„Concentratie en beweging zijn nu vaak problemen bij de leerlingen" Geen 120, maar 50 of zelfs 16 windmolens Vormgever van boeken zet in vrij werk kijker graag op verkeerde been Vlaams gezichtbij anesthesie en spreekuur voor moedervlekken Margreet van den Reydt nieuwe schoolleider Ter Tolne VERF NODIG? Laban Donderdag 9 november 2000 EENDRACHTBODE, DE THOOLSE COURANT 3 Ondanks een nieuwe kapitein gaat het roer niet volledig om bij openbare basisschool Ter Tolne in Tholen. Sinds deze week is de 53-jarige Margreet van den Reydt de nieuwe schoolleider van Ter Tolne. Zij volgt daarmee Frank Kousemaker op die om gezondheidsredenen moest stoppen met het werk. Allochtonen Taal geen probleem Anders lesgeven Uitstraling. Groene stroom voor 77% van het eiland Inge van der Kooij uit Oud-Vossemeer ontwerpt mapjes streekdrachten De mapjes met Zeeuwse ansichtkaarten liggen op tafel. Het zonlicht valt door het grote raam van haar atelier aan de Hikseweg in Oud-Vossemeer en schijnt op de agenda Zeeland 2001 van het koninklijk Zeeuwsch genootschap der wetenschappen. Die ligt bovenop de stapel boeken en boekjes die Inge van der Kooij vorm gaf. De geschie denis van het Van der Perrehuis in Middelburg is een pil. Haar laatste grote klus. Ze werkt in opdracht, maar maakt ook vrij werk. Schilderijen en tekeningen die de kijker op het verkeerde been zetten. van lazers Trouwreportages 't Lamsoortje Klassenassistente Jas gestolen uit auto Aanpak wateroverlast Verkoping Remmers Paasdijkweg Huizen in Graefnisse Verkoping Adullam Juf vertrekt Amaryllisactie Bijbelkring Adoptie Prins Maurits Margreet van den Reydt is geen Thoolse van geboorte. Afkomstig uit de randstad, begon ze haar onder- wijscarrière in Den Haag. Maar toen haar man in Bergen op Zoom kwam werken, kwam Tholen in zicht. In middels woont het echtpaar er al weer zo'n 25 jaar. In Tholen begon mevr. Van den Reydt te werken als leidster op de toen nog zelfstandige kleuterschool De Bijenkorf. Werk dat ze jarenlang met liefde deed. Toen kwam de basisschool (in 1985) en De Bijenkorf werd geïntegreerd in Ter Tolne. Een goede verandering, vindt de nieuwbakken schoolleidster. „Voorheen wist je eigenlijk niet waar je naartoe werkte. Een kind ging van de kleuterschool naar de lagere school en dat was het. Maar na de in tegratie kregen we veel meer overleg. Je zit samen in één gebouw en spreekt dingen door. Er is meer af stemming gekomen." In 1987 stopte de toenmalige ad junct-directeur mevr. J. Boot ermee. „Ik houd wel van het organiseren en dus besloot ik te solliciteren", zegt mevr. Van den Reydt. En zij werd ook benoemd. Sinds die tijd vervulde ze diverse taken. Ze ondersteunde di recteur Kousemaker, maakte de jaar planning en verrichtte diverse andere taken. Daarvoor was ze ook een och tend per week vrijgeroosterd. „De laatste twee jaar - nadat dhr. Kouse maker ziek was geworden - ben ik waarnemend schoolleidster (of direc teur zo je wilt) geworden. Ik heb dus de kans gehad om te oefenen. Dat be tekende wel dat ik geen eigen klas meer kon hebben. Ik doe alleen nog invalwerk en ik begeleid een verstan delijk gehandicapt kind. In het begin heb ik het lesgeven wel heel erg ge mist. Maar gaandeweg kreeg ik steeds meer plezier in het werk als schoolleider. En toen de vacature open werd gesteld, heb ik dan ook gesolliciteerd." Hoewel mevr. Van den Reydt altijd kleuterjuf is gebleven en de jongste kinderen ook altijd nog wel haar fa vorieten zijn, heeft ze alle groepen gezien. „Ik heb lesgegeven in groep 3 en in andere groepen ook vervangen. Bovendien was ik ook coördinator zorgverbreding, dus ik kwam veel kinderen tegen." De directrice vindt dat ook belangrijk. „Je houdt je als schoolleider weliswaar bijna niet be zig met actief lesgeven, maar het is heel belangrijk dat je weet wat er in alle groepen gebeurt. En ook dat je de kinderen bij naam kent. Daar doe ik echt moeite voor. Je moet voeling houden met de sector waarin je werkt", vindt de Thoolse. „En voor de kinderen is het ook heel belangrijk dat je ze kent. Het zou - zeker hier in Tholen - heel raar zijn als je als direc teur niet iedereen op je school kent. De kinderen spreken me dan ook da gelijks aan. Om iets te vertellen over wat ze hebben meegemaakt, om hun cijfer te laten zien of hun nieuwe kle ren bijvoorbeeld. Het is een uitdaging om die aandacht voldoende te geven en goed te verdelen." Die extra aandacht zou je ook ver wachten van leerkrachten van Ter Tolne. Tenminste, als je kijkt naar het relatief hoge aantak allochtone leer lingen op de school. Maar mevr. Van den Reydt weerspreekt dat. „Het ver haal gaat wel dat allochtone leerlin gen automatisch veel zorg met zich meebrengen, maar dat is onze erva ring hier absoluut niet. Allochtone leerlingen zijn niet bijzonder in de mate van zorg die ze vragen. Sterker nog, ik denk dat er bij ons zelfs nog wel meer autochtone kinderen extra aandacht nodig hebben, dan de al lochtonen. Wij proberen gewoon ie dereen die dat nodig heeft die zorg te bieden." Over extra zorg gesproken; de laatste tijd is er in de media aandacht ge weest voor de conclusie uit onder zoek dat het met de taal- en schrijf vaardigheid van de Nederlandse basisscholieren niet best gesteld is. Ook die bewering kan mevr. Van den Reydt niet in haar school gestaafd zien. „Bij de cito-toets scoren onze leerlingen op taal (maar ook op ande re gebieden) boven het landelijk ge middelde. Natuurlijk moeten we veel aandacht aan taal geven en dat ge beurt dan ook. Er is structureel tijd op het rooster voor schrijven en taal", zegt de directrice. Terwijl ze langs het lokaal loopt waar groep 3 les krijgt, is de leerkacht daar ook toeval lig net bezig met schrijfles. „Natuur lijk is het zo dat de beeldcultuur waarin we nu leven, invloed heeft op de taal. Maar ik kan niet zeggen dat dat nadelig is. De wereld verandert." Dat de wereld snel verandert, wordt in het onderwijs wel weerspiegeld. Behalve de voortdurend wisselende onderwijsmethodieken, systemen en leerdoelen, heeft ook de techniek haar intrede gedaan. School-tv is al lang bekend, maar de computers ne men nu hand over hand toe. Elke groep in Ter Tolne heeft minstens twee computers en daarnaast is er nog een aparte ruimte waar een aan tal pc's staan opgesteld. „De hogere groepen hebben toegang tot internet om dingen op te zoeken voor werk stukken. In de onderbouw is er ook al computeronderwijs, maar wel op een ander niveau", zegt de schoolleidster. Maar moetje de kleuters van groep 1 al met computers om laten gaan? „Ja, dat is helemaal niet vreemd. Voor een deel is het een identificatie met de thuissituatie. Er zijn maar weinig ge zinnen meer waar geen computer in huis staat. En net zoals ze hier in de blokkenhoek de situaties van thuis na kunnen spelen, kunnen ze dat ook met de computers doen. Daarnaast is het een stukje wegwijs maken in het leren omgaan met een computer. We hebben daar heel leuke programma's voor. En in de onderbouw begeleiden ouders het computeronderwijs (na tuurlijk wel met ondersteuning van een leerkracht). We investeren veel in het leren werken met de computer, maar niet ten koste van andere za ken." De (groot)ouders helpen op meer fronten in Ter Tolne. Zo zijn er ou ders die extra taalonderwijs geven. „Dat gebeurt voordat de school in gaat. Een 'taalbad', zeg maar. Dat werkt heel goed", aldus mevr. Van den Reydt. „We hebben sowieso een heel enthousiaste groep ouders. En er is bijvoorbeeld ook een 'voorleeso- pa'. Het is goed dat dit zo kan. Goed om aandacht aan de problemen te ge ven, maar ook in sociale zin. Dat mensen dit voor elkaar over hebben. Ik denk dat de drempel voor ouders heel laag is om hier binnen te komen en iets te vragen." Die medewerking van ouders is ook wel belangrijk voor de school. Het budget en de toch al zwaar belaste leerkrachten laten het niet toe dat de school zelf al die taken op zich neemt. „Als ouders hierin niet bij zouden springen, zou je dat in de lessen moeten doen, of het gebeurt gewoon helemaal niet omdat er geen geld voor is", zegt mevr. Van den Reydt. Momenteel telt Ter Tolne (peiling oktober) 174 leerlingen. Zij worden onderwezen door veertien leer krachten (full- en parttime). In de periode dat mevr. Van den Reydt bij Ter Tolne zit, is de onderwijsge- dachte behoorlijk veranderd. „Drie keer per jaar toetsen we de leerlin gen. Over de resultaten praten we met elkaar om te bepalen wie er ex tra hulp nodig heeft. De kinderen worden via het leerlingvolgsysteem goed in de gaten gehouden. Door het hele systeem van zorg zijn we anders les gaan geven. Voorheen was het toch vooral een klassikale les. Voor iedereen hetzelfde. Maar nu werken we veel meer aan zelf standig leren. En er is meer aandacht voor de individuele leerling geko men", aldus de nieuwe schoolleid ster. Maar ook de leerlingen zijn veranderd. „Ze zijn mondiger ge worden. Nee, niet altijd in de bete kenis van brutaler. Wel assertiever misschien. Wat ik wel zie, is dat kin deren zich minder goed kunnen con centreren. Alles in deze wereld gaat snel. Dus lang ergens de aandacht bijhouden, is voor veel leerlingen moeilijk. Ook denk ik dat er in het algemeen te weinig bewogen wordt. Wij doen daar als school wat aan door natuurlijk de gymlessen in ere te houden. Maar vroeger speelden de kinderen op straat, in de bossen of (waar ik opgroeide) in de duinen. Maar met het verkeer en de vreemde verhalen die je tegenwoordig hoort, kun je je kinderen niet zo gemakke lijk meer alleen weg laten gaan. De ruimte voor de kinderen is behoor lijk kleiner geworden." Behalve beweging is ook een ruime blik belangrijk volgens mevr. Van den Reydt. „Wij staan voor open baar onderwijs. Dat wil zeggen dat hier mensen van allerlei pluimage zitten. Diverse godsdiensten en le vensovertuigingen door elkaar. Daar is de ruimte voor. Maar dat wil ove rigens niet zeggen dat alles maar kan. Ook wij besteden veel aandacht aan normen en waarden. Wat kan en wat niet. Maar misschien bezien wij het in een wat breder kader. Respect is daarbij ook belangrijk. In de maatschappij krijg je ook niet uit sluitend te maken met mensen uit je eigen kring. Ik beschouw het ook als een uitdaging om dat goed over te brengen." In de onderbouw organi seert de school dan ook jaarlijks een feest waarop ouders met diverse cul turele achtergronden hun muziek la ten horen en specifieke etenswaren klaar maken. „Je ziet dat mensen op zo'n avond in gesprek raken. Dat er wat begrip voor elkaar komt. En dat is heel positief." Trots is mevr. Van den Reydt ook op de betrokkenheid van de leerlingen bij een onlangs gehouden project voor Novib. De school deed mee aan de muntjesactie van deze hulporga nisatie (geld dat nog overgeschoten is van de vakantie kan worden inge leverd). „Dat leverde 28 kilo munt jes op met een waarde van zo'n 1500 gulden. En dat is heel veel. Het leukste was om te zien dat elke dag de leerlingen langs de tafels liepen met daarop de grote potten waarin ze de muntjes konden doen. De groep die het meeste inzamelde, kreeg een traktatie. Dat waren overi gens de kleuters, dat vind ik dan toch wel weer leuk." Met een nieuwe kapitein aan het roer, wordt de koers van het schip meestal wel een beetje aangepast. „Nou, het roer gaat niet radicaal om. We hebben in de afgelopen twee jaar al heel wat veranderingen door gevoerd. Zowel op het gebied van het onderwijs zelf, maar ook wat be treft de uitstraling van de school. Daar willen we nog meer aan gaan werken. Naar buiten uitstralen wie je wilt zijn. En daarom gaan we ook opruimen en opknappen", vertelt mevr. Van den Reydt. „Het gaat mij erom een werkomgeving te creëren waarin het personeel en de kinderen zich thuisvoelen. En daar gaan we voor." Inge van der Kooij met het vel ansichtkaarten van Zeeuwse streekdrachten uit de collectie van het Zeeuws museum. Als direct betrokkene bij het windenergie-aspect op Tholen, willen wij hierbij reageren op het artikel '120 windmolens voor stroom in heel Tholen' in de laat ste uitgave van de Eendrachtbo- de. GEN ontwikkelt in samenwerking met grondeigenaren door heel Ne derland windenergieprojecten en we zijn hiermee sinds enige jaren ook actief op Tholen. GEN heeft op Tholen dan ook uitvoerig onder zoek gedaan (en laten doen) naar mogelijke plaatsen voor windener gie. Hierbij zijn allerlei factoren meegenomen, zoals o.a. beschikba re ruimte, eventuele geluidshinder, landschappelijke inpassing, moge lijke bezwarende bestemmingen in de bestemmingsplannen en bij voorbeeld risico-analyses. Groot was dan ook onze verba zing, toen er in de Eendrachtbode van 2 november - in het verslag van de begrotingsbehandeling in de gemeenteraad van Tholen - een artikel verscheen, waarin gesteld werd dat er 120 windturbines no dig zouden zijn om de gehele ge meente Tholen van stroom te voor zien. Dat komt namelijk in het geheel niet overeen met onze eigen bevindingen. Na een zorgvuldige bestudering van het artikel werd al snel duidelijk waar het probleem lag. De berekening zelf klopt, maar het feit dat wordt uitgegaan van turbi- Ziekenhuis Lievensberg in Bergen op Zoom betrekt nog wel geen per soneel uit Zuid-Afrika zoals andere ziekenhuizen al doen, maar wel uit België en dat is dichterbij. Jelissa Kamoen is het Vlaamse gezicht van de maatschap anesthesie en daarmee is ze de eerste vrouw bij deze afdeling. Ze heeft twaalf jaar in Gent gewoond, gestudeerd en gewerkt en met haar werk in Ber gen op Zoom komt mevr. Kamoen weer dichter bij haar geboorte plaats Antwerpen. In haar vrije tijd duikt en zeilt de anesthesiste graag en daarvoor is de Oosterschelde ideaal. Lievensberg heeft in de persoon van Hans van Groenendael verder een tweede reumatoloog aange trokken. Hij was eerst internist in het Bergwegziekenhuis te Rotter dam en bij de Dr. Daniël den Hoedkliniek in de Maasstad kwam Van Groenendael in aanraking met de reumatologie, waar hij zich ver der in specialiseerde in het acade misch ziekenhuis Leiden. Daar blijft hij voorlopig nog op donder dag \yerkzaam. De tweede reuma nes van 225 kW nominaal vermo gen, is niet meer van deze tijd. He dendaagse projecten worden uitge voerd met turbines van 600 kW tot 2 MW, geheel afhankelijk van de plaats. Indien hiermee gerekend wordt, zijn er uitgaande van een totale Thoolse energiebehoefte van 65.000 MWh en 2200 draaiuren per jaar (conservatieve schatting), maar 50 (600 kW) of 16 (2 MW) windturbines nodig om aan de ge hele Thoolse energievraag te vol doen. Dit is ongeveer een factor 2 tot 7 minder dan de 120 die in het artikel worden genoemd. Als er verder gekeken wordt naar hoeveel turbines en van welk ver mogen er op Tholen realistisch en verantwoord te plaatsen zijn, dan wijst ons onderzoek uit, dat er nog plaats is voor maximaal 16 turbi nes, verdeeld over turbines uit de 750 kW en 1,8 MW-klasse. Geza menlijk met de al bestaande turbi nes op Tholen zijn deze turbines in staat minimaal 50.000 MWh aan stroom op te wekken! Dit komt overeen met 77% van de totale energiebehoefte van de gemeente Tholen. Alle huishoudens en een groot deel van de industrie op Tholen kunnen dus op deze manier van groene stroom worden voor zien! Verder kunnen hiermee de volgen de milieubesparingen gerealiseerd worden: aardgas 14.500.000 m3, C02 (broeikaseffect) 28.500.000 kg, Nox S02 (zure regen) 1.000.000 kg. GEN Schoonhoven, Mare van der Pluym. toloog van Lievensberg (naast Pa trick Seys) werkt ook nog in het Sint Franciscus ziekenhuis te Roosendaal. Een derde benoeming is die van dermatoloog Robert van Leeuwen, die een maatschap vormt met Dick van Gerwen. Van Leeuwen heeft in Amerika huidonderzoek gedaan en werkte na zijn promotie in Leiden. Eén dag per week blijft hij als staf lid verbonden aan het Leids univer sitair medisch centrum. Ook in Lie vensberg zal onderwijs extra aandacht krijgen. In de nieuwe po likliniek dermatologie zal onder meer ruimte zijn voor het opleiden van co-assistenten en in de toe komst mogelijk ook voor huisart sen in opleiding. De interesses van dokter Van Leeuwen liggen op het gebied van de oncologie van de huid, pigmentstoornissen en kin- derdermatologie. Het is de bedoe ling om een speciaal 'moedervlek- kenspreekuur' te beginnen dat ge richt is op het vroeg herkennen van melanoom en het opsporen van fa milies met een verhoogd risico op deze ernstige vorm van huidkanker. „In alle opzichten een vrolijk pro ject, die ansichtkaarten van streek drachten. Het spreekt iedereen aan," zegt ze over de twee mapjes met elk negen kaarten. Een mapje Zeeuwse mannen en jongens Pront in 't pak en een mapje Zeeuwse vrouwen en meisjes Knap in 't kleed. Een selectie uit de rijke ver zameling van het Zeeuws museum in Middelburg. Gemaakt in samen werking met de week van het Zeeuwse boek 2000 die nog tot en met 11 november duurt. Bij aan koop van 25 gulden boeken, een mapje gratis. Naar keuze. „Het Zeeuws museum is gesloten voor een verbouwing. De depots zijn opgeruimd. Er kwamen veel zaken naar boven die voorgangers hadden verzameld zoals deze fo to's." De prentbriefkaarten zijn een greep uit de collectie. Waf- cherse en Zuid-Bevelandse dractjj. Uit het land van Axel maar ook een Thoolse meisje. De mapjes zijn opgedragen aan Jan Bruins van de Koperen Tuin uit Goes. Hij heeft veel betekend voor het Zeeuwse boek en overleed onver wacht in mei. Van der Kooij be dacht de tekst op het mapje, ont wierp een sluitzegel, zorgde dat de foto's goed op het prentbriefkaart formaat pasten, bewaakte de kleur tijdens het drukproces. „De selec tie is door het museum gemaakt. Het is authentieke dracht. Als het museum iets uitgeeft, moet het historisch verantwoord zijn. Ze komen ook in de losse verkoop in de boekhandels. Het museum gaat ze ook verkopen. Er komt nog een mapje over kinderen en mensen aan het werk." Voor het museum is Inge met haar partner An Beckers bezig een web site te ontwerpen. Samen vormen ze sinds drie jaar studio Beckers/Van der Kooij. Beckers kan goed met computers overweg. De website is belangrijk, zegt In ge. „Tijdens de verbouwing is het museum gesloten, maar op deze manier blijft het museum toch fn de wereld." Op www.zeeuwsmuseum.nl staat met grote letters dat het gebouw gesloten is. Maar wie een rondlei ding wil maken of de winkel wil bezoeken, wordt met een klik op de muis op weg geholpen door de gangen van het Abdijcomplex. Ook het Roosevelt studiecentrum is via deze site te bezoeken. Van der Kooij ziet zichzelf als ie mand die 'ouderwets' ontwerpt, maar die haar ontwerpen nu digi taal kan (laten) verwerken. „Heel handig. Ook als je hier woont. We noemen het het boerderijmodel. Via internet hebben we contact met onze klanten. Soms komen ze hierheen. Dat vinden ze dan heel leuk. Geen files, geen parkeerme- ters en lekker buiten. En met onze studio zijn we ook geen bedreiging voor het platteland." De digitale verwerking van de ont werpen heeft een impuls gegeven aan het werk van Van der Kooij. „Het schilderen en het maken van boekjes begon af te lopen. Doordat An het computerwerk ging doen - ze tekende al veel op de computer - zijn er meer opdrachten gekomen." Voor Van der Kooij (58) heeft altijd voorop gestaan dat ze zelf als beel dend kunstenaar de kost moet kun nen verdienen. Ze komt uit Rotter dam en is opgeleid aan de kunstacademie in de Maasstad waar dat sterk werd benadrukt. Na de studie in de havenstad ging ze naar de kunstacademie Minerva in Groningen. Gaf er ook les. Ze schilderde vaak 's nachts eigen werk, maar maakte overdag trouw reportages. Ze kwam op de op maak van een Rotterdamse krant terecht. Ze ging persfoto's maken. Solliciteerde bij bureau Slagboom in Middelburg als luchtfotografe, maar werd journaliste voor twee advertentiebladen van deze uitge ver, De Scheldebode en De Beve lander. En ze hield het Zeeuwse nieuws in de gaten voor het ANR „Een druk leven. Het werd heel vermoeiend. In die tijd ging ik zeefdrukken om affiches te maken en briefpapier. Ik hield het hoofd net boven water, maar ben toen toch op advies van een arts een tijd de BKR in gegaan." Dat was een rijksregeling voor kunstenaars, die voorzag in een maandelijkse tege moetkoming als ze op gezette tij den hun werk aan een commissie (ter beoordeling) lieten zien. De re geling bestaat niet meer. Inge bleef het grafische werk echter doen. De druk bleef op de ketel. Haar vrije werk was dit voorjaar in Sluis te zien. Grote doeken waarop het onderwerp ondergeschikt is. „Dat is maar een kapstok. Het gaat erom wat je kan zien." Zo schilder de ze een vliegende gans in een blauwe luoht. Het lijkt of de gans op zijn kop vliegt. Of dat het schil derij op zijn kop staat. Dat is vol gens Van der Kooij de ballast die je als kijker meeneemt. „Het is een weerspiegeling in het water." Een ander bijna abstract doek toont karrensporen op het land. In de sporen is de lucht weerspiegeld en in een van de sporen drijft een wolkje. „Waarom zou dat niet kunnen? Je kan het wolkje ook half in het spoor schilderen, maar waarom zou het er niet in passen? Zoiets doe je als schilder eigenlijk niet. Maar ik doe graag dingen die not done zijn. Ik zet de kijker graag op het verkeerde been." Dit is ook het werk waar de kunste naar zelf het meest van leert. „Ik teken en schilder ook wel de noten boom in de tuin. Hoe die eruit ziet in de vier seizoenen. Maar voor mij zit daar verder geen filosofie ach ter. Het is privé, met het andere werk wil ik naar buiten treden." Haar tekeningen in krijt zijn land schappen. Niet zozeer als zodanig te herkennen met bomen, een dijk of wolken boven zee. Nee, ze sug gereren meer (met heel weinig) dan dat ze iets laten zien. Het gaat er volgens haar om wat het bij de toeschouwer oproept. Niet om wat de kunstenaar erop heeft afge beeld. Voor het exposeren van eigen werk wordt ze gevraagd. Zelf gaat ze geen galeries af om te vragen of ze haar schilderijen willen ophangen en verkopen. „Dat werkt niet. Er zijn mensen die me kennen en wil len blijven volgen." Zo blijft ze vanuit Oud-Vossemeer de banden met Zeeland aanhou den. Ze maakte als vormgever Duizend jaar Walcheren. De laat ste opdracht voor het digitale tijd perk intrad. „Met prittstift de zet sels van de drukkerij nakijken. Het is een keurig boek geworden en het heeft me weer klanten opgele verd. Nu krijg ik een schijfje van de klant zodat ik het hier kan uit draaien." Dat is met het Van der Perreboek gebeurd. Van der Kooij plaatste (bijna) alle illustraties op de linker pagina. Nooit in de tekst. En ook nog eens in het hart. Met het blad nummer op de rechterpagina op dezelfde hoogte. Een monumentaal boek dat van oud (de rechtbank van Middelburg) naar nieuw loopt (het moderne gebouw van het Zeeuws archief). En verrast met foto's, kaarten en tekeningen. „Bij een boek moet alles kloppen. Je mag de lezer niet op het verkeerde been zetten." En Tholen? Van der Kooij laat een brochure zien voor kinderboerderij en heemtuin 't Lamsoortje in Sint- Maartensdijk waar zij ook het logo voor bedacht. Ze noemt het liefde werk. „Maar wel heel leuk om te t^pen." FRVOI.G V\\ 1IA 2 Juf Dorst is voor drie ochtenden aan gesteld als klassenassistente op de Ju liana van Stolbergschool. Zij was in die functie al werkzaam in Sint-An- naland, waar ze nu minder gaat wer ken. Onbekenden hebben zondagmiddag aan de Muyeweg een auto openge broken en daaruit een jas weggeno men. Dat gebeurde tussen half twee en vier uur. De eigenaar is voor een paar honderd gulden gedupeerd. De huurders van Beter Wonen in de wijk Beatrixlaan/Schuttershof wor den vanavond geïnformeerd over de plannen om de grondwateroverlast aan te pakken. De bewoners hebben eerder klachten geuit over water in de kruipruimten onder hun huizen én in de tuinen, plantsoenen en paden. Na onderzoek is de woningcorporatie tot de conclusie gekomen dat een brede aanpak nodig is om de zaak op te los sen. Met de gemeente is een werk groep opgericht waarvan ook het wa terschap en de provincie deel uitmaken. Die heeft een plan van aan pak opgesteld en dat wordt nu gepre senteerd. De bewoners zijn om half acht welkom in het Holland Huis. De verkoping die vrouwenvereniging Waakt en Bidt jaarlijks houdt, heeft dit keer netto ƒ9038,60 opgebracht. De voorbereidingen voor het treffen van verkeersremmende maatregelen op de Paasdijkweg zijn bij de ge meente in volle gang. Nog deze maand buigt de commissie gemeente lijke ontwikkeling zich over het plan waarmee 125.500 gulden gemoeid is. Onze mengmachine maakt uw wenskleur terwfjl u wacht. Histor, Rambo, Flexa en Sigma vakverven Ruime collectie behang en raamdecoraties GRATIS KLEURADVISERING A Schilderspeciaalzaak -flB Eendrachtsweg 13 M I Hl Tholen, 0166-604923. Advertentie l.M. Eind deze maand zal het voorontwerp voor het nieuwe uitbreidingsplan Graefnisse worden voorgelegd aan b. en w. Projectontwikkelaar Stienstra wil hier 80 tot 90 huizen bouwen ge durende een periode van meer dan tien jaar. De loodsen van agrarisch loonbedrijf Fase aan de Zuiddijk val len ook onder het bestemmingsplan, maar zijn nog steeds eigendom van Fase. Stienstra heeft 4 ha landbouw grond gekocht van Marco van Dijke, die een eindje verder aan de Zuiddijk de boerderij Bouwlust heeft. Ook in de volkstuintjes aan de Zuiddijk wor den huizen gebouwd. Het bestem mingsplan zal in januari worden voorgelegd aan de raadscommissie gemeentelijke ontwikkeling. Grond aankoop voor een nieuw bestem mingsplan in Anna Jacobapolder wordt doorgeschoven naar 2001 Zaterdag a.s. wordt in het vereni gingsgebouw van de Oud Gerefor meerde Gemeente in de Voorstraat een verkoping gehouden ten bate van Adullam en de Mbumazending. 's Morgens kan men er van tien tot twaalf uur terecht en 's middags van één tot vier uur. Iedereen is hartelijk welkom. In verband met een begrafe nis is alleen de ingang Voorstraat van het verenigingsgebouw geopend. Juf Anja Punt verruilt per 1 december basisschool De Luyster voor De Rie- burch in Sint-Maartensdijk. De vaca ture wordt opgevuld door het aantal uren van parttimer mevr. Van Dijke uit te breiden. De vocalgroup Rejoice komt deze week in Sint-Philipsland, Anna Jaco bapolder en De Sluis met amaryllis- bollen langs de deur. De bloembollen zitten in een geschenkverpakking. Het koor voert de actie om van de op brengst onder meer nieuwe bladmu ziek te kopen. De bijbelgesprekskring komt dinsdag weer bij elkaar, maar deze keer in Sint-Annaland. Wie belangstelling heeft om te komen, kan bellen met 0167-572699 of 573068. De actie die de chr. scholengemeen schap Prins Maurits hield ten behoeve van 28 financieel geadopteerde kinde ren in ontwikkelingslanden, heeft net- ,to bijna 13.000 gulden opgebracht. De leerlingen van Ter Tolne zien de promotie van hun voormalige kleuterjuf tot schoolleider wel zitten.

Krantenbank Zeeland

Eendrachtbode (1945-heden)/Mededeelingenblad voor het eiland Tholen (1944/45) | 2000 | | pagina 3