J KOOPT L overwerkte zenuwen 'MiJnAwrdts TanuAiïiaMeitm Geeft U op als Abonué. erij Die het nog niet weet bij die firma's die in dit blad adverteeren WOENSDAG 25 JANUARI 1928 Pluimveeteelt. DWAALLICHTEN. an- gen van ?in de ge- die rb kalmeeren en worden gesterkt door Buisje 75ct Bij Apoth en Drogisten. Predikbeurten. Zondag 22 «Januari 1928. NEDERLAND5CH HERVORMDE KERK. iiiddelharnis. vm. en 's av. ds. Den Oudsten. Sommelsdgk, vm. leeskerk en's av. ds Polhuijs. üirksland, vm. en 's av. dhr. Bleijleven, gods dienstonderwijzer. Herkingen, vm. en 'sav. dhr. Van Ieperen. Melissant, vm. ds. Baarslag. Stellendam, vm. en 'sav. dhr. Bouman. Goedereede, nam. ds. Van der Zee. Ouddorp, vm. leeskerk en nam. ds Bax. Nieuwe Tonge, vm. leeskerk en nam. ds. Baarslag Oude Tonge, vm. ds. Bax. Ooltgensplaat, vm.leeskerk en 'sav. ds. Baarslag. Langstraat, vm. en nm. dhr. Vetter. Den Bommel, vm. ds. Van der Zee. Stad aan 't Haringvliet, vm. ds. Polhuij's en nm. leeskerk. GEREFORMEERDE KERK. Middelharnis, vm. en 'sav. ds. Van Velzen. Stellendam, vm. en 'sav. ds. Schaafsina. Ouddorp, vm. en nam. ds. Diemer. Ooltgensplaat, vm. en 's av. ds. De Lange. Den Bommel, vm. en nm. leeskerk. Stada.'tHaringvliet, vm. en'sav.ds.DeGraaff. OUD-GEREFORMEERDE GEMEENTE. Stad aan't Haringvliet, vm.,nm.en 'sav. leeskerk. GEREFORMEERDE GEMEENTEN. Dirksland, vm. en 'sav, ds. De Blois. Herkingen, vm., nm en 'sav. leeskerk. DOOPSGEZINDE KERK. Ouddorp, vm. en nm. ds. Schopenhouer. Lompern, metales, zolderopruimlsigen. "Wij betalen de HOOGSTE prijzen. RIK WJJGEIRS, a - Tel. 31748 - ROTTERDAM. EN" et. ouwer; IsdijK Mooi], onge, Helle- wordt hiermede bekend gemaakt, dat ik al vele jaren op Flakkee en Omstreken veel menschen voorzie van Zwl jïidr. poo taaien, kool» en IkropsSa- planten. H. VAN NOOUT, tuinman, Telef. 2172- ZWIJNDRECHT „Mikado" Closetrollen 200 gram. Alleen verkoop G. MOOIWEER - MIDDELHARNIS. Prijs per stuk 0,10, per 36st.è/0,08J. SPECIAAL ADRES IN: Winkelzakken, Ansichtkaarten, Pak papieren, Vetvrij, Zijdepapier, enz. Kastranden f 3,00 per doos. inderdaad tot werkelijke beschavingsgewoon ten behoorde en steeds zal blijven behooren. Daarom is het wel noodig, dat op school iets meer worde gedaan aan het bijbrengen van de normale begrippen omtrent beleefd heid en goede vormen, Wordt de dagelijksche omgang tusschen de menschen niet aangenamer, wanneer die staat in het teeken van goede vormen, dan wanneer er een zekere grofheid heerscht? Waren niet steeds goede vormen een uit vloeisel van werkelijke innerlijke bescha ving? En zal dus omgekeerd de beschaving niet bevorderd worden door het in de hand werken van het gebruik van goede vormen Laat ons in onzen huidigen materialistischen tijd een weinig aandacht schenken aan deze idealistische aangelegenheid VERKOOPINGEN. Op DONDERDAG 2 FEBRUARI 1928, des namiddags 2 uur van Meubilaire Goederen ten verzoeke van de erven van den Heer M. M. J. Vletter te Middelharnis. Notaris VAN BUUREN. Op WOENSDAG 8 FEBRUARI 1928, des voormiddags tien uur, publieke verkooping van Vee en Landbouwgereedschappen te Ooltgensplaat, ten verzoeke van dvn Heer Abr. van der Welle Azn.; aan de Weespad aldaar. Notaris AKKERMAN. Prijs per kwartaalf I, Losse nummers 0,Q76 Advertentiën v. 1—6 regels 1,20 Elke regel meer. 0,20 Bij contract aanzienlijk korting. Dienstaanbiedingen en Dienstaanvragen f 1,— per plaatsing tot een maximum van 10 regels, elke regel meer 15 cent. Dit blad verschijnt iederen Woensdag- en Zaterdagmorgen. Het würdt uitgegeven door de N.V. Uitgeversmaatschappij „Onze Eilanden", Tel. Int. No. 15 Voorstraat Uiddelharnis. 10E JAARGANG. - N°. 24 Vragendeze rubriek betreffende, kunnen door onze abonné's worden gezonden aan „de Combinatie"Bosener Manzstr. 24, BotterdamPostzegel van 7% cent voor antwoord insluiten. Welke rassen zjjn het meest geschikt voor den beginnenden kippenhouder. Deze vraag is gemakkelijker gesteld, dan beantwoord. De bepaling welk ras het moet zijn, houdt verband met huisvesting, ruimte enz. Om te beginnen raden we ieder aspirant kippenhouder aan, bedenk dat alleen met ras- kippen voordeel is te behalen. Ai dat geleuter over boerenkippen en dergelijke, demonstreert duidelijk, dat verdedigers van dit museum ras, van het abc der pluimveeteelt weinig of geen ondervinding hebben. De ondervin ding, waar ze zich evenwel met graagte op beroepen, bestaat alleen uit het feit, dat ze jaren achtereen zoo'n stelletje boerenkippen hebben gehouden, dat ze er nooit geen ziekte onder hebben gehad of wat ook, eieren hebben geraapt volgens hun beweringen, zoowel winter als zomer, doch hun beweringen door niets kunnen staven, We hebben deze be weringen in verscheidene toonaarden, tot in den treure moeten aauhooren. Als we zoo'n eigenwijs betoogertje dan eens nauwkeuriger aan de tand voelden, door hem te wijzen op de jarenlange proefnemingen door mannen van ondervinding, zoowel theoretisch als practisch onderlegd, dan begint zoo'n man al spoedig een toontje lager te zingen. Hij is zelfs niet in staat, aan de hand van een eenvoudige boekhouding met zekerheid aan te toonen, of hij wel met voordeel al die jaren kippen heeft gehouden. In de meeste gevallen, zou bij berekening blijken, dat deze menschen al die jaren, of voor niets zich al die moeite hebben getroost, of dat ze zelfs met verlies hebben gewerkt. Meermalen wor den ze dan beschouwd als een meneer van de theorie, die van de praktijk geen verstand heeft en waarvoor deze wijzen meewarig hun hoofd schudden. Dit zijn allemaal idem zoo veel bewijzen, die hun achterlijkheid in deze materie ten duidelijkste demonstreeren. Om te beginnen en natuurlijk ook later, uitsluitend werken met raskip kippen Lezers, hierin zijn alle deskundigen het roerend met elkaar eens. Een sterker bewijs voor de ge grondheid eener stelling of bewering is dus niet aan te halen. Hieraan valt niet te tornen, dit is een axioma der pluimveeteelt, waar mede alles valt of staat. Laten we om een misverstand te voorkomen, even afspreken, dat in onze artikelen wordt uitgegaan van het standpunt der nutspluimveeteelt, dus dat wij beoogen, het met winst houden van kippen. Het aantal rassen, waaruit een keuze moet worden gedaan is groot en het zou ondoenlijk en tevens verkeerd zijn, met alle rassen een proef te nemen. We kunnen onze keuze beperken tot de lichte of de middelzware rassen. Als een der besten van de lichte rassen, komt de witte leghorn in aanmerking. Deze uit Italië stammende hoendersoort, welke is genoemd naar de Italiaansche stad Livorno, behoort tot de categorie bedrijfs- rassen. We hebben ook nog de patrijs leghorn, doch deze soort is, dank zy de import van mooie Duitsche hanen en hennen, danig als legster achteruit gegaan. Deze Duitsche pro- FEUILLETON. E. WERNER VERTALINO VAN HERMINA. (Geautoriseerde uitgave van D. BOLLE.) 33) „De tuinman van het kasteel heeft een bloeien den rozestruik in de serre," hernam Toni op haar temende wijs, die zulk een scherpe tegenstelling vormde met de levendigheid van hare jonge vrien din. Deze schudde lachend het hoofd. „Nu, die zal wel voor de hertogin bestemd zijn, en dan mogen wij, gewone stervelingen, ons niet verstouten een bloeiende roos daarvan te bedelen. Er helpt niet saan ik moet er van afzien! Maar om nu op het garneeren van die japon terug te komen daarbij zijt gij eigenlijk geheel over compleet, mijnheer van Eschenhagen! Ge begrijpt daarvan toch niets en moet u wel wanhopig ver velen. Niettemin blijft ge daar stokstijf staan en wat heb ik toch voor merkvyaardigs aan mij, dat ge mij onophoudelijk aankijkt?" Deze woorden klonken allesbehalve vriendelijk en Willy schrikte, daar het laatste verwijt maar al te zeer gegrond was. Hij had er over nagedacht, hoe fraai een frissche, half ontloken roos in dat donkere kroeshaar zou voldoen, en onderwijl na tuurlijk dat haar en het hierbij behoorende hoofd aan een nauwkeurige beschouwing onderworpen, Zijne aanstaande merkt dit echter niet. ducten hebben wel mooie slanke lijnen en fraaie teekeningen, doch de legcapiciteiten zijn aan al dit mooie te veel opgeofferd. Voor hen, welke hiervan nog niet overtuigd zijn, kunnen we verwijzen naar de uitkomsten der laatste leg wedstrijden. De witte leghorn is zeer productief en hun eieren zijn flink van stuk. Vooral door de invoer van Amerikaansch en Engelsch fok- materiaal is dit ras op hoog peil gebracht Het is een sierlijk gebouwde kip, levendig van aard en eenigzins schuw. Een der vele deugden dezer legster is wel, dat ze zelden of nooit broedsch wordt. De practijk heeft bewezen, dat de witte leghorn een goede winterlegster is, en dit is voor den bedryfs- pluimveehouder van groot belang. Immers, de winst moet komen van de winterproductie. Dan zijn de eieren het duurst en maakt men het dubbele en soms zelfs het driedubbele van de zomerprys. De winterproductie is de kurk, waar het bedrijf op drijft. De legwed* strijden in het binnenland zoowel als in andere landen, toonen duidelyk aan, tot welke prestaties dit ras in staat is. Laat ik hier direct aan toevoegen, dat in de praktijk zelden de hooge cijfers van de legwedstryden worden gehaald. Doch dit is even goed het geval met de resultaten van de rijkslandbouwproefvelden, welke ook op de landbouwbedrijven niet wordt bereikt. Het spreekt vanzelf, dat we raskippen alleen van vertrouwde vakmenschen gaan betrek ken. Goedkoop materiaal, welk door een of ander amateur zonder voldoende ervaring zijn gefokt, zijn sterk af te raden. Goedkoop is duurkoop en eenige kwartjes meer behoed ons voor menige bittere teleurstelling. We zullen dit onderwerp in ons volgend artikel voortzetten. Voor Allen die Sukkelen met Verstopping of moeilijken, tragen en onregelmatigen Stoelgang zijn Mijnhardt's Laxeeriabletlen onmisbaar. Werken vlug zonder kramp of pijn. Bij Apothekers en Drogisten. Doos 60 cent. (Adv.) Voor huis en hof. ALGEMEENE WENKEN VOOR KAMERPLANTEN. Rekening houdende met de omstandig heden, waarin houders van kamerplanten gewoonlijk verkeeren, zullen we in twee artikelen verschillende wenken geven, be treffende een juiste behandeling der planten. De honderden kwijnende planten, zijn even zoovele stilz wagende aanklagers der onkunde, of erger nog, der zorgeloosheid hunner meesters of meesteressen. Langs twee verschillende wegen kan men zjjn kamer opvroolijken met frissche, mooie planttn De gemakkelijkste manier is wel, dat de bloemist ons voortdurend voorziet van mooie planten, die na eenige tijd, als we er schitterend in geslaagd zijn ze grondig te bederven, door andere worden vervangen. Deze methode is al heel eenvoudig en vergt alleen een goed gevulde portemonnaie. Door de planten zelf te kweeken, of door de gekochte plantjes met de vereischte zor gen te omringen en ze op te kweeken tot goede huisgenooten, bereikt men langs goedr kooper en leerzamer weg hetzelfde resultaaj. We hebben al veel jeremiades van diverse „Ja, Willy, ga maar!" zeide zij goedaardig. „Gij verveelt je maar bij onze praatjes over al dien opschik, en ik heb nog zoo veel met Marietta te bespreken!" „Zooals ge goedvindt, Toni," antwoordde de jonge majoraatsheer, „maar ik mag toch weer komen?" „Natuurlijkl Zoo gauw als ge maar wiltl" Willibald verwijderde zich. 't Kwam hem niet in den zin, dat hij daarbij zijn post verzaakte; hij dacht aan iets geheel anders, toen hij na eenige oogenblikken in de kleine voorkamer stond. Als het resultaat dier overpeinzing ging hij eindelijk de trap af en richtte zijne schreden recht toe recht aan naar de tuinmanswoning van het kasteel. Nauwelijks was hij weg, toen Marietta opsprong en met komieke wanhoop uitroep: „O foei, wat een vervelend geëngageerd paar zijt gij met je beiden!" „Maar Marietta!" zeide Toni, min of meer gekwetst. »»Ja> of ge 't al dan niet kwalijk neemt ik zeg maar, 't is een offer aan de vriendschap, ais ik 't in dat gezelschap uithoud, en ik had mij op zoo'n vroolijken tijd verheugd, toen ik hoorde dat gij verloofd waart. Gij waart wel is waar nooit bij zonder levendig en opgewonden, maar je aanstaan de schijnt in het geheel niet te kunnen praten. Hoe is je engagement eigenlijk tot stand gekomen? Heeft hij wezenlijk daarbij gesproken of heeft zijn moeder dit voor hem in orde gebracht?" „Maak toch niet altijd gekheid!" antwoordde Toni knorrig. „Willy is alleen maar zoo stil als gij er bij zijt; ais wij alleen zijn, vertelt hij mij van alles." „Ja, van die nieuwe dorschrrtachine, die hij aan- huisvrouwen moeten aauhooren, waarvan de hoofdzaak steeds weer neerkomt op deze klacht. „Ik kan geen planten houden, want wat ik er ook aan doe, bij mij willen ze niet tot een behoorlijke ontwikkeling komen." Dei gelijke klachten zijn ten eenenmale on gegrond. De planten prefereeren geen be paalde verzorgster, doch verlangen een zoo danige behandeling, dat ze in staat worden gesteld, zich in hun volle pracht te kunnen ontplooien. Laten we nu eens nagaan, hoe we dit doel het beste kunnen bereiken. Temperatuur. Om verschillende redenen zijn betrekkelijk weinig planten geschikt, om geheel en al in de kamer gekweekt te worden. Yeel woonkamers zijn onvoldoende verlicht, de ventilatie laat nog wel eens te wenschen over, zoodat de atmosfeer niet altyd voldoende •frisch is. In den winter geeft het op temperatuur houden der kamer groote moeilijkheden. Overdag is het te warm en des nachts daalt de temperatuur soms tot om het vriespunt. Vergeet in den winter vooral niet, steeds een ketel water op de kachel te plaatsen, daar anders de lucht veel te droog wordt. Dit is zoowel voor ons, als voor de planten van belang. Voor begin nelingen is het aan te raden, alle planten, welke in veel zuidelijker streken thuis be hooren, zooveel mogelijk te vermijden. Deze vergen in den winter een uiterst zorgvuldige behandeling, of geraken in een kwynende toestand. In het algemeen moeten sterke tempera tuursverschillen zooveel mogelijk worden vermeden, terwijl de planten moeten worden gevrijwaard tegen tocht. Komt men opeen wintermorgen tot de ontdekking, dat een der planten is bevroren, dan brenge men deze in een koele vorstvrije kamer, opdat het ontdooien in een zeer langzaam tempo plaats heeft. Hierdoor is het mogelijk, dat de schade voor een groot gedeelte wordt beperkt. In den zomer hebben we met de temperatuur geen last, zelfs met de uit zui delijke streken stammende planten. Plaats der planten. In het algemeen, ver dient het aanbeveling de planten zoo dicht mogelijk voor het venster te plaatsen, opdat ze volop licht hebben. Een zeer belangrijk gedeelte van hun voedsel, kan slechts wor den opgenomen in het licht, zoodat een goede verlichting een der hoofdvoorwaarden is voor een flinke ontwikkeling der plant. Op eenige afstand van het venster is de licht sterkte reeds beduidend minder en veroor zaakt in heel wat gevallen een kwijnende toestand. Bij het plaatsen van een plant dient zooveel mogelijk te worden vermeden, dat het licht uitsluitend van een kant komt, daar anders de bovengrondsche deelen naar deze zyde zullen groeien. Is dit niet anders te ondervangen, dan draaie men de planten dagelijks om. By voorkeur gebruik maken van venster, welke naar het Zuid-Oostenis gekeerd. Onze bewering, dat planten steeds zoo dicht mogelijk bij het venster moeten staan, verdient eenige beperking, wat het zonlicht betreft in den zomer. Aanhoudende felle zonneschijn isnadeelig en veroorzaakt bruine plekken op de bladeren, of doet ze geheel vergeelen. Potten. Een eerste eisch aan potten te stellen is, dat ze goed poreus zijn. Plaats dus nooit een plant in een mooi geglazuur de pot, doch zet de plant in een doodgewone ouderwetsche bloempot. Degenen, die dit niet mooi genoeg vinden, kunnen plant met pot in een grootere ra mooiere zetten. "Waar oude bloempotten, die reeds geruimen tyd dienst hebben gedaan, een groot gedeelte van hun poreusheid hebben verloren, doet men verstandig met deze stuk te slaan en voor drainage te gebruiken. In elk geval moeten gebruikte potten eerst grondig met een borstel met zand en zeep worden ge reinigd, alvorens er planten in te plaatsen. Na zoo'n reiniging worden ze eenige uren in een emmer met water geplaatst. Ook nieuwe potten moeten eenige uren in water worden gezet, voordat men er planten in plaatst. De kleine openingen in zoo'n nieuwe pot zijn gevuld met lucht en hoewel dit natuurlijk voor de plant heel goed is, zou dit tot gevolg hebben, dat de aarde waar mede we ze vullen, vast in de wand zou worden gezogen. Het verpotten zou hierdoor later ten zeerste worden belemmerd. Gaat men een plant verpotten in een iets groo» ter pot, (één h twee centimeters is in den regel al voldoende) dan is het gewensebt, met een puntig houtje de omtrek der aard kluit wat los te maken, zieke wortels af te snijden en zorg te dragen, dat de oude scherven, welke we voor drainage onder in de pot doen, vooral het gat niet afsluiten. De verdere wenken zullen we in ons vol gend artikel behandelen. Daarna zullen we de meest voorkomende soorten planten, eens uitvoeriger behandelen. Een vervulde kinderweuseh. Als in den herfst de hoornen bladerloos zijn geworden door de scherpe wind, of de teere jonge blaadjes in het voorjaar pas uit hun knopjes komen kjjken, kan men vanuit het kasteel over het gras heen den vijver zien, op welks oppervlakte de zwanen zich in sierlijke' bochten bewegen. De winter was voorby, het ijs was ver dwenen, de aarde had haar sneeuwkorst af geschud. Over het aloude kasteel van Bar- clin met zijn menigte ouderwetsche torens, hing een prachtige blauwe lucht en boven het grasveld tusschen het kasteel en den vijver bewogen zich een menigte vlinders. Het grasveld was de lievelingsspeelplaats van Jennie, en tante Anna had er niets op tegen als de kleine meid daar, onder haar toezicht bloemen plukte of er vroolyk dar telde. In het slot zelf heerschte een droe vige pijnljjke stemming: de bezitter van dit alles had zich na het overly den van zyn jonge vrouw, Anna's zuster, aan de smart en droefheid overgegeven en by het zien van zijn ernstig droef en stroef gelaat, ver dween onwillekeurig het druk gepraat en de vroolijkheid. Sedert Jennie's geboorte, die haar moeder het leven had gekost, waren reeds vyf jaren verloopen, maar de tijd had de ongelukkige vader de treurigheid niet doen vergeten. Het ontbrak de kleine nergens aan, want tante was een goede vrouw, en verzorgde de k-leine met moederlijke liefde en teeder? heid. Toen Jennie's vader zijn schoonzuster bad gevraagd of deze de huishouding op zich wilde nemen, had zy dit aanbod dank baar aanvaard. Ze was onvermoeid in de zorgen, die ze op zich had genomen, maar in den laatsten tijd stond er dikwijls een diepen rimpel op haar voorhoofd en zag ze droevig voor zich uit, iets wat Jennie niet was ontgaan. Tante zat op een der steenen banken voor het kasteel en hield een brief in de hand. Tranen vloeiden uit haar mooie donkere oogen en hadden den brief doorweekt. De brief hield een huwelijks aanzoek in, en om aan het geheel meer kracht te geven, zin speelde de schryver er op, dat zij toch niet altijd op het kasteel zou blyven, daar er misschien wel weer eens een nieuwe mees teres zou komen. Die gedachte maakte haar droevig en dwongen haar heete tranen af. De kleine meid liep stil van tante weg, haar schreien deed de kleine, die dit niet gewend was, pynlijk aan. Zij plukte bloem pjes en maakte een klein bouquetje voor tante. r Jennie, Jennie! riep tante verschrikt uit, toen ze de kleine niet meer by haar zag; Jennie was evenwel dichter by als ze wel dacht. Wat doe je daar Lieve? Ik maak een bouqetje voor U, maar dan moet U niet .meer zoo huilen. Anna droogde haar nog vochtige oogen af, nam Jennie in haar armen, en drukte een vurige kus op het lieve kinderkopje. Ik blijf bij je, engel, zei ze op vasten toon. Altijd! Altijd, blijf ik bij je. Hoe zou ik myn schat kunnen verlaten. Enen al kwam er ook een nieuwe meesteres, er zou in dit groote huis altyd nog wél een hoekje voor my overschieten.; Voor een der vensters van het slot stond meneer Garran en sloeg het tooneeltje daar beneden met alle aandacht gade. Een droeve glimlach lag op zijn gelaat, toen hij zag met hoeveel teederheid Anna het kind in haar armen sloot. Papa, zei Jennie, toen ze hem s'avonds wel te rusten kwam zeggen, waarom is tante Anna niet myn moetje? Ja waarom niet, zuchtte de vader. Op een goeden dag was de kleine alleen naar den vijver gegaan om de zwanen te voeren, zooals ze altyd met tante deed. Plotseling klonk er een doffe plof in het water een angstkreeten Jennie lag in het water. Treurig gestemd kwam tante de trappen van het kasteel af, zy was geheel gedachte loos, er was in den laatsten tijd een ietwat vreemde stemming tusschen haar en haar zwager. Wat het eigeniyk was, wist ze zelf niet. Plotseling zag ze haar oogappel vallen. Een schrille kreet klonk door de lucht. Het lieve kinderkopje stak even bovenwater... Ze wist niet wat ze deed, doch even daarna kwam ze tot de ontdekking, dat ze doornat op het grasveld stond, met het bleekekind in haar armen. TaDte was by na krankzinnig van wanhoop en schrik. Ze verweet zichzelf dat ze niet op het kind gelet had, en toen de kleine reeds lang- rustig in haar bedje lag, toen weende tante nog. Het was een overheerlijke avond. Tante zat voor het geopende venster van de huis kamer, dat uitzicht gaf op het terras. Daar kwam haar zwager, welke nog on bekend was met hetgeen er was voorgevallen. Waar is de kleine, vroeg hij op ver wonderden toon, toen hij haar alleen zag zitten. Onder heete tranen vertelde ze wat er was gebeurd en beschuldigde zichzelf van onachtzaamheid. De vader stond met den rug tegen een der stijlen van de veranda. Heb je mijn dochtertje dan zöö lief? vroeg hy, haar aandachtig aankijkende. geschaft heeft! Ik luisterde straks even aan de deur, eer ik binnenkwam, en hoorde hem toen den lof van dat ding verkondigen en gij luisterdet met de grootste belangstelling. O, gij zult als een model-echtpaar het model-landgoed Burgsdorf besturen maar de hemel beware mij voor zoo'n echtelijk geluk!" „Marietta, ge zijt heel onaardig!" zeide de jonge barones, die nu wezenlijk boos werd; maar op het zelfde oogenblik viel het kleine overmoedige ding haar reeds liefkozend om den hals. „Wees maar niet boos, Toni! Ik meen 't zoo kwaad niet en gun je dat geluk van harte; maar, weet ge mijn man zou ik toch anders wenschen „Zoo? En hoe dan?" vroeg Toni, half pruilend en half verzoend door die vleiende stem. t „Ten eerste moet hij alleen onder mijn pantoffel staan, en niet onder die van zijne moeder, ten twee de moet hij een echte, flinke man zijn, onder wiens beschermende vleugels ik mij veilig voel dat is best overeen te brengen met een zacht pantoffel regiment! Veel te praten behoeft hij niet, dat neem ik voop mijn rekening maar hij moet zooveel van mij houden zóo véél, dat hij ticoh naar zijn vader en moeder, noch naar zijn bosschcn en weilanden, noch naar een nieuwe dorschmachine vraagt, maar die allemaal a 1'abandon laat, als hij mij maar heeft!" Toni haalde medelijdend en bedachtzaam de schouders op. „Ge hebt soms nog erg kinderachtige begrippen, Marietta! Maar laten we nu nog eens over de japon praten." „Ja, dat's goed, anders komt je galant terug en gaat weer naast ons op schildwacht staan. Daar voor heeft hij een merkwaardig talent! Gij neemt dus die blauwe zijde De toiletkwestie zou ook ditmaal niet tot een eind worden gebracht, daar de deur werd geopend en mevrouw van Eschenhagen binnentrad, die hare aanstaande schoondochter kwam roepen, wier raad bij een huiselijke schikking werd verlangd. Antonie stond bereidwillig op en verliet het ver trek. Mevrouw Regina maakte echter geen aan stalten om haar te volgen, maar nam de leege plaats bij het venster in. De regeerende vorstin van Burgsdorf was nu ééns niet zoo diplomatisch ontwikkeld als haar broeder; alles pakte zij even hardhandig aan. Zij was ongeduldig geworden, daar Willy zoo goed als niets had verteld; hij werd telkens rood en stotterde, als hij moest herhalen wat de „thedtcr- prinses" dan toch eigenlijk gezegd of gedaan had, en zijne moeder, dietiiet wilde gelooven dat 't maar een onschuldig meisjespraatje was geweest, be sloot dus die zaak zelve te gaan onderzoeken. Marietta was plichtshalve opgestaan, toen de oude dame binnentrad, die zij bij haar eerste be zoek slechts vluchtig ontmoet en wier vijandige gezindheid zij in de vreugde van het weerzien niet eens opgemerkt had. Ze vond alleen dat Toni's aanstaande schoonmoeder er niet bijzonder vrien delijk uitzag, maar bekommerde zich verder niet om de strenge vrouw, die haar nu met een rechter lijken blik van het hoofd tot de voeten monsterde. Eigenlijk zag Marietta er uit als alle andere jonge meisjes, maar ze was mooi, bijzonder mooi en dit verergerde de zaak! Ze droeg kort afgeknipt krulhaar dat was zeer ongepast! Hare overige slechte eigenschappen zouden stellig aan den dag komen in het gesprek, dat nu werd begonnen. „Zijt ge bevriend met de aanstaande van mijn zoon, kind?" „Ja, mevrouw," was het ongedwongen antwoord „Ge hebt elkaar al als kinderen gekend, naar ik hoor. Werdt gij ten huize van dokter Volkmar opgevoed?" „Ja. Ik heb mijne ouders vroeg verloren." „Dat heeft mijn zwager mij verteld. En wat deed uw vader voor den kost?" „Hij was dokter, evenals mijn grootvader," ant woordde Marietta, veeleer inwendig lachende dan verwonderd over dit examen, waarvan zij de be doeling niet kon raden, „en ook mijne'moeder was de dochter van een geneesheer een heele doktersfamilie, niet waar? Ik alleen ben uit den aard geslagen." „Ongelukkig ja!" zeide mevrouw van Eschen hagen met verheffing- van stem. Het jonge meisje zag haar verwonderd aan. Zou ze dat in erst mee- nen ?Maar haar uiterlijk was allesbehalve schert send, toen zij vervolgde: „Gij zult mij toestemmen, kind, dat als men het geluk heeft van een fatsoen lijke en geachte familie af te stammen, men zich dit ook waardig moet betoonen. Mei het oog daarop hadt gij u een werkkring moeten kiezen!" „Maar, lieve hemel, ik kan toch niet in de medi cijnen studeeren, zooals mijn vaderen grootvader!" riep Marietta, in een vroolijken lach uitbarstende. Deze opmerking mishaagde nochtans hare strenge beoordeelaarster zeer, die op bitsen toon antwoord de: „Er zijn Goddank nog genoeg fatsoenlijke en eervolle betrekkingen voor jonge meisjes te vinden. Gij zijt zangeres, niet waar?" „Ja mevrouw! Aan het hoftheater." (Wordt vervolgd).

Krantenbank Zeeland

Onze Eilanden | 1928 | | pagina 1