I I I 10 1** I ‘Vorig jaar rond deze tijd zat ik nog in een hokje. En nu heb ik alle ruimte' ALTl ff dl ‘IK KAN GEEN NOTEN LEZEN, DUS IK BEN PUUR AANGEWEZEN OP MIJN GEVOEL’ Zijn omgeving vertelde hem dat hij zijn droom, een baan in de radio- of televisiewereld, maar beter kon vergeten. l' O www.de-bevelander.nl De Bevelander woensdag 30 december 2015 21 ■Ij door Rachel van Westen Als hij piano gaat spelen, staat de wereld om je heen even stil. Hij speelt met gevoel, dat hoor je... Nee, dat voel je. Muziek is zijn passie. Én hij heeft een droom. Hij wilde als kind al dolgraag bij de radio of televisie gaan werken en die droom heeft hij nog steeds. Maar dat kan niet, want hij heeft een visuele beperking. Of kan het toch? f In januari begint Ferenc als vrijwilliger bij de regionale omroep WFM met een eigen radioprogramma. Foto: Rachel van Westen -J Ruimte “Het is nu nog even heel on werkelijk allemaal”, reageert hij, “Ik ga samenwonen en ik heb zicht op een baan die ik echt heel erg leuk vind. Er is zoveel veranderd. Vorig jaar rond deze tijd zat ik nog in een, hokje. Het hokje waar je in wordt geplaatst wanneer je een beperking hebt. En nu heb ik alle ruimte.” MIDDELBURG - Ferenc Hanne- wijk heeft een afwijking aan zijn hypofyse waardoor hij slechts een zicht heeft van acht tot negen procent. Deze afwijking is aangeboren, eigenlijk net als zijn liefde voor muziek. “Mijn moeder zong in de Zeeuwse cover band Earthquake Roody the Trembling Walls”, ver telt hij, “Ik denk dat ik als baby in haar buik de eerste muzikale trillingen al heb opgevangen.” Muziek speel de een belangrijke rol in huize Hannewijk en op die manier leerde Ferenc veel soorten muziekstromingen men kan vergroten. “Ik ga achter de schermen werken aan teletekst, de agenda bij houden en ik ga elke week de muzieklijst maken voor de zaterdagochtend”, laat hij vol trots weten. Daarnaast begint hij in januari als vrijwilliger bij de regionale omroep WFM met een eigen radioprogramma. kennen. Toen Ferenc een jaar of vijf was, kwam er een piano in huis en het kleine ventje was regelmatig achter de nieuwe aanwinst te vin den. Zijn visuele beperking vormde daarbij geen enkele belemmering. Sterker nog; op muziekgebied ervaart hij zelf zijn slechte zicht als meerwaarde. “Ik kan geen noten lezen, dus ik ben puur aangewezen op mijn gevoel. Ik houd heel erg van mu ziek. Wanneer ik zelf geen muziek maak, ben ik wel op de, één of andere manier bezig met muziek. Dan ben ik bijvoorbeeld op zoek naar telde hem dat hij die droom achtergrondinformatie.” Om al zijn kennis en zijn liefde voor muziek met anderen te kunnen delen, ontwierp hij een website. Daarop zijn ook Om al zijn kennis en zijn liefde voor muziek met anderen te kunnen delen, ontwierp Ferenc Hanne wijk een website. Hierop zijn ook stukjes van hem te beluisteren en is terug te vinden wanneer hij een optreden geeft. In november ging zijn website online. O www.ferenchannewijk.nl zich neer te leggen en toch zijn droom na te jagen. Met hulp van zijn vader schreef hij een sollicitatiebrief naar Omroep Zeeland. En geloof het of niet, zijn langgekoes terde droom kwam uit, want in januari mag hij beginnen bij deze regionale omroep. Het is nu alleen nog even wachten op de supernova, speciale software die de teksten op de beeldscher- stukjes van hem te beluis teren en is terug te vinden wanneer hij een optreden eindelijk geeft. Maar ligt mijn toekomst ook in Vught?’ “Ik probeerde er echt mijn draai te vinden, maar dat lukte niet. Ik had werk. Maar was ik geluk kig? Nee”, concludeert hij. “In 2014 hoorde ik van de participatiewet. Volgens die wet zou het voor mensen zo als ik mogelijk worden om deel uit te maken van het reguliere bedrijfsleven. Mis schien bood dit mij wel een mogelijkheid om uit de soci ale werkvoorziening te stap pen en mijn droom achterna te gaan.” Hij verhuisde terug naar Zeeland om samen te gaan wonen met zijn vrien din Aline en ging naarstig op zoek naar werk. Hij be sloot de goedbedoelde advie zen van zijn omgeving naast Op zaterdag 2 januari om 15.30 uur luidt Ferenc Hannewijk het nieuwe jaar in met een nieuwjaarsconcert in Brasserie de Drvkkery in Middelburg. Foto: Rachel van Westen maar beter kon vergeten. Want een carrière in de te levisie- of radiowereld was niet voor hem weggelegd vanwege zijn beperking. Misschien speelde dat wel mee toen hij jaren geleden vanuit zijn geboorteplaats Middelburg naar Vught verhuisde. “Ik hoopte dat ik mezelf daar verder kon ontwikkelen”, licht hij toe. Hij deed mee aan een loop- baanonderzoek en kon uit- aan de slag in het Sociaal Werk. Goed, hij had werk. Maar wel werk dat Droom ver beneden het niveau van Maar even terug naar het be- deze prima ontwikkelde jon- gin. Naar de droom van Fe- geman lag. Na vijf jaar dacht renc. Een baan bij de radio of hij bij zichzelf; ‘Ik werk in televisie. Zijn omgeving ver- Vught, ik woon in Vught. JBaT* Tsr?"”’t 11 - 1 II 1

Krantenbank Zeeland

Bevelander | 2015 | | pagina 29