15
nigszins verscholen
hangt in het kantoor bij
zijn huis een ingelijste
fotocollage. Peter Boone
kijkt met enige schroom
I naar zijn vroegere ik, po-
I serend met muziekhel
den zoals Jerry Lee Lewis, Fats Domino,
John Denver en The Dubliners. Ergens in
de jaren 90 moet het zijn geweest. „Toen
vond ik het nog wel leuk om met arties
ten op de foto te gaan. Nu doe ik dat niet
meer, tenzij het spontaan gebeurt."
Niet dat hij niet trots is op de mensen
die hij treft, maar hij vervult niet de rol
van bewonderaar, maar van partner. „Het
is leuk ze te ontmoeten, maar ik ben niet
iemand die tegen hen opkijkt. Je wil ook
niet de indruk wekken dat je niet op ge
lijke hoogte staat." Zoals hij artiesten no
dig heeft, zo hebben zij hem nodig.
Boone zorgt ervoor dat zij kunnen optre
den, dat zij op de podia staan waar ze
thuishoren, dat ze het publiek krijgen dat
ze verdienen.
„We doen de complete organisatie, van
het plannen van concerten tot het boe
ken van tickets en hotels en van het ont
werpen van affiches tot het begeleiden
van tournees", zegt Boone. Hij praat vaak
in de eerste persoon meervoud, want
eega Colinda speelt een belangrijke rol.
„Zij doet onder meer de hele financiële
administratie. Zonder haar zou het voor
mij een stuk lastiger zijn."
Hoe ben je erin gerold?
„Ik was als freelancer al bezig in de mu
ziek toen ik werd benaderd door Bauke
Algera, de concertorganisator uit Sneek,
die veel met oude iconen werkt. Hij
vroeg me hier de lokale promotor van
The Dubliners te worden. Ik had geen
idee wat het inhield, maar na één pro
ject weet je dat wel. Ze speelden toen in
de oude veilinghallen in Goes. De akoes
tiek bleek helemaal niets, maar het was
wel een sfeervol gebeuren."
Wat trok je erin aan?
„Zelfben ik geen muzikant. Ik heb wel
geprobeerd gitaar te leren spelen, maar
daar had ik geen geduld voor. Ik was
meer geïnteresseerd in hoe het er achter
de schermen aan toe ging. In die veiling
hallen was helemaal niets. Ik moest zelfs
nog een caravan regelen die ze als kleed
kamer konden gebruiken. Het was hart
stikke primitief Nu is het allemaal tot in
de puntjes geregeld."
Je rolde van het een in het
ander. Wanneer beslootje er
volledig voor te gaan?
„Naarmate mijn bemoeienis groter
werd, werd de interesse aangewakkerd.
Ik werkte destijds bij de PZC, maar daar
had ik het niet meer zo naar mijn zin.
Daarom dacht ik twintig jaar geleden:
'Het leven is te kort om dingen te doen
die je niet leuk vindt'. Dus ben ik in het
diepe gesprongen. Daar heb ik nooit
spijt van gehad. Het heeft me op plek
ken gebracht waar ik anders nooit zou
zijn geweest. Als je ziet met wie we alle
maal hebben mogen werken - dat had ik
nooit durven denken."
En je werkt ook nog steeds
met The Dubliners.
„Die eerste keer was ik stomverbaasd
hoeveel mensen erop afkwamen, van
punk tot grijs. En dat zie je nog steeds. De
muziek is de simpelheid ten top en een
lichtshow is niet aan hen besteed. Maar
ze zijn wel écht. Zoals ze backstage zijn,
zo zijn ze op het podium. Dat maakt het
zo leuk om met Ierse artiesten te werken.
Ze laten zich niet voorstaan op wat ze
hebben gepresteerd, in tegenstelling tot
Amerikanen."
Is het ook jouw favoriete
muziek?
„Ik zit meer aan de kant van de rock,
maar ik heb de Ierse muziek wel leren
waarderen. Van concerten kan ik ook
echt genieten. Ik werk bijvoorbeeld al
twaalf jaar met het koor Anüna, ook in
het buitenland. Volgend jaar gaan we
voor de vijfde keer naar China. De eerste
keer wist ik niet wat me overkwam. Na
afloop van het concert stond er een rij zo
ver als je kon kijken van mensen die een
cd en een handtekening wilden heb
ben."
Hoe komt een tournee tot
stand?
„Ik benader een act of een act benadert
mij en dan ga je praten over de moge
lijkheden. Doordat je netwerk steeds
groter wordt, krijg je ook vaak dingen
aangeboden. Kim Wilde was bijvoor
beeld een tip van een Duitse collega. Ik
probeer vervolgens in te schatten hoe
veel interesse ervoor is. Soms laat ik me
ook leiden door mijn eigen muziek
smaak."
Zoals?
„Chi Coltrane, bekend van Go Like
Elijah, vind ik bijvoorbeeld een van de
meest onderschatte artiesten. Die heb ik
benaderd en toen bleek dat ze zelf ook
aan het nadenken was over een come
back. Uiteindelijk is dat succesvol ge
worden. Ze stond als heel lastig bekend,
maar ik denk dat ze wel kon waarderen
dat ik steeds heel direct tegen haar ben
geweest."
Je werkt veel met oude
helden en tributebands op
hoog niveau. Hoe is het met
de hedendaagse muziek?
„Volgens mij is het een signaal van
deze tijd dat tributebands zo populair
zijn. Ik denk dat vroeger toch betere
muziek werd gemaakt dan nu. Ik mis
Peter Boone
14 december 1954
in Middelburg
Domburg
Lts en Grafische
School
Aanvankelijk op
grafische afdeling
van de PZC. Sinds
jaren negentig
eigen bedrijf: Peter
Boone Music
Productions.
Werkt momenteel
samen met onder
anderen Kim
Wilde, Moya
Brennan (The
Voice of Clannad),
Anüna,
Chi Coltrane,
Gino Vannelli,
Rory Block,
The Chieftains,
Mary Black,
The Nylons, The
Dubliners, The
Celtic Tenors en
The Dire Straits
Experience.
Peter Boone is
getrouwd met
Colinda Boone-
Adriaanse.
Samen hebben ze
twee dochters:
Alysia en Maelynn.
bij veel artiesten toch vaak het echte
leven, dat voorheen wel in de muziek
zat. Een beperkte artiest kan nu een
fantastische plaat maken, doordat je
het technisch allemaal kunt upgraden.
Vroeger viel zo iemand meteen door de
mand."
Ga je met alle optredens
mee?
„Het liefst wel, want dat vind ik toch
het leukste. Ik wil de sfeer proeven, de
reacties van het publiek peilen. Arties
ten waarderen het ook als je je gezicht
laat zien. Maar je kunt niet overal bij
zijn. Soms zijn er drie, vier concerten op
één dag. Je moet er ook voor zorgen dat
het beheersbaar blijft."
Staan er nog artiesten op je
verlanglijstje?
„Ja, Sinéad O'Connor. Ik heb haar pas
nog een mail gestuurd, maar ze heeft er
niet op gereageerd. Ze schijnt ook niet
in goeden doen te zijn. Ik ben ook al ge
waarschuwd: ga niet met haar in zee.
Maar ik vind het een uitdaging om juist
met dat soort artiesten iets op te bou
wen, net zoals met Chi Coltrane. Als het
allemaal alleen maar lief en aardig is, is
de uitdaging weg."
Je bent nu 62. Hoe zie je de
komende tien jaar voor je?
„Er is geen plan. Ik heb ook nooit een
plan gehad. Dingen moeten op je pad
komen. In die zin denk ik ook dat we
geluk hebben gehad. Als klein bedrijf
ben je ook kwetsbaar. Als een van ons
twee wegvalt, wordt het lastig. Zolang
het leuk blijft, ga ik door. Er zijn nog
volop uitdagingen, al weet ik nog niet
wat die zijn. Ik zou het wel leuk vinden
om jong talent in Zeeland te begeleiden
en ze voor valkuilen te behoeden. Zee
land barst van het talent, maar dat heeft
grote moeite om uit de provincie te ko
men."
Zelf ben je Zeeland altijd
trouw gebleven.
„Je hoeft niet in Amsterdam of Hilver
sum te wonen om dit soort dingen te
kunnen ondernemen, net zoals ik niet
de noodzaak zie van een duur kantoor
pand voor de status. Ik heb altijd wel het
vrije leven geambieerd. Dat heb ik nu.
Wie kan zeggen: ik ga eerst 's ochtends
met de hond over het strand lopen?
En ik vind dit werk nog steeds leuk, ook
al is het vaak zo druk, dat ik geen tijd
heb om stil te staan bij wat we hebben
bereikt. En al kan ik er nu beter mee
omgaan dan tien jaar geleden, je bent
hier toch 24 uur per dag mee bezig. Je
maakt je voortdurend zorgen of zaken
wel op hun pootjes terechtkomen. Maar
als ik de mensen in de zaal zie genieten,
kan ik er zelf ook van genieten. Uitein
delijk doe je het daar toch allemaal
voor."
zaterdag 14 januari 2017
GO
'Ik ben niet iemand
die tegen beroemde
artiesten opkijkt'
Rolf Bosboom
Naam:
Geboren:
Woonplaats:
Opleiding:
Werk:
Privé:
m