IE HANIJTO lijk, Goes ID O TEN a B Stand op de JTO van nodellen. JK, GOES 3ii Stand op de |ntoonstelling indelN.V. de „HANIJTO" tikelen ielen. niet den Stand te be- le Singer-Naaimachines Tweede Blad BEZOEKT ONZEN STAND Man en vrouw zijn één (SCHE COURANT iOES. JAVAGE" roogmachine staande moeilijk- »odat het in ieders ich op de hoogte welke practische ïierin ook voor U floten. 'elef. 230 Stand van NIEUWE ZEEUWSCHE COURANT 99 Tabletten. Na 45 jaar. FEUILLETON HOOG SPEL. BINNENLAND ONTSPANNINGSLECTUUR „O, ja.- IN HET KRAAIENNEST streerd het nieuwste op JECTRISCHE WASCH- sschen en drogen zelfde machine!! foorstellen, nooit meer aoeten zijn van weers- ZATERPAO 20 MEI 1933 25, GOES 15 ct. 15 ct. [eepen, 1 pond 25 ct. 25 ct. D O Periscoopjc. De twee" zate® achter de tafel' en te-ken de kamie-r ro®d. De kiamer stond ■vo'l damp van kostelijke sigaren. In die buurt van de dames vl'aagdo geur van eaUrdejqologne. Op die tafel heerschte pf-n icest tliijkie wanorde, waaraan een oud- Hpilandsehe schilder graag ®el1 palet vol verf zó® versm'eerd hebben. Glaasjes half at' heel gevuld met fonkelend vocht, liehtr bruin ioï' helder als wiatar, een schio/ted/ met taartjes) soezen en mokka,, en exemi- jtaren met eera poaejMeupig figuurtje er op; 'n andere schotel met klein goed, miniatuur-taartje^ net ,al's kleine paddcj rfioeltjes; 'n trommel anteit koekjes: bfok's- pootje© en anders kloekébalklkerspiroducten a lied Mjl elkaar een 'feestelijk stilleve® om niet op uitgekeken to raken. En verder 'het v;oo(rnaam!s|to een heelé kring van gró;ótö menschen man nen met Zware basstemtaién als donder buien, en damesj met haar hier,-endaairf- gedempte, elders) gichelendhoog.e Convcjr.- «atie, alsof de hoo-ge noten va® e,en piano aan 't conversieeren geslagen waren. De mannen dampten als schoorsteenen, .trokken gewichtige snuiten en zetten zwa re hoornen op. over de politiek". Crisis en sociale kwestie werden over den vloer gehaald, da aanstaande verkie zingen kregen een beurt, de democrati^c'ho part'ij k'wiam Op de proppen, sjal'arisveriu- gingen werd zorgvuldig bekeken, aan gevallen, bestreden, k.oppen geschud, sohouders opgehaald alles in een trant waarop mannen plegen to redeneer®®: Iedereen had zijn weetje met de® .over- tuigingszlwuren inzet: „maar ik verze ker je." Aan den anderen kant de vrouwen- beurs, ging 't met meer instémbiierad medeleden toe, want er werd gesproken «ver een geval vlan een ziek kindje, dat een veiligheidsspeld had ingeslikt, geluk kig een speld 'die veilig gegoten was. Van de veiligheidsspeld was de overgang vrij gemakkelijk' nfar de laatste verloving, omdat in dergelijke eptujitie een van do twee partïjien pffl misschien allebei veilig gesteld Zij®. De heele kamer w|as vol' ge zellig, prettig gedempt1 rumoer van .pra tende menschen, die blij! waren elkaar wear eens allemaal' terugte zien. Intusfschen zaten „de tw;ee" maar rus tig achter de tafel en keken maar. Zij praatte van t'ijd tolt tiijfd mee, met vriende lijk hoofdknikken en gevoelig meeleven Biet. het verhaalde, maar h'ij' zat maar stil te, k.'ij!ken, den k'rin'g .rond nana- al die gróote menschen, die hun plaats volop in de w'erel'd innamen en verwonderde er zich in stilte over, dat al die, groote menschen zlijh kinderen waren. Als zij! uitgebabbel'd -wja®, leunde z'e wat achter lover in 'den 'S|toeï en k'eek' ook' weer de kamer rond, knikte naar de een, 'en knikte naar de een, en knikte naar de ander, stopte een kleinkind gauw een Droste,- 11 ik tnssehen de lippen, vouwde Jiaar handen in do schoot en knikte, en kéék, kópk naar ,al die groote menschen en var,- !v\ nderde zich dat all die groote men schen haar kinderen w'are®. „Je kan 't jo bijna niet voorstellen,'dat jullie al Zoo groot en oud zijn. [Met z'n tweeën zaten ze daar en keken. Dan k'ek'en ze alkaar wéér eens, eve® aan en knikten tegen el'k'aar, zonder iets to zeggen, met een blik "Van verstandhouding akspif z'e wilden zeggen, „we hebben tóch maar een fijn stelletje kinderen, he;é.' Maar dat zeiden ze niet zoo hardop, dat dachten ze ma,ar. Dat zeggen ze alleen, als ze mét z'n twééën alleen zijn. Nu k'ek'en ze maar cn in die uren dat ze daar zaten, ging van zelf', ongemerkt en onbewust hun heel'e huwelijksleven aan hun oogen voorbij', t IE® ze k'ek'en 't na. 45 ja,ar getrouwd! Ze knikken in stilte naar die gedachte. (Leven en dood trekken door de feestelijk,- beWlogen khmer h.an hun oogen voorbij:. Oojk de do,oden. Ook' de levenden. „Ja,' denkt hijr, Jate ik haar toch niet had gehad dan was jt een harde dob ber gew'eest." i" li „Ja," denkt zijl' „z^ó'n man 't is toch Zoo'n goeierd. AÏ's ik hem niet had gehad, was ik e'r vast niet door gekomen." Beiden denken ze: „wat hebben we tbéh Iflijke kinderen."- i i —.10— Djei bruiaio Riaffaele leidde hem -in die togenWcordiglieid van Messier© Alme.rico en Madonna Bolivia,. "iZij[_p®it!vinige® hem Bajjtelijk, liiun blijdschap tie ik-enne® 'geveild 0V,e|r zij® blijkbaar hejrsfel. -AlBte t)wïj|flel en (W'a.ntroiiiKvi'ein! sdh-einen. tuit (1-& haudiinig van den ouden ma® vetpdiw',ei®e® ito zijln, waaruit Ser Pantaleone opmaakte, dat de heer van Pievanp teken met Matte® had baraadslaagd ,e® dalt Matte® hem toen Iwtaarschaj'nlijk had' géziegd dat zijn ver- haal hetgeen geen btarveünig kjo® w*®- ©plrakera best w'aair-khn Zij® WdaAiet Z'eier goed mogelijk was, dab hij!, zjopple hij zlgi'de, bevriend «das geVeast mfefc Papje Orsini. Hierdoor ward Vo|or hem.nag wor- vloediger het feit van Mat lp o's panlwezig- heid te Pievano bewezen. iVetrlaagend om aa.n heit werk' te g,aam, ha,d hijl rich dadelijk naar buiten wille® beigevem -ondea' vooifwfenldsiel, dat 'Mjl'be hoefte had a,a® frissche lucht; maar hie,r kwam de pokdaligte Mark,1 met het heftig gezag ya,n ee® medisch raadsman' teigemop. „Wiatmijnheer.?/' Uit!ga,a® in uiw 'foesithnd. Dat zoui wiaanziin' zïjn. Gisfpir- av-ond hadt gij, .koorts e® zij|t gij aderge laten. Gij moet rust houden en zjopdomde inwi krachtem tefftughrijlge®, anders ka® ik nieit voor ,n|wi leve® instaan." j Pantialepne lachte. Hij had een diepe®, Ze k'ek'en maar rond tevreden; te vreden over hun kinderen. Ze z'ij'n goed ze hebben allen hun plaats veroverd in het leven. Ze mogen er zijh en hun uai- men worden met eere genoemd. Jla, je had 't rn'et je kinderen nok an ders kunnen treffen, hé. Als z'e non eens niet goed oppasten. Ze ziij'n tevreden .over hun kinderen. Maar er is een keerzijde aan deze ge dachte. „De twee" denken er niet aan. De keerzijde is, "deze, de kinderen z'ijh te vreden over hén Die tw'ee z'ijV veel te eenvoudig en te pretentieloos «m daarover te 'denken. Zo deden immers, niaar hun plicht. Toch Mat maakt 't feest zoo ontroerend, dat de 'kinderen nu ook groote menschen, die kunnen oordeel'en en zelf huishoudens heb,- ben tevjieden kunnen zij'n over de ouders. Daarover wordt bijna nooit ge sproken. Er wordt al'tlj'd gevraagd of de ouders tevreden zijn over de kinderen. Maar even gewichtig of misschien gewichtiger is, het, ofde kinderen, eenmaal groot geworden, terug ziende op alles, tevreden kunnenziij'n over de lO.udera. Aan tafel wlordt 't da® ooki geztegjd door een van hen: „Wie zouden na, zooveel jaar en na allos| vv;at we meemaakten géén enkele grief' tegen u kunnen vin den." Ja, dat is mooi, als na een heel men- sehenl'even ouders voor het oordeel van hun kinderen komend, niet van schuld overtuigd kunnen worden, als. de kin deren kunnen en moeten z'eggen, wat we zij'n, ziij'n wee door u. Zijn we sterk', dan is 't iolmdat u sterk' waarten kunnen wij onze gezinnen mét kinderen op onze beurt degelijk' groot brengen, dan is) 't omdat we 't van u konden afkijken. Die feestdag was prachtig. Na 45 jaar zaken de tweei achter de tafel en kelten naar de kinderen. Maar de kinderen keken naar den prachtigen klolp van hun ouden vader en naar het lief gezicht van hun lieve mée-der. Dé twee zaten zalig, omdat zo onbe smet treden voor hét aangezicht van hun groote kinderen. H. DE, GREEVjB, S„ J. de Rloicspvelts ba lidschap. Hét antiw,®ord v,a,n Konin gin. Hl. M. dé Koningin beeft, nis aintiwoord op pres. Bnosieveltisl boodsdhajpj tof de we reld, 'tielegraftedh het vofllgendie Spontane iclp opmerkeliijike anijwoord gez-londen:, Hc|b is, M'ijinheer de Preside#, ée® groo te voldoening voor mij, dat hef a,ntjw|oiard va® Nederland op U:w teletgnaifislch beroep .torsitionid en Zonidei" voorhelliHUid kam iw'oir- d'eai gegeven. Dit v.olk, uit naam twiaarVain ik spreek, yera/fechuiw't de® 'fovkug. Het zloia' natuurlijk een aanval 'wéteustaa®., niaian het. verafschuwt de® florlog. Evenzeer als bek .uittarting en aanval tnssehen bur gers yerooTdeelt-, yeroordeielt hét uiiUtafting e® aanval tuslsiohen vobileln. Hlet meent, dat da tijden Zlijin aangebroken vooa- de volleengemecng'chap opt dopr daden fe teno ns®, dat zij vast besloten is .tie breketn m«t bat reebt- va® den sterk'sitie als' haar even- tuieda baogSte norm1. Vrocdziame regeling is de uitMIlitendia mathodo om de nationale geisbhiïfen to beslechten. Mij is waarom vreedizaime sluitende methode zl nala gesohillïen te Mijn land is diep io,VetrtjU)gd dat, wil klit diqel kunnen wlorden bénedkt vcijg,an®de ointiwapening fhianis gebieldend naodz'akéliik is, immea-s voiortigeizette bawapleiping ^eiét tob wedloo.p in bewapening an, gelijk pijin- lijké, doeh al te 'spoediig .veiigetom ondei'- vinding bewdjlst, fof onvenmiijidelijkein oor- logt. Nederland is bereid mét da andere vol ken der Wereld da vier, dtappien te doen, iw'elka Gij voorstelt alis eersite on heiiaug- rijkei hijdragte tot, daiadw'erkelijik'e ontw'a,pe ning. Heit maakt geenarlei voorbelhiond bij deizie verklaring. iWiaif een non-jaigrassieviea-- di-a,g batreflt, ben jk het me.t U eems', dat het onder da tegenwoordige «nistla®- dighéden weilliöht goed is, dat bestaande e® geldige non-agressievérdriajg.em' ie® gel- deinde verpili'ebrtinge® om te pintwapeimein, pleontig wlorden beve®tiad teneinde lrum bBkemid niét de pite m interma,tio- iwclluidenden lach, die Bectr Weid opigewéklt, wamt nl© .liijmiet melt iu lachte, ;zop hij' P' Mtlachen,. Hij, Wierp da (gedachte, dait liijl jrog' zjwiaik' Was, of dat da kopde Ijuiöht hem kwaad 'Zp® doen, vetr van zich. Sidheem de z|o®i pielt, helder.? Wjas hij: .niét weer heedietalaal zichzlelf.?, Mario liet zich edhibex niet va® kijh 'Sluik 'brengen, zïjln tegenspraak Won doo,r xedeneeren z)eilfs nég, ,aa® k'ria,ch't. 'I „Aangezien gij!/ heit ha®, rnijin1 k'nnda dankt,, dat gïj'.u w'eea- Zoo. gdZond voelt, mloieltl gij/ u ook dioior mijn kunde laitieui leiden, als ik' u ,zie(g, da,t dit- gevoel ma,ar schijn is, een zekér luchtaig gevoel, dat ik' .ui heb 'bezorgd db|or.p va.n e.en loverim'ö.a.t van blo,cd te putdiaistein. GijJ :ga,ait. er niet uit, dan pp ,p|w' eigen verainitlwbordinlg, wiaiafbij! gi,i gevaar loo.pt .al helt goede, 'dat ik' heb volbracht, ongedaan te maken." 1 Daarop steunden Orsini en zjjin dodhter Mario's overtuigende Woonden, totdaib Seir Pantaleone1, tenisllioitte iniziénide, da.t varder aanidraUgen heb mui tof zlwij'ge® gebnadhifa Wantrouwen 'wellicht w'eei" 'Zo® kiinlniem opwekken, ikwendig wnocleind, inaiar toch laehand toeglaf. Hijteaicht den dag ,bi®r nenshuis door en veirveedide zich gedrafchit, boezem- züjln gastheer e® diens dioébtleir jnoik hun best deden ,oim heit. hem 'aaihglenia,aim. |6g make®, - D'e vriemidelijkheid, waaraiédé izlij! hem OVftrstelpté®, het feit, dat hijl liaan hun tafel aanzat en brood mat hen brak', maakten niét dan .minste® indruk op Ser Pantaleone. Het afschuwelijks,, verrader lijke va® de heel© zaak,, hét JaagjhartilSa bindende kir a,chit apinipu(W aam liét .gjeWfete® dar wereld Voor te bomden. .De aanstaande eöopjoimjsdhé ootnferentio kau verzekerd zij'n va® de® actiévén en van fganscher hart© gegeven, steun v'a® jnijjn Kégeering. De economislehé en flnan- cieele toestand v'riaaigt onmiddelll'ijlUe en doie.1- h-el'l'ende maaiiregelen. Nationaal koimt. dit land ,op, voor een .gezond emi geiordemd ©conomisth en finaintóeel leven. Initerna- tionaal komit het op Voor onbelemmerd hanuelsverkeer, stabiele vailluit-a cn beteiie prjjlz'cji. Nederland hoopt, dait. de Doiidan- schft donferemtde een daadweakSelijke e® duurzame, veirli'dliitinig ten gev.olge "zaft h|ebbe®. Tevens vsnbrpuiwlt, hef, daitj. deze c..liferent,i» cn de daarin vertegenwoordig de Régeeiingien zidli zullen laten leiden doer do onveranderbare Watten, va® celo- nomioche iwa,arbeid en .'geen acht zullén slaan op hetgeen oppervlakkige e® kort zichtige, meaning: en individueele belangen gaarne sonde® zie® o.amvaard. Het .alge méén belang moet hier, zoo ooit, «verheier- sisben. Met mijn Begeerinig iga volle deal ik '(.onvolle in do koop, dat dé verwachtingen waaroan Gij uitdrukking hebt gegeven, i® vgrvulling zujle® komou. Nederlandmltc sfliepén voer ItHSsiscli hontvcrv.oér bevlracht. Naar wij vernemen zijn vanwege de haiidelsvert.egen,w;oordiging va So,v'j.et- Busland hier te lande 26 Nedcrtiaudsche schepen bevracht.; elk schip zal verschei dene reizen doen. D'e gehopte® z'ijn ge charterd hoofdzlakelijk vo.or hontVeirvber. Men lion .on© nog niet jneedeelm over welke schepen d«> overeenkomst lciolplt. Tot nu toe geschiedde het ltlulssisehe houlvc-rvoer hoofdzakelijk met 'Engélsiche schiepen. Nachtelijk avontuur. Tom Br,u'nt had de® naam ee® uitste kend uieve®vanger te zijh, een1 Va® die slimme- taai© dienaren van de H. Hertnam- da.d die de listen cn tiruicje© Va® liet lalng- vingerige gilde op hun duim|pljc lfanaen e® mat de volharding va® een builïdoig hjiin prooi va©!tho®de®, a,ls het hium eenmaal gelukt is, dia te grijpen. Zjjit roe|m, hvas tof ouite® da gremze® va® heit coépis,. 'waartoe hij behpordej doioiigedinoingen en znj'n naa.m veaspreidde gchrilf ondea- de nachtvogels, dié de wereldstad bonden on veilig maakte®. Op een lauwe® vporjaarsavond kée.rde hij .van z'n dagtaak naar z'n stilléwtoing terug. Zij® weg voerde hem door ee® voor name, breede straat!, waarin zich louteir patriciërshuizen bevwndf®. Het was la ter geWorde® dan gewoonlijk én bij .ver snelde onwillekeurig zij® schrede®, tqgn hij hc-it- drukke dtiadsgédeeita verlate® had. Hij sloeg .de® hoek van eau voorname breede straat om, en b'léef plotselingstaan, terwijl z'n oogen de 'hem omringend© schemering tradhtfen te jtoorbolrein. rn hét- smalle reieplje tpin vóór hef derde 'huiis van de® hoek af za|g hijj ©en mam sfaa®, die gereed scheen door een geoipbmd souiterrainvenster, na,ar binnen te stiap- pe®,. een man die blijke®© z'n bloeding niët tolt, de géwlome ju'br.ekërsMasse behoorde. Hij' was in aVondooisfuiuim, droeg z''n glim mende®, hoojge® hoed wat vér naar ach teren geschoven ,op z'n fier omhpoiggiehe- ve® hacfd ein hield een domkbre overjas luicntag. over dan arm. Zijn. aaniwéziigheid öpi die. plaatis, z'n voornemen om te middermaohiti ppi dié weinig alledafligsche manier ©e® huis te bdtrede®, lieten echter geen twijfel omtrent z'n bedoelingen- toe. GéKukehlom ©Sioioip Tom Banrnt nader en legde z'®i zlwlaye hand op dén sdhoiuder van de® inbreker, oip jbieit Oiogenblik Waarop deze door liat. raam va® het so>u|tieniain binnen wilde stappen. Maar bet gelaat, da.t na,ar liem werd toegekeerd, drukte gee.n schrik uit. „Wat dioe't u hiér?" v®oe.g Tam Brunt, tegelijk' barsdh, r „Tie wais van plan naar binnen f© gaan," antwoordde de1 man in aVandrloisteijulm. „Maar wiat hebt u daami):e« te makê®, al© ik vragen mag?" „Ik ben in^péoteuï van plolitie." 1 „Wat een geluk'1" „"Wiat bedoplf u met dahdlwaizé gez)agde'?." „Mij® waarde heer, Wind ru toiah niet Jofgti Ik bedoelde', dat ulw aanwézighedd voor mij een geluk is!" t f van h'etgéen hijl deed va® de, manier, waar op Hiji zich in hun vertncjulwéni had ge drongen, lietem hem onverschillig. Hét Kef 'hem volkome® fcoiuid, dat KiLdaar in Pievano, de gastvrijheid génpof;, dié me® aan 'n vriend beitiowniti. Deze Pantaléouc was ©e® ma® zander gevoel, een egjoïst met grof praktisch brein, iemand zonder eenig,e .aindétei ge dachte, da,n dié van zij® eigen aardseh voordeel. Eir was; in zij® oog pielt, meet', da.n een gebrek' va® ee® ij'del ma®. Schaam te was ee® gewk»l', dat hij! niet kende. Macdhiavélli Zou misschien betwtomdering voor hem gekbesterd hebbe® vooi'de ma- nier, waarop h'ijizOnideir, axnchitö nog links te. zien, reahit op z'ijin doel (ifging. HoéWIed Maaio hog fw^jlfeldc, «li heit wel raadZajam voior hem wias om uit te gaa®, kreeg hij. de® vollglenidan dag pinL dölijk qrjn zin. Hiij. had wiel voor gezel schap de® pagé me(e Willem netae® jn ds hiopp, dat die bajlbeilikoiu'S ham misischiem va® di'eust zo;u Jcjufnman zijjn., miaiar Pieva- nois igastlvrijlhieid hiaid heit, anders! besdliik't. Aa®,gé.zde® hij! zich niet va® zij® vesrilange® om' in de buitenluioht te gaia®, lief af brengen, zo,® Maidonma, Eulvia z'ijh gids K'ijlnj. Hij protesteerde, dat het te véél aetr voioa- hem w'as, hetgeen opk' i®d.erdaad h'clb geval was. Zij!,stond ej' .echter pp én same® togeln Zijl-er op uit,. ■Dia tuinen va® Pievlamo, diépe®, terrais- vorniig .tegen de steile -Wanden ytauï den hauvei achter het k'alstael j>p, teojwijl hlet geheel ..omsloten was door massieve grijze Van sdhiét|ga|ten yoiorzieme muiran,. ïti« iVaaróm'?," „Omdat u juist v,a® pas k'dmt, om tnij te helpen." „Wie 'hebban nu. lang geoloeg gepraat e® „Dat du®kt una oiok, lie-t iwordt tijd, om tot, handelen over te ,gaa®! U k'dlnitt in- dtrdaaa 'uïtlstekeud van pag, i®öpéctei®r. Mijn -naam is CSamipbel, ik 'wioo® rewht' te genover het Jijjiij? waarvoor Wé stiaan. Ilf heb vanavond eeai oancért bijgewoond «n wandelde naar huis terug, om te geniéte® van het zachte voorjaarsweer. Jk stond cp m'ij-n stoep én toe® ik mij® wtoning wildé biniiön gaan, za,g jk toevallig, da.t cl' Ijchtsihemerde ilaor het raam botven do voiorde.ur van m'ijn overbuur; het ver- dlwéen direct weer, maar het is er geweest, daarop durf ik een eed te doen." „Ein wat z'oii dat „Tic weet, d^.t (Je familie 'Laind op1 reis isdé bedieindpn zjjn dok w.eg .era 'liet. lmis is dus momleratwl oijbéwaon-d. Het trok daarom m'ijn aandacht „Wal, deed u. tioen?" „Ik slak de straat over en zag een raam in het souterrain open siaa®. Als er. .zooals ik. vermoed, dieven in hét "huis .z'ijn, moeiten z'e door het raam zijn. Mn- niehigogaan." in hun lof over „Zij"-crême. Zij is inderdaad even onmisbaar voor de verzorging van huid en teint der vrouw, als voor den man die op pijnloos, spiegelglad en onberispelijk scheren ge-teld is. In prijzen van 2075 cent. „Dat is tenminste hoogstwaarschijnlijk." „Ik sfond een oagenblik -te Weiflelj®dat ihiebti u misschien- yel opgemerkt. Het z'ijn m'ijn zake® nipt- e® ofschoon gee® lafaard, gevoel ik toch 'wieiuig lust m'ij aan on-be- kendé gevaren bloiot te ©tellen, maar ik ko® toch colt niét werkeloos aanzien..." „Is de heer Land een vriend vaut u?" „Neen, we kennen elkaar zoo- goed ais nie.t," „Waar.om hebt u de politie niet ge waarschuwd „Dat Zon zeker verstandiger van jnij geweest zijn! Ik zegen dan ook het toe val, da.t u hier langs deied k'o-men." „Diurft u met me meegaan Tom B'ruint stapte, door het .gaoipiende souiterrain-ve-nater naar binnen en liet zich voorzichtig omlaag ya® de aanrediitban'k waaropi hij zich bevond. De heer in rok volg,dei zijn voorbeeld en vtaoegl fluiste rend: „Zullen we licht maken?." „Neen," ©nau.wde Tom Biruin't. „Doe ulw schoenen uit. Wie mc.eten omae. a.a®'weZig- heid z(Ki Jang, mogelijk geheim hordden." Geruischlooe, met 'beide handen voor zien 'lit tastend., voetje voor vbetje von- de® de t'wee manne-n hu® wieg (uit wat een bijkeuken schee® te zijn. Za kwajne® nu, oij een breede trap', Viaisitlbieislote® "Di-go® T-.m B.rimt de treden te beBtij'geiD op de® v. e-t- gevolgd doior den heer Caimp- be'i. Daarna kwamen ze in. ee® ga.nig, waarin dikke lo-.pera elk geluid va® hu® zacht schuifelend© voeten dempte®,. Plotseling greep' de heer Camplbejl de® arm yam zijn geleider. E.e® bonts alisi va® -eau vallend vourwerp kltopk .op doorde stilte va® het graojé huis. i „Boven!" fluisterde de imspectepir„er is inderda.ald iemand in. huishij is in £e® dm- bovenkamers aan 't (werk. Kom imae." Z© gingen de trap op die n,a.ar do bo- venverdiepinig leidde. 'NauiWieïijkls w|aren z'a halverwege gekomen of smellla vo«(t- sltappe®. dreunden; heni tegqmoet,. eon d.e®r wérd opengewörpen, waar.uife"helder Jicht straalde en een dreigende stem riepj: „Halt.! of ik schiet!" 1 i Beads trappeobeMimmers kicken in .ijein lo.otp van een revolver, die door ©en mam in aw'ark broek' en glanzend Wit overhemd vanaf het piortiaal op.hen w^erd gericht. 'Tom Brunt behield z'n zelfbehee.rschteg en 'waarschuwde: „Bëidenk wat je doet! Ils ben inspecteur va® politie." .„Aangenaam kennis te. maken," spraik de man in 't witte (overhemd. „Maar datj is tjoéh geen reiden am in jnij'n huis in Ito broken." „U'w huis.?," „Ja, mijin naam is Land. Ik' moest voor Zake® in de stad wezen e® besloot hier tte overnachten, ,omMa,ar helt ®ohij!nt dat er hier' een mysltiffïoatde plaats héeflt, Waeh-t «ven, inslpeclteur, dan kunnen wij d-c' 'zaken beneden op ons (gemak besiplra- reieds meer dan tjwaehond^rd jajitean en in heit verlede®. ménig .beleg hadden' dopii'isltaa®, ofechon® me® teen nog, niet in heit bezit wais Van z'nlke Isa,nomine®, ate .dia waarover Cesafe JBtogia nul be- séhikite. In den zomer ware®' dezé ter rassen koele citroenboonf-boisScihen cm n.og lteelere wijngaarden, mla,a,r. mui Was alle^ ka,ail, een nefw'erk van boomtakken' dia de® Januari-'Zoinin-eadhij® tegenhielide®.T.oéh waren, er plekke® va® gipen igaias, terwijl d-ei berg bove® hen, daar de eneeuiw' gei- sm-olte.n wte, ee® helder èmanagdgroe®© kleuir had. Eie® iw!eiinig. noordwlaiarts be noden hen spreidde zijph Jiét gla®!z!en<fe oppervlak van jrat .Trtaisimene Meer, ujit. D,a®gaaaim bereikte® zïjh het' bovenfeta terra® e|r. sferen èr zes vanw-'aar TO.C® een schibteremd uiitziobt; had ovér heit breede dal'. Hier vonden iztijf. oéu beschut plakje onder den (wésbelijikieffli miiiiiir, waar ©en uit graniet geholnlwe® bank gepjlaiateit wias voor een diep bassin', dat men tot aa.n den rand in den grond had laten zinken een van 'n geibaele reeks, die in den .zomer War. irrigatie!' doeleinden werd geheizigd. Boven dia bapk bev'ond zich in de® halfronde .nis 'hen beleid van de Heiliga Maagd uit giebakkéD aarde, da.t ropd em blhuiw gasehildepd e® door da afwisselende regen en 'Zommlesidhïjin gevlekt en verkleiutd iwias. Sir .Pantaleio-ma ontdeed zich va® j^ijn groeten rooden mantel em spireidde dezlën voor het meisje op de bank uit. Ziji pjrp» testeerde even. W|as. het vwel verafcandig van hem om te -gaan zitteaÖ nSHaa de O n ver b e t er 1 ijk. Er was ereis ee® politicus, di-e in dagen van girooit© werktacteheid de Twee de Kamer inlwilde. i n.eit was ee® lloioggeleerde politicup' en die wist daarom, wlaay da Zwakste plek van koning kieizetr zat. rlij vetvlaardigde «an blinkende léutze, een' miagnetisch» trek- plematex, welke hierop neerkw'am, dat i/cdereen die welvaprt begeerde,, slechts zijn of haar stem op hém ha,d ,uait te bren- gtem. G'eiwioiodweig 'n vomdst-, die hét doen moést Mi. de massa i® malaisé'I Hé weldoeinei' dea" natie in dan: dop lileit het bovendien niet hij dien ©avatép stap. Hij zorgde ervoor, dat z'ijn veirlei- dielijk lokmiddel' bekend gemaakt wer-d. Als modern mensoh kant hij de kracht den- reclame. E® Zoo, varsdlienan er in sifceden, dorplcn e.n gehuchten agentén. van daZe® poli ticus, die in het holst Van dein nacht op schuttingen eu murani plakkaten lijtn- den met de blijde belofte i .Wjllt gij welvaart, steimt Veuaart 1 Er gebeurde miééf. Het heiilsipelltande slagwioiord wlead goannon-ceerd in diveais© Made® van diveaise kleuir ,em riohiting, leder Nederlander moeöb weten en k'wain te weten, dat vro;uwa .Portuna h-em- de 100.000 ap 'n pireisentéerhlaadje thuis-wil de bezorgen. „Wiilt gij wejvaa,rt,, en»." CóB-currentia tegen .Zulkia proipaganda teek niet mo.gel'ijkondea' de WoeStla dyn-a- nii-citmacht daarvan Zonden de p-ijlers der bestaande partijen beZwiijkeu! i Edoch, d'e® dag na, de v-etrkie-zin-g bleek da.t nog geen half ptacemt der- stemge- reentigden Off welvaart, via, Vevaatrt ge steld was gelweest. Dé veelbelo-vcnde professioir kw'arn: nieit eens fo't aan den drempel va® het Bin nenhof. Heit. gezond verstand va® de me nigte, die mogW.el een© voor dom ge scholden wördt, riep hem een donderend „(.ct hier toe en niet verder" toe. G rooter fiasco- leek niet mlageiijk I Toch stapit de( geslagene nog fier- als een overwinnaar e® least «je I® ®-a® Ne derland of hij reeds on-zé dictator is. Hoewel de prof. gdweigerd heeiilt om met de® leider van 'n amdéro sohe.ur®iakeai- de groep' op een lijfeit, -t-e staan om' 'fd|t|soénis- re,deinen; hoewel z'n eig'en. schepjpinghand en spandiensten: vroeg y,a,n de S.D-.A.P. «at andersdenkende Qrauingsch© binheriista-d- bergiers, daar dei eiige® -aanhang dén me delijken mpéd miste om vpor -eige® over tuiging uit te komen; ho-elw'el de candi- daaistélii-n-g in de R.-K. Y-olllktelpartij, din gen aan liet licht bracht, di-e Jbetar in- hiet dioinlcer hadden kiromen blijven; httewe-l da ?p'lijlt!ZWam, welke' de prof. hieliigl knyae- ken, nietis anders teweegbracht, da® dat do R. K. Staaitlslparfij tlwee zetels v-erlpor, toch durfde ctlir. Varjaontb deze w-eek op 'n bijee'nk'omlslt te zeggen, dat d© Baheuï- makende groelpljea zagen rijk voor de zuivering van onlza staaltkiiirade hebbe® gewerkt. - Sterker pjoeve van Zelfmisleiding Zal moeilijk te vinden wezen binnen onze landsgrenzen. UITKIJK. ken." Da m'an boven aan de trap liet .z'n re volver zakken, spoedde Zidli naar de ka mer, die hij zopeven verlaten ha,d en auhoot vest e® jas aan over Zijn glainlz'end ovta'hemd. i „Zfjo, zoo, daar ban ik -w'eer," sprak Hij tot 'da bedde manne®,. die -Zw'ijlgemd ge wacht hadden. „Kqmitu maar mee-heerenj" Hij ging hen voor naar ee® grootte tuin kamer, wia,a.r hijl de, cleotrische Ifflioo® aan knipte, hen door ee® haradhejwéginig jot zitten uitnoo-digde en z'elif in een diepe®, lederen fauteuil pjl]aiaitis nam. 1 „Welnu, inSpeote®r,!' begon hij':, „w'at heejft u zoo la,at op IZoo'n Izionderlinge wijze in mijn huis gébraoht.?." „Uw 'overbanranan, mijlnheer Ciaimijlbel." „Ah, mijlnheier C'aimpbel! Pardon, is..." „O, heit hindert niet. Dit nachtelijk avontuur is zóó onge)w®om, dat „Ik vond de® heer C'amplbel bezliig," viel Torn Bruint dep'en heer- in, de rede, „zich door ee® raam in 't stauibermai® toegang jn uw' hnjs te verachafflen." t i i „Do inisipeicteiur hield me Voor ©en inhre- ké®," lachte de ma® i® rok, "die el'tnt boogen' hoed had af'geizJelt. li i - lucht niet noig te kil en ,w®,s 'hij ®iet verhit door de wiandeiing?, -Zopi iwlaalo sch-u|wde Zij' hem, terwijl zïjLpaar teedéro ibefflorg'd'heiid in vrage-n inkleedde. 'Maar met een vroiolijk'ea lach, die, iwlaia® het -zljjln jg'eZondheiid beltrof, met alle zjvlakto Spotte', stelde- hij jhaar gerust. i 1 Zoo z'ate® zij|,duis naast élk'aar op di-a uïtgehorvw'e® .granieten bank met 't bé'eld van de Heilige Maagd hoven hen ©n het granieten bassin, waarin het (water, nu stil' Jag als een krist-aEen spiegel, -be neden hen. Een minnerad paartje had zooi kunnen zitten; maax.indie® zijl al gee-n liefde voor ha,ar metgezel voelde daar zij, z'ooals wlrl Wiete®, van een anjler hield zoo. -was' dit nog. v-eel minder heb gev,al met hem. j Va® di'e hpogt© hadden z'ij',. zqooIs w'ij Iw'ebe®, een prachtig.- uitzicht o|pl heuvlgl en ,dal, meer en rivier; maar ook hierom bekommerde Ser Pantaleone zich niet. Zij® br-utaléi, zlwnirte oogen Zochten dich ter bij' hu-is; onderzoekend keek hij naait de ligging yan da bijlgeboiulwe® links Van helt kasteel en naar een eigenaardig, o-nid paviljoen aan den- anderen kamt, dak mid den op een vierkanlti terrein stond, da,fi geheel doo-r snuiron omringd -was, zicwd'Ht heit, al-s bet ware,, ee® hortos inel;u|sluls vormde. Hij! ^strekte aij® lange been-en vèir yoor Zich uit era ademde met diepe, üjuid- ljioor- bafei -tcugea de Zuivere bergtocht, in, .als iemand, die ervan ge®i»E Toe® zUc'n-tte hij. {Wordt vervolgd.)

Krantenbank Zeeland

Nieuwe Zeeuwsche Courant | 1933 | | pagina 5