oord-Hollandsch Dagblad f 6,90 ORD ACCU 011. Ford Dealer Roosendaal Tweede Blad De loman van Rebert Haftings goedkoopst oudst adres. [oord-Holland USKCORSET RTEUR GOES (ZEELAND] n tfSCHE COURANT oekt U san afdoende en succesioili cltme ln Noord-Holland boven 't Y? ïaafst uwe aanbiedingen, aanvragen, ekendmaklngen, enz, In bet - - - iat meest gelezen dagblad In Noord- lolland boven bet Y, met idltla's ioor Alkmaar, Helder, Hoorn, Pur- nerend en provincie - - - - Aanvragen voor advertentletarlavin rlchte men aan de Administratie Talsfoon 433 on 833 - - „F O C U S" iventien gulden et" te Goes, ON 335 - KREUKELMARKT 7-9 30.000 fl. wijn. ZATERDAG 23 SEPTEMBER 1933 NIEUWE ZEEUWSCHE COURANT Oude Koeien. FEUILLETON ONTSPANNINGSLECTUUR De geheimzinnige beschaduwing HISTORISCHE KRONIEK v* Hondarden liale en Homoeopathische Geneesmiddelen in voorraadl HOFPLEIN 8 ALKMAAR een prachtig |tstekende pasvorm en extra steunband bij Firma A. R. DE MUYNCK ange Kerkstraat 9, Goes Telefoon 473 /RAAGT ZICHTZENDING eciala Bandage-Afdeeling mat aparte Paskamer en eigen Ateliers. 13 platen ssen in alle wagens. l voor Automobielen met n worden door ons pas» MIDDEIBURG, Tel. 546 tionair in Effecten. INRICHTING, irende d. marktur.o zitting I. h.9 orkomende Bank- an Effactanzakan SER BILLIJK. 18174-30 ROODE WIJNEN Bordeaux sup. p. 12 fl. f 12,00 St. Juliön p. 12 fl. f 15,00 Margeaux p. 12 fl. f 16,20 Chat. Bellevué p. 12 fl. f 16,20 Chat. Lafitte p. 12 fl. f 16,20 Petit Bourgogne p. 12 fl. f 16,80 lossi per 12 fl. f 18,00 per 12 fl. f 18,00 >f rood per 12 fl. f 18,00 ico huis door gahaal Nederland. (Peristoniije). Ieder seizloen heelt z'ijfn attractie. Ieder seizioen heelt Zijn eigen wa-arsc'h u wing. De Winter lokt met ij's van één nacht; die z'omer noodt tot zwemmen en ver drinken. Ej!k jaar brengt slachtoffers. De waarschuwing van het vorig jaar is allang vergieten. Zijn de mens'cheh ziende blind01 is veler raenschenhart te jong om! te gelooven inn de wioorden van de ernsi-jj Uude waarsc'hiuwinngm zijn. oude kpeion; ■we zijn souris verplicht, ze uit ife kloot te halen. i i 1 Het verhaaltje is al vrij! oud. "t Is zelfs vervelend. Gemakshalve, noem ilt den 'held than. Hij - heet pnders. Illij woonde vroeger in Den Haag; nul Woont hij, elders. Als li!ij| düdorte regeljt leest, zal hij, eenigszins meewprig .Igjiim- lac'hen. 1 IJjan Zette ,opi zekéren dag do 'hcejtó familie 'in verbijstering. Bet 'w|as en ia nog een O'Uiderw'etsciho Katholieke familie, z'-ooals er nog velen zjjh, die de pudo tra ditie liefhebben. Zo gelooven nog in Wo wijsheid en de iiet'de van do MoedeikleijK 't Z'iju van die ouderwetSche, dagelij|kq xnense'hen, die, -ondanks hun degelijkheid toch lieel goed de -ton in it Water kunnen zien schijnen'. .Van klwétolarlijj af overdre ven vromigheid is bijl hen geen sprake. De normale praktijk van de Kerk zit ze in merg en Meen. Ze dijn daarin groot igéw'orden, ze toevinden Zich er wel hij' pn ze wlijiken daar niet van al1. 'Hun wat m-en tqgenWoordig graag noemtmenta liteit is zlaa. Z.e hebben hun orthodoxfl ideeën omtrent hum Mis lrooren, biechten, Paa,schcomm'unie, verkeering, verloving en trouwen, kindergabloorte, vasten en .ont houding, kerkelijk' gez'ag. In k'erKellijlk'd laiangelegenhed'en spreekt dé Paus er h(et laatste Woord. En ze houden Zich daar aan. In één wloord: 'n «ebt gedegen Ka tholiek gezin al gedachten lang. J|an lid v;an die gemeenschap wias' als zijn viadpr en zijn groptlvladpr, 'n -eclhte Riaom'sche jongen, klaar om te hel pen en lid van allerlei vereenigingen, ilijo toeslag leggen op z'ij'n vriijle jalviondenfpia- tronaiHitS-sechetaris', pir,oplag,andiisltl, "b'est'uurs lid1 van de parochieel© Maria-Congregatic, lid v,an den Stille! Omgang, Er iw'erd graag over hem gezégd; dat hij! een apostel Was van de diagelijksche B. Communie. Eini (Wij' was dat oioik'. Deze lange inleiding wlas noodig, om de verbijstering te schilderen van de ÏU- milie en de vreetaiden, toen than, lid' vjan.... lid! van.—i -etc)., op zekéren dag thuis klwlam met een niet-katholieke jonge damte waarmee, hij, .zic)h Verloofd had. Stilte. Stemming! V-ader en m'oelder istonden geslagen te kijken 'en hadden minstens een uur noodig omi qp adem1 to (Komen. En wat er volgde, valt l'ic'ht to raden: bidden, s'meekén, verwijten, hard," Wioorden, tenslotte berusting. Jan hield voet Ibdji stuk!. i Dan troulwen. N;u, na 'n paar 'jaar, Spijt. 'Zijn mentaliteit is anders. Zlijlklan hi&t meeleven. En J'an misère. iWat 'wlag -er gebeurd?, Ojude Koe..., mjaar hij rnloet uit de sloot' gehaald Worden: neutraliteit'. Hier komt het seizloen met een Waar schuwing: |Jlan liajd zich laten hop raten om lid te W|ordem Van een neutrale reislj vereeniging. ,JJla, Zoo'n reisje langs den Rijn, Rlijln, RSj'n; 't is Zoo heerlijk en zoo- l'ijb, 'fijn, ï'ijn, -etc1." Daar leerde, Wij) in het reisgezel schap zijh aanstaande vrouw hennen. „Ik kjwhm', ik Jag, ik pverwon" z|oo, ging het hier: J|an w]as in de gloriia en heela- maal buiten Zinnen. 1 I Verloving met een Waart je. Trouw'en's met een staartje! Ik' sprak destijdjk lang met hem! Jongen, Wlaar iZit je klop?/' Geen land mee te bezeilen!. En als hij! 't nu ongedaan klom maken! iWe z'ijta heel wat uitgelachen om' jtpiz© bekrompenheid, die waarschuwt tegen ,z.g. neutraliteit. Vijl 'w|aren monsters van be krompenheid; maar de "feiten hebben ons altijd in 't gelijkt gesteld. De oude Ik-oe moet even ,-uit de sloot gehaald. Blijft toch onder eigen. ff'an bleef' niet onder eigen. Ze héb toen elkander leeren Kennen in do lol. Met hun dolls kjopi maken iz'e Euu reisje naar de cenwigh-eid, een reisje langs den (Rijn. De werkelijkheid, is anders. Hiet genlijk niets anders dan het m op zaken, inplaats van te iten tot men tot U zal komen succes op zaken af 34 Sherney liet weer «en gtemeenjen grijns zien. Bait Zult ,u niet doen, mr. Haf- ting. Om' da -dame die er bij betrokken is. Ik begrijp bedt dat een arm! jklein meisje hot moest afleggen tegen «en ehiqme beau ty als miss Ran®. Ik heb haar vanavond ia een rijtuig zien stapaanZe wasl gekleed voor een a,v.ondp|art,ij. Ik bewonder ulW Sma,ak'. dat moet ild zeggen mr. Haftings, voegde hij er met walgelijk-huichelachtige onderdanigheid hij. Maar in zijn hart wist Robert, «fait het niet de geparfumeer-da zijden japon van de gevierde maar hartelooge schoon heid was, geweest, maar het armoedige dunne mauteltje van het arme circus meisje, dat stil ,en verzwegen zbo'n groote onbaatzuchtige liefde voor hem! in het hart gedragen haddat het- niet de g'e|ur van de dure kasroZen w,as geWeepb, miaar de herinnering a-au de vertrapte papieren bloem, die hean tot dit besluit hadden ge tracht. Toch. waq ,d'el tooverkracht van Lilians oogen en heit lakkende van! haar Seheele persoonlijkheid' nog mieit gedoplfld in- W, zelfs nu hef beist-e deel van zijn liefdé Sestorven was. Hat kon hij, niet ontvein- leven is geen lolletje, maar een! roeping, wlaar ,alleen twee geiijhfec-stemidie mlen- echon tegen ,op kunnen. Er z'ijn Kiatho,- lieloe reisgezielschappton in overvloed. Heel toevallig, dat ik', over dit onder-, werp schrijvend, een ander document in 'handen Krijg. Moge het velen tot wlaar- sclhuwing strékkén. Een katholieke familie sü'uifc iZic'h om bepaalde redenen a-an (bijl een neutrale coöperatie. H|un -overtuiging Wlordt "ver der ongelmbeid gelaten, 't Is immers neu traal- overllijden van iemand luit het gelzin stluurt da familie, fds dank- betuiging voor de béw'ij'.Zen van deelne ming, een Klaart mat roulw'ranld. Opl dien Klaart istaat ,als naar gew'oonte: „W'ij1 be tuigen n -onzén hartelijlkien clainlc' voio-r de vele toeWijiZen van deelneming blij| hiel ioverlij,dien van onizen Echtgenoot, !V,ader, en broer N.N....." 1 Heel géwloon dus. En er Valt niets pp aan to merken, behalve Wellicht dat het 'bij! Katholieken g0bruik'ellij|ke Kruisje ho ven 'die- annoncé ontbreekt. Maaralleen leesb!a,ar vao-r hen, wiens oog er toevallig over heen 'gaat, Staat met kleine letters gedrukt, in het zlw'art van den zwarten rouwrand: „Coöp. Ver. ui. a. „Ass. voor Lijklv'e-r- brandiug. Seclrelarifiiat:.... Telef :.X." Mooio neutraliteit, die op een rouw kaart van Katholieken, buiten hun mede- Weten om, stiekluinl een reclame druktJ voor oen praktijk', die llijlnrecht in strijd 4s met de beginselen van den begralv'eua en diens familie. Men 'Zij gelwhaxédliuwd tegen...... neu traliteit. II. DE, GREEVEL J. HET HUIS. Het oude Fransche huis stond breed en statig, midden in het prachtig park, da.t een oppervlakte besloeg yan verscheidene 11.AToen 't huis; gebouwd Werd was de omgeving1 nieteoio, schilderachtig als nu. Overgrootvader, die niet ov'er zeer rui me middelen beschikte, had in dat géluk kig tijdvak,.het terrein tegen den plrijis vlaai tien stuivers per M3 gekocht. Hij kocht het- als man van ondervinding, die: de waarde van bet grondbezit k'ent. Hij Koesterde1 dan wensch, vopr zijn nakjo» melingen het, familie-gbed te grondvesten. Het eigen plekje gronds trekt onweer staanbaar. Na Gods Voorzienigheid! ie het onze eerste toevlucht, onze veilige schuil- plaaits. Op dien grond had hij aan den rand. van het akkerland, bosohaianplantin-gen aange bracht, tegen drie franken pier honderd: olmen, linden, 'ei-ken, ahorubooim&n, plata nen.'s mensohen goede vrienden! Apip-elboomien had hij in menigtegieplant, omdat de appielen van het pene tot het andere jaar duren, en men nooit weet jwla.t er gebeuren kan. Met appelen on aard appelen is men gered rfjen lijd'® van hon gersnood! 1 I Daarna bouwde hij het huis, Stevig, vier kant, met dikke muren, met diepe vensters en breede deuren,, -een huis voor de eeuwen der eenwenHek, Hjujs! I Tevreden sltiea'f hij, na, vbor de toekomst gezorgd te hebben, z|o,o goed hij het ver- macht. G rootvader volgde hem opi. Hij was ,eian lange, blonde, oen artiest. Hij bela,s,t;te ziah ermee ,h-eit sohoone met het nuttige te vereenigen en zijns vaders practisch Wenk onder dat opzicht te vol tooien. i In -heltp ark legde hij paden aan, oini- zoomd mek ro-ts en varens, séhiépl hij te genstellingen van licht- en KLenréffectien. Witte, bei'-k'ensta,mimen staken hearlijk af teigon het somber-a bruin yan de hooige beiuken. ElauWe oeders, spkeidden hun vertakKin- g'en onder het "lieimefcblauw der zomer luchten. De muren sierde hij m-at kl-ema.- tie-t-en. wilden Wingerd! en leiboomm. Hij smukte warandes en priëeien met over vloed Van klimrozen en deed in dep, vSjv-er de. wakerleliën ontluiken. Dan stierf hij, tevreden over zijn week', ojpl zijn terras temidden van de schoonheid di'ei hij met -groote toewijding voor Zijn n-aikomeliug-en had fp voorschijn gero-epen. Zijn zoon volgde hetnl opl, bezield met dezelfde liefde voor 'hek landelijk bezit. De 'familie was talrijker géworden. Hij bouwde ia,an [wteerspijden van het zen. I I i Hij treuzelde nog een -oogenblik'daar op liep hij gedecideerd naar ZijU schrijf tafel en liaald» zijn chèque-boeK te voor schijn. HOOFDSTUK XTTÏ. Toen do de-ur zich- gestoten had achter Sherney's gameien-volda-an geziclit,. Kwam del jonge Haftings tot de, conclusie, dat hij een groote, dwa-asheid had begaan. Nu da dx.u|k' va-n do aanwezigheid van den bruut van hem was afgeiw'enteld, Kon hij weer vrij ,en objectief' dénken. De- aanwezigheid van den mJa,n had voortdu rend allerlei beelden nik 'de, -afgelbopien da gen voor zijn pogen ger-o-epen, had zijin sentimenteel verlangen- gewiekt om Ro salie's geheim' te bewaren en ts bescher men tegen da onbeschaafde grofheid van ha,ar „voogd". Hij liep gejaagd' da Kamer op en ne-er. Hij' had gemeend dat hij! da Kortstondige historie met Rosalia al een Weinig begon te vergeten, d'at zijn verblijf in Londen alles al 'n beekje ibegbn te verzachten, maar na het hezo,ek van Sherney stond hij weer midden in de eeliokk'ende 'gebeur tenissen. Eergerson zoiu h,elm, ongetwijfeld1 'een zwakkeling vinden, maar dia had goed pratendie had geen last te dragen van berouw en Sma-iit zoaals hij. Sherney had buitengewoon slu|w| de jniste snaar bij hem huis ecu vle.ulgel bij, wak het niet alleen grooter maar .aaK fraaier maakte. Steeds beter vervulde liet: liuis da rol, wa-arvjo-oir het was ingericht. Het Wlas het centrum waar aller geda-chten en harten heen gingen. Giodnrenda ,a.oht pïaandeni van Pa- rijsehe overspanning leefde men in1 da hoop elkaar daar terug te vinden, jongp huis houdens -en oude gezinnen, da .allerklein sten, die pas op onze, planeet waren aan gekomen, zlooi bleekjes en keer, deden er •gezondheid iop en roode wangen. Da oud sten genoten van He beminde, omgeving hunner kinderjaren en herleefden in de herinnering van zoo,Veel herimneringfn. ■Soms Zei vader lachend 'tot zijn kinde ren, in de stellige overtuiging, van*'da dwaasheid -cener zoodanige yer.onderske'1- ling: Als ooit «en uwer liet huis, ver koopt, ko,m ik' bij hem spoken. De kinderen haalden de .schouders op: Verkbopen, het huis! Op zijn belurt, na, volgens traditioneel voorbeeld ,a,an de vermeerdering van zijn bezit te heibto'en gewerkt, lcwam vader te] sterven. Deze week' kreeg ik bezoek van zijn oudstén ztoon. Plotseling vroeg hij mij', oud vriend vla,a da familie, of ik iemand kende, diei bef huis zou willen klopipon. Helt huls, »w huis?, J.-a,, ,ons liuis. Maar Ik wjaef Wlat u- zeggen wil. Hij viel neer ojp een stoel en beg,o|n te weienen. zaéhljes. Ik wist nie't wlat te antwoorden oip zijn onverwachte vraag. Terwijl hij zijn tranen wegpinkte,, legde hij m!i] den toestand uit: De papieren van vader zijn tot op, de helft Verminderd. Dei 'belastingen zijn zooi drukk'einid g,ew,or- den.h et arbeidsloon is niét meer te Ibie,- falen, liet is zoo hoiog, dat niemand onlz'er het onderhond bekostigen ka.n. Wat zouden daar de ouders v;an zég gen? riep' ik' bedroefd' uit. Niets anders dian wij, sedert den dood' van vlader. Wij kennen alle hominem, eiken steen. Wij hebben ,er gespeeld als kind. wij hebben -er lederen zomer van ,oms leven door,geibi'aioht. Het Oiude huisl is vol poëzie', vol goiuvlemirs, de, herinnering ,a;a.n hen, die het gebouwd hebben, volgt ons tot in de lanen! van het park, dla,ar verloofden zich de grootouders. Met ge broken hart, geven wij het oip, ni'aar de oij- fers in handen dwingen ons1. Geien onzer is in stoiat helt te behouden. Maar hoe nu meit, de bepalingen vain hef testament? de onverdeeldheid vian het gem-censchalplpelijk bezit, De, bepalingen z'ijn helaas nie'f langer na ie. Komen. Bet: is .onmogelijk. Mijn tweede liroelcler is zeeofficier, de derdie nog .onge huwd, de t-w'ee jongsten minderjarig. Ik, als oudste, heb getracht het ta behou den. Ik kan hef niet, ik kan. het niet moer Toen de zlo-oin van mij'n vriend in hittere stemming- vertrokken was, Zette Ik mij treurig neer op, den stoel, dien hij verlaten had, en dlatoht aa-n wat hlij- gezegd had: Hief, is wa-arl hij, kbn niet meer. Doch een wetgeving als de -onzei, die tot zuüie requlfaten leidt,, ia een wetgeving des -doods. Zij doodt de familie ,het gezin. Na, zooveel andere oorzaken, zijn de bui- tém-spiorig-hdage belastingen sohuld aan d,en ondergang van zoovele oude v'ronio ge- slaohtén, die hun voorvaderlijke hlaai'date- den in vreeimde handen zien overgaan. Wiaf gaat er gebeuren met al die oude behuizingen, -die, zijn als het gelielfd gelaat va,n het landschap,, d'at men bewondert vanuit dén trein als men Frankrijk in |alle richtingen doorstoomt. ■Wiens eigendom zijn ze, enfo,t welk'doel? Op zekere ootgemblikken schijnen Zelfs de levenlooze dingen ten hemel te sohreien. PIERRE L'ERMITE. <G,G'el'derll andier"). JSm'son was het o-pgeruimdete type, dat ik, ooit heb1 ontmoet. Hij wlas de ziel van onze fclulb. De mloptplen, die hij! vertelde, waren de beste, die er o-o-it getapt wer den en altijd origineel, aan izlijln eigen brein ontsproten! In gezelschappen Iwlas hij: -allïjid degene, om' Wien men zich ver- eenigde en dan wlafJ de lach niet van de Lucht!' i f I l De vroolijkheid en ongedw]onigenlveid van Jiimson werkten aanstekelijk o,p ons en wanneer het -Spreekwoord „Each -en go blijft geztod" opging', dan, Zou er geen dio'k'ter in heel' Londen o:oit meer Kans weiten aam te roeren. Rob keek naar zijn opengeslagen chèqn'e,- boelk en den nog nie,t drogen, in'k't o-pl hét souche en hij z,ei in zichzelf dat bijl sta pelgek wa,s geweest om zich zo.e ta laten afpiersen. Shierney had hem nu, min of meer in zijn macht. Hij vroeg zich nog eens nieuwsgierig a,f Wat mr. Fergerson er wel van zeggen zou, w:amt dat hij 'het he,in vertellen zou, wist hij zéker. Maar den volgenden morgen leek ,dit hem toch absoluut onmogelijk'. Rob was niet moedig genoeg om op, tq bieéhten kon -sla,pi hij zich gehouden had. Mr. Fe>rgers,on ging met hem naar de bank van zijn vader en regelde züjin Zaken voorloiopig. Dat de-ed Rob's stemming weer wa-t, opik'lar-en, want geld' Wlas fcodh wel' een allervoornaamst "Lug! Lij iema-nd van Zijin levonélionding. Hij keek' bijna, weer vro-o,- lijk, toen hij! met den advocaat de bank' verliet. De zon scheenondanks de kale bom men leek de winter nog ver ,op| d-ezén mil- den herfstdagheb leven wan todh! eigenlijk nog zoq kWaad' niet. U ga,at toch mét me mee lunchen'? vroeg R,ob a,an Forg-ersom, maar cle|z& be dankte voor do nitnoioidiging. Rob was ontstemdhij w-ais niet gelw'opn dat uien een uitnoodiging vain hepi ,aflstoeg. Hij zei haast niets meer voor de taxi voor het huis yan den ouden Fergerslom stilhield. -■ hébben één cénlt aan ons te Verdienen. Maar op) zekéren av-ond meende ik tot mijn verwondering, een schaduw op, IJ iui- -son's g-ezlic'ht te ontdekken! Ik verOéelddo me .zelfs iets zenuwachtigs in zijh op treden te bemerken, iets, Wat ik 'vian hem -allerminst gawiend was. De anderen schenen er échter geen erg in te hebbek, tondat ik, -er ook ai spiaauig- niet vorder meer ,op dioordacht. .We z'aten weer pis gewoonlijk: gezel lig 'bijeen, met J'hhs'on in ons fnidden, dio juist ,op het p:unt stond oen epikfélplint-ei'- uieuwe mop1 te gaan tappen, toen hij plotseling iZwleeg, na,ar 't raam rende, Ihel; openruikfce en fink's ,en reéhts naar 'bui ten keek. „Zeg, wat mjankieert jou ineens?" zoo schreeuwden w© -door elkaar. „O, eh, niks", izei |J!iirigon zenuwachtig, terwijl hij! het raam' wieer stoot en na,a,r zijn stoel terugikeierd'e. Maar na,ulwie-llij!ks w-as-ie we,er gezeten, of hijl sprong op nieuw op, liep nu na,ar de deur, smleet- dio open, maar weer scheen zi'n inloeite tevergeefs geweest te zijn. „Nou is 't welletjes, (Jimteon,\'' riep een van ons uit. „Nou M je ons vier tellen 'wat dat heteekent!" dimson k-erlk -qen o,ogenblik '-beteuterd voor izich heen. „]Jia, eh, ,z'io je, dat wleet ik zelf niet!" antwoordde hij! ontwlijjldend. „Dia's ma-ar 'n smoes! iWaarotai do© j'e dan 'Zlao raar?" „Nou, als juMie 't 'dan mét pile ge weld willen wet,en" 'ging Jïmtou een beetje korzielig voort, j,ik héb' liet ge voel, algo-f ik' door iemand wlordt bescha duwd!' Hé? Wat? Bës'clbaidU|W'dklonk' het dooi' elkaar. „Ja, Ibes'eihiuduiwd, geyolgd, hespion- neei'd!" ging jJUmton do,or. „E,n al wel een Week drie. Hf kan mie nergenlq in gezélSeli-ap vertoonen, of ik zie die went bij! me in dé touiurt! Vanmorgen ,Za.t ik! bÜjj den kapper, hij! ,zia,t Vlalf naa-st pi'egister avond ,z:at ilt met m'n nichtje jMaxgot in de -bus; hij zat naast ons! H|ij| schijnt me geen «ogenblik, uit het gezicht te willen verliezen! Zoo- keerde ik' gisteren m|e|h Fred in 'n taxi huiswaarts. We z'altlen heel genoegelijk- té praten. T-oevallig' kïjlk ik op een oo-genblik' naar -buiten en da,ar zag ik 'm weer in e,en pndere taxi, die z!iji aan ,z'iji naast de -onzia bleef rijjden. Toen 'k 'n paar dagen geleden 's avonds een paar kennissen uitliet, dia deii avond bij me li pdden doorgelbrpicht, iz'ag ik 'm Weer op verdacht© wlijlz'e oip het trottoir vlak -onder m'n jannen rondslente-ren. 'k Heb- 'm1 -al ,een pilaar maal willen ,aan- -ho-uden, maar steeds.wias1 de kérel ver dwenen, alsol'-ie in den grond w,as weg|- gezonkien! Gisteren ook', zat ik met Bul en Teddy in „Pal,ac©" en daar ontwaar-, de ik 'm Weer plotseling na 't 'tweedq bedrijf vlakk achter ons. Een oo-genblik later w|as-ie, echter véi'dW'enen. Ooki in de -ondergrondsche iz'ie ikl hom' lieel vaak, als ikl met iem|and iz'it te praten!" „Majar Iwiat is 't dan voor ©en persoon ?}'- vroeg ik: hem. - l ,;W©et ik' niet!" -antwoordde Jimsion kort. „Het is ©en vreemd Jiitz'iejnd type met ,een slappep hoed e-n een biani'd V.an minstens ©e-n week! Hij! heeft zeer schich tige bewegingen en diepliggende oogen. Meer weet ik ook niet van hem." „Maar heb je dan igeen veratoeden waar om die vent je iz'oio- achtervolgt? „Geen notie! Ik' do© -niet aan geheime genootschappen'k heb' ook' nog nooit v,an m'n leven een heiligen steën uit eép v.an die O-ostersche afgodsbeelden gesto len, ik....'" Plotseling brak' hij, den zin af! Zijin ge zicht Wérd aschgraiuw. Met den vinger Weeis hijj naar de de-ur'. „Kijk... klijjk.... daar is-ie Weer!" kwam het lieesch over z'ijn lippen. Aller blikkén vlogen naar de deur, waar we nog net een gezicht, als door Jjim'son beschreven, Isonden ontwaren, ida.t echter direct verdween. Onmiddellijk' daar op hoorden we, voetstappen, die iz'ich haas tig verwijderden. ,We stormden de ga-ng' op, om nog slechts d© slipipen van de j,as van -den s'pion om' den hoek' te zien verdwijnen. Even later hoorden we een auto (aanslaan, die bliksemsnel, Wtegreéd. „Al Weer te la,a,t," hoorden we 'rJlim'son kreunen. - I 1 J De ge-heele volgende Wéc)k bracht ons eliken avond een nieu-wé geschiedenis Van Jimson's heseha-duwing. De|ze zelf' wajs een geheel -ander mén-sch geworden! Géén lach ikwlajm er meer over zijn lippen. ZSj-n oogen .stonden hol en izl'n Wangen w,aren bleék en ingevallen. Dei oude heer vroeg Rob niet om mee naar "binnen, te gaan. Adieu, Robert, als j-e me nooidig hebt-, weet ja toe fa vin den. 1 I Hij zei het' opl een to,o,n alsioïl hun relatie hiermede geëindigd was. De onmis kenbare koelheid in de houding van Fer gerson ontging Rob niet; het prikkelde hem, maar verdroot hean toch ook. Hij had het gevoel gehad dat da udlvTOuat altijd klaar zou staan ,om hem' in zijn moeilijkheden te steunen n,u| schaein1 het wel of er niemand meer wlas -opl Wien hij rekenen kon. Ik geloof dab u nog! altijd kwaad op- me, bent om mijn uitvallen gisterenavond, zei hij half! .norsoh, half verlegen. Maar het was, de w'aarheid Wat u vertel de; ze gaat met Querne trouwen; ik heb haar zelf gesproken. Er kwam e,en vriendelijker trek op Fer- gerson's gezicht: wat Was Robert, ondanks zijn 'forschei gestalte, innerlijk tjoeli nog een jongen. j j 'Wat is het toch -een beroerde boel op# dei wereld, ging Rob dof voort; Wh-t heb ik' a-an al mijn geld? Heel ve-el ho,opl ik', klonk hef rustige' antwoord. Jei heele leven ligt nog voio-r je. Hij aarzelde even. IK tou ja willen vragen. Robert, ,om mij iets te, beloiven. Rob wist niet wlat er komen zou toaar hij was in -elk géval blij dat hij, nu de ver* „Ik kan er met m'n verstand gewbon niet bij," sprak' hlijj opl een avond, toen hij' pen oiogebbiiiik' met mijl alleen V-'as, „waar voor tor 'wereld die ikerei mijl toch steeds moet hebben en voornamélijlls, jals ik iu gejzjelsoh-ap ben!" „W,aar-om noem je de pplitie niet in den arm?" .stelde ik vo,or. „Héb ik' ook -al g&cDan, maar dat helpt ook al niks'. Die vent schijnt ppi alles voor bereid te zijn en steeds als Ze 'm willen pakken, ontspringt hij net nog op het laatste ©ogenblik den dans! 't Wordt een nachtmerrie voor me, Jphn! 't Maakt |m-e 'nog gek'! tei l 1 En na dien avond zagen we h-einl zielfe niet meer in d© chi|b. Totik ©enige dagen daarna a.anj een kiosk ©en exemplaar kjocht v,an do „'Weekly iJlokes", een weekblad, alge meen 'bekend -oml z'n ;go.eie mioippen. ik' liad 't ding tevoren nooit Ojangek-eken, om do eenvoudige reden, dat We p,au ,Jim- son genoeg, hadden! Nu, dez© echter de laatste dagen niet mee verscheen, had ik eigenlijk als 'n Werktuigelijke reiaetie oen exemplaar gekocht. Do ©erste mop, die ik er in las, wlas v-o-or mij! ,al oud! Ik had 'nu ^Jiilmision al een maand geleden in de éLuh liooren ver tollen! De tw'eede had ik: on-zén vriend twee welden gel-eden in de bus' hoorren taplpen! De derde h,a,d ik' ook' al van 'm gohoiord o-p een morgen, toen ,w© in de -ondergrondsche naar kantoor gingen. De vierde.,.'.f,. Opeens ging me een licht opi! Alle maal mbppen van iJjmfepn! Zou het mpge- l'ij'k dijln, dat....!. 'k iViohgd© istraaft iop nafcr 't hjureau1 Vian de „Weekly H'oikes." „Zeg, vertelt ,u me eens," viel ik met de deur in huis', „is er onder het pea-soneel kiere en -ongeschoren typ© met 'n slappen hoed en diepliggende oogen?" Do 'bediende, die me te Woord stond, dacht even na. „J-a-, dut klan wel. II 'bedoelt mdsschen onzen moppen-redacteur Millerhato', die daar too juist van een inspectietocht bin nenkomt?" i Ik keek in de aangeduide richting en 't leed geen twijfel! Dat wiag de. bescihadu- wer van 'Jjmson 1 'k Liet 't bureau yan de Weekly (Jo kes" vo-or Wlat 't w,ais ©n snelde naar Jim son's flat, 'wlaar dezé, met de ellebpgen pp de knieën lusteloos voor izMi jiit z'at t,e sliaren. I "I 1 „H-all-o, ouwe jongen," riep, ik' hem! toe, „ik liebi j© achtervolger ontdekt, hopr!"' En in 'breede trekken deed ik hem' 't ver haal van Jimson's mopipen in de „Weekly, Jokes" ©n mf-n 'detective-speurtocht. De zaak wias nu spoedig, opgehelderd en ©en weekje later was Jlim'son weer de zelfde als voorhoen, w;aar,aan niet vreemd was -zijn nieuw©, uitstekend gesalarieerde betrekking als moppen-rediaeteur van de „Weekly Jokes." 1 i Dp Krakatarr-fatastrophe. Dje vorig© maand Wlas1 het 50 jaar ge leden, dat- het voübjanitoh eiland' Kra-ka- t.a,u, of'w'el Kralko-towa, door d!en vuur- jspiuwiendén 'berg van dien naam pp jeen «ntzettende wïjtzé door opspuitende lava- stroomen én -asclhregen's werd -geteisterd'. sDe vulkaniSclvc uitbarstingen Werden dlui- -delijik ta Soerak'arta Waargenomen, wat niet 'wéinig neggen wil, wannéér men pp -dn kaart den afstand! 'bepaalt itiussiclhen! 'do Kralkja-taU:, igeleigen in da Sitqaat Soenida tusBichen Supiatra jeu J|ava, én de stad Süér-akjarta. Téi Gheri'blon nam'.mien, her haaldelijk ascihregens waar, welk'e, door pen stefkèn winld' a,augedreven, de straten en wiegen bedekten ©n de gdheéld omge ving tot een gember stukje parda m'aaktlei. Do ©norme gloed en vuurwblké'n, wedlKe |dq uitspattingen der Ki'alkiatjatu in dien toood- lottigen nacht veroorzaakten, kon mén vanuit Chealbbn gemakkelijk Wa-arniemëu, Serang, 'welke ptaats niet ver Wun! P-asoa- roean verwijderd ligt, wap gehuld' in teen diepe duisternis; toll's toen de) tob! ha,aaf pjeiste stralen qver de aiande Igloot, fejon mfem nog geen hanld voor de ppgten Am. D|a jgaslichten oip d© openbare Wegen, waren 'uitgebluSclht, (zloiodat helt verkeer Wolldo- men w'erd stopgetot. Hpnderdyn Ibfuggen ftiusschen Sérang cjn Anjer alsook 'in do -omgeving van h'e,t eilapid sppélden hifejt do dikk i'. lavastroom mede. Dje aanblik' iviin 'de verw'oeste en izlo» zlwaax 'getroffen gfcre- ken uit, 'die omgeving vain! het ieiland mloelt Verschrikkelijik ,zlij|n geweest! Dia" 'ISjlklen der slaclhtoffers bedekten die aards. Droe vige toonéélen Spaelidtelu zich af in Uo houaing een beetje gespannen scheien, aa-n Fergerson maar niets verteld had' van Sherney. j Je mo-efc me beloven dat je m© in ©lk geval zult waarschuwen ,als je ©r o,oit over mocht denk'en ,om weer te gaan tr-ouWën, Robert. Ik zal nooit, weer troulw'en, zei de jonge man kort en afgebeten. Mr. Fergerson glimlachte veelb'e- teck'cneud. I lil Dus ik' k'a-n het gem'akk'elijk genoeg beloven, z'ei R|o|b weer met eien geflorcéier- den lach. In -een piloteelinge behoefte aaai hartelijkheid stak; h-iji den ouden heer de hand toe. i 1 Walt u m,e, niet af-'en-toa eens Komen opzoeken, mr. Fergerson'? Da advocaat nam de hem toegestoken hand aan en hi-eldi'dia ^enl ^ogenblik' vast. Kom1 mij maar opizoeken, als ja me noodig hebt-, R-olbert. Mr. Fergerson giug zijn woning bininieln an da tajxi met Rob reed weer wég. Hij ging ge|m:akk!el'i],k in -een hoek zitten en strekte zijn, breiman, uit. Lamme boel op da wereld', zei bij iin zichzelf. Iedereen is even zelfzuchtig ©n d-e oud© Fergerson is gaen ha,ar beter. Hij wais nog niet -a-an de wlaarheid' toe, dat do schuld niet bij da anderen lag, ma-ar bij hein-zelf {Wordt vervolgd.) j: "I

Krantenbank Zeeland

Nieuwe Zeeuwsche Courant | 1933 | | pagina 5