Tweede veertigjarige periode was er voor honderdjarige één van muzikale groei O HIJ» IHI 1881 Koninklijke Fanfare Accelerando 1981 2 Parkeren voor garages of uitritten verboden Meer dan 200 MBvO-groepen in Zeeland een praktische fototipvooru Donderdag 10 september 1981 EENDRACHTBODE 15 Dirigenten-wisseling I—r-l° Een halve eeuw Ook bij de meisjes. Vakantie in de Peel 1981 Het vaandel. Ere-afdeling Unicum Bij verhuizing a.u.b. tijdig een adreswij ziging sturen aan Een- drachtbode, Postbus 5, St. Annaland of aan uw bezorger. Ook een vereniging en niet op de laatste plaats een muziekkorps is na de geboorte nog vrijwel even hulpbehoevend als een werkelijke b by. Zo verging het ook "Accelerando", het thans 100 jarig muziekkorps uit Sint Annaland. Het leek wel heel wat. Het enthousiasme was ook groot na de oprichting, maar over de muzikale prestaties behoefde men in die eerste jaren nog niet naar huis te schrijven. De groei in die muzikaliteit vergde meer jaren dan die van een baby om groot te worden. Maar de muzikale groei bij "Accelerando"' bleef er toch wel in. Dank zij een toch wel tijdige aanvulling na de eerste jaren, dankzij ook een bredere basis uit meer alle lagen van de bevolking dan kort na de oprichting. Aan die eerste muzi kale prestaties werd vooral gewerkt door de eerste kapelmeester A. Verswijveren uit Halsteren. Die eerste periode waren vooral de serenades niet van de lucht. Als bij wijze van spreken een vogeltje maar het staartje lichtte, was er een muzikaal optreden. Bij huwe lijk van een lid, bij een burge meesterslustrum, vanzelfspre kend bij de geboorte van een prin ses en dan niet wachten tot 's avonds, maar veelal een uur later later al op straat na een zo grote landelijke gebeurtenis. Overigens waren in die tijd de prinsessen wat minder druk gezaaid dan in onze tijd de prinsen van Oranje. Maar er bleef genoeg over voor muzikale rondwandelingen. Aanvankelijk kon immers het complete dorp worden bewerkt, misschien met uitzondering van Klippelstraat en De Vijf Zinnen. Tegenwoordig echter is er dan nog wel een paar keer op een jaar zo'n Accelerando rondgang, maar veel meer dan een derde van de dorpsstraten komt men niet op een avond. Vroeger ging zo'n muzikale wandeling als het ware vast aan een donateur schap, want als in de straat van de donateur niet was gespeeld, was er op een volgende ledenvergadering een klacht, dat uitgerekend in die straat "maar was getrommeld". Het toonde overigens wel de be- Ik moet m'n auto toch kwijt, wordt er vaak wat nonchalant gedacht en gehan deld. Wanneer dan de parkeermogelijk- heden in een straat zijn uitgeput, wordt de auto maar voor een garage of uitrit geplaatst. Wie verkeersles neemt, krijgt vrijwel al bij de eerste les te horen, dat dit verboden is. Vanuit alle kernen blijven de politie hierover klachten bereiken, maar in zonderheid uit Tholen met zijn veelal nauwe straten. Ook al zet men de^auto aan de andere straatzijde van de garage - ook dat is niet toegestaan - dan is er voor de garage-eigenaar toch geen doen aan om zijn auto eruit te krijgen. Soms wordt gedacht dat men de garage wel niet no dig zal hebben, maar dat is een onjuiste houding, het kan wat verder lopen ver gen, maar wie verstandig doet en een boete wil voorkomen, kan beter niet meer voor andermans garage of uitrit gaan staan, zelfs al is het aan de over kant van de straat, tenzij daar een par- keerstrook is. Wanneer de deuren van de zalen weer openzwaaien, zal een record aantal ou deren zich naar binnen begeven om deel te nemen aan hun wekelijkse uurtjes "Meer Bewegen voor Ouderen". Onge- veer 3500 oudere "gymnasten, volksdan sers en zwemmers" beginnen weer aan een seizoen vol plezierige en gezonde bewegingsaktiviteiten. Waren er eind 1977 nog maar 111 MBvO-groepen, nu is dit aantal bijna verdubbeld. Niet minder dan 204 groe pen ouderen houden zich wekelijks be zig met gymnastiek, volksdansen en zwemmen voor ouderen Topper is nog steeds de gymnastiek met 139 groepenü in opkomst is het volksdansen met 59 groepen, terwijl het zwemmen, bij ge brek aan ruimte, nog wat achter blijft, met 6 groepen. De mijlpaal van de 200ste groep werd begin dit jaar bereikt toen in bejaarden tehuis "de Kraayert" in Lewedorp een gymnastiekgroep van start ging. Teke nend voor het succes van deze aktiviteit was wel dat enkele weken later zelfs een tweede groep gevormd moest worden. Uit deze enorme toename van het aantal groepen blijkt dat er onder de oudere bevolking steecjs meer belangstelling komt voor bewegingsaktiviteiten en dat deelname aan zo'n aktiviteit niet langer gezien moet worden als iets uitzonder lijks. Een belangrijke bijdrage hierin wordt vooral geleverd door de modernere aanpak van wat vroeger "bejaarden- gymnastiek" wassen waarbij er steeds langstelling van de inwoners voor hun muziekkorps. Maar de eisen waren niet gering. Als op 9 januari 1904 naast Adriaan Soeters en Frans Boog aard (de latere burgemeester van Sint Annaland) ook Marinus La- nooy als leerling wordt aangeno men, zal dat voor "Accelerando" van langdurige positieve beteke nis zijn. Minder dan 10 jaar later komt de naam Lanooy voor in het bestuur van het korps, want in 1913 bestaat dat uit L.J. Soeters (voorzitter-dirigent), A.C. Boog aard, vice-voorzitter, M.P. Lanooy, secretaris, W.A. Boogaard, pen ningmeester en P. van Bendegom bestuurslid. Maar de eerste wereldoorlog wierp ook bij Acce lerando zijn schaduwen vooruit en mede wegens een aantal onder de wapenen geroepen leden, is er bij het korps een teruggang, zij het dat er met de dorpsgenoten Hu- brecht Overbeeke, Jan Heijboer en Bram Gunst toch weer nieuwe le den aangenomen kunnen worden. Gedurende de eerste oorlogsperio de kwam het korps echter niet op straat. Als die eerste wereldoorlog voorbij is, slaat de Spaanse griep toe en ook dan is er weinig reden tot vrolijke klanken. Als echter op 7 augustus 1919 het Cloveniersgil- de in Scherpenisse haar 325 jarig bestaan viert, is er een uitnodiging voor "Accelerando" het jubileum op te luisteren en toen konden de leden al per fiets naar Scherpenis se. Dan is er in 1924 ook een eerste concours, maar groot was het re sultaat nog niet, want een derde prijs in de 4e afdeling komt nau welijks in de krant. De daarna volgende 10 jaar werd bij Accele rando dan ook niet meer over con- coursbezoek gesproken. Maar in 1934 kwam opnieuw in Steenber gen toch een eerste prijs in de der de afdeling en vanaf die tijd ging het gestaag excelsior. In 1926 is het dan zover, dat de eerste dirigent (na de inwerking door kapelmees ter Verswijveren) de al hoogbe jaarde Lambert Soeters het stokje er bij moest neerleggen. Bijna vijf en veertig jaar achtereen was Soeters een zeer actieve Accele- rando-man en hij voelde zich dan pas gekwetst als mede-dorpsbe woners kwaad van de muzi spra ken, zoals dat eens voorkwam in een ingezonden stuk in de Zeeuwse Courant, waarin kritiek werd ge leverd op het feit, dat e muzikant ook was gekozen als notabel in de hervormde kerk. P.Ionier Soeters heeft altijd gepoogd de naam van Accelerando hoog te houden, ook al had hij te maken met jeugdige, r*N^n rnnr, meer wordt uitgegaan van, wat oudere mensen allemaal nog wel kunnen op bewegingsgebied. Dat kan nog enorm veel zijn. Blijkt uit het voorgaande al dat het MBvO kwantitatief groeit, ook inhou delijk vindt er een groei plaats. Dit is niet alleen maar merkbaar aan de in houd van de gymnastieklessen en bij het volksdansen en zwemmen, maar ook nieuwe aktiviteiten steken de kop op. Op enkele plaatsen in Zeeland hebben groepjes ouderen ontdekt dat ook hier een spelletje Jeu de Boules ontzettend plezierig kan zijn. Daarnaast is uit Nieuw-Zeeland en Australië het KOERSBAL over komen, waaien. Dit spel, dat wel iets lijkt op Jeu de Boules, kan binnen beoefend worden, en blijkt bij vrijwel iedereen die het een keertje gedaan heeft aan te slaan. Het grote voordeel bij dergelijke aktiviteiten is dat, na een introductie door de consu lent MBvO en een betrekkelijk korte instruktieperiode, de deelnemers het spel zelfstandig kunnen beoefenen. Wie informatie wil over éên van de MBvO-aktiviteiten kan zich wenden tot de consulent MBvO van de Provinciale Vereniging Het Zeeuwse Kruis, Jan Eversdijk. levenslustige leden, die soms de bloemetjes wel eens buiten wilden zetten, zoals dat bij alle vereni gingen of groepen kan voorkomen. Maar dat kwam de Soeters-eer te na. Hij overleed op 29 september 1929. Zijn opvolger werd de onder dirigent, de heer M.P. Lanooy, die samen met Bram Gunst al jaren leerlingen opleidde. De periode LLapooy volgde op de periode Soeters en het was ook het begin van een veel sterkere groei in de muzikale kwaliteit van het korps. Voorzitter is dan W.A. Boogaard, M.P. Lanooy vice voorzitter, A. Gunst secretaris, penningmeester A.J. Soeters en lid J.C. Soeters Ook in die tweede periode aan Soeters, Boogaards, Goedegebuuren geen gebrek. Intussen was het tot een eilandelijke federatie gekomen, waarbij ook Sint Philipsland was ingelijfd. Die federatie hield elk jaar een vergadering om het pro gramma vast te stellen waaraan door de bij de Thoolse bond aan gesloten -korpsen gezamenlijk werd deelgenomen. Met 8 korpsen had men op zich al een optocht als een bepaald dorp een festival or ganiseerde. Als Accelerando op 27 augustus 1931 het gouden bestaan gaat her denken, zijn er nog enkele uit de oprichtingstijd aanwezig. Burge meester C.M.P.W. Hansens leest in een jubileumtoespraak de na men van die aanwezige oud-ge diende voor. Het zijn D. Goede- buure, Adr. Heijboer Jzn en E. van der Male. "De laatste weken van regen en storm", zo schrijft de Thoolse Courant op 28 augustus vormden wel een ongunstig voor uitzicht voor het gister te Sint An naland te houden festival. Doch alsof Pluvius was uitgewoed gaf donderdag 27 augustus een wolke loze hemel met schitterende zon neschijn te zien, die voor de tallo zen die deze dag naar Sint Anna land opgingen om mee te werken aan de feestelijke herdenking van het vijftig jarig bestaan van het bekende muziekgezelschap "Acce lerando" een prettige dag beloof den. En de rappe handen, die zeker met een bezorgd gezicht de wol kenmassa's der laatste dagen, die hun watermassa's ontlasten, met angst hebben zien komen, hebben eer van hun werk, want de oude Zeeuwse gewoonte getrouw is er druk gekroond en dank zij dat be tere weer, ïs het werk niet tever geefs geweest en toonde Sint An naland zich, mede dankzij de uit tal van huizen gestoken driekleur in een feestelijk aspect. De ere poorten, die op verschillende plaaatsen (ook op het eind van de Hoenderweg) waren opgericht, mochten er zijn. En Sint Anna- lands burgerij deed de tallozen van elders gekomenen zien, dat men trots is op zijn muziekgezel schap. De Langestraat (heet nu Voorstraat) was versierd met boompjes en daarin gestoken zelf gemaakte papieren rozen. Aan wezig op het feest is ook ambacht sheer De Casembroot. Het huldi gingscomité bestond uit W.A. Dormaar, Abr. Boon, Corn. Slager Hzn, M. Rijnberg, F. Burgers en C. Slager Janzn. In de versierde boompjes gingen lampions, die 's avonds een prachtig effect sor teerden. Ze waren, de stroom had een jaar eerder haar intrede ge daan, elektrisch verlicht. Er was eerst een ontvangst van besturen der zusterverenigingen en geno digden in een lokaal van de open bare school. Om 11.00 uur een op tocht, zoals men nauwelijks eerder had gezien. Met praalwagens, waarop Mozart, Beethoven, Schu- man en Strauss waren afgebeeld. Dat alles omgeven door muzen en ook elfjes met een grote vlinder. "Een lange, schitterende stoet met opgewekte marsen van 8 korpsen uit Tholen en Sint Philipsland", zo vervolgt de Thoolse Courant. Na een burgemeesterlijke toespraak zegt Accelerando's voorzitter W.A. Boogaard: "Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is en vliegt naar- dat het vleugels heeft". Maar ook ambachtsheer De Casembroot fe liciteerde het eerste Thoolse mu ziekkorps met het goud. Er was een rondgang door het ganse dorp. De gemeente bood een zilveren lauwerkrans aan voor het ook al gouden vaandel van Acce lerando. Andere sprekers verze kerden dat men graag naar Sint Annaland komt vanwege de gast vrije, vriendelijke inwoners. Ook de bevolking schonk een zilveren insigne, want in de dertiger jaren kon het goud de blauwen niet trekken. Het kranteverslag van een halve eeuw geleden eindigt met "En wij kunnen niet besluiten dan met een woord van lof over te brengen over de prettige wijze waarop men te Sint Annaland feest weet te vieren en voor de gunstige wijze waarop men er wordt ontvangen".1 "Accelerando" had de vrij lange groeiperiode achter de rug. Het was in alle omliggende dorpen op Tholen en Sint Philipsland als dat werd gevraagd opgetreden. Het ging echter nu de periode tegemoet wat meer aan zichzelf te denken in die zin, dat met jeugdige kwalita tieve aanwinst werd gepoogd de muzikale ladder wat hoger te be klimmen en daartoe gaf een uiterst serieuze dirigent Lanooy met een stevige kern van leden die er meer voor over hadden, dan de wekelijkse repetitie-avond, de fikse stoot. Dan zijn de tweede ge neratie Soeters en Van Bendegoms al erelid. Als in 1933 te Scherpe nisse de kermis wordt afgelast, komt er wel een festival, zo besluit de Thoolse muziekbond. Dat fede ratiebestuur bestaat uit de heren G. Amsing - Tholen, voorzitter, G.W.J. de Graaf, Oud-Vossemeer, secretaris G.J. van Popering uit Scherpenisse, D. Hanse uit Stave- nisse, A. Knuist uit Sint Maar tensdijk, L. Blaas uit Poortvliet en A. Gunst uit Sint Annaland met een vakature in Sint Philipsland. Inmiddels is er in het dorp ook een voetbalvereniging (1931) en jaar lijks is "Accelerando" ook daar van de partij bij de een of andere bijzondere wedstrijd. In juni 1933 werd een nieuwe saxofoon aange kocht voor ƒ82,25 inclusief etui. Marien Overbeeke is bode en ja renlang vaandeldrager. Het erelid E.J. Gunst kwam te overlijden, evenals donateur Iz.J. Stoutjes- dijk. In 1934 is Willem Boogaard 30 jaar lid en inmiddels voorzitter. Hij kreeg een schilderij met in scriptie. Wanneer op 25 juli 1934 te Sint Philipsland een concert wordt ge geven zijn de inwoners vol aan dacht, zodat er in de Accelerando notulen komt te staan, dat er in Sint Philipsland voorbeeldige muziekluisteraars zijn. Bij de Fli- plandse meisjes scheen echter niet alleen de muziek, maar ook de muzikanten zelf goed in de smaak te vallen. Er was, zo vermelden de notulen zeer objectief, een tege moetkomende houding. Misschien, maar dat staat niet in die notulen, zijn er bruiloften uit ontstaan. Als "Concordia" in Tholen toe is aan haar gouden eeuwfeest,is daar ook "Accelerando" present, maar toen reeds moesten Scherpenisse en Stavenisse afhaken. In 1934 wordt Bram Scherpenisse aangenomen als leerling. Koos Boon wordt werkend lid. Opvallend is dat in de notulen helemaal niet (althans niet tot 1935) de concours-succes sen worden vermeld. Misschien komt het omdat men juist toen fi nancieel nogal in de perikelen zat. Donateurs bedankten in die cri sistijd, omdat ze alle eindjes aan elkaar moesten knopen. Dank zij de gift van de ere-voorzitter oud burgemeester A.J. Bierens redde men het financieel nog net. Er was nog 300 gulden in kans, niet meer genoeg voor een goed nieuw in strument. In de Thoolse muziek bond verwisselt de voorzittersha mer van de heer Amsing naar de heer Corn. Hage te Sint Maartens dijk. Op 11 mei wordt in Poortvliet een muziektent ingewijd, terwijl "Accelerando" dat gemak nog steeds moest ontberen. Als men op 30 mei van dat jaar een concours bezoekt in Rotterdam is er bijna een eerste prijs met lof. Dan ko men op de solisten M.F. van Hal (kortgeleden overleden) en Ad Goedegebuure in het zonlicht, want beiden krijgen een eerste prijs en Jaap Boon een 2e prijs in de derde afdeling. Om zich finan cieel staande te kunnen houden gaat het muziekkorps een bazar organiseren. Dat bracht de derti ger crisisjaren mee. De donateurs hadden ook al geen geld meer en moesten spijtig genoeg bedanken. De armoe was groot. Zelfs een gulden (per jaar) Accelerando-do- Een reservaat, zo stil, zo prachtig Zo onvoorstelbaar mooi, zo machtig Is deze wonderlijke Peel. Met wandelpaden en moerassen Met lange bruggen, veen en plassen. Dat is Oost Brabants mooiste deel. Veel mensen kwamen wij daar tegen. Die ook genoeg van 't jachten kregen En net als wij, op zoek naar rust. Men kan daar uren blijven dwalen, Weer energie en krachten halen. Daar krijgt men moed en levenslust. Veel dieren, planten, bomen, bloemen, - Te veel om bij hun naam te noemen Men hoort en ziet ze overal. De paden, verend bij het lopen. Insekten zitten daar bij hopen, Waar men ook vogels vinden zal. Een lieflijk stukje land op aarde. Voor plant en dier van grote waarde. Een parel in het landjuweel. Wij hopen daa rnog vaak te komen, Om tussen planten, veen en bomen Weer rust te vinden in de peel. P.M. van Eekelen Bergen op Zoom Ook Accelerando had de tweede wereldoorlog overleefd. Het korps was weer compleet door een derde en vierde generatie. Na 65 jaar op naar de Vaandelafdeling. De periode dirigent Lanooy liep naar het eind. natie kon er niet meer af. Humor was er nog wel, want elk jaar op nieuw opende voorzitter Willem Boogaard de vergadering op rijm. In het bestuur volgt Ad Goedege buure de oud-gediende Hubrecht Overbeeke op. Bode Marien Ovër- beeke krijgt voor zijn aktiviteiten niet minder dan een gratificatie van 5,- Dan moest je het in die tijd wel bijo.der goed gedaan heb ben. Vrijwel jaarlijks is er op de leden vergaderingen bij de rondvraag de informatie om het vaandel na pak weg 60 jaar, toch eens te vernieu wen. Voor de oud-gedienden blijft dat echter een stukje folklore en men repareert dat het een lieve lust is. Het oude Accelerando- vaandel blijft. Terwijl begunstiger Hubrecht Gaakeer kwam te over lijden was er in Dinteloord een ongekend concours-succes voor Accelerando. Men had met 323 punten de hoogste score van dat concours en dirigent Lanooy had zijn korps in de afdeling Uitmun tendheid gebracht. Maar de ge meenteraad beschikte afwijzend op een verzoek om een vaste mu ziektent te plaatsen. Eenzelfde verzoek aan het hervormd kerk- bestyur onderging hetzelfde lot. Er werd "nog een nieuwe saxofoon aangekocht, die nu zelfs 100,- kostte. Bode Marien Overbeeke kostt er jaar zeis al 10,- Als in 1938 op een ledenvergadering de vraag wordt gesteld hoever het bestuur met uitgaven mag gaan, sluit voorzitter Willem Boogaard de discussie. Amateur-dirigent M.P. Lanooy had het Sint Annalands muziek korps in de afdeling Uitmuntend heid gebracht. Dit gaf wel conse quenties, want reeds toen kon men niet zo maar Accelerando-muzi- kant worden. Op 6 mei was men opnieuw in Steenbergen op het of ficieel nationaal concours present en weer had men met 323 punten een eerste prijs. Dat was weer een hoogste aantal punten en het was ook de enige eerste prijs van dat concours. Daarmee promoveerde het korps in een dorp van nog geen 3000 inwoners naar de ere-afde ling. In de notulen staat het heel eenvoudig: dit had niemand ver wacht. Cor Goedegebuure, nu Ra- bobankdirecteur in Kruiningen, Jaap van Poortvliet, de saxofonist en Piet Scherpenisse waren in middels werkende leden gewor den. Ondanks de hoge score werd de verjaardag van Prins Bernhard niet vergeten, evenmin de serena de voor burgemeester Hanssens bij zijn 60ste verjaardag. Bram Boogaard kwam na dienstplicht weer in de Accelerando-gelederen. Men had al ruim 1200 gulden in kas. Dat jaar krijgt Merien Over- beek zelfs een gratificatie van een tientje. In dat jaar stapt "Concor dia" uit Tholen uit de Thoolse bond. De tweede wereldoorlog staat voor de deur en opnieuw offert Accele rando dienstplichtigen. Sint An naland is in dat vooroorlogse jaar al volop toe aan de emancipatie, want de dirigents-dochter Corrie Lanooy slaat de grote trom. Dan zakt in 1940 Accelerando als een kaartenhuis in elkaar en het enige, maar weliswaar grootste vermeldenswaardige uit de 5 be zettingsjaren is, dat men weigert op te treden als een NSB-burge- meester wordt geïnstalleerd. Een donatrice gaat nog een stapje ver der, ze sluit op die dag haar ven sters ten teken van rouw. Bode Marien Overbeeke blijft echter ook in die jaren staan op een salaris van een tientje, inderdaad per jaar. Dat eerste oorlogsjaar neemt voorzitter Willem Boogaard afscheid van zijn zo geliefd Acce lerando. De dirigent Lanooy wordt ook voorzitter. Vice-voorzitter is Bram Gunst, secretaris Adriaan Goedegebuure, de kleinzoon van de mede-oprichter, penningmees ter A.J. Soeters, bestuurslid Izak Overbeeke. Het eerste oorlogsjaar vermelden de notulen: De oorlog, waarvoor wij meer dan 120 jaar gespaard bleven kwam over ons land. Laten wij met eerbied den ken aan hen, die helaas tevergeefs hun leven lieten. In verband hier mee zijn de wekelijkse repetities gestopt. Ook voor een muziek korps bracht de bezettingstijd in eigen gelederen niet geringe moeilijkheden mee. NSB-ers be dankten. Anderen ook, omdat er toch nog NSB-ers of sympathise rend in het korps waren overgeb leven. Het bestuur en dirigent za ten op gloeiende kolen. Het enige lichtpunt was een toename van leerlingen, want er viel niks an ders te beleven en de nu al wat bejaarde dirigent Lanooy herin nerde zich 37 jaar daarvoor als leerling van destijds dirigent Soe ters te zijn toegetreden. Velen meldden zich, weinigen bleven, maar aan die kern dankt Accele rando het 60 (in 1941) jarig bestaan. Er was in die bezettingstijd de zoete herinnering voor Acceleran do, dat men vanaf 1934 tot 1937 bij elk concours een eerste prijs won en daardoor tot de ere-afdeling klom. Het 12e lustrum was een herdenken onder nationaal, maar ook plaatselijk zeer benarde om standigheden, maar oud-voorzit ter Willem Boogaard werd be noemd tot ere-voorzitter. In die jaren waren vooral de avonden voor leden en donateurs druk be zocht. In het 60ste Accelerando- jaar overleed ere-voorzitter en oud-burgemeester A.J. Bierens (niet dus de notaris Bierens). Op merkelijk was eigenlij dat in oor logsjaar 1942 niet minder dan 12 nieuwe leden werden geboekt. "Accelerando" scharrelde normaal rond de 30 leden. In de bezettings tijd werd de Thoolse muziekbond opgeheven. Men moest immers er gens bij een fascisitische organi satie aansluiten. In de bezettings tijd werden o.a. Jan Lanooy (zoon van de dirigent) en Dirk Geuze (jong overleden) als werkend lid aangenomen. Voor de muziekuit voeringen met toneel was er in die bezettingsjaren enorme belang stelling. Er viel ook anders niets te beleven in zo'n winterperiode. In het bestuur wordt A.J. Soeters op gevolgd door M.F. van Hal. Hij was jarenlang eerste pistonnist in het korps en is kortgeleden overleden. Na 62 jaar gratis gebruik verordi neerde NSB-burgemeester Van der Weele dat voortaan voor de repetities moest worden betaald. Accelerando maakte er geen ge bruik van. Half februari 1944 is Sint Anna land en daarmee ook Accelerando geëvacueerd. Op 3 mei 1945 - 2 da gen voor de bevrijding - wordt met een 12-tal leden gerepeteerd. Waarschijnlijk een unicum in den lande. "Wij ontvingen van de wnd burgemeester - de NSB was aan de haal - vergunning tot het wederom (gratis) gebruik nemen van het schoollokaal", zo staat er in de no tulen. Op 5 mei 1945 worden door Accelerando in de toren van de kerk enige volksliederen enko- raalmuziek ten gehore gebracht. Nederland is vrij. Accelerando ook.'s Avonds is er een muzikale rondgang. Het regende knapjes, zeggen de notulen. Maar het klaarde op. Na het Wilhelmus het God Save the King, als een ode aan de bevrijders. Daarna volgden concerten voor de ter plaatse gele gerde Engelse- en Poolse militai ren. 28 Juni 1945waren al onze leden van boven de rivieren weer in onze gemeente terug en was onze bezetting weer compleet. Ook "Accelerando" had de tweede wereldoorlog overleefd Vroeg beginnen Een kind ziet z'p vader of moeder vaak fotograferen en het is begrijpelijk, dat het dat zelf ook best eens wil doen. Goed advies: geef zo'n kind dan de kans zoals de ze vader dat heeft gedaan. Natuurlijk maakte hij er zelf ook een foto van. Dat zo'n jong kind met een eenvoudi ge zoekercamera ook een goed resultaat kan bereiken bewijst de tweede foto, die zij van haar fotograferende vader maakte. De horizon zit niet helemaal recht en de man mist een stuk van zijn schoen, maar dat is in dit ge val van ondergeschikt belang.

Krantenbank Zeeland

Eendrachtbode (1945-heden)/Mededeelingenblad voor het eiland Tholen (1944/45) | 1981 | | pagina 15