LEN'S IIGEND SSEN sen j Regenjassen assen Registermarker Tweede Blad luitschland SSOCIATIE Ie voor de e prijzen. tursnhandel STRAAT 50, GOES d laag zijn ijzen aan- kwaliteiten ze Etalage. ING-MAGAZIJN 3e Marken. ïrststr.50,Go^l-^i&r^ SCHE COURANT «TEWAAO 2 SEPTEMBER 1933 NIEUWE ZEEUWSCHE COURANT n sorteering daar sd van staat. lebied steeds het eering ,50 sins met kunst ig 13,50 1 1,00, 9,00 dellen lNTOOR goes. Feest in de parochie. I'criseoopjf. yorige week werd in onze kerk twee keer eerst» pMiUgP K. Mis op'gedra- tel doer neomisten-kinderen van (le pa- >h'i Valste keer is dat ,al in die iaren dat ik kier woon. Elk 'jaar oprnéiw tomen «enige deftig gedrukte kaartien del iiner binnen, - oud-Hpltand-seh papier, waar de ouders van «en gelukkigen wij deling het grootsta fleest van hun gazïn aankondigenelk jaar verzamelt rich des morgen» Pp ean foestefijlken datum «en heele menigte misdienaars in kleurige to gen met witte handschoenen in de sa- enstie, terwijl de «redens vol ligt met wat kosters .altójtd familiair noemen „dp beste Spullen" allen met kant van een meter lang, klasujfels met goud-'brocant elk jaar wemelt dan de sacristie op een feestelïjken morgen van geestehjlk|en, hefer- ooms en heerbroers, collega's-in-1 jpaiestee» schap en seminaria, studenten, die op een «11 andere, Wjjlze deelnemen aan dje nog meer ontroerende dan grootsche plechtig heid van een Eerste plechtige H. Mis. Allerlei gévoél^ge momenten Werken hier mee om dat tl. Misoffer te maken tot een feest van emotie, feest vian hiet hart, feest Van dankbaarheid, feest v.an Godsvrucht, feest Van stichting, feest van vergelding. (Ha, ook dit laatste, want ouders, die vaak «en zeer -zwaar zorgleven achter den rug, hebben, voelen pp dien dag, dat ze daarboven toch wel een streep je voor heibben nui, nu ze het beste Ih liet liefsta lam van de kleine kudde nflö <een slachtoffer voor het a,ltaai' hebben afgestaan. AUerldi gevoelige momenten geven aan dit fepst iets heel eigens: Üa jeugd van den neomist, de tegenwo-ordig- iieid in de kerk van da ouders vooral;' de predikatie door en familie-lid, door een broer pf e«n oom oil geen vriend; het -uit reiken van de II. Communie onder da Mis door den jongen priester zelf aan vader en moeder, de belangstelling vian al die vrienden, Vóór jaren gekend, in jaren misschien niet meer gezien, die |a®n- wazige parochianen die dat allemaal min of -meer hebben meegeleefd want éen .parochie is een groot g|erin, de. zangers op het koor, die Paaschbest voor dien dag komen, het prachtig versierde altaar al die groot e en kleine, heilige en niem- achelijke motieven maken van dit feest, dat geheel eenige en buiten onzie kringen 'ongekende, wat we noemen: een priester feest» i ,1 Wie het zelf heeft meegemaakt, z'al het wel nooit vergeten, Die neomist heeft) nog een heel leven Voor zich ©n moet' die toekomst nog maken. Hij! voelt die sterkte van ztyhi jeugd, zoo, prachtig neergeschre ven en -bevroed in de tekst van het voetgébed: „ik zal ingaan tot hét altaar Gods, tot God, Die ibijin jeugd verblijdt"! (De ouders hebben een heel leven achter zich en na jaren van Zorg raken rij! pp dien dag maar niet uitgekeken op het kind, waar ze nu tegje® op zien, eu dia itoch hun jongen! blijften waarvann ze verbijsterd, pioh soms afVr.agen: Is dat nu mijn jongen, die ik' vroeger zoo dik wijls achter zijd veeiten héb- moeten ritten die allerlei kwajongensstreken uithaafflde, en die nu. tooi groot enlzóp knap en zoo geleerd|J|a wat 6-a-at er al niet om in de harten der eenvoujdigen.l AI is Shet waar, dat vader eb (hoeder het kind hebben afgestaan aan het altatff, het is ook waar, dat je ja nooit zbp| één gevoeld hebt mlet je Vader en je mio!e!-i der als juist op dien dag, want zijllen ders en kind vindén elkaar zóo vol maakt in God terugn Büji een bruiloft is 't öen echt (tlfSc'heid de ouders gewen huu dochter aan een ander. Hijl néémt ha-ar mee en voert h-a-air weg 't is eén afscheid van het ouder lijk huis, om1 een eligen thuis, een; edg|en home te stichten,' Bijl «en priester is dat anders. Die hé,eft geen home, gepn tehuis. 'Hijl hééft een kamer, waar hij .werkt, een pastorie, waar hijl tij|djekjik Woont, een klooster, waar bijl verblijft, tot hijl door Bisschop .of overheid v'cr- 9 plaatst wordt naar een ander huis, een j andere parochie) of een ander klooster, 1 gewaarwording van een „home" te 2 hebben, behoort tot hat verleden. Alleen b. het huis van die liév» twee Wijtfl voor t hem een thuis, een home. '.Went deze jongen, dien de .parochianen vroeger hebben zien rondspringen dóór FEUILLETON rengen wij een prachl g aan de LAAGSTij prijzen. brengen wij voor II ED COMMODES m sende LEDIKANTJES- ider Ledikantje een jpassend Bedje. Oe roman van Robert Haftine:s Ze keek hem onderzoekend aan. Ie u ook dokter.!) Meyers lachte hardop. Pas ma,ar n!j hoor. Hij' is een oude gehaaide advo- "l 1,"^? hoeffe j.e nieitsl te verwonderen va ®'llal£'3 non één gfulden tachtig Dean advie-s in rekening bre.nglt', mi-sis i hanv^' dreigde glimlachend met I overaiWl,|Sv'nf*el'' 1- naaakt toch maar l een Sra,Plje van, doktor. I Ier T- Hij' wenkte mr. Few" Peraersn^1? ™,ten de kamer te Volgen. mJZ l ffeluid ^an hnn stem- r_V Gto».hoar.au. de straten, dia 't hun .misschien met hel let je-treklken en emmers omgooien en kwa jongensachtigheden vaak heeft lastig ge maakt is, door z'ijb waardigheid, gnoofy al z|al Wijl heel zijn 'leven toch een een. voudige jongen moeten bl'ijlvón eenvou dig. van hart en mild Voor de jzialeln. Er rijin vel® groote waardigheden in de wereld, vooraanstaande persoonlijkheden, invloedrijke posten ws verdw'ijhen te gen -deze. 'Ern denkend over het priestjer- schap, moet ik altijldi denken aan da prachtige tekst ,uit de psalm over dien grooten berg Basen, die het moest af leggen tegen den H. Berg Sion: Een berg Gods is de berg Basan, .En wat loert gijl nijdig, gij veel heu(vte-j liger bergen?. Dezen .berg (Saon) heeft God zich ten Izietel verkoren,, Hier )z!al jJlahve wonen Voor eeuwig. Een feest voor de parochie.. Ook een dat ,z'e w,a,t heilig is, heilig fia,a,t «n niet met praatziekte ttot voorwerp miaaikit van laster en kwaadspreken en critiek'.i ||i UIT DE PERS Er heerscht op dit «ogenblik eejn gewel- eeonomische crisis, Waardoor onizé stoffelijke belangen in érnstigte mla.te Wor den aangetast. Het gr«ot|e leled daarvan, de temlartelijke Itorg, zelf'si da pïj'nlijfc'ej ont bering van deze stoffelijk®» crisis, ont kennen Wdj| allerminst. DieP' taadjellijiden vervult ons met de 'slachtoffers eu wij erkennen .de izlwlaru plicht van ovjerbeiii en medelbSurgers om' allés in hlet werk te stellen, wat opk mjaar eeuigszins kau leiden tot leniging van daz'ö stiofl|elijk:o nood. Maar de felle strijjd om' dit stoffelijk bestaan tmlag ons toch niet de oogen .doeln sluiten voor de niet minder ge)ejstelij|ka crisis, 'welke ons thans bedreigt eh dijo door de stoffelijké eUendjs, nog dreigender Wórdt. Er wordt wel eens gez'eigd, dat nood bidden leert. Voor .duizenden is dit misschien nog 'waarheid, maar laten we ons bewust rijjn, dat dit voor tienduizen den niet meer he|t gfeval 'is. D)e sociale ellende is eem vjeiel grootere vijjand voor het christendom geworden, dan welke atheïstische wSjjsgeer ook.. Er ,rij|n aheer hongerige manschen, dian hongerige honden, .z'eg't Eiadler en daar mede is de helft van .alia misllubkingem van het christend'oinlin de laatste tien jaar verklaard! i iZo.u hierin niet een gro.oté k«rn van .waarheid ritten.? Een christendom', dat in een onverwarm de kelderwoning niet beyriust, moet wel een 'buitengewóón heldhaftigchristendom rijln. En wanneer men voor Vrouw en kinderen geen brood meier kan kóopen om de allerergste hongier te stillen, dan moet men haast een grooter christendom! bezit ten dan een martelaar, ornl eten fatsoenlijk christelijk man te bliij'ven. LWat voor christelijke gedachten kunnen ar opkomen in een gézin, Waar de rauwe ellende die er heerscht, eiken beZoekpr onpasselijk 'zóu maken.? 'Em hoe groot en uitgebreid is die ontzettende armoede op dit oogenfbüik. Hiet alleen meer in de achterbuurten van onze groote steden, 'waar millioeueu lichamelijk en geestelijk! te gronde gaan, maar ook in de krotwoningen o,p' het plat teland en izelfs in de oogeuschijblij'k ïiiog fatsoenlijke huisjes .wordt op dit oogen- blik honger geledeny De propagandisten voor het communis- ma. voor het fascisme, vioor het atheïsme, hebben het tegenwoordig wel gemakke lijk'. .Veel gemalkk'eOHjkér dan onze priestlersl. die onder deze omstandigheden bijl de mas sa het geloof in -den ialinachtigen em recht vaardigen God moeten handhaven. Het is -eigenlijk het grootste wiondor van Gods 'UijjzOndere genade, dat er ondanks de bit tere stoffelijke armoede, nog honderd dui zenden gevonden worden, die volharden in het vertrouwen op God, ondanks het feit, dat rij| si jaren niets dan honger eu ellende kenneU- Hét is epn hüjlziond-er t«ek|eo .van de inwerking Gods op duizenden zie len, -dat irijl ondanks hun hongerige maag in de kerk neerknielen, te zamlen met hen -die wel doorvoed en keurig, gekleed alïia roden hebben God op bijjzomdere wijze te danken. 'Om al (die redenen is de' fijld welke w'ij Üoosraïaken izlulkf een ernstig» tüjld. VViant als er millioenen dreigen vcrióren te gaan dan moet scherper en luider h-et gio.ddelijk 0* a K m,-n in öcaiuu van nun seem- ze zeiden. Ik b-en heelema.al piieit bang. Ik hooiji dab n ganw we-er heetemaal neter zult zijn. zei Fergerson atleidlend, Ik wil nieit' 'béter wórden. 'Er klink edndeloioz'e w,ainhoo,p in haar zWakka stem en haar vingers plukten zenuwachtig -aan den deken. ,Wlaarom laten ze me toch niet maar rustig sterven? De' oude Fergerson ki®0g «en prop in de keel -door ha,4.r hartstochtelijk verlangen om uit dilt leven weg -tei g-a,an. Ho-e igroot moest de ellende van diiö trieislte meiisjes bestlaan wel nielt rijn.? Zoo ieifc ma,g je niét zeggen, kind, antwoordde, hij' zacht. Bovendien zit- er iel's ejjjÖSeltfeKb in. Het is nieit goed -om naar dom -dood te verlangem-, ftla je weet dab er menswhea rijn, diei je zullen miisSeu en verdriet 'hebben. 'Er is ni-elmiand die mij zal miislsen of bedroefd zal rijn. Za zei hat rustig, zonder de minste op zettelijke ^póging om- medelijden o-p ts welvKen. Zij constateerde eenvoudig eem voor haar vaststaand feit. Hijl vond zelf' deze vraag verre van nobel, maar, bedacht hij, hét was- toclh ook in ha,ar belang om .te wiatan -te kom-ep welke plaats Robert in haar hart em ge- gébod ons in de core® klinken; „Gaat en onderwijst alle volkeren". D|a<t gelJdt niet alleen voor de heidenen in Verre lauden, neen, die millioenen in onzie ommaddelliljlke omgeving, moeten wljj belioiudenj want Ghristus w'il ook hun zaligheid. Als Hij de apostelen toevoegt: „Voort aan -zult (gljj menschen vangen dan ligt ■daairin ook een gebod tot ons, dat wijl delz'e millioenen niet mogen laten vecto ren gaan. Dlat wljj hen móeten ppzóeken, hen de blij(de obodschapi van het EiVangejlic vooral in daz'e donkere dagan moeten brengen. E® die boodsdhapi .bestaat niet alleen in 'wlat troostvolle woorden", neen, vooral in daz-e tij|d, tegenover deze mien- schen, geldt voor ons allau het groot® gebod, dat Christus, Zoo herhaaldelijk em met -zooveel nadruk' pus voorgehouden hééft; „Bemint elkander, zoo.als ik U al len lieb liefgehad, opdat men da,araan zal herkennen, dat gijj mijhö leerlingen rijt IVaiineer één gébod van Chi-istus ba- staat, waarvan men nooit gedispienséerd kan 'worden, dan is het wel dit. En wan neer er één ge|bód is, dat in deZ« da-gein meer dan ooit actueel en doeltreffend is, dan is 'het ook WOl dit» Hadden de millioenéui katholieken ,al- tyd dit gébod mieer toeg.epast, er izóude-n met zoovele miliioeneïi verbitterd en ont goocheld, de Eerk dé rug hébben toagle- keerd., .1 - '.Wat heeft een Kiardinaal Maiiming niet. bereikt onder de ruwe, elke godsdfcustl verachtende dokwérk'ers- in de wereldstad Londen.? Hoe- .ontroerend sohrij|ft. Man ning niet over het lijfde® en de ontbering van deze arbeidersmassa, die door hard w'erken voor weinig loom, een armoedig leven leiden.? Kardinaal Manning gjing, tot hen; hij lenigde voor zooVeet dit mogelijk was, hun allerergste nood. Hliji bedelde bij' de rijjken in Landen voor rijn dokwerkers icn alleen -door de toepassing valn dit godde lijk gehtri der naastenliefde, bracht hijl duizenden van dezeie ofgedooide- stakkers tot Go.d in de Hemel tetrug. E:oo, iéij|n er gelukkig iduizeudelu priesters geweest e!n -zijl waren al tijd de -beste mensohenvisschers. Maar niet alleen da priesters, neen alle katholieken zonder uitzondering hebben dit goddelijk gébpd der naastenlief de tos le passen. In deze tJijlden van stoffelijke nood, rijn wijl dubbel verplicht naar vermogéu bij' 'te dragen, om! dit stoffelijk lïjlden van pnze evenmenschem te verzachten. Er is een w'eg naar ieder ménschenhart, ook het meest verstokte. Er behoort al leen veel geduld, maa,r ook v'eejl goedheid 'en liefde toee, om! deze w'eg j-e rindlenj Maa.r vinden doen wij hem. .Wijl inOeten de menschen liefheb-ben zoo ze zijn. .We rijn niet ger-oppen om ove-r onzie naaste te ooudbelen, maar alleen om hem te beminn-en en te helpen. Zeker, dat is ean moeilijke taak, maar het katholicisme is nu éénmaal niet ge makkelijk. O. L. Heer is nu eenmaal wel - eisohend v.an ons, zoolang wij hier in de wdreld rijjn. Gejen oog heeft gezien en glerjh oor heeft géhoord, w'at God heeft weg gelegd vooy dégoncn, dia Hom gediénd hebben. De bélooning is onmétellijk .royaal, maar onverbiddeljlk stélt God als eisoh, dat w'ij' Hem dienen. Ep wlij kunnen hem slechts dienen, door hét opvolgen v(an rijn ge boden. -E-n daagonder valt natuurlijk al lereerst het eerste en vooi-uaam'stle glébód, dat wij onz'e evennaasten moeten bemin nen gelijk ons zejlvenl De sociale kwéstie in de weyeld Zou -al lang opgelo-st rij(n, indien dit gtoddéïjk gébod maap meer Was toegepast. Maafl daarom dragen allen, dié dit gebod gene geerd hébben en op dia wijze inédle schul dig staan ,aan de groote stoffeBjikei el lende, daardoor zoovellan v^or de Kerk verloren rijn gegaan, een géw'eldigu v(er- antwoordelïjlkheid. 1 De waarheid van da Klerk blijft .altijd hetz'elfda, maar d'e. wljzle wa-aro-p dezé waarheid -aan het volk gelecerd móet wor den, wisselt mét 1Ij|d en omstandigheden. In deze tïjd-én van -groiot'ei stoffelijke nood, dreigt de- goddelijke waarheid meer dan ooit tmiskend en verduisterd te wórden. Krachtiger en met omdere middelen dhn vroeger, moet die Waarheid hoog ge houden worden als een schitterende en kostbare parel, juisb ia tijden. Dan -alleen kunnen Wei de geestelijlké crisis-, 'welke -dé Klerk ..Gods nu meer dau ooit bedreigt, hét hoofd bieden. 'Wijl Moeten -da menschen- voor Christus behouden en die verloren gingen terug- Winnen. Dat is de P|a|ulinisah.é .taak, door God -zelf aam ons op'gelégd^ Em die taak kunnen Wijl in onze dagen dachten inna-tn. Een blos kleurde ha,ar bleek gezicht, er kwamen tran'en in haar opgen en -eiem pia.ar dikka druppels liepen over haar magere wangen. Geien mems-ch, zed ze met -een dieplen zucht. Arm-e meid. Hij' greeip 'haar hand weer -en streelde zaïdht over ha.ar vingers. Een gevoel van wrok tegen dern jiomgem HaiHdngs' kwam in heïn op, om de omver- .amtwoordeiijk-egoïstiscihia manier Wlaaro-p hijl dit kin-d -a-an zich gebonden- had ien om zijn poging om ha,ar ,te bewegen, dait zijl haar rephten niét zóu doen gelde®. Als j-e béter bent, zei de oude Fergerson zaph-t -en ernstig, heb jei nog een hieiel leVen voor j-e. Je b'e,gint waarach tig pas! Als God wil, zijn -er nog eiem healaboel gelukkige dagen voior j-e weg gelegd. Gelukkige dagen! Bij Sherney mis schien. zei ze «chiamipier. Fergerson herinnerde zi-cli de® na,ajn vian Rob -en van Meyoi-s- geih-op-rd te heb ben. Met «en lichte huivering zei ze: Hij noémit zich mijn voo-gd; hij' is de b'aa-s va,n het circus. Je wilt niet naar hot circus terug? Dtam zeker liever dood. („Ons Noorden") In d'e-n regel wordti er bij het kóopen van schoenen voor kinderen slechts gelet ol! deze wel lang genoeg rijm, *d. -w'. of de groot;e -teem niét in gedra-nig komt. Zegt het kind, dab hij' voelt, dat de schoen drukt, dan wordt dit veelal toe geschreven a,an heit leer dait in het dra-ge® nog wel soepel zal worden. De schoen moet; niét alleen de groote, Qooh- ook de klein-a teen -gel-eigneheid geven zich vrijeleijk te beweigen. .Wordt da klei®» teen doordait de schoen ter plaatse knelt, teveel t-eigen de an<toré aangedrukt, dan zal hij- gaan vergroeien niet alleen, doch zullen ook ekaberoiolgein ontsta,an. Een euvel, waaraan man om veel misère te voorkomen, volle aandacht moet schenken. i i Ee® -andere fout die gemaakt wordt bij het koopen van schoenen is, da;t men zei tc ruim neentt, omdat men het kind gemakkelijke schoenen wil geven ®n men tevens gaarne heelt, dat ze niet al te spoedig te klein zijn. Men koopt dus schoenen, „op de. groei". Hoewel de bedoeling, die hieraan ten grondslag li-gt, goed is, is de uitwerking (och verkeerd'. Een schoen moot zoowel w-a-t lengte nis breedte betreft, passen, d.w.z. mag niet knellen, doch men mag er evenmin iu zwemmen, daar hijl dan gee-n steum geeft en de teenen si-oh te veel uitspreiden, waardoor veelal z.g. spreid-voeten onü Stliian. Al vroeg moet men dan met de kinderen na,ur een „voetk'undige" gaan, die wel zoo ien kan maken, nadat eem afdruk va® da voet gemaakt is, doch dit brengt -groote uitgaven met zich. leder kind zal natuurlijk niet dade lijk spreid-voeten krijgen, als hij slechts kort op de schoenen geloiopen heeft en velen zullen er ook aanleg voor hebben, doch -een feit, is, dat men bij- het koopen van sehoenen, de noodi-ge- aandacht a,a® het paasen moet schenken. 1 Ook op de hoogte der hakken 'kbm-t he'-t aau, en dit raakt in hoofdzaak de dames. Kinderen loopen uit den -aard der zaak slechte op -gemakkelijke schoenen met 'n ni-el to hooge, plaitta hak. De jydelheid der dames maakt hen eeh- ier veelal tot slachtoffer en vo.or al les ara-gen velen barer gaarne „een schoen met centimeters liooge hak." D-c hak van een damesstilioen moet vooral indien ze als wandelschoen dienst doen, uiot hooger zijn dan 3 a 4 cM. e® liefst met een breed vlak. De- zeer platte hakken zijn niet, .aan te bevelen. Zij 'hou den de voet te plat, waardoor men -een veel iminder elastische tred krijgt. Do zeer hooge hakken daarentegen geven de- voet een onnatuurlijke houding, terwijl hét loopien niet allee® 'bemoeilijkt wordt, doch do -gang tevens onaestetisch. ONTSPANNINGSLECTUUR De bi-sischop had' Pa-ter Simon bij zich laten kbmen. H-e-t betrof een zeer onaange name gebeurtenis. De. Pater wao- n.l. door rijn overste naar leen f'abriekiéstiad! 'in de buurt van Charleroi gtezon-dlen om er een Mi-ssia ;te preken. Hij; 'had -aan den bisschop bericht gezonden, da-t hij' bijl aankomsit in het kolengebied, een brief! van een voorzit ter van «en -arbeidersver-aeniginig had Ont vangen, waarin deze -schreef, dat hij' -em zij'n mannen- met genoegen naar zij® pre dicate zouden luisteren; jniaar zoodra hij den naiam van God, xechtstreeka óf rij- de-lings zou Igehruik-en; zou| er ee®. helseh lawaai in de kerk losbreken. „En to«n ik den preekstoel had beklom men en de menigte rondotor mij z'a.g, -twij felde ik Ier nieit meer a-an, of! za zouden hun pl-a.nn-en- uitvoeren'! Pa-ter Simon was een kleine versehrom- d|ejp. tot die oonolusia ta m|oeten kóma®, nieit ontveinzen dait dit werkelijk de besta oplossing was voor -allcl partijen. Dr. Meyers kwam W'eer binnen. Hij l-e-gde rij® hand op den schouder vam dén advocaat. Klaar-.? J-a-. Mr. Fergerson nam met een hartelijke® handdrulc en -eem bemoedigende®, lach af scheid van het kl-eine meisi]'a. Toen hij weer in heit rijtuig- v-am den. dokter z'ait, besefte hij, da-t hij voor 'nmiofeillijkla en uiterst verantwoorde-lijke b'ariis'sing stond. Wia® heb niet zij'n -plicht oim direct na,ar -Londen terug t'e gaan- en Rob te vertellen dait zijn vrouw mo-g leefde.? Maar gesteld., dat zij- toch- ejpoiedig sterven zo®,? Schiep hij dan geen noodelooz'e .coimplicla- lie-s door zijn mede-deelrng Zou 'het kind in hét leiven blijve®, Eustace.? vroeg hij; den arte. 'Er is goede hoopj, maar Zekerheid helb' ilt no-g niet,. Die moeilijkheid Mijïlfc, dat ze zelf niét' meewerkt zie. hecht geen waarde aan het leven. Z-e wlas erg meit jou ingenomie®; ze vr,oeg me- bij' hat weggaan, of ik' je nog eens wlo,u mee brengen. Ze zei me, dat ze het verschrikkelijk' zou vinden, als ze weer naar het cdroué teru-g moes.1», j pielde monink. t Da bisschop zag op hem n-eer, als op eeu wezen van hiecl .ander maakselZoo-n on geschoren, onverzorgde monnik met zoo-u onhcduidend gtericht, wa-s' naituu-rlij'k eeu beetje hang uitgevallen. Hij' .was zelte eau be-etje -angstig voor hem, voor rijn bis schop. „Het. is mij medegedeeld, dait U. de ver langens v-an de arbeiders hebt ingewilligd zeide de bisischop. „Maar ik behoef -toch zeker niet „Monseigneur", onderbrak da Pater ze-ar nederig. „Ik da.chf, zoovleel mogelijk sto ringen -en lawaai in, ean kerk fe moeten voorkómen." „Storingen -en lawaai voorkómen, .Gods na-am .moest u durven noemen.". „Monseigneur, hie-bt u mijn piredioatio gehoord i Da bisschopl liep dia kamer driftig pp en neer. I „Kent u hem van buiten'.?" „Natuurlijk, monseigneur." „Ik luister, ma-ar dan ook woord voor woord, juist zoo-ais u die préeik gahio,u:den hebt." i Da .bisschop ging in eem gemakkelijke houaing zitt'en. De Pater bleef, staan -en begon. i „Burgers en burgleressen." J Da bisschop balde die vuist. „Zoo wilden ze hpt liefst aangesproken worden." „Dóet niets tjer zake, ga maar door" zeide de bisschop. „Burgers en burgetreissen" begon d-e Pa ter opnieuw. „Hier in dit land is eiensi een keizerin gewc-eist; ze heette Miaria, Theresia. Zij' was een ui-bs-tletk'end Vorstin, de knaplst-e -en verstandigste, dia er ooi-t in België ge weest is. Andere heerschers hebben opvolgers na hun dood en da® hebban ze alle macht over hun v-olk' verloren. Zoo ging Eri niet met Maria Theresia,. In Oostenrijk en Hongarije h|eéfb ze dén troon verloren en ook in Brabant en Lim'burg js haar macht in andere handien overgegaan, maar iu het Graafechapi Wlesitvlaanderen, waar ik -de laatste jar,en geleefd heb, ken-t men tot oj ivan-daag geen andere Vorstin, dan Maria Theresia. E® vooral in da yisischersdorpen. Hoe dichter men bij de zee kómt, des -te- grooteg is baar mach-t. De revolutie, hat keizerrijk, ja zelfs Holland was niet bij' machte haar invlo-ed té verminderen. Hoe zouden zij bat kun ne® Zij hadden immers nie-ta gedaam voor da kinderen van da- zee dat maar -aenigs- zin§ met haar daad vergeleken kon wor den. Wlant wait zij' h-aéft gegeven aan het volk op| -d-e duinen 1 Burgers, het is een onschatbare gavel Nu ruim twee eauWen gel-aden maakte M-aria Theresia nadab zij- den troon had be stegen -een rei® door België. Ze bezocht Brussel en Brugg(e, Luik en L«u,v-en, ma-ar toen ze vo-ldo-enda groote steden en stad huizen gezien had, ging ze naar de kust, om da zee en de duinen te bswonderen. Het was voor haar een onaangename ge waarwording, toen zij' de zee zag, zoo groot en machtig, da-t geen men-soh in staia-t bleek den strijd daarmee a-an te binnen. De kust was onbeschut. Er waren wel duinen, maar -eens Was de Zee er over heen geslagen e-n dat kon steeds weer ge beuren. D-e dijken en dammen waren in vervallen sta-ait. D,ei havens waren ver zand. Onbewoonbare vissohershutte® éten- den halfweg tussohen da duinen. H-e-t geheel was een beeld van groote .verlatén- heid en vergane grootheid. Den heelen -da.g, verbleef Maria Theresia a,an d'en zeekant. - Zij -luisterde na-ar da verhalen van over stroomingen en het wegsppelem yam heiele dorplen. Zij liet zich de pLa-ats aanwijzen waar eens -een he,e!a landstreek door de zee was verzwolgen. Zijl gipg per boot na-ar de plaats, w,a,ar men op dem bodem der zee een ouda kerk kon zien. Ook hoorde zij hoeveel menschen fn v-e» bij da laatste overslrooming waren om'gek-oimen. Den heelen dag dacht rij na hoe zij (dit volk in de (Juinen zou helplein. Ebbe en vloe-d -a,an de Zeel ontzeggen Da zee ver bieden over de dij'ken te komen).? Ook over den wind had ze geen macht, ze kon niet verhinderen, dab de visschers- bootjes werden omgeslagen. De visoh- naar de netten dwingem ko® ze ook nie-t. Niemand in de heeia wereld W-as sterk genoeg om de vijanden van dit arme volk e-t bedwingen. Den volgenden dag was heit Zonda-g en daarom ging Maria Theresia da H. Mis hooren in Blankenberge-. Al het zeevolk van Duinkerken tot Sluis was hier samen gestroomd om haar te zien. Voordat de Mis begon sp-rak ze cenigen uit het volk. Ze zal nooit weer in élaat rijn oma da-t werk 'te -doen. Als ze in hét Tevten blijft, i-a ze toch voior goed gedeeltelijk invalide. i- Fergersons -adeim' stokte iu zij'n keel. Hijl bedacht, wat dat in de gegeven om standigheden b'ate-ekende,: Robiert, gesteld op vrijhei-d en -amusement, gabondea aam een inv-alide vrouw; eem vrouW, die 'hij dood waande en die rij® liefde niet had. Heit zou een weldaad Zijn óm' haar té laten siberve®. De beide mannen zwegen lamga ploos- Za hadden h'e,t .dorpi reeds ee® paar mijlen achter den rug, toen de dokter plotseling uitriep: Lieve hemd, Teddy, nu hébben we je eigem boodschap heele- maal verget-en, diei „informaties vpor «en cliënt"Hij lachte ondeugend. Ik heb het waarachtig heelamaal vergeten, zei de advocaat met onverschrok ken tegenwoordigheid va® geetsjt. Hij' toom de niet; de minste verwarring. Zoo.'®,1 klein meisje waarachtigdoek een ou den rot, zij® plicht yergate®, Ma,ar we hoeven er niet voor terug te |ga,an. Ik' kan hét, tenslotte ®ok pier brief dóe®. Of and-ers, ga ik er binnenkort nog eernsi heen. Ik wil dat pro-begeebja Van je nog wel eens, spieken. - i i (Süordt vervolgd.) j a sn oger orststraat - GOES tig afgeefster soorten. volledige inlichtingen, S wordt toegezonden. 't Ie een onvergetelijk féést, c(en fé&st I ook voor de parochie.. i 25 1 f j. i heibib' er toch Seen bezwaar togen rii U 6ens kom optzoejken, vroeg hij', mat iets ongeWptm-besdhéideiB in rij® stem Hij zette^ zich op .een stoel, die Mts: towler had bijgeschoven. Ik moest voor zaken hier in het dloirp zijn en dr. Meyers verteld» mij. van u. Ik hoop da,t u ach al wait béter voelt» H. DiE O REEVE, J- De geestelijke crisis. Niemand Geen Vader, geen broer of zuster... zelfs geen jonge mian? Fergerson kon zich, hét schokte hem niet beter veiVullen, dan door toepassing van hot Voorna-améte gébod: Onze naasten lief t® hebban, -gelijk ons Zeiven. Schoeisel voor kinderen. Drukt me® op -de n-erns der schoen -em bemerkt m-em, dait er nog genoeg ruiim-t-e overblijft, ook bij bet inx beweging toen- ge® dei' vost-, da® plast da sohoen. Veol-al wordt d-e Soepelheid van bet leer onderschat en dit zal de voet slechts te® nadeele- kómen. Oordeelkundig- koopien is daarom' nóo- dig en wel bij- voorkeur bij e-en ter zake deskundige, die na-ad kan gewen betref fende het schoeisel, .opdat voeitongeimak'- ken zooveel imogalij'k voorkómen Worden. Het Juweelenkistje.

Krantenbank Zeeland

Nieuwe Zeeuwsche Courant | 1933 | | pagina 5