Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaa 11 deren No. 66. VRIJDAG 18 NOVEMBER 1932 48e Jaarg. J. C. VINK - Axel. BERICHT. Adverteeren is verkoopen! De Raadszitting. FEUILLETON. De witte Bloem. Binnenland. Dit blad verschijnt eiken Dinsdag- en Vrijdagavond. ABONNEMENTSPRIJS: Per 3 maanden 75 Cent; franco per post 1 Gulden. Afzonderlijke Nos. 5 Cent. DRUKKER-UITGEVER ADVERTENT1ËN van 1 tot 5 regels 60 Cent; voor eiken regel meer 12 Cent. Groote letters worden naar plaatsruimte berekend. Advertentiën worden franco ingewacht, uiterlijk tot Dinsdag- en Vrijdagvoormiddag 11 ure. Voldoend aan den wensch van vele winkeliers, hebben we be sloten om de uitgave van het St. Nicolaas nummer uit te stellen tot heden over een week. Zooals bekend, hadden we plan dit heden te doen, doch bij onze colportage bleek het zeer velen te vroeg en hebben we gemeend goed te doen daarmede rekening te houden. Zij die dus aarzelden om nu reeds hun reclameadvertentie af te geven, of in te zenden, kunnen alsnog deelnemen en we raden hun in hun voordeel aan om van die gelegenheid te profiteeren Lees de U toegezonden.circu laire nog eens aandachtig na en neemt een beslissing, die beant woordt aan de leus van den tijd, nl Blijkens de officiëele bekend making zal er aanst. Dinsdag alhier weer openbare Raadsver gadering worden gehouden en wel ter behandeling van het meest belangrijke onderwerp, dat op de agenda kan worden ge bracht de jaarlijksche begrooting. Het ligt in den aard van de zaak, dat hierover inderdaad de gelijke bespreking kan worden gehouden en ook de bestudeering van de begrooting kan aanleiding geven tot gegronde opmerkingen en beschouwingen. Maarof het daarbij blijven zal, is een andere vraag. En zoo wordt niet zonder reden maar ook niet zonder gegronde vrees verwacht, dat gezien vroegere zittingen, Dinsdag een iangduiige vergadering de heeren zal vast houden op hun zetel langer wellicht, dan verscheidenen hun ner aangenaam is. Het is daar om, dat we meenen in hun geest Marie knikte zwijgend* te handelen, als we hier uitdruk ken, dat zulks inderdaad ook niet wenschelijk is. Wanneer we terugzien op vroe gere zittingen en ons herinneren de emotievolle momenten van een gespannen, persoonlijk vijandige houding tusschen sommige leden ondetling, dan is de vrees ge grond, dat de beraadslagingen van een hoog college, als de ge meenteraad, ontaarden in jongens achtig gekibbel. En nu moge dit misschien van af de tribune ver makelijk gevonden worden, voor zeker stijgt het aanzien van het college daarmede niet in de oogen van de burgerij, het grootste deel der kiezers, euenmin als van de autoriteiten en hoogere colleges, wier hulp de gemeentebelangen toch in vele gevallen ten dienste moeten staan. Bovendien zullen ook zij, die de zitting van amen tot amen bijwonen, zulks allerminst aan genaam vinden. (Over „amen" gesproken, vragen we ons af, zou het niet méér stichtelijk zijn, als bij deze zitting het gebed in de raadszitting maar werd afge schaft Want afgezien van het feit, dat de debatten nu en dan meer den schijn hebben van zoodanige op politieke winst beluste betoo- gen, dat zij op een verkiezings meeting niet verbeterd kunnen worden, speelt zelfs af en toe het persoonlijk element een rol in de besprekingen, welke tegen de waardigheid van zelfs een democratisch Raadslid indruischt. En dat ondanks het feit, dat zelfs nu en dan de leden zich geneigd gevoelen, om in de lei ding in te grijpen, overtuigd als men is, dat de ellenlange rede voeringen, soms nog het onder werp, noch het gemeentebelang, maar uitsluitend het partijbelang raken. En dan tenslotte, is er nog een factor, die zeer zeker ook van belang is om onder de aandacht te worden gebracht, nl. dat de notuleering dier zittingen van zoodanig kostbaren aard worden, dat naar we vernamen één enkele vergadering de gemeente op tachtig gulden onkos ten kwam, alleen voor de notulen, of zco men wil, liet stenografisch verslag. We gelooven, dat een en ander voldoende is om de hoop te ver tolken, dat we in de volgende regeeringsperiode van Axels Ge meenteraad, mede door de lei ding, een meer beknopte en za kelijke afhandeling zullen mogen zien van de aangeboden agenda. Tweede Kamer. Aan het verslag van de be- grootingsdebatten is nog het volgende ontleend De heer Albarda zeide bij de voortzetting van zijn rede o.a. nog, dat het dom was om de demonstratie van 8 Nov. tegen te werken. Het optreden der re geering ten deze was dictatoriaal. Al die tegenwerking heeft niets gebaat. De betooging is een groot stuk volkskracht geworden. Als de regeering zóó doorgaat, wordt het buigen of barsten. Maar dan zal het barsten zijn. Spr. kwam ten slotte op plan matige productie, waarbij de overheid een plan moet organi- seeren. De overheid weigert echter en zoo zal de arbeiders klasse het socialisme brengen. De heer Rutgers v. Rozenburg (C.H.) hield financiëele beschou wingen. Hij wees de verwijten af omtaent de buitengewone af lossingen uit de overschotten Had men dat niet gedaan dan zouden wij nu tientallen milüoe nen meer aan rente hebben te betalen. Wie er maar op los wil leenen, verhoogt de lasten voor de toekomst. Spr. besprak enkele middelen, die aan de hand zijn om meer inkomsten te verkrijgen. Hij was het eeus met dr. Wibaut, dat de opbrengst der successiebelasting niet voor gewone uitgaven mag worden aangewend. Ook de stichting van monopolistische bedrijven als door den heer Oudegeest bepleit, bestrijdt hij. Heffing ineens zou ons niet uit den brand helpen, maar ons voor één jaar helpen. Dit middel zou ieder jaar herhaald moeien worden en dan met afnemend succes. Spr. achtte het noodzakelijk ons te stellen op een lager niveau. Dit alleen kan op den duur redding brengen. De heer De Visser (C P.) be toogde dat de bourgeoisie haar ondergang nadert. Al duidelijker blijkt het verval van het parle mentairisme. Afgaande op de uitlatingen van de heeren Snoeck Henkemans, Colijn, Aalberse en Marchant, zoekt z.i. de heer- schende klasse naar een „een heidsfront van boven". Vervolgens werd betoogd dat alle maatregelen, welke door het kapitalisme zijn ondernomen, om de crisis te bestrijden, slechts hebben geleid tol verergering van de crisis, zooals trouwens door de communistische internationale is vestgesteld. De thans bestaande verhoudingen loopen uit op nieuwe botsingen en nieuwe oorlogen. Daartegenover stelde de heer Visser het productiestel sel van Sovjet-Rusland en con stateerde nogmaals het feit, dat men zich in Oost en West op gemaakt voor een oorlog tegen de Sovjet-Unie, welker vijfjaren plan hij als een voorbeeld voor de wereld stelde. Vervolgens kwam de heer De Visser op de catastrofale gevol gen van de crisis in ons land, werkloosheid en reactie. Niet 300.000, maar 500 000 menschen hebben geen werk. De daling van het indexcijfer heeft geen verhooging van koopkracht ge bracht. Behalve door de werk loosheid wordt het proletariaat geteisterd door aanvallen op het loon. De sociaal-democratische lei ders zijn mede schuldig aan de loonsverlaging der arbeidersklasse betoogde hij verder. Het proleta riaat heeft ook te vechten tegen die leiders. Deze wenschen zelfs een loonsverlaging bij een 40- urige werkweek. Waar men ook ziet, het is één stuk zwarte reactie. Vervolgens besprak hij het rapport-Weiter, dat hij qualifi- ceerde als een poging om de arbeidersklasse terug te dringen op het peil van een Indische koelie. Met kracht kwam hij op tegen de beweringen in dat rap port, dat de werkloozensteun te hoog zou zijn en dat er steun van f 26 per week zou voor komen. Spr. diende twee moties in, die echter niet gesteund werden. Een motie drong aan op een heffing ineens van de hooge ver mogens en inkomens; de andere was gericht tegen de cumulatie van pensioen, tractementen en verlofstractementen van boven een totaal van f 6000 uit de openbare kassen. De heer de Wilde (A.R.) be toogde dat alle andere vraagstuk ken moeten wijken voor een solied financieel beheer. Hij kwam er tegen op dat r.ien schade wil toebrengen aan het cultureele leven als men bezuinigen wil. Ten aanzien van de Regee- ringsplannen kwam 't den heer de Wilde voor dat de minister met de opcenten op de gemeen tefondsbelasting geen gelukkige hand heeft gehad. Wat de bezuinigingsmaatrege len betreft had hij van de zijde der sociaal-democraten geen voorstellen vernomen welke be zuiniging cp niet-strikt noodza kelijke uitgaven aangaven. Alle cultureele uitgaven zijn nog niet absoluut noodzakelijke uitgaven in een tijd, waarin men zorgen moet voor het allereerst noodige geld te hebben. Na bestrijding van de plannen van den heer Oudegeest, wees hij er den heer Albarda op, dat een heffing ineens de financieele positie van den staat verzwakt. Een tijd als deze is allesbe halve geschikt voor een extra- opcentenheffing op de dividend en tantième-belasting. Aflossing van staatsschuld moet gebeuren van de gewone middelen en niet uit leenir.gsgelden. Voor een Wordt vervo jd, AXE COURANT Bureau Markt C 4. Telef. 56. - Postrek. 60263. DE UITGEVER (Duitsche vertaling). 10* Zijn kalmte had ook op haar een weiraclige uitwerking'. Er zijn bij ons zoo oneindg veel hoeken en portalen eer men eindelijk boven komt, en 's nachts moet men niet aan spoken ge- lo >ven, anders is men er bij ons leelijk aan toe. En daarboven, aan dat venster, waarvoor de rozen staan, is z ker uw rijk? vroeg hij langzaam. Ik geloof, dat ik u dikwijls aan dit venster zie, freule. Mama heeft mij de bovenkamer aangewezen, antwoordde zij mat een lichten blos. Ik heb het daar geheel naar mijn c g n smaak ingericht en daar al mijn kostbaarheden verzameld, de rozen, du vinken en kanaries en tante Barbara. Marie, hoe lang is de vrouw van den minister toch weer op reis Je hebt het mij zooeven medegedteid, Viel tante Verja in. Vijf dagen, luidde het antwoord, waarop mevrouw Von Kartegg haar donkere oogen tot den knappen ruiter opsloeg. Hij beviel haar blijkbaar. Toen wendde 2ij zich weder tot haar protégé en gaf hem verder haar In structies, Tante Barbara? herhaalde Theo bald peinzend. Is dat misschien het poitret in olieverf, dat dicht bij uw Venster hangt En rekent u dat portret onder uw schatten Wat kon hij toch zonderlinge vra gen doen I Ja, bekende het jonge meisje, terwijl zij de oogen tot hem opsloeg. Ik houd veel van die oude tante. Zij is dikwijls mijn eenig gezelschap ge weest, wanneer ik zoo geheel alleen was en treurig, omdat niemand zich om mij bekommerde. Zij heeft mij altijd begrepen en Hebt u daarom die vriendin uit de galerij naar het stille bovenkamerje gebracht Met een raadselachtig strakken blik zag hij ernstig op haar neder. Meen. aniwoordde Marie treuiig. Mama is nitt zeer ingenomen met dat poit et, maar omdat het al zoo lang op den zolder stond, heeft zij het daar gelaten. Zij had zelfs niet gaarne, dat ik het bij mij nam, dat deed mij leed en daarom kreeg dat portret dubbele waarde en begon ik er allengs van te houder. Ik was immers altijd alleen. Barbara eveneens, wij pasten zoo goed bij elkaar. Kent u de geschiedenis, die aan dat portrit verbonden is Een schaduw zweefde over haar gelaat en bijna uitdagend wierp zij het hoofd in den nek, Ja ik ken de geschiedenis van die Barbara Qerrald, en toch heb ik haar lief... Dat is wonderlijk, niet waar mijnheer Qerrald Kalm en vrijmoedig zag zij op, een lichte blos bedekte haar wangen en haar lippen plooiden zich weder tot een glimlach* Het was alsof plotseling een zonne straal zijn gelaat bescheen. Op dit togenblik moest hij echter juist zijn aandacht wijden aan zijn paard, dat begonnen was te steigeren. Tante Barbara zal u daarvoor zegenen en ook die andere, ging hij met haperende stem voort, terwijl hij den teugel vaster aantrok, die haar bemind heeft. Toen hoorde hij dat Verja hem riep- Wat is uw verlangen, mevrouw de barones Mijn verlangen is, dat u hier komt om mij een paar vragen te beantwoor den, zeide de barones vrootijk. Ziet u nier, dat u bijr a in een sloot valt, mijnheer Gerrald?. Jjrras, rijd toch midden op den weg. Theobald keek naar den weg. Inder daad was zijn paard nauwelijks een handbreedte van de stort af. De schaamte welke hij, die een goed ruiter was, daarvoor gevoelde, zonwe als de eigenaardige glimlach van B and, joe gen hem het bloed naar de wangen. Hij liet het rijtuig voorbij, wendde zijn vos om en stak over naar de andere zijde. Wat rroet gij beideh een intcr- ressant gesp. k gevoerd hebbe-- I schet ste de schoone vrouw, dat u niet eens den afgrond zazgt, die aan uw voeten gaapte I Of maakte de geur der bloe men u duizelig?.., A propos, Marie je verliest daar een roos. Brand lachte laid en mompelde: „Charmant," terwijl Theobald de ba rones ernstig aanzag. Het is een gebrek van mij, dat ik mij door elke onverwachte gebeur tenis van mijn stuk laten brengen, sprak hij, met een poging om te glimlachen. Ook ben ik inderdaad een groot lief hebber van bloemen en als men eens klaps een 2eldiame bloem op rijn wee ontmoet, is dat een treffends verrassing. ik heb in den iaaislen tijd zoo weinig gelegenheid gehad om met dames om te gaan, dat dit aangenaam toeval wel in staat is, mij verlegen te maken. Verj ,'s spotternij verstomde onder zijn ernstigen blik. Ik heb verleden jaar met leedwezen uw verlies vernomen, sprak zij deel nemend, en b:sef te meer uw droef heid, ondat ook ik voor eenige jaren aan het sterfbed mijner moeder heb gestaan. Doch de opofferende liefde van mijn man heelde de wond en de vele bewijzen van vrienpsGhap, die ik dagelijks ontving, droegen er ook veel toe bij om mij afleiding te verschaffen. U staat geheel alleen, nietwaai G tbcel alieer. Hebt u geen familie, nut wie ge kunt verkeeren Hij schudde weemoedig het hoofd. Niemand op de gehede wereld Verja ontroerde door den toon, waar op hij dit zeide en gevoelde oprechte belangstelling voor den knappen j mk- man, die zoo verlaten was. U leeft geheel afgezonderd van de wereld, naar ik gehoord heb, her- ra n zij, hebt gij ook geen vrienden meer, Hj wie gij uw hait kunt gil» st men - Neen, antwooidde hii treurig, ik heb de wereld leeren veraci ten. Brand is de eenige, die zich bij mij heelt aangesloten, aan hem alleen heb ik oenige aangename oogenblikken te dan ken, Waaronder ook deze. Vtrji zag hem vriendelijk aan Hij beviel haar steeds meer, misschien wel omdat zij niet dikwijls gewoon j 'was zoo oprecht te hooren spreken, i Doctor Brand wil hier conversatie Louden, sprak zij, hij heeft mij ook ven bezoek beloofd j maar, liet zij er schalks op volgen, als gij de wereld haat, kan ik onmogelijk hopen u ooit in onzen kring te kunnen begroeten. Als ik de wereld in 't algemeen haat, heeft dit tot gevolg, dat ik en kelen, die er toe behooren, des te hoe- ger vereer. Zoudt u m(j willen verguc- nen, miin vriend te vergezellen U zult mij steeds welkom zijn, mijnheer Oerrald, antwoordde de baro nes. Weliswaar verbiedt de hofrouw elk groot feesr, maar vriendschapsbt- zot ken acht zij wel geoorloofd. Marie had tik woord met innige vieugde aangehoord en wierp een snel len blik op hem, hij zag dien en glim- lichte. Daarna weid zij wtder door Brnnd in te bag genomen, die haaf een belangwekkend vertoog httldover de ontwikkeling der lentekiemen, waar bij hij nu en dan een kleine vergelij king met de liefde in het menschelijk hart liet doorvloeien. Rondom het ge zelschap was het stil en plechtig en uit het j >nge groen klonk een lied t „Zag een knatp een roosje staan..,, VÜI Pluto draafde op zijn dagelijkschen wand.l it bedaard langs den stiaatweg naar den „molen Daar aangekomen. w«erp zijn berijder een knecht de teugels toe en sprong de s'.eenen sloep o,» - Aan de deur trad GerraK't ,met den hoed in de hem te gemoet. Stoor ik u? vroeg Brand. Ik kom slechts voor 'n paar minuten. Volstrekt niet waarde vriend verzc& kerde Theobald voorkomend. Oekomt juist bijtijds om mijn gast te zijn, 't is mij sen aangename afwisseling in uw geze> schap t: kunnen dineeren.

Krantenbank Zeeland

Axelsche Courant | 1932 | | pagina 1