maken! DEVIEZEN KWESTIE Zoals men weet, moesten de met Nederlands geld in Sas van Gent betaalde spoor kaartjes voor België in fran ken met de Belgische Spoor wegen worden verrekend Voor fen Belgische Maat schappij, die uit de aard der zaak over zoveel franken kon beschikken, als zij zelf wilde, was dit geen bezwaar en kon deze verrekening buiten de Nederlandse deviezenbepalin gen om geschieden, dus in België zelf. Voor de N. S. echter komt dit geval an ders te liggen, omdat deze voor wat betreft deze ver rekeningen zonder meer aan de Nederlandse wetgeving is gebonden en deze verbiedt het tegen Nederlands geld verko pen van spoorkaartjes, waar van de geldigheid in het bui tenland begint. Wel mag zij b.v. uit Terneuzen kaartjes naar België verkopen, omdat dan het beginpunt tn Neder- and ligt, maar, om bij het betreffende geval te blijven, in Sas van Gent kaartjes ver kopen, die pas in België gel dig worden, is haar verbó len. GEEN STAP VERDEK Het spijt ons, dat wij de N. S. ten onrechte het stel len van een onsympathieke daad in de schoenen hebben geschoven en we geven dan ook graag de juiste toedraoh: der feiten, maarmet dit al zijn wij noe geen stap ver der en blijft h u feit bestaan, dat een voox een deel van Zeeuwsch-Vlaanderen gunstige situatie door de overname ten ongunst.e is veranderd en wij zouden alsnog willen vragen, of de N. S. hieraan nu niets kan doen Ieder, die geen vreemdeling in Jeruzalem is, weet, dat -vel alle gebied op België is aangewezen. Veel Zeeuwsch- Vlamingen hebben familie tn België, voor heel veeJ Zeeuwsch- Vlaamse zaken en bedrijven is België het na tuurlijk achterland, voor ont spanning en dagreisjes zgn de bewoners van de streek op België aangewezen, zodat het niet meer dan billijk zou zijn, als in Den Haag met de uitzonderlijke positie van die streek rekening zou wor den gehouden en voor het nu gewraakte geval een re geling zou worden getroffen. Er zijn twee mogelijkhe den. Ten eerste kan men een personentrein Terneuzen Selsaete inleggen, zodat Sas van Gent ook voor personen verkeer wordt opengesteld en dus ook kaartjes mag afge ven. Mocht dit om de één ol andere reden niet mogelijk zjin, dan kan misschien de toestand van voor de over name In ere worden hersteld, als de Nederlandse Spoorwe gen in Den Haag verklaren de verkoop van deze spoor kaartjes op- zich te willen nemen en tevens de beheer ders van onze deviezenpot aan het verstand brfSngen hoe uitzonderlijk hier de ver houdingen liggen. Het be trekkelijk kleine bedrag aan farnken, dat hiermede is ge moeid. kan toch niet zo be ZWaarlijk zijn De NS. kunnen ervan overtuigd zijn. dat Zeeuwsch Vlaanderen de komst der Ne derlandse Spoorwegen met vreugde heeft begroet, en luist daarom durven we ook de welwillende bemiddeling Zeeuwsch-Vlaanderen op vrij- in dit geval inroepen. moeilijkheden zjjn daar veel en veel groter. Kapitaal Marken voldoen de, maar door niets gedekt en waardeloos in het buiten land Materialen De eigen bo dem levert bouwstenen en mergel, maar de arbeiders en de werktuigen ontbreken Importeren Eerst herstel betalingen, zeggen de bezet ters, dan bezettingskosten. vervolgens voedsel, dan grondstoffen voor de indu strie en tenslottemaar zover denkt niemand, want dat ligt niet in het vlak der theorie, der plannenmakerij, der dagdromerg GEEN PLAATS VOOR WONINGEN. En dan nog één vraag stuk: waar moeten al die nieuwe woningen staan? Het Ruhrgebïed is één grote stad met vier millioen inwoners. Alles is ei volgebouwd tus sen de mijnen en de fabrie ken. Geen open plekken. Bou wen moet men dus op dezelf de plaatsen, waar de oude huizen stonden. Maar daar staan nu de wankele muren met de gapende vensterope ningen en daarbinnen ligt 't puin drie, vier, vijf meter hoog. Opruimen? Dat kost arbeidskrachten, spoorwegma teriaal en kolen, zonder dat deze krachtsinspanning voed* sel. material of deviezen op levert. Ik heb vele tientallen k: lometers afgelegd door puinstraten, maar geen 25 puinnrmers in totaal aan 't werk gezien. Dat zijn dan nog voor het merendeel vrou wen, die op deze wgze trach ten een extra-rantsoen voed sel te verwerven. Zij zullen er beslist mee ophouden als zij voldoende te eten hebben. "Men gooit gemakkelijker de Zuiderzee dicht met een taartschep als enig werktuig dan dat men het Ruhrgebied nerbouwt En toch moet het gebeu ren! Dóór liggen immers de mij nen en de fabrieken, waarop de economie van Duitsland steunt Daar moeten weer millioenen arbeiders wonen en werken. En waar zgn zij nu dan in de eerste plaats is het platteland op het ogenblik 2/5 maal zo dicht bevolkt. Men is uit de steden wegge trokken terwille van het voedsel en men keert niet gemakkelijk terug naar een oi'ine-stad, waar nooit iets te huur staat, zelfs geen schuur, zelfs geeh kelder. Dan zijn alle behouden ge bleven woningen overbevolkt. Een voorbeeld? Ik spreek met de bedrijfsleider van een staalfabriek en vraag hem hoe hij woont. Ik heb, vertelt hg, ge lukkig mijn eigen villa nog, waar ik woon met vrouw en dochter. Met uw drieën? Neen, niet helemaal. Er zijn cfertien familieleden bij ons ingetrokken. Drie man per kamer, maar wij wonen ruim, heel ruim DE KELDERS. Later zie ikde kelders, die „bewoonbaar" zijn gemaakt voor hen wier woning in Euin ligt. Alle éénkamerbe- uizingen met een akelig klein raampje, vuil, stinkend, veel te vol met meubels en mensen. Ouden van dagen zitten er dood te gaan( jon gelui vluchten de straat op, kinderen zitten in bed te spelen omdat zij geen schoe nen hebben. Niemand is er ooit adeen, niemand is er ooit zichzelf, iedereen kijkt 'edereen op de v.ngers en meer dan dat. Zo wonen wil 'icht millioenen. Een leven als m een konijnenhol. En wat doet men er nu aan? Verder dan het stadi um van noodherstel is men nog niet gekomen. Een groot aantal lichtbeschadigde wo ningen Is en wordt op de meest primitieve wijze weei bewoonbaar gemaakt. "En dat gebeurt dan nog op geringe schaal en in een langzaam tempo Slechts af en toe ziet men ergens een bouwstellïng, Men heeft berekend, dat al leen het ruimen van het puin in steden als Essen of Düs seldorf 25 jaar in beslag zou nemen, zodat men overweegt er maar liever wat aarde iverheen te gooien of er bo venop te gaan bouwen. Dat :s eenvoudiger en vlugger, is goedkoper ook. Er is een wederopbouwplan voor Ber lijn gemaakt dat in zestig jaar zou moeten worden uit gevoerd, maar niemand ge-1 eigen huis toebracht, een treffende plechtigheid bjj: de overdracht van het En gelse reparatieschip Beechy Head van de Engelse aan de Nederlandse Marine en onmiddellijk daarna de plechtige herdoop van ons nieinve tijdeiyk bezit tot „Vulkaan". Treffende bena ming voor een vaartuig, dat als een van zgn belangrijk ste afdelingen een fikse sme derij in zich bergt. Maar Hr. Ms. „Vulkaan' is meer dan een smederg alleen. Ze is gieterij, bankwerkery montagehall, timerwinkel, kleermakerij, schoenmakerij. om van de huishoudelijkedien- stcn (keuken, bakkerij, slagerg enz.) nog maar niet te spreken. De bakkerij kan b.v. reeds in geval van nood dagelijks 10.000 man van brood voorzien, MERKWAARDIG SCHIP. En nu op de eerr.te vries dag van de winter 1947-'48 bracht ik clan weer een dag op dit merkwaardige schip door; ditmaal om de tocht van IJmuiden naar Den Hel der mee te maken, want de Vulkaan en met haar een hele groep mijnenvegers, wel ke tot dusver in IJmuiden ge- stationneerd waren verlaat deze haven, waardoor tevens een einde komt aan de korte reeks van jaren, gedurende welke IJmuiden Marinebasis is geweest. Voor deze tocht, waarvoor de Marine Voorlich tingsdienst een groot aantal Nederlandse persvertegen woordigers had uitgenodigd, was het een uitgelezen dag: prachtig helder winterweer, wel wat vrieskoud, maar zon der veel wind en met een glad zeetje, waarop zelfs de meest verstokte landrot met de beste wil niet zeeziek had kunnen worden. Een plezier tochtje dus, maar dan toch een pleziervaart met een zeer nuttige kant, want zij bood gelegenheid kennis te maken met een geheel nieuw onder deel van onze Marine: het moederschip voor de mgnen- veegdienst, van waaruit een geheel flotille kleine vaartui gen op velerlei wijzen ver zorgd Iran worden: reparaties, proviandering, ziekenverzor ging, enz. De Meidagen van 1940 hebben onze Marine geleerd wat het zeggen wil, wanneer een vloot haar reparatie en voorzieningsbasis op de vaste wal heeft. Wel kon de vloot toen zelf naar Engeland uit wijken, maar de basis moest natuurlijk achtergelaten wor den en' daarvan ondervond men vooral in dt eerste oor logsjaren dagelijks op zeer hinderlijke wijze de handicap. Door de in dienststelling van de Vulkaan in het vorig voor jaar en men hoopt op deze weg voort te gaan, ook als de Vulkaan nu over een jaar weer Beechy Head is geworden en aanEngeland zal zijn teruggegeven heeft men aan deze situatie een einde willen maken. NIEUW SCHIP. Hr.Ms. werkschip „Vulkaan" werd op het einde van de oorlog gebouwd als het eerste van' een serie van 8 werk schepen voor de Britse Ma rine, bij de Burrard Drydock Cie te Vancouver in Canada. Het schip meet 10.000 ton, heeft een grootste lengte van 130 meter, terwgl de maxi mum snelheid 11 mijl per uur bedraagt. Het is bewapend met 14 20-mm afweermitrail- leurs (zgn. oerlikons). Het is weliswaar een schip van" liet Victory-type, maar werd toch direct als reparatie- of werk schip gebouwd. Nadat het in Maart 1945 was afgeleverd, deed het dienst als reparatie schip voor mijnenvegers in do Indische Archipel, op Ceylon en in de Pacific. In Januari 1947 kwam het voor het eerst in Engeland en in April 1947 werd het, zoals hiervoor reeds gemeld, te Chatham aan de Kon. Ned. Marine overgedra gen voor de tijd van twee laar. DE ARBEID. Commandant van de Vul kaan is de kapt. It. ter zee G. P. Küller, die zgn gasten tydens de vaart van Dinsdag met alleen de waarden van zgn schip heeft latèn tonen, maar bovendien een beknopte uiteenzetting gaf van de werkmethode van de mijnen- veegdienst. Voor dit werk is de Vulkaan als reparatie- en moederschip reeds van zeer grote waarde gebleken en de ervaringen, welke de mijncn- veegdienst ermee heeft opge daan. zullen er ongetwijfeld toe leiden, dat de Marinelei ding voor de toekomst de mogelijkheid om over te gaan tot het bouwen van een of méér van deze schepen ern stig zal overwegen. Het wordt niet tot de onmogelijkheden gerekend, dat Nederland reeds over 3 of 4 jaar over een eigen schip van dit type zal beschikken, loofd aan de uitvoerbaarheid ervan. Uit niets is mJJ gebleken, dat men streeft naar een an dere dan theoretische oplos sing. De bezetters bemoeien er 7.1 ch weinig mee, de Duit sers weten er geen raad op. En toch. moet dit vraagstuk fors worden aangepakt, wil midden-Europa niet verdier lijken.

Krantenbank Zeeland

Provinciale Zeeuwse Courant | 1948 | | pagina 5