Provincie Zeeland I 1 ‘v I is Cor Kuyvenhoven, relatief buitenstaander Gérard de Nooijer geeft wat terug s s n Adinda Kooijman, een tevreden mens De bijdrage van Bert van Leerdam Sociaal beleid, wat is dat eigenlijk? 19.500 enquêtes George van Heukelom Sociaal beleid: voor en door iedereen Luuk Blom, Kamerlid voor het platteland E p W< I 4 f Goed gevoel Colofon wi Zat Wc We me Vo Bo pk te zal te i pu AP Zat BE Zat 2 - Da: (H Cl Zot (12 ke sp WC Zat' 2 - (14 Wo (H RO Zor 1 (1 G( K< by kk lig ms jas de ze: nu KI KL (H He (lf tin C4 D2 (14 W bo rei ve vei vij Nc hai OP Al dn El ke w< ar kc vc be de kc El ki tri mi be g 'Bent u alles bij elkaar gelukkig?", is een vraag die je als inwoner niet van de provincie ver wacht. Toch stellen we deze vraag aan 19.500 Zeeuwen. Het is één van de vragen in een enquête die half januari verstuurd wordt. I Drie keer per week traint hij I www.zeeland.nl 5 Tevreden in Zeeland? Zes jaar geleden is Luuk Blom (46) vanuit Rotterdam naar Sint Annaland verhuisd. ‘Voor de rust en de ruimte’, zegt hij. Toch ziet Blom de aanleg van de containerterminal bij de Westerschelde als een nood zaak, om de vergrijzing tegen te gaan. Voor zijn verkiezing tot Kamerlid gaf Luuk Blom aan het platteland te willen vertegenwoordigen in de Kamer. Dat is zo gebleven. Doodssteek Als relatieve buitenstaander is het des te beter observeren. Zo oordeelt Cor dat de opge legde beperkingen in de woningbouw van kleine kernen de doodssteek zal zijn voor de leefbaarheid van die ker nen. ‘Ongeveer de helft van de opgroeiende kinderen, die voor studie of iets anders eerst het ouderlijk huis heb ben verlaten, wil terug naar hun oude dorp, Maar door de beperking in woningbouw is er geen woonruimte voor hen. Daardoor ontstaat er een Bijna vier jaar geleden is Cor Kuyvenhoven (54) ver huisd van Nuenen in Noord-Brabant naar Driewegen. Hij is algemeen directeur Archipel, over koepelend orgaan van de openbare basisscholen op Walcheren. Werk was de enige reden om te verkas sen Met zijn huidige woon plaats en provincie voelt Cor weinig verbondenheid. De leefbaarheid van het dorp Driewegen is maar mager in vergelijking met Nuenen. Er zijn weinig voorzieningen, al mag hij met een tennisbaan niet eens klagen. Het openbaar vervoer is heel beperkt, ‘Twee auto’s voor de deur is een noodzaak’. En voor de eerste levensbehoeften is Cor aangewezen op Ovezande of Goes. In de zes jaar dat hij nu in Sint Annaland woont, is er weinig veranderd in de gemeen schap. Hij voelt zich er veilig, maar dat voelde hij zich ook Ontmoetingsplek ‘De gemeente Borsele heeft het nog heel aardig aange pakt met onderwijs en welzijn. Zij ondersteunt het brede school concept. Op het platte- Voorzieningen Het gebrekkige openbaar ver voer is een minpunt. Hij neemt vaak de auto tot aan het station van Bergen op Zoom om vanaf daar de trein naar Den Haag te nemen, ‘want na zes uur ’s avonds rijdt er geen bus meer naar huis’. Het zou niet anders kun-* nen, want er is geen geld voor een beter openbaar ver voernetwerk, geeft hij aan. Luuk Blom legt zich neer bij de beperkingen die een dorp met zich meebrengt. ‘Je kunt niet de voorzieningen van een stad in een dorp verwachten. Voor de rust en ruimte moet je een prijs betalen; dat is de consequentie.’ al toen hij nog in Rotterdam woonde, geeft hij toe. Meteen toen hij in Zeeland ging wonen, is hij lid gewor den van de voetbalclub en de biljartverenging. Hij is met het gezin actief in het verenigings leven. Zijn vrouw is actief in de medezeggenschapsraad van de lagere school en orga niseert jaarlijks de Sinterklaasintocht. Luuk Blom heeft in het verleden ook in de gemeenteraad van Tholen gezeten. land hoeven er geen scholen samen te gaan, maar creëer je een plek voor bezigheden: van de vergadering van de dorpsraad tot een cursus volksdansen, van voorschool se opvang tot een cursus koken voor vaders. Nee, zo’n cursus heb ik niet meer nodig’, lacht hij, ‘Ik kook elk weekeinde. Maar dat is - naast boodschappen doen - ook het enige wat ik doe in het huishouden.' Het sociaal rapport is de eerste stap om te komen tot de zogenaamde sociale agenda: het beleidsstuk waarin staat beschreven wat er de komende jaren op sociaal gebied moet gebeuren. De provincie werkt in dit hele proces samen met veel verschillende partij en, in het bijzonder de Zeeuwse gemeenten. De gemeenten voeren elk op zich een lokaal sociaal beleid, maar sommige onderwerpen lenen zich beter voor een aanpak in regionaal of provinciaal verband of ‘winnen’ bij samenwerking met andere gemeenten. Voorbeelden zijn het openbaar vervoer of de ondersteuning van het vrijwilligerswerk. De provincie ondersteunt gemeenten bij hun beleid, stimuleert samenwer kingsverbanden, uitwisseling van kennis en afstemming met andere gemeenten binnen en buiten de regio. De uitvoering van veel taken op sociaal gebied is in handen van maatschappelijke instellingen en organisaties. In overleg met deze instellingen en organisaties, en door het gerichter ver strekken van subsidies, wil de provincie komen tot onderlinge afstemming en samenhang van beleid. Dit versterkt hun slag kracht en voorkomt dat er langs elkaar heen gewerkt wordt of dat er belangrijke zaken blijven liggen. De provincie wordt bij dit alles ondersteund door de rijksoverheid. En dan zijn er de inwoners van Zeeland. Zij spelen misschien wel de hoofdrol. Sociaal beleid is er immers niet alleen vóór hen. Een leefbaar Zeeland kan alleen tot stand komen door de inzet van velen: door mee te denken met de overheden, vrijwilli gerswerk te doen, lid te worden van een politieke partij of ver eniging, of simpelweg een boodschap te halen voor een oude re of zieke buurman of buurvrouw. Vanaf 1 januari 1996 pre senteert Bert van Leerdam (47) op Omroep Zeeland radio het programma ‘n Uurtje Bert’; een program ma voor en door luiste raars, waarbij mensen wensen indienen en andere luisteraars die wensen ver vullen. ‘Voor mekaar’ heeft het programma dan ook als ondertitel. leder voor zich Bert woont vanaf zijn eerste levensjaar in Zeeland. Voorheen in Serooskerke, nu in Middelburg. ‘Jazeker voel ik me verbonden met Zeeland. Ik woon hier met heel veel ple zier. Ik ken iedereen, ik ben bij de Zeeuwen thuis.’ Bert van Leerdam spreekt vlot en zonder terughoudendheid. Volmondig zegt hij ja op de Gérard de Nooijer (34) laat een huis bouwen in Oost- Souburg, de plaats waar hij is geboren en getogen. Zeker voelt hij zich verbonden met de plaats. Zijn familie woont er en ook de voetbalclub ROS bindt hem aan het dorp. Gérard de Nooijer is profvoet baller en speelt bij Feijenoord. Hij is getrouwd en heeft vijf kinderen. vraag of hij vindt dat de leef omgeving achteruit is gegaan. ‘De overheid is niet meer soci aal’, klinkt het stellig. ‘De poli tie is nergens te bekennen als er iets moet gebeuren. Ja, makkelijk verdienen met het indienen van boetes met behulp van flitspalen, dat kun nen ze. Maar als een jonge vrouw hier in de provincie te grazen wordt genomen door een groep mannen, dan schiet Justitie zwaar te kort’, weet hij uit ervaring. Bert maakt zich kwaad over de onrechtvaardigheid alom. 'Zo is onze maatschappij gewor den: ieder voor zich en God voor ons allen. Hoe dat komt? De overheid wekt de verwach ting alles voor elkaar te heb ben, alles te regelen voor de burgers, maar in de praktijk komt daar weinig van terecht. Wanneer de overheid de bur gers zelf meer zou laten rege len, ben ik ervan overtuigd dat ze ook hun eigen verant woordelijkheid zullen nemen.’ Met zijn programma wil Bert van Leerdam een tegenwicht bieden aan de teloorgang die hij om zich heen ziet. ‘In de acht jaar dat ik het program tig te zijn, als je begrijpt wat ik bedoel. Zelf dragen wij oók bij aan de gemeenschap door de ruimte van het restaurant beschikbaar te stellen als wij er geen gebruik van maken. Nu is er een ploeg bezig olie bollen te bakken voor het res tauratiefonds van de kerk op de jeugd bij de plaatselijke voetbalvereniging RCS. In en om het huis doet hij alles wat er nodig is. ‘Ik heb makkelijk praten natuurlijk. Mijn werktij den zijn niet van acht tot zes. Op woensdag ben ik vrij en op de meeste andere dagen train ik ’s ochtends. Alleen in het weekeinde zit ik vast aan het voetballen en kan ik nergens naartoe met mijn vrouw en kinderen. Mijn sociale leven schiet erbij in, maar de vrij- Helemaai geen minpunten? Ja toch: ‘Het is jammer voor de inwoners en voor de bezoe kers van Groede dat er geen pinautomaat is. Daar horen wij vaak klachten over.’ de markt. Het sinterklaasfeest werd dit jaar in De Drie Koningen gehouden en de plattelandsvrouwen vergade ren er eens in de twee maan den. 4 januari organiseerden we hier de eerste Dorps Nieuwjaarsreceptie voor alle verenigingen van Groede. Pin ‘De gemeente is goed bezig. Zo zijn er extra voorzieningen getroffen voor ouderen. Vooral op het gebied van vei ligheid is de situatie vooruit gegaan. Er is meer controle gekomen. Nu was de veilig heid altijd al wel goed, vanwe ge de sociale controle - iedereen kent elkaar, en dat werkt vaak het best - maar sinds enige tijd is er ook meer politiecontrole. Ik vind dat wel prettig. Ik heb het hier naar mijn zin. Ik ben een tevreden mens.’ ma nu presenteer merk ik dat de mensen het steeds zwaar der krijgen. Ais de overheid ons niet helpt, dan moeten we elkaar helpen.’ Hij maakt het programma om de luisteraars een goed gevoel te geven. De insteek van het programma is dat de Zeeuwen de naam heb ben zuinig te zijn, terwijl ze in het programma van Bert alles voor niets weggeven. En de mensen die wat willen heb ben, moeten opkomen voor zichzelf. Ze moeten even de hobbel nemen om op de radio te komen, maar dan gaat het ook vanzelf. ‘Het leven is niet zo rottig, zeker niet in Zeeland’, wil Bert de luiste raars meegeven. ‘Dat is mijn bijdrage aan de maatschappij.’ Kansen bieden ‘Deze maand zal duidelijk wor den of we de jeugdopleiding voor grote talenten van acht tot veertien jaar rond kunnen krijgen’, vertelt hij met groot enthousiasme. Het idee van Gérard, zijn broer Dennis en Dolf Roks (trainer bij Kloetinge) is om in Lewedorp een professionele opleiding te bieden aan talentvolle jonge Zeeuwse voetballers. ‘De jon gens moeten daarvoor nu de provincie uit en dat is niet altijd op te brengen voor hun ouders. Dennis en ik hebben het voorrecht gehad dat we wel konden gaan. We waren zestien en we gingen samen met de trein naar de trainin gen. De jongens worden steeds jonger gescout; met tien jaar soms al. Vaak werken beide ouders. Die hebben geen tijd om hun kinderen elke dag naar Breda of Rotterdam te brengen. Door een oplei ding midden in Zeeland willen wij nu aan anderen de kansen bieden die wij hebben gehad. Op deze manier willen we iets teruggeven.’ heid in de rest van de week weegt daar tegenop.’ Dit is een pagina van de provincie Zeeland Redactie en realisatie: afdeling Communicatie Tekst: Marjolijn de Visser en Karen Kroese Vormgeving: afdeling Informatieverzorging en Documentatie Api Sociaal beleid klinkt mis schien wat vaag, maar omvat heel veel. Het zijn de plannen die de provin cie opstelt om Zeeland te maken tot een fijne provin cie om te wonen en te wer ken voor alle inwoners. Daarmee wordt meteen duidelijk hoe het sociaal beleid raakt aan andere beleidsterreinen, zoals woningbouw, verkeer, milieu of economie. Concreet kan sociaal beleid inhouden: het.bestrijden van armoede en werkloosheid, van eenzaamheid of huiselijk geweld, het toegankelijk maken van voorzieningen voor ouderen en gehandicapten, zorgen voor een goed open baar vervoer, het ondersteu nen van vrijwilligerswerk, het bestrijden van discriminatie of pesten op school, zorgen voor een bloeiend verenigings leven in de steden en dorpen, enzovoort. G.C YI Om goede beleidsplannen te kunnen maken, is het van belang te weten hoe Zeeland er op sociaal gebied voor staat. Daartoe dient het eerder genoemde sociaal rapport, dat dit voorjaar wordt opgesteld door Scoop. Dit rapport bevat allerlei feitelijke informatie, zoals - om er maar een paar te noemen - werkloosheidscijfers, toegang tot internet, het inkomen van de Zeeuwen, het aantal en soort woningen en gegevens van de politie. Maar deze cijfers op zich zeggen lang niet alles. Minstens zo belangrijk is wat uw beleving is van de Zeeuwse maatschappij. Voelt u zich thuis in uw omgeving? Zijn er voldoende voorzieningen naar uw mening en kunt u die goed bereiken? Voelt u zich veilig in huis en op straat? Om hier een beeld van te krijgen, verspreidt de provincie vanaf half januari 19.500 enquêtes door heel Zeeland. De enquête wordt door Scoop uitgevoerd. Misschien heeft u er al één in de brievenbus gehad. In deze enquête vindt u vragen als: verricht u vrijwilligerswerk? Hoe tevreden bent u over de mogelijk heid om buiten te spelen bij u in de wijk of in uw dorp (grasveldjes, speeltuintjes, parken, pleinen, etc.)? Wat vindt u van het onder houd van de wegen, fietspaden en stoepen in uw regio en in uw stad of dorp? De provincie doet een dringend beroep op iedereen die een enquê teformulier ontvangen heeft, om de vragen zorgvuldig te beant woorden en het formulier ingevuld terug te sturen. Uw mening is van groot belang, voor uzelf én voor alle andere Zeeuwen. Hoe meer deelnemers, hoe beter het beeld dat de provincie krijgt van het 'gelukkig zijn' van Zeeuwen, van de zaken die goed gaan én de zaken die om verbetering vragen. Het meedoen aan de enquête is volstrekt anoniem. Gedeputeerde voor zorg en sociaal beleid “Ik hecht er bijzondere waarde aan om juist óók bij het maken van sociaal beleid naar buiten te treden en contact te maken met de Zeeuwse inwoners. Als provin cie willen we allereerst naar u lui steren. Aan welke voorzieningen De provincie Zeeland wil in 2004 samen met alle betrok kenen het provinciaal sociaal beleid voor de toekomst (2005-2007) ontwikkelen. Betrokkenen, dat zijn vooral de inwoners van Zeeland. Al dan niet vertegenwoordigd in een (maatschappelijke) organisatie. Sociaal beleid, dat gaat over allerlei zaken die invloed hebben op ‘hoe gelukkig Zeeuwen zijn’. Over uw regio, uw stad of dorp, de buurt en straat waarin u woont. Niet alleen inwoners die de enquête ontvangen, kunnen meewerken aan het nieuwe provinciaal sociaal beleid. Ook als u geen enquête krijgt, kunt u een bijdrage leveren: door uw stem te laten horen bij de organisaties die u kunnen ver tegenwoordigen. En door persoonlijk of in organisatiever- band mee te doen aan de publieke debatten die vlak voor de zomervakantie van 2004 plaatsvinden. Naast rust en ruimte noemt hij de sociale controle de belang rijkste positieve eigenschap van zijn woonplaats. ‘Er wordt op je gelet, in de positieve zin van het woord. Iedereen heeft contact met iedereen.’ negatieve spiraal: er komen minder jonge gezinnen naar kleine kernen, waardoor de scholen op springen staan omdat ze te weinig leerlingen hebben. Als er in een kern geen school is, blijven de jonge gezinnen’helemaal weg. Blijven de oudere forensen over, die rust kopen en elders werken, samen met de bejaar den. En dan is het snel gedaan met de leefbaarheid van een woonkern.’ heeft u behoefte, hoe veilig voelt u zich in onze maatschappij? Dit zijn slechts enkele vragen. Als provincie moeten we onze oren goed te luisteren leggen en daar ons beleid op afstemmen. Dit allereerst met u én in nauwe samenwerking met de Zeeuwse gemeenten, de rijksoverheid en de maatschappelijke organisaties op sociaal gebied." Adinda Kooijman-De Zeeuw (32) is een van de twee uit baatsters van De Drie Koningen, een brasserie-café in Groede, Zeeuws-Vlaanderen. Er komen jongeren van 15 jaar, op hun eerste echte avondje uit. Maar zestigjarigen zijn tegelijkertijd ook te gast in De Drie Koningen. Het res taurant kent een rustiger sfeer, gemoedelijk. Als na tien uur de laatste borden zijn afgeruimd, dimt het licht en gaat het volume iets omhoog; zo wordt het restaurant café. Adinda woont met veel plezier in Groede. ‘Er is best veel te doen voor zo’n kleine gemeenschap: voetbal, ten nis, jeu de boules. Er is een fanatieke dorpsvereniging, die ook veel dingen voor kinderen organiseert. Die mensen zijn heel enthousiast, zonder trut- foto: Anda van Riet Ifoto: Koos Borg

Krantenbank Zeeland

Bevelander | 2004 | | pagina 12