AXELSE COURANT Zuiddorps meisje bracht het tot kunstenares. f I RANG is alleen RANG als er RANG op staat J. C. VINK I 1 Frankering bij abonnement, Axel ZATERDAG 26 OKTOBER 1957 72e Jaargang No. 8 NIEUWS- EN ADVERTENTIEBLAD VOOR ZEEUWSCH-VLAANDEREN VERSCHIJNT IEEf1 l WOENSDAG EN ZATERDAG Drukker - UitgeefsterFIRMA J. C. VINK Red. en Adm.: Axel, Markt 12, Tal. 0 1155-646 HoofdredactieJ. C. VINK FIRMA Markt 12 AXEL. 1 _J BRILJANTE CARRIÈRE NA UNIEK EN GLORIEUS DEBUUT IN ZUID-AMERIKA. Dezer dagen hadden we de grote eer en het voorrecht mevr. Marie Cecile Willems- Moerdijk, die in een paar jaar tijds, na langdurige intense studie zulk een verbluf fende en succesrijke carrière maakte aan gene zijde van de evenaar, in de ouderlijke woning te Zuiddorpe te mogen intervieuwen over haar artistieke ervaringen sedert haar prille jeugd. Maar inzonderheid na haar phenomenaal debuut in Venezuela, sinds haar huwelijk. zonder het „Scala" van Milaan. Maar de grondslag voor haar carrière scheen nu wel gelegd. ÜML 1 Excelsior. Na een eerste vluchtige kennismaking des tijds bij een jaarlijkse schooluitvoering aan het Hulsterse Jansenius Lyceum waar Jo Vincent (destijds nog actief als zangeres werkzaam) optrad nam men in de intieme familiekring het besluit, deze lange jaren als beste Nederlandse zangeres bekend staande kunstenares aan te schrijven. En met succes. Bij een uitvoering van „Die Jahreszeiten van Jos. Haydn te Roosendaal verzocht Jo Vincent haar daarheen te komen, hetwelk prompt geschiedde. Hier zong de jeugdige Zuiddorpse „kun stenares in spé", maar het bescheid van mevr. Vincent was, dat ze zelf geen les gaf en dit op de meest stellige toon. Maar ze verzocht Marie Cecile" nu naar Overveen te 'komen naar haar huis. Altijd de wijze en hoogst deskundige raad harer moeder tot richtsnoer nemend vroeg ze haar welk oeuvre ze bij mevr. Vincent ten gehore zou brengen. Mevr, Moerdijk advi seerde Marie Cecile de aria van „De Konin gin van de nacht" uit Mozarts beroemde opera „De Toverfluit" te zingen. Eigenlijk betekende dit een mijlpaal in het leven van dit jonge en ongekunstelde meisje dat op een bijna volmaakte wijze deze prach tige vocale prestatie wist te vertolken. Een mijlpaal in de levens van moeder, zowel als dochter. Toen in innerlijke bewogenheid deze vo caal-muzikale test verlopen was, bleek mevr. Jo Vincent plotseling als verzwolgen. Zij bevond zich niet meer in de salon. Moeder en dochter, diep onder de indruk van de doorleefde emotionele ogenblikken keken el kaar vragend aan. Wat zou er nu gebeuren Minuten die uren leken te zijn, verstreken maar toen verscheen de gastvrouw, die zich intussen telefonisch in verbinding had ge steld met de alom in ons land bekende zang- paedagoge Ruth Horna in Amsterdam. „Zo gauw mijn man thuis is zal hij je per auto naar het station in Haarlem brengen en vandaar ga je naar Amsterdam Tegenstribbelen hielp niet en aldus ge schiedde. De reis werd gemaakt en zij arri veerde in Amsterdam-Zuid in gezelschap van haar moeder. Of „Marie Cecile" in deze ogenblikken van haar leven, die toch van beslissende in vloed voor haar toekomst waren, zo gedis poneerd was als gewenst zou zijn geweest, we weten het niet. Doch haar vastberaden heid en de sterke morele steun van haar moeder bleken het te winnen. Na een spon- taan-hartelijke ontvangst was ze volkomen gerustgesteld en weer werd haar kunstvaar digheid getoest en zong zij met een bravour en een warmte als behoorde ze tot de uit verkoren schare van de allerbeste beroeps- zangeressen. Ruah Horna bleek opgetogen en haar oordeel luidde dat de coloratuur volmaakt was maar dat er nog het één en ander ontbrak aan de rest Acht maanden lang trok „Marie Cecile wékelijks heen en weer naar Amsterdam. Daar ze in Zuiddorpe op de gemeente-secre tarie in functie was en de zaterdag steeds de les-dag voor haar was, vergde dit heel wat van haar persoonlijke inspanning en uithoudingsvermogen. Dank zij bijzondere bemoeiingen kreeg zij eerst door de mede werking van welgezinde vooraanstaande functionarissen een taak op het departement van Waterstaat, later gevolgd door plaari sing bij de inlichtingendienst van het de partement van Marine in Amsterdam. Ook nu weer naderen we iets van de in tieme sfeer. Een bijzondere samenloop van omstandigheden bracht haar allereerst in kennis via de ambtelijke functie met een violist van het Residentie-orkest en door deze bracht het toeval haar in connectie met de jongeman, die thans haar echtgenoot ge worden is en die voor studie in Holland Naar algemeen bekend verondersteld mag worden is deze thans 28-jarige kunstenares de enige en oudste dochter van het in onze streek algemeen bekende kunstzinnige echt paar Moerdijk-Van der Swalm. Vader Moerdijk, de thans 60-jarige ge meente-secretaris van Zuiddorpe heeft als kunst- en zangliefhebber meermalen (hoofd zakelijk door en dank zij zelfstudie) de aether doen trillen en getoond dat ook een amateur baszanger het tot hoogst verdienstelijke pres- tatie's kan brengen. Bij tal van feestelijke gelegenheden heeft hij als zodanig vaak hoog gewaardeerde proeven van zijn kunstzinnig heid ten bete gegeven, waarvan ons ook plaatselijk nog tal va hoogtepunten voor de geest zweven. Een andere herinnering van 17 jaren her was het succesvolle dirigentschap van haar hoogst muzikaal begaafde moeder, mevr. Moerdijk-Van der Swalm, die in de dertiger jaren na het verscheiden vpn wijlen de heer J. E. Blansaart, als diens opvolger door het toenmalige „Orelio"-bestuur was benoemd. Haar uitmuntende muzikale en vocale kwa liteiten waren het die „Orelodat toen in de Alg. Zeeuwse Zangersbond de hoogste plaats in de superieure afdeling innam, nog tal van jaren zich niet alleen daarin wist te handhaven, maar nog tot betere resultaten in staat bleek Insiders in Axel weten het maar al te wel dat dit in de eerste plaats te danken was aan haar grote kennis en spreken nog gedurig over de eminente eigenschappen van deze voorbeeldige dirigente wier naam door de Axelse minnaars van de vocale dilettanten kunst niet dan met loffelijke waardering wordt uitgesproken. Het is niet te veel gezegd dat „Marie Cecile" de kunstzinnigheid als het ware met de moedermelk heeft ingezogen. Maar het was ook haar moeder van wie zij haar eerste scholing ontving Reeds van kindsbeen af openbaarde zich da ook haar bewonderenswaardige aanleg en toen zij als schoolkind op een zeldzame wijze de bekende ook op woorden gezette beroemde wals „An der schonen blauen Donau" ten gehore (bracht, verwekte dit soms, naast veler bewondering, ook de na ijver van sommige schoolkameraadjes. Voor al als men haar vroeg wat zij dacht te wor den en men steevast ten antwoord kreeg „Zangeres". Een aardige herinnering hieraan ver telde zij ons, maar de intimiteit legt ons hier en daar het zwijgen op, hoewel het stof tot een pittig en levendig verhaal zou vormen. De jeugdherineringen van „Marie Cecile" bereikten een hoogtepunt toen zij reeds op 16-jarige leeftijd tal van beroemde opera- ari's op vaak ontroerende wijze wist te ver tolken, waaronder de meest bekende aria van „Rosine" uit de „Barbier van Sevilla" van Rossini. Toen zij als amper 19-jarige het bijzondere voorrecht had haar inmiddels zo zeer opge vallen stemgeluid, met dat bijzondere timbre en reeds bijna volrijpe coloratuur ter be oordeling ten gehore te mogen brengen voor niemand minder dan Vina Bovy, destijds cn tot voor twee jaar directrice van de Kon. Opera te Gent en weleer coloratuur-sopraan an de Opera's van Milaan en Parijs, ont- vig het nog ietwat bedeesde meisje een her nieuwde inspiratie. Haar gebaren, hoezeer óok van charme en gratie getuigend waren nog wat schuchter, maar haar stemgeluid was toen reeds zo bijna volmaakt zuiver, dat deze zangeres die we op bijna 60-jarige leeftijd een paar jaar geleden nog de rol van „Gretchen" in „Faust" van Gounod hoorden vertolken, uitriep „Jij moet naar Milaan Want hier is er niemand die je verder kan brengen." Mevrouw Moerdijk, zowel als haar vader vonden haar echter te jong voor dit expe riment. Het echtpaar Moerdijk was de me ning toegedaan, dat hun dochter ook op het pad der kunst vooruit zou kunnen komen vertoefde en een administratieve functie be kleedt bij de „V.E.T.R.A.P., een concern, dat de aanleg van havenwerken in Vene zuela in combinatie met een Venezolaanse maatschappij uitvoert. In 1955 volgde de echtverbintenis. Een huwelijksreis door Duitsland, Zwitserland en Italië volgde, alvorens men in oktober 1955 de reis naar het verre Zuid-Amerikaanse land zou ondernemen. Zou deze overgang naar het zonnige land het einde betekenen van haar vocale kun- stenaressenloopbaan Het zag er wel naar uit. Doch haar man was vertrouwd rr.et het muziekleven daarginds en hij was een an dere mening toegedaan. Venezuela werd een ware openbaring voor het jonge echtpaar. De thans rond het mil- lioen inwoners tellende hoofdstad Caracas opende grote mogelijkheden. We stellen ons voor nog nader het één en ander over dit bijzondere, enig mooie land te vertellen. Ook van de op 1000 meter hoogte gelegen ge heel gemoderniseerde hoofdstad, die ook weer omringd is van nog eens 1000 meter hoge bergen en zoals we uit kleurenopnamen opmaakten van een ongewone schoonheid is die we hier' in West-Europa eenvoudig niet in die zin aantreffen. De connectie's van het jonge paar brach ten hen aldra in aanraking met de „beau monde" in Caracas en in het midden van de artisten van naam. De eerste stoot tot het succes ging uit van de bekende folkloriste, componiste, impres- teren en alle kleedkamers gevuld waren met belangstellenden. Dit alles en nog veel meer werd ons door „Marie Cecile" op haar eenvoudige en on opgesmukte manier verhaald. Haar twee-en- een-half-jarig verblijf in het verre grote en zonnige land aan de overzijde van de Atlan tische Oceaan, dat voor haar als een tweede vaderland geworden is, waar ze buitenge wone triomfen heeft gevierd en zo grote bijval verwierf, heeft in bijzondere mate bij gedragen tot haar verdere vorming en ver volmaking van haar 'kunst. In die mate ook, dat haar thans door enkele vooraanstaande Nederlanders een beurs werd geschonken om nog één jaar aan haar studie tot nog hogere ontwikkeling als kunstenares te kun nen wijden. Met de „Oranje Nassau" één onzer nieuw ste en comfortabelste passagiersschepen is zij nu op een romantische reis terug gekomen naar het oude vaderland. Een prettige en meermalen onderbroken reis waarbij diver se havens werden aangedaan o.a. Port of Spain waarbij ze met de betoverende schoon heid van dit eiland kennis maakte. „Marie Cecile" is nu een jonge vrouw ge worden, die in enkele jaren tijds door erva ring gerijpt toch een levendig gevoel voor indrukken behield en ook belangstelling be hield voor alles en allen om haar heen. Tal van interessante, soms zeer merk waardige bijzonderheden kwamen we nog te weten. De populariteit van onze Zeeuwsch- sario en schrijfster van vele boeken Isabel Aretz, echtgenote van de dirigent van het Orchestre Nacional, Luis Philipe Ramon y Rivèra. Toen deze nader op de hoogte kwam van de begaafdheid van „Marie Cecile" en haar door 2Y2 jaar zangles tot de gewenste ademtechniek geschoolde stem, bleek het ijs dra gebroken en veroverde zij stormender hand de harten van de muzikale en artis tieke wereld in Caracas. Het begin van haar loffelijke carrière was begonnen. Van nu af aan volgde het ene succes op het andere en trad zij op voor de Culturele afdeling van het departement van Kunsten en Wetenschappen bij een concert dat in de Biblioteca Nacional van Caracas werd georganiseerd. De ene triomf volgde op de andere en de belangstelling in deze metropool w:as onge kend. Onder de vele bloemen en cadeaux bevond zich o.a. een prachtige bloemenmand van de minister. Regelmatig trad zij van toen af op voor de radio en televisie. Als één van haar meest protegerende persoonlijkheden bij het bovengenoemde concert ontpopte zich Teo- dora Aleman, een beroemdheid als sopraan zangeres, die alleen maar meer zingt voor liefdadige doeleinden en die de eerste was die haar met het behaalde uitbundige succes kwam feliciteren. Van to enaf vermenigvuldigde haar op treden zich in talloze grote concerten en recitals op de voornaamste concert-podiums. Een dik boekdeel gevuld met foto's en tal loze recensie s uit bladen in het Spaans, Engels en Nederlands doorbladeren we en daaruit bleek ons het enorme succes dat onze Zuiddorpse coloratuur-sopraan in dat verre en wonderschone land ten deel viel. Echter beperkte zich haar optreden niet tot de Venezolaanse hoofdstad. Ook Cura sao en Trinidad kwamen aan de beurt en ook hier wias haar optreden triomf- en succesvol. De Kunstkring op Curasao, haar optreden bij het Shell-festival en het her haalde optreden voor het „Peter Stuyvesant College" waren hoogtepunten van deze on vergetelijke reis, die zich ook richtte naar het op één na grootste eiland van Brits West-Indië. Aan het begin en het einde van het verblijf op dit eiland werden hier con certen gegeven in de Public Library en ver der in het Gouvernement Training College alsmede voor diverse scholen, terwijl ook radio-recitals werden gegeven. Overweldi gende belangstelling bestond bij het af scheidsconcert waarbij buiten de concertzaal het publiek nog vele rijen dik stond te luis- Vlaamse zangeres was buitengewoon en toen haar vader vanuit Zuiddorpe een schrijven aan haar richtte tnet als adres alleen er op vermeld Marie Cecile, can- tante, Caracas (zonder verdere aanduiding) werd deze prompt met één dag vertraging bezorgd, hetgeen in een stad met rond één millioen inwoners een welsprekend bewijs van deze populariteit is. Toen zij éénmaal voor een groot gehoor optrad werd een in de zaal aanwezige dokter plotseling weggeroepen voor een verlossing bij een jonge moeder. Later werd haar als aardige, maar veelzeggende bijzonderheid medegedeeld dat de kleine wereldburgeres gedoopt was met de namen „Marie Cecile". We zouden gaarne nog meer van deze bijzonderheden vertellen, die niet uit haar, doch meestal uit vader's mond werden op getekend, ware het niet dat we haar be scheidenheid hiermede zouden kwetsen. Haar wensvoltooide studie. Maar zo trok en wenkte het vaderland weer en betrad „Marie Cecile" wederom haar Zeeuwsch-Vlaamse geboortgrond. Na een kortstondige, maar verdiende rust in haar ouderlijk huis wacht haar een jaar van nogmaals ingespannen studie. Volleerd raakt men nu éénmaal niet zo gauw. En zeker niet in de muziek De door haar huwelijk onderbroken studie zal thans voltooid wor den. Daar staat ze nu eenmaal op. Laat ons hopen, dat we haar tijdens haar betrekkelijk maar korte aanwezigheid hier éénmaal kunnen horen Ten minste ja als ze er de tijd voor vinden kan. Ruth Horna, die zovele eminente zangers en zangeressen vormde zal ook haar grote gaven nog tot rijpere volmaaktheid weten te brengen. En daarna zal ze ons weer vaarwel zeggen Vaarwel Om in haar tweede vaderland dat haar zoveel vreugde en innige voldoe ning schonk nog weer duizenden van haar schone gaven te doen genieten. Haar liederenschat is groot en nog veel- zijdiger geworden Naast velen die op haar repertoire voorkomen als Mozart, Schubert, Hugo Wolf e.a. is Johannes Brahms haar lievelingscomponist. En nu de Zuid-Ameri kaanse compositie's de keus nog uitbreidden beschikt zij over genoeg variatie in haar omvangrijke repertoire. Zodat we de verwachting koesteren dat ze tijdens haar verblijf in het vaderland aan het verlangen van kunst- en zangliefhebbers een enkele maal tegemoet kan komen. Zeeuwsch-Vlaanderen mag fier zijn op deze jeugdige kunstenares 't G. ABONNEMENTSPRIJS: Losse nummers 6 cent Kwartaal-abonnement s Axel binnen de kom f 1,55 Andere plaatsen f1,75 Buitenland f 2,00 ADVERTENTIEPÏIJS: 8 c»nt per m.m. Bij contracten belangrijke reductie, fop «onden Mededelingen 20 cent per m.m. Kleinv Idvertentiën (maximum 6 regels) 1-5 regels 70 cent iedere regel meer 12 cent extra.

Krantenbank Zeeland

Axelsche Courant | 1957 | | pagina 1