Klaas Heijboer brengt in 22 jaar 8200 naamgenoten in kaart Bibliotheek helpt ouders een handje bij woordblindheid van kinderen 'Serieuze familie, eenvoudig en vasthoudend Deense kous van 240 meter versterkt riolering Setalland Tussen vijf en tien procent van de Nederlanders is dyslectisch Donderdag 7 oktober 2010 EENDRACHTBODE, DE THOOLSE COURANT 13 Energieweg 11J - 4691 SE Tholen - tel. 0166 60 93 33 www.vanhouteinterieur.nl V Socialist Nieuwsgierig Heijboer De bibliotheek in Tholen ziet graag kinderen komen die er plezier in hebben boeken te lezen. Niet alle kin deren in Tholen hebben dat. Dat komt omdat ze dys lectisch zijn. Woordblind, is daarvoor een veel ge bruikt alternatief. Openhartig Complimenten Een uniek karwei wordt deze week uitgevoerd in Sint- Annaland. Een Deens bedrijf brengt een kous aan in de riolering van de Brugstraat, Ring en Ooststraat. Gekoeld door ijs kwam de 240 meter lange kous dinsdagmiddag op een grote vrachtwagen aan. Onder waterdruk wordt de kous deze week in de rioolbuizen geperst. Jeugdbrandweer landelijk zevende De junioren van de jeugdbrandweer hebben zaterdag in Harderwijk deelgenomen aan de landelijke finale van de jeugdbrandweerwedstrijden. De jeugdige spuitgasten moesten een brand blussen in een technieklokaal van een schoolgebouw. De inzet van de junioren bleek goed voor een zevende plaats in de eindrangschikking. Slachtoffer De bekendste is Anton Heijboer, de kunstenaar uit Ilpen- dam die vijf vrouwen had. Maar dat is een bijzon der mens in de familie, verzekert de 82-jarige Klaas Heijboer uit Lelystad. Voormalig wethouder Karei He ijboer uit Sint-Annaland past meer bij het beeld van de Heijboeren. „Eenvoudig en vasthoudend. Een verstandi ge man die het van boerenknecht tot wethouder bracht. Zijn optreden ging nooit met bluf gepaard." Secuur Dierenpootjes Bestuurder Onthoofd Sinds 1627 De naam Heijboer wordt in de doop- en trouwboeken van het eiland Tholen voor het eerst genoemd op 2 mei 1627. In Stave- nisse werd toen Cornelia, dochter van Willem Matteus en Maeyken Heijboers genoemd. Op 10 december 1628 wordt Janneke, dochter van eerstgenoemde ouders, in Sint-Maar tensdijk gedoopt. Ze woonden zeer waarschijnlijk in de Noord polder in de veldhoek De Hoge Heye. Dit was de naam van de hofstede die daar stond en rond 1835 werd afgebroken. Deze veldhoek bestond geheel uit vronen, gronden van het Kroondo mein waarvoor minder of geen polderlasten werden betaald. Bij zijn onderzoek kon Klaas Heijboer de naam Heijboers met een s omstreeks 1700 alleen in West-Brabant vinden, maar na drie generaties verdwenen ze. Alleen Heijboer, Heiboer en Heyboer komen nog voor. Klaas Heijboer (rechts) overhandigde het resultaat van 22 jaar speurwerk aan gemeentearchivaris Fred van de Kieboom. Links de voormalige Thoolse gemeentearchivaris Hans Zuurdeeg. ton Heijboer opgebeld. „Zijn vader was technisch medewerker in Neder- lands-lndic en Anton is daar ook ge boren: 9 februari 1924 op Java. Ik ben Karei Heijboer. <x)k een planter Heijboer tegengeko men die op Sumatra door de Jappen is onthoofd. Anton zat in de Tweede Wereldoorlog in een Duits kamp, dat hij ternauwernood heeft overleefd. Die ervaringen hebben hem in zijn la tere leven wel parten gespeeld. Zijn excentrieke optreden maakte hem tot een bijzonder mens, maar over het al gemeen vormen de Hcijboeren een serieuze familie. Trouw, rustig, zui nig. kort, stevig gebouwd en protes tant. Er zijn twee Rooms-Katholieke takken ontstaan. De ene door huwe lijk en verhuizing van Oud- naar Nieuw-Vossemeer. Nazaten wonen nog in Brabant en Limburg. De ande re r.k. tak ontstond toen kinderen, van wie de ouders overleden waren, in een r.k. gezin in de Haarlemmermeer wer den ondergebracht. Pierre Heijboer, journalist bij de Volkskrant, is daar nog een nazaat van." Een familiewapen hebben de Hcij boeren niet. „Toch zitten er nogal wat schilders in de familie en ik heb ook nog wel in Friesland een wapen met adelaars gevonden, maar dat heeft niets met de Zeeuwse afkomst te ma ken. De Heijboeren zijn ook eenvou dig en Zeeuwen zijn zuinig op wal ze hebben, maar ze kunnen best wat mis sen." Klaas Heijboer kwam negen honderd jarigen tegen in de familie Heijboer. „De oudste is 105 jaar geworden. Ik heb nog met een 100-jarige Hcijbbcr gesproken die schoolmeester is ge weest. Een SDAP'er, een echte socia list. Hij was het geworden omdat hij zich zo betrokken voelde bij het on recht dat de mensen tijdens de crisis periode werd aangedaan. Het grootste gezin dat Klaas tegen kwam tijdens zijn speurtocht, telde 17 kinderen. „Daarvan zijn er echter maar vier volwassen geworden en daar was ik wel stil van." Tussentijds deed Klaas Heijboer al eens verslag van zijn speurwerk. Toen had hij nog maar 3200 namen achter haald. Dat verslag is behalve in het gemeentearchief van Tholen ook te vinden in Middelburg en Den Haag. „Na 22 jaar heb ik er bij 8200 namen een punt achter gezet. Voltooid wordt het nooit, maar voor ik het niet meer kan. zet ik er een streep onder. En ik voelde me moreel verplicht om het Thoolse gemeentearchief een bock aan te bieden. Van augustus 1988 tot nu toe heb ik eraan gewerkt Niet dat Klaas Heijboer nu uitgeke ken is op dit werk. „Ik heb nog der tien ordners met foto's van mensen. boerderijen, woningen en schepen staan. Van elk gezin zou je een ver haal kunnen maken. Ik heb ook gege vens van boedelscheidingen voor 1811. Wat namen betreft, kom je veel Mattheus en Johannis tegen. Die bij belse namen zijn echte Heijboema- men. Naamsveranderingen ben ik niet tegengekomen. Wel dat kinderen na een scheiding niet de naam van hun vader wilden blijven dragen, maar juist van hun moeder en dat was een Heijboer." Voordat Klaas met de dertien ordners aan de slag gaat, wil hij de stamboom van zijn vrouw rond hebben: Aaltje van Rees uit de Alblasserwaard. En wie weet, komt er van het nu alleen nog losbladige boekwerk van de stamboom Heijboer nog een keer een echt gebonden bock uil. „Verschillen de familieleden zijn bar nieuwsgierig wanneer dat uitkomt", aldus Klaas Heijboer. De naam Heijboer kwam in 1947 in Nederland 1014 keer voor, in 2007 was dat gestegen tot 1623. Soms wordt Hey boer met een Griekse y geschreven. Dat is vooral in Amerika het geval, waar ook enkele duizenden Heyboeren wonen. Heiboer met een korte ei kwam in 1947 in heel Nederland 25 keer voor en in 2007 was dat 36 maal het geval. Die Heiboe ren zijn vooral op Zuid-Beveland, Walcheren en in Rotterdam te vinden. De bibliotheek Tholen hield zater dag samen met de stichting Balans en de firma Lexima een inloopoch tend om voorlichting te geven op welke manier met een dyslectisch kind kan worden omgegaan. Aan Circa tien bezoekers was de och tend zeker goed besteed, zegt de organisatie. Twee van die bezoekers waren Monique (31) en René (35) van Dijk uit Oud Vossemeer. Het echt paar heeft twee dochters. Eentje die in november zes jaar wordt en een dochtertje van drie jaar. Uit opmerkingen van de leerkrachten op school bleek dat de oudste dochter enigszins achterblijft met lezen. Rekenen en taal gaat uitste kend, maar hel begrijpen van woorden uit een leesboekje blijkt voor Vera erg moeilijk. Moeder Monique kreeg al eerder de indruk dal haar kind lees- en spellingsproblcmen heeft en zocht informatie op het internet. Wie daar de term dyslexie intikt, krijgt ongeveer 300 pagina's voor zijn kiezen die allemaal met het onder werp te maken hebben. Ook de oorzaak van het fenomeen wordt genoemd. 'Het hersengebiedje waar klanken door schrifttekens worden gekoppeld is te zwak aan gelegd.' Ga er maar aanstaan. Pa Rcnc wil de er aanvankelijk niets van weten, vertelde Monique. Een typische vaderreactie, vindt ze. „ledereen kan wat hebben, maar zijn kinde ren niet", zegt ze openhartig. Toch blijkt in de klas dat Vera later klaar is met het maken van opdrachten dan de klasgenootjes. Ook leest ze trager. Moeder Monique herkent het euvel. „Ik ben zelf vermoede lijk ook dyslectisch. Op school schreef ik ook langzamer dan de andere kinderen en of een woord nou met au of met ou werd ge schreven, ik gooide alles maar op één hoop en schreef het op zoals het in me opkwam." Omdat het lezen haar niet gemak kelijk afging, werd ze geen lid van een bibliotheek. „Ik houd wel van lezen, maar over een boek doe ik misschien wel een jaar. Dus koop ik liever een boek, dan dat ik het leen." Pa René is er inmiddels ook van overtuigd dat het beter is in formatie in te winnen op welke manier zijn dochter het best kan worden geholpen. Zeker nu het nieuwe schooljaar is begonnen, zien de ouders graag dal Vera wat extra aandacht krijgt. „Dat hebben wc ook met de juf besproken en de school verleent alle medewer king", is de overtuiging van Moni que. Naast dyslectische symptomen kreeg de juf de indruk dat Vera zich moeilijk, kan concentreren. Ze zou wat snel zijn afgeleid en dat zou te maken kunnen hebben met het fenomeen ADHD. „Ze heeft van die trekjes", constateert moe der Monique. „Bij anderen is ze heel gemakkelijk, maar thuis is er af toe geen land mee te bezeilen. Nee. Medicatie is nog niet aan de orde. We weten nu dal mensen een cq en een iq hebben. Dat heeft te maken met emotie en met intelli gentie. De getallen die daar bij ho ren, liggen wat te ver uit elkaar en dat geeft kennelijk die problemen." Echt ongerust hoeven de ouders zich nog niet te maken, bleek za terdag tijdens de inloopochtend. „Voor ons was de informatie die we van de vertegenwoordigers van de stichting Balans kregen, een echte cyc-opener. We konden heel rustig ons verhaal vertellen en kre gen een Hink aantal tips mee", ant woordt ze desgevraagd zonder op alle details in te gaan. Een van de adviezen is om bij de kinderen vooral de positieve din gen te benoemen. In plaats van te mopperen op zaken die mogelijk verkeerd zijn, is het beter compli menten uit te delen als het goed gaat. Monique: „Dus niet alleen aandacht geven als het kind door het lint gaat, maar vooral aandacht geven als het kind prettig functio neert." Medewerkers van de afdeling openbare werken van de gemeente Tholen zijn in grote getale aanwe zig om de installatie van de kous mee te maken. Zo'n kunststukje maak je zelden mee. Het inbrengen van de kous is goedkoper dan over 240 meter een hele nieuwe riole ring aanleggen. Toch komt er heel wat voor kijken. Zo kunnen bewo ners van de Brugstraat en een deel van de Ring en Ooststraat deze week geen gebruik maken van het toilet en de douche. Aannemer BAM heeft voor mobiele toiletten en douches gezorgd. Op het kruispunt Kloosterstraat/ Nieuwstraat/Brugstraat is een hoge steiger gebouwd boven de rioolput. Maandag, werd de put geopend. De kous wordt onder een dik pak ijs aangevoerd. Het ijs wordt er met een schep afgehaald. Kinderen ver maken er zich na schooltijd mee, door 'sneeuwballen' te gooien. Op een transportband wordt de kous vanaf de vrachtwagen naar de steiger gebracht. Verder op staan twee tankwagens met water klaar om de nodige waterdruk te kunnen leveren. Het water moet ook ver warmd worden. Wanneer de slan gen zijn aangesloten, wordt de eer der nog slappe kous heel dik. Tevo ren is er al een dunne plastic kous over 240 meter in de rioolbuizen geblazen ter bescherming van de echte kous. Via de rioolputten. die om de 130 meter in het wegdek zit ten, kan het proces worden ge volgd. De Deense specialisten zijn echter zeker van hun zaak, want ze doen dit werk in heel Europa. Dag en nacht gaat het persen door. Buurtbewoners komen af en toe een kijkje nemen. Een van hen her innert zich nog dat het 39 jaar gele den is dat de riolering hier is aan gelegd. In de Molenweg in Oud-Vosse- meer is maandag een soortgelijke kleine kous aangebracht in de rio lering, maar dat gebeurde onder stoom. Dat kon daar omdat het een kleinschaliger karwei was, dat dinsdag werd afgerond. In Sint- Annaland denkt men tot aan het weekeinde nog nodig te hebben. Mogelijk wordt de stremming van het doorgaande verkeer in de dorpskom pas begin volgende week opgeheven. Eerder dit jaar hadden de junioren zich op de gewestelijke wedstrij den in Sliedrecht weten te plaatsen voor deze landelijke finale. In Har derwijk kreeg de ploeg een mel ding van een brand in een techniek lokaal van een schoolgebouw. Bevelvoerder Matthijs van der Welle vroeg vervolgens direct aan vullende informatie op om een goed beeld te krijgen van de situ atie. De aanvalsploeg, bestaande uit Mark Kosten en Carlo Hoek, stuitte al bij de eerste verkenning op een brand bij een zaagmachine. De brand had zich echter uitge breid via een afzuiginstallatie. Om te voorkomen dat deze installatie het vuur verder aanwakkerde moest deze eerst uitgeschakeld worden alvorens een bluspoging gedaan werd. Intussen verzorgde de waterploeg, Jos van de Ree en Nilson de Ouden, samen met pompbediener Daan Kempeneers de waterwinning. Vervolgens kon de waterploeg direct inzetten op de uitbreiding van de brand. De bevelvoerder had in de tussen tijd een slachtoffer bij de pompbe diener gebracht. Deze man had een bluspoging gedaan, maar had brandwonden opgelopen. De pomp bediener heeft deze brandwonden vervolgens gekoeld. Nadat beide stralen waren ingezet kon al snel afgeblust worden. De ploeg uit Sint Philipsland had dan ook op één na de snelste tijd van alle deelnemen de ploegen. Voor het geval er een ploeglid uitvalt, zijn er altijd reser ves beschikbaar. Dit keer waren dat Jacco Walpot, Mark Neele en Paul Kosten. De organisatie van de wedstrijddag had gezorgd voor vrij kaartjes voor het Dolfinarium in Harderwijk. Op dit terrein vond tevens de prijsuit reiking plaats, welke werd afgeslo ten met een zeeleeuwenshow. De Fluplandse ploeg moest genoegen nemen met een zevende plaats in de eindrangschikking, maar mag zich desondanks bij de beste junio- renploegen van Nederland rekenen. Overigens was Sint Philipsland niet de enige Zeeuwse ploeg die de finale hcreikt had. Ook Bruinisse, Vlissingen en Westcrschouwen wa ren in Harderwijk present. Laatst genoemde ploeg won overigens de finalê en mag zich een jaar lang landskampioen noemen. Alhoewel het officiële wedstrijd seizoen nu voorbij is nemen zowel de junioren als de aspiranten op 13 november deel aap de jaarlijkse on derlinge Zeeuwse jeugdbrandweer wedstrijden. De junioren spelen hier ook weer volgens het lage druk aflegsysteem. De aspiranten spelen echter in de klasse hoge druk, wat de realiteit nog dichter benadert en de jeugdbrandweer nog professioneler maakt. Daarnaast hebben beide ouders bij de oudervereniging (Balans is de oudervereniging voor kinderen met ontwikkelingsstoornissen bij leren en/of gedrag) in alle rust kunnen vertellen hoe ze over het probleem dachten. „Dat betekent dat mijn man en ik nu op dezelfde lijn zitten als het over de opvoe ding gaat." Naast Balans deed ook Lexima mee aan de inloopochtend. Lexima is een bedrijf dat iet-hulpmiddelen bij dyslexie aanbiedt. Zoals op het Makkelijk Lezen Plein (MLP)- in de Thoolse bibliotheek. Een wand met boeken waarvan de inhoud bijvoorbeeld wordt aange duid met een logo. „Dierenpootjes zeggen dat de boeken over dieren gaan. Een spook geeft aan dal er griezelverhalen te lezen zijn. Een bal betekent boeken over sport", legt Petra Das, jeugdbibliothecaris uit. Ze wil het lezen onder de jeugd, ook die dyslectisch zijn, stimule ren. „Dyslexie heeft het meest met de bibliotheek te maken omdat het over lezen gaat. Dan moet je als bibliotheekinstelling zorgen dat je ouders en kinderen kunt bedienen. En dat kunnen we hier in Tholen", laat ze niet zonder trots een flinke variëteit aan mogelijkheden zien. „De school is nu begonnen en zo dra de kinderen in groep vier zit ten, komt dyslexie er vaak defini tief uit." Voor de inloopochtend betekende het volgens Wim Otterman, hoofd van de bibliotheek Tholen, dat er doorlopend bezoekers kwamen voor Balans. „Hoeveel kinderen op Tholen dyslectisch zijn, is nooit onderzocht. Maar landelijk tussen de vijf en tien proeent. Wc hebben niet de indruk dat Tholen hiervan ver afwijkt." Ambtenaren van de afdeling openbare werken kijken op de hoek Kloosterstraat/Nieuwstraat/Brugstraat vol bewondering naar de kous die over 240 meter met waterdruk in de riolering wordt geperst. Staande op de klep van de vrachtwagen één van de specialisten uit Denemarken die het karwei in Sint-Annaland klaart. Advertentie I.M. Klaas Heijboer heeft gedurende maar liefst 22 jaar 8200 namen in de stam boom Heijboer opgetekend. Donder dag overhandigde hij het boekwerk in het gemeentehuis aan archivaris Fred van de Kieboom en zijn voorganger Hans Zuurdeeg, met wie hij vele uren in het oude gemeentehuis in Sint- Maartensdijk doorbracht. „Dan lo geerde ik een week in hotel De Gou den Leeuw in Sint-Annaland", vertelt Klaas Heijboer. „Overdag zat ik in het archief en 's avonds, bezocht ik dan een aantal Heijboeren." Archivaris Van de Kieboom was ver eerd dat de leeszaal weer verrijkt is met een naslagwerk over een familie naam die in ons land 1623 keer voor komt, waarvan ook veel op Tholen. en in Groot Ammers getogen. Klaas werd melkveehouder en groeide van 28 ha in Bleskensgraaf naar 75 ha met 150 melkkoeien in Flevoland, waar hij in 1975 neerstreek. „Mijn zoon Henk heeft het bedrijf voortgezet en hij heeft drie dochters die meer boer zijn dan menige man." Klaas stopt samen met een collega op zijn zestigste, dat hadden ze samen af gesproken. „Ik had er een levensver zekering van 5000 gulden voor afge sloten. Alle bestuursfuncties in de landbouw bouwde ik af, maar er kwa men weer nieuwe in de welzijnssector voor terug. Zoals het voorzitterschap van Philadelphia, de oudervereniging voor geestelijk gehandicapten. Toen ik zeventig werd, ben ik ook daarmee gestopt. Nu doe ik alleen nog wat voor de bcjaardensoos van de kerk." Anton Heijboer. „In Sint-Maartensdijk begint de stam boom, dus is het goed dat dit boek werk bij de bron ligt. Veel mensen doen onderzoek, maar weinigen heb ben een afgeronde publicatie en laten het ons dan ook nog niet altijd zien. Daarom zijn we hier zeker blij mee. Onlangs kregen we ook een boek van de familie Van As en in onze leeszaal hebben we ook boeken van de fami lies Bolier en Van der Slikke." Klaas Heijboer komt zelf niet uit Zee land. Pas na 1945 kwam hij er voor het eerst door een bezoek aan een proefboerderij. Voor zijn stamboom onderzoek is Klaas er later wel veel geweest. Hij is in Langerak geboren Op zijn zestigste dook Klaas Heijboer in de archieven. „Ik wilde onze vijf geslachten in de Alblasserwaard in kaart brengen. In zes weken had ik het voor elkaar met alle foto's erbij. Dan word je nieuwsgierig en wil je er meer van weten. Ik vond het een inte ressante familie. Via Klundert en Din- tcloord kwam ik op Tholen terecht. Alle Heijboeren komen van het eiland en ze zijn ook allemaal familie van el kaar. De mcesten werkten in de land bouw of het onderwijs. Ze waren ook goed in wis- en natuurkunde. Mijn jongste zoon heeft vier dochters, van wie er drie een negen voor wiskunde hebben. De dochter van de vroegere TNO-directeur Heijboer is professor aan de Vrije Universiteit in Amster dam en doet daar kankeronderzoek." De zoektocht naar de familie Heijboer leverde Klaas talrijke contacten op. „Een stamboom maak je nooit alleen, dat doe je gezamenlijk. We waren ei genlijk met z'n tienen, maar twee van hen zijn inmiddels overleden. De meest trouwe contactman was Jan Heijboer uit Leiden. Daar heb ik het langst mee samengewerkt en die heeft mé ook geleerd om secuur te zijn. Sommigen willen allerlei zijpaden be wandelen, maar je moet wel bij de les blijven." Toen Klaas op zoek was naar een ver loren zoon van opa's opa heelt hij An- Monique en René van Dijk uit Oud-Vossemeer praten met deskundigen van de stichting Balans en de firma Lexima over dyslexie.

Krantenbank Zeeland

Eendrachtbode (1945-heden)/Mededeelingenblad voor het eiland Tholen (1944/45) | 2010 | | pagina 13