'Ik heb Elvis niet achter het raam zien zitten op Graceland' Bewaken plannen wonen noodzakelijk Flinke weerstand tegen plan vijf windmolens in Anna Jacobapolder v_ Een ouwe sok Emoties lopen soms hoog op in drukbezochte bijeenkomst Donderdag 23 februari 2006 EENDRACHTBODE, DE THOOLSE COURANT 3 Een gouden plaat en een gouden ring, dat zijn de pronk stukken van Floor van Ipenburg. De 43-jarige inwoon ster van Sint-Maartensdijk is al 28 jaar fan van Elvis Presley. De meeste verzamelstukken kocht zij tijdens haar bezoek aan Memphis, de woonplaats van 'the king of rock-'n-rolP. „Ik wil zoveel hebben, maar het gaat niet allemaal. Sommige dingen zijn té duur. Ook in Memphis moest ik mezelf soms flink op de rem zetten, ze hebben daar zoveel." Walking in Memphis DINSDAG 28 FEBRUARI ZiekenhuisLievensbem Floor van Ipenburg uit Sint-Maartensdijk idolaat van Elvis Presley Zoeken geschikte bouwplekken moeilijk Het zoeken naar geschikte bouwplekken en planologi sche procedures duurt soms zo lang dat de planning voor het verwezenlijken van huisvesting voor ouderen en mensen met een beperking, steeds moet worden bijge steld. De stuurgroep wonen, zorg en welzijn Tholen stelt dat er een strikte bewaking nodig is van de voorgang van de plannen. Dat schrijft voorzitter M.P. Heijboer namens de stuurgroep als reactie op het ontwerp woonvisie 2006- 2015. De raadsfracties gaan akkoord met de koers die nu wordt ingezet. Pillenslikker Koopman door selectie agrarisch ondernemer 2006 Pianschade Slagschaduw Eigen netwerk Keurslijf Niet geschrokken Floor van Ipenburg werd pas fan van de zanger toen zij veertien jaar was. „Mijn nichtje hield een plak boek van hem bij. Ik had de muziek gehoord en vond het ook wel wat", legt zij uit. De oud-Schiedamsc be gon samen met haar nicht knipsels voor de plakboeken te verzamelen. „Iedere week gingen wij de pop blaadjes af om te kijken of er een ar tikel of foto van Elvis in stond. Al was het plaatje maar heel klein, hel tijdschrift werd meteen gekocht en de afbeelding ingeplakt." De verza meling werd al snel uitgebreid met cassettebandjes en elpees. Floor was één jaar fan toen zij 16 augustus 1977 het slechte nieuws te horen kreeg: Elvis was overleden. „Ik weet nog dat ik het nieuws hoorde op de radio. Ik kon het gewoon niet geloven", blikt zij terug. Toch heeft Floor nooit geloofd dat de zanger nog in leven zou zijn. „Die verhalen doen op sommige Elvis-sites nogal de ronde. Dan lees je dat hij weer gesignaleerd is in een bepaalde stad en worden er foto's op websites ge plaatst als bewijs. Het is allemaal trucage, ik geloof er niets van. Hij zou zich niet 29 jaar compleet ver borgen kunnen houden", reageert zij nuchter. „Ik heb ook wel eens ge hoord dat hij stiekem op Graceland (het landgoed van Elvis, -red.) woont en naar de fans kijkt die voorbij lopen. Dat geloof ik ook niet, ik heb in ieder geval niemand gezien", glimlacht Floor. Zes jaar geleden begon de 43-jarige fan haar hobby groots aan te pak ken. Ze begon allerlei artikelen te sparen van 'the king', tot heel haar woning vol hing. „Het huis stond propvol, erg rommelig", geeft zij toe. Toen haar dochter Antoinette drie jaar later het ouderlijk huis ver liet en zelfstandig ging wonen, turn de Floor haar slaapkamer om in een klein Elvis-museum. De deurope ning is versierd met hawaïslingers, in verband met de Elvis-films die zich afspelen op Hawaï. In een vitri nekast prijken diverse Elvis-barbie- poppen, beelden, munten, sleutel hangers en foto's van de zanger uit Memphis. Op één filmfoto is iets merkwaardigs aan de hand. „Ik heb mijn gezicht met een computerpro gramma in de foto geplakt, zie je? Andere fans vonden het zo leuk, dat ik voor hen een dergelijke foto heb moeten maken", grinnikt Floor. De muren en de kast in het kamertje zijn beplakt met oude posters en el pees, waaronder de gouden plaat. Naast de computer staat een boe kenkast die is vol gestapeld met lite ratuur over Elvis Aaron Presley. En kele boeken vallen op door hun afwijkende onderwerp; fotobewer kingen en het bouwen van internet sites. „Ik maak kaartjes van Elvis met de computer, daar ben ik dage lijks mee bezig. Ik heb ook een ei gen website en ben lid van een vijf tal internetforums, er gaat dus veel tijd inzitten." Het kamertje is na drie jaar te klein geworden voor alle ver zamelstukken en Floor begint de woning hier en daar alweer te deco reren met prenten en schilderijen van haar idool. „Mijn vriend heeft de schilderijen gemaakt. Hoewel hij zegt geen fan te zijn van Elvis, luis tert hij tijdens het schilderen wél naar zijn muziek. Hij draagt ook een spijkerjas met Elvis erop, maar is géén fan", glimlacht zij. Samen met de Nederlandse fanclub It's Elvis Time vlogen Floor en haar vriend Jos Guiljam twee jaar gele den in augustus naar Amerika voor een herdenkingsdienst in Memphis. „Het was geweldig, het liefst ga ik ieder jaar. Duizenden mensen uit heel de wereld komen daar bijeen voor zijn sterfdag. Er hangt een heel speciale sfeer als je op Graceland langs zijn graf loopt. Dat valt niet uit te leggen, het is iets wat je mee moet maken." De fan uit Sint-Maar tensdijk nam ook een kijkje in de Presley-woning. „Ik had het eigen lijk wel wat groter verwacht, maar het was erg indrukwekkend. Sinds zijn overlijden hebben zij niets meer veranderd in het huis. Je laatje hand langs een trapleuning glijden en be seft dat hij deze leuning ook heeft vastgehouden. Dat geeft een heel apart gevoel", omschrijft Floor. Zij toont enkele fotoalbums van de twaalfdaagse reis in Amerika, in to taal maakte zij 700 kiekjes. „De fanclub heeft een foto gemaakt toen ik bij het graf van Elvis stond, sa men met andere clubleden. Ze noe men het ook wel de emotiefoto, want iedereen staat er huilend of treurend op. Dat moment gaf ook zo'n dubbel gevoel: ik vond het ge weldig om er te zijn. maar was tege lijkertijd ook bedroefd. Heel vreemd." Naast twee bezoeken aan Graceland, bezocht zij de opnamestudio Sun Studio, zijn geboortehuis in Tupelo (Mississippi) en zijn oude karatele- raar. Het werd Floor wel duidelijk dat iedereen die Elvis kende er tegen woordig een slaatje uit probeert te slaan. „Ik ben op de foto gegaan met de karateleraar, maar daar moet je na tuurlijk wel (link voor betalen. Ze vragen overal geld voor, dat is wel heel erg jammer. Er lopen ook heel veel Elvis-imitators rond die met je op de foto willen, tegen betaling na tuurlijk. Dat heb ik niet gedaan, ik moet niets van die imitators hebben." Bij het hotel ontmoette ze Sonny West, een lid van de Memphis Maf fia. Deze 'maffiosi' waren de lijf wachten van Elvis. „Sonny West ver telde enkele anekdotes over zijn oude baas, maar ik kon helaas niet alles be grijpen. Mijn Engels is niet zo goed. Ook van hem heb ik een foto ge kocht. Alles kost geld, maar toch wil je het allemaal hebben." De reis en de Op het platteland vind je nog rust en ruimte. Bovendien kun je beter de lucht van koemest opsnuiven dan de uitlaatgassen van fabrieken en het voortrazende verkeer. Op de hectische drukte die in grote steden heerst zit ik persoonlijk eerlijk gezegd totaal niet te wachten, maar zo heel af en toe is het toch ook wel weer heel erg handig als er met regelmaat mensen voorbij komen. Dat ondervond een ouder echtpaar toen het onlangs op een koude winteravond huiswaarts wilde keren na een bezoekje aan kennissen die mid den in de polder wonen. Het was inmiddels aardedonker en de chauffeur op leeftijd zat met zijn neus bovenop het stuur van zijn oude Ford Taunus, om bij het zwakke schijnsel van de koplampen de weg te kunnen vinden op al die kronkelige en onver lichte polderweggetjes, toen plots het noodlot toesloeg. Van onder de motorkap klonk een onheilspellende tik en vrijwel tegelijk lichtte het dynamolampje op het dashboard op. Met een zaklampje in de hand zag de bestuurder dat de V-snaar gebroken was. Zonder dralen som meerde de ouwe baas zijn hevig tegenstribbelende echtgenote haar panty uit te doen. De damessok trok hij strak over de poelies, maar doordat de dyna mo was vastgelopen, schuurde ook dit noodverbandje onmiddellijk kapot. De man reed nu echter gewoon door om zo snel mogelijk thuis te zijn. Maar doordat de dynamo niet ronddraaide ging de accu leeg, de verlichting doof de, de kachel viel uit en op den duur viel ook de motor stil. Voor menig jon geman kan het dan misschien de ultieme droom zijn om met zijn geliefde zonder panty samen in één auto op een aardedonkere en verlaten polderweg te staan, dit bejaarde stel dacht daar duidelijk heel anders over. Wild gebarend probeerde de ongelukkige automobilist mijn aandacht te trekken. Enigszins beschaamd vertelde hij mij ver\'olgens over de jammer lijk mislukte noodreparatie. Of ik hem en zijn mopperende echtgenote soms op sleeptouw wilde nemen naar de dichtstbijzijnde garage, vroeg hij. Maar aangezien ik bijna thuis was aangekomen en omdat ik wist dat je op dit late uur toch bij geen enkele garage terecht kon voor een reparatieklus, besloot ik het stel een slaapplaats aan te bieden. De volgende ochtend schroefde ik de kapotte dynamo los en liet deze in een revisiebedrijf bij ons in de buurt maken. Toen ik het gerepareerde onderdeel er weer compleet met een nieuwe V-snaar opgezet had, stopte de opgeluchte eigenaar me stiekem een fooitje toe. „Niets tegen die ouwe sok zeggen hoor", fluisterde hij in mijn oor. Toen hij zelf ook de humor van zijn onge lukkige woordkeuze inzag, moest hij even hard lachen als ik. zijn alle poliklinische afdelingen gesloten, met uitzondering van de afdeling spoedeisende hulp. Fan Floor van Ipenburg uit Sint-Maartensdijk toont een gedeelte van haar 'Elvis-kamertje souvenirs kostten de fan duizenden euro's, toch vond zij het meer dan de moeite waard. In 2007 is het dertig jaar geleden dat de zanger overleed. Floor reist daar om volgend jaar wederom af naar Memphis. „Ze verwachten heel veel bezoekers, vandaar dat ik nu de trip al heb gepland. Als je langer wacht, zijn misschien alle plaatsen bezet. Dat wil ik voorkomen." In 2002 vierde Floor de vijfentwintigste herdenking thuis. „Ik had een kaarsje opgestoken en zijn muziek opgezet, meer niet. Zijn ex-vrouw Priscilla en zijn dochter Li sa Marie waren toen op Graceland, ik hoop dat zij volgend jaar ook aanwe zig zullen zijn." Deze keer zal de lief hebster met een Belgische fanclub af reizen naar de laatste rustplaats van de befaamde rock-'n-rol Ier. Zij heeft goede contacten opgebouwd met de andere fans. De meesten leerde zij kennen tijdens fanclubdagen, ande ren kent zij van het internet. Zo ont moette zij ook een 64-jarige gehandi capte vrouw uit Zaandam. „Ik heb haar beloofd om foto's en dergelijke door te mailen van de reis naar Memphis, zijzelf kan er niet naartoe." Floor is speciaal voor de reis gestopt met roken. Het geld wat normaal op ging aan rookwaren wordt nu ge spaard voor de tweede trip naar Grace land. „Ik heb op de muur van het landgoed mijn naam gezet, alle fans doen dit. Enkele weken geleden is er een auto door deze muur heen gere den, ik ga natuurlijk controleren of mijn naam er nog staat." De bewonde raarster kijkt nu al uit naar de vele El- vis-winkeltjes bij Graceland Boule vard. „Mijn dochter is momenteel zwanger. Ze hebben in Amerika zo veel grappige Elvis-kleding voor kin deren. Ik moet mezelf eraan herinne ren dat ik niet alles mee kan nemen, maar ze hebben enorme leuke din gen." Hoewel Floor een goede af- neemster is van de merchandiseartike- Ien, verliest ze niet haar grootste passie uit het oog: de muziek van El- vis Presley. „Het mooiste liedje vind ik 'Pieces of my mind' waar hij zingt over zijn leven, een geweldig nummer. Ik weet niet wat het is, maar zijn mu ziek doet me goed. Als het allemaal niet lekker gaat en ik zet muziek' van Elvis op, dan voel ik me weer beter." Volgens de 43-jarige fan hebben veel mensen een verkeerd beeld van de zanger. „Sommigen vinden hem al leen een dikke pillenslikker, maar dat is absoluut niet wie Elvis was. Hij had altijd veel aandacht voor zijn fans en was goed voor anderen. Natuurlijk ho ren de laatste jaren van zijn leven er ook bij, maar je moet kijken naar alle dingen, ook de goede jaren." Floor merkt dat sommige mensen haar vreemd aankijken als zij met haar El- vis-boodschappentas een supermarkt binnenkomt. „Veel opmerkingen wor den er niet gemaakt. Dat was vroeger wel het geval. Dan riepen ze 'wat moetje nou met een dooie?' Ze begre pen het gewoon niet, tegenwoordig blijft dat soort commentaar achterwe ge." Zesentwintig jaar na zijn overlij den lijkt Elvis Presley nog springle vend in de harten van velen. Dat blijkt ook uit de website van Floor, http://communities.zeelandnet.nl/da- ta/presley. „De internetpagina bestaat anderhalf jaar. Er zijn negentien leden en ruim 14.000 mensen hebben mijn site bezocht. Dat zegt al genoeg over de populariteit van Elvis, ik ben niet zijn enige fan." De stuurgroep maakt zich zorgen om de voorzieningen in Oud-Vosse- meer, Poortvliet, Stavcnisse, Scher- penisse en Anna Jacobapolder. Hier zou wat aan gedaan moeten worden, stelt de stuurgroep. In Sint-Maartensdijk zouden er zorgwoningen moeten komen in de buurt van het woonzorgcentrum Maartenshof (op loopafstand). In middels zijn er plannen voor twaalf zorgwoningen in het kantoorgedeel te van het gemeentehuis dat gekocht is door Projectontwikkeling Nieu- wenhuis. Dat geldt ook voor Sint- Annaland waar de in de buurt van De Schutse zorgwoningen zou den moeten komen. Voor Tholen, Sint-Maartensdijk en Sint-Annaland zouden 'woonservicegebieden' aan gewezen moeten worden. De stuurgroep noemt het opstellen van een visie en een planning een belangrijke stap, maar de ervaring leert dat de praktijk vaak weerbar stig is. Castria Wonen wil graag meedoen met het ontwikkelen van plannen. Het gaat dan om het huisvesten van mensen die zelf onvoldoende in hun eigen huisvesting kunnen voorzien. Het gaat volgens Castria om betaal bare woningen. Zeker in een tijd dat er meer nodig is dan alleen maar wonen. Zorg en welzijn spelen vol gens de woningstichting een grotere rol. In het ontwerp omgevingsplan van de provincie wordt gestreefd naar De firma Koopman uit Sint-Maar tensdijk is bij de zestien geselec teerde kandidaten voor de verkie zing van agrarisch ondernemer 2006. een prijs van het Agrarisch Dagblad van 12.500 euro. Koopman paste een aardappelrooier aan om er meekrap mee te oogsten dat vorig jaar voor het eerst op Tholen me chanisch werd geoogst. Er waren 67 inschrijvingen voor de verkiezing. Koopman doet na een voorselectie nog mee in de strijd. Advertentie I.M. Tijdens de pauze praat mevrouw Thieleti met discussieleider Polderman en een vertegenwoordiger van KP&P (staand rechts), tem-ijl links de heer Kornaat toe hoort. Bewoners van Anna Jacobapolder en De Sluis zitten niet te wachten op vijf windturbines in hun achtertuin. l)at lieten ze maandagavond blij ken op een informatiebijeenkomst in Het Veerhuis over woz-waarde en pianschade. „We willen geen geld. We willen onze rust, daarvoor zijn we naar hier gekomen", verwoordde de heer De Jong de gevoelens van de kleine zestig aanwezigen. H. Wassenaar van projectontwikkelaar KP&P te Lelystad gaf te kennen dat hij doorgaat met de plannen. Op dit moment staan er vier turbi nes, met een ashoogte van 40 meter, in de Willempolder langs het Zijpe. Ze zijn in 1999 geplaatst en hebben elk een vermogen van 225 kW. „De eigenaar (Willempolder b.v. te Die ren - red.) heeft ons gevraagd te be kijken of ze zijn op te schalen", al dus Wassenaar. KP&P heeft bij de gemeente een plan ingediend voor vijf turbines met een ashoogte van 80 meter (bladhoogte 125 meter) en een vermogen van 3 MW, in een rechte lijn in de Willem-, Anna Ja- coba- en Abraham Wissepolder ten zuiden van de Rijksweg. Deze plek staat aangegeven op een kaart in het Omgevingsplan 2006-2012 van de provincie. Burgemeester en wethou ders besloten vorig jaar november hun medewerking te verlenen en hebben een procedure in gang gezet voor vrijstelling van het bestem mingsplan Buitengebied. Inmiddels liggen er meer dan zeven tig bezwaarschriften bij de gemeen te. „Eigenlijk kwam ik cr in novem ber bij toeval achter dat er plannen waren voor windturbines", zegt me vrouw G. Thielen uit de Comman dostraat. Zij voorzag geluid- en an dere soorten hinder en besloot in het geweer te komen. „De windmolens die er nu staan hoor je ook gere geld", legt ze uit. Ook een andere inwoonster klaagt erover dat ze nooit is gehoord over hoe ze de be staande turbines ervaart. De afgelo pen maanden verdiepte mevrouw Thielen zich in de plannen en verza melde informatie. Ze zocht contact met de gemeente en de provincie, en zelfs met een onderzoeker aan de Rijksuniversiteit Groningen. „En wat er via internet niet allemaal te vinden is." Ook mobiliseerde ze de buurt. De bijeenkomst in Het Veerhuis werd georganiseerd door KP&P. via provinciaal ambtenaar L.J.M. Engel- bert waarmee mevrouw Thielen con tact had. De conclusie was getrok ken dat de meeste reacties van omwonenden betrekking hadden op mogelijke waardevermindering van hun huizen en het claimen van plan- schade. Daarom was J.H.M. Beren schot uitgenodigd om dit toe te lichten. Hij schreef in opdracht van onderzoeksbureau CenterNo- vem een rapport over deze materie. Berenschot ging in op enkele arres ten van het gerechtshof Leeuwarden en concludeerde daaruit dat er geen direct verband bestaat tussen de waardevermindering van panden en de hoogte van de uitkering voor pianschade. Mevrouw Thielen vond het geen vergelijk omdat de wind molens bij Anna Jacobapolder hoger worden. Ten aanzien van pianschade zei Berenschot dat immateriële schade - zoals woongenot - niet vergoed wordt. In de praktijk nemen de projectontwikkelaars alle plan- schade voor hun rekening, was zijn boodschap. Wassenaar is tevreden dat hij de kans kreeg om de mensen bij praten. „De uitspraken van het gerechtshof zijn genuanceerd. Ik heb de indruk dat er een boel kou uit de lucht is ge haald." Het woongenot verandert volgens hem ook nauwelijks. „De molens die er nu staan, draaien snel. En daar zijn nooit opmerkingen over gemaakt. De nieuwe molens draaien een stuk rustiger. En vanuit de Com mandostraat bijvoorbeeld zullen er maar twee te zien zijn." Mevrouw Thielen zegt, dat er óók andere bezwaren leven zoals ge luidsoverlast, horizonvervuiling en aantasting van natuurwaarden. „Dat staat ook in de bezwaarschriften." A.P. Kornaat trok de rapporten in twijfel die over de vogeltrek zijn op gesteld, omdat er publicaties aan ten Dinsdag wordt bekend of het bedrijf bij de laatste vijf is. De jury onder leiding van A. Dijkhuizen van het bestuur van de universiteit Wage- ningen, maakt dan bekend wie de genomineerden zijn. Het is de elfde keer dat het dagblad de prijs uitreikt aan de beste boer of tuinder. Van de zestien vallen er nog zes af. Van de tien die overblijven wordt een bedrijfsvideo gemaakt. Die vi deo en aanvullende gegevens van de onderneming (jaarrapporten, prog nose bedrijfsresultaat, bijzondere ontwikkelingen in 2005, toekomst visie) bepalen wie er genomineerd worden. Op dinsdag 7 maart wordt in Zeist de winnaar bekend ge maakt. grondslag liggen die vijf jaar oud of nog ouder zijn. En hij vroeg waarom voor geluidsmetingen niet het onaf hankelijke ECN te Petten was inge schakeld. „Wij hebben er geen pro bleem mee om een onpartijdig onderzoeksbureau in te huren", be diende Wassenaar hem op zijn wen ken. En deze merkte ook op, dat de initiatiefnemers meteen met de plan nen zouden stoppen als zich proble men zouden aandienen met geluid of slagschaduw. P. Polderman, die als discussieleider optrad, noemde het een belangrijke toezegging gezien het wantrouwen dat tegen de be staande rapportages werd geuit. Mevrouw Thielen wilde weten waarom er geen milieu-effectrappor tage (mer) plaatsvindt, want daar voor is 15 MW de grens. Wassenaar legde uit dat er vier turbines van 3 MW komen en één van 2,9 MW - wat tot heftige reacties in de zaal leidde - zodat een mer niet nodig is. „Als wij de wettelijke norm over schrijden, kunt u ons dwingen om ze af te breken." Maar volgens Thielen speelt de aanwezigheid van het na tionaal park Oosterschelde - waar de vogel- en habitatrichtlijn geldt - en het natuurgebied Bruintjeskreek ook een rol. Bovendien is volgens haar één van de molens gepland in een ecologische verbindingszone, wat wettelijk niet zou zijn toege staan. Over slagschaduw werd ook nog ge sproken. Volgens Wassenaar zouden de turbines slechts tien, zeventien en zeven uren per jaar stilgezet hoeven worden in verband daarmee. Dat werd door de aanwezigen duidelijk in twijfel getrokken. Finkeles Mel- chers wees erop dat het in Zeeland zonniger is dan elders in het land, waardoor er meer schaduwwerking is. Hij zei ook dat er een maatschap pelijk verantwoord resultaat moet komen en dat een projectontwikke laar gehouden is om de plaatselijke omstandigheden in ogenschouw te nemen. Voorzitter H. Finkeles Melchers van de natuurvereniging Tholen stelde het clusteringsbeleid aan de orde dat de provincie in het Omgevingsplan aankondigt. Volgens hem houdt de provincie zich er zelf niet aan, door overal 'plukjes' windturbines toe te staan. De gemeente heeft beleid ont wikkeld - de nota 'Tholen voor de wind' dateert uit 2001 - dat in de ogen van Finkeles Melchers op zich goed is. Hij kreeg van Engelbert te horen dat ten aanzien van de provin cie niet aan de orde is dat er geld van het rijk komt als windmolens ge plaatst worden. „Slechts private par tijen kunnen daarvoor subsidie krijgen van het ministerie van eco nomische zaken." Reacties uit de zaal maakten duidelijk, dat veel aan wezigen weinig begrip kunnen op- het bundelen van de woningbouw. Voor Tholen betekent dat er in Tho len 50 procent van de nieuwbouw kan plaatsvinden. De overige 50 procent kan in de andere woonker nen plaatsvinden. Of er van deze aantallen afgeweken kan worden, moet volgens b. en w. nog onder zocht worden. Maandagavond sprak de commissie ruimte waardering uit voor het voorgenomen beleid. In de woonvi sie wordt een koers uitgezet waar van afgeweken kan worden. Onder meer over het aantal te bouwen wo ningen in de verschillende woon kernen. W. Mol (CU) zette daar zijn kanttekeningen bij. Hij wees op het streven om 700 woningen in de woonkernen te bouwen (inbrei- ding). Volgens Mol zal dat in Tho len niet kunnen. „Zeker niet nu het plan Noord op zijn gat ligt." De ChristenUnie wil niet dat het colle ge doorgaat met het opstellen van dorpsplannen. Dat heeft volgens Mol geen zin omdat ze te snel ver ouderen. J. van de Donker (D66) herhaalde zijn kritiek op de visie, namelijk dat er te weinig ambitie uit spreekt. D66 wil extra groei van het aantal inwoners voor de gemeente en daar om zullen er extra woningen ge bouwd moeten worden. P.W.J. Hoek (SGP) was heel wat voorzichtiger. Hij wees erop dat er met de uitgifte van bouwkavels voorzichtig moet worden omge sprongen. Volgens hem moet de grond in nieuwbouwwijken gefa seerd worden uitgegeven. J. Oude- sluijs (PvdA) benadrukte de rol van Castria Wonen in de nieuwbouw projecten waar de woningstichting in staat moet worden gesteld om ook koopwoningen te bouwen en niet alleen huurhuizen. Volgens wethouder W.C. van Kem pen wordt de doelstelling elk jaar legen het licht gehouden. „De opzet is datje de visie bijstelt als bepaalde zaken niet lopen zoals je zou wil len." Hij vond wel dat er dorpsplan nen nodig blijven 'zonder dat we er een keurslijf van maken.' brengen voor het beleid van ge meente en provincie. Ook werd even genoemd dat enkele boeren - het zouden er vier zijn - beter worden van de windmolens omdat die op hun grond komen. Het realiseren van de vijf turbines zou 6,2 miljoen euro vergen. De op gewekte energie kan KP&P niet op het Sint-Philipslandse net kwijt, om dat dit daarop niet is berekend. Daarom wordt, samen met GTI, een eigen netwerk aangelegd, dat in de omgeving van Bergen op Zoom op het Brabantse energienet wordt aan gesloten. „De liberalisering van de energiemarkt maakt het mogelijk dat je een eigen net hebt", licht Wasse naar toe. Vanwege deze extra inves tering is een vijfde turbine toege voegd aan het oorspronkelijke plan om er vier te bouwen. De heer De Jong was zelf in Lely stad naar windturbines gaan kijken en was er ook bewust een nacht blij ven slapen. „Ze stonden op drie tot vier kilometer afstand. Maar in ons pension leek het of we bij een snel weg zaten, dét geluid", vertelt hij. De geboren Fries is nou net vanuit de Randstad naar Anna Jacobapol der gekomen om van die overlast af te zijn. Gaandeweg werd het steeds meer mensen in de zaal duidelijk dat het niet eenvoudig zal zijn om de komst van de turbines tegen te gaan. De be rekeningen die KP&P ten aanzien van de rentabiliteit van het project heeft gemaakt, weerhouden haar er niet van om met de plannen door te gaan, stelde Wassenaar overduide lijk. Hij heeft begrip voor de weerstand die er bij mensen leeft. „Ze willen niet dat hun uitzicht verandert, ze hebben er toch geen voordeel van." Volgens Wassenaar zijn in de discus sie soms oneigenlijke argumenten gebruikt. In de Flevopolder wordt volgens hem bewezen dat lagere windmolens helemaal niet minder impact hoeven hebben. Maar hij wil met tie mensen in gesprek blijven. Geschrokken van de tegenstand is hij niet: „We maken het wel erger mee." Voor de projectontwikkelaar is het duidelijk dat waar de een last van heeft, de ander dat niet heeft. „Maar als je helemaal geen last mag geven, dan kun je als ondernemer helemaal niets meer. We moeten ons aan de wettelijke kaders houden en zo kunnen de turbines ook afgere geld worden." Mevrouw Thielen, die van veel aan wezigen complimenten kreeg voor haar verweer, gaat zeker naar de rechter om de komst van de turbines te voorkomen. Wassenaar zit er niet zo mee: „Het deert ons niet zo. Bij het ontwikkelen van een project houden we met die mogelijkheid vanaf het begin rekening."

Krantenbank Zeeland

Eendrachtbode (1945-heden)/Mededeelingenblad voor het eiland Tholen (1944/45) | 2006 | | pagina 3