Geef de pijp maar aan Gerard De rechten van het kind in tien prachtige tekeningen Amnesty voert actie tegen de doodstraf Leerling van lom-school kan meestal aan de slag MIDDELBURG - Martelen, folte ren, verbranden, ophangen, verdrin ken. Voorbeelden van barbaarse methoden om misdadigers te straf fen. Of om tegenstanders van een re gering uit de weg te ruimen. Op dit moment zijn er nog ruim hon derd landen, die de doodstraf uit spreken en ook uitvoeren. Dat moet veranderen, vindt Amnes ty International. Deze mensenrech tenorganisatie wil de doodstraf uit bannen. „Terecht", zeggen Berry Stroucken en Riet de Feijter van de Middel burgse werkgroep Amnesty. Berry: „Ieder mens heeft recht op le ven. Ook een misdadiger. Natuurlijk verdienen ze straf. Maar nooit de doodstraf'. Waarom niet? Riet: „De doodstraf is onherroepe lijk. Het komt voor, dat gevangenen na hun dood onschuldig blijken te zijn. Dat is een afschuwelijke ge dachte". Eerlijk proces Dagelijks worden er over de hele we reld mensen terechtgesteld. In lan den als Nigeria, Rusland en China gebeurt dat vaak zonder een eerlijk proces, vertelt Berry. „Deze gevangenen krijgen geen ad vocaat om hen te verdedigen. Er is geen mens, die zich om hun lot be kommert". De doodstraf staat vaak in geen ver houding met het misdrijf. Zo kostte het stelen van fietsen een 14-jarige jongen uit Nigeria het leven. Een be lachelijke en wrede straf. Vermaak In China is het voltrekken van de doodstraf een soort volksvermaak. Duizenden mensen komen naar de terechtstelling om te huiveren en te griezelen. Aan dit soort praktijken moet een einde komen, vindt Am nesty. Berry: „Wij sturen naar de regerin gen van zulke landen kaarten en brieven. Daarin vragen wij om de doodstraf in dat land af te schaffen. Ook proberen wij naar gevangenen zelf brieven te sturen. Om hen moed in te spreken". In de praktijk blijken deze activitei ten te helpen. Wereldwijd zetten honderdduizenden Amnestyleden zich in voor al die naamloze gevan genen, die ook het recht op leven hebben. VLISSINGEN - De twee PZEM-pijpen van Souburg gaan verdwijnen. Volgend jaar zullen de 125 meter hoge schoorstenen opgeblazen worden. Het sloopbedrijf van Gerard van Vliet uit Utrecht is net begonnen met de voorberei dingen. Gerard Van Vliet: „We slopen eerst zoveel mo gelijk met de hand. Vooral gevaarlijke stoffen als asbest. Daarna komen alle gebouwen aan de beurt. Die worden met ijzeren ballen ge sloopt. Het allerlaatst komen de pijpen aan de beurt". Computers Is het een gevaarlijk karwei? „Nee," zegt Gerard beslist. „Alles wordt met computers berekend: hoeveel springstof, enz. Het lijkt op het omhakken van een boom. Je hakt aan één kant in de stam. Dus daar wordt de boom zwakker. De boom valt aan die kant om. Zo zal het ook gaan met de Souburgse pijpen. Aan één kant boren we gaten onder in de pijp. Daar gaat dynamiet in. Door elektriciteit laat ik dan het dynamiet ontploffen. Zo ontstaat er een zwakke plek. Aan die kant zal de pijp omvallen". - Hoever vallen ze dan? „Ik weet precies waar ze terechtkomen," zegt Gerard. „Ze komen op het terrein te liggen. Daar maken we kleine dijkjes met grond. Daardoor breken de pijpen in kleine stukjes". Spanning - Hoe is het om oude dingen te slopen? Gerard: „Heel spannend. Slopen lijkt iets ne gatiefs, Maar slopen is het begin van iets nieuws". Na bijna 30 jaar verdwijnen de twee bekende uitroeptekens boven Walcheren. Gerard van Vliet zal er een punt achterzetten. Misschien vind je het leuk om het opblazen met eigen ogen te zien. We zullen dat, van te voren in de Krullebak zetten. Nog een jaartje geduld dus. ROTTERDAM - In november be staan ze dertig jaar: De Rechten van het Kind. Het zijn er 10. Ze zijn opgesteld door de Verenigde Na ties. En ze zijn prachtig. Op papier. Maar hoe is het nu, na dertig jaar, in de praktijk? „We weten allemaal wel, dat er nog heel wat verbeterd moet worden", zegt Susanne Padberg. Zij werkt bij uitgeverij Lemniscaat in Rot terdam. Daar kregen ze een idee. Susanne: „We hebben aan tien ver schillende illustrators uit de hele wereld gevraagd of ze elk bij één recht een illustratie, zeg maar een mooie tekening wilden maken. Dat is gelukt en zo is er een prach tig prentenboek ontstaan over de Rechten van het Kind. 'Voor alle Kinderen' is de titel van het boek". Het idee over het boek sloeg zo aan, dat het op een boekenbeurs in Frankfurt al - ongezien! - aan ne gen landen werd verkocht. Intus sen hebben nog veel meer landen het boek gekocht. „En we onderhandelen nu met Ita- iië, China en Japan", vertelt Su sanne. „Het wordt in dertien talen uitgegeven, onder andere in het IJslands, Catalaans en het Welsh!". Het boek is bestemd voor de basis school en Unicef, het kinderfonds van de VN zal er een lesbrief bij ma ken. Eén van de ambassadrices van r Unicef, de filmster Audrey Hep burn, heeft het voorwoord voor het boek geschreven. Zij komt naar Nederland om het boek te presen teren. Susanne: „Dat gebeurt op 15 sep tember. Mevrouw Hepburn zal dan het eerste exemplaar overhandi gen aan de burgemeester van Ma- durodam. Dat is een kind. Ook alle ambassadeurs van de lan den die het boek gekocht hebben, krijgen een exemplaar aangebo den". Broertjes De bekende kinderboekschrijver Jan Terlouw heeft ook meege werkt aan het boek. Bij elke illu stratie heeft hij een recht van het kind beschreven. Bij de tiende tekening staat: „Het is fijn dat je al die rechten hebt. Vergeet niet dat alle andere kinde ren ze ook hebben. Wees vriendjes met ze, waar ze ook vandaan ko men, welke kleur hun huid ook heeft. Doe maar net of ze allemaal een beetje broertjes en zusjes zijn". MIDDELBURG - Ben jij je school ook wel eens beu? Waarom zal ik nog leren, denk je dan. Ik word toch werkloos. Voor alle kinderen die op een l.o.m.- school zitten is er goed nieuws. De meeste van die kinderen zullen later wèl aan een baantje komen. Dat heeft de ouderraad van de Driestro- menschool uit Middelburg uitge zocht. De Driestromenschool is een l.o.m.- school. Corrie Boone, voorzitter van die ouderraad: „Veel ouders van de ze kinderen zijn vaak ongerust. Ze zijn ongerust over de toekomst van hun kind. Vooral als het leren moei lijk gaat. We hebben zoveel mogelijk oud leerlingen een brief geschreven. We vroegen wat ze nu deden. Wel 93% van de oud-leerlingen had werk ge vonden. Dat is nog meer dan kinde ren die op een 'gewone' school heb ben gezeten. Verpleegster De helft van onze oud-leerlingen is zelfs nog aan het doorleren," besluit Corrie trots. Rosa Salvia (21) uit Middelburg is zo'n oud-leerlinge. Rosa: „Ik leerde vroeger erg langzaam. Op de l.o.m.- school heb ik geleerd om te knokken voor mezelf. Vroeger werd ik vaak gepest. Het busje komt zo, riepen ze dan. Nu ben ik doktersassistente. Ik leer nu door voor verpleegster". Rekenen Johannus Louwerse (12) uit Vlissin- gen, zit nu in de bovenbouw van de Driestromenschool. Johannus: „Het ging slecht op de basisschool. Vooral met rekenen. Ze konden daar geen rekening met me houden. Hier wel. Het gaat nu erg goed. Gelukkig word ik nooit gepest om dat ik op een l.o.m.-school zit. Later wil ik iets gaan doen op kantoor of in een winkel". De kans is dus erg groot dat dat nog zal lukken ook!

Krantenbank Zeeland

Provinciale Zeeuwse Courant katern Krullenbak (1981-1999) | 1989 | | pagina 1