,\o. 81 Zaterdag 3(5 Januari 1915. 30e Jaarg. LAATSTB U Ktllfc. Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen. F. DIELEMAA Buitenland. FEUILLETON. v 0s JJ ,Q£i. -"JmjSBsêËr Dit blad verschijnt eiken Dinsdag- en Vrijdagavond. ABONNEMENTSPRIJS: Per 3 Maanden 50 Centfranco per post 60 Cent. Voor Bslgië 70 Cent. Afzonderlijke Nos. 5 Cent. DRUKKER—UITGEVER AXEL. ADVERTENTIEN van 1 tot 4 regels 25 Cent; voor eiken regel meer 5 Cent. Greote letters worden naar plaatsruimte berekend. Plaateing 3/2 maal. Advertentiën worden tram» ingewacht, uiterlijk tot Dinsdag- en Vrijdagnamiddag TWEE aren. DE OORLOG. De strijd in België en Frankrijk. De officiëele berichteu van het Wes telijk oorlogsterrein zien er, oppervlak kig beschouwd, evenzoo uit als de vori ge dagen, maar bevatten in waarheid belangwekkend nieuws, en wel in het bizonder uit de streek van Verdun. Ten Oosten van Verdun, loopt het iront, dat ten Noorden om deze resting heeubuigt, rechtstreeks naar het Zuiden tot St. Mibiel, vandaar loopt het naar Pont a Mousson, en wel tot voor eenige dagen met een Noordwaartschen boog, die bijna tot Thiaucourt reikte. De gevechten bij Abprémont en -Flirey wezen erop, dat die Noordwaartsche bocht thans verdwenen is in bet Irout tusschen St. Mihiel en Pont a Mousso'u, Verschillende omstandigheden geven tanleiding tot het vermoeden, dat de Duitschers bij Verdun een actie van beteekeni# voorbereiden. In dat ver band wijsi de N. R. Crt. ook op hun voortdurende aanvallen in de Oostelijke irgonne, waar zij Zuidwaarts trachten door te dringen. Het heette in de officiëele Duitsche berichten telkens, d t die aauvallen vorderden, maar hoever werd niet vermeld Nu echter melden de IJuit- tchers, dat zij in Argouue een Fransch iteunpunt hadden veroverd aan den Romeinschen heirweg. Dit is een aau wijzing Noord Zuid,, want die weg loopt van Chalons.sur Marue naar Verdun over St. Méuehould, van West naar Oost Roman van Gjsorgr Ohnbt. {Nadruk verboden.) Haar stem was steeds zwakker gewor den en met moeite uitte zij die laatste woorden. Een diepe ontroering had zich langzamerhand van haar meestergemaakt zonder dat zij de kracht had zich daar tegen te verzetten en voor 't eer3t, zoo lang Armand haar kende, begaf haar beur trots en was zij zich niet langer meester. Geroerd, nu hij haar even aan gedaan zag, als hij zelfs was, wees hij baar, die woorden, welke bijna een bekentenis waren, hoorende, met de hand hartstochtelijk af. »De waarheid,* hernam hij, »o, zeg Diet dat ik u die verborgen heb »Toch is dat zoo,zeide zij zacht. »Als 'k van den eersten dag geweten had, dat gij niet vrij waart, dat gij een vrouw hadt, zou ik mij gewapend hebben tegen bet gevoel dat gij bij mij kondt opwekke i. Ooch gij hebt mij bedrogen... O! G.j hebt niet gelogen Gij hebt nagelaten mij te zeggen wat ik belang ha i te wefleu {n onvoorzichtig genoeg heb ik het a Diet gevraagd. Eu toert ik wist dat gij behoordet aau een ander. dwars door de Argonne heen. In de vroegere berichten werd 4e loop van Met front in de Argonne aange geven over Vienne la Ville, Pour de Paris en Boureuilles, m. a. w. langs een liju, die gemiddeld tipu K.M. ten Noor den van den grooten weg ligt, waar de Duitschers nu een steunpunt hebben veroverd. Deze zijn dus 10 K. M iu de Argonne vooruitgekomen Voorts is bet waarschijnlijk, dat de plaats waar de Duitschers den Romein .schen weg hebben bereikt, minder dan 10 K,M. ten Oosten van St. Méuehould ligt. Waut nadert men den weg van het Noorden, dan moet men, als men het verder dan 10 K.M. ten Oosten van St. Méuehould doet, eerst over deu spoorweg héén. Huiden de Duitschers dus een gedeelte van den spoorweg bezet, dan ha ideti zij het stellig niet onvermeld gelaten. Wij kunnen dus wel als wiarschijn lijk aannemen aldus* de N. R. Crt dat de Duitschers in de Argonne op de heuvalrij tusscben de Aisne en de Biesme voorwaarts zijn gedrongen. Zij staan daar nu vrijwel vlak ten Oosten van Verdun, zoodat de boog om die vesting we^r iets verder, te weten tot de helft gesloten is. Van niet minder belang schijnen de gevechten, die even tep Noorden van Soissons worden geleverd, dat is op bet punt, waar het front eeniger mate naar bet Noorden begint om te buigen. Van daar meldden de Duitschers bet mislukken van een aanval der Pranscben en de hervatting van den »Lucie Hij boog zich voor haar als in zinsver bijstering, hield haar handen in de zijne geklemd en op zijn voorhoofd, in zijn oogen, straalde een boveumenschelijk geluk. Zij trok zacht haar handen terug bedekte daarmede, als schaamde zij zich haar gelaat en bleef een oogen blik stil zwijgend zitten. Haar boezem hijgde, tranen vloeiden langs haar blanke vingers. »Lucie!» herhaalde hij smeekend. zijn hart verscheurd door die kuische smart van hel aanbiddelijke meisje. Hij durfde niets meer zeggen, hij wilde haar niet vragen het woord uit te spreken dat zij had ingehouden, het woord van haar wanhoop, nauwelijks zichzelve be kend. toen zij 'wist dat hij, dien zij zoo geheimzinnig koos tot haar levensgezel, niet vrij was. Hij zag haar weenen, belust op die traueo, die hij Had kunnen drinken als een godendrank, gelukkig te weten dat'zij hem zedelijk behoorde, wanhopig te weten dat zij lichamelijk voor altijd voor hem was verloren. Plotseling hief zij Met hoofd op eD Arrihand haar d ior tranen bevochtigd gelaat too- nende, zeide zij met een droeven glimlach op de lippen »Thans kunt gij er u op verhoovaa-rdi- geu er mij toe ge brac it te hebben u te zeggen, dat, ook ik u liet h-b! Ik was er mij helder bewust van vóór dit uur uw snaait was noodig om het mij te doen strijd, en de Pranschen geven in hun bericht te kennen, dat de Duitschers er een «belangrijken aanval" doen. Het Fransche gezantschap te 's-Gra- venhage maakt het volgende commu niqué betreffende de krijgsverrichtingen opeubaar Den llden Januari zijn ten noorden van Soissons zeer bewegelijke gevechten geleverd rondom de loopgraven, die we den 8sten en den lOden Jan. hebben veroverd. De vijand heeft in de loop van den dag verscheidene aanvallen ondernomen, die we hebben afgeslagen, hem belangrijke verliezen toebrengende. Van Soissens tot Reims had een artille riegevecht plaats. Ome zware stukken hebben krachtdadig de batterijen van den vijand beschoten, evenals de bom men werpers in Champagne. In de streek van Souain heeft ons geschut zeer nauwkeurig op de vijandelijke loopgraven geschoten, evenals op de verdekt opgestelde mitrailleuses. Bij Perthes is het kleine fort, dat ten N. van de boerderij van Beauséjour is gelegen, het tooneel geweest van een hardnekkigen worsteling. De vijand is er iu geslaagd een loopgraaf aan te leggen binnen in bet verdedigingswerk waarvan wij bet vooruitspringende ge deelte in ons bezit houden. Op de Miasbeuvels zijn twee aanvallen der Duitschers, de eene op het boich van Conseavoye, de andere op het bosch van Boucher, afgeslagen. Verschillende berichten. Baron von Bissing, de Duitsche gou verneur-generaal van België, heeft, naar begrijpen, want ik voelde mij even onge lukkig als gij, doordat mijn gevoel hetzelf de was als het uwe, Ja, alles wat duister iu mij was is thaus duidelijk geworden, ik weet thans waarom ik heb geleden, waarom ik nog lijd Tusschea deze twee bekoorlijke wezens, die elkaar hun liefde bekend hadden, ■ontstond thans een plotselinge gedwon genheid. Nauwelijks durfden zij elkaar aanzien ed zij wisten niet meer wat te zeggen. Zij waren verlegen en koel ge worden. Naast hun zielsverrukking kwam e--.ii gevoel van bitterheid, veroorzaakt door het bewustzijn, dat hun liefde on rechtmatig was. Zij schenen twee ver liefden, die op het oogenblik dat een hunner voor laugen tijd gaat vertrekken een laatst hartverscheurend afscheid nemen. Dat was inderdaad de schaduwzijde vau hun"" vreugde: zij voelden dat zij moesten scheiden, dan dit uur, waarin wederzijd8che liefde hen vereenigde, het eenige was voor ftéo. Zij sloegen tegelijk de oogen op en lazen die gedachte in elkanders blik. Het was Lucie, die den moed had dit treurig punt aan te roeren. »Toen ik u verzocht vanavond tot mij te komen,* bracht zij uit, »was dat, om u mijn plan tot vertrek mede te deelen. Dat plan kan, gij begrijpt zulks, niet gewijzigd wordeu door de verklaringen, die wij elkaar gegeven hebben. Dat vertrek wij in de Tijd lezen aan alle priester! in het bisdom Mechelen het volgende rondschrijven gericht: Kardinaal Mercier te Mechelen heeft mij, na mijne aanmerkingen betreffende de het volk opruiende en verontrustende uitwerking van zijn herderlijk schry ven schriftelijk en mondeling de verklaring afgelegd, dat hij zulk een bedoeling geenszins heeft gehad. Hij heeft er juist den meesten nadruk op gelegd, om den bevolking op de noodzakelijk heid van gehoorzaamheid te wijzen aan de macht, die het land bezet houdt, zelfs indien een Belgisch vaderlandslie vende zich inwendig in opstand zou gevoelen tegen het Duitsche bestuur. In geval ik echter eene opruiende uit werking zou vreezen, zou de kardinaal er niet aan vasthouden, om van zyne geestelijkheid te verlangen, dat, xooals in het slotwoord verklaard wordt, het herderlijk schrijven volgens de oor spronkelijke bedoeling, herhaaldelijk zou worden voorgelezen op de volgende Zondagen, en dat het verspreid xou worden. Dit vooropzettende, hernieuw ik der halve het verbod van 2 Januari j.L, betreffende de voorlezing en versprei ding van het herderlijk schrijven. Ik wijs er de geestelijken op, dat zij in strijd met de mij schriftelijk voorgelegde bedoeling van den kardinaal zullen handelen, in geval zij dit, mijn verbod niet nakomen. Op vele plaatsen in het aartsbisdom weigeren naar de Tijd verder mee deelt de geestelijken te gehoorzamen aan dit nieuwe bevelschrift. Zij ver- zal nu nog smartelijker zijn, dat is alles maar het is daardoor niec minder noodig, Ik wilde u verzoeken, mij de moeilijkheid te besparen, mevrouw de Fontenay mede te deelen, dat ik haar huis verlaat. Ik zou u een briefje gelaten hebben, waarin ik mijn vertrek mededeelde, opdat gij beveiligd zoudt zijn voor haar argwaan en om mij zelve te beschermen tegen lasterlijke veronderstellingen. Ik weet thans niet meer hoe te handelen, ik ben bang u in ernstige ongelegenheid te breugen an de gravin leed te veroorzaken. Mijn geestkracht laat mij een weinig in den steek ik heb verdriet wees dus zoo goed mij te raden.* Hij had haar met eerbiedige bewon dering aangehoord. Haar alleen bezorgd ziende voor de zekerheid van anderen door haar reinheid veilig tegen iedere slechte gedachte, zeker van hem en zich beroepende op zijn eer haar te raden in een dergelijkeu moeilijken toestand, was hij er trotsch op bemind te worden door dit edele meisje en hij beloofde zichzelf te trachten haar te evenaren in moed en waardigheid. >Gij moet vertrekken, Lucie,* ant woordde hij, »en hoe veel leed het mij ook doet, ik raad u heen te gaan zonder een dag langer te wachten. Het zal mij door mijn houding gelukken de vrees der gravin te verdrijven en haar gerust te stellen, haar te beveiligen tegen zich zelve, de taak te voleindigen, die gij zoo COURANT.

Krantenbank Zeeland

Axelsche Courant | 1915 | | pagina 1