'Zonder een goede zakenpartner kun je in China niets beginnen' Corné Schoonen: Eerst kwaliteit dan prijs Thoolse groothandel Narim overstag voor kwaliteit uit China Inflatie Donderdag 20 december 2007 EENDRACHTBODE, DE THOOLSE COURANT n> vr Een van de oorzaken van de teloorgang van het Thoolse be- i j T T 7 i i i drijf van Alex van der Harst was de prijs van zijn producten. AlCX VGVL ClCC tlGVSt DKCHgt ClQCTl LlJVl HiOClCippClVCltllllïOp CIC fYlClVkt „De factor arbeid was de grootste kostenfactor. Tussen de 70 en 80 procent. Dag in dag uit kreeg ik te horen dat ik te duur was. Dan kun je twee dingen doen. Je kop in het zand steken en doorgaan tot het bittere einde, of proberen nieuwe wegen in te slaan. Ik heb tot dat laatste besloten." Van der Harst kreeg de wind weer in de zeilen. Samen met de ontwikkelingsstich ting Syntens en studenten van Hogeschool Zeeland ontwikkel de hij een nieuw type tafel voor de keukenbranche. Een gra nieten tafel voor de prijs van roestvrij staal. Belevenis Mensen tellen niet Horloges Het heeft minstens twee jaar geduurd voordat Narim, in Ne derland de bekendste groothandel van autokoelingproducten zoals radiateuren, overtuigd was van de kwaliteit die Chinese fabrikanten konden garanderen. „We hebben radiatoren in stukken gezaagd. Millimeter voor millimeter onderzocht en onder de meest extreme omstandigheden getest. Uiteindelijk hebben we ons gewonnen gegeven. De Chinezen maken een goed product", vindt Corné Schoonen (42). Mooie doos Agent 4#" Een van de studenten was een Chinees. Die studeerde af op het project en ging verder met Van der Harst in zee om de tafel in China te laten produceren. Deze zomer reisde Van der Harst af naar het land van de Mandarijnen. Het viel hem niet mee. „Het is een drama om in Chi na voet aan de grond te krijgen. Je wordt bijvoorbeeld in Peking, als je je als ondernemer wilt laten registreren, van het kastje naar de muur gestuurd. Ik heb het een week volgehouden. Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat heb ik geprobeerd geregistreerd te worden om zo mijn bedrijf officieel te maken. Het is me niet gelukt. Ik ben eigenlijk gefrustreerd naar Tholen teruggegaan." Intussen heeft hij een betrouwbare za kenpartner gevonden. „Zij begrijpt zo wel de Chinese als de Westerse cultuur en manier van zakendoen. Zonder een goede zakenpartner kun je in China niets beginnen, is mijn ervaring." Dat neemt niet weg dat zakendoen in China een belevenis op zich is. Van der Harst verhaalt van zijn reis van Beying naar Zhengzhou waar een filiaal werd gevestigd. „De reis ging per trein. De tolk zat zes coupés verderop. Maar hij wilde, om de reis te veraangenamen, me na enkele uren gezelschap houden. Hiertoe moest ze de identiteitspapieren inleveren en, ik geloofde mijn ogen niet, na 15 minuten werd de tolk door drie politieagenten - die in de trein al tijd meereizen - afgevoerd naar de ei gen coupé. Want het is niet toegestaan langer buiten de eigen coupé te verblij ven", vertelt Van der Harst. „Reizen in China is eveneens een apar te ervaring, 's Morgens om kwart over zes arriveren we na 18 uur reizen in de buurt van Zhengzhou, om vervolgens nog vijf uur met de snelbus af te leg gen. Als je geen hartpatiënt bent, dan word je het spontaan als je een keer met zo'n snelbus bent meegeweest. Het leek of iedereen mee wilde, want al snel wa ren er geen stoelen meer vrij. Om nie mand teleur te stellen, kwamen er ach ter de zitplaatsen visstoeltjes tevoorschijn. Daarop konden nog meer reizigers plaats nemen. Heel het mid denpad tot op de voettrede zat vol. Tot dat na 2,5 uur van angst en beven er een agent voor de bus sprong en begon te schreeuwen. Er kwam een man met een rode band op zijn hoed binnen die nog luider begon te schreeuwen tegen de chauffeur. En vervolgens kwam er een cameraman, die iedereen op video vast legde. De bus moest achter een hek rij den en heel de bus werd in beslag geno men, omdat er veel te veel passagiers inzaten. Daar sta je dan als geïmporteerde Tho- lenaar in the middle of nowhere. Alle pogingen ten spijt bleef de bus met ont hutste passagiers achter het hek en mocht niet meer verder. De tolk is op mijn verzoek naar de commandant ge gaan om te vertellen dat de buitenlan der een nieuwe fabriek wil gaan bou wen en dat deze werkwijze niet bepaald reclame is. Het haalde niets uit. De conductrice had echter wel begrip voor mijn situatie. Zij hield een andere bus aan en vroeg of hij twee mensen mee wilde nemen. Daarmee konden we de reis voortzetten." Niet alleen Nederland kent zijn files. Ook China heeft er last van. Van der Harst: „Een van de files bleek veroor zaakt door een vrouw die was doodge reden. Niemand die zich om de vrouw bekommerde. Vrouwen en mensen in het algemeen tellen niet in China. Er zijn er toch genoeg, lijkt de mentaliteit te zijn. De vrouwen zijn weliswaar in de minderheid, maar tijdens het reizen mocht ik er diverse keren getuige van zijn, dat een vrouw in elkaar werd ge slagen door een partner die dit blijkbaar nodig vond. Mensen die een en ander zagen, kregen spontaan last van hun nekspieren. Want alle hoofden draaiden plots de andere kant op." In Beying bezochten Van der Harst en zijn tolk de verboden stad. Ook daar een andere cultuur dan hij op Tholen gewend is. „Er komt een dame op mij af die graag ansichtkaarten wilt verko pen. Van 10 euro zakt de prijs snel naar 50 eurocent. En als de kaarten zijn ge kocht, probeert de vrouw ook een boek vol met fraaie foto's te slijten. De prijs daalde van 20 naar twee euro. Ik vraag de tolk wat zij ervan vindt en ze zegt 'niet doen'. Hierop wordt de verkoop dame giftig en ik meld dit spontaan aan mijn tolk die de verkoopster te lijf gaat." In Yiwu zit Van der Harst vrijdags 's avonds op een terras, wanneer een aantal passanten ook een tafeltje wil hebben. „De ondernemer wil die klan dizie niet missen en plaatst tafel na ta fel op straat met de nodige stoelen. Het wordt steeds gezelliger, en net als in iedere andere plaats ziet het letter lijk zwart van de mensen. Hier wonen er ongeveer 4,5 miljoen. Op een be paald moment stopt er een bestelwa gen midden op straat. Achter deze wagen stopt een busje waaruit een he leboel politiemensen stormen, die al het meubilair dat op straat staat in be slag nemen. Paniek. Met als gevolg een chaos. Van bedienend personeel dat probeert te redden wat er te redden valt, en gasten die hun drank en eten vlug in bescherming nemen. Een en ander blijkt met regelmaat te gebeuren en de eigenaar van het restaurant kan de andere dag zijn meubilair terugko pen op het politiebureau." Jeanine Moerdijk, Alex van der Harst, Arie Murk en Hanxun Su (v.l.n.r.) tijdens het afstudeerproject 'koeling'op de Hogeschool Zeeland in Vlissingen. Niet alleen souvenirs, maar ook horloges zijn een gewild ob ject om aan buiten landers te verkopen. „In Sjanghai probeert een dame er aan mij te verkopen en als er overeenstemming is over de prijs, wordt er betaald. Op dat moment grijpt de po litie in. Een agent grijpt de haren van de verkoopster hardhan- De Thoolse ondernemer Alex van der Harst kwam in okto ber 2006 in de problemen. Een periode die hij zo snel mogelijk wil vergeten. „Ik bied mijn relaties uit die tijd mijn oprechte excuses aan. Ik heb de indruk dat een aantal van hen, door mij, door om standigheden gedwongen, op het verkeerde been is gezet. Gelukkig ben ik nooit failliet gegaan en heb ik, door de ver koop van de bedrijfsinventa- ris, aan al mijn verplichtingen kunnen voldoen." dig vast. Alle horloges die de vrouw op haar lichaam in gordeltasjes draagt, worden in beslag genomen en zij moet de prijs van de verkochte horloges als boete afdragen. Als ik de dame, die nog steeds hardhandig aan haar haren wordt vastgehouden, mijn medeleven betuig, vraagt ze de tolk of ik het meen. Na de bevestiging rukt ze zich los van de poli tie onder het toeziend oog van vele honderden toeschouwers. Tien meter verderop zit haar moeder met een kast vol horloges. De verkoopster zegt on der luid applaus van de nieuwsgierigen tegen mij: nu moet ik wel een euro meer vragen, want ze hebben me net wat lichter gemaakt zoals je gezien hebt. En wij als westerlingen maar den ken dat we kunnen verkopen." De bezoeken die Van der Harst aan China bracht, hebben in ieder geval re sultaat opgeleverd. Hij verwacht in 2008 met een eigen lijn van koelappa- raten op de Chinese en Europese markt te komen. Koelapparatuur die in China wordt geproduceerd. De Thoolse ondernemer heeft kennis gemaakt met een Chinese fabrikant die zegt met 2000 man personeel in staat te zijn 3000 koelkasten per dag te maken. En dat tegen een maandloon van ge middeld 150 euro bruto. Van der Harst: „In Nederland ben je gemiddeld 3000 euro kwijt. Dus voor één Europese werknemer heb je 20 Chinezen." Van der Harst ziet China als het land van de toekomst. „Het valt evenwel niet mee producten op de Chinese markt te slijten", is zijn ervaring. „Ook het taalprobleem is groot. De meeste mensen die ik heb ontmoet spreken nauwelijks Engels. Dus is een tolk of een goed Engels sprekende zaakwaar nemer van groot belang." Dat geldt zeker voor ondernemers die in China willen investeren. Zelf heeft hij via een Chinese universiteit een af gestudeerde studente als zakenpartner. „Master International Business. Sinds april van dit jaar werkt ze voor me. Ze verzorgt de hele papierwinkel die bij de productie en de export van koelmeube- len te pas komt." Helaas. Net nu de eer ste twee containers klaar staan om naar Europa te worden ver scheept, slaat het noodlot toe. Van der Harst: „Chinese speel goedfabrikanten heb ben verf gebruikt waarin teveel lood zit. Nu is er sprake van een soort exportver bod. Maar ik heb goe de hoop dat deze maand de eerste pro ducten in Europa aan komen." Schoonen is 25 jaar verkoopmanager bij Narim en bemoeit zich tevens met de inkoop. „Ik houd de koelingmarkt in de gaten en probeer in te spelen op veranderingen in de wensen van gara gebedrijven en particulieren." Naast Narim als groothandel in alles wat met autokoeling te maken heeft (ra diateuren, airco, oliekoelers en ka- chelradiateuren), is Ben Kleve het be drijf dat zich inzet voor de beste servi ce aan particulieren en bedrijven. Intussen dekt Narim, gevestigd in Tholen, 90 procent van de Nederland se markt op het gebied van autokoe- lingsdelen. De onderneming houdt voorraad voor vrijwel elk type auto mobiel. Schoonen: „Niet voor niets noemen we ons 'Uw partner in koe ling'. Als een auto stilstaat met een lekke radiateur wil de eigenaar liefst binnen een uur weer rijden. Dat kan wat ons betreft. Wij hebben alles voor het garagebedrijf. Wij staan achter ons product. We willen dat een nieuwe ra diateur er snel kan worden opge schroefd, dat de auto binnen de kort ste keren kan rijden en dat we de eigenaar voorlopig niet meer terug zien." Corné Schoonen heeft het volle vertrouwen in de kwaliteit van de productie in China van autoradiatoren. Narim koopt de onderdelen doorgaans in de landen zelf. Schoonen: „Het au tomerk KIA is sterk in opkomst. Dus kopen we de onderdelen in Zuid-Ko- rea. We hebben al meer dan negen jaar leveranciers in Taiwan." Voordat Schoonen tot de conclusie kwam dat ook uit China goede spullen komen, heeft hij ter plaatse langdurig gezocht naar producenten die aan de normen van Narim konden voldoen. „We reisden naar China en constateer den dat er 384 fabrikanten waren die allemaal iets produceerden op het ge bied van autokoeling. De ene maakte iets voor autofabrikant Volkswagen. De ander maakte een kacheltje voor een ander merk. Uiteindelijk hebben we zeven maanden lang gezocht voor dat we fabrikanten vonden waarvan we dachten: Dit gaat lukken. Hier hebben we een goede kwaliteit en ook nog eens een goede prijs." Dat was in het verleden wel anders, herinnert Schoonen zich. „De Chine zen hadden een slechte reputatie. Wat daarvandaan komt is rotzooi, was de algemene mening. Daarom bleven we er ook uit de buurt. We waren bang voor slechte kwaliteit. Ook door erva ringen van collega's. Ze konden wel leveren tegen lagere prijzen dan wij, maar er zat veel troep tussen de leve ranties. Soms paste het gewoon niet." Dat speelde temeer omdat in de bran che van Narim klanten 'dozen' kopen. Schoonen: „Een radiateur van een Duitse fabrikant zit in een mooie doos. Je haalt het onderdeel er uit en er staat het embleem van de autofabri kant op. Ook al is het nog zo'n slecht onderdeel: Als het in een mooie doos zit met het logo van bijvoorbeeld VW er op, dan is het goed." Die verpakking van Chinese produc ten is simpeler. „Het materiaal zit een bruine doos. Zonder opsmuk, zonder logo. Maar het komt van dezelfde fa brikant als het origineel. Van dezelfde band." Narim liet twintig monsters van radia teuren komen. „Die hebben we heel streng gecontroleerd. We hebben niet alleen het materiaal uitvoerig getest, maar ook nadrukkelijk gekeken naar de pasvorm. Want je kunt het niet ma ken dat als een garagebedrijf van ons een radiateur afneemt, hij eerst de boel op maat moet gaan maken. Nu leveren we een radiateur voor elk type auto. Op maat en op voorraad." Twee jaar geleden besloot Narim de eerste container te laten komen. Schoonen: „De afspraak was dat we bij de eerste de beste foutmelding de im port zouden stoppen. Intussen hebben we in China een agent. Die geeft onze order door aan de fabrikanten. Hij slaat het kant-en-klare product op en zorgt voor de verscheping. We vertrouwen dat agentschap volledig. We kennen het ook uit anderen hoofde. Maar zo'n rela tie moet je wel hebben, anders gaat het mis." Schoonen erkent dat de import uit Chi na kostbaar is. „Het kost een vermogen. Een grote container met 2000 radiateu ren hierheen verschepen kost 5000 eu ro. Dat moetje toch in de kostprijs ver werken. Het verschil tussen de productiekosten daar en hier moet dus groot zijn. Voor een verschil van vijf euro nemen wij het risico niet. Het ver schil moet ten minste 30 procent zijn." Dat verschil bestaat nog, maar Schoonen vraagt zich af hoe lang. „De lonen in China gaan omhoog. De levensstandaard rond de grote steden stijgt. We moeten het hebben van de mensen van het platteland. Straks is de productie in China duurder dan bij voorbeeld de productie in Afrikaanse landen of in India. Soms heb ik nu al de indruk dat Euro pese ondernemers vechten voor de laat ste kwartjes voordeel." Zoals uit de verhalen van een aantal Thoolse Chinareizigers blijkt, is het niet allemaal ro zengeur en maneschijn in die enorme volksrepubliek met circa 1 miljard inwoners en een oppervlakte van bijna 10 miljoen vierkante kilometer. De prijzen van de dagelijkse kost, zoals varkensvlees, ei eren en noedels, stijgen met de dag. Varkensvlees kostte in augustus dit jaar iets meer dan omgerekend 2,20 euro, te gen 4,60 euro twee maanden later. Ook de groenten- en kipprijzen blijven stijgen. De afgelopen maanden met res pectievelijk 30 tot 40 procent. De inflatie bedraagt volgens deskundigen ongeveer zes procent. Dat betekent dat de lonen omhoog zullen gaan. Het gemiddelde loon be draagt circa 100 euro per maand, maar er zijn ook ba nen die inmiddels 600 euro bruto per maand opleveren. Gevreesd wordt dat China op termijn als goedkoop produc tieland kan worden afgeschre ven. De Chinese economie draait nu op volle toeren. De export groeit dit jaar met bijna twaalf procent en er is sprake van toenemende welvaart. De re gering is echter bang dat de groei voor veel negatieve ef fecten zal zorgen op het ge bied van de handel, de con currentie, het milieu en de leefomgeving. De groeiende welvaart rond de grote steden trekt veel mensen van het platteland aan. Die worden nu nog be schouwd als goedkope ar beidskrachten. Volgens Chi- nakenners trekken vooral de kinderen van landarbeiders naar de grote steden. Daar worden ze ondergebracht bij familie, maar sociaal aan hun lot overgelaten. Dat werkt cri minaliteit in de hand. Uit de statistieken blijkt dat diefstal, mishandeling en fraude sterk toenemen. Bijzonder in China is de de tailhandel. Winkeltjes die spa- reribs verkopen, verkopen net zo gemakkelijk gebraden hond. Medicijnwinkeltjes zijn populair vanwege de verkoop van potentieversterkende middelen. Pillen waarvan wordt beloofd dat ze de penis verlengen doen het goed vol gens de reclame.

Krantenbank Zeeland

Eendrachtbode (1945-heden)/Mededeelingenblad voor het eiland Tholen (1944/45) | 2007 | | pagina 25