Gebouw ademt verleden, maar richt zich als sterrenhotel op toekomst Drie pontjes van Sint Philipsland en Tholen varen weer naar overkant Raedthuys trekt banden met museum Buren aan Met steun gemeente meer subsidie mogelijk Duitse gids Oranjeroute voert naar stadje Tholen Veerverbinding Gorishoek-Yerseke al eeuwenoud Donderdag 10 juni 2010 EENDRACHTBODE, DE THOOLSE COURANT 13 'Smurdiek moet Oranjeroute uitbuiten Het Raedthuys in Sint-Maartensdijk trekt de banden met het Oranjemuseum in Buren aan. Jan Thijsen, oprichter en voorzitter van het Oranjemuseum in Buren, lichtte donderdag bij de opening van het hotel/restaurant toe hoe Sint-Maartensdijk kan meeprofiteren van de belang stelling voor de geschiedenis van de koninklijke familie. Frederik Hendrik Onder druk Haven smalstad Rondvaart voor vrijwilligers Het Raedthuys is nieuw hoofdstuk aan historie monumentaal pand Eeuwenlang werden er huwelijken gesloten. Er werden aangiftes van geboorte en overlijden gedaan, paspoorten verstrekt en bouwvergunningen uitgegeven. Bestuurders hadden er hun zetel en sommige ambtenaren brachten er hun hele loopbaan door. Nu kan er gegeten en geslapen worden. Donderdagavond werd hotel/restaurant Het Raedt huys in Sint-Maartensdijk officieel geopend. Uit de door burgemeester W. Nuis ontkurkte opblaasbare fles champag ne stegen tientallen paarse ballonnen de blauwe lucht in. Bewoonbaar „Ik heb er flink aan moeten trekken hoor", zegt André Beusenberg. De oud-schipper van De Harpoen heeft de koper van het bootje, Germen Harmsen, herhaaldelijk gevraagd om de veerdienst Gorishoek-Yerseke weer le ven in te blazen. Het heeft bijna driejaar geduurd, maar vrijdag werd duidelijk dat het is gelukt. Het rondje pon tje seizoen is die middag geopend en daarbij is De Har poen op feestelijke wijze weer opgenomen in de dienst regeling. Inflatie Toegetakeld Slagen Rondgang Sint-Maartensdijk is opgenomen in de Oranjeroute maar in de pas verschenen Duitse gids over de Oranjeroute, wordt de lezer niet naar de smalstad verwezen, maar naar Tholen. Reisorganisator Jan Geldof uit Vrouwenpolder die zich vijf jaren heeft ingezet voor het opnemen van Sint-Maartensdijk in de route, is blij met de gids, maar betreurt het dat de naam Sint-Maartensdijk er niet in voorkomt. „Het is toch nog misgegaan, heel, heel jam mer," zei hij donderdagavond bij de opening van hotel/restaurant Het Readthuys in Sint-Maartensdijk. Het museum Buren en Oranje, niet voor niets in het oude raadhuis, is een van de parels van de Betuwe, zei hij. „Smurdiek kan opgeschaald worden tot de parel van Tholcn. Buit uit dat je samen met Veerc, Middelburg en Vlissingen aan de Oranjeroute ligt." Thijsen bepleitte het opnemen van Sint-Maartensdijk vorig jaar op de vergadering van burgemeesters van de Duitse Oranjesteden in Nassau. „De vlag hing er niet in top. Ze wa ren niet erg geïnteresseerd om ze al le vier de Zeeuwse plaatsen op te nemen. En het Duits verkeersbureau wilde zelf graag toeristen naar hun Oranjesteden trekken." Dat zijn er 21. Het Oranjemuseum in Buren werd op 30 april 1988 geopend, toen ko ningin Beatrix vijftig jaar werd. In het stadje vond in 1551 het eerste Oranjehuwclijk plaats. De 18-jarige Prins Willem van Oranje - de latere vader des vaderlands - trouwde er met de even oude Anna van Eg- mond, gravin van Buren en Leer dam. „Het is de enige Nederlandse echtgenote van de prins en van ons gehele regerende Oranjehuis. Uw nieuwe koningin is een Argentijn se," zei hij doelend op prinses Maxima. Anna behoorde tot de ho ge adel en was schatrijk. Door het huwelijk met Willem van Oranje nam zijn welstand aanzienlijk toe. Anna's vader Maximiliaan, had uit gebreide bezittingen in Zeeland. Ze was enig kind. Toen zij in 1558 - op 25-jarige leeftijd overleed - gin gen haar bezittingen naar haar oud ste zoon, Philips Willem, die daar mee heer van Sint-Maartensdijk was geworden. Thijsen legde uit dat Frederik Hen drik van Oranje-Nassau 1584- 1647) een bijdrage leverde aan res tauratie van het gemeentehuis. Het wapenschild van Frederik Hendrik zit in de gevel van het gemeentehuis verwerkt. Thijsen wenste de uitba ters van Het Raedthuys en Sint- Maartensdijk een mooie toekomst toe, maar hij hoopte ook gasten in zijn Buren te mogen begroeten. Hij schonk een Oranje Nassauplaat aan directeur Richard Grevinga en Si mone van der Velden van Het Raedthuys. Thijsen kan spullen le veren voor de Oranjekamer die bo ven het VVV-kantoor wordt inge richt maar wanneer dat gebeurt is nog niet duidelijk omdat nog niet bekend is wanneer het VVV-kantoor van de Haven naar de Markt ver huist. VERVOLG VAN KERNEN Hij was blij met de grote opkomst en meldde dat een aantal zich had afgemeld, zoals Smerdiek Leeft en de TOF, de Thoolse Ondernemers- federatie. Hij legde uit dat de ZVKK een on afhankelijke organisatie is. Een ver eniging met leden die projecten steunt die de leefbaarheid bevorde ren. Dorpsraden, verenigingen of plaatselijke comités kunnen projec ten of plannen indienen die door de ZVKK kunnen worden gesteund of begeleid. In Zeeland zijn er tal van dorpsraden, maar op Tholen zijn die er niet. Dat maakt volgens Van de Sande niet uit. „Maar het blijkt dat er weinig aanvragen van Tholen worden ingediend." En daar moet verandering in komen, vindt hij. Het geld is er. Het is alleen zaak dat indieners van een plan of project weten hoe ze dat moeten doen. Ook is de vereniging volgens hem nog te weinig bekend. „Het platteland staat onder druk, de voorzieningen lopen terug. Om de kernen leefbaar te houden, staat de vereniging de comités en verenigingen met raad en daad bij. En begeleiden we ze bij het opstellen van een dorpsplan." Belangrijk is dat burgers er bij be trokken worden en blijven. „Er wordt gauw naar de gemeente ge keken, maar bewoners moeten zelf het heft in handen nemen. We zijn geen belangenorganisatie en zijn ook niet verbonden aan een ge meente, maar we willen wel partner zijn van de gemeente. Tholen heeft te maken met de krimp van de buurgemeenten, maar we zien ook al dat er hier minder kinderen ko men lussen de 0 en 14 jaar. De ZVKK is een motor, een aanjager van projecten om de leefbaarheid te bevorderen. Twee vertegenwoordigers van de provincie, Boy Saija en Arjon Cop per legden uit hoe er gebruik kan worden gemaakt van de subsidiere gelingen van het plattelandsontwik kelingsprogramma, (POP) dat tot 2013 duurt. Toch hebben al ver schillende projecten uit deze pot geld gekregen, zoals het speelter rein aan de Burgemeet in Poortvliet en recentelijk het dorps- en ge meenschapscentrum Haestinge in Sint-Maartensdijk. Ook Scaldis Na- turalis (platform leefbaar platteland Tholen) heeft in het verleden kun nen profiteren van Europese subsi die. Er zijn verschillende onderde len waarvoor subsidie aangevraagd kan worden. Boeren kunnen er aan vullende activiteiten mee bekosti gen (zorgboerderij, de ontwikkeling van nieuwe teelten). Steun is moge lijk bij het oprichten van micro-on dernemingen voor niet agrariërs (met omzet van maximaal 2 mil joen euro en tien personeelsleden). Het bevorderen van toeristische ac tiviteiten is er ook een (knooppun ten voor fietspaden, plaatsen pick nicktafels, opspuiten strandje, restauratie oude steigers). Subsidie is ook mogelijk voor ba sisvoorzieningen die de economie en het platteland ontwikkelen. In dit geval kan Haestinge profiteren van de POP-gelden. Maar er zijn ook terreinen waar de gemeente een hoofdrol moet spe len. Dan gaat het om dorpsvernieu wing- en ontwikkeling. Het veraan genamen van woon- werk- en leefklimaat. Zoals het hërinrichten van een plein. Een ander onderdeel is het in stand houden of opwaarde ren van landelijk erfgoed. Projecten die de streek attractiever maken (de weegbrug in Sint Philipsland zou er onder kunnen vallen, maar ook de weervisserij in de Oosterschclde die volgens Saija geen economi sche betekenis meer heeft, maar wel een cultuurhistorische). Als een gemeente iets aanvraagt, is honderd procent subsidiabel. Vijftig procent wordt door Europa betaald, de rest door de provincie. Als een vereniging iets aanvraagt, kan er 40 procent bekostigd worden, waarvan 20 procent door Europa en 20 pro cent door de gemeente. Zestig pro cent moet dan zelf door de vereni ging worden opgebracht. Voorzitter Fons Vleghels van de heemkundekring zei dat het dan be ter is om een aanvraag te doen via de gemeente. Maar Willem van der Meer van de gemeente wees er op dat er financieel gebied niet zoveel te verwachten is. George de Leeuw van Scaldis Naturalis begreep dat maar zag toch de voordelen van het co-financieren van projecten. „Waar je anders een ton nodig hebt, kun je toch 50 procent elders ha len." De aanvragen moeten voor 15 juni of voor 1 december bij de provincie binnen zijn. Dertien weken nadien wordt bekend of de aanvraag geho noreerd worden. Bram Wisse van de heemkundekring vroeg aandacht voor het strandje bij Anna Jacoba- poldcr. „Het dorp heeft daar geen eigen middelen voor. Het strandje is een ideaal object voor de recre atie. In verband met de dijkverster king is er niet veel meer van over gebleven." Volgens De Leeuw is het ook be langrijk om te bekijken welke pro jecten de gemeente nog op de rol heeft staan. Saija bevestigde dat. Hij vertelde dat de gemeente voor de herinrichting van de Haven in Sint-Maartensdijk 4 ton nodig heeft, maar dat er via de Europese regeling 150.000 euro bijgedragen kan worden. Hoe het plan er precies uit/,iet is nog niet bekend. „De ge meente wil eerst de bevolking raad plegen." Ron de Graaf zei te hopen dat de dorpstafel Sint-Maartensdijk en Scherpenissc van de grond komt. „Wc proberen mensen te vragen wat ze willen. Dan zullen we graag een beroep op de POP doen." Bestuurslid P. de Kam van Scaldis Naturalis vroeg of het ook mogelijk is Europees geld te gebruiken voor het opknappen van het gebouw. „We moeten groot onderhoud plegen. Dat zijn hoge kosten. De gemeente heeft nee gezegd." Volgens Saija kan dat alleen als Scaldis Naturalis er ook een nieuwe activiteit aan toevoegen. „Een likje verfis niet genoeg." Ook Flip de Rijke van SAS hoopt te kunnen profiteren van de POP. Hij is nog steeds bezig een watersnood- infocentrum op te richten maar heeft van de provincie nul op het rekest gekregen. De Rijke wil nu via de gemeente alsnog proberen geld los te krijgen. Maar Saija zei dat de aanvragen het provinciaal beleid niet mogen doorkruisen. Het steunpunt mantelzorg en vrij willige thuiszorg van de gemeente Tholen viert zaterdag haar tienjarig bestaan met een boottocht. Cliënten en vrijwilligers kunnen van elf tot vier uur meevaren op rondvaartboot Frisia. Die vertrekt vanuit de jacht haven in Sint-Annaland en belang stellenden worden verzocht om half elf aanwezig te zijn. Ook passagiers die afhankelijk zijn van een rolstoel kunnen mee. Meer informatie bij Jacqueline Heijboer, tel. 0166-668315. Burgemeester Nuis overhandigt in de tuin van Het Raedthuys een ets aan directeur Richard Grevinga en Simone van der Velden. Met het hotel/ restaurant wordt een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan de historie van het gebouw. Niet langer de zetel van het bestuur maar een onderkomen voor culinaire geneug ten en voor een nachtrust onder het houten dakbeschot van een van de oude vertrekken in het monumenta le pand. Op de plek van de telefooncentrale kan de hotelgast plaats nemen in een jacuzzi met uitzicht op een he melbed.. Op de plek waar de wel standscommissie stenen en dakpan nen bewaarde, staat nu een tafeltje met twee fauteuiltjes mét uitzicht op de oude plataan in de binnentuin. Alle tien kamers of suites hebben een llatscreen televisie. Moderniteit en traditie geven elkaar in Het Ra edthuys een hand. Het ademt verle den, maar richt zich met de nieuwe bestemming op de toekomst. Exploitant Richard Grevinga stapte via een leeg krat op het podium ach ter in de tuin. Hij zocht het wat ho gerop, zei hij. En daarmee karakte riseerde hij meteen zijn ambitie van zijn vier sterrcnhotcl. Want bij Het Readthuys is genieten met allure de slogan. Voor het pand op de Markt stonden speciaal voor de gelegen heid drie dure auto's (Jaguar) gepar keerd. En dat is even wennen in een plaats die op Tholen vanouds be kend staat als het rooie durp (links arbeidersdorp). De ondernemer was blij dat er in het zonnige Smurdiek zoveel mensen gehoor hadden gegeven aan de uit nodiging. Hij bedankte alle hoofd rolspelers in de tot standkoming van het hotel. Burgemeester Nuis maar ook de eigenaar, de familie Nicu- wenhuis die de gebouwen in 2007 van de gemeente kocht. Maar ook de aannemers die hun steentje heb ben bijgedragen aan de rustieke ont moetingsplek aan de Markt. In het bijzonder echter Simone van der Velden die de dagelijkse leiding heeft, en die zich ontpopte als bouwopzichter en politieagent. Sa men begonnen ze december vorig jaar aan de klus. Zij bleek een dui zendpoot die er samen met haar team de schouders onder zette. 'Vele euro's verder' staal er volgens Grevinga een hotel/restaurant dat er mag zijn. „Een huzarenstukje. Met gepaste trots kan ik nu al zeggen dat de gasten tevreden zijn over ons. Wc combineren gastvrijheid met een warme deken. Culinair toegankelijk en bereikbaar. We kunnen in nage noeg alle wensen van onze gasten voorzien. Het Raedthuus is de nieuwste loot aan de Grcvingagroep. Want de di recteur heeft ook etablissementen in Maastricht, Nijvcrdal, Den Bosch en Deurnc. Grevinga zei dat de stichter van het gebouw nooit heeft kunnen bevroe den dat er zo'n prestigieus hotel in het pand zou komen. Het komt om dat de geestdrift er was om het te doen, zei hij „Kenmerkend voor Zeeland. Zoals de woorden in het wapen: Luctor et Emergo. Ik wor stel en ontzwem." Nuis besteeg ook het podium maar dook ver in het verleden. De ver bouwing is niet de eerste geweest, zei hij. En niet eens de ingrijpendste want aan het rijksmonument mocht geen steen worden verplaatst. „Het meest ingrijpende is de functiever andering. Het huis van de gemeente is het huis voor de gemeente gewor den. Het is in zekere zin bewoon baar gemaakt. Veel mensen uit de omgeving zijn hier getrouwd., heb- Wethouder Jaap Sinkc van de ge meente Reimerswaal was speciaal naar 'de overkant' gekomen voor de openingsceremonie op de steiger aan het puntje van Gorishoek. Daar luisterden leden van de stichting Rondje Pontje, vertegenwoordigers van vakantiepark De Pluimpot, maar ook leden van het CDA Tho len en tweede kamerlid Ad Koppe- jan die vanwege een werkbezoek ter plaatse waren naar de geschiedenis van het pontje. Sinke had namelijk uitgezocht dat er al in 1351 een veer bestond tussen Ycrscke dam en Go rishoek. „Toen in de 19de eeuw de Kreekrakdam werd aangelegd, kwam de klad erin. Na de aanleg van het spoor, was het over", vertel de de Reimerswaalse wethouder. „Tot 1962 was het pontje in de vaart." Hij had ook een stuk gevonden over het scheepje dat in 1845 tussen de twee plaatsen voer. Het was een hoogaars die groter was dan de hui dige Harpoen. Er konden volgens Sinke 60 mensen op of zeven kar ren en paarden. Dat gaat nu niet meer lukken. Volgens Harmsen, zo vertelde hij in een eerder interview met deze krant, passen er op de Harpoen 24 passagiers met even veel fietsen. Er zijn speciaal voor de Harpoen vervoersbewijsjes gemaakt, die Harmsen uitdeelde onder de aanwe zigen. Volwassenen kunnen voor vier euro overvaren en kinderen voor twee euro. Sinkc vond in de geschiedenisboeken dat er vroeger voor 1,20 gulden de overtocht kon worden gemaakt. Hij telde de infla- ben een deel van hun bruidsreporta ge in de binnentuin opgenomen. Er zijn aangiftes gedaan van geboortes en overlijden. Dit gebouw was ver weven met het begin en het einde van de levens van velen. Het is een mooi gegeven dat het complex in deze opzet ruimte krijgt voor het opdoen van nieuwe herinneringen." De eerste vermelding van het ge meentehuis dateert de stadsrekening uit 1586. De eerste verbouwing in 1590. Onderdeel van een groot stadsherstel. „De magistraat ver zocht Maria van Nassau een en an der op orde te stellen, omdat de stad ten prooi was gevallen aap de 80-ja- rigc oorlog. Gebouwen verkeerden in slechte staat. Er was geen geld." Tenminste het was er wel maar werd pas in 1980 opgegraven. Ach ter het gemeentehuis. Een pot met 387 gouden munten die ten tijde van de 80-jarige oorlog in de grond was gestopt, vertelde Nuis. Gege vens over de zeventiende en acht tiende eeuw ontbreken, zei hij, om dat de Oranjes nagenoeg alle stadswerken betaalden. „In het stadsarchief is er helaas niet over te rug te vinden." De gevelsteen geeft echter aan dat het (of tenminste een deel ervan) in 1628 is gebouwd. Na de Tweede Wereldoorlog was het gebouw weer in een slechte staat. Kinderen konden volgens Nuis de stenen uit de voorgevel peuteren. Lenige personen konden ook eenvoudig in de hal komen. Toen ik dat las dacht ik terug aan enkele maanden geleden toen jullie 's nachts ongewenst bezoek kre gen." Het restaureren van het gebouw ging niet vanzelf. De rijksdienst voor monumentenzorg vond in 1952 dat het stadhuis aan de bin nenkant zo was toegetakeld dat ze er geen cent voor wilde uittrekken. Vier jaar later bevond hel gebouw zich volgens de burgemeester in deplorabele staat. „De situatie sleepte zich voort tot 1956, toen er wel subsidie voor kwam. Onder meer omdat Sint-Maartensdijk aan gewezen werd als regionaal indus triegebied. De restauratie duurde drie jaar. Op 27 november heropen de commissaris van de koningin De Casembroot het gemeentehuis door het klokje aan de zijgevel te laten luiden." In 1971 hield de toenmalige ge meenteraad van Sint-Maartensdijk vanwege de gemeentelijk herinde ling haar laatste vergadering. Groot Tholen was een feit, maar de be stuurszetel bleef in de smalstad. „Toen ging men er van uit dat er in de komende dertig jaar plaats was voor 80 ambtenaren. In 1978 werd de eerste aanbouw gedaan. In 1985 de tweede, maar hel ruimtegebrek deed zich steeds opnieuw voor. In mei 1999 werd besloten nieuwbouw te plegen. We staan hier op histori sche grond. Voor mij maar ook voor al die ambtenaren die hier vele jaren hebben gewerkt." Hij wees naar zijn secretaresse Lien van Sprundel-den Engelsman uit Sint-Maartensdijk dat ruim veertig jaar geleden in het gebouw als jong meisje haar loop baan begon. „Zij kan u vele gehei men over dit gebouw vertellen." Terugkijkend op de bestuurlijke pe riode, zei Nuis dat het markantste besluit is geweest om het 'prachtige gebouw' te verlaten in ruil voor nieuwbouw in Tholen. „Wat uiter aard noodzakelijk was, maar hier heeft lange tijd het centrum van de democratie gelegen." Nuis noemde het hotel restaurant de nieuwe parel in het dorp, de andere is de heringerichte Markt. Om Het Readthuys te exploiteren is volgens hem visie nodig.„Een ondernemer die begrijpt dat je geen reputatie op kan bouwen met wat je van plan bent te doen. Zeker niet in een lijd waarin het economisch lastiger za kendoen is. Rijkdom kan worden gewonnen, parels kunnen worden gekocht, maar een restaurant kan zijn reputatie niet kopen of met ie mand ruilen. Die zal moeten worden veroverd. U bent uitstekend op weg en ik hoop voor u dat u hierin volle dig zult slagen." Namens het gemeentebestuur over handigde hij een gesigneerde ets met het gemeentehuis van Sint- Maartensdijk. Na de officiële opening konden de genodigden de oude raadzaal en en kele kamers bekijken. In de raad zaal is een muur bewerkt met een airbrushtechniek. Fragmenten van straatbeelden geïnspireerd op Thoolse dorpjes. De suite met het hemelbed en de jacuzzi trok veel belangstelling. Onder het gezel schap waren ook een aantal ambte naren die jarenlang in het gebouw hebben gewerkt. Rinus de Graaf liep samen met Willem Jan de Voogd van der Straten door het ou de deel van het gebouw, voor zover de deuren niet op slot waren ten minste. „Hier was de cel", wijst De Graaf op een kamer waar nu het linnengoed voor het hotel ligt opge slagen. Arrestanten werden via de achterzijde van het gebouw via een trap naar binnen geleid. De deur van de cel is allang vervangen, maar de tralies voor het kleine raampje zijn er nog. Op de zolder is niets veranderd, de ruimte is nog in zijn oorspronkelijke staat. De vlag genmasten liggen er nog, zoals ze zijn achtergelaten. Sint-Maartensdijk ontbreekt bij Zeeuwse steden Sint-Maartensdijk had een van de 34 und is umgeben von den groten plaatsen in 'Die Oranicrroute' moe ten zijn. Op het overzichtskaartje staat echter Tholen vermeld. Wel staat er een foto van het gemeente huis in S.int-Maartcnsdijk in de gids afgebeeld, maar het onderschrift luidt: Landhaus der Oranier, Tholen. Een gemiste kans, want de Duitse toerist wordt op het verkeerde been gezet. Als hij in Tholen komt, moet hij nog eens twaalf kilometer om in Sint-Maartensdijk Ie komen. De andere Zeeuwse Oranjesteden, Vlissingen, Middelburg en Veere krijgen ruim aandacht. De tekst over Tholen is summier en gaat over de gemeente Tholen omringd door wa ter en het stadje Tholen als oud ves tingsstadje: 'Die Gcmeinde Tholen wurde auf den ehemaligen Insein Tholen und Sint Philipsland erbaut Dcltagcwassern Oosterschelde, Vol kerak und Zoommeer. Tholen ist ei- ne alte Festungsstadt met beeindruc- kenden Stadmauern und einem historischen Stadtkern. In den ande ren Dörfern der Inselgruppe sind kulturellen Monumente zu finden.' De gids moet de Duitse toerist ver leiden om de 'geschiedenis te erva ren en de natuur te beleven', op zijn tocht. In de gids staan alle 34 plaat sen in Duitsland en Nederland en wordt volgens Geldof verspreid op de Duitse toeristenbureaus. In het pand op de hoek met de Kaaistraat wordt boven het nog in te richten VVV-kantoor een kamer ingericht met spullen die verwijzen naar de band van Sint-Maartensdijk met de Oranjes zodat er ook wat te zien is voor de toerist. De 36-jarige schipper krijgt voorlo pig nog even hulp van zijn voorgan ger, André Beusenberg. „Ik wil mee helpen opstarten, zodat hij van de hoed en de rand weet." Beusenberg weet nog een goede knecht voor Harmsen. „John Kooistra uit Ou- werkerk aan de IJssel. Die zit 's zo mers altijd een maand met zijn moe der op De Pluimpot." Beusenberg is zelf in 2005 om di verse redenen gestopt met de veer dienst. „De boot heeft toen driejaar stilgelegen. In 2008 heb ik hem vrij wel als oud ijzer aan Germen ver kocht. Alles was gesloopt, zelfs het gasstel was gestolen. Je kunt je voorstellen dat het de boot geen goed heeft gedaan, maar Germen heeft hem opgeknapt." tie erbij op en volgens zijn bereke ning zou datzelfde kaartje nu zo'n 16 euro kosten. Harmsen sprong daarop in door zijn kaartjes terug te vragen. Hij kreeg er de lachers mee op zijn hand. Wethouder Kees van Dis opende de veerverbinding namens de gemeen te Tholen. „De ketting is weer her steld", zei hij. Van Dis wenste de schipper een behouden vaart toe. Daarop werd de champagne ont kurkt. Ad Koppejan was ook en thousiast over de herstelde veerver binding en bracht nog een toost uit. Drie campinggasten van De Pluim pot zorgden voor extra sfeer naast het stralend weer. Ze speelden alle drie accordeon en waren gevraagd een optreden te verzorgen bij de opening. Ook toen belangstellenden een stukje met de boot mochten meevaren, slapten zij aan boord voor een muzikale tocht. De Eendrachtbode maakte deze foto van de ingebruikname van de Hbrpoen in 1988. Het is volgens H. Zwikker uit Scherpenisse, die de pontjeslijn mee heeft opgezet, de voorganger van de huidige Harpoen. Het eerste bootje werd in 1990 afgekeurd en toen kwam de nieuwe Harpoen. Op de voorgrond wethouder Versluys en zijn vrouw, schipper André Beusenberg met op de achtergrond eigenaar Kees Geluk en uiterst rechts Kees van Broekhoven uit Poortvliet. De Harpoen heeft een aantal jaren stilgelegen, maar ven'oert sinds vrijdag weer fietsers en voetgangers van Gorishoek naar Yerseke. Uiterst rechts oud-schipper André Beusenberg.

Krantenbank Zeeland

Eendrachtbode (1945-heden)/Mededeelingenblad voor het eiland Tholen (1944/45) | 2010 | | pagina 13