No. 6. Woensdag 24 April 1912. 28e Jaanr- Nieuws- en Advertentieblad voor Zeeuwsch-Vlaanderen. F. Buitenland. D't blad verschijnt eiken Dinsdag- en Vrijdagavond. ABONNEMENTSPRIJS: Per 3 Maanden 50 Centfranco per post 60 Cent. Voor België 70 Cent. Afzonderlijke Nos. 5 Cent. DRUKKER—UITGEVER AXEL. ADVERTENTIEN van 1 tot 4 regels 25 Cent; voor eiken regel meer 5 Cent. Groote letters worden naar plaatsruimte berekend. Plaatsing 3/2 maal. Advertentiên worden franco ingewacht, uiterlijk tot Dinsdag- en Vrijdagnamiddag TWEE uren. De Italiaansch-Turksche Oorlog. De bevelhebber van de eerste divisie van het tweede Italiaansche eskader deelt mede, dat er bij Samos een Tnrksche kanonneerboot, die naar het eiland wilde ontvluchten, in den grond is geboord. Dat zal dezelfde kanonneerboot zijn, waarvan de Turksche regeering heeft gemeld, dat de bezetting van Samos haar had laten zinken, nadat de bemanning met de kanonnen aan wal was gebracht. In Saloniki heeft de tijding van het beschieten van de Dardanellen de op winding van de bevolking, die toch al groot was tengevolge van den uitslag van de verkiezingen en de beroering, door de Balgaren teweeggebracht, zoo danig aangewakkerd, dat alle zaken stilstaan. DUITSCHLAND. Voor het hof der gezworenen te Duis burg heeft de mijnwerker Reissner terecht gestaan, wien ten laste gelegd werd, dat hij agenten van politie met steenen ge worpen en met een dolkmes bedieigd had. De beklaagde werd tot 15 maanden j gevangenisstraf veroordeeld. Van belang was bij de behandeling van dit proces, dat Reissner veroordeeld werd op grond van getuigenissen van agenten, die gedeeltelijk met elkaar in strijd waren. Verder veroordeelde de strafkamer te Duisburg zeven vrouwen wegens het beleedigen van werkwilligen tot gevan genisstraffen, tot 4 weken toe. FRANKRIJK. Een aan het ministerie van buiten- landschezaken ingekomen telegram meldt, dat de Fransche troepen, volgens een te Tandzjer ontvangen dradelooze telegram, zich na een hevig gevecht meester ge maakt hebben van de door de opstande lingen binnen Fes bezette posten. De rust is hersteld. Volgens berichten, in den avond per dradelooze telegraaf uit Fes ontvangen, zijn de menschen, die toevlucht in het Magzen gevonden hadden, nu opgenomen in het verblijf van generaal Brulard. Volgens berichten van generaal Brulard, zou de opsTand voortduren. Het binnen dringen in de stad kostte den Franschen troepen 9 dooden en 7 gewonden, van wie 2 officieren. Het is nog onmogelijk het aantal slachtoffers vast te stellen. Men spreekt van tien. De nacht is kalm geweest. Aan de voorposten werden lichte aanvallen afge slagen. De lijsten met de namen van de in veiligheid verkeereude Europeanen komen te Tandzjer in, maar zij zijn on volledig en men vreest wel, dat enkele alleen wonenden het slachtoffer van de fanatieke Mooreu geworden zijn. Een patroelje heeft het Fransche hotel ontzet, waarin eenige Europeanen stand hielden tegen de muitelingen. De artillerie heeft de wijk, waar de opstandelingen zich ophoudeD, beschoten. PORTUGAL. De regeering heeft een telegram uit Port Darwin ontvangen, meldend dat de in opstand verkeerende inboorlingen van Oeikoesi twee sergeanten hebben ver moord. De regeering heeft toen besloten, 400 man Europeesche troepen van Lissa bon naar Timor te verschepen. Later heeft de regeering een nader bericht ontvangen, dat heel Portugeesch Timor in opstand verkeert. Oe scheepsramp van de Titanic. De verhalen der geredden komen nu los, in bijna onrustba'ende hoeveelheid. Onrustbarend omdat we vreezen, dat nieuwe misverstanden er het gevolg van zullen zijn. Op verscheidene punten het al of niet heerscheu van een paniek, de wijze, waarop de kapitein der Titanic den dood heeft gevonden, het al dan niet schieten op vooruitdringende mannen bij de redding wijken de verhalen van elkaar af. Intusschen, veel belang rijke gegevens worden door de overleven den verstrekt, en commentaar en'samen- vatting zal eerst na eenige dagen met vrucht mogelijk zijn. We laten hier de voornaamste brokken uit de overgeseinde verhalen volgen. Er zijn verschillende tegenstrijdige ver halen over het uiteinde van Smith, den kapitein van de Titanic. Het meest on waarschijnlijke is, dat hij op decommaodo- brug zelfmoord zou hebben gepleegd. De meesten van de passagiers, die door de Carpathia zijn gered, meenen den gezagvoerder heldhaftig op de commaudo- brug hebben zien standhouden, totdat 't schip wegzonk, tenzij hij toen over boord sprong of werd weggeslagen. Het verhaal van zijn zelfmoord kan naar uit Londen geseind wordt misschien verklaard worden door hetgeen Moodys, de kwartiermeester van de Titanic, heeft meegedeeld. Moodys vertelde, dat tijdens het begin van de ramp de 1ste officier het bevel voerde, terwijl Smith het com mando had overgenomen, toen de eerste zelfmoord had gepleegd Onder hen, die Smith op de commando brug hebben zien staan, behoort ook Daniel, uit Pniladelphia, die een cor respondent voorts heeft verteld, dat 5 minuten na de botsing iedereen aan boord eensklaps krankzinnig scheen te zijn geworden. Mannen en vrouwen vochten als razendeu, beten en krabden elkander. »Kijk maar eens naar mijn blauw oog en de schrammen op mijn gezicht, dat heb ik alles opgedaan gedu rende die vechtpartij. Honderden sprongen overhoorde. De ooggetuige George Branden vertelt ook op zijn wijze, hoe kapitein Smith omkwam. De kapitein stond geheel alleen op het dek. Een golf wierp hem om, maar hij stond weer op. Terwijl 't schip zonk, werd hij nogmaals door een golf neergeslagen. Toen verdween hij uit het gezicht. Kolonel Gracie ontkent, in strijd met andere berichten, nadrukkelijk, dat er op de mannen aan boord geschoten is. Er is slechts eens een revolver afgevuurd en dat was alleen om de tusschendek- passagiers schrik aan te jagen. Een redacteur van de New-Yorksche World, die zich op de Carpathia bevond, heeft vele geredden tijdens de reis naar New-York geïnterviewd. Hij vat hun indrukken als volgt samen De officieren van de Titanic wisten van de aanwezigheid der ijsbergen vele uren voor de botsing af. Niettemin werd de vaart, die bijna 23 knoopen per uur bedroeg, niet verminderd. De sloepen waren, naar ook deze journalist hoorde, ontoereikend om alle passagiers te redden, om van de bemanning niet te spreken. De regel: »Vrouwen eerst, werd mede toegepast op de mannen met gezinnen dezen werden teruggezonden, ofschoon de alleen voor de vrouwen bestemde reddingsloepen slechts halfvol waren. De waterdichte schotten hebben de Titanic slechts tijdelijk drijvend gehouden. De zegslieden vaa den interviewer ver klaarden allen, dat op het binnendringen van het ijskoude water verscheidene ontploffingen zijn gevolgd, waardoor de Titanic vaneen is gebroken. Deze in lichtingen zijn bevestigd door den stoker Jones uit Southampton. Jones voegde daaraan toe, dat er 4 reddingssloepen zijn omgeslagen, toen de Titanic wegzonk en dat het neervallen vau ijs op het bovendek van de Titanic velen heeft gedood. De geredde tweede Marconi-telegrafist Harold Bride, vertelt, dat de eerste tele grafist, Philips, tot het laatst toe op zijn post is gebleven. Bride, noch Philips hadden het dreigend gevaar vermoed en de gezagvoerder Smith evenmin, omdat hij Pnilips aanvankelijk verzocht had het noodsein uit te stellen. Bride zay; iemand op Pnilips in het seinhuisje toekomen om hem den zwemgordel, dien hij aan had, af te nemea, waarop Bride den kerel doodde. Eenige getuigen hebben Stead steeds bezig gezien om vrouwen en kinderen te redden. Over de verschrikkelijke tooneelen, even voor het schip zonk, wordt o. a. nog dit gemeld Bij twintigtallen sprongen er van de achtergeblevenen in een paniek overboord, anderen klauterden als waanzinnig tegen het achterschip op. Toen het schip weg zonk, werd de helling steiler. Honderden verloren hun houvast en gleden in het onstuimige water, waar velen van hen snel verdronken zijn, ofschoon honderden anderen zich aan vlotten en wrakstukken vastgeklampt hebben. Hun aantal werd vermeerderd door hen, die sterk en ge lukkig genoeg waren om uit de draaikolk van het zinkende schip weg te komen. Kolonel Gracie vertelt nog, hoe hij uren met anderen op een vlot gestaan heeft, twee aan twee, met de ruggen tegen elkaar, en zich iu evenwicht houdende. Zij vreesden voor de minste beweging om het evenwicht niet te verbreken. Zelfs toen er op het vlot gefluisterd werd dat een stoomschip naderde, durfden zij zich nog niet te verroeren om uit te zien. De White Star-lijn heeft de volgende opgave verstrekt van het aantal geredden lste klasse-passagiers 202, 2de klasse 115, 3de klasse 178; leden der beman ning 206, officieren 4; zijnde een totaal van 705. Het aantal omgekomenen bedraagt volgens dezelfde opgave 1635. Duizeuden verwanten en vrienden wachtten de geredden te New-York op Toen de Carpathia in 't zicht kwam, barstten velen in tranen uit. Vijftig ambulancewagens stonden gereed, om hulp te verleenen. Gelukkig bleken de meest sombere geruchten, die waren geseind, bijv. 250 doodea aan boord vau de Carpathia, ongegrond. Wel waren er eenige gekwetsten onder de geredden, waarvan sommigen ernstig. Dezen wer den spoedig naar de gasthuizen over gebracht. Het was een vreemd schouw spel, de geredden vau boord te zien komen, in velerlei grillige, in der haast aangeschoten kleedij. De New-Yorksche correspondent van het Berl. Tagebl. geeft een uitvoerige schildering van de aankomst der schip breukelingen. Hier kwamen, zoo vertelt hij, twee jonge mannen zeer opgewekt van het schip, daar een bonte rij vrouwen en mannen, de eersten gedeeltelijk in feestelijke avondkleedij, gedeeltelijk in morgenjapon of nachtgewaad. Eerst heerschte er diepe stilte öp de pier, maar spoedig werd deze stilte door luid weenen en de kreten van elkaar ontmoetende familieleden verbroken. Intusschen wer den de gewonden, deels door dragers, deels in draagbaren, voorbijgebracht. Alles dwarrelt door elkaar. Er is geen denken aan, eenige bruikbareinlichtingen te krijgen. Maar in ieder geval waren de geruchten van de aanwezigheid van vele dooden aan boord overdreven. Het beeld van ellende wordt verzwakt, doordat de passagiers van de Carpathia tegelijkertijd het schip verlaten. Jonge dames met gehavende avondtoiletten, anderen met nauwelijks opgestoken haren en in nachtgewaad, jonge AmerikaanscheD, lieten haar kalmte blijken. Een oude heer steunt op twee bege leiders; zijn voeten zijn bevroren. Schok kende ontmoetingen vinden plaats, maar weinigen kunnen iets samenhangends vertellen. Ik sprak iu 5 minuten tijds met 2 personen, van wie de een mij verzekerde, dat het strijken der booten rustig in zijn werk gegaan is en dat de achtergeblevenen niet ten volle het besef gehad hebben van het groote gevaar, terwijl de ander vertelde, dat een deel der mannen door de officieren met de revolver ervan teruggehouden moest worden, zich op de booten te storten. Bijna eindeloos is de menschenstroom. over de landingsbrug. Dan vertelt de corr. eenige veriialen van geredden, uiteenloopend, maar waar uit wel schijnt te blijken, dat er een ketelontploffing heeft plaats gehad en ook, dat vele personen in de booten be zweken zijn. Ook dat de Titanic, ondanks de vele waarschuwingen, haar grootste snelheid ontwikkeld had. Op de Carpathia ontruimdeu de pas sagiers hun bedden voor de schipbreuke lingen. Als er meer booten geweest waren, hadden nog honderden menschen gered kunnen worden. De stroom verhalen van de overleven den, hoe de ramp precies in haar werk is gegaan, houdt aan. con

Krantenbank Zeeland

Axelsche Courant | 1912 | | pagina 1