'Voorlezen was altijd het hoogtepunt' Walcherse Kick the bucket op sixtiesfestival in Vlissingen DAn^CI-OOL JAnViER 1810,- KLEURENFOTO'S 0.39 De Bank adviseert. Kwakernaat Niehof bv ■&ks a -c ED DE POORTER NEEMT AFSCHEID VAN HET ONDERWIJS dG Klerk parketvloeren b.v. ALTIJD MOOIE VLOEREN VOOR AARDIGE PRIJZEN VERSCHOORE door Joep Bremmers Na dertig jaar lang les te hebben gegeven aan basisschool de Arneburch in Middelburg gaat meester Ed de Poorter in de VUT. De Poorter kon zijn carrière afsluiten door middel van de zogenaamde 55+ regeling bij fusies van scholen. Zijn school, de Arneburch, fuseerde kortegele- den met een tweetal andere basisscholen tot de nieuwe school Uilenburch, waarna De Poorter het veld kon ruimen. Stropdas PZC WEEKBLADEN Scharen Voorlezen Mama-Rita In het Dijktheater in Vlissingen speelt op het six tiesfestival, dat gehouden wordt op zaterdag 9 september, de Middelburgse formatie Kick the Bucket. De negen man sterke band rond zange res Diana 't Gilde heeft een op soul en funk geënt geluid en speelt minder bekende covers. START LESSEH VANAF 8 SEPTEMBER BEL: OI IOO-1DI76//OI 180-38370 GOES - MIDDELBURG - ZIERIKZEE - MIDDELHARNIS 't Stae nie goed an seisplein 5 middelburg 01 180-2.6721 GRATIS 06-0251126 ACCOUNTANTS/BELASTINGADVISEURS IN ELKE KLASSE VOOR ELKE PRIJS l-UUR FOTOSERVICE STANDAARDPRINT: 0.99 FOTOH VERSCHOORE Sinds 1919, dè Zeeuwse portretfotograaf! BBBL® IMM Recht t.o. C&A en Blokker 95e JAARGANG NUMMER 36 6 SEPTEMBER 1995 De Poorter: „Ik heb bijna het hele bestaan van de Arne burch meegemaakt, er was dus voor mij geen beter moment om te stoppen. Ik vind het ook wel prima zo, het enige waar ik met weemoed op terugkijk zijn de kinderen". Ed.de Poorter werd in Vlissin- gen geboren en werkte na het doorlopen van de kweek school enkele maanden op een lagere school in Noordwijk aan Zee alvorens hij in militaire dienst ging. „De militaire dienst duurde toen nog acht tien maanden maar ik mocht er na een jaar al uit omdat er zo'n groot tekort aan onderwij zers was. Ik ben toen naar Rot terdam gegaan en heb zo'n vier jaar op een lagere school in Pernis gewerkt", vertelt De Poorter. Omdat Zeeland hem meer trok dan Rotterdam solliciteerde hij dertig jaar geleden bij de Arne burch die toen net een jaar bestond. Het type leraar dat in die dagen voor de klas stond verschilde nogal van de hedendaagse meesters en juf fen. „Ik heb nooit zo gehouden van 'de schoolmeester met een snor en een pak aan'. In de tijd dat ik als onderwijzer begon leken alle leraren op elkaar. In de eerste week dat ik in Noordwijk werkte kreeg ik van het hoofd van de school te horen dat het wel de bedoeling was dat ik een stropdas droeg. Zo ging dat in die dagen. Wat dat betreft is er wel een hele boel ten goede veranderd in het onderwijs". De belangrijk ste eigenschap van een goede leraar heeft De Poorter altijd de omgang met kinderen gevonden. „Je moet kinderen leuk vinden en het hun zoveel ED© rFslSMEL Oplage: 25.200. Gratis huis-aan-huis op geheel Walcheren In combinatie met de Vlissinger. Totale oplage: 48.710. Uitgave: Provinciale Zeeuwse Courant b.v. Administratie: PZC Oost-Souburgseweg 10, postbus 18, 4380 AA Vlissingen. Advertentieverkoop: J.L. Saija, 01184-84312 (privé 01184-18686). Redactie: Ad Hanneman, 01180-81271 en Ellen Erkens (ai), 01180-81270. Redactie-adres: Postbus 5017, 4330 KA Middelburg Faxnr. 01180-81215. Bezorging: 01184-84215. Druk: Vink-Rotadruk b.v., postbus 36,4570 AA Axel. Druktechniek: offsetrotatie. Sluitingstijd: advertenties vrijdag PZC, Markt 51, 17.00 uur, Postbus 5017, 4330 KA Middelburg, tel. 01180-81000 Oost-Souburgseweg 10,17.00 uur. Postbus 18, 4380 AA Vlissingen, tel. 01184-84000. De Faam en De Vlissinger maken deel uit van de Zeeland Combinatie huis-aan-huisbladen in Zeeland. Totale oplage: 172.550 mogelijk naar de zin maken. Dat is de enige goede manier van onderwijs geven waar het kind mee gebaat is en goede resultaten kan behalen. Wat ze er verder allemaal bij verzin nen moet niet de overhand krijgen". De Poorter doelt met die laatste opmerking op alle regeltjes en vergaderingen die in de loop der jaren steeds fre quenter de kop opstaken. „Alles moet tegenwoordig in een keurslijf, je gaat je er steeds ongemakkelijker bij voelen. Een tijdje geleden heb ben we een half uur zitten ver gaderen of we nu wel of geen links-handige scharen zouden aanschaffen. Ik werd daar helemaal niet goed van en heb dat ook niet onder stoelen of banken gestoken. Het is wel grappig dat dat verhaal een eigen leven is gaan leiden. Op een gegeven moment deed het praatje de ronde dat ik met scharen naar leerlingen zou gooien", vertelt De Poorter. Na vijfendertig jaar in het onder wijs gezeten te hebben kent De Poorter het klappen van de zweep wel. „Ik heb zoveel nieuwe dingen zien komen die later met stille trom weer wer den teruggedraaid. Het meest vervelende vond ik wel de zogenaamde nieuwe metho des die eigenlijk verkapte bezuinigingsactie's waren. De fusie die nu net tot stand is gekomen is daar eigenlijk ook een goed voorbeeld van". Ed de Poorter met zijn 'houten butler' Joost. Toch is het niet allemaal kom mer en kwel in het onderwijs volgens De Poorter. Persoon lijk heeft hij het meest genoten van het contact met de leerlin gen en de ouders. Hoogtepunt in de klas van meester Ed was in al die jaren toch wel het voorlezen. Niet alleen een hoogtepunt voor de leerlingen maar ook voor De Poorter zelf. „Ik heb altijd verschrikkelijk veel plezier gehad in het voor lezen. Dan bedoel ik niet gewoon voorlezen, maar écht voorlezen. Met de emotie erbij die in het boek staat. De kinde- Kick the Bucket. FOTO: LEX DE MEESTER. ren vonden dat ook prachtig, ze pakten zelfs uit zichzelf hun stoel en kwamen in een kring rond me heen zitten als het tijd was om te gaan lezen. Mijn manier van voorlezen heeft trouwens nog wel eens tot grappige situaties geleid. Een paar jaar geleden was er een nieuwe jongen bij ons op school, die zat een klas boven mij en ging even naar de w.c. en hoorde mij toen bezig. Toen hij weer terug in de klas kwam zei hij tegen de leraar 'dat het niet helemaal goed ging met meester Ed'. De betreffende onderwijzer had meteen door dat ik waarschijnlijk aan het voorlezen was". De Poorter is blij dat hij nu meer tijd voor andere dingen heeft. „Mijn vrouw Rita heeft een slaapziekte. Soms heeft ze een goede dag en soms niet. Het is nu wel fijn dat ik niet meer hoef te werken want dan kunnen we er in ieder geval van genieten als ze een goeie dag heeft. Mijn vrouw Rita heeft zich trouwens ook altijd veel met de school bezig gehouden. Ze bakte wafels met de kinderen en ze kwamen pannekoeken bij ons eten en zo. Ze werd al jaren lang mama-Rita genoemd", verteld De Poorter met trots. Zijn ver trek van de Arneburch heeft hij de ouders middels een brief laten weten, voor een officieel afscheid voelde hij niets. „Het was nog niet zo simpel om te kunnen stoppen. Het is niet zo dat je ouder dan vijfenvijftig bent en dus kan vertrekken. Er moet dan eerst een vervanger voor je worden gevonden en daar worden eisen aan gesteld. Niet iedereen mag je baantje overnemen, alleen een onderwijzer die wachtgeld geniet komt in aanmerking. Als het leerlingenaantal van een school terugloopt moet er ook een leraar weg en dat is dan altijd de jongste. Ik vind het vreemd dat ze dan niet gewoon een oudere naar huis sturen die zijn diensten al heeft bewezen. De kinderen hebben geen boodschap aan de leef tijd van hun onderwijzer. Die snappen niet dat een ouder iemand bepaalde dingen niet meer kan zoals zij dat willen. Daarom ben ik blij dat ik mag stoppen, ik mag er niet aan denken er nog een paar jaar als een sukkel bij te moeten lopen", legt De Poorter uit. Toekomstplannen heeft De Poorter genoeg. „Ik heb me nog nooit een moment ver veeld en ben dus ook absoluut niet bang voor dat zogenaam de zwarte gat waar je volgens sommigen in terecht zou komen als je in de VUT bent. Ik ben een groot liefhebber van jazz-muziek en speel zelf al jaren clarinet en soms saxo foon. Daarnaast ben ik een FOTO: ANDA VAN RIET. enorme Bommel-freak en heb ik nog genoeg uit te zoeken wat ik zo in de loop der jaren heb verzameld". Het laatste jaar heeft Kick the Bucket op een paar try-outs na niet veel optredens gehad. Dat komt voornamelijk door de personele wisselingen binnen de band. Voorheen had de for matie een mannelijke lead zanger, na de komst van zan geres Diana 't Gilde moest het repertoire van de band worden omgezet. Nu is Kick the Bucket er echter weer helemaal klaar voor en zijn er weer optredens in het verschiet. Kick the buc ket bestaat naast zangeres Dia na 't Gilde uit Wim Beun (bass), Henk Theune (drums), Adrie Willeboordse (gitaar, zang), Paul Daalhuizen (gitaar, zang), Hans Heijmans (key boards, zang), Peter Lijnse (trompet), Cees van de Kop (tenorsax) en Jan van der Meulen (altsax). Het optreden is georganiseerd door mari tiem restaurant Het Arsenaal en begint om 22.30 uur. Het voorprogramma wordt ver zorgd door Foreign Affairs dat aanvangt om 21.20 uur. Foreign Affairs bestaat uit twee conservatorium ge schoolde gitaristes/zangeres- sen van Nederlandse en Engel se afkomst. Het duo speelt voor het eerst in Nederland en heeft in Zuid- Engeland al een redelijke bekendheid opgebouwd. De muziek van Foreign Affairs is folk-achtig en bestaat uit origi nele werken. „Gister was 't aomè wil-ik, zal- ik. Mè noe staet 't glad nie goed an. Boven zêê 'ange van die gródte klatten". Het is dui delijk, hier wordt over het weer gepraat. De samenstel ling 'wil-ik, zal-ik' duidt op onzekerheid: zal het slechte weer losbarsten of niet? Ze wordt ook ten aanzien van mensen gebruikt, dan gaat het ook over onzekerheid, maar in de zin van aarzeling of licha melijke conditie: „Mee Leintje is 't mè wil-ik, zal-ik sinds ze die broerte gaod eit". De uitdrukking "t stae goed. (of: nie goed) an' is een oude vorm van Nederlands en ver wijst volgens mij naar 'het plakkebord'. Dat was het hou ten bord waar de dorpelingen geacht werden de officiële aankondigingen van de gemeentebesturen (zoals huwelijken) te gaan lezen. Daar 'stoeng an' wat men te verwachten had, vandaar de uitdrukking. Hier en daar zijn die borden nog in gebruik, maar in de vorige eeuw was het de enige manier om op de hoogte te blijven. Deed je dat niet, dan leefde je in een nog kleiner wereldje dan je dorpsgenoten. Meer dan honderd jaar geleden ver ontschuldigde een Westkap- pels vrouwtje de ongeletterd heid van haar gezin tegenover 'den domenie' als volgt: „Ons bin zukke domme ménsen, ee. M'n man gae nie is nè 't plak kebord". Een 'klatte' is in het Walchers een donkere regenwolk, dus een losse bui. Dit bewaard gebleven middeleeuwse woord betekende oorspronke lijk een vlek of een klonter, zoals het weinig gebruikte 'klad' in het Nederlands nog betekent. In die zin wordt het ook in Walcheren nog gebruikt, 'klatte' als regenwolk is dus een daarvan afgeleide bijzondere betekenis. Voor mensen zoals ik, die alleen die laatste betekenis kennen, heeft de bijzondere betekenis de algemene betekenis (klodder) dus 'verdrongen'. Jan Zwemer Wi HUM In Vlissingen vestigde zich onlangs de eerste Zeeuwse gewichtsconsulente, Carla Entink. Wie problemen heeft met overtollige pondjes vet, kan samen met haar een persoonlijk eetplan opstellen. En: zondigen mag! In de vaste rubriek Psycho Consult gaat Henk Hermans deze keer in op de 'moetens', de dingen die wij onszelf opleggen en die ons leven een stuk ingewikkelder maken. Verder deze week de vaste rubriek Bedrijfs kundig Bekeken en informatie van de overheid. WBWsiXki WMMÏMK Een goed advies: betaal nooit meer voor een eersteklas banlc dan nodig. Model met afgeronde armleuningen. Zitkussens naar keuze gevuld met donszacht Fcatberlux of soepel polyether, bekleed met leer. HÜI Haakboekje. LU O 2-zits 2l/2+2-zits3895.- 'O/I zeeuws-vlaanderen Alle beroemde meubelmerken onder één dak. Elke dag geopend tot 18.00 uur, alleen vrijdags tot 21.00 uur. Zondags geopend van 13.00 - 18.00 uur. Tel. 01155 - 62010. Sie Matic Keukenstudio 1e verdieping. badhuisstraat 28, 4381 Is vlissingen telefoon: 01 184-16961 fax: 01 184-13253 Kleurenfoto's al vanaf Hulst 's-Gravenhofplein 8 Terneuzen Noordstraat 6 (25 m. naast HEMA) Middelburg Lange Geere 28 (naast AN WB-kantoor) Goes Grote Markt 7

Krantenbank Zeeland

de Faam en de Faam/de Vlissinger | 1995 | | pagina 1