Kinderen zie ik echt niet zitten Meiden, een spijker haal je niet met een zaag uit hout De Russen hebben nu weer iets te kiezen Bewonder een schilderij ook eens van de achterkant NIEUWE KOERS I Durf CURSUS TECHNIKA-10 IN VLISSINGEN MOSKOU - De Sovjet-Unie bestaat 72 jaar. Voor het eerst waren er echte verkiezingen. Het land stond op z'n kop. De uitslag was duidelijk: de I Russen willen meer veranderingen, net als hun leider Gorbatsjov. Maar hoe verander je een land, dat het oude communistische systeem gewend is. Een land dat 650 keer zo groot is als Nederland. Een land waar zo'n 100 talen gesproken wor den. Wie kent Rusland beter dan een ech te Russin. Zoals mevrouw Harms uit Vlissingen. Nina Tscherwjakowa is haar eigen naam. Ze kwam 44 jaar geleden vanuit Rusland naar Zeeland. Hoe gaat het nu met de Sovjet-Unie? „Beter dan het geweest is", zegt me vrouw Harms. „Die Gorbatsjov heeft pas durf, ondanks de tegen werking van de oudere communis ten. Ik ga elk jaar naar Rusland. De kranten en tijdschriften zijn veel be ter geworden. Je leest nu ook over de fouten van de regering. Op de t.v. zeggen mensen nu echt him mening. Op de radio hoor je vaak popmuziek uit het Westen. In Rusland kun je nu naar Amerikaanse zenders luiste ren". Veelbezoek - Is het moeilijk om Rusland binnen te komen of eruit te gaan? „Dat wordt nu makkelijker", zegt mevrouw Harms. „Russen kunnen nu zelf naar het buitenland. De laat- |Ste zomers krijg ik veel bezoek van Russische vrienden. Journalisten uit Rusland mogen nu de rest van de wereld laten zien. Je leest niet meer dat het Westen slech ter is". - Wat merkje op de scholen? „Ik luister vaak naar de Russische schoolradio. De kinderen krijgen nu eerlijke berichten. De geschiedenisboekjes worden herschreven. Er komen ook slechte dingen van de Sovjet Unie in. De leu gens gaan eruit. Ik vind wel dat de leerkrachten nog te veel macht hebben. Ouders zijn er bang voor. Maar ja, dat is al 72 jaar zo. Dus dat verander je niet ineens". VLISSINGEN „Eerst de havo afmaken, dan het atheneum en dan bij de marine stuurman worden. Liefst le en misschien wei kapitein", zegt Martine (13). Zij praat samen met Bart (14) en Jeroen (14) over hun toekomstverwachtin gen. Ook die willen graag hun school afmaken en na studeren een goeie baan vinden. „Het kan me niet zoveel schelen welke baan", zegt Bart. „Als ie maar goed is". En Jeroen vult aan: „Ik zou het liefst een eigen bedrijf runnen. Dan heb ik zelf alles te zeggen". De jongens zien zichzelf later wel in een gezin. Jeroen wil wel twee kinderen, maar Bart vindt één kind al zat. Martine denkt daar heel anders over. „Voor mij geen gezin. Ik ben meer iemand, die in z'n eentje blijft. En kinderen zie ik helemaal niet zitten. Als je alleen al naar m'n zusje kijkt, dan word je al gek!" Privé-kliniek Na de baan en het gezin wordt er gesproken over de gezondheidszorg. Wat verwachten ze daarvan? Bart: „Ik denk, dat ze steeds meer ziekten zul len kunnen bestrijden. Dan zal het dodental la ger worden en de vergrijzing neemt toe". Martine: „Er zullen veel privé-klinieken komen voor mensen met een hoog inkomen. En de mensen met een laag inkomen moeten zich maar met een slecht zieknhuis behelpen". Jeroen: „Het zal wel verbeteren, maar er zullen ook weer nieuwe ziekten uitbreken. Aids zullen ze over 20 jaar wel opgelost hebben, maar dan is er misschien weer iets anders". Computers En wat zien ze als heel belagnrijk voor de toe komst? Voor Bart is dat informatica Hij denkt, dat de wereld gaat draaien op computers. Martine ziet het voor zichzelf wel zitten, maar verschil tussen rijk en arm en milieuvervuiling ziet ze nog lang niet verdwijnen. Jeroen hoopt, dat de werkloosheid wel mee zal vallen, omdat er veel minder kinderen geboren worden. Nu maar afwachten, wat er van al deze ver wachtingen uitkomt! Petra Timmerman helpt (v.l.n.r.) Silvia Franse, Dorinda Bos en Bianca Schones een handje. VLISSINGEN - „We vinden dit zo'n leuk project en de meiden ook, dat we er nog wel jaren mee door willen gaan", zegt Gwendoline Pie- terse enthousat. Zij werkt bij de Stichting Sociaal Kultureel werk in Vlissingen. Ze heeft het over: 'Technika-10'. Dat is een landelijk projekt, waarbij meisjes in de leeftijdsgroep van 10-13 jaar technische vaardighe den kunnen leren. „Vorig jaar zijn we met Technika- 10 gaan meedoen", vertelt Gwen doline. „Met een aantal vrijwillig sters moesten we eerst zelf een in tensieve cursus volgen over hout- bewerken en elektro. De cursussen worden gegeven in de buurthuizen van Vlissingen en Oost-Souburg: Aldegonde, de Pa raplu, Scheldebuurt en de Zwaan. Als je aan een crusus wilt mee doen, kost je dat maar één gulden per keer. Het is in het begin nog wel even wennen. Leidster Alide Strenk daarover: je moet echt van de gronf af aan beginnen. Uitleggen wat een zaag is en een verstekbak. Hoe je een spijker in een stuk hout moet slaan. En ook, dat je die spijker er niet met een zaag uit moet halen! Ik vind het hartstikke leuk werk en de meiden steken er veel van op". Zenuwspiraal Leidster Karin Hamelink vult aan: „De meiden maken al leuke din gen. Die nemen ze dan vaak mee naar school en houden er een spreekbeurt over. Laatst hebben ze bij elektro een zenuwspiraal ge maakt. Dat was lachen! Hij deed het heel goed en thuis hebben ze er verwoed mee gespeeld". Het blijft niet bij houtbewerken en elektro. Ook andere technieken staan op het programma. „Binnenkort gaan de leidsters een computercursus volgen", zegt Gwendoline. „We hebben 5 com puters ter beschikking, zodat we 10 meiden tegelijk les kunnen ge ven. Er staat ook een cursus me- taalbewerken op het programma". Technika-10 kost natuurlijk geld. In Vlissingen is dat mooi geregeld, want de gemeente heeft de porte monnee flink opengetrokken. Gwendoline: „wij zijn de enigen, die zoveel subsidie krijgen. Uit het emancipatiepotje. En daarom gaan we lekker door!" MIDDELBURG - Elk schilderij heeft een achterkant, en daar kun je zaterdag en zondag in het Zeeuws Museum in Middelburg onmogelijk aan voorbij. De deuren staan dan vanwege het Nationaal Museumweekend wagen- tijd open en behalve gratis genieten van mooie dingen, kun je er Wim de Maat van half een tot half drie bezig zien met het restaureren van schil derijen die hard aan een opknap beurt toe zijn. „Dat er in ons land nog zo veel oude schilderijen over zijn, mag wel een wonder heten", zegt hij. „Oorlogen, overstromingen, brand, moedwilli ge vernieling en nog meer rampen hebben schilderijen soms ernstig beschadigd". Zelfs als ze in de loop van de tijd on aangeroerd gebleven zijn, is het no dig ze van tijd tot tijd onder handen te nemen. „Zonlicht en luchtvervui ling kunnen een schilderij zo verge len en verdonkeren dat er bijna niets meer op te zien valt". Poetsdoeken Wim de Maat gaat tijdens zijn de monstraties niet in de weer met ge heimzinnige stoffen en poetsdoe ken. „Dan zou ik het publiek iets la ten zien dat maar een heel klein on derdeel van een restauratie. Restaureren is een heel precies werk en begint altijd met langdurig stil staan bij de achterkant van het schilderij. Daar kom je te weten hoe de schilder destijds te werk gegaan is, en watje moet doen om er voor te zorgen dat je kunt blijven zien hoe het toen door hem gemaakt werd. Een schilderij uit de zeventiende eeuw mag na een reparatie niet spiksplinternieuw geworden zijn". Spulletjes Ook in het Stedelijk Museum van Vlissingen hoopt men tijdens het Nationaal Museumweekend veel (jonge) bezoekers welkom te mogen heten. Zaterdag kun je er zelfs met je eigen waardevolle spulletjes terecht. Des kundigen vertellen je tussen twee en vier uur graag wat zij er van weten. In het Museum voor Zuid- en Noord-Beveland in Goes wordt 15 april tussen kwart over een en kwart voor vier de al honderden jaren oude kralenbreikunst gedemonstreerd.

Krantenbank Zeeland

Provinciale Zeeuwse Courant katern Krullenbak (1981-1999) | 1989 | | pagina 1