RTS RDKACHELS.enz. [X, Roosendaal KWERKEN sa: ROQETTEN Tweede Blad itenmarkt 20, Goes ONS UITGEVOERD :URIG .UGën LLIJK De ma» van Robert Haftings 10 September HERDERS •UWSCKE COURANT ZATER9AG 8 SEPTEMBER 1933 NIEUWE ZEEUWSCHE COURANT i*e koffie..: jSPIJN VERDWIJNEN keet" te Goes, GEZICHTEN. FEUILLETON ONTSPANNINGSLECTUUR HISTORISCHE KRONIEK ook Koffie van D'E.f ICoffie nog nief hebf lzich nief voorstellen smakelijk ze isf I bijzonders! tweernt ent per half poncfi k kwaliïei£,f prijzen. oor vakkundige reparaties, /an het balver. |endijk. ir de aan BRIE tien: urg. idelacht- ite Goes. nd vanaf kwart over twee. inbegrepen) f 0,30 Jongens bewijs van inschr. arbeidsb. f0,15 12'/z cent per stuk. OORTS- en KIESPIJNPOEOERS van der. Portret van Dr. J. B. MEENK in Iriehoekzegel E. M. B. Verkrijgbaar bij (tisch zakétui van 6 poeders 12i/i cent. iissionair in Effecten. ilT-INRICHTING. jedur.nd. de markturen zitting la b.t Ie voorkomende Bank- en Ef f ectenzakoi ZEER BILLIJK. i8i74-3fl Perïseoepjr» Ate geeft dlWe. wrfJge: huis. Of' Dries ls MflhteM mm - veel muizen Vangt P* onbe kend, maar ik weet wel dat PpfiB pfl&jff in de buurt van da tolken jzlwerft.; Zonder >Bw5j|feL is Dines verstandig en Zakelijk. Ma,ar soms Komt Dims naar bkx- ven, Waar niéts te balen valt; 1 M'n deur staiat op «n 'Kier. Zacht, on merkbaar alsof idlej wind trok' wordt de kier wMer en precies om 'den WoieK id da starende; kop van Diries onbewiegellijK- m) staat daar, boodsltil alls een filosoof jen neemt het terrein op. 'Geep spier o'pl zajfe prachtig gjeteekfenden klop verraadt Wat et in hem omgaat. H!ij| Hjlkt 'die. Katuit den boom. Er is bÜijjkjhaar Diets Wat 'bijzonder rfjin aandacht trekt, oi' wa.t hem bekoren Kan. Of denkt Dries „je b|aN hooit wéten! Zonder ©enige glejaalgdhead, doodkalm tornt zli> lenig Ijl in bawëging., En jDSrieö be treedt het terrein. H'ij heeli't iets in #n 1»P' van een be- iaarden veldheer, die zli$i situatie foe»- heerscht. Hlijj lijlkt op iemand, dien ik Ken. D!a,t was een ernstig mam met pen tot rust gekomen gezicht een peinzter, etcp. den ker, die, alles Wa,t hij, deed, eerst! met egte stig! gezicht opnam. Zoo Kijkt Dries. Hij neemt hoegenaamd geen notitie van me en doorschrijdt 't terrein. iSam's Wijlt jEjries staan en draait izüjp kjop om staat ie,n g,aa,t onheoorlaar Verder. j Iu het raam' staat een haan van gips die voor aschbaik dient. Dries kijkt hem even aan en hij, heeft 't direct door. Ii)i ltyikt nu op 'n Japansch véMheer, die een slag verloor hij heeft een barsch, on tevreden .gezicht, geteek'end mijt dikikb ;z|w,arte strepen. Misschien lijjk't h'ij oofe wél op Tsjang-taad-Tjjek. Maar een milde zonnestraal teeként eon lichtplek op den grond 'n mandje, met warmte. Zonder verder iets te .Zeggen strekt Drie® met een ongelppMIijjkl mooi gebaar, lenig, en fluweelachtig,; doodstil zich in het mandje1 Zonnewarmte. V,an zijn oogen blijven twee Knusse, wel'belhageJ!ij|k'- knippende streepjes over zlijn prachtige donzen pootjes liggen in rust en Diriesl is «.Rang lekker, ijïïjta mollige lïj't' ademt rus tig met een regelmatige heiwejgtnS'j Dries is in ruste. De schepping is een boeiende film1. Ja 'Kunt uren Kiijjkieni naar Driesje zOqdt uren kunnen ik'ijjken naar een vüeg.. Dé beroemde Pater W.issmann verkeek «D half menschenfevem ,a,an de mieren. Wie ooit oplettend door een dierentuin ge'l'qpi- pen he,eft, neemt een pnuitlwisohbare herin nering mlee aan dierenkojpipen laat ik zegglen: dierengezichten. 't Valt niet. te ontkennen; pp hun snuiten, in hun ooren valt iets tie lezen. Hebben wa niet pre'n staan Kijken naar foo'n i-eusaehtige Chim pansee, met een uitdrukking van mibzlag- gelïjlke ontevredenheid in zijïn behaarden .fop; en na,ar een niet minder ieniorme.ii Go rilla, vol kwja,arm'oedigtoeid en nadenkend, tefwïjjl hij] met een vrij minachtenden blik izit te Mjkfen naar dat rare soort wqztens, dat iz'e „miensAen" noemen, en dia da,ar zoo gek staan te doen, Wat zie „lachen" noemen. Heek de Wtol-aap niet geweldig, uitl- dagend, ala een gepredestineerde» etihurk a la Lombroso. De m,antelhaviaan fixeer de ons miet saaimgeknepen oogen alsof hij zei: pas pp; oi ik aal je voor die b'ratók' komen, 'Kwajongen. H,ee£!t de draad-harige lbxterrier niet een ï'ijlnie, proevendje, Ikfeui- rendie, aristocratische! ai-tistenkop' 'En, heb je ooit -zöo iets iamënt,a!biels gezien, zoo iets izSieligs als een Eingelsche bloedhond "appen van ooren?. pas op jads dat muiltje opengaat en 't roeewtrige geizi,eht z'ic'h spant! En Gie onbtetaalbare unieke aagora-klat. Kan die niet kïj|kien als een b|a,by in bed, en als een cateéhismuslm'eisje d]at haar le-s kent? Eeu ontwaklenide leeuw oi' een ooitwalkiendé t'jjiger, f'ijh gefechminkt mlet diepe kleuren en ^gemarkeerd m'et zWlarte sbreeiptlji z'ijln dat niet sprekend Macchiavel'Listen en staatslui die aan roofprflitiek' doen? Eiu •en luipaard met zijju snorren ^ils sprie ten en z'ijn z'eiibewuste oogen, die heeft iets geniaals in ziijjn doordringenden blik, alsof hjjl de reLativiteitstheorie van Einstein aan 't vei'bfeteren is. Laat ik maar niet verder gaan ik' bfen] nog niet aan die go,e(dige tevreden paardenkoppen, 2.8 De oude man ]s|eek Boberit me|b afgewend gezicht van iter zpe aan. -— Neen, Ro bert, ze is nieifc in Be|d|mund begraven.. Niek? Dian heieiflt diei kerel, Sheraey, haar zeker meegenomen. Ik heb' m,e, den l.aafstem tijd telkens afgevraagd of ik niet #,erker bad moeten aandringen om ha;ax nog te zien. Zij was tochmijn vronhv. De oude Fiergerson gaf geen antwoord. Wjaarom zegt, u toch nietsi? vraeg Robert, eien beeitjei gepirikkieitd. Omdaq ik niet weat wat ik zelggen moet, wias liet leemvmwhjge. antiwhord, .en hei was de Waarheid. Hiji wisjb .Werkelijk niat (w|a,t bat beislt waa om ta_ doen of pm te zaggen. Hiji wiais overtuigd dafc de mlededeeling dat' Rösaiia g_ teelde, een .uifcerst-omaiaugemame ver- ,00t 't'e,n i'oage» Haftimgfe zoor zijm. 1 aWeror ®oheen helm1 ial heel wuit zfw'ak- f»er dan dan vorigen keer. diw Ief^rS)?11 ^eD1 dfaens een vraag .rjAtznu, aan de geheten felheid vaa de, gev'lejkte hyena, raan dia hoztenlip-achtige uitdruk king, van den dromedaris., Riendier en giraffe, gordeldier en wiamdefli-irat1,. Btruisi- vogel iea casu,aris, iz'eearemd ea sperwer, kraanvogel ian papegaai, krokjoidit', ileguiaaa en kihvorsch, vogels en visschen,. etc. z'ö hebben allen hum eigen uitdrukking. Ze hebben die altijd 'zbo, gehad; je kunt ®r ait'ijld naar biïijlvien kijken een ver- heugienis voor het hart, een trioost in! het leven, een spel voor de oogem, eeih film waarvoor Giod' het filmtheater van de aarde bouwde en w'ijj zijjn de Kijlkers. Een eeuwige reden tot dankbaarheid aan den Schepper. Maar de gezichten der menschem? Er is een verschil m'et vroegen'. Ejr is een trek van onrust Wij gekbmen.' Mem lean niet .aitijd even biïiji opzien naar de gezichten der mens'c'hea. 'n DSenenkop; zelfs a& h'ij) bet leven in stukken bijt, w'eerspiegelt d'e> wet van ziju Wiaz'en. Mijn wordt hang als men die. uitdrukking ziet in sommige gezichten en het aangezicht der aarde is werkelijk', ondanks de Pinli- sterstorm. in vele menschengeizichtien ge schonden. Er iz'ijln altijd Wel! Sc'huidijeh en inisdadigers in de iwiereld geweest, toialar Zooveel lb' ruiutheid', bruta,ai? machtsvertoon, onbeschaamhfedd, gebrek' pan schaamte-geb voel, uitdaging en verdierlijking1, nis he den in de- menschen v.ichbba,ar naar bui ten treedt, is buiten het pure heidendom wel noodt vertoond. Die scha,ome eerbiedige, huiverende matte glans v'an de nu Verach te „mOdestia," bescheidenheid, is v,an kien menschen afgegleden ,afe een schaduw'. Een gelaat is een spiegel van die, ziel, een spiegel van het l'eVen. Bené Bazin zeideik' Iwfl. allien kij ken naar giczichtett van menschen in staat van genade. H. DE G REEVE, S. J. Donatello en de linnenwever van Florence. Domaitello ,de igrooita beeldhouwer van Florence stpnd in zijn werkplaats in Quat trocento. Ziet hem daar in zijn Botteiga, hoe hij werkt, 'w'anaeer hét'werk zijn lief de wekt.. De stukjes marmer vliegen in' het rond, ina.ar de leerlingen en bedienden wachtten er tevergeefs op, dat de vlugg'e en vaardige meest,er eenmaal verkfemi houwt! Wjamt bekwaam is Donatella <mge- twijfeld en hij' kan zich gerust! d® weelde veroorloven iom vlug t,e; werken. Hij rede neert met zijn standbeelden1, terwijl zij' 'onder zijn hand bepaalde vormen aanne men. Zooals een .onderwijzer z'ijn leerlin gen berispt), zoo wijst, hij' z'ijn beelden 'te recht, wanneer ze weerspannig zijn. Wiant welken leeraiar overkomt, hef niet ejens, dat zich zelfs de jneestgelielfdei qtof en het mees'tgelief'dei idee tijdens de wor ding weerspannig toonem? Ije uit)di'uk;kingen, wiaiarmedei dan de beeldhouwer zijn oni'wilügei heiligen be denist. zijn niet juis|t .eerbiedig. Toonem de kinderen va,n zijn heitel zich echter gewillig voor de artistiefcei bedoelingen van den mee&ter, dan oogsten zij lof ,em aanmoediging: „Zoo is het goed Ja, zóó beval je me!" Ook gelbeunt, het, dia,t .de sohepper-zeli) verbaasd voor zijn beeld staalt', da,t sjc-hij'nt te leven, 'terwijl' liij!uitroept;„Maar, spreek dlan toch! Spreielk!" Zóó werkt, Donate, die dooi- de zijnen als 'n- lief jongetja Donatiello; gemioiamd werd en die nu 'n groot, mian is, gro|Oit wait zijn w'erk hetïe'flb en groot .van ge stalte. En uit zijn 'Botitiaga. trekkien .in lange, 'levendige processie jja heiligien uit heit Oude- jen miti belt 'Nieuwe Verbond.... in miaxmer, igipls en geigotem ijzer.... vol maakt; iu schoonheid, zaoalsi 'Jiohaaninies de Doopier m'et z'n baard, en de slanks Johannes Evangelist, Abraham met' Izlaah en J.osnia; David met zijn weielderig gol- vand' haar meifc den herdershoed, teifwijl mannen ala Hab'akuik, Jeue'tmiaisi ,en .„Lo Zuceone" leeiijk zijn, omdat z.el zoo mager zijn. Per ia,mor di Dio! la Zueoome-J Wat is „de ka,alkopf' heelijk1! En Dona tello waaigt heit, voor ham oen signoma van Firenoze als model te nemeinr Of nu „de- kaialkbp" den ouden k!anin|g David of den bedaichteamen evanigelietl 'Lucais voorstellen zal, in ieder gev.al is heb wel- geslaagd baeiLd de lieveling van den mleias- ter. wjl hij de waarheid verzebaren, dan zweert, 'hij: „Bij.mïju kaalkop!" Een on ingewijde kijlbiti dan zeikér Wiel verbaai-d naar het diohtibehaarde hoofd van den kunstenaari Voor zijn «nvermoeid' werken wnitivamgt Naif,uni'lijk. Hoe1 daiB zoo.? Na, 'een oqgenblik aarzelen zei de advo- oaait: Ik héb' aan aankondiging gdezein van beit .aanstaaude huwieilijik van misls Fame met. den Amerikaan. Q.uerme. Robert zweeg even, heeiiamiaail beduusd, Fergerson reialiseeaidie zMi, dart, warti er nu zou koimen, de besiissliiig yo,or zijn moei lijke probleem zou inhouden. Van da ma.ni'er waarqp de jonge: Hafitjitgtei op zijn mededeeling reageerde, zou het, afhangen ol hi; hem zou verteRein dfflü Riosalie nog leef die. Hi; hoefde niet, lang te wachten. R obert sell e,ei 11 eindelij k woorden gevpn- deii te hebben. Hiji w-ais van bleek vuur rood geworden ien viel drifitig jiit,: Heit is eem leugen heb moet een gömeieme, infame leugen zijm. Ze heeft moig nooit, een steek era: hem gegeven. Hiji is oud genoeg omi 'haar vader tp zijn. Ik geloot er nieits va,n. Geef ma de krant; ik wil hef zien Bijbel, zien va,n het' Strakke gezicht van mr. Eengerson ibtrak Mj ploteeling p.É en stamelde: Nieeimt u me nieit kwalijk dat ik zoo^ miljgevallen hen. Helt waa heelemaal niet, de bedoeling om onbeleefd tbe; zijn. M'aar het kan eenvoudig pielt waar zijn. Da 'advocaat, deed geen poging om te antwoorden. Hij' wist nu dat zijn vermo'e- dem juist wias. Robert hiald nog altijd de beeldhouwer iu heli rijke HtortiMa naast veel eer ook Idinkénda mumti. .Maar, hek beheer van zijn inkomsten ha.akt hem weinig zorgen. Het, lijkt hem veilig, ge- uoeig opgeborgen iu 'eau mand, die ia,an he;b plafónd hangt. Het is daar niet alleien veilig tegen diéflstial door zijn vriend Brunnellesdi, maar ook voor een ieder die de gouden muntpn moodig inesn't te hebben. Met) vroolijk, onbezwaard ge moed kan de beeldhouwer zooi "wierkeiu en niet alleen het' geld, doch ook zijn spijs en drank, soms zelfe de naioh'trus'fc voior zijn werk vergetein. Dia.t was Donatello En bij dezen dapperen meester blasiehte de „arte dei linajoli" een heiligen Ma renet, Want San Mare» waiq dei piafroan va.n heit linnenwieverslgilde'. In eeta nis bui'temaon „Or S.an Miehele" zon hij geplaatst wor den. Er was namelijk door het stadisbe- S'tunr aan die bloeiende gilden bpdraehÖ gegeven, binnen rtjein jiaran d'e veertien leiege nissen va,n de „Or Sa,n Mióbel'e" met d'e heelden der gilde-heiligea tte ver sieren. Deze „Tuin van den H.Michaiel" is 'n plaats v,a.n merkwaardige ontlwildfelinlg» Vroeger stpnd hier -een kloostertje, waarin dei nonnen van dein H. Michael vroom leefden e.n kuiusteinnige weiefis|e(is yeirvaar- digden. lubden loop detr eeuwein volgde een groenitephal voor hef marktwezen' (ein laitier een kerk. Mara, de devotie verdween nie't v,a,n de veirwiereldiijkbe pilaate'. Een wonderbaar Mariabeeld aan een peiler van het gebouw boeide de biddanden in den Sint-Miehaclfuin. Na d'en brand w;erd nieuwe, ha], dia nog nieit, eens, voltbodd was, in een kerk .veranderd. De naam „Or San Micthielé' blerf'. Mét lust en üetfdej .begon Donatella San Marco uit hati marmer ba lokken. Da arbeid vorderde fat tevredenheid van den meester, lederen duig wagl hij verheugd over hef Werk en gespannen ,ein vol ver wachting zag hij het uur tegemoet,, wiaarop zijn heilige d'e voor beim bestem^® ma' fl»D da Mi'ohaelskeirk beitrek'Ken zou. Ben heerlijke, gestalte wae; San Mare» in zijn lang gewaad met, de; soepel vallende plooien, met. het evangelieboek in dein linkerhand. Het; edel hoofd wa$ gesierd mertt den deftigen baard. Wjanneer zóq iemand het Evangelie sohrea'f, zei la-ter Michael Angelo va,n d'ezan Marcus, dan moet men toet w-el gdlaove.n. Van nabij gezien was het beeld' niat fijn en glad',- maar hat zou, tooh altijd v,au,af: zijn hoogs sfandlplaiaits bezichtigd worden. Donartello Werkt© niet om' van nabij bekeken teworden, ma,ar steeda berekend© hij het, eiffeoti ,da,t die; groo-te standbeelden vanuit hun toekomstige plaaq moesten maken. Dat begreipiem vete, he- zoekoxs van bah atelier nie,t. Ook d» de,Kens van d'e. Linajoli bagrepein .heit. ,nile!b. Toen zij kwamen om het, beeld' 't« zien, meenden Zij, dal deze Marcus e,e,n imder- baast gemaakt en opipervla,kkïg sltuk' werk was dat ni'öt de waarde, van heit' Joon had dat, men den beeldhouwer ervoor be loofde. -- Donatello's 'teleurstelling veranderde, in ergernis over dit Mecht begrip van den ouusta der d'ekems: ea hij werd kwaad toen zij hem voorstelden, dart" hij' 't, onvol komen maaksel aan dan eersten den basten kboper van de hand kon, doten, wat hij er minder voor ontving dam het loon da,t zij- hem toegezegd hadden, zouden zij' ,er heel groohno'ediiig bijleggen. De anders zoo vrpplijhei Donatello, ge raakte heelemaal 'buiten ziichz'elif, toen hij' z'ijn kunsit zóó misikeindi en z'ijtaei e,er zoo gekrenkt zag. „Lomperds, blijf! bij je bullen!" riep liij' met vrevselijke étem tte linn,an.verkoo- jpertoe. Meteen greep hij ma,ar zijh Steekbeitel, zooddt de verscbroiklkleji Hum aan.. raed's bedaArt, Apl zoo'n uitval, ijlinga d'el vlucht namen. Die; messter maakte nu bef plan om met zijn Marcus dK dwaze Linajoli ie,ein paot£ kei 'bakken. leinige diagten nog einhet atarocb beeld was klaar. Toen liet. dte ibeeldhouw'er zich op ©fen 11a,cht, tot gAeimzinnigp dinig|e|n verleidejU' Met 'wbulp van Zijn assistent» (uiti ,de Bottega, voerdlf» hij dien heilig© heimlel'ijk naar Or San Micbele en stgldja heirf daar op in dei nisi die voor hem vaq ge wia,t. verrassing was dal", toiem dan anderen morgiem San Marco, wielWilfeud on edel op die voorbijgangers, neerzag'! E'r' kwam, ©en oploop vopr di© gAeiligd© plaa.t|s; allen hewondlerden d© figiiur en er heters'chha maar één roep: dat er -geien better en geen swhooner standbeeld wais dan dit in gelheie! Eloriemóe! Donatello werd hoog .geprezen. Maar van Lilian Fan© en er was zelfe gean plekje in zijn hart waarin bijzondere; tee- dorheid soliool voor het. meisij© dait hiji uit louter ©goïsmle en voor zelfbeklag roeke loos ,a;a.n zich verbonden had, hef meisje op wier graif' bijl al eien praoh% jnonumeaït wou lOpriAfeu zonder dait hiji zich terdege overtuigd had of ze werkelijk' .Wel gestor ven was. Rob waet, hef' Stilzfvijigan v,a,n mr. Fer- g'erson aan gabnek aan m&dagevod. Wiat kon zoo'n lOuid'ei vrijjgezel ook begrijiplen va,n da igevoelaas v,a,n de, igloedonds driften die beim op- hef qoigahMik feiqterd'ein. Maar dit oordeel w.as fpA niief reiahtva,ardigde oud© ladynöaaif daioht op dit oo,gemblili tie- ruig ia,an' het oogenblik, lanjga jarein ge leden, toen hij zijn vriend Euiftiaioe; My ers had moeiten -gelukwenslAen met; diieinis verloving! Hij kon zMb uiyteikend vaor- sbellen wal ie.r opt dit ooigenblik 'in den jongen Hflifitjnigis omiging, ©u zijln, gadlaA'ten over be.m wanan in dit, opzicht' dan oate uiterst mild «1 deelnemend. Als je vrouw nog geteeld had, Ro bert, zei mr. Fergerson eindelijk, had je het nieuws van de, verloving v!am mis® Fane ook moeten aanhooren "en te 'boven komen. I© het, nu zooveel nuoieiLijfeer Duizendmaal moeilijker, klonk' hef hartstochtelijk. Ik zou, het dan hebben kunnen verdragen, omdat ik het had moe- ook de verleerd© Arte dei Linajoli afagsttie lol'. De signeren betuigden perslotoinlijk bun dank «m bijzonder voktamiaig .aan de gild© en wiensobtiei dezei geluk mwt' zoo'n uitstekend' kunstenaar. De overaten Van het gilde voelden zich nief weinig, besohaamd. Ach! Walt! iw"aren zij tooh slecht©, kunst-tkennens! Zoo, vlug mogelijk 'braehfen zijl DouaiteHo, de ©ver- eieng'ekomien som en excuseerden zich met vela buigingen. De kunstenaar, iuwtendig .juichend, #rak half erus'tig, half sohertslendi tot den de ken: „Gij wilde-f mij grootmotedigffgeld ge ven voor eien werk', dait, .gij versmaadt; N u wil ik groofmioieidigt zijn en het! versmade loon aannemen, milt-s! gij- beiti verdubbelt'." Wlat bleef1 den ouderling over dan dien, eiaeh' aan te mennen?. Of hadden zij zioh ita de oogen van gtebeel Florenae lMaehelijk ip'oefen maken Zonder teglenwerpinigen te- makein betaal den zij dus hef verlaagde Icon. Donatello vulde nog twee andere nissen van Or San Miehele mleiti. sobeiplpingen van zijn kunst-'heitel. Hief beeldhouwer^- gilde gaf' hij -eien Sint. Petrus en da wa pensmeden hun heldenfiguur Sif. Geiorg. meif schild en wapenrusting ten geschenke. Opruiming houden. Voordat, ik vakantie neem-, lioud ik .op ruiming in d'e laden en laadj-es vain mijn 'Stohrijtflhureiau. 1 Ei' is weer ieen jaar voorbij, en ik hen hef sinds lang v-an plan. AAI al di© dingen, dia men van plan is „morgen" te dwen en die nooit gedaan worden. 1 Dezer dagen overleed e,en oude ex-moi- faris zonder tiesltamienti te hebben gemaakt Van uitstel komt alfabel. Zoo verschijnt Menigeen v.o,o;r Gtod', zon der opruiming te hebben gehouden in zijn gew-etien de- géwiöhtigsfe opruiming, y,an alle! I lie Druk Wen ik bezig mat mijn laden en laadjes. .Wat '11 slb'f'! en paperassen, di© ik niet zonder nazien in die. papiermand wil 'wer pen. Wlaarom 'bewaarde ik ze,? Om rede nen van „gisteren" -en miisls'cihien van „vandaag". Het is één jaar levens Parijsoh ©n parochieleven d'afc zich stuk voor stuk', bladzijde na. 'bladzijde voor mij: ontvouwt. Dei dooden zijn gauw vergeten, de ge beurtenissen ook'. Hoeveel is ,a,an de vergetelheid prijs gegeven Zaken, die ons zoo biela,nigrijik' schenen en ons nu zoo, .onWeduidieind voorkomen, als ze na. de eerste opwinding de jnistje afnafe- fingen bernlem-en. Hier en .dlaiar leen korte sohitlteirinig, ©en ©ogenblik van vtervoiering, 'eeumtoioi geihaar! Weldra, begint het eentonig gra,uw, dat als| de uniform is van 'Is mensAlen bestaan. Hat. wit en zlelfa heit zwlapt loslt ziiöh op in het grijs. Naarmate mijn ond'erzoiefe-vordetnf, sAif ik de aanvragen, diia ik in menigte, otpldielp. Aanvragen, ©lerstenB om geld; Kunt u mij toevallig aan 200.000 francs heilplem? Vandaag, 15 Juli, zijn de, banken geistafen, U beg'rijpit, dat' ik bedopl laenen, niet sAenken. Vóór Augustus on:t,va,n|gt 11 die som terug. Verzöeke per omgaiandfei ant woord. Wlahnleler hef ga,at om- tweAond'erd dui zend, kost het antwoord mij- g[eem moeite, ratear pijnlijker is bet, als hief een gering sommetje heitre®, waarvan ondergang of hohoud ,a fhamgt, en daib m|e,n z'elf' wel nielt bezit, miaar dait men mogelijk door ©enige ■bemoeiingen kans- heeft tie -zullen Welke aandoenlijke brievein, als! mielt tranen 'blesptt'oeid, waarin na God, uwte fuispehenkomst als d© ©enige hoap woirdt heis-chouwd', -en di© mien hefwlaiarde- met dlo gedachte misschien tie, kunnieni h'elplen; Gieen eind aan dei a,ainvraigen' van. die wonen oi" niet Won-ein: aam de grenzen van Parijs. 1 Eigcnaardigie typen geeft hejt in dat leger van die'fMga bedelaars. Eien oude artiielslt van Monrtimiartee heeft zich aldus aan mij vastgeklampt" sinds den jarei 1905. Zoo-dra ik in het minst! verflauw mieit mijn iltf ik n, krijg Somtijds' is Vierlangt u naar mijn -diood?, Wlaes tevredten. Morgen maak ik er «ten eiinid ia,an. Vooruit zendt hij mij' eien slohelts in houtskool, Hein tee|ken va,n roiuw van zijn voorgenomen zelflMoioird. Dri'ei ex,em- Ilaren ervan hleib' ik iu mijn hoiveinlaaDjie. Nooit kwaim ik e-r it,oe dien fv'einig verdien stelijken klant aan zijn ïot oVie-r te laten; Waarom Kan ik niet zegglen. Hij isi mijn ten verdragen, ma,ar nu Je vergist jie, jongen, z'ei Ferger son m'eifc vaderlijfea vriendelijkheid. 'Je heait nu noig overtuigd, da,t al je geiluik van mi'Ss Fan© a'f!hangta maar je zult nog wel eens fofc ,de 'Oon'clu'si'e komen dat je het nu mi-s moet; h-abbien gehaid. Al® zij; wer kelijk va,n je gehouden had.... Ik weef wat: u zeggen (wilt, viel Bof) hem snel ©n gelpriklkelid in dei rede; ma,aa' gelooft n me, dait wa» nieit haar aahuld. U weet hoe ha,a.r möader is. Voor di© ia geld' en lux© alles. En Lilian moef een voudig doen wait Zij zegt- Als ^!a varloiolf'd is met den ouiden Querne, i® dait eemvoudig liet, werk va,n ha,ar moeder. Daar durf1 ili een ieeid opi doen. Mc. Fergerson glimlaiebfe. Ho,or eens, w'e leven nief meer iu dein tjjd dat men onwillige bruiden naar het altaar sleep,te, zei hij' droog, i Hij had mis'sl Fan© eenmaal out,moeit) en zij had allerminst den indruk van een zwak willoos sichepseltj'ie op, hem gemaakt, integendeel- heit 'Scheien e,en kloeke na tuur, .di© heel gpeid' wist "walt ze Wilde. Enfin, zei Rob uiigejpurt, hejt is nut teloos om te -praten over alle® wat had kunnen zijn. Ik zou er mijn rechterhand voor oyer hebben Ms ik fijosalie terug kon hale.n Meen je dat na heusoh of zeg je dat heschemileling. Nientand befcunnn-rf zich' meer om den sdhavuirtj, Zelfe dei .conferemtia van St. VinoemlliuS hele'ft beim! oipgegetviein'. ,W» wieet belplt hij mij eenmaal die b'rug over naar de hieimelploort, en, «rdoior. ToA-, indfen een mijneir lezers lusrt) mocht heib'ben h;am van mij oveir te nemen,, z'ijn ■adneis ie fer Hasdhikking. Ik! waarschuw, dat liet- dikwijls verandert. Na, de .geldelijke, ontwaar ik het' meiegt aanvragen na,ar alle mogeüijkei hetrekkin- g.en. Ge'en aahbhdj maa,r ©en' vraag gewerd mij -de-zen winter om- „een min". H-eti top punt, van mijn slu-oaeisi is wel, dat' ik |er binnen 24 uur -aan'© bezorgde laain de fhera baby. to't verheugenis van dia dankbar© In dit geval had ook dia baby ,dle verzoeken «mi nanbteVe- concurrleetrem die brievietn die u in Vertrouwen ha,ar ïdeelen o-m laVentjUieéL 'n wie- duwniaar gelukkig tip mla'klem, olfioiereu doen opgeld op dat gebied. Voeg erbij: die mfbrmstiea na,ar loigiea ein huurders; Dan de manuscripten, die men q zendt om te, cri'tasaeren. Da,t i,s, ernst,ig! Van tijd tot' tijd worden ze <*pi kwlalijkien toion te-" ruggaëischt: de uiltjgever wiaAt blijkbaar mcf ongeduld om Ze opl de letterkundigs markl. aan te- voeren. Wla-ar js het manuscript vain N Dien dag trok' zich mijn se©T©ta.res(se 'haar la-afete harem uit. Den korten duur van hiét Zevan ini aan merking genomen, betreur ik', bij helt door snuffelen van die voortaan doefcoze papie ren het verlies van zoov©el kositbaren tijd, Tijd van schrijven om vaak hef quasi- onmogelijke te vragentijd van autwoior* dén om de onifvamgst te midden- met .dn gangbare bemoediging «n veronteo'huldi- gingdat ik heit plrobaeren zal, maar in dei qrisiis 'Enkele viislStfhen heibben ondier het oog een parasiet, diien zij hun hede ley au be- houoiem. Zood'ra, gij ©enige hekendheid geniet., hebf gij dien parasiiat ook, ma-ar in uw correspondentie. GiowWhite -off kwaad- sehiiks, het losgeld moet heitlaaW worden 1 Isi 'heit ech'tieir altijd verlies, van tSj;d Niet ,als men vermag die arme,- lieden eenige dropipolen te sA«inkie,n van den godendrank der 'ho,opi. Hioiap doet leven. Tussehem veel bedrog en oplichterij vind ik ook ware smurf en aanigrijpiendia droe fenis, die ik ganma zou willen li-eiefon. Jammer ware het, al dei dooumienten fa vernietigen, waaruit kreten opstijgen, va® heldenzielen, van verborgen lijdem- en be proevingen the niet. iai de geBchied'emis der menschheid opgenomen worden ein tpich de geaehiedeniisi maken. Groote gebeurfcenisisen hehblen somis klei ne1 oorzaken. 1 -| Door één lmoif'ar hrandif de gebeiefe hoe ve; Meermalen, werd' mij gevraagd, w'aiatr ik sedert «lem halve eeuw mijn onderwerpjen voor boeken ,en kramt.-artlikleten' ga, zoiekieln. Ik zoek niet; ze sjpirin-gan mij ini U oog, in het oor, in hef ha,rt, dei meeat Silaidsro-e- reinde zijn dikwijls di© ifc niet slchrijveiii kan. Voor d'e lezers, dia fussAen de regleda door zweten te, lezen, is' hat duidelijk, dait ik niet alles zegdi© wat' ik zou- k'unintli» zeggen. La d'en «n la.atj'as mht stoffige, vergeelde pla.pieren, di© -©ein brok verleden venfegen- woordigen. Gij Zijlf reliek-schrijlnen, g&vajrq- geniasen, graven. Gij zijlf vrieindauj venra- ■dlersl En w,a,t tot' heit meest belangwekkemdja behoort, in het taekotoetigei laven, dait isi fa zullen kennen a|l w,ag gij veAoqgemi hondt-: Als het boek wordlf lOpgeheven, Wfaarin allieis stjaalt besAr-even. Ons levensibloek wordt geoiptend, Wiaiarijii alles goschreven. sjtgalt. Alles PIERRE L'ERMITE. Het 'beleg van Weenen door de Turken, 1683 12 September 1933. D)en 12ien |S)©ptembier a.s. izial het twel» liond-erd ©n Vijjf'tig jair geleden zlijh, .dat de Oostienrijk's'chie ho,o|f!dstad uit de m,a,cht der Turkten w,erd bevrijd.) iDeze hévTij,- ding dankte Wieenen a,an het moedig op treden van Jloanpes Sjobieski, kbning ivan Polen. Delze veldslag wiais izcer bellan'g- rijjk, niet alleen voior dien tajld, m|a,ar pok voor het vtervlolg, wanjt sedert die nede|r- laiag v.an ,die ziipe der Turken, is ld© macht v,a,n de Mohamhieds ,en der pp- limans gelieideliijjk' a|%enom«n. Dk> Tlurks'oha oorlogen beslaan een niet geringe, plaats in de geschiedenis der Ooistersehei landen» nn maar zoo.? vroeg _n, Rob aarzelde- Ne;©n, als ik eerlijk wil zijn, geloof ik toch niab da,t ik het èoht meen Ahal 1 Fergerson lief zïioh m-eit ©en grimmigen trek o,p- zijn gezioht weer in zijn stoel vallen. Rob liep opgewonden de kajuer o!pi en naer ©n hiji wierp versfolten aAtea-- dochrtige blikken oip dien advocaat. Plot seling kwam Mji vlak voor den ouden heer staan. Ileht u iets gehoord-, ietis nieu,ws vroeg, hij; 1 1 Fergerqon ihedanhif dait bat toch mia- sAien wel zonde zou zijln vqar hati daip- p©,r© k'faima meisj© om bael ha,ar leven aan zoo'n moreelen slappeling gekomd-ein' tja zijln. Ma,ar -hi;. anitiWoordde; pnverstlolonhüiair-ihil- da,ard: Als je: denkf dut' ik wa,t voor j» adh- terhoud, waarom] ga" j© ©r dan nietzelt heen om te inf'ormeeren Er zelf haengaan Ik hoop; er nooif me-er -te komen, l/i da heel© huurt niat. Ik wou diaif ik da „Four Wands" van de hand kon doen. Dan knchit ik' ©ein huis in Londen. - Maar hert; is nu ©enuinal niet moge- lik. Hei is onvervipemdib'aar faimiliehezit. Fergerson liegide zijn hand op den armen jongen man en sprak hem vriendelijk foe. {Wordt vervhlgd.)

Krantenbank Zeeland

Nieuwe Zeeuwsche Courant | 1933 | | pagina 5