ZATERDAG 16 DECEMBER 1933 NIEUWE ZEEUWSCHE COURANT r IN HET KRAAIENNEST VOOR ONZE VROUWEN NUTTIGE WENKEN ril ALLERLEI I GEKKE GESPREKKEN j C r i t i e k in de ruim t e. In een deel van onze Katholieke pers wordt moment eel de setóretaifi® vaai den B-.-K-. Boeren -en Tuinderaba-nd, mr Van Haastcrt, gekapitteld omdat hij 'in liet orgaan van deze organisatie heeft laten doorschemeren, dat hij' jlijin liefde niet aan dei R.-K. Staatspartij verpand heeft en van meening is, dat de politieke een heid nu juist niet noodzakelijk' is otó het hooge doel: de uitbreiding van G-ods Kijk hier op aarde, te beu-eiken. We Zullen op dit, bij-zonder geval niet ingaan, maar willen slechts in het alge meen ,een woordje zeggen over het ernstig verschijnsel, dat volen onder ons tegen woordig zp.o vreemdsoortig en luchthartig over die politieke eenheid badineieren. Wij! 'begrijpen t gewoonweg niet, dat ook menschen va n out wikkeling en. dra gend eenige verantwoordelijkheid zloio roe keloos en kortzichtig tb werk kunnen gaan. Leert het verschrikkelijk voorbeeld van de politieke verdeeldheid der buitenland- st'h-e katholieken ons dan niets. Moet er naast oen Kranlciïijfe, Sp-ajije, Tsjechow-Slvwakijte, üuitsehland, Mexico, enZ. enz. juist nog een Nederland kernen te staan?, Heeft men dan vergeten met hoe.ve.el moeite die eenheid ender ons bereikt is on hoe daarna pas aan onze achteruit'-' Zetting op elk gebied een einde. kwam? Onlangs hoorden wij' 'van een der poli tieke selieurmalfcers hot argument, dat het geloofsleven in bet tijdperk van onze politieke, onmacht en versplintering, op hoog,er peil stond dan nu! Tot welk een spitsvondigheden men zich al niet verleiden laai, om zijn geweten gerust te. stellen. MenseheïïjkerwtijtZe gesproken kan men er immers zeker van Zijn, dat juist -zónder dio hechte aansluiting op staatkundig ter rein met haar zegen lij'be gevolg'en voqral op het terrein van onderwijs en sociaal leven, het katholicisme ook hier door den modernen tijdgeest uiteengeslagen was ge worden. Het is zioo gemakkelijk om Schoionlei theorieën op te bouwen over uitbreiding van het Godsrijk door politiële los van elkaar staiande katholieke groepende ont- st-ellendo praetijk is echter, dat- die onge bondenheid leidt tot een stel twistende partijen, die elkaar hartstochtelijk bestrij den, verloochenen en verketteren. Ri-o-edea"- haat zal tieren waar nu nog broederliefde is; .al wat met moeite opgebouwd is en alleen door algeme-ene inspanning in stand kon gehouden worden zal uiteenvallen. En laten we dan nog maar niet dcnkfe|n aan hetgeen de principieele tegenstanders, die ons nu nc.,g «m ons getal i-ni macht ontzien, met zao,"n verbrokkelde groot heid, Zullen uitspoken. Wij kunnen -ons voiorstellem, dat niet elke geloofsgenoot het met de R'.-KI. Sf-aa-tsjoartij eens is. Die- partij.' is echten- zoo ingericht- dat ieder lid zijn invloed kan doen gelden. Daar moet echter moeite voor gedaan wordenen gewoonlijk vindt, men het gemakkelijk om te mcpi- pe.ren en te deserteeton. UITKIJK. weer sjouwen door de hei met 'n reu zen bouquet in z'hi armen, almaar pluk kend voor haar. tat'dat hij, 't niet me'er klon dragen, en hef lachend in haar armien gelegd had, die. ook! raeds 'n flinke rui ker torsten: „Nu ben je bedolven onder dei bloemen, m'n meislkle." En toen hi, geen touwtje in zi'u zak ken vond en de. bremsitleniojels felUfe(ns braken men binden, had hij z'in zakdoek gerold tot 'n kloord en dei vracht, api ha,a.r stuur vasitgehlonden. „H-elelemaial in de bloemen!" Toen was de terugtocht beigonnen langs dei lint-smalle hejptaadjiesi, heuvel+ijieB op en ai', greppeltjes langs. En zij was voorgereden, maar vlak' daarachter Benny, treiterend tolkend met. z'n siiisspnid-e ram om ha,ar tei plagen, tptdat ze eindelijk' aan den open rijweg k'wame-u en ze. hand in Naar Uganda in Afrika. ÏV. Den volgenden morgen pm 6 uur Zijn' ■we ,aan dek en de boot. gaa.t pas vertrek ken, te veel oponthoud gehad met het in- en .uitladen dus. Juist komen weet twee D'uitsche booten de haven binnen, We gaan weer op zee, het is- Zondag, men kan het zien aan de kleeding vam da pas sa-giers op dek1 en er wordt vandaag niet gesport; de Anglicanen houden tweemaal een dienst op dak. IWe zien '-weer niets meer dan water en lucht. Het wordt steeds heeter, enkele menschen hdblbén. het leellijk te pakken én komen niet me/er aan tafelda.t is geen goed teelten. Uit lonZa ploeg is er iqok' 'een uitgeval len en wel wen Zuster. Morgen 23 Octo ber Zullen we de heetste dag meietnakku Vertellen z-e ons, als we daar doiorlieen zijin dan gaat hlet weer wei, de ihitt-c- neemt dan weer wat af, omdat we dan bïjma de R-oode Ze» gieap'sseerd zlijh. Maandag, 23 October, niet voel meer dan water te zien en ontzettend warmde Paters hebben ot last van bij hot Mis le Zen. Om 10 (uur wordt de zee Veel ruiwer, wat voor ons heel Wat zeggen wil, dus .ook vfeel meer wind ion dns veel k'o.eSer, dat doét ons alleng pcd. Ongeveer 11 uur passiee ren wie- 7 groot© rrptsen in zee:, die volgens de matrozen de 7 Maagden wjor- den genoemd en even later nog' 12 die de benaming krijgen van de 12 Apostelen, of' bet allemaal waar is; enfin we zullen lwt weer maar gelooryen. Ven-der passete-ren we nog verschillende vrachtbopten en dan is -er voor vandaag niet Veel meer te zien. Morgen om 9 uur hopen we Aden te be reiken. Dinsdag 24 October om 5 uur zijn -wa aan dek en. in de verte zien we de- kust hand naast elkaar redem, als twee grootte, blij-ej kinderen met de- lacbemcb om-tehuld in d« enen «ogen. 'Onwillekleiuriigi istond ze m u, voor - t kastje ien nam in haar band z-'n. flojto en bekeek z'n portret lang en innig. „Vreemd," spmalk! z« halfluid, „dot jij weer in m'n leven moest terugikjsieu'iein, juist toen ik! op 't punt stond voor goed naar Indië fa wi-llein vertireklk-e®." Dro.o- meri® bewegen da groo-te grijze raoggin zich naar de vier stille wa.n.den van 't 'Ver trek, die getpjgen waren gewiqeab van. baar Indische plainmen. Wat had ze hier ge streden. geleden en metnig^ kraam ge schreid. Maajr des te dierbaarder- was liaar klamea-tje haar nu geworden, dat, '.t niet 'n stuk' va,n haar leven -was Ver groeid. Met 'n warmte in haar blikken bekeek bekeek ze haar geliefd hioania, waarvan ze nu toch eens zou moeiten scheiden. als zie trouwde. Naar eigen smaak! eu ideeën had ze. 't ingericht, Zei liad er 'n „.k'uinsit- hoeklje" van gemankt wa.ar Dante stomd bleven z'n werk' „Die hel" uit de D&yïna Commedia., Verder 'n Wiagjnea', n Liszt, 'n Cho» pin, „De laatste gecla,ah/ten van Wiebler" stervend aan z'n vleugelpi&n». Enkele werken van Tioorop, en 'n paia.r panüretitem van jongte, schilders, schrijvers en dich ters uit- haar geboortestad. Dan haar Hollandsch hoiek!j,emet reproductie,s van Hobbema en Ktuysdael. 'n Brabantsdh binnenhuisje mat er om hie.en veel blauw paroeleinrai boreben met windmolens, -slootjes -en weiden. Haar geliefklojCusd „Indisch draombaek- je" met de „Balembangsohe sdhioone" ve-o llndisoha laudsich.appen. „boaiite waai ers en droormpoppeii". 't Boudoirtje van 'n woning' fcei Batavia,, enz. enz'. Wat -had ze hier niet vaiakl bij haar sahemerltamp liggen droamein van heit gnooit.e Indië. ginds ve-r over zlee, waar ze nlsi onder- wijzeres naar toe had willen gaan. Al haar Indische brieven ecihreef! ze hoor. en ze had dei baat al uitgezocht .en de maand en de datum dat ze zou vertrek ken, tot plots Benny, de vriend uit haiar eerste jeugd in d'r Leven was te-rhglRlakfeerd e,n haar veroverd had. Soms had Ze nag die stri.H'dagan, dait, ze geheel in op3tan-d kwam met haar zelf. Ha.a.r heerlijk' ideaal pr'ij's te moeten gle- vau voor hem?, maar ze hield toch van hem, rein, puur. ziu-iver. Was hij 't dan niet waard, hot offer van haar ideaal? Waarom 'kon hij dian niet meegaan, zotoals zooveel van haar klemnissen getrouwd nia-a.r Indië g'imgieu? Maiar, had hij. haar laatelt niet eens gezegd, dat hi niet van ée tropen hield en hij er .als; Bejgi gejen carrière kon maken Ze. zv-U ei' zidh b'ij moeten neerlleg- gein. 't uit liaiar ho.o'1 dje zetten, en er niet meer over denken- '-t, Wtas hietm ernstig" gemeend .geweest want biiji had haar dien middag zoo, lang en diejp aam- g.ek'eken. tot ze haar ooigen voor trein neersloiejg. Neen. hij wilde -er bteslist niets meer van weiten. En al-si hij zao se rieus sprak', da,n wiet zij. dat 't 'hem «msf was. 'hierin zwu hij nooi-t veranidarem. n .at 'hadden ze ia! iplanneii voor de toekomst gemaakt! Ze zs>u blijven slh-rij- ven in haar huwelijk! voor oomramifcein en tijdschriften, tenminste, als haar huishhu,- dentje er niet onder leieid- Ha.a,r boiek'en zou zei ook' alle meenemen, want hij was dol oipi hioek'en! Hij toorn heerlijk redeoife- r.en -over boeken, vooral de Bicihrijvjeiris na, '80, daiar dwieeipita hij mee. Hiji decla meerde .op hun wandelingen soims heele verzen Van Kloos, Hélène Swa-rtih, Y.er- we-y en anderein. En dan die middagjen, dat hij toekende en schilderde! en zdji dan cp 'n vouwstoeltje naast hem zat, en sc'beitsjes sahreief voior de couranten, 'n Ideaal samenzijn, wa-im bun wamdaliE- gie.n en tieitsitoiclhton. Telkens nieuw, tel kens anders en vol .afwisseling! Over één ding kibbelden zie wel éetn-s» .nat hij niet, van sprookjesboteketn hieid. Zell's niet van de klassieke kuinistisproken van Grimm. Oek! dei Arabische,, Indisobe en Ja.pansche keenden hem niet baeian: „D.a,fc komt zeker omdat ik "n jongen Wen Anny," Zei hij ha(a,r dam plalgiend, ,,em man van Azië en de stad Aden. Om 6 uur hebben we de. H. Missen, want alles is vandaag een uur vroeger, omdat de bloot slechts 2 uiur blïj'ft liggen en alle: passa giers even aan wal willen. Om 7 uur liggen we voor anker, Want wc hebben hier geen kade, wegens ondiep' 'wlatfer lange de kust. Tientallen van bootjes met kpoipi- lui komen weer tfpzlij' van onze hcjot. Ze doen dit echter weer anders; in elke haven hebben ze hun eigen manier. Som migen bieden hun koopwaren aam vanuit hun kleine cano, doior middel van «in mand met 'n lijn eraan, die Wordt o,pi pms schip geworpen, en wie lust hoéft, trekt maar aan het touwtje en j-e krijlgt de mand a.an boord en het geld dloeit men weer in de mand en hij! gaat wleer noja-r beneden. De- mlesste efhtler komen aan boord en in een pmïnszlien vam, tijd isr onz'e boiot een echte marktplaats gewor den. Wij gaan met een motorbootje aan wal en gaan mee naar de MissLektktio van de Fransche Zusters, die in Marseille gelijk met ons op de boot zjijh gegaan, en nu hun reis achter den rug heibibcm-. We worden hier heel vi-ieoidelijk o,nt- jhaald. Echt missiewerk krijgen we hier onder de oiogen. We genieten allein bijl bet zien van dat alles en ons hart huni- ibert reeds meier en meer naar ons do(ïI, Uganda, de arme neger. We) zien eein mooie missiakerk', hat pa leis van den Bisschop, als ik het oeln p'cleis mag noemeneen groote jiongans- sóhool en een meisjiesseliio.oil en cle ver schillende gebouwen v.an Pastoor, Zusters en Broeders, die -er werkzaam zljjn. Het is groot, we rusten wat uit bijl de Ziusteirs, drinken een h-derlijlk frisc'h glaasje bier, z'elf gebrouwd waarsohijjilijk, maar toch goed, bekijken alles, nemen de kleinie aar dige kinderkopjes op, namten n.e,g onk'ele nien Jioudemh isr in den regiel nilat van." Ze Won 't «chbar niet geloovem., eo laatst teen zo hean 'ns op 'n middag in dein tuin 't. sprookje van „Joriude an Joripgel" had vooTgielezen. was hij niaast haar in een luie stoel in spaiaipi gevallen, 't. Japausdhle thoiCKcpje lag, ouder den Moei -iai het! .gras e.n de steel vam, 't lapBlt|a had hij tttsschem z'n verlo.vinigsriug zttjbem. Hij: had z'e'ker van louter verveling melt tat lelplelfje gespeeld. Zie wias niet- Woios- gie- w vrdeu, maar wist uu apeens heel klaar en duid-edijk', dait hij zich: voioir sipirokem nooit, zou infaex-csarorem, al warear zla nog aro mooi Toch vond zei 't wel niet) leuk'. 0,ut hij dial, z'aoi ,oiAa,nidiig Ihetb markieai; h|i} las d'r toch ook' wel qens veroveringsi- cmi oorlogsverhalen voor, die ze ootki gaiad vond. doch dian zei ze altijd maar, dat zij z'ö toch mooi vond, om heini plejzier te doen, en omdat hijl er ZOioi in opging. „Manncm zijin nu eemmaial héél anders, ha,ar oudere, vriendin, die al 'n j,aa,i' ge trouwd was, Aa.n alles dacht ze weer voor 't ven- aber geleiund wa,ar onder in den. tuin- da witte;, 'paarse .en xoode dahlia's in blo.ei .stonden en 'n mierel tloot in- den pareu- trnom onder haar venster. Dain pilots 'n ruk aan de hel. Ziei qpendie de dlaur en dia,ar st.c-nd Eienkje, haar aansita^ud sahcuoin- zusje mot do bébé in den wagten. Dol van vrougde lichtte ze de- kleinie eruit en stoeide icrmae door den tuin, naai- die k!ipi- pen jiveral waar da schat naar toe wou. Kol de 'kleine kraaide vam pret va stak haar poéselige, handjes in haar donkere krullen .en spleepde „kikehjoic" in 't jgras- v'eld. Tante A.ia tante A..ie juichte 't ding. Dan nam ze haar jnea naar de idanoi en liet haar de kleine rose vin gertjes oipi de toobsen .alle tietgtalijk' ziabteu. dat zei laëhite. ie.n da ronde kjuilbjies haar 1.n do W;ani2.ein, kkvameji. En toen haar handen lachend, als in verre droomien over de taatsen gleden, met da kleine ojpi .haiar achoot, speelde za on to wust 'n beer 'llijin wiegel,iiadja. In dc- laanglr,cmzen.de; warande was 'n j.cm- ga man, -haiair Benny, oipgasta-an en stond nu .ontroerd .acthter haa.r, het lief' t-afie- iweltje in zich opnemend. En door de ka mer klonk kradhiüg maar to'Ch aandoen lijk' z'n soinoirei, volle, jiongei «ban: Drom-e vrouw, 'kloan -en. clnaiag mi.jn kleine Draag mijn kleine, In de armen de naze reine Draag mijn kleine, die slapen, wil Naar je droorohof' manest-il Door de optensbaiande serredeauiflu epaal-de de avondwind eai werd 't wionder mooie lied voartge-dragein, ,als 'n stil epinooklje va.n heilig teer vrouwelijk! geluk! CINY VISSER. Diiiirl' tc leven Wa1, heblben de meesfcen van ons wei nig moedl Ik bedoel niet den moed ,om een of ander stoffelijikl iets het hopfd te bieden, niet den moed o-m eëns boios te worden en dit te temnen, miot den mioed olm iemand te overvleugelen, maar den mo-ed den echten moed om waarachtig onazielf te zjjh. Oh, wat is daa.r een on-argie voor nop.- dig! lichamelijke kracht kan meestal niet baten, maar ziedelijfee, kracht vooral is het, waarmede alles kan -worden bereikt. Er wordt wel heel veel vereischt .om h.et zoover te brengen, dat we eerlijk van ons zelf kunnen getuigen dat we den mbod bobben om onder alle omstandigheden voor onze principes uit te komen en ons tc tonnen geheel zoo als we zijn en nieit z-ooals wc zouden willen, dat wij' waren. Juist in onzen tijd is het zop moeilijk', dat wo in alles wat we doen gieen an d-eren nabootsen. De «.en doet dit of dat zus of zo-a- en oh, zoo gauw zij'n wijl geiJ neigd het na- te do-en. Wij" worden daar door nooit zelfstandig en nog minder origineel. f Origineel zijn beteiêkent niet: zomder- fofu-'a -en we- mjoeten gaan vertrekken. Diank nogmaals dank goede Zusters, en we gaan weer naar onze baot. Wie pas- seeren ook d-e Piioteistantsche missiepost,! niet Zoo. groot en weldra zitten wit- weer op1 onz'e biopit om wat uit te rusten. Onn 9,30 uur vertrekt de boot. Na den middag is er feest aanboord «n wel vpor de kin deren; wie de. mooiste, kleeren aan heeft! en het spel heit beste doet, helef't de b-éstél prijls. Om 3 (utuf b-egint de miuzietk', waar-' onder een 30-tal kinderen aan dek' ver- ecklj'nen netjes gekleed, v-oorstellendie Ver schillende naties, ambachten, enz. Verschillende speten w.orden ten besté gegeven en daarna thee.., waaronder prijs-1 uitdeeling. Een goed giedaagde middag! voor griOfot en klein, 's Avonds om 8 min is het feest- voor de gnopiten. Een groot geoostumeerd bal mot verschillende spe len, waarapn ook weer prijzen aan ver bonden zijn. Daarna feestdiner, daar do, maatschappij! van d-e boot gegeven en dat alles zegt ons dat we al aardig beginnen! op te, schieten met omzie reis want na, ené kele dagen zullen een paar honderd pas sagiers de boot verlaten. Wie. gaan dien avond vroeg naar bed, alleen 2 Paters gaan als afgevaardigden een ürijikjie nemen. Woensdag 24 October (o-m 6 uur aan dek; de hitte is reeds wat afgenomen, vv-e varen nog steeds in do golf' van. Adieu,. Om! 10 uur passeeren wei d« Kjaap Guaj-1- datïn en we zijn dan aap ons laatste, stuk. de Indische Oceaan. We schieten dun op, nog 4 dagen en we kunnen »nzie( Voe ten zetten op de Africaa.nsch» bodem. Wc verheugen ons Teieds in het feit, want dat is het doel van onze reis, daar liggen' onze idealen, wel nu de reden oueier vreugde. Dia laatste 4 dagen is er dan oak' wra' nig te zien, alleen nog can pa,ar -kwald* ling, dc echte beteek'enis ervan is zich zelf z'ijh. Niielti die op-zettelijk anders is dan anderen, die zich exontriek kleedt an er een -eigen taaltje op na "houdt, heeft, bet recht zich .origineel te noemen; daan- mede valt ol' staat zlijh individualiteit niet. Het kan geen 'kwaad ,als wte moeite doen om een eigen persoonlijkheid te worden, maar een feit is liet-, dat men dit niet volgens een handleiding kan, bereiken. Er moet een goede opvoeding, welke in die richting gaat, aan voorat' gaan en er is een sterke- wil met een doiaHbewust doel voor oogen v:o,or noiodig. En in theorie voelen w'ij er allen zloin- der uitzondering vtnoi'. Wij' willen alien een persoonlijkheid Jij'n en ons dusdanig onder de mensch-en bewegen. Maar de praetijk doet ons terugschrikken. H;e,t 'toe- piassen van d-e theorie in het alle-daagi- sch-a, gewone leven is moeilijker dan me-n. gewoonlijk wel meent. Op de goede levenspraktijk koïnt het' gewoeniijk aan en dit kunnen we aan stonds aanvoelen a.a,n de vfijlze waarop gastvrouwelijke plichten daor ons-Zelf en door anderen worden vervuld. Zijn wij z.g. „origineelevrouwen daar in niet dikwijls grove na-aapsters Nu is het v-olstrekt niet erg, iets goeds van anderen over te neme®, ma,air het moet niet gebeuren uit een soort van geesfelijik'0 armoede. Dat werkt niet ver heffend en is een bewijs dat wij eigen lijk maar stumperds zlijln. Een ander uiterste is, d,a)t we ons in het leven schamen om werkelijk graoite en mooie voorbeelden na te volgen. Wij zlij'n dan weer te bang, dal wij' zullen, worden uitgelachen. Ook dit is gebrék' a,an mo-ed Laten wij vrouwen mioed hebbenDurf te leven!" zei eens eeln groote dichtier •en die opwekking- vindt ook heden mag Weerklank in menschen harten. Onderhoud van scko-cuMi. Eten goede huisvrouw aal niet slechts met de vuor- en najaiars-sahioioimmaiakl hare haat-en inspeobeierem en de, inhoiud aans dueh-tig onder handen nemen, doöh alles c-]i giezette tijden naaien, en ond'erb.oudlen. La,ten w-ij ditmaal de kast eens onder dei Ic-'Ujpe nemen, w.a,arin de &oh'oenlen en aarzen bewaard worden, die niet gefiegeld gedragen worden. Heit nazien en onderhouden hiervan voorkomt grootere uitgaven en indien wij dei hulpmiddelen, die hierbij' noiodig zijn. een klein bescheiden), hoekje i-nruimien, dan hebben wij in dit opzicht onze huiselijke plichten vervuld. Een fpesiöhje mek ge kookte paelk en. soda, houden wij in voorraad om b.v. zeiewateinpleklken niit- alle «o-orten leer te doen vardwijintsn. Vierder zijn zwarte pieau de suède siahioie- nen dankbaar voor eein behandeling met olijfolie wa,arbijl men Oost-Indische inkt heeft geveegd; ook! dit mengsel bewaren wij; b'ij de overige tlfeschj-es'. Indien men ooipial vermis bij, de hand heeft, wordt, de opening tusschen. zool en bovenleer hiermede met een kwiastjie b'estrek'en. om te voorkomen, da-t bij re genachtig weer het water in de nadien dringt. Castor olie is uiltBteikleind om de laarzen dia langen tijd geen dienst doen, ffiedie in te-, smeren, terwijl vaseline hiat klra-kein van he't leer Voorkioimt, Indien b'ruimie schoemeoi niet al te mo.od van kleur meer zijn, wrijlft men. ze in met- een doekje met jodium tinctuur, ter wijl men tevens terpentijn bij de hand moet hebben oim bij' de orême van zwarte schoenen te do-en, indien deze, wat droog en brokkelig is geworden. In schoenen, die te wijd zij'n, legt mem dubbele zolein van afvloeipapier. dait men in den vorm van de z-eol 'knipt en een weinig, verkleint. Dergelijke zolen voor komen bij nat weer bet krijgen van koiude vcéhitige Voel,en en bewijzen teivten-s uit stékende diensten, aan piersemem, die last hebben van tramspireerenide vaeten. Alleen moeten de zolen dan. geregeld vernieuwd worden. >n voor velen, omdat- dc, boot- aardig aan het schudden is. Juist voor dat wa Mjomhasa bereiken had er nog een vreemd geval plaats op het schip. Twee stokers krijgen ruzie met elkaar en een ontvangt; Zó óm slag op het hoofd dat hij na enkele uren aan de g-o-j volgen is overleden. Dien Volgenden dag bereiken we Monbasa ten beiden Worden rloor de- piolitie van hoiord gehaald. Het was een hciele drukte in Moonbasa en het duurde da.n ook van 9 tot 12 uur eer we de douanien gepasseerd waren. Ze waren niet erg moeilijk voior ons. Vlug een hotel opgekocht voor de lunch en daarna de stad bezichtigd. Oni 6 uur 's avonds vertrok onze trein vanuit Mombasa. Die tocht duurde 2 dagen en 2 nachten, ditmaal iklort, omdat ave een extra trein hadden voor dei -passagiers van de boot, want vellen hunner moesten de zelfde richting uit. Nog verschillende missionarissen kwa men in Mombasa ons getal vergnoiofen, n.l. eenige Witte Paters en Zusters, Eran^ schei en Italia,a.usc-he Zusters en nog een Markten Pater, dus we u-ai-en goed ver tegenwoordigd in den trein. Het was een mooie reis langs dei Spoor baan. omdat wei hetf geluk hadden bij' dag het dierenres-ervaat van Afrika, te jpas- seieren. Wie z'agien dan ook 0p dichten af stand van onze trein heete kudden Ze bra's', Antilopen, struisvogels, bisons, koeien -en giraffen, «enz'. D'e. le-eiuw machten' we- niet zien, ofscliojpn hij OpW toeft in die streek- Op ieder station stappen wa allen uit den trein en vermakan ons met de negers, ofslehiolon wiei er geen klapi vam •verstaan. In Nairobi, de hqoif'dstad van Kavironr do, mloesten we twiee nur wachten, we gin- glen vlug de stad in en ik durf' geruisf Afrika, niet. Azië, de wieg der mensrhheid. De onlangs in het Tangpffljikaland in Oosk-Afrika opgegraven sk-eletov-eiblijf- -selen steunen het vennoeden, dat d» voior- loopers van het t-egenwoiordige mensckeni- type, niet, zoaals men tot nog toe alge meen geloofde, in Azië, maar in Afrika toefden. i Vo-lgons den Eng-elschen onderzoeker Sir Smith Woodward, moeten daze men- ecJhen, die op dein miemaeh van den j-oni- g,eren tijd vermioied-alijk in vele opzichten leken, reeds z-eer vroeg in hst ijlstijidptenk in Afrika voorgekomen zijh, veel vroeger dan in Az'ië en E.uropa. Stroop tochtjes1 do-orde Encyriopardie. U w-eet natuurlijk wel jvat een harre, -poot is en. ook wel wet „hanepooteai" zijin. Maar er bestaat (tog een andlerte hp .clan die waar u op 't oogenblik: aan de-nktwij bedoeletn. de han-epoot idjie gevormd wordt uit een te lood staan de paal en twee Bchoorpalen, die door m&d'diel van schroefbouten stevig rijn' verbonden. Hij dient tot het vast leg gen van schepen en (tier beveiligisijg (t®gen aanvarenj vaat bruggen en sluizen, Haph thara (meervoud Haphthte ro-th) noeimt men de gedeelten uit de 'boeken der profeten, di-e bij den Jood- schen eeredienst -o-p Saibbath-, feest- en vasten-dagen na het hoofdstuk uit den Pentateuch (de vijf Boeken van Aiozes) worden, voorgelezen. Joden kedridgnn. Op den 19en Januari 1690 werd te Amsterdam een korporaal, Christoffel H'endriksz. genaamd, voor den tijd van tfrie jaren gebanjien, omdat hij aani twëa joden goud en zilver had ver- ikocht, waar hij tin ond-er gemengd hiad. Tot zijne verontschuldiging voerde hij aan, dat hij mieende, dat het hi-er, jeven als in zijn land jd-e man was een Pruis), gepermitteerd was de Joden te bedriegen. (Uit Tergouws jOuden Tijd"). „Waar bewaar jij toch ie geld, dat je vrouw het niet zal vinden „Heel eenvoudig,, ik leg bet in her in het mandje met kousen, die gestopt moeten worden „Dit is -een zeer treurig geval", zegt idte huisarts van het krankzitaiigenge. sticht, terwijl hij voor -de deur van een gecapitonneerde oei blijft staaln. „Voor dezen patient bestaat absoluut giee;n hoop meer." „En waarom idain niet", informeert de deelnemende bezoeker. „Omdat hij gelooft,- dat hij de ont- wapeningsolniderhandelingen begrijpt l"| Een jonge vrouw telegrafeert haar vriendin de geboorte van haar eerste kind met de woorden: „Jesaja 9-.6", Het heet daar: „Want een kind is ons geboren, een zoon is ons gegeven." Haar vriendin niet erg thuis in de Schrift, zegt hoofdschuddend: „Margaretha heeft dus een zoon ge kregen hij. weegt 9,6 pond maar waarom noemen zij hem Jesaja?" „Je zuster heeft de honderduiizend ge trokken, hé Heb jij ,ook wat gekregen „Ja, .een zwager!" m D-e vader raast: „Dat kind huilt nu -ook altijd ,en eeuwig. Altijd huilt het maar, zondier reden. 'Wat heeft bet toch D-e vrouw, heel zacht-. „Jouw karak ter." Uit een schoolopstel over dien win ter: „Des winters is het zeer koud Vele oude menschen stierven dan en ook vele vogels trekken naar een war mer klimaat." te Zeggen, niemand onze-r verwachtte vain Afrika, datgene w-at we nu Zagen. Een echt mooie stad van ongeveer 50000 int •woners. Daarna weer in. den trein, tot Jinja, de laatste ipiaats! voor Kjainlpala, do liaofdstad van Uganda. Ik wiae took dé eenige van onZe troep die- pyergteMie-vem was, allen waren reeds eerder uitgestapt en ik moest duk het verste Aj'rika. in. Om 6' uur 's avonds- wierd ik do]or ver: schillende .onZer Paters in. Jinja verwet* fcotndnog een uur rijden in earn Herd en ik zat rustig in een stoel in mijri nieutwo amgiewing, de missiestatie. Voor ztaover ik gezien h,eb, is het hier een mooie maar warme jotagetving; 3960 voet h-0|Og wionen we in ©en Semenariw, waar reeds 100 negers opgeleid wiorden voor het H. Priestea-schapi. Niog wat ver der is het gro.ot-Semena!-i«, waar 27 negerk Op! zSj,n, waarvan enkele zei'f's het volgend jaar hun heilige wijding hopen t-a ont-' vangien. f Wat een heerlijk en schoon werk' vioior een heiden, na enkele jardni opviojedrng' ën studie een zwarte Priester in Gods wij'ngaa rd te Zijn. Hier is dus mijn werk en hooip ik vele jaren te. mjogen arbe.idan .olm: Zielen te h-eil'pe.n winnen voor Hem' die mij geroepen heeft vqor dat- doel. Ma(g ik U allen vragen om' uw! geh'ad'? Niet vopr mij' piersoonlijki, alleen, maar vqoral vpor de Missie, vooi' Zwarte Pries ters en Zusters en Broeders, dan. oioW helpt U .allen mede a,an het schaone Mi«- feiletwerk. Br. FEUtK- v. d. BORGT' Sleimienary Nyenga. J in ja; P.O. Uganda, ®r. East-Aï'riioa-

Krantenbank Zeeland

Nieuwe Zeeuwsche Courant | 1933 | | pagina 6