Bestuur zwaait oudgedienden uit en is optimistisch gestemd 'In het begin word je gevraagd iets te doen, later wordt het een roeping' 65 jaar bevrijding Werk voor ruim 2 ton Sint-Maartensdijk komt weer in zijn oude doen Altijd koffer bij Zeeuws Henk van Driel en Sjaan Vermaas kwart eeuw bij EHBO EENDRACHTBODE, DE THOOLSE COURANT Donderdag 27 mei 2010 „Je moet echt niet sporen. Het is niet alleen ergens staan. Al die herhalingen, daar gaat wat tijd inzitten. Hele za terdagen worden eraan opgeofferd." En toch doen ze het al ruim 25 jaar. Sjaan Vermaas-Guequierre (47) uit Sint- Maartensdijk en Henk van Driel (62) uit Tholen zijn ech te klevers bij de EHBO-vereniging. Niet alleen dat, ze zijn ook nog eens buitengewoon actief voor de afdeling Tholen. De jubilarissen zijn daarom dinsdagavond tij dens de jaarvergadering in Meulvliet in Tholen onder scheiden met de zilveren dr. C.B. Tilanuspenning. Gezellig Brandnetels Van Broekhoven dirigent OVM Oud-provinciaal statenlid Henny Polderman-Martin uit Tholen is de nieuwe voorzitter van de VVD-af- deling Tholen. Dinsdag avond werd ze tijdens de algemene ledenvergade ring in hotel Kom in Sint- Maartensdijk gekozen in het bestuur als opvolger van Gré Boelhouwer-Stig- ter die gemeenteraadslid is geworden. Het is de eerste keer dat Polderman de af deling leidt. De nieuwe man in het bestuur is de 34-jarige Richard van der Bilt uit Tholen. De sfeer was optimistisch. Henny Polderman-Martin nieuwe voorzitter VVD afdeling Tholen Wim Mosselman Vraagbaak LOTUS Voorzitter Geen toneel Ze zijn eigenlijk altijd overal bij. „Het is ook een beetje uit nood ge boren, door een gebrek aan men sen", zegt Henk. Ook in het bestuur is hij bijna gedwongen om te blijven zitten. Henk is sinds 15 jaar voorzit ter van de afdeling Tholen en daar naast vijfjaar secretaris. Hij wil vol gend jaar aftreden, maar nog niemand voelt zich geroepen hem op te volgen. Tijdens de vergadering bleef een oproep voor nieuwe be stuursleden onbeantwoord door de 33 aanwezigen. Ook de 63-jarige Wim Deurloo, die sinds 1992 penningmeester is, vindt het over een jaar wel tijd voor een jonger bestuur. De betrokkenheid bij de vereniging is niet alleen zicht baar bij Henk, ook zijn vrouw Dia na is actief in het bestuur. Zij houdt sinds vijf jaar de voorraden bij en zorgt dat de kasten gevuld zijn. Ook zij wil stoppen als haar man stopt. „Over een paar jaar moet ik hier bij na met mijn wandelstok naar toe, dan vind ik het wel welletjes." Hij denkt onder de 78 leden toch wel een opvolger te kunnen vinden, maar heeft nog wel even geduld. Sjaan en Henk hebben allebei een andere reden om lid te worden van de EHBO. „Het was ook wel handig voor mijn werk", zegt Sjaan, die werkt als verzorgende bij thuiszorg organisatie Allévo in het team Sint- Maartensdijk/Schcrpenisse. En dat niet alleen. Ze vond het vooral ook heel gezellig. „Toentertijd gingen hele hordes naar de EHBO." Op Stavcnisse, waar ze toen woonde, was er geen opleiding voor en ging ze naar Sint-Annaland. „Dat was een hele leuke club. En het is ge woon een hele leuke cursus. Boven dien kun je het maar hebben voor als je het nodig hebt." Ze is eigenlijk al 26 jaar lid, sinds 1984, maar doordat Henk het niet had doorgekregen is haar echte jubi leum vorig jaar over het hoofd ge zien. Sjaan vindt het niet erg. „Ik doe zoiets liever voor een ander." Nu is ze alsnog (link in het zonnetje gezet met naast de penning een speld van de EHBO, een bloemstuk, bloemen en bonbons. En ook Henk is op die manier beloond voor zijn inspanningen. Henk is in 1985 lid geworden, toen er een cursus gevolgd kon worden via zijn werk. Hij is servicccoördi- nator bij Radio Holland in Rotter dam. „Ik stuur elke dag een man of tien het veld in om op zeeschepen aan de communicatie en navigatie te werken." Hij wilde graag eerste hulp kunnen loepassen naar aanlei ding van een traumatische ervaring. „Jaren geleden is mijn neefje van drie gestikt in de haven van Tholen, nadat hij achter een touw bleef han gen. Hij was misschien te redden geweest als er iemand kon reanime ren. Dat is een gebeurtenis, die ver geet je nooit meer. Toen had ik voor mezelf al het idee dat ik iets moest gaan leren." Nu is hij tevreden als hij maar iets kan doen, al is het maar iets kleins. „Als er kleine kinderen van de Oes- terdam in de brandnetels rollen. Dan gillen ze het soms uit van de pijn. Ik heb daar een zalfje voor. Als ik het op de zere plek heb gesmeerd, is de pijn na nog geen twee minuten weg. Dan word je wel al snel gezien als een wonderdokter. Het is fijn als je kunt helpen." Bij Sjaan weten kinderen uit de buurt dat ze maar op het raam hoeven te kloppen als er iets is gebeurd. Een kind met zand in zijn ogen of als er één in de bos jes is gevallen. „Ik moet natuurlijk wel thuis zijn." Sjaan noemt het een beetje een tic. Henk noemt het een roeping. „Je ziet het bij alle mensen die ergens Henk van Driel rijdt dagelijks naar zijn werk in Rotterdam. Hij weet dat er onderweg van alles kan gebeuren. Hij heeft het nog niet meegemaakt, maar hij staat altijd paraat om bij te springen, mocht er iets gebeuren. ,,Je kunt op de weg snel een situatie hebben, waarbij iemand in levensgevaar is. Het zal mij niet over komen dat ik dan niet kan helpen. Ik heb een grote EHBO-koffer in mijn auto. waar alles in zit. Als het moet, spring ik bij." Pierre van Broekhoven wordt weer dirigent van een fanfare. De voormalige muzikaal leider van Accelerando neemt tot veler ver rassing het stokje over bij de Oud- Vossemeerse Muziekvereniging (OVM). Vanavond leidt hij daar zijn eerste repetitie al. Bij het onlangs uitgevoerde open luchtspektakel in Oud-Vossemeer leidde Ivo Kouwenhoven de fanfa re nog. Na drie jaar vertrekt hij plotseling. De nieuwe voorzitter Jeannette Hageman-Havermans, die onlangs de leiding overnam van Johan Bout, wil niet ingaan op de reden van het vertrek van Kou wenhoven. „Dat is een interne aangelegenheid." „We gaan ons toeleggen op het spelen van lichte muziek en samenwerking met an dere verenigingen." OVM, dat al jaren niet meer op concours is ge weest, telt 45 leden, onder wie 10 blazers in het leerlingenorkest. „Wc kunnen muzikanten gebrui ken op vrijwel alle posities. Maar vooral bugelspelers zijn welkom en een slagwerker", aldus be stuurslid A. Hommel. Van Broekhoven leidt nu een drie tal koren: Kir Royal in zijn woon plaats Sint-Annaland en twee ver enigingen in Bergen op Zoom: Bekoor en de Bergse Operette Vereniging. Hij was ook bij het opcnluchtspektakel in Oud-Vosse- meer betrokken. Van Broekhoven heeft nog geen vastomlijnde plan nen met OVM. „Eerst maar eens goed luisteren hoe ze pelen. Or kestdirectie is mijn oude vak. Het past bij me", motiveert hij zijn keuze. De fanfare heeft een aantal afspraken die moeten worden na gekomen. „We spelen tijdens The Night of The Fox en we doen mee aan de taptoe in oktober." Aannemingsbedrijf J. Tijssen uit Sint-Maartensdijk heeft voor 228.000 euro, exclusief btw, werk van de provincie Zeeland gekre gen. Het gaat om maaiwerk aan de bermen van de (parallel)wegen en fietspaden in de regio zuid van de provincie Zeeland voor 125.000 euro. Het andere karwei betreft maaiwerk in de regio noord en langs vaarwegen voor 103.000 eu ro. Tijssen was in beide gevallen bij een meervoudige onderhandse aanbesteding de laagste ten koste van bedrijven uit Kloetinge, Axel, Wouw en Geldermalsen. De pro vincie heeft Tijssen ook vrijstelling verleend om wegen en wegvakken te berijden. Polderman en Van der Bilt waren de enige kandidaten. Tegenkandidaten konden zich tot zeven dagen voor de vergadering aanmelden bij secreta ris Piet Stouten, maar niemand deed dat. De verkiezing was zodoende een formaliteit. Boelhouwcrs was sinds mei 2003 voorzitter. Zij volg de indertijd Hans van Gorsel uit Oud-Vossemeer op. Van der Bilt woont sinds drie jaar in Tholen. Hij is ondernemer. Heeft een organisatie- en adviesbureau, treedt op als interim manager en produceert samen met een compag non onderdelen van spiegels voor vrachtwagens (dode hoek). „Ik was al een tijdje actief in de politiek, be zocht de jeugdafdeling in Spijkenis- se. Met mijn gezin ben ik in decem ber 2006 naar Tholen verhuisd. Voor de rust en de vrijheid. Ik heb altijd VVD gestemd. Kwam ander half jaar geleden hier in contact met de afdeling. Dat beviel me. Politiek is hier op gemeentelijk niveau heel direct. Dat pragmatische spreekt me aan." Van der Bilt zit ook in het bestuur van De Kraal. Polderman nam afscheid van Boel houwers. Ze zei dat ze Gré af en toe wel streng vond, maar dat het altijd gezellig was. „En Gré ging gewoon door als iemand zat de drammen." Ze kreeg een bockenbon. Boelhou wcrs bedankte op haar beurt het be stuur 'voor de gezellige vergaderin gen'. Ze bedankte ook Stouten, haar steun en toeverlaat en roemde de plezierige sfeer. „Ik zal jullie best missen." Er werd ook afscheid genomen van raadslid Gabri Hoek uit Sint-Maar tensdijk. Door voorkeursstemmen viel hij uit de boot, zei Polderman. „Maar wc zullen je nooit vergeten. Je had zo'n goede inbreng in de ge meenteraad. We raken je ook niet kwijt, maar wc zullen je wel een beetje missen. Bedankt voor de in zet." Hoek op zijn beurt erkende dat hij liever in de gemeenteraad was 1 ,,lk heb één handicap: ik praat Zeeuws", zegt Sjaan Vermaas. Op Tholen is dat niet zo'n probleem, maar toen ze examen moest doen voor LOTUS-instructeur en daarbij werd beoordeeld door landelijke artsen, vond ze dat wel. ,,lk dacht, ik val door de mand. In het heetst van de strijd kan ik het niet laten om Zeeuws te praten. Toen heb ik vooraf, bij wijze van tolkfunctie, maar al- 8 vast wat Zeeuwse woorden op een whiteboard gezet. diek. Dat gold ook voor de jongste dochter Geertje en de jongste zoon Jaap. Tholenaren Henny Polderman (rechts) en Richard van der Bilt zijn gekozen in het bestuur, links Gré Boelhouwers. gebleven. „Maar ik ben ook blij dat we en prima team hebben van raadsleden. Ik complimenteer Anco Fase voor zijn optreden in de eerste commissievergadering toen er een paar pittige punten op de agenda stonden (zoals de windmolens bij Stavenisse -red.) Ook Eric Goossen werd als wethou der uitgezwaaid. Polderman be dankte hem voor hel werk dat hij vanwege zijn gezondheid 'zo goed en zo kwaad als het ging', tot een goed einde bracht. Ze prees hem om de manier waarop hij overleg voer de met de fractie en zijn de gemeen teraad. „Je hebt goedje best gedaan. Ik hoop dal je mee zal blijven den ken. Wc hebben nu een goede wet houder. maar die heeft nog wel een beetje steun nodig." Goossen zei dat hij heeft gepro beerd het zo goed mogelijk te doen. „De fractie in totaal heeft het goed gedaan. En we hebben weer een wethouder - Frank Hommel - kun nen leveren. De toekomst van de VVD is redelijk geborgd. Ook Hommel nam afscheid van de ge meenteraad. Volgens Polderman zal hij steeds actiever worden. Hommel is herstel lende van een hartoperatie en verliet de vergadering eerder. Hij bedankte alle leden voor de mails, bloemen en kaarten die hij kreeg toen hij in het ziekenhuis lag en daarna. „Meteen na de verkiezingen begon nen de onderhandelingen. Met mijn ziekenhuisopname kon dat niet slechter, maar het is niet nadelig ge weest. Jack Werkman en Gré Boel houwers hebben de gesprekken overgenomen en er is een goed pro gramma uitgerold." Hij was tevreden met zijn porte feuille van economische zaken en milieu (vergunningen en handha ving). Hommel is projecthouder voor het structuurplan Sint-Anna land en is daar zeer enthousiast over. „Ik hoop dat Wim Mosselman de eerste paal kan slaan." Hij ver wees naar hel debat met de onderne mers in Oud-Vossemeer waar on dernemer Mosselman uit Sint- Annaland ongezouten kritiek spuide op de gang van zaken in zijn dorp. Het duurde allemaal veel te lang en bovendien lag de entree van het dorp, aan de Havenweg, er schanda lig bij. Volgens Hommel is het 'het meest beladen project" in de gemeente. En is het nu zaak om snel duidelijk te krijgen over het al dan niet bebou wen van de havenkade. „In het co alitieprogramma staat dat wc dat onderdeel heroverwegen. Het is heel bepalend voor de rest van het plan, zoals de damwand. Wc willen het vlot trekken." Volgens Hommel kunnen de vier wethouders 'goed met elkaar door één deur.' „De neuzen staan dezelf de kant op. Ik heb er hoge verwach tingen van. Jack Werkman doet het prima, Eric en Gabri fungeren als vraagbaak. De komende lijd zullen er een paar zaken met VVD stand punten naar buiten komen." Welke wilde hij niet zeggen. De VVD zit in de lift. De afdeling telt nu meer dan zestig leden. En dat vertaalt zich ook in meer inkomsten via contributies. Karei Saris van de pr-commissie genoot nog na van de winst bij de gemeenteraadsverkie zingen. En was met Corinc van Daalen al weer druk in de weer ge weest om posters te plakken voor de Tweede Kamerverkiezingen op 9 ju ni. „Het resultaat is een feest, maar wc hebben nog niet gewonnen. Toch wil ik de flow wel ondersteunen. In de peilingen is de VVD op dit mo ment de grootste partij van Neder land." Geertje Koopman, de jongste dochter van Jacob Koopman en Keetje Coomans schreef 5 juni 1945 aan haar ouders die nog in Den Haag geëvacueerd waren: „Nu er ook brieven verzonden kunnen worden, zal ik er maar dadelijk gebruik van maken om eens een beetje uitvoeriger te schrijven. Het is vandaag weer al drie weken geleden, dat wij uit Waalwijk thuisgeko men zijn. Ik heb het erg druk met de schoonmaak. Beneden ben ik klaar, op de gang en de bijkeuken na; dat doe ik volgende week en dan begin ik op de zolder Gisterenmiddag zijn Keetje van jan en ik samen naar Achter 't Bos geweest om een beetje orde te scheppen, want het is daar nog een soepje. Het huis is wel schoongemaakt, maar och, och, wat ziet alles er toch uitje moet je maar niet teveel moois voor stellen hoor moeder, als je komt, want het valt heus niet mee. Bene den in de keuken en in de kamer is al het behang eraf, want dat was finaal rot. Ook de tafels zijn uit elkaar gevallen en de stoelen uit de keuken zijn ook verrot. Oom Kees en ik hebben 2 middagen op de keukenkachel staan schrappen om de dikke lagen roest eraf te krijgen. Vanmiddag heb ik hem gepoetst en hij is weer al aardig opgeknapt Frans Knook komt morgen om er een nieuwe buis op te maken, want die was ook helemaal verroest. Bram Jasperse zal morgen ook de keukenvloer bijspijkeren, want die is ook op enkele plaatsen kapot In de kamer is de vloer nog goed, maar het ziet er allemaal zo lelijk uit het beschot is helemaal kaal gebeten van het water. Gelukkig zijn de vloeren goed droog geworden, maar wij kunnen toch geen zeil leg gen, want het geeft alles nat op. Op de zolder hebben de ratten lelijk huisgehouden hoor Overal hebben zij aangevreten. De matten uit de stoelen en ook ons mooie vloerkleed is finaal kapot Zelfs wat nog goed was, daar hebben zij aan gevreten. Alleen aan de kist met oude lappen erin, daar was niks aan: dat zul je altijd zien. Keetje en ik heb ben vanmiddag de matrassen zitten lappen, want daar zaten ook gro te gaten in. Het ledikant is opgetuigd, dus jullie kunnen dadelijk op een schone zolder slapen. Van de week gaan wij een tafel van hier naar Achter 't Bos brengen, want daar kun je toch niet buiten. De schuur is ook flink opgeruimd, dat hebben Jan en Piet gedaan. De gerst staat achter mooi op het land en op de andere stukken land staan de vruchten ook goed hoor Het is toch een wonder, zoals alles groeit In de tuin van oom Kees groeit er niks; wij waren te laat thuis om de grond te bewerken. Nu is zij veel te hard. Sientje bure zal ook zo blij zijn, dat jullie weer thuis zijn. Als ik een vrachtwagen voorbij hoor ko men, loop ik gauw naar buiten, want dan denk ik, dat het een Haagse auto is. Wij zitten allemaal met verlangen te wachten op de komst van jullie. Maandagmorgen ben ik nog bij de burgemeester geweest om een vergunning voor jullie. Ik heb hem met Jan van oom Marien meegege ven, die zou hem dan in Rotterdam posten. Als ik de adressen gewe ten had van die andere mensen die tegelijk met jullie naar huis willen komen, dan had ik voor hen ook een vergunning gevraagd. Ik weet na tuurlijk niet of het van doorslaggevende betekenis is, maar wij dachten zo, met een vergunning van hier; krijg je misschien in Den Haag gau wer toestemming om te vertrekken. Elke dag zie je meer mensen thuiskomen en Sint-Maartensdijk komt zodoende weer in zijn oude doen. Verleden week zijn tante Jannetje en oom Jan Klaassen uit Apel doorn thuisgekomen. Piet Klaassen is vanmiddag uit Duitsland thuisge komen. Ik ben blij, dat jullie die pakjes van ons ontvangen hebben. Jan- ny van Keetje is zo'n lief schatje geworden en ook die 2 kleine pukken van Piet zijn lieve kinderen. In oktober verwacht Lena weer een baby, dus dat is druk achter elkaar. Hebben jullie al bericht van opoe gehad? Wij hebben nog niks uit Leeuwarden gehoord. Ik ga nu gauw eindi gen, want mijn brief is vol. Ontvang allen vele hartelijke groeten en al len een zoen van jullie liefhebbende dochter, zus en tante Geertje. Ook van oom Kees. En ook de groeten aan Riekje natuurlijk." (Dit was de laatste brief van de familie Koopman die we in het kader van de 65-jarige herdenking van de bevrijding na de Tweede Wereldoorlog publiceren.) Sjaan Vermaas uit Sint-Maartensdijk en Henk van Driel uit Tholen zijn gehuldigd voor 25-jaar actief lidmaatschap van de EHBO- vereniging. lang bij zitten. In het begin word je gevraagd iets te doen, en op een ge geven moment wordt het een roe ping." Sjaan weet er alles van, want na haar cursus in Sint-Annaland. ging ze gewoon verder in Stavenisse, toen daar ook een opleiding kwam. „Er zat ook veel familie van mij. Het was een heel hecht clubje. Mijn schoonzus zit er nu nog en is voor zitter: Lianne Guequicrre. Ik zal haar straks trouwens even bellen, ze heeft ook zo'n penning." In 1987 ging ze de opleiding voor LOTUS volgen, waarbij slachtoffers worden uitgebeeld. „De LOTUS, dat vond ik magisch. Gewoon het hele complete plaatje: hoe leer ik over te brengen hoe het eruitziet als iemand bijvoorbeeld in shock ligt. Dat zo natuurgetrouw mogelijk uit beelden." Velen roemen haar gevoel voor drama. Ze legt er ook graag een vleugje humor in. „Het hoeft niet altijd allemaal zo serieus. Op een gegeven moment weet iemand die al jaren lid is, ook wel hoe die een wond moet verbinden." Als LOTUS-slachtoffer heeft ze wel het één en ander meegemaakt. Ze is in hijskranen geklommen, heeft in bootjes liggen dobberen op het wa ter en heeft opgevouwen gezeten in autowrakken. Er is nu wel het één en ander veranderd in regelgeving, zodat zo'n spectaculaire stunt als hoog boven in een kraan klimmen, niet meer voorkomt. „Dat mag ge woon niet meer. Als je nu langs een stalen buis omhoog wilt klimmen, moet die buis eerst drie keer ge keurd zijn." Ze vindt het ook wel beter. Sjaan is nu LOTUS-instructeur bij de vereniging Noord- en Midden- Zeeland en kent dan ook de klappen van de zweep. „Ik geef tips. Doe dit niet en doe dal niet. Ga niet in een wrak met glassplinters zitten, want dan zit je daar met gla's in je kont." Sjaan heeft het zelf ervaren. „Je kunt jezelf soms niet meer bewegen, omdat je zolang ergens hebt gezeten tijdens een oefening." Ze heeft er flink wat blauwe plekken aan over gehouden. Henk: „Ik heb Sjaan wel eens mis handeld. Ze had zich zogenaamd gesneden aan een bierglas. Er zat een stukje glas in haar pols, maar dat had ik nooit gezien. Ik heb ge woon haar pols verboden met ver band. terwijl dat stukje glas erin zat. En zij maar schreeuwen van de pijn." Hij kan het zeggen met pret lichtjes in zijn ogen, want het ging om een oefening. Hij heeft er wel van geleerd. „Ik heb zelfs eens ie mand dood laten gaan. Die had een zuigende borstwond en ik had er ge woon een pleister op geplakt. Die bloedde dood." Het was ook niet echt. Henk weet nu wat hij toen wel had moeten doen, maar dat is in middels alweer veranderd. „Dat is het mooie van de EHBO, elke twee jaar veranderd er wel wat. Dat ko men de artsen weer tot andere in zichten." Vandaar al die herhaalcur- sussen. Juist vanwege die herhalingen, is Sjaan in 1997 lid geworden van de afdeling Tholen, waar Henk sinds 1990 lid van is. De herhalingsavon den waren in Stavenisse op woens dag en dat kon ze niet combineren met haar werk. Henk was toen zij erbij kwam, net voorzitter gewor den. „Ik ben in 1993 door het be stuur gevraagd de hartrcanimalie- cursusscn te coördineren, een jaar later werd ik gevraagd in het be stuur te komen. Daarna ging de toenmalige voorzitter, de heer Flip- se, voor een paar jaar naar Afrika. Toen ben ik voorzitter geworden", vertelt Henk. De stap om enkele ja ren later ook secretaris te worden, was niet zo groot, zegt hij. „Ik dééd het werk er over het algemeen al een beetje bij, zoals de ledenlijst bijhouden en mensen oproepen voor de vergadering. Toen in 2004 de se cretaris wegging, dacht ik, dan doe ik dat laatste beetje er ook nog maar bij." Henk heeft meegewerkt met het op zetten van de AED-voorzieningcn en opleidingen. Zo weet hij alle lo caties waar een AED hangt, uit zijn hoofd. „Ik fiets elke week Tholen en Oud-Vossemeer af om te zien of al les nog in orde is. Dat doen anderen weer in hun plaatsen." Snel in paniek raken, daar hebben Henk en Sjaan geen last van. „Bij braderieën gebeurt nog wel eens wal. Zo was er eens een vrouw met een wespensteck in haar tong. Die kon al snel niet meer praten. Of er viel zo'n grote koffiekan met heet water over iemand heen. Dan moet je wel even optreden." Sjaan is gek op het opzetten van grote oefeningen. „Daar ben ik tuk op. Het liefst met 30 slachtoffers. En dan een verhaal verzinnen hoe het allemaal is gebeurd. Dal vind ik een uitdaging." Ze kijkt met wee moed terug naar de tijd, dat echt al les uit de kast werd getrokken. „Als we een paard nodig hadden in Sta venisse, dan kwamen ze met een he le grote van triplex aanzetten. Of we bootsten een hooizolder na met ech te pakken stro." Zelf een slachtoffer uitbeelden, blijft ze ook leuk vinden. „Het is geen toneelspel. Het is actie-reactie. Je moet afwachten wat de EHBO'er doet en daar moet ik in mee. Als die bijvoorbeeld een mitella verkeerd aanbrengt, moet ik daarop reage ren." Ze vindt het prachtig als een leer ling bij haar komt en zegt dat hij in de praktijk precies de symptomen zag zoals die in de oefening naar voren kwamen. „Dan heb je het goed gedaan." Ze geeft ook demonstraties op scho len. „Bij kinderen is het goed of niet goed. Als een wond niet echt lijkt, zeggen ze dat ook. Kinderen helpen ook mee een verhaal te verzinnen. Dat is leuk. Het is kicken als kinde ren hel net echt vinden lijken." Henk heeft naast de EHBO nog een andere passie. Hij wandelt veel - „Elk weekend een kilometer of 15"- en hij is radiozendamateur. „Ik roep de hele wereld af. Het is prachtig om met een antenne op je schoor steen iemand aan de andere kant van de wereld te kunnen horen pra ten. Het is een tic. Je kunt natuurlijk ook gewoon de telefoon pakken." Henk en Sjaan zijn veel van huis voor de EHBO. Ze vinden het ook wel iets gezelligs hebben. „Het is een soort uitgaan. Als het oefen avond is, zeggen mensen, we gaan naar de EHBO." Sjaan is er ook he lemaal gek op, maar ze beaamt dat het veel tijd kost. Zo staan ze zater dag allebei weer paraat bij het ma ritiem concert van Concordia in Tholen. Sjaan: „Als je achterban er niet achter staat, heb je een pro bleem." In mei wordt herdacht dat het 65 jaar geleden is dat Nederland werd bevrijd van de Duitse overheersing. Aan de Do denherdenking werd 4 mei in Tholen, Sint-Annaland en Sint Philipsland aan dacht besteed. Ook op bevrijdingsdag 5 mei waren er extra activiteiten. Om een beter beeld te krijgen van de oorlogsja ren, publiceren we in een aantal afleve ringen brieven van de familie Koopman uit Sint-Maartensdijk. Vader Jacob Koopman woonde met zijn vrouw Keetje Coomans in Achter 't Bos. Zij hadden 7 kinderen: oudste dochter Marie (getrouwd met Adrie, 3 kinderen) was naar Den Haag getrokken, Cor (ongehuwd) was onderwijzeres in Sluiskil, Riek (ongehuwd) was verpleeg kundige in Rotterdam, Piet (getrouwd met Lena, 2 dochters) was soldaat en woonde in Smur- diek, Jan (gehuwd met Keetje, 1 dochter) was de oudste broer en woonde in Smur-

Krantenbank Zeeland

Eendrachtbode (1945-heden)/Mededeelingenblad voor het eiland Tholen (1944/45) | 2010 | | pagina 5