1 J Verwachting" ian Lourdes. N AT IO N A L E 'S Tweede Blad ORSTELLING ;he courant zaterdag 16 december 1933 NIEUWE ZEEUWSCHE COURANT *AAI enste. i r goede kans is op vaste Blad. Bsrlicum (N.Br). ;AR naar *ingen(M.H.) rs. I-s teering. [God^en politieman FEUILLETON Jagers en stroopers. f| BINNENLAND i"1 ONTSPANNINGSLECTUUR LEVENSVERZEKERING-BANK Rotterdam Voor f 10.000 JmÊ" ,vk' -Vs" 4 f ;..L ,'v |Daar zit zooveel iFriesche |en toch |er eens in het [:n man /eregeld ring!" 1753. |5-,jarigen leeftijd 'of overlijden vóór den. ten door Raad van harer organisatie nog I» stellen. 1ECHTEN. .PLANKENLAND" PER, luurn.m. ÜRI, 9 uur v.m. tRI, 10 uur v.m. iR, Olie- en Benzine- lelstraat 31, Goes. PAD, Anna-Paulona. vang 6 uur en |ONO, om 7 uur. ien ver- FILM lespreking 10 ct. GOES 7E ZEEUWSCHE en Naamkaartjes kor ingericht. Nu |aakt, vestigen wij Naamkaartjes is tersoort op prima stel s.v.p. aan ons |ij onze Vertegen van Zeeland. Er k'wam een gpcopite schaduw .plotse ling ^ver de couple. afeof een zwarte vleugelslag 'heit lichte uit mijn bjoek nasn ik! keek opi- In de deuropening stond 'ai hatassaC'e kerel, .geMHhomwd in z'n schouder® ktaursreicht mak «wan. als sdhijnweiïiers. Even zag 'li! ©en plaar prachtige gwooite handen, schop® gespierd «n gebruind SHweldig va® greiapi. maar Aoik! teen- va.n omhelzing. 'n Kerel ,cm ontzag voor te© hebhe®. maar nok.' om starmiadbtjgl van ta 'houden. Want er gingen kra,dhits!tfflcomem v.a® dien WraAtkercl uit, maar meteen had'hij' ook' zoo'n uitdrukking viam zachtheid in zijn «ogen, da;t je 'n vaag vermoeden kreeg jroe lief en aardig fiij met_ z'n 'kinderen omging1 (al^ hij! diei tenminste had). Je kk&eg in die teganwoordigthleiid beslist een gevcól' van veiligheid en van groot© ruis|t. Ik1' kon me voorstolHen, hoe vhouw en 'kinderen zich bij hem volmaakt geborgen weten. Vijlt' minuten later waren we druk! aan 'fc redeneerien 'n eenvoudig gesprek; da.t ik! m'n levenlang niet] zal vergeten. Onverwacht werden de woioirdlen vain dezen reus zóó rustig .en zonder pretentie een pra.Atig© toelidhiting npi miasplhien hielt' grootste probleem, da.t de wierefid kient. Met zijn pmnAtigie, rustige bariton, een beetje, ruig' geworden in waeir en Wind. krachtig in de coupé, een ruate die nopit had moeten eindigen. Hi; was p]ditie:-man. Kortgeleden be vorderd en nu overgeplaatst; en \weg- gipnomen uit een der mejest-beruAitle buur ten van een groote stad- Jurenlang had hij daar in del huurt langs den weg geschilderdhij was één geworden met del straait en me|t de huizen. Je zou hem gemist hellen (int het stnatenbeeid. afs hij er niet was. Al het wél en wee van 't, volïk' had bijt mee gemaakt. 't, Tref me, met hoeveel liefde hij sprak' over die mensdhen. ,.U woel niet wat 'n goed volk Haiti is en wat daar 'n goed hart in klopt. Je mioiet ze nooit beoordeolen naar hun kj'jap- partijen .of naar hun dranktensAap. Die inenschen zij® immers heel anders opigei- voed en in zoa'n ander miillieu graat geworden. G-oed volk is het Ate Ze j.et eenmaal kennen, hebibe'n ze aflest voor je over. 't Komt, herhaaldelïijfc! voor, dat ze) je na.arbinnein roepie®, omdat er iatis aandehand is. Als je dan de deur achter jiei dieh t hebt, duwen ze je aan diiklkle veit.be paling in ja handen: „Hier, e(et gauw ,cip! Ja staat daar te verrvan d'n honger." De reus zei prachtige dingen, die pen meditatie waard zij®. Hij zei ze zender verwaandheid of zelf'-ingenomenheid. „Waarom hen ik! zpo bevriend". Omdat z© niet alleen mijn goedheid kehlbten ge voeld. maar op'k! m'n sterken arm. Geloof nou.. Eerwaarde tuaschen haalkjeS1: ik ben zelf Katholiek in mijn werk 'foer je God begrijp:®. Wie hebiben lall'elbed, om zooi te zegglan, da zelfde methode. Nog vóór iemand wat gedaan heeft neemt God heim spms al te pakken en laat Zijn stprkien arm voelen. De mem- «Aen vlóékte® ertegen, maar hjeiti ia mop* digda.t zie ik' aan mijn w-erk. Ik zag bijv. een drojnken kerel uit de buurt, die in dr,onkienisi0ha.pl al dikwijte met de J-iolitia in .aanraking was gekomen, omdat hij dt© ruiten iingooid'ei af! den boel bert-t n-ktein isjfoeg. Toen ik heel weler zag aanlkloimen, sterk boven zijn. theewater, plakt© ik hem flink in zijn Ijirveni en zatte hem tegen dein muur: „Plas op. vriend recht naar je 'huis! En je ipoiojtjen thuis, -andersHiji kleek me möt zïjln lodderejogen verschrikt aan, hralbbejide wat en lag waarschijnlijk' een half; uur lateir zijn poes uit te snurken. Maar diezelfde kerel zegt me nu no|g dikwijls, jalsi ik hem ontmoet„Ouwe. je hebt me dik wijls uit de nor gAoflde® door me met stevige hand thuis te brengen." Ein dat. is 't, Eerwaarde je mo.et 'n mensA «cms .al op z'n Donderdag klome®. nog vóór hij wat gedaan heeft?. Als de men- sohen dat maar wilden begrijpen, zouden ze lang zlop ontevreden, niet zijp. aïsi nu. 'Hi,. vertelde koddige dingen. Er viel een kind in het waiter. nmiddeHljk' 'n vreieöelijk! gegil! va® de moeder: „mewiuirm ligt in het water, me wurm ligt in het water!" Hij. sprong in de gracht fin verdween in de mcd'der. .Het klind was al gezonken. Hij vond het pn hraChlt, 't 7 In de [Vogelstrikken. Wanneer de 'kóiude herfstwind over de StepphlveSden waait en de aif'gavaUen boombladeren wetrvejlend vloor zich heen- drijf't, dan breekt «en vro-olijk's tijd vmop de jagers aan, do tijd van da Ej'Stervangar, Dan worden lijsterbeissen gflpflukit,. wdgen- takken tot heugels gesneden, s|trikkén ge draaid, goede plekjes uitgAloiZem en wan- fleer -de ja,gier oiokj het geiheeie jaior dom zicih meer om 'herten en i'eeA daw oim I-doeg of' pfeardein bekommerd lieieift. zoo monstert hij wu foch ieder spian o.p den •akker om te zien wa.ar de sAo-omste' «n. langste paardenharen voor VogeSstriklkeïi te vinden zijn. Die y.aw sAimmels ©n „vossen" zijn, Volgens 'hem, de beste, want zij houden het langst, Het was een sombere herfbtdag. Dia dik'- fae. koude nevel wilde maar niet optrek- ken- overal klampte hij ziA a,an de bergen -B heuvelen vast om aam de Mraohlt der zon maar Weerstand te .kunnen; bieden. De nevelen om het dorp hingen, weer en cp het drogle'f leefde nog. Hij! zag zwart van de modder. Da moeto legde het kind op! den w.alïle.kant vóór z,e er aan daiAt naar den dokter t.e loop'en, vloog ze hom, drijfnetten paiütioman, oim z'n nek en zoende hem a,an alle kanten ,opl zijn b'emodderden kjoip, onder de woor den: „Hij beeft me wurm gered, hij! hlelePt me wurm gereid!" Onderwi,! wa Ca Aten cm deze prach tige scène bedacht, ik: hoieveel Igrootie wurmen bij gered had door zijn 'kordaat O'P'treiden, daar Zijin sberkie-n vuisit. Heel wait is er afgtebo'onid. Deze politieman man van orde en gezag beeift me ap afijn, eenvoudig',e wijze, ztao uit ©en praotjjlk1 waar Hij mqt menschen t© do,en 'heeft zoo aardig gle- leerd, wat de theologie met geleerde Woor den duidelijk' traoht te maken de beiteefceuis van de beprc|e.vdwgle|n levens. Hij zei nog. Wij! doen pireoiesi wat God doet: niat .alCieen zalv-en, maar ook! sla,an. Ze moeten gevoelige klapipian héb- blem. Maar 'n goed politieman gééft adelen gevoelig» Hoppen .als het noodlg js. Ja. zóó is 'heit. We hebben gev.oelig|» klappen nccdig. Maar, God eplaiat niet alleen; Hij zalft nok! En omgekeerd. Ik voel het onderho-ud ook' nog. Hij gplf me' 'zoo'n stevige hand, dat ik' hem vroeg: „Je wilt, me toch zeker niet be hoeden vaor de: nor H. DE GREEVE S.J. Z. K. H. HENDRIK, PRINS BERi NEDERLANDEN. 1908 16 December 1933. Heit zal (lieden) 16 December 25 jaar g'elcden zijn, dat Z.K.H. Prins Hendrik het voorzitterschap van heit Nederland-i sAa Rioode Kruis pp zdóh nam. Dit ju bileum zal! worden herdacht met o«u fle- oepilio in haf gebouw van het, Rood© Kruis .aan de Prinsessegracht 27 te Den Haiag. ïioen Z.K-H. Prinsi HeinMkl cpl 32- jarigep. leeftijd tipit voprzitker van het Ne'd. Ruodo Kruis werd benoemd, was het bureau, van het hoofdbestuur gevestigd in het Pagelhuis. Laange.' .V.oorhpuit 6, Den Haag,, daarvoor welwillend bieisehiltibaar gesteld -door H. M. d'a Koningin. De bu- reauwerkzaiamhedien geaahieddien ticien door één seicre'tiari®, thans eere-lid der Wanaoni- ging d'hr. W. J. Vervloot. Da uitgaande correspondentie bedrpeg hoogsltens 100 brieven pier jaar. De gelden konden doo.r den penningmeester worden bjehieard in een aajkformaat-kiasboielk. Hat is te bogrijpon, dat de Prins zich in d©z:a „duffte" atmos- l'eor niet thuis gevoelde en zijin werkfluisit dienstbaar stelde ,om de Vereieniging op honger pieil te brengen. Eu dat hem dit is gelukt mag nu hij zijn 25-jarig jubileum zefcr melt grooite dankbaarheid worden gpmemoreierd. De venennigmg is vam jaar tot jaar in kWhit toegenomein en mag thans in dein lande mat eere wo-rdiein ge no.emd. Dit is een verdienste van dien Prins, welke heit ^eheejllei NiaderlandsiAa vólk mag weiten. Dat dit ook in het bui tenland wordt erkend is zear duidelijk naar voren gebnaAt in de slotzitting van de in 1927 te Dein H,a.a>g, gehouden 13e Intern. Rooi de Kruis-confer entte,, toten da voorzitter van de „Liiiglue des Saoié- té's de la, Croix Rouge" daarvan in zijn rede. namens al de Intern. Roode Krui sen getuigenis alleglde. Want de Prins is niet- alleen voor haf mataiomale werk v,an het Nederlands,oh Roio'de Kruis werk zaam geweest, do.oh bezocht ook' meerdiera malen de Intern. Roode Kruis-cpnf'erein- tia waardoor hij in aanraking kwam met da kópstukken der Roode Kruis-verceni- ging,en. Eu to,en da® ook in 1927 de voor zitter van het comité International des Slociótés die la Croix Rouge, de aufl- Bondspreis. van de Zwitsersdhe republiek Gusty,v A dor kwam te q verlijden, b'egiaf da Prins zich uit Luigonoj waar hij lijde lijk verbleef, onmiddellijk na,ar Geneve om bij do begrafenis niet alleen hef N|eder- lanclsc'h Rloodei Kruis te vertegenwoordi- glein. maar ook' om met de vertegenw;o1ordij g:ers der Intern. Rioode Rruisen getinigie- nia af' te leggen van het graoifce verüiiieis, da|t het comité had getroffen, door liet heengaan van dezen voorzitter. Dat de Prins het werk' va.n het Roode Kruis als zijn werk' beschouwt, blijkt Weffi uit het 'feit, dat Z.K.H. indien niat door andere piiAten geroepen steeds .persoonlijk! die lalgomeene hloiofdbestuurs- en daiglellijklsoh 'bestuurs-vergadeiin'gen voojrziiit; dot hij dagelijks om 9 uiur in zljin werkkamer iD het igébbniw van het Ned. Roode Kruis, dampten, ee® teóke® dat wanneer 't nog ni'ef regiende, höt. toch ieder ooigBnlbliki re- gtoen kon; in het kórt, het wa® juist een we,er voor de, lij-st-exvang^lt. Rustig -schrciöd de houtvester BiuohKoIz door het btosA laings het Viaehpad 'dat naar de hoogte voorde. De tasoh oipl zij® rug wa® volgeladen met roode lijsterbessen.. Zijn beide kleine zoons volgden, hem; z'ij- droegen gereed giemaak'tla b'|eiug(elis meit strikken. Zij traden bet woud binnen. Een be treden pia,d slingerde ziA dinar het tlosch. Rondom kwamen de roodgi lijsterblessen door den schemer der öbruikien te voor schijn en staken schilderachtig af' teigen het groene kleed van höt jonge ïoof'. „Vandaag hebben wij geluk'", zei de houtvester, „needs in den eersten strikl vogel! Frits, maak' hem 3io®." Dei kleine ma,akte' zich gereed, maar juist toen hij hem den strik over den kolp wilde wer pen. sloeg de neergebogen tak' terug en schommelde dé. gevangene hqan e» wielex. Eerst toen zijn kleiner b'roeir Hendrik' da twijg vasthield, .gaiuklto het hem. 'Vader ziedaar! inog éA en nog een." Veihmig'd sprongen de knapen naar Voren. „Halt daiar." rieip de houtvester. „Niet zoo 'hals over hoofd! Brengt da strikken Prineessegradht 27 te Den Haag aanwezig ig «m de loopeiide zaken met, die ifeden. van nat. bestuur bespreekt, de eetcreta,ris- sen en bet verder hureaiu-pteraonieel. De Stal! van helt R&ade Kruis is ond-cr de 25-jarige leiding van Z. K. H. belangrijk uitgebreid moeten worden eD, bestaat uit een tweetal secret,arissen, ften medisch adviseur, een iambltemoar in .algemeene® dieinst., en vier' hypisten; weHte Maf! bij grootere noties vaak1 tijdelijke uitbreiding behoeft. Dei prins i® steeds gaarn© baneid, persoonlijke befjangteltelling te toionen in da werkzaamheden der a,fld!eeling|en. indiietn zij dcor 'n dajad blijk! gaven, diait zij' da taak' van het Roode Kruis naar beihipioreM varvullen. De jwins kent de ledietn va» da meeste nfdeclingslblagfcui'ein p|er®Gionlij|k, hetgeen 'hem de- leiding, v,an d|a alge- me ene vergadering zooi gemakkelijk miaakt daar hij, wanneer door een afgevaardigd® hat wwoord Wlordt gevraiagd, op! de hoogte is wie de: persoon is en welkb aldeeling hiji(zij) vertegenweordiigt. Als Nederland dcor een rajnpi wordt getlroifl l'en. dan staat hij dadelijk' gereed Olm da plaats van de ramp te bezoekletn ©n ziA te overfuigein, dalt de noodigo maat regelen zijn getroffen am hujlpl t,e vett'- leenen. Zijn k'rnAtigl gasjtel ran zijd plicht®,gevoel mak'en. dat, hij a» mogelijk nergens .ontbreek't waar zijn aanwezig heid noodiig is, of waar hij deze toegezegd heelt. Eén der vele voorbieelten mag hier zek'er wèl worden gemioraeirdtalen in dan avond van 1 Juini 1927 de storm- ramp in Overijsel en den Achtera,iek va.n Gelderilland bekend werd, liet. 'H1, IC. H. onmiddeJllijik! maatregelen tpedflen, dat hij. vergezeld Van den eersten ondier- voorzitter van hot Neid. Rioode Kruis (luit.-gen. b.'d. Jhr J. J. Ricëfd) oip, 2 J|uni met den eersten trein dea morgans 8 uur uit Den Haag naar de plaats des onheil/s zou. k'unnen vertrekken. Om ha,11-10 was hij' reeds in Hoede en bezocht verder d|e andere geteisterde plaaitaen. In den na middag kwam bij op Het Lok» terug om ia,an H. M. d© Koningin verslag uit te brengen en ventrrikl om half-6 wedier naar Den Haag, aangezien hij1 luid toe gezegd de wedstrijden van den Of'fieiterein- bond bi.' te wonen. T© 8 uur was hij nes avonds in de sAermzaal aanwezig en k'wam te hailf-11 zijn ojnwiadhting ma ken bi; het Weldadigheidsfeest van de DrentsAe venen 103» de Waldsanick1! Om 1 uur k nachts was zijn dagtaak' aiffee- loiCipien. Den voIJgenden mchtend, 3 Juni, w.a,s Z. K. H. tel 9 uur wed'er in zijn werkkamer in het geblouiw van het Ned. Roode Kruis aanwezig om zijn dagtaak! weder tte iaianvaarden Het Ned. Roode Kruis is zijn voorzitter Kraqteo. danW verschuldigd voor do klnaChtiige leiding, Wiaanneide hij1 hetzelve telf «en instelling lieieft geimaaklf die ander internationale Rz ode-Kruis-vereenigraigen eien waardigs plaats inneemt, «n onder de national!» vorecnigjngen cip het gebied van hulp en steun aan dei lijdende menaAheid 11e- l<ui'gri|k'e plaats moet worden ingeruimd. Moge het Ned. Rcode Kruis nog vele jaren onder de leiding van Z. K. H. de Prins der Nederlanden met toenemiemden bloei werkzaam zijn. Het ware vaderland. In den tijd toen de Oude Geschiedenis nog ©en goede bekende' was van de/ jeugd, tot Zelfs oip de ck.rpsschiolen werd immer met graagte en .ontroering bat' verhaal aangehoord van den beroemden „Terug tocht der Tienduiezind". D|e leerlingen leefden mep met die hél den ,oip hun gevaarvolle reis dopr de wilde streken, waar de Ararat meit zSjh ontóer gankelij'ke bergtoppen het landschap be- heei-scht. Zij volgden met geestdrift 'de „Tienduizend der Grieksche troepen van de oevers af van het onrustige Perzië tot Hellas, het dierbare Vaderland. Wanneer de overlevenden v.am dit hel denfeit, bijl den eersten aanblik vami de verre zee, hun juichtoon aanhieven: Thiar latta! Thafatta. D|e zee, de zee, beleef den de sAoiCljongens dat oiogenblik ,a,lsot het heden pla,ats greppo Nog niet eens waren het de blauwe gol ven van den Archipel, die de Grieken aant schouwden, maar de grcenaAtigei tinten van de Zwarte Zee, overgoten met de verblindende stralen dcc OosterZiOnin©. D|a zee! Heit einde der ballingschap', den- veldslagen op vrecm'den bodem, de vrij heid en weldra, het Vaderlaphid'. Dp naam van het Vaderland is ge grift in het- hart, van iedere® Griek. Niemand onder de hedendaagsehe schrij vers heef t beter de vreugden Van d!e thuis- eierst weer fatsoenlijk' in orde! In de bc-ssen alleen blijven de vogels niet han gen. Gij kient heit toch notg!" Ongeduldig volgden de 'knapen. Van dein eeuetn vögleft naar den anderen te springen, was ook1 veel aangenamer dan strikken zotten. „Hendrik'! zie. daar buigt een tak1, vol geladen mat- bessten naiar u, tpe! Reiur hem op en doe er een strik' _a,a®. Als die vogels genoeg hossen o,pi de® grond vindje®, dan loojicn zij va,n ziellf in dein strik1." Langzaam volgde men heit pad door 'het [boachi. De 'khaplen waren geheel len iail c«g; da eene wilde den amdieren vóór zijn om heit eerst weer epn niiejuwe® gevangene ta ontuekken. Had het van hen afgehaai- gem. zij war,en spoorslag® va® den eenen s|t.rikl naiar den onderen gAoiplen. De. vangst was gelukkig;, ©chitjer .gingf ji©t ni;|t zo? vlot v;an de hand. Hier en daar moeiten nieqiwe b'eissen gpstrooid, miauw'e gtrikkein gelpgid worden en dikwijös, wan- neie.r de vo,gel llia,ng geworsteld had. „ging heit losmaken ook zoo gepiakklei'.ij'k niet.. „Vader hoor eleinte, w,at is dat?" riep de kleine Hendrik. E,n Werkefijik sdhte® ziA iets in de tokken te 'bewegen. .Zied zellf ma,ar," ziedde de vader, „maar maakt geen leven". Loerend pa stil gingen de knapen voorwaaptgi. „O, verkrijgt een 67-jarige vrouw een lijfrente van 1015,23 's-jaars komst beschreven dan de Spanjaard Aparisis. Illij' stelt ons een banneling voor, die na verre en lange afwezigheid, zfijln gelieif'd vaderland weerziet. Zij'n opgetogenheid vermeerdert naar mate bij de plaatsen nadert, waar hij ziijn jeugd heeft doorgebracht. H5j 'herkent de bergkammen, de diepe dalen, de dor pen, de k'leederdracht der bewoners, die gelaatstrekken en vooral de Zoete klanken der moedertaal. E;n daar is ^ijïi tonen, zïjln kerk, zijin school, zlijn huisi! Innig© vreugde vervult hem' en hij' kan geen woorden vinden om zlijfn li-elfde weer •ta geven voor z'ijh bemind land. Doch één dag slechte is verstreken. Een donkere schaduw is gevallen o-ver de Miji- hedd der eerste uren. Temidden dér zij nen gevoelt- hij' zich miskend, een vreem deling. KON 'S MORGENS NIET AAN 'T WERK O nul at het hoesten hem 's nachts «ÉM» had afgemat. „D]oor een verwaarloosde verkoudheid kreeg ik het op mïj'n borst, waairdnor ik het verstehrilt'kelïjik benauwd had. Ik kon 's morgens niet aa® mïjln werk gaan, om dat ik 's nachts niet sliep van benauwd heid. Na, 't gebruik van Abdijsiroop trad een algebeele verandering in. I'k ko® weer rustig diep» ademhalen, mïj'n werk ver richte® en slapen. Ik' voel mif ®u zoo gced als nooit tevoren en dank dat mijns inziens alleen aan da Abdijsiroop". Zoo schrijft ons de heer J. H. te R., wiens origineel© brief' vaar ieder ter inzage, ligt. De: op: bijzondere wijtea samengestelde Abdijfairoop werkt heerlijk slijmoplossend, verzachtend, hoeststillend, verruimt uw ademhaling en tast u,w hoest in de grond oorzaak aan, vermij'dt etterig© slij'miv,ar ming -en ontsteking. D|cor Abdïj'biroiop te nemen hebt Gijl iets bijzonders, voor borst 011 keel en op iedere® leeftijd kunt Gle Abdijsiroop gebruiken. Thans per itesA i' 1,f 1,50, i'2,75. Gei bespoedigt Uw genezing daor buitenshuis Abdijsirfopipj- Bionhons („gestolde" AbdijsirsiOip) te. ge bruiken, 35 cent en 60 cent per daos. (Ried.) Zij'n stem was veranderd, zïj® geizicht was verweerd door het ruwer Mimaaf, h'iji is voior hen geworden een andere!' Wat nog iZlijla vrienden zfijjn; over leden, en hun afstammelingen zijh in ve:le gevallen vervangen dóór lieden van elders, die hun plaatsen inname®. Simdb lacht hem de geboortegrond' minder toe, de; t,aal schijnt hem1 niet meer Zooi wellui dend, de omstreken minder schilderachtig, en hij: ondervindt ee® nieuw heimwee,, ©en heimwe e naar het ©enige, he,t wa re en ©euiwige vaderland, den hemel! Aldus overtreft in de begeestering van zijn Geloof', de Aristelïjlkte schrijver den Grieksdhen historicus. 1 D|a heiden Xenoiphon beschrijif't de vreugden van het weergevonden, vade;r-' Land, maar hij! wacht zich Wiel de teleur-' stellingen van den terugkeer te ve,nniel-' den. Vóór hem' beproefden het anderen die de noodige avonturen verhaalden vla® d© vluchtelingen als hij, richtten zij hun blikken naar liet ware vaderland, den' hemel! D|e naam van „Vaderland" kómt reA- tens den hemel toe. Hij; is het huis der Vaders Wiens naapi vijf duizend- en duizendmaal aanroep©® Onzle Vader, Die in dei hemelen zïjjt Vader aller stervelingende meest tee- dere en Algoede Vader, Die a.a,n Zlijfn Glorie en Zij® oneindige® Riijkdoim' deel achtig maak't al Zij'n© kinderen. De hemel is hef H;uis dos Zoons, Die neergedaald is tot onze ellenden, am' olns met Hem te werhóf'fen in de hemelschc glorie. Het huis van Jezh®, niet ibeer van •len verborgen Jiezius in het nederige Nazareth, van den Jezlus bezwijkend on- ■ler de zweepslagen te Jerusalem1, of var- blijvend onder de witste 'gedaante d©r «en levende meneï," riepien beiden uls uit? één mond. „Vader, pak' hem,amidlers vliegt hit wc-zenlijk weg." Een merejl had' zich met de .paoten verstrikt en siparteldje h«?n en weer zootlat htefc loof' oim Ihem ruisohte als 'het rad van een watermlcfian. .^Vader dien nemen wij mee ön doan hem in de groot© vogelkooi, niet waar?" vroeg de 'knaapl. De hioutrvesiter greiepi dien vogel, zag of' hij zich ook'gewond had en maaikte hem zorgvuldig Hos. Het dier be'et meit den goudgieelen snavel!' oim ziA 'heen en zag hen mot zijn zwarte oogled» raehit boos ia,an. De vader bond hem in die® linnen zakdoek v,a® den kleine. Zorg vuldig nam dleiz© dein gevangen© aam om hleim niet tei bezieehenui|t all© trekken va® het k'indergieizd'Cht ©prak' onverhole® blijdschap. „Va.dter, wanneer hij nu maar vreten wil." ..Lijs'tieirbeisee® z,al hij. wel vreten. An ders zijn de merels koppige en hatetar- riga vogels. ACis 'hij vreton wil, zult gij or veel pleiaier van habiben, vooral wa®nlE©ir hij in bat voorjaar begint ta slaan." Zooveel vog«lls als vtendaag had hij in lange® tijd niet gevangen. Ecu gro«te, zwerm was neergestreken Rn bijna in iedere® strik spartelde ee® gtevangtene. Het was e©n luat van verr© de strikken Hostie in Zij'n Tabernakel, mftar va® d«rr "'©rheerlijkten, tdorbféerenden Jezus. Da Hemel is het Huis, de Tempel van heerlijkheid des Heiligen Gees tos, van den Geest der Liefde. Die in do geluk zalig© zielen z'ijh oneindig© en onuitspre kelijke zoetigheden uitstort. D|ej Hemel isriiet huis van de Moeder maagd, onzier matehtige Moeder «n onver getelijke koningin, van Wiei Bemadette zegt: „Als men Haar eens heeft aan schouwd, zou men willen sterven om Ha,ar Weer te zien!" ©n van de Engelen en Hei ligen onze Broeders allen in oindeirfinge 'tolde, verbonden met de Allerheiligste Diie-'Eenheid, Zoiodat geen ziA minder bemind gevoelt dan d:e ander en het geluk der eersten niet dei minste schaduw werpt oip dat der laatsten. I Geen eind© ware er aan de beschrij ving v,an do volmaaktheden en geneugten der gelukzaligen vooral in den uiteinde.-' lijken staat, volgend opi de Verrijzenis] der liAamen als deze met hun zielen weer vereenigd Zullen zij'n om1 de hetalel- sche belooning te ontvangen. Een enkel woord is voldoend© om' een Oceaan van onbegrensd geluk te onto dekken: Eeuwig Leven! Een eeuwigheid van onpeilbaar gelulk, een eeuwige liefde1 zonder verflauwing, immer ©ven Vurig, even jong! Dat. is het ware eenig© Vaderland. I» het niet dwaas, en niet a,an te denken in ons leven Die vreugdige verwachting ©ener eeuwig gelukkige toekomst maakt, dat! "wij1 de troosteloosheid niet kennen, die, Zooveel ongeloovigen neerdrukt. Toch neemt de blijde ziekerheid, het vaste gelood' niet weg d© werkelijk© droef heden onzer aardsAei ballingschap. Maar in ziekten en rampen, in kwel lingen en twijTf'el is onz© tropst h«t' vwor- uitzieht ap de eeuwig© bclopning. Het ware, volmaakte geluk is niet Van deze wereld. I v Dp Zee! die k'rcat der heddjen van het oude Griekenland was opik' nog niet de volkomen vreugde pvler h©t weergevon den vaderland, daA da blijde verzekering, dat weldra de haven Va® de onsterfelijke gelukzaligheid bereikt wordt. Gelukkig is de mensA, die nooit ver geet dat. hij' op weg is naar 't eejuwige, het gelukkige, het eeuwige Vaderland 1 PIERE L'ERMITB. e!n baar sdhdldi vol hingle® waa De voorzienigheid beschikt. Nog 'n laatst© hilik' wierp ze in haar keurig kamertje, waar de wit gelakte meubeltjes bjllonlken .e® zonineatraaltjieB dansten opi 't lichte l^hangesülpiapier vel kleine bhuquetjiea ve®g©öh-mïj'-niiefj|eis. Z:e had 't zoo lielf ha,ag eigen, Hlein vro|a!- lijli] kamertje, wapr ztö na sohoioïïtïjld vleir- tioiefde ie® waar haar bdekjenkastl Stond da mu,ren waaiers e® drccmpioplpein en overal i'eukje,, kleine snuisterijtjes, wiaiarvian ze zico hield. Dies winters Sfond er 't ldaAeltje rood en zong 't water in 't blonk' gesCbuprdte; kjo,paren keteltjj©. Dan kwamen 'haar kjen- niïsi:® b'cve® theedrinken; sAemleraivoinclieinj wlea-den er gAondem. en leer wtegd dlainig geredeneerd en gedablahtReird ovrl' plsyciio- lc.giscbe. strocmingen, over nieuwe wer kten, die pias VeirsA'ene® waren ©n d'r eigen wierk, en dat va® d'r kteainissen werd' djan voorgelezen, vaak' afgekamd e® bekriti seerd. 'n Te'okleminig g.emonislt|erd, de pttr- apcctievisAa flomten va® 'n söhilderiji be- sprokien. Maar leeren deed jl© d'r altijd', dl© schemeravonden, en je wist. datj 't| igoed gemeend wiais;. ©n dat 't j'e vrienden, w&nen, did om je zalen. Met haar 'fijne, dunna vingters atoeelda z© ®'_[g)ep,ns over die piaarsroode heihlqem'pjRs in het bronzig mamdj© o,p het 'klastje, en 1 ai Ate zooals .alleen 'n meisje laAen kan, dat héél. tevreden is m'et 'f levten ien in wier hartje heit, raine Mijidiei Roomsche geluk woont. Die heerlijke hei, had te Zaterdag mat, Benny gejpluklt. Benny, haar zonnig, vroolijkle' b|oy! Ze ziag-hem tel beschouwen e® de ongelukkige diertjes 'to zien worstelen. En het wore® allen schoone an vatte vogels. Overal ruisahbe en fladderde het in hef bosA, on date. ge luiden waren g-ememgd met d© kórt afgie- brokten tonen der lokvogels. H©t. r'wae een ware ipinet voor de knapte®. „Halt, jongens, wacht ©ven," riep de houtvester. Hij ging voor. Op een© plaats liep het dicht. bassAage vlak! langs den teeg. Ee® dunn«. dorre 'tak! vargpRrdlei dein doorgang. Hij was zoo gelegd' dat hiji bij de minste ia;amralkjm,g moest valle®. „Daaraan 'kan me® zien of aan etrooipler in het hosch is. Wie hst niét woelt, tet ar niet dpi m denkt niat dat hijl met cpfeeit zloo geplaiaitgt is." Wiaar hel pad liangis voAtigei, mloienasisigfe pliaaitee® leidde. wa,s heit zorgvuldig .piiatglejtrapit zloodat men duidelijk den afdruk van ieder vo®t- kóu waarnemen. De, khaaj]:, wilde blessen in oen strik doe® toen hij bleof1 staan. „Zie eejns, v'ader, zie wat een lief, mooi vogeltje. Heit vloog niejf «eaiis wog hoe® ik aan kwam." „Dat is e,e® roodbiorstjiet. Dia zijn zoo tam dat zij 's winters bïjna, glltip; om dei houthakkers rondvliegen." (Wprdt vervolgd).

Krantenbank Zeeland

Nieuwe Zeeuwsche Courant | 1933 | | pagina 5