Watersnoodramp al meer dan zestig jaar geleden, maar nog altijd springlevend 1 I ‘Voor het eerst in de geschiedenis heeft de watersnoodramp van 1953 er voor gezorgd dat er wel iets geleerd is’ Foto Kees Slager: Bianca Jansen Welke lessen kunnen we trekken uit wat in het boek beschreven wordt? 'STEEDS VAKER KWAM HET MENSELIJK FALEN AAN BOD' zelf doen. Dat heeft geleid tot uitstoot in de landbouw sector. Boeren werden ge dwongen tot mechaniseren en moderniseren. Ook het landschap is door de ramp veranderd. Er was veel zand in de polders ge komen. Door de herverkave ling is alles recht getrokken. Van het hollebollige kronke lige Zeeuwse landschap is niet veel overgebleven.” dan na “Het is goed dat er stil ge staan wordt bij de ramp. Dit hoeft niet jaarlijks, eens in de vijf jaar zou ook goed zijn. Herdenken doen we zodat we niet vergeten hoe belang rijk het is dat we beschermd worden tegen de kracht van het water. Dat vooral alle functionarissen die belast zijn met de bescherming van onze veiligheid bewust zijn van deze taak. We leven hier onder de zeespiegel en indien er niet voldoende aandacht is voor de bescher ming lopen we allemaal het risico dat een ramp, zoals in 1953, ons weer treft.” het land verdeeld, maar na de ramp ging alles naar het rampgebied, aangezien veel paarden waren verdronken. Tegelijkertijd werden veel landarbeiders ingezet om de dijken te verstevigen. Zij kregen daarna werk in de havens van Rotterdam of in de industrie van Brabant. De boeren moesten het werk “Het is overduidelijk dat de ramp Zeeland heeft ge vormd. Zeeland is door de ramp de moderne tijd in geschopt. In die tijd, de op- bouwjaren na de oorlog, wer den veel tractors uit Ame rika geïmporteerd en over en bleef de polder gespaard. Er was voor ons dus amper gevaar, maar ik was wel nieuwsgierig. Op dag twee vlogen vliegtuigen over en dropten voedselpakketten. De radio stond 24 uur per dag aan en Zeeland was het middelpunt van de wereld, leek het. Op 1 februari be sloot ik samen met vriend jes naar Smerdiek te lopen. We liepen achteruit omdat anders de noordwester- storm onze adem afsneed. Het was een puinhoop. Huizen werden gestut en ik zag dat vloedplanken waren weggeslagen. Op de markt stopte een tractor met een boerenwagen. Daarop lag een aangespoeld lijk. Op dat ken, zakte het water bij ons moment besefte ik de om vang van de ramp. We gin gen terug naar huis.” Heeft het jaarlijks her denken van de over stroming, meer een halve eeuw dato, nog zin? “Lange tijd werd er na een ramp, en er zijn er vele ge weest, niets geleerd. Voor het eerst in de geschiedenis heeft de ramp van 1953 er voor gezorgd dat er wel iets geleerd is. Na de ramp heeft de regering meteen een plan gemaakt om alle zeegaten in het zuidwesten af te dam men en de kust drastisch te verkorten. Dit is neerge legd in de Deltawet. Ook zijn huizen nu veel steviger gebouwd dan toen en zijn de meer dan honderd ama teuristische waterschappen samengevoegd tot één en ge professionaliseerd.’ Hoe heeft de ramp de provincie Zeeland ge vormd? Wat was de aanleiding om dit boek te schrij- ven en waarom moest tgè? het er komen? Je bent nu ruim ze- en hebt de ramp zelf meege- Wat zijn je ei- ^en ervaringen uit die “Als lid van de actiegroep Oosterschelde Open hoor de ik veel verhalen over de ramp. De toen heersende opvatting over de ramp was dat dit het gevolg was van natuurgeweld. Steeds vaker ventig jaar kwam in die verhalen het tL menselijk falen aan bod. Dij- maakt. ken waren verwaarloosd en beschadigd, huizen waren in slechte staat, het waar schuwingssysteem deugde niet en de overheid liet het in de eerste cruciale uren afweten. Voor mij gaven die verhalen aan dat er een boek moest komen met een meer genuanceerder beeld over de ramp. Ik wilde de waar- “Voor mij was het een tijd heid schetsen en, om maar van spanning en sensatie. Ik een toepasselijk gezegde te was veertien jaar en woonde gebruiken, alles boven wa- in Scherpenisse, dat wat ter halen. Ik heb ruim 200 hoger boven de omringen- mensen gesproken. Velen de polders ligt. Doordat de waren, 40 jaar na de ramp, vloedplanken bij de haven er aan toe om hun verhaal te in Sint Maartensdijk bra- vertellen.” 77/- w O www.de-bevelander.nl De Bevelander woensdag 28 januari 2015 18 - door Bianca jansen Bron: https://beeldbank.rws.nl, Rijkswaterstaat/KLM Aerocarto Nieuwerkerk, Schouwen duiveland, volledig geïnundeerd. Op i februari is het alweer 62 jaar geleden dat delen van Zeeland, de Zuid-Hollandse eilanden en het westen van Noord-Brabant getroffen werden door een overstroming. Circa 200.000 hectare grond kwam onder water te staan, 1836 mensen kwamen om het leven, tienduizenden dieren verdronken en maar liefst 4500 huizen en gebouwen werden verwoest. De Bevelander sprak met Kees Slager, auteur van "De Ramp”, over zijn ervaringen, de noodzaak tot herdenken en de lessen die getrokken zijn. Er werd geleerd van deze overstroming. De ramp van 1953 werd het startschot voor een grootschalige beveiligingsoperatie in de Delta. Illustratie: beeldbank.rws.nl Bij de stormvloed van 1 februari 1953 kwamen 1836 mensen om het leven en ook tienduizenden dieren verdronken. Kees Slager schreef naast het boek De Ramp ook nog de boeken Watersnood (2010) en Hier was eens Capelle (2002). Dit boek gaat over een door de ramp verdwenen dorpje.

Krantenbank Zeeland

Bevelander | 2015 | | pagina 26