C. van den Hoek maakte zich sterk voor wensen van personeel Wachtmeester H. Pikstra koos spanning en sensatie Wachtmeester Voorwinden wil heel graag het echte politiewerk doen Zaterdag a.s. open dag in nieuw bureau Rijksgebouwendienst neemt methode Thoolse agenten over Kunstwerk symboliseert negen kernen in werkgebied Steeds meer zware criminaliteit op Tholen School uit Scherpenisse krijgt oorkonde St. Philpslandse politieman: reorganisatie slaat de plank mis Donderdag 19 mei 1994 EENDRACHTBODE, DE THOOLSE COURANT 13 Na zo'n 18 jaar dienst in het Thoolse politiebureau te heb ben gedaan, is burgerambtenaar C. van den Hoek uit Sta venisse nu comptabele op het districtskantoor in Goes. Daar houdt hij toezicht op de financiën van de politiebu reaus in het Oosterscheldebekken. Van den Hoek bege leidde de bouw van het nieuwe bureau aan de Simon Lindhoutstraat in Tholen van het begin tot het einde. Hij maakte zich sterk voor de wensen die de gebruikers van het gebouw hadden. Over het algemeen is hij heel tevre den, maar toch zweven er nog een paar wolkjes aan de lucht. Ideale plek Landelijk succes Reorganisatie Foutjes Krappe douches De 25-jarige wachtmeester Hinny Pikstra uit Tholen besloot vijf jaar geleden politie agent te worden om een wel heel bekende reden: autoriteit, spanning en sensatie. Dat waren haar verwachtingen en die zijn ook uitgekomen. Sinds ruim drie jaar is ze ver knocht aan het politiewerk op Tholen. Graag aanrijdingen Praten, geen geweld Na enkele jaren als metaaldraaier te hebben gewerkt, stapte Piet Voorwinden over naar de rijkspolitie. Vanaf de opleidingsschool in Arnhem werd de Delftenaar twintig jaar geleden in Sint-Philipsland geplaatst. De nu 43-jari- ge wachtmeester I peinst er niet over om daar te vertrek ken.' "Ik woon er erg naar mijn zin. Bovendien zou ik beslist last met mijn gezin krijgen." Voor de reorganisatie bij de politie heeft Voorwinden geen goed woord over. Maar hij kan het echte politiewerk blijven doen en dat telt voor hem het zwaarst. Drempel Belastingcenten Gouden strepen Administrateur Cor van den Hoek uit Stavenisse. Van den Hoek ging na zijn opleiding werken bij de inkoop van Jac Her mans Bergen op Zoom. Die afdeling was toen nog gevestigd in de hallen van Schot Transport aan de Postweg in Tholen. Toen de supermarkt ech ter een nieuw inkoopkantoor in Gil- zc-Rijcn bouwde, moest Van den Hoek kiezen tussen verhuizen of op en neer reizen zonder vergoeding. "Ik ben een echte eilandbewoner en zal Tholen nooit verlaten. Daarom keek ik maar eens rond naar iets anders. Ik solliciteerde zo links en rechts en op een gegeven moment kon ik op vier plaatsen aan de slag. Toen kon dat nog, nu staan de men sen in de rij vixir een baan", zegt Van den Hoek. "Via een kennis hoorde ik het gerucht dat er iemand nodig was op het politiebureau. Ik ben iemand die vaak kiest voor zekerheid en ik dacht: het is over heid, dus laat ik het maar proberen." Van den Hoek kreeg een voorlopig contract v<x>r een jaar en geen garantie dat het verlengd zou wor den. Commandant Van Zweden haalde Van den Hoek echter over en op 14 mei 1976 trad de Stavcnissc- naar als burgerambtenaar in dienst bij de politic Tholen. Zo'n drie jaar geleden kreeg de toen malige groepscommandant D. Cop- poolsc bericht dat Tholen in aan merking kwam voor een nieuw poli tiebureau. Er werd een begeleidings commissie in het leven geroepen waarin ondermeer M. Verkerke, D. Dupon, J. Steijn en C. v.d. Hoek zit ting hadden. Al snel kreeg Van den Hoek de leiding van de commissie. Hij begeleidde de bouw van het begin tot het eind. "Dat was niet altijd gemakkelijk. De plaats waar het nieuwe bureau moest komen, was al een strijd tussen de gemeente en ons. Wij wilden het graag in Tho len, maar de gemeente wilde het in Sint-Maartensdijk. Aangezien Sint- Philipsland ook bij onze groep hoort, was Tholen voor ons de logi sche plek", zegt Van den Hoek. "Aan de plaats hadden we verder maar twee eisen. Het moest niet midden in een wijk zijn. want in Het kunstwerk dat Nicolas Dings uit Amsterdam ontworpen heeft voor het nieuwe politiebureau aan de Simon Lindhoutstraat/Ten Anker- weg symboliseert de negen woon kernen op Tholen en St. Philipsland. De negen bronzen vormen (volgens de kunstenaar 'towers of silence' - torens van stilte) die op een plaat bij de ingang van het politiebureau zijn aangebracht, zullen vanmiddag te zien zijn. "In India is er een soortge lijk kunstwerk, maar dan huizen hoog", vertelt adjudant Verkerke. "Het heeft daar een astrologische betekenis: men voelt zich er veilig en vrij en zowel veiligheid als vrij heid staan hoog in het vaandel bij de politie. Een passend kunstwerk dus bij het nieuwe bureau, dat de men sen zal aanspreken. En de negen verschillende vormen komen goed overeen met de aparte geaardheid van de woonkernen in ons werkge bied. Elke plaats heeft toch een spe cifiek karakter." noodgevallen rijd je met hoge snel heden. Bovendien duurt het dan te lang voor wc op de buitenwegen zijn. Daarnaast moest het bureau met het openbaar vervoer goed te bereiken zijn. Dat is met de bushal tes aan de Ten Ankcrweg en Grind weg goed gelukt." In totaal gaf de gemeente ongeveer tien mogelijke plaatsen in Tholen op waaronder 't Slachtvcld. De huidige plaats van het bureau noemt Van den Hoek ideaal. "Het voldeed aan de wensen die wc had den. Zo'n twee jaar geleden werd het eerste gesprek opgezet tussen burge meester H.A. van der Munnik en groepscommandant M. Verkerke, Van den Hoek en de rijksgebouwen dienst", vertelt de burgerambtenaar. "De grondaankoop verliep wel wat moeilijk, want wc wisten toen nog niet precies wat er met de school de Oesterschelp (huishoudschool aan de Simon Lindhoutstraat-rcd) ging gebeuren. Maar de gemeente heeft zich er helemaal voor ingezet en het is uiteindelijk rondgekomen." Van den Hoek was een belangrijke spil tussen de rijksgebouwendienst en het personeel van het politiebu reau. De begeleidingsgroep stelde een lijst op van eisen waaraan het gebouw volgens de gebruikers zou moeten voldoen. Zo was het bij voorbeeld duidelijk dat er veel meer ruimte moest komen. "Ik kan me nog een onderzoek herinneren van jaren geleden. Het was een vrij gro te zaak en er moesten nogal wat mensen gehoord worden. Daarvoor waren er niet genoeg kamers en toen kwamen ze naar de administratie en zeiden: nemen jullie maar een dag vrij, wij hebben deze kamer nodig. Dat mag natuurlijk niet voor komen", zegt de Stavenissenaar. "Met dat lijstje ideeën ging ik toen samen met Verkerke en Jouke Holm van de rijkspolitie Zeeland praten met de rijksgebouwendienst. Maar de architect bleek al een kant en klaar politiebureau te hebben ont worpen. Toen hebben we gezegd dat dit zo niet kon. De man was zwaar beledigd, want hij was gewend om een opdracht te krijgen van de dienst, zonder overleg met de betrokkenen. Het was even slikken, maar het mooie is dat de rijksgebouwendiest nu de werkwijze zoals wij die in Tholen hebben gehanteerd, landelijk is gaan toepassen. En dat is natuur lijk een leuk succes." De bouw zelf ging gepaard met tegenslagen en de oplevering moest dan ook worden uitgesteld. Volgens Van den Hoek kan de aan nemer Van Bergen Henegouwen niets worden verweten. "Het was slecht weer in het voorjaar, de zomer en het najaar. Daardoor liep de bouw vertraging op. De aanne mer heeft er alles aan gedaan om op tijd klaar te zijn. Sinds de reorganisatie binnen het politieapparaat, beslist Tholen niet meer zelf over het budget. Dat gebeurt vanuit het hoofdkantoor in Goes. De functie van Van den Hoek werd daarom in Tholen overbodig. Eerst werkte hij met een begroting van zo'n 150.000 gulden. Nu krijgt hij te maken met miljoenen. Sinds januari pendelt hij tussen Stavenisse en Goes. Met het openbaar vervoer, want een auto heeft hij niet. De bur gerambtenaar is altijd een grote tegenstander geweest van de reorga nisatie. Zelf was hij ook liever voor minder geld op Tholen blijven wer ken, maar dat zat er niet in. "Ach, mijn nieuwe baan is mc heel erg meegevallen en ik heb een leuke promotie gemaakt, maar als persoon sta ik nog steeds niet achter de reor ganisatie en ik weet dat veel politic mensen er net zo over denken", vei- tclt Van den Hoek. "Het werkt namelijk nog steeds niet. Ik beweer heus niet dat ik de wijsheid in pacht heb. maar ik hoop dat de bevolking nog iets terugziet van die reorgani satie. Er is weliswaar meer politie op straat gekomen, maar dat is alleen maar gebeurd in de grote ste den. Het platteland wordt er de dupe van. Ik sta erachter dat er meer aan bestrijding van de criminaliteit in probleemgebieden wordt gedaan, maar je moet geen nieuwe pro bleemgebieden gaan kweken. In Tholen hebben ze wel de spullen, maar geen mensen. Er komen welis waar vijf nieuwe brigadiers bij, maar dat betekent dat het bureau boven zijn maximale sterkte komt. Dus zullen er mensen bij andere korpsen moeten helpen. Over het algemeen betekent deze reorganisa tie dat minder mensen hetzelfde of meer werk moeten doen." Hoewel de begeleidingsgroep erg blij is met het nieuwe onderkomen, zitten er, volgens Van den Hoek. toch wat vervelende foutjes in. Voor sommige problemen is een compro mis gesloten. Het personeel wilde bijvoorbeeld een aparte vergader ruimte. In het oude gebouw was de kantine daarvoor bestemd. Rijksge bouwendienst weigerde dit toe te zeggen, maar stemde wel in met een grotere kantine. Ook wilden de poli tieagenten twee verhoorkamers en een spreekkamer. "Want niet ieder een die je even wilt spreken, is een verdachte", legt Van den Hoek uit. Maar het rijk zag het nut daarvan niet in. Uiteindelijk is gekozen voor één verhoorkamer en één spreekka mer die kan worden omgebouwd zodat er ook verhoord kan worden. Andere dingen zijn gewoon niet uit gevoerd zoals ze afgesproken waren. "Dat komt absoluut niet door de aannemer", verduidelijkt de comptabele uit Stavenisse. "Maar de rijksgebouwendienst neemt zelf ook onderaannemers aan en heeft blijk baar dingen anders uit laten voeren." Met name op het gebied van de pri vacy schort er nogal wat aan volgens Van den Hoek. Zo zijn er tussen gedeelten waar verdachten naartoe worden gebracht en de gangen, gla zen deuren en wanden aangebracht. "Dus kunnen bezoekers van het poli tiebureau zien, wie er naar de ver hoorkamer wordt gebracht of eruit komt en daar heeft niemand wat mee te maken." Ook in het kamertje van slachtofferhulp is een fout geslopen. Het kamertje is met opzet afgesloten gehouden van de rest van het bureau omdat mensen daar vaak emotionele gesprekken hebben. "Maar het kan ook zijn dat er iemand komt die een probleem heeft gehad met een poli ticagent. En dan is het natuurlijk belangrijk dat de persoon in kwestie die agent niet te zien krijgt. Maar tussen de kamer en de gang is ook een glazen wand gezet", legt Van den Hoek uit. Glas blijkt het grootste probleem te zijn. Ook in de kantine is achter de kraan een ruit gemonteerd. "Elke keer als je je handen wast, zie je spetters op het glas. Dat is toch niet praktisch?", vraagt de administra teur zich af. Een ander probleem is dat degene die de receptie bemant, altijd toe zicht moet kunnen houden op het hek achter het bureau. Geld voor een camera was er niet, dus zouden er kleine raampjes in de muur tegen over de balie gemaakt worden. "Ik zei in het begin al dat zoiets niet zou werken. Maar men verzekerde ons: je zult zien dat het wel gaat. Toen ze er net inzaten, ben ik naar de rijks gebouwendienst gegaan om te zeg gen dat het dus niet goed ging. En nu hebben we ramen èn een camera, dubbelop dus." De vloer in het gebouw is gemaakt van een ruwe open tegel zodat er niemand uitglijdt als het slecht weer is. De schoon maakster is er echter achter geko men dat er niet te dweilen valt. Het water wordt direct opgezogen. Ook de douches zijn niet optimaal. "Je moet je erin wringen en vooral als je wat corpulenter bent", lacht Van den Hoek. De confrontatiespiegel, een ruit waar je maar aan één kant door kunt kijken, is ook opgenomen in het bouwplan, maar nog steeds niet geïnstalleerd. Maar ondanks een aantal fouten, is het personeel van de werkeenheid Tholen dik tevreden met het nieuwe bureau. Voor Van den Hoek was het begeleiden van de bouw de laatste directe bemoeienis met de werkeen heid waarvoor hij achttien jaar dienst deed. "Ik had dit voor geen goud willen missen." Mevr. Pikstra werd in 1969 geboren in Groningen. Na de middelbare school probeerde ze nog een studie milieukunde, maar dat liep op niets uit. Al snel viel haar oog op de poli tieschool HPO in Harlingen, toen nog van de rijkspolitie. In april 1989 begon ze aan de opleiding. In december 1990 slaagde ze en moest ze een voorkeur aangeven voor een bureau. Naar Utrecht wilde iedereen en daarom besloot ze het maar ver weg te zoeken: Tholen. Ze liet haar familie achter en vertrok met haar -verloofde naar Zeeland. Die keuze heeft haar nooit berouwd. "Het is een fantastische baan en ik zou nooit meer terug willen naar Groningen. Het is weliswaar drie uur rijden als we naar mijn familie willen, maar dat went vanzelf', zegt de wachtmeester die het politiewerk helemaal ziet zitten. "Het is een baan met veel afwisseling. Je bent toch het grootste gedeelte van de tijd bui ten, op surveillance. Je ziet veel mensen en hebt contact met ze en dat vind ik belangrijk." Tholen is volgens mevr. Pikstra 'beslist geen ingeslapen gemeente.' "Ook de zwaardere criminaliteit komt er steeds meer naar toe. Voor een deel omdat Tholen op de route van Rotterdam naar Antwerpen ligt. Er gebeurt best veel. Bovendien ligt het aan jezelf of het werk je tegen valt. Je kunt op een surveillance in je wagen blijven zitten en wat rondrij den, maar ook zelf dingen oppak ken. Als je weet dat iemand regel matig opgepakt is voor inbraken, kun je hem even aanspreken als je hem 's nachts tegenkomt." Zo'n 80 procent van de politiezaken op Tholen en Sint-Philipsland heb ben betrekking op het verkeer. "Hoe vreemd het ook klinkt, ik behandel graag aanrijdingen. Er is dan veel te regelen en het opstellen van een pro- ces-verbaal kost ook meer tijd." Het vervelendste van haar werk vindt wachtmeester Pikstra als er doden vallen en in het bijzonder zelfmoorden. "Gelukkig zien we dat niet zoveel hier, maar ik heb het weieens meegemaakt. Dat is niet leuk, maar je hebt voor dit vak geko zen en het hoort erbij. Het beste is in zo'n geval er veel over te praten", Wachtmeester Hinny Pikstra uit Tholen. zegt mevr. Pikstra. "Ik kan dat het beste thuis, maar als dat niet gaat, moeten je collega's je op kunnen vangen. En als het te erg wordt, is er altijd nog het traumateam." Sociale problemen zoals burenru zies zijn een ander aspect van haar werk dat de wachtmeester niet zo bevalt. "De mensen verwachten van je dat je een oplossing aandraagt. Maar dat kun je niet, want zulke zaken spelen vaak al heel lang." De onregelmatige diensten zijn voor mevr. Pikstra eerder een voordeel dan een last. "Ik ben geen mens voor een baan van acht tot vijf. Ik moet er niet aan denken. Elke dag op het zelfde tijdstip thuis, koken en de hele avond voor de t.v. zitten. Nee, de afwisseling in mijn werk vind ik prima." Toch heeft ze een voorkeur voor de middagdienst. "Dan heb je een periode van drukte en een tijd dat het wat rustiger is. Ik vind het gewoon leuk om contact te hebben met de mensen en veel buiten te zijn." Het leger leek haar ook wel wat. Ook autoriteit, spanning en sensatie. Maar bij nader inzien vindt ze het toch maar niets. "Het is zo'n besloten groep en dan zie je weinig mensen buiten de kazerne." Brandweer vrouw lijkt wachtmeester Pikstra wel aardig. "Maar," meent ze "als je in Tholen bij de brandweer zit, heb je niet zoveel branden te blussen." Nee, ze houdt het toch maar bij het politiewerk. Geweld hoeft de politie op Tholen zelden te gebruiken. Desondanks dragen de agenten een pistool en een wapenstok. Ongeveer iedere vijf weken oefenen ze hun schietvaar digheden. "Maar je moet meer pra ten, dan geweld gebruiken. Daar bereik je veel meer mee. Je wordt er ook op getraind. Een groot deel van de mensen die de opleiding willen volgen, vallen af bij de psychologi sche tests", vertelt de wachtmeester. Ze heeft er weinig last van dat een aantal arrestanten al snel weer op straat staan omdat er bijvoorbeeld geen cellen zijn. Zo heeft de politie al een paar keer dezelfde man opge pakt die inbraken pleegde in Haes- tinge in Sint-Maartensdijk. "Daar erger ik me niet aan. Het proces-ver- baal wordt opgemaakt en naar Mid delburg opgestuurd en daarmee is de zaak voor ons gesloten. Maar het geeft natuurlijk meer bevrediging om ook nog een positieve uitspraak van de rechter te horen. Dat geeft wel een kick", zegt mevr. Pikstra. De reorganisatie heeft ook voor de Thoolse wachtmeester gevolgen. Zo krijgt ze er bij de nieuwe functiebe paling weliswaar een streep bij, maar de naam verandert waarschijn lijk in het gewone 'agent'. Het werk verandert weinig. "Het is een prach tige baan, maar je moet ervan hou den. Het is zeker niet voor iedereen weggelegd." Zaterdag 21 mei houdt de politie van tien uur 's morgens tot vier uur 's middags een open dag in het nieuwe bureau aan de Simon Lindhout straat. Dan kunnen belangstellenden - bijna overal - een kijkje nemen in het bureau, waarbij een looproute is aangegeven. Daarnaast zijn er twee keer demonstraties met politiehon den, er zal een voertuig van de mobiele eenheid aanwezig zijn en een wagen van het bergingsbedrijf Faasen uit Steenbergen. Verder kan men een indruk krijgen van diverse politiewerkzaamheden, zoals dacty loscopie (het maken van vingeraf drukken), bijzondere wetten en mogelijk ook de politie te water. In het bureau zullen een aantal stands aanwezig zijn van organisa ties waarnaar de politie regelmatig mensen doorverwijst zoals Riagg, stichting Slachtofferhulp, de kinder bescherming, Halt, Veilig Verkeer en maatschappelijk werk. Minder- validen kunnen gebruik maken van de lift. 's Avonds worden de buren van het oude en nieuwe bureau uitgenodigd op een speciale receptie. Ieder die de open dag bezoekt, krijgt een pre sentje. De Oosterscheldeschool uit Scher penisse heeft de creativiteitswed- strijd gewonnen die de Thoolse poli tie had uitgeschreven ter gelegen heid van de opening van het nieuwe bureau. Onder leiding van leraar Henk Bos vervaardigden de leerlin gen van groep 5 en 6 een tableau met tegeltjes waarop afbeeldingen als handboeien, een pistool, e.d. zijn aangebracht. Rond het tableau van 40 x 60 cm zit een houten lijst. Het kunstwerk heeft een blijvende plaats in de hal van het politiebureau gekregen. De Oosterscheldeschool krijgt een oorkonde en de leerlingen een sleutelhanger met het beeldmerk van de politie. De deelname van de scholen was overigens heel mager. Van de 17 aangeschreven scholen deden er maar 4 mee: naast de Oosterschelde school waren dat de School met de Bijbel uit Anna Jacobapolder, als mede Ter Tolne en CNS de Regen boog uit Tholen. Hoewel de opdracht, die 5 februari werd gege ven, heel vrij was, zegden 13 scho len af. De meeste leraren konden het werkstuk wegens hun strakke roos ter niet laten uitvoeren. Een medewerker van aannemingsbedrijf Van Bergen Henegouwen bij de fundering voor het kunstwerk dat vandaag bij het nieuwe politiebureau in Tholen te zien is. Wachtmeester 1 Piet Voorwinden uit St. Philipsland. "Dat wil uiteindelijk toch iedere politieman. Als je promotie maakt, raak je dat kwijt. Dan kom je achter een bureau terecht. Bovendien is er in een gebied als dit nog sprake van een persoonlijke benadering van mensen." Je wordt als politieman niet alleen met menselijk leed geconfronteerd, maar ook met de leuke en grappige dingen uit het leven, zegt de Sint-Philipslander. Als langstdienende politieman op Tholen en Sint-Philipsland heeft Voorwinden heel wat veranderingen meegemaakt. Hij begon op de post Sint-Philipsland. Door onderbezet ting werkte hij er jarenlang alleen, terwijl er eigenlijk drie politiemen sen behoorden te zitten. Het postbu- reau werd opgeheven. Voorwinden werkt nu vanuit Tholen, waar de hele werkeenheid is geconcentreerd. Het kleinschalige uit de begintijd had zowel voor- als nadelen, aldus de Sint-Philipslandse politieman. fJe kende je standplaats van haver tot gort. Als er bijvoorbeeld wat met de gemeente geregeld moest wor den, stapte je even het gemeentehuis binnen. Nu zijn het allemaal lange lijnen. Maar de 24-uurs bereikbaar heid legde een fikse claim op je privé-leven. Zo heb ik eens een ver dachte verhoord in mijn eigen slaap kamer omdat het in de huiskamer niet ging. Dat zou ik niet terug wil len." Als er wat was, belden de men sen niet naar het bureau in Tholen, maar naar de politieman in het dorp. "Er werd niet gekeken of je vrij had. En je ging ook, want het hoorde er gewoon bij", zegt Voorwinden. "Wethouder Kosten zei eens tegen me dat hij niet begreep waarom ik met vakantie ging, omdat ik in Sint- Philipsland zo mooi woonde. Ik zei hem dat ik wel moest, om het werk te ontvluchten. Toen er op mijn eer ste vakantiedag bij Kostens huis een auto uit de bocht vloog en in zijn tuin terecht kwam, belde hij mij 's morgens om zeven uur. Begrijp je nou waarom ik met vakantie ga, zei ik toen." De politie staat tegenwoordig veel verder van de bevolking af, meent Voorwinden. In zijn ogen zal dat nooit meer teruggedraaid worden. "Vroeger hoorde je bij de dorpsge meenschap. De mensen kwamen met allerlei dingen naar je toe. Nu moeten ze naar de balie op het bureau komen. Dat is een drempel." Door de reorganisatie is de burger bovendien zijn aanspreekpunt kwijt, stelt de politieman. Voorheen was het zo dat iemand die als eerste bij een zaak betrokken was, het hele verdere onderzoek deed. Dat gebeurt nu niet meer, er worden meerdere politiemensen bij betrok ken. "Die moeten zich eerst in de hele zaak verdiepen. Ik weet niet zeker of dit nu betere resultaten geeft", zegt de Sint-Philipslander, die dit betitelt als een 'grootwinkel bedrijf-systeem'. Volgens hem ondergraaft het de motivatie van de politiemensen. Voorwinden vindt dat na de reorga nisatie de beschikbare politiemen sen niet efficiënt worden ingezet. Het heen en weer reizen kost veel tijd en kilometers. "Op Hemel vaartsdag moest ik een dienst draai en in Renesse. Ik ging ruim op tijd weg en moest om drie uur beginnen. Maar door alle drukte op de weg arriveerde ik pas om twintig voor vijf." Er had beter een politieman uit Zierikzee naar toe gekund, meent Voorwinden. "Want ik ken in Renesse de weg niet." Heet hang ijzer is het beschikbare budget. Overuren draaien mag niet, het moet per geval worden aangevraagd. "Maar als je met een aanrijding bezig bent, moet je die toch eerst afwerken, ook al zitten je uren erop. In het district Oosterscheldebekken zijn per dag 20 extra uren beschik baar voor een dikke 200 mensen. Boven dat maximum mag de plan ner in Goes niet komen." De politiezorg op Tholen en Sint- Philipsland zit op het minimum, stelt Voorwinden. De eenheid is ver kleind van 26 naar 19 mensen. "Er is alleen tijd voor de basissurveillance, die gelukkig dwingend is opgelegd door de overheid. Aan grotere onderzoeken komen we niet toe, die komen op de plank terecht en ver dwijnen daar op den duur weer. Dat vind ik frustrerend en triest. Daar betaalt de burger zijn belastingcen ten niet voor." Recherche-onderzoe ken worden gepland en gecoördi neerd vanuit Goes. Van de project matige aanpak van de laatste jaren door de groep Tholen - op milieuge bied kreeg het daarvoor zelfs com plimenten van het openbaar ministe rie - komt 'geen fluit meer terecht'. De gevolgen van dit beleid ziet de politieman om zich heen. "Ook in Sint-Philipsland zie ik het achteruit gaan. De jeugd crosst er met zwaar opgevoerde brommers en er wordt in toenemende mate zonder helm gereden. Voorheen was er veel meer politiecontrole. En kreeg je iemand niet te pakken, dan zocht je hem thuis op, want je kende hem meestal persoonlijk." Dat hij niet langer met een dienstauto van en naar het werk rijdt, is in Voorwindens ogen een nadeel. "Toen dat nog wél mocht, reed er in elk geval twee keer per dag een poli tieauto door het dorp." Voor de toekomst heeft de Sint-Phi lipslander er een hard hoofd in. De gedachte binnen het district is immers, dat er in deze regio toch niets bijzonders gebeurt. "Een beleidsbepalende politiechef ver kondigde onlangs te voorzien dat in de toekomst op Tholen vier politie mensen overblijven. De rest zou elders ingezet moeten worden. Als je zulke onzin toch hoort uitkramen! De taak van de politie is immers, op alle niveaus mee te helpen de leef baarheid op een zo hoog mogelijk peil te houden." De politiek had in de verkiezingstijd de mond vol over de veiligheid voor de burger en meer politie op straat, maar nu hoor je ze niet meer, ervaart Voorwinden. "De overheid heeft een bepaald bedrag over voor de politie." Dat een politicus heeft beweerd, dat in de nieuwe politiestructuur één tele foontje ervoor zorgt dat er vier poli tieauto's staan, vindt hij nonsens. De ervaring, ook op Tholen, is heel anders. De overheid heeft het af laten weten, waar het de sterkje van het nieuwe politieapparaat betreft, vindt Voorwinden. Als gevolg van de reorganisatie heet hij in de toekomst waarschijnlijk hoofdagent in plaats van wacht meester I. Zijn drie zilveren strepen worden vervangen door vier gou den. "Dat vind ik pas onzin, het is weggegooid geld. In deze maat schappij moet je juist van rangen en standen af." En de mensen op straat spreken altijd de politieman aan inet het oudste gezicht, is de ervaring van de Sint-Philipslander.

Krantenbank Zeeland

Eendrachtbode (1945-heden)/Mededeelingenblad voor het eiland Tholen (1944/45) | 1994 | | pagina 13