ARTOGS 4 ZN. C. KOLFf 1 ZOON - MIDDELHARNIS DERIJ IN WIJNEN EN GEDISTILLEERD ij kunt dan overtuigd jn steeds het allerbeste ontvangen tegen den oordeeligsten prijs TDIJK-MIDDELHARNIS DORSSER Hl PAARDENFOKKERS! INDIGENE DE FLANDRE. WOENSDAG 21 MAART 1928 STAD EN PLATTELAND. DWAALLICHTEN. Voor huis en hof. HE EREN-BAAI PAARS-MERK van 50 cEper Va pond Pluimveeteelt. ng, aan het ld werd om nder dat er litlekte. Het an met het- gewoonlijk t een lange stak een nd op eenige i heen, ver tot zLjnlaat- loopen. Hij lende en de een vurig jzende ging urige vlam- vuur zitten at niemand aoch lijf be te bewegen le vlammen en niet het gers hebben 6r verbrand geviel om- vernomen geloofwaar- zen mensch, iaar hadden Q. 28. >E KERK. av. ds. DeD av. ds. Van mmelsdyk en ellendara. ïoian. Den Oudsten ds. v. d.Zee ds Rappard rd uit Barne- Den Bommel, vm. ds. v. d. Zee en 's av. leeskerk. Stad aan 't Haringvliet, vm. leeskerk en did. dhr. Van Ieperen uit Herkingen. PROTESTANTENBOND. Sommelsdyk, (Langeweg) vm.10 uur, ds.Pattist uit Den Haag. Brielle (Kerkstraat), vin. ds. Oldeman uit Delft. GEREFORMEERDE KERK. Middelharnis, vm. en 'sav. ds. Van Velzen. Stellendam, vm. en 'sav. ds. De Lange uit Oolt- genspiaat. Ouddorp, vm. en nam. ds. Diemer. Ooltgensplaat, vm. en 'sav. leeskerk. Den Bommel, vm. en nm. ds. Schaafsma. Stad a 't Haringvliet, vm. en 'sav.ds. De Graaff. Hellevoetsluis, vm. leeskerk. Nieuw-Helvoet, 'sav. leeskerk. OUD-GEREFORMEERDE GEMEENTE. Stad aan't Haringvliet, vm.,nm. en'sav. leeskerk. GEREFORMEERDE GEMEENTEN. Dirksland, vm. en 'sav. ds. De Blois. Herkingen, vm. en 'sav. leeskerk. DOOPSGEZINDE KERK. Ouddorp, vm. en 'sav. ds. Schopenhouer. VERKOOPINGEN. Op DONDERDAG 22 MAART 1928, des mor gens 10 uur te Oude Tonge, verkooping van Paarden, Hoornvee en Landbouw werktuigen op de bouwhoeve- en ten ver zoeke van Mej Wed. P. E. HeestermaDS aldaar. Notaris VAN BUUREN. Op nader te bepalen datums verkooping van a. Huizen, Tuinland, benevens 9 78.80H.A. Bouwland, in den polder Kraaijestein te -Sommelsdijk; b. twee/derde gedeelte in diverse perceelen Hofland te Sommelsdijk in de z g Oudestee en Stoofhoek, ten verzoeke van de erven van Mejuffrouw L M. de Graaff e a. Notarissen P. A. van Buuren te Middel- .harnis en A. B. Dam te Rotterdam. Als curiositeit. Jansen: Ik hoor dat Smit zijn betaalde reke ningen nooit inboekt." Meier: „Neen, hij laat ze achter een lijstje zetten, en hangt ze dan als curiositeit aan den wand." Koopt Uw brillen - uitsluitend bij - 25. TEL. 25. id- en Zilverwerken OPGERICHT 1768. RSTRAAT 5 - MIDDELHARNIS oor Wederverkoopers. 1 Prijscourant op aanvraag gratis en iranco. MAGAZIJN .HARNIS 4NQEN: 8 en 10 c. p. st. 8 en 10 8 8 en 10 ,8,10,12 c. p st. de nieuwe Igaretten :n Clysma ronde. D B. 321 Uit België ingevoerd de buiten gewoon mooie, zware, en om zijn excellente afstammelingen hoog gewaardeerde voshengst Indigene behaalde veel prijzen in België. Ook werden reeds ver scheidene afstammelingen hoog bekroond en goedgekeurd. De hengst heeft eiken jaargang veel veulens. Rondgeleid wordt de hengst door A. OORBEEK, St. Elisabeth- straat, Herkingen. Dekgeld f 15,— L. WARNAER, DIRKSLAND. Prijs per kwartaalf i, Losse nummers0,Q76 Aüvertentiën v. i—6 regels 1,20 Elke regel meer. 0,20 Bij contract aanzienlijk korting. Dienstaanbiedingen en Dienstaanvragen i' 1,— per plaatsing tot een maximum van 10 regels, elke regel meer 15 cent. Dit blad verschijnt iederen Woensdag- en Zaterdagmorgen. Het werdt uitgegeven door de N.V. Uitgeversmaatschappij „Onze Eilanden", Tel. Int. No. 15 Voorstraat Middelharnis. 10E JAARGANG. - N°. 40 Het is allerminst gewenscht de tegen stelling van belangen, die er bestaat tus- schen stad en platteland steeds weer toe te spitsen, doch of men wil of niet, zij komt telkens weer naar voren. Daarbij is de grens tusschen beide niet altijd met juistheid te trekken: de kleine steden zijn dikwijls meer platteland dan stad en de bewoners der industrieele centra, die zich hier en daar op het platteland ontwikkelen, hebben dikwijls dezelfde belangen als hun kameraden in de groote steden. Maar dit eenmaal toegegeven, springt de tegen stelling dikwijls duidelijk in het oog en ziet men telkens weer, dat vooral tegen over de groote steden de rest van het land vaak aan het kortste eind trekt of in den hoek wordt gedrongen of dat althans po gingen daartoe worden gedaan. Een voorbeeld is o.a. het gewijzigde posttarief, dat voor plaatselijk verkeer voor brieven is verlaagd tot vijf cent en voor briefkaarten tot drie cent. Op zichzelf ver dient deze verlaging natuurlijk toejuiching, doch men begrijpt, dat een onderneming in Amsterdam, die uitteraard vele klanten heeft in de stad zelf en misschien hare eigen benoodigdheden steeds in Amster dam koopt, daarvan veel meer profiteert dan eene dergelijke onderneming, die in een kleine plaats werkt en dus spoedig buiten de grenzen van het plaatselijk ver keer is. Wanneer nu het verzonden aantal brieven en briefkaarten in de groote steden dermate toenam, dat deze portverlaging zichzelf kon bedruipen, zou er nog niet zooveel van zijn te zeggen, doch dit is allerminst het geval; de maatregel kost jaarlijks aan den Staat een slordige zeven ton, die even goed door het platteland als door de steden moeten worden opgebracht. Ook op andere wijze wordt het platteland door het bedrijf van post en telegrafie stiefmoederlijk behandeld. Het gebruik van de telefoon is dikwijls duur, daar men spoedig valt onder het intercommunaal tarief; de telegrammen zijn dikwijls lang onderweg; de kantoren zijn vele uren van den dag en ook den geheelen Zondag gesloten. De bezorging der brieven heeft slechts tweemaal per dag plaats en even eens de buslichting; in sommige streken slechts eenmaal per dag; dan is er eigen lijk van een postdienst, vooral als de Zon dag er ook tusschen valt nauwelijks sprake. In de groote steden echter worden de bussen zes maal per dag gelicht en de bestelling geschiedt vier malen per dag; men schreeuwt moord en brand wanneer het gevaar dreigt, dat het aantal bestellin gen zal worden teruggebracht op drie. Wij knnnen ons dat begrijpen, doch men moet toch ook eens denken aan de zaken en de particulieren op het platteland, die minstens evenveel behoefte hebben aan een snel verkeer met de overige deelen van het land. Zoo zijn er meer voorbeelden te noemen; dikwijls ook wordt er bij de wetgeving weinig rekening met speciale plattelands- belangen gehouden. Het maakt veel ver schil of de achturige werkdag wordt voor geschreven voor een machinefabriek, die geregeld winter en zomer kan doorwerken, dan wel voor een dorpssmederij, die des zomers vroeg open en laat gesloten moet zijn, doch des winters veel minder werk heeft. Hetzelfde zal men merken als er straks een wet op de winkelsluiting komt; het winkelen in de groote steden is iets heel anders dan het doen van inkoopen in de dorpen of gehuchten. En hoe zal het straks worden met de financieele regeling tusschen Rijk en Ge meenten? We weten er niets van, doch de regeling die voorgesteld is door de Staatscommissie is voor het platteland zeer ongunstig en niette aanvaarden. Het valt te betwijfelen of het door de Regee ring toegezegde wetsontwerp er veel beter uit zal ziende vertegenwoordigers der groote steden, tot welke politieke partij zij ook behooren, zitten dicht bij het vuur en zullen niet aarzelen van die aangename positie gebruik te maken. Daarom alleen reeds dienen het platteland en de kleine steden op hunne hoede te zijn en zich zoo noodig te verweren. Of het daarom noodzakelijk zal zijn, zooals men b.v. in de provincie Groningen schijnt te willen probeeren, een vereeniging van plattelands gemeenten op te richten, kan in het mid den worden gelaten. Er bestaat eene ver eeniging van Nederlandsche gemeenten, die in vele opzichten nogal actief is en wij houden in het algemeen niet van ver brokkeling; er zijn al zoovele vereenigin- gen! Alleen wanneer de stem der kleine gemeenten in deze vereeniging niet vol doende tot uiting zou kunnen komen, zou dit een reden kunnen zijn van uittreding. Maar hoe dit ook zij, de kleine gemeen ten, waarvan sommige het moeilijker heb ben dan de groote, moeten niet denken, dat de groote zusters in de eerste plaats de belangen der kleine zullen behartigen. IZij moeten, ook niet denken, dat de be hangen van het platteland der Regeering j zoo buitengewoon ter harte gaan. Zij die nen daarom waakzaam te blijven om te zorgen, dat zij niet de rol van asschepoes behoeven te spelen. FEUILLETON. E. WERNER VERTALING VAN HERMINA. (Geautoriseerde uitgave van D. BOLLE.) 49) „Moogt ge dat niet, mevrouw? 't Is de hulde aan een vrouw, wat ten allen tijde het recht van den dichter is geweest en dat gij ook aan mij zult toestaan," zeide hij op halfluiden toon, maar zoo vol vuur en opgewondenheid, dat Adelheid begon te beven. „Huldigt gij de vrouwen van uw geboorteland in zulke bewoordingen!" hernam zij. „Een Duit- sche vrouw verstaat die niet:" „Maar gij hebt ze toch wel verstaan!" viel Hart mut hier driftig en onstuimig in. „En gij begrijpt ook den vurigen inhoud van mijne „Ativana", die met alle menscheüjke wetten den spot en alle menschelijke instellingen te niet doet. Dat heb ik dien avond gezien, al keerdet ge mij schijnbaar onverschillig den rug toe, terwijl al de anderen mij met loftuitingen overlaadden. Bedrieg uzelve, niet, Ada! Waar de goddelijke vonk in twee zielen valt, daar vat ze vlam, in het zoele zuiden zoowel als in het koude noorden; en ze brandt immers in ons beider hartl In dien vurigen gloed gaan eigen wil en kracht ten onder, verteert alles, wat eens heeft b staan, en blijft niet anders over dan de Schrijnende Handen na de wasch verzacht en geneest men spoedig met PUROL (Adv.) IN DEN BLOEMENTUIN. Éénjarige bloemplanten. In de meeste tuinen worden éénjarige bloemplanten aan getroffen, welke evenwel niet zelden teleur stelling geven. Ze zijn zeer gemakkelijk te kweeken en hierdoor is men licht geneigd te weinig aandacht aan ze te schenken. Als er een weinig aandacht aan wordt besteed geven ze een prachtig effekt, doch indien ze veronachtzaamd en geht el aan haarzelf wor den overgelaten, maken ze een zeer armzalige indruk. Waar ze slechts een zeer korten levensduur hebben, missen ze den tijd zich te herstellen, indien ze in hun prille jeugd zijn bedorven. Éénjarige planten zyn weinig geschikt om opengevallen plaatsen tusschen hooger op groeiende vaste planten te vullen en dergelij ke pogingis bij voorbaat tot mislukkinggedoemd, aangezien ze voor een noodzakelijke, snelle groei, de zon en frissche lucht noodig hebben. De hoogere vaste planten overschaduwen ze geheel, waardoor ze niet tot een bshoorlyke ontwikkeling kuunen komen. Een veel voorkomende fout is het te dicht zaaien. Deze planten hebben als gevolg van haar groot uitbreidingsvermogen veel ruimte noodig, willen ze zich tot fraaie exemplaren ontwikkelen. Eenige mooi ontwikkelde plan ten geven een veel mooier effekt, dan een groot aantal opeengedrongen en slecht ont wikkelde planten Zoodra de zaailingen goed zyn opgekomen, moeten ze flink worden uitgedund, waarbij natuurlijk de zwakste exemplaren het eerst worden uitgetrokken. Alvorens men uitzaait, moet de grond behoorlijk zijn gespit, waarbij er wat blad- aarde en zand dooreen wordt gemengd. De oppervlakte wordt zorgvuldig fijn geharkt. Het uitzaaien in een natten, klonterigen grond brengt onherroepelijk teleurstelling, daar hierin de zaden niet ontkiemen. De zaden welke men nu buiten wil zaaien, moeten van goede harde éénjarige planten zijn, aan gezien de kiemplanten van de teere soorten gewoonlijk gevaar loopen, van de nachtvor sten. De zaden dezer zwakkere soorten kan men het best uitzaaien in een kouden bak en de plantjes in de laatste helft van Mei uitplanten. Er bestaan een groot aantal mooie, harde éénjarige planten, die alle een plaats in den tuin overwaard z^jn. Bijzondere aan beveling verdienen Lathyrus, Papavers en de zoogenaamde immortellen. Er zijn nog veel meer soorten, welke een plaats in den tuin verdieneu, doch ieder bloemist is in staat hierover de gewenschte inlichtingen te verstrekken. Het booTdbed. Een goed boordbed mag vanaf het vroege voorjaar tot aan het late najaar nooit zonder bloemen zijn. Om dit te bereiken, dient de keuze der planten met zeer veel zorg te geschieden. Bekende plan ten voor een boordbed z(jn zonnebloemen, lupinen, papavers, phloxen en delphiniums. Een heel mooie soort is salvia virgatanemo- rosa, welke den geheelen zomer purperblau- we bloemen geeft Een waarlijk schitterend effekt geven de astilbe, beter bekend onder de naam Spiraea Hieronder zijn exemplaren, wier bloemen alle tinten tusschen donkerrood en wit doorloopen. Deze leenen zich ook uit stekend voor bouquetten. Ze eischen weinig zorg en mogen in geen enkele tuin ontbreken. Indi6n het boordbed nog niet geheel ge reed is, dienen we de werkzaamheden nu te voltooien. Verder uitstel maakt de kans op veel bloemen beduidend minder. Op plaatsen waar we willen planten wordt de grond min stens twee steek gespit. Hierbij mengen we meteen wat mest door den grond, welke by afwezigheid wordt vervangen door een goede hand beendermeel per vierkante meter. Bij het uitplanten moeten de wortels goed heilige, schittciende vlarTi, die, zelfs als zij doodt, nog licht en geluk rondom zich verspreidt. Gij hebt mij lief, Ada, dat weet ik, doe maar geen moeite, 't te ontkennen, en ik ik bemin U onuitsprekelijk. Hij stond vóór haar, trotsch en zegevierend, en zijne schoonheid "had haar misschien nog nooit zoo getroffen als thans;,nu het vuur waarvan zijne woorden getuigden, ook uit zijne oogen, uit zijne gansche voorkomen straalde. En hij sprak immers waarheid. De vrouw, die daar zoo doodsbleek tegen den boomstam leunde, had hem lief, zooals slechts een reine, fiere natuur kan liefhebben, die tot dus ver in den waan heeft verkeerd, dat hare gevoelens eeuwig in dien sluimerenden toestand, zouden blijven, dien de wereld „gebrek aan hart" noemde. Nu, tot bewustzijn ontwaakt, zag zij zich het voor werp van een hartstocht, die een duizendvoudige echo in haar eigen gemoed vond, nu bezielde haar ook die „schitterende vlam" met haar verzengende gloed nu moest zij de proef doorstaan. „Verlaat mij, mijnheer Rojanow .Terstond!" klonk 't half gesmoord, bijna onhoorbaar van Adelhcid's lippen; maar de man, wien dit woord gold, was niet gewoon om te wijken, als hij ge voelde dat hij overwinnaar was. Hij wilde driftig op haar toetreden maar bleef plotseling staan. Er lag iets in de oogen, in de houding van de jonge vrouw, dat hem ondanks alles in bedwang hield; docht wederom noemde hij haar naam op een toon, waarvan hij de uitwe'rking maar al te goed kende: „Ada!" Zij trilde zenuwachtig en maakte een afwerende beweging. „Dien naam niet! Voor u ben ik slechts Adel heid van Walmoden Ik ben getrouwd, zooals ge Ingezonden Mededeeling. kenmerkende eigenschappen. vandlle- t DEHeerenbaaitnerken Zacht-geurig-gocdbrandend vindt Uoffkvereeuigdin.de y/ DEJIeerenbaai f- van50ct.p<sr/zpond fProbeerf maarpetis 1G ld per pond -20ct perons 10ef. per1/20ns om de/uoa&bebb"/ N.V. DOUWE EGBERTS TABAKSFABRIEKEN OPGERICHT 1753 D*EHeeren-Baai is dus thans verkrijgbaar in prijzen weet!" „Getrouwd met een man, die op den grens van den ouderdom staat, dien gij niet liefhebt en die u, al was hij nog jong, niet zou kunnen liefhebben. Die diplomaat met zijn koel berekenend karakter weet niet wat liefde is. Het hof, zijn betrekking, zijn promotic, dit is alles zijne vrouw niets voor hem; op zijn best praalt hij met het bezit van een juweel, dat hij niet weet te waardeeren eii waarvoor anderen hunne zaligheid zouden veil hebben." Adelheid's lippen beefden Zij wist best dat hij gelijk had, maar ze antwoordde niet. „En wat bindt u eigenlijk aan dien man?" ging Rojanow op steeds dringender toon voort. „Een woord, een enkel woord een ja, dat ge uitspraakt zonder de volle beteekenis daarvan, zonder uzelve te kennen! Moet u dit binden voor uw geheele leven, moet dit ons beiden rampzalig maken? Neen, Ada, de liefde, dat eeuwig, onsterfelijk recht van het menschenhavt, laat zich daardoor niet tot zwijgen brengen. De menschen mogen 't vrij schuld noemen of noodlot, 't is nu eens zoo en wij kunnen niet anders een woord alleen kan ons niet meer scheiden." Aan den horizon flikkerde thans een felle blik semstraal, die den geheelen berg als in vuur en vlam zette. Eén oogenblik werd ook Hartmut door dien glans beschenen, thans op en top de zoon zijner moeder, haar sprekend evenbeeld, schoon en verderfelijk zooals zij was geweest. Maar hetzij die straal Adelheid tot bezinning bracht, hetzij hij haar het verterende vuur had doen zien, dat in die oogen voor haar gloeide zij week althans met een uitdrukking van onverholen afschuw achteruit. I „Een plechtig gegeven en ontvangen woord is worden uitgespreid en de aarde tusschen de wortels goed worden aangedrukt. Een goed onderhouden boordbed is een voortdurende bron van genot, dat ons tevens voorziet van de smaakvolle bouquetten, welke onze kamer zoo'n fleurig aanzien geven. Niets ter wereld is in staat de sublieme schoonheid van bloe men te evenaren. Vragen, deze rubriek betreffende, kunnen door onze abonné's worden gezonden aan Dr. B. J. G. te Hennepe, Diergaarde singel 96c Rotterdam. Postzegel van 7\ cent voor antwoord insluiten. HET HUIKEN HOE. Het schrijven over pluimveevraagstukken schenkt zeer veel voldoening. De geregelde en overvloedige correspondentie met de een eed," zeide zij langzaam „en wie 't breekt, schendt zijn eer!" Hartmut ontroerde; even onverwacht en schel als die bliksemflits vlamde een herinnering in zijne ziel op, de herinnering aan dat uur, toen ook hij een plechtig woord, een eerewoord gegeven en gebroken had. De jonge vrouw hief het hoofd op; maar haar gelaat zag nog altijd doodsbleek, toen zij op zach- ten, maar van ontroering sidderenden toon hernam: „Staak toch de vervolging, die ge mij nu al zoo vele weken doet ondergaan! Ik heb een afschuw van u, van uwe woorden, van uwe blikken Ik voel dat 't ongeluk en ellende is, dat van u uit gaat en zóo iemand heeft men niet lief!" „Ada!" klonk 't smeekend en niettemin on stuimig; maar Adelheid's bevende stem nam al lengs in vastheid toe, terwijl zij voortging: „En gij hebt mij ook niet lief. Ik heb dikwijls een gevoel gehad, alsof 't uw haat was, die mij ver volgde. Menschen van uw aard en karakter.kun nen eigenlijk niet liefhebben." Rojanow zweeg verbaasd. Wie had die jonge, nog zoo onervaren vrouw geleerd, in-zijn binnenste te lezen? 't Was hemzelf nog niet eens duidelijk, hoe onafscheidelijk haat en liefde zich in zijn gevoel voor haar vermengden. „En zegt ge dit tot den dichter van „Arivana?" vroeg hij op bitteren toon. „Men heeft mijn werk het Hooglied der liefde genoemd „Dan heeft men zich lat-n misleiden door den sluier der Oostersche sage, waarin gij uwe per sonen hult, en alleen den Indischen priester gezien, die met zijne geliefde voor een ijzeren, onmensche- lijke wet bezwijkt. Misschien zijt ge een groot dich- i ter en zal de wereld u met lof en roem overstelpen; lezers bewijst, dat de artikelen met groote belangstelling worden gevolgd, doch tevens blijkt ons uit de vragen, welke een omschrij ving geven van de huisvesting, dat hieraan nog zeer veel te verbeteren valt. Misplaatste zuinigheid is oorzaak, dat heel wat totaal ongeschikte hokken als kippen- en kuiken- verblijf dienst doen. Een eenvoudige boek houding zou heel wat kippenhouders leeren, dat ze de eitjes veel voordeeliger in den winkel hadden kunnen koopen. Onvoldoende huisvesting en het aanhouden van een stel letje oude, onproductieve kippen, welke door wat mais en brood zijn vetgemest en traag schommelend over het erf dwalen, moeten tot een verlies lijden. Verwijs deze kippen van allerlei bouw, kleur en teekening successievelyk naar de soeppot, stook dat lekkere warme nachtr- hokje in den kachel op, mitsgaders de dui zenden lieve bloedluisjes, vedermyten' e.a., die in zulke hokken welig tieren en voort- mara die opgewonden verzen van uwe Arivana zeggen mij nog iets anders en hebben mij den maker leeren kennen: een man, die aan niets meer gelooft en wien niets ter werled meer heilig is, geen plicht en geen gelofte, geen manneneer en geen vrouwendeugd, die zich geen oogenblik zou bedenken om het hoogste in het stof te vertreden ter wille van een luim, een lust, een spel. Ik geloof nog aan eer en plicht, geloof nog aan mijzelve, en met dat geloof trotseer ik het noodlot, dat gij zoo zegevierend over mij beschikt, 't Kan mij in den dood drijven in uwe armen niet!" Zij stond tegenover hem, niet meer zooals straks angstig en sidderend, een inwendigen strijd strij dend 't was alsof zij met elk dier verpletterende woorden een schakel van de keten verbrak, die zich zoo geheimzinnig rondom haar had gelegd. Vrij en onversaagd zag zij den man in de oogen, die haar hiermee zoolang had betooverd Nu was de betoovering verbroken zij voelde 't en haalde diep adem als iemand, wiens boeien zijn geslaakt. Weer lichtte 't in de verte, zonder dat er nog een donderslag volgde maar 't was alsof de hemel, zich in zijn diepste diepten opende. In het flikke rend schijnsel zag men phantastische wolkgevaar ten, gedaanten, die met elkaar schenen te kampen en te worstelen als door een stormwind voort gejaagd, en toch stond die onweerslucht onbeweeg lijk aan den horizon, en even onbeweeglijk stond de man, wiens olijfkleurig gelaat thans in het schijnsel van het weerlicht met een vale bleekheid werd overtogen. Zijn oogen waren onafgewend op de jonge vrouw gevestigd, maar de gloed was daar uit geweken en zijn stem had een wonderlijken: klank, toen hij zeide: Wordt Vervolgd.

Krantenbank Zeeland

Onze Eilanden | 1928 | | pagina 1