Dick Vermeulen heeft vliegtuigramp na 20 jaar nog steeds op het netvlies 'Kinderen hoeven niet meer met met een taxi naar Goes te reizen' 'In het vierde jaar van de zeven magere jaren' Kramer kraamt onzin uit Woonlasten 4 euro minder Donderdag 25 oktober 2012 EENDRACHTBODE, DE THOOLSE COURANT 3 Het werk van een vrijwillige brandweerman verandert steeds meer van hobby in een tweede baan. De uren die trainingen, cursussen en opleidingen vergen, rijzen langzamerhand de pan uit. Dat zegt Dick Vermeulen uit Sint-Maartensdijk die de afgelopen 25 jaar niet alleen de regelgeving heeft zien toenemen, maar ook de eisen die aan de parate kennis worden gesteld. De chauffeur op de brandweerwagen bij de blusgroep Sint-Maar tensdijk viert zijn zilveren jubileum bij de vrijwillige brandweer. Luisterend oor In zak en as Zilveren jubilaris noemt brandweervrijwilliger bijna tweede baan Hoogwerker Voorzichtige start voor bezuiniging Stemmen van lezers Wethouder Hoek van financiën over begroting De Veste en Juvent bundelen krachten aan Schuttershof in Tholen Met twee kinderen is maandagochtend in De Veste aan het Schuttershof in Tholen de peuter/kleutergroep plus van start gegaan. Een samenwerking tussen het speciaal basisonderwijs De Veste en Juvent, jeugd en opvoedhulp Zeeland. Thoolse kinderen die speciale aandacht nodig hebben, hoeven voortaan niet meer naar Goes. En ouders kunnen voortaan terecht in Tholen voor een gesprek over hun kind. Juvent heeft nu een vaste stek op Tholen ge vonden. Overschot Overnachting De Zeester Doorstromen Soepeler beleid voor Welgelegen Andere wind bij leerlingenvervoer Vermeulen heeft brandweerbloed. Dat bewijst zijn jubileum, maar meer nog de omstandigheden waar door hij bij het Smurdiekse blus- korps is beland. Bijna de hele fami lie en schoonfamilie heeft met de brandweer te maken. Dick lag bij wijze van spreken al voor zijn ge boorte in het bluswater in plaats van in het vruchtwater. ,Jk ben er vanzelf ingerold. Mijn vader was bij de brandweer. Een oom was bij de brandweer. Tijdens een brandweerfeestje leerde ik mijn vrouw kennen. Haar vader was eveneens bij de brandweer." Hij wist toen al van bluswanten, want als lid van de bedrijfsbrand weer van sigarettenfabrikant Philip Morris in Bergen op Zoom had hij al aardig wat theoretische kennis opgedaan en bleek zijn bedrijf ook een leerschool in de praktijk. „Ik heb bij.Philip Morris alle reor ganisaties overleefd en ben nu seni or operator." Dat betekent in de praktijk dat hij verantwoordelijk heid draagt voor de toevoegingen in de tabak. „Dat recept is geheim en ik verklap geen bedrijfsgeheimen", lacht hij. Niettemin komt bij dat proces nogal wat hitte vrij waardoor de kans op brand groter is dan elders in de fa briek. „We hebben daar een keer brand gehad. Dan komt de bedrijfs brandweer in actie en standaard in de procedure is dat ook de gemeen tebrandweer wordt gewaarschuwd. Toen die arriveerde, was de brand nog niet geblust. De mannen kwa men niet voor niets." Als 25 jaar geleden de brandweer van Sint-Maartensdijk drie mensen nodig heeft, reageren er vijf op de personeelsadvertentie. „Dat was in de periode dat mijn schoonvader in Smurdiek ondercommandant was. Omdat ik niet de schijn wilde wek ken om te worden voorgetrokken, heb ik gezegd: .Zet mij maar op de laatste plaats." Een volgens hem objectieve kandi- datenbeoordeling leidde ertoe dat hij, samen met Addie Giljam en Jo- han Dorst (eerder in deze krant) werd aangenomen. De eerste klus weet hij nog. „Blussen bij Denja. Zo heette de toenmalige uienfa- briek. Maar het mooiste aan het vak vind ik toch datje mensen kunt helpen." Vermeulen herinnert zich een een zijdig auto-ongeluk met een gast van een camping. „Ik was aan het lopen en hoorde een klap. Een auto was in een slip geraakt. Direct de hulpdiensten gewaarschuwd. Tot de traumahelikopter uit Rotterdam aan toe. De vrouw in kwestie zat be kneld en moest worden gereani meerd. Dan geeft het veel voldoe ning als je haar een paar weken later weer gezond en wel ziet lopen." Niet altijd loopt het goed af. In het bijzonder het aantal dodelijke auto ongevallen tellen bij Vermeulen zwaar. „Soms wel vier op een jaar. Dat hakt er psychisch wel in." In de periode waar Vermeulen over spreekt, waren er nog geen gespecia liseerde traumaverwerkers. „Wel nee. Je was samen met je groep. Na afloop ging je met elkaar terug naar de kazerne en besprak je met elkaar wat je had meegemaakt. Dat hielp ook bij de verwerking. Zeker als het ging om mensen die je kende." Echtgenote Corine, die door haar vader Piet Oudesluijs eveneens weet waar de brandweerman de mosterd haalt, biedt een luisterend oor. „Mijn vader wilde thuis cx)k praten. Dat laat ik Dick ook doen. Nee. Veel brandweerervaring heb ik niet. Wel af en toe geblust bij wed strijdjes tijdens personeelsuitjes." Sommige incidenten vergeet je nooit meer, vertelt Vermeulen. Nog steeds staat het vliegtuigongeluk tussen Sint Philipsland en Sint-An- naland hem op het netvlies. Het vliegtuigje, een eenmotorig sport- vliegtuig, stortte op 20 september 1992 neer op de schorren van de Krabbenkreek. Daarbij kwamen vier inwoners uit Sint Philipsland om het leven. De schok onder de bevolking was groot en Vermeulen ondervindt twintig jaar na dato nog de naweeën van wat hij aantrof. „We zaten bij mijn schoonouders toen de pieper ging. Mijn schoon vader en ik gingen met de eigen au to, want de brandweerauto zat vol. Toen we aankwamen, zagen we wat er was gebeurd. De technische re cherche wilde eerst nog onderzoek doen naar de oorzaak van de crash. Maar daar was geen tijd voor, want het werd vloed." Als Vermeulen er over spreekt. Dick Vermeulen rijdt als chauffeur op de brandweerauto niet met volle vaart door het rode stoplicht. Dat mag namelijk niet: „Maximaal met dertig kilometer per uur." stokt het verhaal soms. „Ik zag li chaamsdelen die niet meer op zijn plaats zaten. Laat ik het zo maar voorzichtig omschrijven. Ik stond erbij te beven. Vergeet niet dat het de eerste keer was dat ik met mijn 23 jaar zoiets meemaakte. Het was ook de eerste keer dat ik in zak en as zat. Vier man. Allemaal overle den. Daar heb ik best een tik van gehad." Helemaal over is het niet. Vermeu len zal nooit in een vliegtuig stap pen. „Veronderstel dat er iets ge beurt en mijn kinderen zien dan wat ik heb gezien. Dat wil je niet." Inmiddels is hij een kwart eeuw bij de brandweer. De kennis van de manschappen is in die periode sterk uitgebreid. Dat geldt ook voor de regelgeving. En die steeds maar doorgaande regelgeving en cursus sen zijn precies de redenen waarom Vermeulen wel eens denkt: Nog even en ik stop er mee. „Met al die cursussen en de komst van nieuwe regelgeving en wetgeving wordt het vak van vrijwillige brandweerman veranderd van een hobby naar een tweede baan. En de leerstof is alles behalve simpel. Voor mij is het hbo-niveau." Zo moet hij twee maal per jaar op herhaling om alleen al zijn kennis van gevaarlijke stoffen op peil te houden. „Je moet het allemaal wél weten, natuurlijk, maar bij een cala miteit op het Schelde-Rijnkanaal weet eigenlijk niemand precies welke chemische stoffen er worden vervoerd." Hij vindt nieuwe regelgeving aan de ene kant best nuttig, maar soms ook overdreven. „Ais er vroeger een paar pannen van het dak waren gewaaid, zette je een ladder tegen de muur en herstelde je de boel. Nu hebben ze het liefst datje een hoog werker uit Roosendaal laat komen." Vermeulen is chauffeur op de brandweerwagen. En ook daar is regelgeving van toepassing. Zo mag hij, ondanks het voeren van alarmlichten en sirene niet met vol le vaart door een rood stoplicht rij den. „Maximaal met dertig kilome ter per uur. En bij een aanrijding met de brandweerauto moet er al tijd iemand van de groep bij de plaats van het ongeval blijven. De brandweerwagen zelf mag met de ploeg wel verder rijden." En als de wagen dan ter plaatse is, is het soms loos alarm. „Dat komt toch een keer of tien per jaar voor." Een heel zwaar persoon uit een brandende woning halen lijkt hem een probleem. „Vooral als het op een verdieping is. We hebben zelf geen hoogwerker. Hoe krijg je dan ie mand van 120 kilo naar beneden?" Om zelf niet te zwaar te worden en in conditie te blijven, gaat Vermeu len dagelijks op de fiets naar het werk. „Dat is tweemaal 22 kilome ter. Op het race fietsje. Een beetje wind of regen deert me niet. Maar met sneeuw is het te riskant door die smalle bandjes." Nog tips voor de lezers? „Straks uitkijken met kaarsen!" Volgend jaar lukt het de gemeente om 121.000 euro te bezuinigingen via de zogeheten hervormingsagen da. In 2014 is dat aanzienlijk meer: 301.000 euro. Dat wordt gehaald bij bestuurlijke hervormingen: vijf tig mille, bij het leerlingenvervoer: veertig mille, op de concentratie van voorzieningen: vijftig mille en op de gemeentelijke bedrijfsvoe ring: 161.000 euro. In 2015 gaat het om een bedrag van 641.000 euro. Dan worden ook de inkomensvoorziening en het armoe debeleid met 120.000 euro gekort. Wordt er 100.000 euro uit bestuur lijke hervormingen gehaald. Levert de concentratie van voorzieningen 150.000 euro op. het leerlingenver voer 60 mille en de gemeentelijke bedrijfsvoering 211.000 euro. In 2016 staat 920.000 euro op de boek. De besparingen op de bestuur lijke hervormingen (250.000 euro), en de concentratie voorzieningen (250.000 euro) springen er uit. grenzende gebieden enkel aanvul lend voedsel zoeken en dikwijls niet vinden want buiten het Ram- megors worden veel dode vogels gevonden. Ik zou haast zeggen waar is de Vo gelbescherming als je ze nodig hebt? Oh ja dat is waar ook, Vogel bescherming beschermt vooral Vo gelbescherming zelf, en niet zozeer de vogels. Dus ook niet die kolonie van 50 lepelaars waaronder 12 jon gen die waargenomen zijn. Dat is met heel die groene maffia zo, kijk maar naar Anna Jacobapolder waar de windmolens meer subsidie van gen dan wind, over windhandel ge sproken. Ik ben wel blij dat bij de laatste ver kiezingen de moederpartij van de groene maffia. Groen Links van 10 naar 4 zetels is gezakt en in de pei ling zelfs naar 2, dus nog even en de groene maffia is inderdaad Neder land uit. De enige die natuur kan maken, is moeder natuur zelf en niet de na- tuurlobby en een aantal bureaucra ten die de belastingbetaler handen vol geld kosten. En dikwijls betekent hun inzet ver nietiging van de bestaande prachti ge natuur en is wat er voor terug komt in hun rapporten al te mooi om waar te zijn. Terwijl we in Nederland toch een Staatsbosbeheer hebben die nog enigszins democratisch te controle ren valt. struikel je steeds meer over allerhande verenigingen en stichtin gen die natuurgebieden gaan behe ren en de belastingbetaler handen vol geld kosten. En dat moet een keer stoppen. Nu dus! Dus heer Kramer, kijk zelf ook maar eens naar de cijfers als je argu menten wilt om het Rammegors te behouden en die 10 miljoen van Rijkswaterstaat - lees de belasting betaler - te besparen, want als we de groene maffia hun zin gaan geven, gaat een prachtig natuurgebied on nodig verloren en wordt het dag vo gels. dag bloemen en planten, dus dag mensen? Cees Boogaart, Oud-Vossemeer. Wiens brood men eet, diens woord men spreekt. Dat geldt zeker voor Siebe Kramer, door het baantjescir cus en vriendjespolitiek benoemd tot nieuwe voorzitter van het Natio naal Park Oosterschelde, en die zijn naam eer aan doet, want hij kraamt de groots mogelijke onzin uit. lees ik in het verslag van de Ooster- scheldeweek in Sint-Annaland. Niet gehinderd door ook maar enige kennis van zaken wil hij iedereen laten geloven dat het de Fluplanders enkel om een ijsbaantje gaat en niet om de natuur van het Rammegors zelf. Waarom is er dan een recht zaak aangespannen en zijn er zoveel bezwaarschriften ingediend? Zelfs Henk Melchers, natuurvereni- ging Tholen, vindt het jammer dat zo'n uniek zoetwater natuurgebied overspoeld zou moeten worden met zout water, terwijl er al veel te wei nig van zulke zoetwater natuurge bieden zijn. En beste Henk, het moet dus ook niet. maar de groene maffia dus ook Kramer die willen het, want daar danken zij hun ruime subsidies, sa larissen en vergoedingen aan. Al is de Oosterschelde blijkbaar een nationaal park, 350,76 km2 groot. Raar dan dat je op waarnemingsites van de 2033 gebieden in Zeeland maar een paar waarnemingsgebie den ziet voor de Oosterschelde zelf.' Dat komt namelijk omdat het vtx»ral gewoon heel veel ENKEL water is. Het zijn v(x>ral de aansluitende ge bieden. dijken, polders en zelfs de dorpen waar de meeste natuurwaar de is te vinden. Om even een-voorbeeld te geven: in een gebied van 6.5 km2 zoutwa ter natuur grenzend aan het Ram megors en 4 keer zo groot zijn de laatste 2 jaar 137 waarnemingen van vogels gedaan. In het dus 4 keer kleinere Rammegors 916 waarnemingen van vogels en met grotere aantallen. En dat zijn dus allemaal vogels die in het Ramme gors huizen en nestelen en in aan- „We zitten in het vierde jaar van de zeven magere jaren," zei wethou der Peter Hoek van financiën bij het toelichten van de gemeentebegro ting 2013. Hoek (SGP) zei dat hij bijbels onderlegd is en sprak naar aanleiding van Jozef die met de hulp van God de dromen van de farao in Egypte uitlegde, over zeven vette en zeven magere jaren. Zeven jaren van voorspoed en zeven jaren van tegenspoed. Manon Barentsen (vooraan) en Angelique Vroegop begeleiden de kinderen in het vernieuwde lokaal van de Veste. Volgens Hoek zitten we nu sinds 2008 in de periode van tegenspoed door de stagnerende mondiale eco nomie. „Tel daar de aanhoudende schuldencrisis in Europa bij. De overheidsbezuinigingen, de onze kerheid over de plannen van het nieuwe kabinet van VVD en PvdA maken het voor de gemeente niet eenvoudig." Via het hervormen van het financiële beleid zal de gemeen te de tering naar de nering moeten zetten. Dat zal de komende jaren een van de kernpunten worden in het beleid van de gemeente. De cen trale vraag is waar wiens verant woordelijkheid ligt, zei hij. Kijkend naar het beleid op middellange en langere termijn noemde hij de vraag of er voorzieningen geconcentreerd moeten werden. Dat geldt onder meer voor de nieuwe sportaccom modaties in Sint-Philipsland. „We gaan in 2017 kijken of we het on derhoud kunnen privatiseren." Ver enigingen, scholen zullen meer be- VERVOLG VAN BEGROTING Voor gezinnen blijft de stijging be perkt. Een meerpersoonshuishouden in een eigen woning moet 0,3 pro cent meer betalen aan woonlasten. Huurders in deze categorie gaan 1 procent minder betalen. Volgens wethouder Peter Hoek gaat Tholen nu meer in de pas lopen met het lan delijke gemiddelde. „De stijging van 3,7 procent voor een alleenstaande is minder dan we hadden voorzien." Een gezin met een eigen woning is volgend jaar 692 euro kwijt aan woonlasten, tegen 690 euro dit jaar. Een gezin dat een woning huurt, be taalt 392 euro in 2013 tegen 396 eu ro nu. En dat is volgens de wethouder in de meeste gevallen minder vergeleken met de uitkomsten van het Centrum voor onderzoek van de economie van de lagere overheden (Coelo). Die heeft berekend dat een Nederlands gezin met eigen woning in 2012 ge middeld 683 euro kwijt is aan woon lasten (tegen 690 op Tholen), en een gezin in een huurhuis 444 euro (tegen 396 euro op Tholen). Ook voor al leenstaanden is dat het geval. De ge middelde kosten van een alleenstaan- trokken worden bij het bepalen van hun toekomst. Als voorbeeld noem de Hoek de scholen in Tholen waar een werkgroep bekijkt hoe ze samen kunnen werken en tot welke behoef ten dat leidt. „Een voorbeeld waar de verantwoordelijkheid bij de doel groep ligt." Wat voor scholen geldt, geldt ook voor dorpshuizen en sub sidies aan verenigingen." Met de begroting 2013 wordt vooral 'voorzichtigheid betracht', zei Hoek in het gemeentehuis. Nota bene in de crisiskamer die gebruikt wordt bij calamiteiten. Maar dat was niet om dat er crisis was, benadrukte hij. B. en w. stellen de gemeenteraad voor om de begroting 2013 met een over schot van 595 euro vast te stellen op een bedrag van 52.081.195 euro. En in te stemmen met de meerjarenra ming van 2014, 2015 en 2016, steeds zonder begrotingsoverschot. de met eigen woning in 2012 is 613 euro (tegen 564 euro op Tholen), vooreen alleenstaande huurder is dat 374 euro (tegen 270 op Tholen). Vol gens Hoek staat Tholen er goed voor. „De gemeente heeft een fonds ge vormd om rioleringswerken uit te voeren. Andere gemeenten hebben dat niet gedaan en moeten nu extra kosten maken waardoor de woonlas ten zullen stijgen." Het verhogen van de toeristenbelas ting met tien cent, van 75 naar 85 cent per overnachting, moet ten goe de komen aan het verder uitvoeren van het toeristisch-recreatief ontwik kelingsplan. Volgens Hoek kan de opbrengst ingezet worden voor ie mand die de kar op dit gebied gaat trekken. Het coördineren van de ver schillende initiatieven is volgens Hoek nu van belang. Voor het innen van belasting voor watertoeristen wordt een nieuwe opzet gemaakt. De berekening moet aangepast worden. Binnen de watersport is sprake van vergrijzing. Ook zijn er gemiddeld minder mensen die op een boot in de haven overnachten. t In de nieuwe groep worden onder wijs en behandeling gecombineerd. De plusgroep richt zich op kinderen van drie tot zes jaar met gedrags problemen, ontwikkelingsstoornis sen en/of psychiatrische problemen. Voor deze kinderen is het vaak lastig om mee te kunnen komen op een kinderdagverblijf, peuterspeelzaal of basisschool. Voor de groep is het lokaal van De Veste opgeknapt. Angelique Vroegop (25) is de onderwijzeres. Manon Ba rentsen (30) is pedagogisch mede- werker van Juvent. Samen doen ze de groep. „Deze samenwerking is nieuw in Zeeland," zegt Manon. „Normaal gesproken zouden deze kinderen naar Goes gaan. Zouden ze thuis opgehaald worden met een taxi en ruim een uur moeten reizen. Nu hoeven ze niet meer zo ver te reizen. Kinderen kunnen in hun eigen leef omgeving opgroeien." Het vervoer van kinderen is actueel nu de ge meente Tholen volgend jaar de kos ten van het leerlingenvervoer aan gaat pakken. Die moeten omlaag. In de groep is plaats voor acht kinde ren. Ze kunnen er vier dagen per week terecht. Van negen uur 's och tends tot drie uur 's middags. Behal ve op woensdag. Angelique: „De ou ders van de kinderen zijn blij dat het nu hier kan. Een kind van drie jaar zet je ook niet graag 's ochtends in een taxi om naar een speciale opvang te laten gaanHet is ideaal dat de ou ders zelf hun kind komen brengen. Dan zien wij ze ook elke dag." Het is de bedoeling dat de kinderen na een jaar of hooguit twee jaar over stappen naar het gewone onderwijs of naar het speciale onderwijs. In dit geval De Veste. Manon: „Het ligt ook aan de ouders wat ze willen. We gaan drie keer per jaar samen met de ouders praten over hoe het gaat. Dan kijken we samen wat mogelijk is en gaan daar dan naar toe werken." Dix>rdat de groep klein gehouden wordt, kan er volgens Manon en An gelique heel individueel gewerkt worden. „Op die manier kunnen kin deren zich goed ontwikkelen. Elk kind heeft een eigen behandelings plan met eigen doelen." Voor de kinderen is er een dagpro gramma ontwikkeld. Aan de hand van plaatjes (picto's) met eenvoudi ge afbeelding kunnen de kinderen zien welk onderdeel aan de beurt is. Er is een huishoek (de vroegere pop- penhoek), een ontdekhoek, en verf- hoek.een natte hoek en knutselhoek. Het lokaal heeft ook een naam ge kregen: De Zeester. Andere lokalen in de school heten Dolfijnen. Zee leeuwen en Orka's. Bovendien kunnen ze ook een be roep doen op een logopedist, een fy siotherapeut en een gedragsdeskun dige van Juvent. Ze komen een keer in de week naar Tholen. Ook dat is winst voor ouders en kind. Voor de logopediste en de fysiotherapeute wordt één van de lokalen ingericht die vrij zijn gekomen na het vertrek van het ROC. In het andere lokaal zijn vier werkplekken ingericht voor de begeleiders van Juvent die onder meer ouders thuis bezoeken. Adjunct-directeur Harma Pekelsma- Vugteveen van De Veste is blij met de samenwerking. Het betekent dat een aantal leerlingen uit De Zeester doorstromen naar De Veste, ver wacht ze. „Dat hoeft niet voor alle kinderen, maar met een aantal zal dat zeker gebeuren." Een andere bij komstigheid is dat de vrijgekomen lokalen van het ROC meteen weer gebruikt konden worden. „Daar hoefden we bijna niks aan te doen. Wel hebben we een doorgang ge maakt." Verder is er van de gelegen heid gebruik gemaakt om nieuwe toiletten voor heel de school te plaat sen. Die waren volgens haar echt verouderdDe Veste telde op 1 okto ber 39 leerlingen. Zeven meer dan vorig jaar. zegt ze. „Een behoorlijk aantal. We blijven voorzien in een behoefte." VERVOLG VAN KNUTSELEN Vorig jaar deed hij ook mee aan de knutselmiddag. Toen met figuurza gen. Henri Potappel (7) slaat piep kleine spijkertjes op een houten bordje. Daarop staat een sneeuwpop afgebeeld. Hij volgt precies de lijn tjes en de aangegeven afstanden voor de spijkers. Het duurt best lang om rond te komen, vindt hij. „Ik heb ervoor gekozen, omdat ik dit goed kan." Stiller is het aan de ta fels waar figuurtjes worden inge vuld met kraaltjes van granen en spinnenwebben van papier worden gemaakt. De kinderen die klaar zijn met knutselen kunnen de tijd nog doden met het maken van een spin nenweb van satéprikkers in een kas tanje, omwikkeld met breigaren. De gemeente wil volgend jaar het bestemmingsplan van het bedrij venterrein Welgelegen in Tholen verruimen. Dat zei wethouder Pe ter Hoek van ruimtelijke ordening bij de toelichting op de begroting. Nu zijn er enkel bedrijfsmatige ac tiviteiten mogelijk, maar vooral aan de rand, de zogeheten zichtlo- caties, hebben zich bedrijven ge vestigd die volgens het huidige bestemmingsplan niet in deze categorie passen. Zoals de sport school Salus, Brasserie du Bois waar mensen met een beperking aan dagbesteding doen, accoun tantskantoor Schipper. Deco Home Elenbaas Noom en de Boe renbond. „Ze hebben allemaal vrij stelling gekregen voor de duur van vijf jaar. Verlengen kan. maar op verzoek van de eigenaren is ge vraagd of het bestemmingsplan aangepast kan worden. Dan weten zij ook waar ze aan toe zijn." De gemeente gaat er over praten met de provincie om meer 'maatschap pelijke functies' in het bestem mingsplan brengen. De gemeente gaat het mes zetten in de kosten van het leerlingenver voer. De kosten zijn de pan uitge rezen. Volgend jaar moet er 20.000 euro op bezuinigd worden. Dat is nog maar het begin. In 2014 moet er 40.000 euro af, in 2015 zestig mille en in 2016 zelfs 80.000 euro. Wethouder Peter Hoek noemde het in de toelichting bij de begroting een stevige opgave. De bezuinigin gen maken deel uit van de zogehe ten hervormingsagenda van de ge meente. Volgend jaar wordt het opnieuw aanbesteed. Dat is vol gens Hoek het moment om de duimschroeven aan te draaien. Het betekent volgens hem niet dat er grote groepen buiten de boot gaan vallen, maar dat er op een andere manier omgegaan zal worden met het toekennen van de subsidie. „Er zijn verschillende mogelijkheden. Leerlingen worden met een taxi thuis opgehaald of kunnen bijvoor beeld onder begeleiding met het openbaar vervoer. Er werd wat de makkelijk voor de taxi gekozen. En dat is een duurdere oplossing. Er waait nu een andere wind." Dit jaar zijn er 170 kinderen die ge bruik maken van aangepast ver voer, 40 doen dat met het openbaar vervoer. De gemeente verwacht dat het aantal kinderen met aangepast vervoer volgend jaar zal stijgen tot 175, voor het openbaar vervoer zal dat dalen tot 33.

Krantenbank Zeeland

Eendrachtbode (1945-heden)/Mededeelingenblad voor het eiland Tholen (1944/45) | 2012 | | pagina 3