PROVINCIALE ZEEUWSE COURANT KILLE ONTVANGST VAN DE GAULLE IN STRAATSBURG Frankrijk moet over kernwapen beschikken „Gezonken" Equateur liep haven binnen Kamerleden tonen grote belangstelling voor Zeeuwse zaken GOEDKOPER TELEFONEREN Vanc/aag... LUNS EN S0EBANDR10 SAMEN AAN DINER IN NEW YORK Heemschut S.O.S. 204e jaargang - no. 278 Dagblad, uitgave van de firma Provinciale Zeeuwss Courant Directie: F. van de Velde en F. B* den Boer. Adjunct: W. de Pagter. Hoofdredacteuren W. Leertouwer en O. A. de Kok. ABONNEMENTSPRIJS 56 cent per week, 7,00 p. kw.; fr. p. p. 7.25 per kw. Losse, nummers 15 cent. WAARIN OPGENOMEN DE MIDDELBURGSE, VLISSINGSE. GOESE, BRESKENSE COURANT EN VRIJE STEMMEN Vrijdag 24 nov. 1961 ADVERTENTIEPRIJS 27 cent per m.m. Minim, p. advertentie Ing. mededelingen driemaal tarief. Kleine advertenties (ma*- 8 regels) 25 cent per regel met een minimum 1.25. dit .Brieven bureau blad" 25 cent meer. i9300 P.Z.C., Middelburg. Bureaus: Vlisslngen Walstr. 58-60, tel. 2355 (b.g.g. red. 3508/3546, adv. 3647/3643; Middelburg, Markt 51, tel. 3841 (b.g.g. red. 2078/3169, adv. 2375); Goes Gr, Markt 2, tel. 6140 (b.g.g. red. 7853, adv. 5213). Oostburg, tel. 2395; Ter neuzen, tel. 2116; Zlerikzee, red, tel. 2425. adm. tel. 2094. TOESPRAAK TOT DUIZENDEN SOLDATEN Bij de P.T.T, is op het ogenblik in overweging' het aanbrengen van een wijziging in het zogenaamde A.Z.Z.- telefoontarief, welke wijziging neer komt op een uitbreiding van het aan tal uren, waarin tegen een verlaagd tarief getelefoneerd kan worden, de minister van verkeer en waterstaat, dr. Korthals, heeft dit donderdag in de Tweede Kamer tijdens de verdedi ging van de begroting van de P.T.T. voor 1962 meegedeeld. Het A.Z.Z.-tarief is het tarief dat geldt op avonden, zaterdagen en zon dagen. Thans kan men goedkoper telefoneren van zaterdagmiddag twee uur tot maandagmorgen zeven uur en op de andere dagen van 's avonds negen uur tot de volgende morgen zeven uur. Het is de bedoeling de goedkope uren uit te breiden van vrijdagavond ze ven uur tot maandagmorgen acht uur en op de overige dagen van des avonds zeven uur tot de volgende morgen acht uur. ADENAUER: GEEN DIRECT OORLOGSGEVAAR De Westduitse bondskanselier, dr. Konrad Adenauer, beeft donderdag avond voor de televisie in Bonn ver klaard, dat. er geen wijziging moet komen in de huidige status van Ber lijn. De uitzending was een telere- cording van een in Washington ge houden interview. De bondskanselier zei, dat het teveel was gezegd te spreken van een direct oorlogsge vaar in verband met de kwestïe- Berlijn. „Ik ben er van overtuigd dat ook premier Kroesjtsjew geen oorlog wenst". Onze eerste taak is een schikking te bereiken. De voornaam ste voorwaarden voor zulk 'n schik king is de eenheid van het westen. Toen Adenauer werd gevraagd of hij een wijziging in de keten van beve len voor het gebruik van kernwa pens nog steeds noodzakelijk achtte, antwoordde hij: „ik geloof dat die keten van bevelen veel verfijnder is dan twee jaar geleden". Hij ver klaarde, dat hij de aangelegenheid zou bespreken met de opperbevel hebber van de N.A.V.O., generaal Norstad, alvorens zijn standpunt te bepalen. Nederlanders gaan niet over één nacht ijs, maar als het twee nachten achtereen vier graden gevroren heeft, kunnen de ware Friezen hun ijzers niet langer in het vet laten staan. In i de nabijheid van Leeuwarden waren de eerste enthousiaste schaatsers al aan het oefenen voor een mogelijke Elfstedentocht. President De Gaulle heeft donderdag te Straatsburg 2750 man officieren en dienstplichtigen van het leger toegesproken en hun meegedeeld, dat zij over hun eigen kernwapens moeten beschik ken wil Frankrijk „vastberaden pal" staan" tegen de dreiging van het communisme. Op het in de mist schuilgaande Place des Vosges sprak de pre sident na een koele ontvangst in zijn generaalsuniform ter gelegenheid van de zeventiende herdenking van Straatsburgs bevrijding van de Duitsers. De Gaulle verdedigde in zijn toespraak zijn Algerijnse politiek en zei dat „wanneer de staat en de natie eenmaal hun weg hebben gekozen, de plicht van het leger voorgoed vastligt." Dit was de eerste poging die De Gaulle hi het openbaar heeft ondernomen om een einde te maken aan de tweespalt in het leger over zijn besluit Algerije de onafhankelijkheid te verlenen. standigheden kan optreden." „Dat houdt in dat hiertoe kern wapens behoren, tenzij er natuur lijk nergens van dergelijke wa pens zyn." „Het is ons eerste defensieve doel onszelf uit te rusten met strategische en tactische atoomraketten en hun voortstuwingsapparaten. Wij zijn doende dit te bereiken", aldus De Gaulle. Over dé communistische dreiging zei hij, dat Frankrijk wederom werd be dreigd, door de „vrijwel directe nabu righeid van een totalitair blok dat wil overheersen en met een vreselijk wapen zwaait." In stilte aangehoord Aan het einde van zijn betoog', dat in stilte werd aangehoord, werd er door de soldaten geklapt. Onder hen be vond zich hun commandant, generaal Jacques Massu, die zich vroeger openlijk tegen de Algerijnse plannen van De Gaulle heeft verzet en die na een jaar lang een teruggetrokken le ven te hebben geleid, werd benoemd tot commandant van Straatsburg. De Gaulle zei de Noord-Atlantische verdragsorganisatie „absoluut nood zakelijk" te vinden. Hij herhaalde zijn plannen voor een permanent politiek directoraat van de Navo, waarin de grote mogendheden de politiek op wereldschaal zouden bedrijven. „Maar In deze samenwerking moet Frankrijk zijn eigen wil, zjjn eigen gewicht en zijn eigen leger - behouden. Dat betekent, dat ons militair apparaat dusdanig moet worden georganiseerd en uitge rust, dat het onder de huidige om- LOOS ALARM IN WILLEMSTAD Einde van Europa De president verklaarde dat als Franlcrgk pal zou staan, er hoop was voor de vrije wereld, maar dat als Frankrijk zou versagen, dit het einde j-an Europa zou betekenen en weldra het einde van de vrijheid van de we reld. Nog nooit had Frankrijk volgens De Gaulle zo „het recht en de plicht zichzelf te zijn, noch had het ooit zo veel behoefte gehad aan zijn solda ten." In de namiddag keerde de president terug naar Parijs. Radio-telegrafist beging vergissing Naar het A.N.P. van de agenten san de Compagnie Generale Transatlantique op Curasao gisteravond vernam is het Franse vrachtschip Equateur, dat woensdagavond met tachtig bemanningsleden in de Caraibï- sche Zee zou zijn gezonken, in de nacht van woensdag op don derdag' om vier uur plaatselijke tijd de haven van Willemstad (Curacao) binnengelopen om te bunkeren. Het schip verliet de haven van Curasao weer don derdagochtend elf uur plaatse lijke tijd. Scheepvaartdeskundigen op Curasao achtten het eerst nog mogelijk dal er een vergissing was gemaakt doordat men de roepletters van een schip dat in nood verkeert, onjuist had opge vangen. Ook uit Bogota werd gemeld, dat de Equateur niet de minste averij heeft opgelopen en normaal zijn reis voort zet. Volgens Colombiaanse marine-autori teiten zou de verwarring zijn ont staan op een radiostation in de zone Van het Panama-kanaal, dat een waarschuwing had doen uitgaan na de ontvangst- van een bericht dat men als een S.O.S. had opgevat en waarvan men aannam dal het van de Equateur afkomstig was. ...is het 25 jaar geleden, dat prins Bernhard tot Nederlands H staatsburger werd genaturali- n seerd. H H ...is hot 25 jaar geleden, dat jj| de Nederlandse roman- en no- vellenschrijfster E. Marie A. H. s Gijsen te Berlicum overleed. De Columbiaanse marine-autoriteiten evenals die van de Amerikaanse ba ses bij het Panamakanaal trachten thans te weten te komen hoe deze vergissing kan zijn ontstaan. Men acht. het waarschijnlijk, dat een radiotelegrafist een 'vergissing heeft begaan. Vandaag begint overleg Macmillan-De Gaulle In de Britse hoofdstad begint vandaag een tweedaagse conferentie tussen de Britse premier Harold Macmillan en de Franse president Charles de Gaul le, over wrijfpunten in het westelijk beleid. Deze „kleine topconferentie" is één van een serie besprekingen die tot doel hebben het westen een vaste lijn te geven, die kan worden gevolgd bij toekomstig contact met dc Russen. Zowel minister Luns als minister Soebandrio zaten donderdagavond aan eeh diner. De voorzitter van de algemene vergadering, Mongi Slim, geeft qualitate qua een serie diners voor de voorzitters der delegaties in de algemene vergadering, ter bevordering van het in- formele contact. Er waren aanwezig zeven ministers van buitenlandse zaken en vijf ambassadeurs. Een dronk op de gasten uitbrengend, hief Mongi Slim - een glas op om te drinken op „vriendschapsbanden tussen Nederland en Indonesië". De heren Luns en Soebandrio sloten zich hierbij glim- lachend aan. De Belgische Internationale prijs voor de vrede (vroeger prijs voor het verzet) ten bedrage van 50.000 francs (f 3500)' Is toegekend aan de 48-jarige schrijvei Robert Junck, een uit Oostenrijk af komstige Amerikaan, voor zijn werk .Het leven in Hiroshima", een serie re portages over deze stad. Vermist jongetje verdronken In liet Merwedekanaal in Utrecht nabij de Paul Krugerbrug is gister- ochtehd het lijkje drijvende gevon den van de 5-jarige Coenraad Krag- ten uit Utrecht, die sinds" 31 okto ber werd vermist. IN VOORLOPIG VERSLAG VERKEER EN WATERSTAAT Aandacht gevraagd voor meest actuele problemen IN HET VOORLOPIG VER- SLAG over de begroting van het ministerie van verkeer en waterstaat 1962 vragen de Ka merleden in ruime mate aan dacht voor vele, voor Zeeland belangrijke zaken. De vaste commissie van dit departement meent zich ten aanzien van de meeste punten te kunnen beper ken tot het stellen van vragen aan de minister. Deze vragen hebben o.in. betrekking-op: Volgorde afsluiting zeegaten. Brugplan Oostersclielde. Zeeuwse veren. Kanalisatie Westerschelde en inpoldering Land van Saeftinge. Beheersvorm Zuid-SIoe en havens Vlïssingen en Terneu ien, I Over de vlotte technische uit- werking van deDeltawerken spreken de Kamerleden hun waardering uit. Wel vragen zij de minister of de ranging van het vermoedelijke jaar van vol tooiing van verschillende wer ken niet optimistisch is gesteld, zoals die van de afdamming Ha ringvliet (1968), Volkerak (1967) en Brouwershavense Gat (1970). In verband met de volgorde van de afsluitingen vragen de Kamerleden of de mi nister heeft kennisgenomen van een publikatie in de Provinciale Zeeuwse Courant van 2 septem ber j.l., waarin wordt gewezen op de voordelen van afsluiting van de Oosterschelde vóór het Brouwershavense Gat. Welke maatstaven gelden voor de vaststelling van de urgentie van de werken ter beveiliging van het land tegen de zee?, zo wordt gevraagd. Heeft de minister kennis genomen van de publikatie in de Prov. Zeeuw- se Courant van 2 september j.l., waarin een beschouwing werd gewijd aan de volgorde van afsluiting der zeegaten De schryver van het artikel vertélt, dat het vele voordelen zou kunnen hebben, om de Oosterschelde af te sluiten vóór het afsluiten van het Brouwershavensegat. Als alternatief brengt de schrijver hierbij naar voren de Oostersclielde in twee etappes af te sluiten, namelijk door middel van een secundaire en een primaire dam, (In volgorde van totstandkoming), zo stellen de Kamerleden. Wanneer tot uitvoering van deze alternatieve oplossing zou worden overgegaan, zou daarmee de brug over de Oosterschelde overbodig worden en toch aan de gerecht vaardigde Zeeuwse wens om een centrale weg te krijgen, worden voldaan. Bijrealisering van dit plan zal voorts het voor de landbouw zo belangrijke zoetwaterbekken veel eerder dan bij de aanvankelijke planning het geval is, tot stand komen. Ook zou deze wijziging in liet sche ma van de afsluitingen de verhouding met België gunstig kunnen beinvloe- den, omdat dan de voor België zo be zwaarlijke periode, waarin de scheep vaart drie sluizen in de tussenwate- ren moet passeren, aanzienlijk zal worden bekort, aldus het voorlopig verslag. Vervroegde afsluiting van de Ooster schelde zou nadelig kunnen zijn voor de oester- en mosselcultuur; voor dit bezwaar zou echter een zeer goede oplossing mogelijk zijn. Wan neer namelijk in het bovenvermelde alternatieve voorstel van de primai re dam een geperforeerde dam zou worden gemaakt, zal tussen de twee dammen een zoutwaterbekken ont staan, waarin de oesterteelt wél mo gelijk blijft, aldus de kamerleden. Hoe staat de minister tegenover de in dit ^rtikel neergelegde opvattin gen? Welke argumenten zijn er op liet ogenblik nog om voorkeur te ge ven aan de eerdere afsluiting van liet Brouwershavense Gat? Reeds vorig jaar bij de opening'van de weg over de Zandkreek verklaar de professor ir. P. Ph. Jansen, dat 't technisch geen bezwaar meer zou opleveren om tot een vroegere af sluiting van de Oosterschelde over te gaan. Bovendien heeft ook de Deltacommissie aanvankelijk gesug gereerd om aan de afsluiting van de Oosterschelde voorrang te geven, bo ven ilie van het Brouwershavense Gat. (Zie slot pag5 kol. 2) ftantlijH zijn van de diepzinnige uitspraak van Tacitus, dat het van wijsheid ge tuigt als men het nieuwe zo bij het oude weet te voegen, dat geen breuk ontstaat". Het lijkt ons in deze tijd, waarin de breuk met het verleden steeds groter en dieper wordt, een zware opgave. 1 E*nige weken geleden is er een boek verschenen, waarop wij op deze plaats de aandacht willen vestigen, namelijk „Strijd om schoon heid", uitgegeven ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van de Bond Heemschut. In dit werk wordt ver slag gedaan over een halve eeuw strijd om het behoud van schoonheid in en van steden, dorpen en land schappen in Nederland en het meldt over veel dat behouden kon blijven, maar ook over veel dat verloren ging. De secretaris van de bond, de niet onvermaarde auteur Ton Koot, legt in zijn bijdrage zelfs het accent op het laatste,, waar hij met enige bitter heid vaststelt: „Er is veel, ontzaglijk veel, veel te veel verloren gegaan wat met inzicht en goede wil behou den had kunnen blijven". Hij gaf zijn beschouwing de neerslachtige titel „Verloren strijd", terwijl hij zichzelf troost met het woord van Willem van Oranje: men behoeft niet te ho pen om ietc te ondernemen, noch te slagen om te volharden. En Koot gaat dan verder: Die volharding is kenmerkend voor Heemschut in zijn tegenspoed bij het verlies van ontelbare molens, kaste len, boerderijen waardevol voor het landschap; bij de betreurenswaardige sloping van monumenten zonder ge lijkwaardige vervanging; bij nodeloze demping van grachten en soortgelijke wateren: bij het ontsieren van het landschap door bovengrondse leidin gen, door steenklompen van waterto rens en silo's, door fabriekscomplexen, niet passend straatmeubilair, bij ge voelloos projecteren van wegen, die dwars door monumenten gaan, kaste len van hun agrarische bestaansmoge lijkheden afsnijden, dorpen doormid den snijden, natuurmonumenten ver nielen. Het duidelijke gebrek aan kwaliteits- gevoel en schoonheidsbesef in Neder land wil Koot overigens niet tot on derwerp maken van zijn bittere ver wijten. Immers: wat wordt in ons land gedaan aan de opvoeding tot het leren zien van schoonheid De school, zelfs de vakopleiding, de ra dio en televisie, zij schoten jammer lijk tekort Het gehele boek is doortrokken van een duidelijke spijt om het vele dat verloren ging, maar het getuigt bovendien van angst voor de toekomst. En het lijkt-niet toeval lig, dat de beginletters van de boek titel een S.O.S. vormen, een waar schuwing en een roep om hulp te vens. De structuurveranderingen van de maatschappij in onze dagen heb ben ingrijpende gevolgen met name voor oude stadskernen, terwijl in een drang naar „modern-wezen" overal in Nederland torenflats verrijzen, imitatie-wolkenkrabbers, die het sil houet van een oude stad soms geheel kapotmaken. In oude kernen wordt naar hartelust gesaneerd, waarbij de eisen van vandaag maar al te vaak de enige norm zijn. Dit alles overwegend mag men zeggen, dat Heemschut in de toekomst een zware strijd wacht, wellicht zwaarder dan in de afgelopen halve eeuw. Want de waar den die de bond zo volhardend ver dedigt, tellen in onze tijd helaas niet erg zwaar. Men zou in dit verband een parallel kunnen trekken' met de negentiende eeuw, toen alles „voor uitgang" was wat de klok sloeg en veel opgeofferd werd aan het later zo naief gebleken geloof in de „bouw van scholen en het sluiten van ge vangenissen". En men vraagt zich wel eens af hoe latere geslachten over ons zullen oordelen: zal het een vonnis worden, uitgesproken met een meewarige glimlach op de lippen Een vonnis over de naïevelingen van de tweede helft der twintigste eeuw, die zo vurig geloofden in hun indus triële vooruitgang, die fabrieken bouwden waar zij maar een plekje grond vonden, die daarvoor sloopten wat. het verleden hun had gelaten Laten we hopen en geloven dat het oordeel milder zal uitvallen. Maar wel zullen wij dan moeten be seffen, dat thans niet alleen eisen van utiliteit en produktie een rol mogen spelen bij het maken van onze eigen tijdse plannen en grootse projecten, zeker niet wanneer deze projecten raakvlakken hebben met hetgeen historisch is overgeleverd. Heehi- schuts nieuwe boek „StrQd om Schoonheid" levert een treffende il lustratie zowel in het uitgebreide fotomateriaal als in zeer deskundige bijdragen, van de oude waarheid, dat de mens niet alleen bij brood kan leven.' Het boek van de gouden bond mag men in handen van vele gemeen tebesturen wensen, ook in Zee land, waar op dit moment dq sane- ringseisen in de oude stadskernen actueel zijn. In dit verband willen wij deze beschouwing eindigen met een citaat uit een artikel van oud burgemeester Molendijk uit Amers foort, die over het maken van een structuurplan voor een oude stads kern zegt: Het is van eminent be lang, dat het ontwerp vervaardigd wordt door een collectief en dat er in het team mensen zitten, vervuld van eerbied voor historische schoon heid: zij zullen allen vervuld moeten

Krantenbank Zeeland

Provinciale Zeeuwse Courant | 1961 | | pagina 1